# data[].attributes.body
Hasan ve arkadaşları Zeynep, Elif, Çınar ve Arda okul çıkış zili çalınca hemen kapıya koştular. Daha önceki teneffüste annelerinden izin alıp parkta oynamak için sözleşmişlerdi. Annelerinden izin alır almaz parka koştular. Salıncakta küçük bir kız sallanmaya çalışıyordu. Anneannesi yaşlı olduğu için banklara oturmuş dinleniyordu. Bunu fark eden Hasan küçük kızın salıncağını salladı. Bu durumu gören anneanne çok mutlu oldu ve Hasan'a teşekkür etti. Küçük kız da çok mutluydu ve parkta güzel vakit geçirdikten bir süre sonra evin yolunu tuttular.

# data[].attributes.body
Hasan ve Elif yaptıkları yardımın mutluluğunu yaşayarak evin yolunu tutmaya devam ettiler. Ne güzel bir sonbahar günüydü, ılık esen bir rüzgar ,dökülen yapraklar derken yolun sonunda vedalaşarak ayrıldılar. Elif eve girer girmez hemen üzerini değiştirdi ve onu bekleyen kardeşiyle oyuna oynamaya daldı. Annesi mutfakta yemek hazırlıyordu. Birden annesinin  telaşla dışarıya fırladığını gören Elif o an bağrışmaları duymaya başladı ve pencereye koştu. Yan komşularının kazan dairesi yanıyordu .Elif çok korkmuştu, olanları pencereden izledi. Tüm komşuları yardıma gelmişti. Kimileri kovalarla su taşıdı. Kimileri korkudan kaçışan tavukları yem vererek sakinleştirdi, kimileri inekleri uzaklaştırdı. Sonunda yangın söndü.O an ne güzel komşularımız var, yardımlaşmak ,birlik olmak ne kadar önemli diye düşündü. Bir süre sonra annesi eve geldi, Hazırladığı yemeklerden bir tepsi yaptı ve komşularına  götürdü .Herkes etrafı temizlemeye yardım etti. Bu kötü gün sona erdi. Herkes o gün  yardımlaşmanın önemini bir kez daha anladı.

# data[].attributes.body
Eve geldiğimde içimde Perihan teyzeye yardım etmenin mutluluğu vardı.Yardım etmenin insana ne kadar huzur verdiğini düşünüyordum,o kadar dalmışım ki annemin bana Ahmet diye seslendiğini duymamışım bile.Annem seslenerek yanıma gelmişti.Neyim olduğunu sordu.Teyzeye yardım etmenin verdiği mutluluğu onunla da paylaştım.Sürekli insanlara yardım etmek istediğimi anlattım.Öğretmenimizin bahsettiği yardım kuruluşlarından  birine destek yapabilir miyim diye düşündüğümü belirttim.Annem neden olmasın dedi.Hemen araştırdık ve Kızılay'a üye olmaya karar verdim.Kızılay sayfasında şöyle yazıyordu.''Gönüllü hizmeti, herhangi bir kazanç sağlama amacı olmayan, gönüllü bir yardım hareketidir. Gönüllülük, toplumun tüm alanlarında dayanışmayı, yardımlaşmayı, kaynakların en faydalı ve yaygın şekilde değerlendirilmesini sağlar.'' tam bana göre dedim ama 18 yaşından küçükler üye olamıyordu.Kızılay'a annem üye oldu.Bende Haytap 'a üye oldum.Böylece çok sevdiğim hayvanlara yardım edebilecektim.İleridede Kızılay ve Akut'a üye olacağım.Yardım etmeyi çok seviyorum.Unutmayalım eller çok oldukça yük hafifleşir.Tüm yükleri birlikte hafifletmek dileğiyle.

# data[].attributes.headline
Mustafa ve arkadaşı Ömer Ahmet dedeye yardım ediyor

# data[].attributes.subject
Mustafa ve arkadaşı Ömer Ahmet dedeye yardım ediyor

# data[].attributes.body
Mustafa ve Ömer okuldan çıkmışlar yolda yürürken Ahmet dede ile karşılaşmışlar Ahmet dedenin bir elinde poşetleri bir elinde bastonu varmış.ÇOcuklar bunu görünce hemen yanına koşmuşlar ve poşetleri elinden almışlar “Yardım edelim Ahmet dede “demişler Ahmet dede çok mutlu olmuş çocuklara “Yalnız  yaşadığını kimsesinin olmadığını “söylemiş çocuklar buna çok üzülmüşler..Poşetleri eve kadar taşımışlar..Ahmet dedeye her gün yanına geleceklerini ona eksikleri var mı diye soracaklarını ,hoş sohbetine eşlik etmek için can attıklarını söyleyip ayrılmışlar oradan Mustafa ve Ömer her okul çıkışı Ahmet dedenin kapısını tıklayıp yardım etmenin mutluluğunu her gün yaşamış..Bu yaptıklarını sınıftaki arkadaşlarıyla da paylaşmışlar arkadaşları onlarla gurur duymuş...

# data[].attributes.headline
HASAN VE ELİF  HAYVANLARA YİYECEK VE SU VERİYOR

# data[].attributes.subject
HASAN VE ELİF  HAYVANLARA YİYECEK VE SU VERİYOR

# data[].attributes.body
Hasan ve arkadaşı Elif, eve doğru yürürlerken bir anne köpek ve üç tane yavru ile karşılaştı. Anne köpek kuyruğunu sallayarak Hasan ve Elif'in yanına geldi. Tabii yavruları da peşinden... Çocuklar birden heyecanlandı. "Bu köpekler nasıl da tatlılar" diye konuşup sevdiler. Elif birden hayvanların acıkmış olabileceklerini düşündü ve Hasan ile bakkaldan yiyecek ve su almaya gidip geldiler. Hayvanlara şirin bir kulübe yapılmış olduğunu o an farkettiler ve çok mutlu oldular. Hemen suyu ve yiyecekleri kulübenin yanına yerleştirerek hayvanların karınlarını doyurmasını izlediler. Anne köpek ve yavruları Hasan ve Elif'e teşekkür edercesine hoplayıp zıplamaya başladılar. Çocuklar yaptıkları bu yardım ile gerçekten mutluluk duyarak,hayvanları sevdiler ve gurur verici bir iş yaptıklarını düşündüler.

# data[].attributes.body
Merhaba ben Melis. Bir gün okulda teneffüs zili çaldığında sınıftan koşarak çıkarken arkadaşım Zeynep'in kol üstü yere düştüğünü gördüm. Hemen yanına gidip ayağa kalkmasına yardım ettim. Zeynrp kolu çok acıdığı için ağlıyordu. Öğretmenimize haber verdim. Öğretmenimiz Zeynep'in ailesine arayıp haber verdi. Ailesi gelip Zeynep'i hastaneye götürdü. Sonra öğretmenimiz Zeynep'in kolunda çatlak olup alçıya alındığını söyledi. Arkadaşım Zeynep için çok üzüldüm. Onun ziyaretine gidip geçmiş olsun dedim. Onunla  konuşunca Zeynep'in koşarken ayakkabısının bağcığına basıp yere düştüğünü anladım. Bir daha sınıftan koşarak çıkmamaya ve bağcıklı ayakkabı giymemeye karar verdim. Arkadaşım Zeynep'e yardım ettiğim içinde çok mutlu oldum.

# data[].attributes.body
Okulumuzun çıkış zili çalmıştı. Eve gitmek için toparlanip yola çıktım. Hava çok güzel olduğu için yolumun üzerindeki parkta biraz eğlendim. Geç kalmamak için hemen parktan ayrildim ve eve doğru yürümeye başladım. Biraz uzakta bir teyze gördüm karşıdan karşıya geçmeye çalışan. Bir türlü geçmiyordu. Bir terslik olduğunu anladım ve hemen yanına koştum. Teyzecigim isterseniz karşıya geçmenize yardımcı olabilirim dedim. Gülümseyerek, "teşekkürler yavrum. Perihan teyzenin gözleri görmüyor." dedi. Karşıya geçmesi için yardımcı oldum ve biraz sohbet ettik. Çocukken gözlerini kaybettiğini öğrendim. Çok tatlı bir teyzeydi. Bu duruma çok üzüldüm fakat ona yardımcı oldugum için çok mutlu oldum.

# data[].attributes.body
Merheba Ben Zerife 4-cü sınıf öyrencisiyim.Şu anlı döneme göre uzaktan eğitim yapıyoruz.
Hikayenin devamı: (okula giderken)
Hasan  arkadaşı Elif`le beraber okula giderken okulun çevresinde toplanan çocukların sesini eşiderek onlara yaklaşdı.Çocuklar bir kediyi incitmekde idiler.Hasan onlara : "Yartığınız çok ayıp. Neden böyle yapıyorsunuz?"
Çocuklar utanarak başlarını aşağı saldılar ve hiç bir şey söylemediler. Hasan kediyi kucağına aldı ve Elif`le okulun binasına girdi.

# data[].attributes.body
Zil çaldı.Ezgi sınıfına geldi.Burası Ezgi'nin sınıfı 1-B'dir.
Arkadaşı Şenay'ın çantasındaki eşyaların dağılmış olduğunu farketti.Ezgi hemen arkadaşına yardım etti.
Öğretmenleri rehberliğinde etkinlik yapmaya başladılar.Şenay kalemini ve açacağını bulamadı.O esnada onları da kaybetmişti.Kalemi ona Cemil verdi.Kalemi açabilsin diye açacağını Fatih verdi.Şenay teşekkür etti.
Ezgi ve arkadaşları çok mutlu oldu.Etkinlik sonucunda gruplar sloganlarını söylediler.
''Paylaşıyorum''
''Birbirimize yardım ederiz''
''Arkadaşımın ihtiyacını karşılarım''
''Yardımlaşma hayatımızda önemlidir.''

# data[].attributes.body
Merhaba ben Elif . 4. Sınıf öğrencisiyim.Covid - 19 döneminde evde uzaktan eğitim yapıyoruz. Ve bugunkü dersimizde Emine öğretmen yardımlaşmayı anlattı. Bende derste öğrendiklerimi abim Çınar ' a anlattım. Ve abimle yardımlaşma konusunda biz neler yapabilir diye düşündük. Ve abimin aklına güzel bir fikir geldi. Karşı komşumuz Ayşe teyze , alt komşumuz Salih amcalar yaşlı oldukları için dışarı çıkamadığı ihtiyaçlarını alamıyorlardı. Bizde abimle onlara yardım etmeye karar verdik.Onların market ve ekmek ihtiyaçlarını karşılamaya karar verdik.

# data[].attributes.body
Hasan uyandı ve kitaplarını hazırladı. Hasan özel eğitim uygulama okuluna gidiyor. Annesi kahvaltıyı hazırlarken masaya zeytin ve yumurtayı Hasan getirdi. Annesi Hasan'a sevgiyle gülümsedi. Kahvaltıdan sonra kardeşlerinin oyuncakları toplayamadığını gördü. Küçük kardeşine 'sen arabaları topla' dedi. Büyük kardeşine 'sen de bebekleri topla' dedi. Kendisi de geriye kalanları topladı ve ayakkabılarını giyip yola koyuldu. Yolda arkadaşı Elif ile karşılaştı.