# data[].attributes.headline
Zo zou het huis van Agnes er uit hebben kunnen zien.

# data[].attributes.subject
Zo zou het huis van Agnes er uit hebben kunnen zien.

# data[].attributes.body
Als je van romans, boeken over de oorlog en realistische boeken houdt, is dit boek
echt iets voor jou! Ik vond dit een spannend, leuk en een indrukwekkend boek. Ik
wilde namelijk het boek in één ruk uitlezen.
Het verhaal neemt je mee in de tijd, 75 jaar geleden. Het is een waargebeurd
verhaal, het voelt zelfs net alsof je zelf aan het verhaal meedoet. Als voorbeeld,
toen Agnes en Peter elkaar na een lange tijd weer zagen, voelde het net of je hun
gesprek van dichtbij aan het afluisteren was.
Je krijgt ook een nog beter beeld over de Tweede Wereldoorlog in Duitsland.
Duitsland kreeg vooral aan het einde van die periode het zeer zwaar. Je kreeg er
zelfs sympathie voor…
Ik ga zeker ook het andere boek over de Tweede Wereldoorlog van Mechtild
Borrman lezen (de Nederlandse vertaling). Hoe zij het schrijft, vind ik zó mooi en
realistisch; geweldig gewoon!
Er gebeuren ook heel veel dingen in een keer en het is zeker niet langdradig. Elk
hoofdstuk heeft spannende momenten. Het boek heeft bij mij veel emoties
losgemaakt.
Dit boek is een echte aanrader!! Dit was mijn reisblog over het boek Oorlogskind.
Ninte Jip Visser.

# data[].attributes.body
Graag schrijf ik over dag Karl Lüders aan de deur kwam. Hij kwam voor Clara met geweldig nieuws! Hij had namelijk haar vader gevonden en wist haar zelfs te vertellen dat haar vader in Pension Ludwig zat. Haar vader Heinrich was gevlucht voor het transport naar het oosten voor werkkamp met 4 anderen mensen en het dat  was gelukt. Karl vertelde dat Clara elke dag tussen 12:00-13:00 op het perron moest staan om daar eventueel haar vader te ontmoeten. De laatste dag ontmoette ze vreemde vrouw die haar aansprak, het bleek de eigenaresse te zijn van pension Ludwig. Clara ging mee met de vrouw naar het pension en ze heeft daar haar vader weer ontmoet! Hij zag er erg zwak uit, veel te zwak om te reizen. Opeens zei de eigenaresse van het mension:  “anders kom je hier met je familie”. Diezelfde dag kwam de familie van Clara naar het pension. Het houten pension had meerdere kamers, zij sliepen met z’n allen in een twee persoonskamer. De rest van het verhaal verblijven ze daar, in het pension ook omdat ze daar voor een hele lage huur de kamer konden 🤬. Pension Ludwig is een klein hotelletje met 5 kamers, een hal en een receptie. Ze kwamen daar wonen in de zomer. De zomers waren fijn daar ook omdat de familie toen samen was.

Dit gedeelte in het boek was een beetje verwarrend. Voor mij gevoel werden er verschillende verhalen door elkaar heen geschreven. Ik moest echt dit stuk 2 keer lezen.

# data[].attributes.body
De verhuizing naar de Bussestraße

Een paar maanden later in maart, kwam Agnes onverwachts Peter tegen. Peter is met Agnes meegelopen naar haar huis en Agnes heeft Peter toen verteld dat ze hun oude huis moesten verlaten omdat het onbewoonbaar was. Peter stelde haar gelijk gerust en een
paar weken later kwam hij met het fijne nieuws dat hij een ander huis voor de familie had gevonden! 21 Maart begint de Lente, het weer wordt warmer en veel mensen een beetje vrolijker. Zo ook voor de familie Dietz! Een nieuw huis een nieuw leven. Agnes heeft echt een zware tijd gehad er gingen ook vervelende geruchten rond over een Joost,  dat hij een buitenechtelijk kind is en dat ze vrienden is met de Engelsen.

Het huis aan de Bussestraße

2 Dagen, na Peter ’s toezegging, ondertekende Agnes het huur contract met een verbazingwekkend lage huur. Het huis bevond zich in de Bussestraße. De verhuizing was in het weekend en ze brachten al hun bezittingen met paard-en-wagen naar het nieuwe huis. In het grote huis huurde de familie 2 kamers. Nog op de avond van de verhuizing schreef Agnes op een kartonnen bordje ‘’kledingreparatie’’ en hing het achter het raam, ze wilde altijd al haar eigen zaakje beginnen. In het nieuwe huis woonden nog zes huurders. Agnes werd al snel bevriend met Maria, ze kon van alles uitleggen over de buurt. Ze zorgde er ook voor dat haar kledingreparatie bekend werd in de straat. Agnes had nu veel kledingreparatie klusjes in de buurt van de Bussestraße. Ze spaarde voor nieuwe bedden en dat lukte snel, want ze werd steeds populairder.

Ik vind dit een inspirerend stukje uit het boek. Agnes heeft het zo moeilijk met 3 kinderen. Ze woont in een kleine ruimte en leeft in een hele moeilijke oorlogstijd en dan toch positief en gedreven blijven. Ze weet er altijd weer iets van te maken.  Dat is echt een voorbeeld voor mij.

# data[].attributes.body
Graag beschrijf ik een kamer in het oude huis van Agnes aan de Ritterstaße. Van het hele huis wordt alleen een kamer bewoont. Ze wonen daar met 4 personen, namelijk: Agnes Dietz, Hanno Dietz, Wiebke Dietz en de gevonden jongen Joost. Het eerste idee was om in de kelder te gaan wonen. Wiebke weigerde helaas daar te slapen omdat ze erg bang was dat er een bom op hun huis zou vallen en het huis dan bedolven werd onder de stenen. Daarom heeft Agnes een kamer op de begane grond vrijgemaakt en zijn ze daar met z’n vieren gaan wonen. De rest van het huis is verwoest.

Het was ontzettend koud op die dag van de verhuizing naar het huis aan de Ritterstaße. Heel begrijpelijk, Januari is meestal een donkere gure maand. Helaas verliep deze verhuizing ook al niet al te vlot, er waren die maand zoiezo al veel ruzies oa met Peter Kampe, de beste vriend van Hanno. Voor de rest ging het leven in de kamer van huis wel goed. Hanno vond het bijvoorbeeld heerlijk om ’s avonds samen met Wiebke op het matras te stoeien. Ze maakte er echt het beste ervan!

Het is best een verdrietig deel van het boek,
het lijkt wel of alles tegen zit. Het lijkt me echt heel erg om dit met je familie mee te maken.

# data[].attributes.attachment_link.title
Boektrailer Oorlogskind - Mechtild Borrmann

# data[].attributes.body
Mijn reisblog gaat over het boek Oorlogskind. De auteur van het boek is Mechtild Borrmann, ze is een  Duitse schrijfster. Het boek is vertaald vanuit het Duits. De eerste uitgave verscheen in 2016 en is vertaald door: Olga Groenewoud. Het boek Oorlogskind is een roman en wordt uitgegeven door A.W. Bruna uitgevers. In het boek lopen 3 verhaallijnen door elkaar heen die zich in verschillende tijden afspelen. Het is een erg spannend boek, omdat het over de oorlog gaat en de beslissingen die de personages moeten maken in oorlogstijd. Ook beschrijft het boek het leven in en na de oorlog.

De hoofdpersonen zijn:

Hanno, Joost, Clara en Anna

“Pas toen hij de planken op de handkar legde, zag hij de jongen.”

De eerste verhaallijn (1947) gaat over de vijftienjarige Hanno Dietz die op een dag met zijn zusje (Wiebke Dietz) door het puin aan het zoeken is naar waardevolle dingen. Plotseling vinden ze een kind naast zijn dode moeder. Ze besluiten het kindje mee te nemen en omdat hij niet praat geven ze hem de naam Joost. De vader van Hanno en Wiebke wordt sinds 1942 vermist.
De tweede verhaallijn (1945) gaat over Clara Anquist en haar familie, zij wonen op landgoed Uckerman. Clara is op zoek naar haar vader die tijdens zijn transport naar het Oosten is gevlucht, uiteindelijk vindt ze hem in Pension Ludwig. Haar vader is enorm verzwakt, de hele familie gaat in het pension wonen.
De derde verhaallijn (1992) gaat over Anna Meerbaum de dochter van Clara Anquist. Anna heeft veel vragen over het verleden van haar moeder, haar moeder laat daar niks over los en doet er erg geheimzinnig over. Tijdens haar zoektocht komt ze veel te weten en veel mensen uit het verleden tegen.