# data[].attributes.body
Hitlers kanarie is een jeugdboek met een fictief verhaal, maar wel gebaseerd op waargebeurde verhalen van de familie van de schrijfster die de Tweede Wereldoorlog mee hebben gemaakt. Het is in de ik-vorm geschreven, met Bamse (hoofdpersoon) als de ik-verteller. Het verhaal is opgebouwd als een toneelstuk met bedrijven en scènes. Dat past bij het beroep van de ouders van Bamse, die actrice en decorbouwer zijn.

Het verhaal gaat over de vriendschap tussen de Deense Bamse en Anton tijdens de Tweede Wereldoorlog. Anton is Joods en moet vluchten voor de Nazi's. De familie van Bamse probeert Joden te redden tijdens de oorlog. Samen proberen Anton en Bamse taken uit te voeren voor het verzet, wat niet altijd even goed gaat. Dit levert veel spannende situaties op.

Eerste druk: april 2006.
Tweede druk: februari 2007.
Het boek heeft 255 pagina's.
Het boek is vertaald door Rita Gircour naar het Nederlands, en de uitgever is 'Valerius uitgevers'.
Oorspronkelijk is het boek in het Engels geschreven.

# data[].attributes.body
Er zijn veel personages in het boek dat ik heb uitgekozen. Er zijn twee duidelijke hoofdpersonen; Bamse en Anton.
Het boek is geschreven vanuit het perspectief van Bamse, hij is de verteller. Hij is een jongen die in de Tweede Wereldoorlog opgroeit, en hij is ongeveer mijn leeftijd (12). Bamse is een beetje bang in de oorlog. Maar Anton, zijn Joodse vriend is veel dapperder. Samen zitten zij in het verzet. Bamse's oudere broer heet Orlando, hij is 16 jaar oud. In het boek zit hij in het verzet tegen de Duitsers. Hij wordt ook opgepakt, maar uiteindelijk vindt Bamse hem terug. Bamse heeft ook een zus, zij heet Masha en is 14 jaar oud. In het boek krijgt zij een relatie met een Duitse soldaat. Hij heeft nóg een broer, hij heet Thomas. Bamse heeft ook ouders, ooms, en vrienden; zijn ouders hun namen worden niet genoemd, alleen als 'papa' en 'mama'. Ik denk dat ik wel vrienden zou kunnen zijn met Bamse, omdat hij van mijn leeftijd is en hij ook van avontuur houdt.

# data[].attributes.body
Het boek speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog, in de stad Kopenhagen. Dit is te merken aan het feit dat de Jodenvervolging en de bezetting door de Nazi's beschreven wordt. Het verhaal gaat over Bamse in de Tweede Wereldoorlog. Hij groeit op in een normaal Deens gezin. Het verhaal en de oorlog duren 5 jaar, maar in de epiloog staat: 'Vijftien jaar later maakte Nachum de kleermaker een trouwpak voor me.', dus verstrijkt er 20 jaar in het boek. Een belangrijke ruimte voor Bamse is zijn huis met zijn familie. In het boek hebben Bamse en zijn familie een Joods gezin van onderduikers achter een nep-muur helpen onderduiken in hun eigen huis.

# data[].attributes.body
Het probleem in dit boek is dat er veel Deense joden worden opgepakt en naar concentratiekampen worden gestuurd. Bamse zijn beste vriend is Anton, die Joods is en die continu moet vluchten voor de Duitsers. Een ander probleem is dat Bamse zijn beste vriend Anton en zijn broer Orlando worden opgepakt door de Nazi's. Gelukkig konden heel veel andere Deense joden een onderduikadres vinden, zodat zij niet opgepakt konden worden. Er waren in het boek ook veel verraders die onderduikadressen doorvertelden aan de Duitsers. Een van die verraders was Bamse's oom Johann. Hij verraadde zijn eigen familie, ondanks dat zij niks verkeerds hadden gedaan. Hij deed dit om zelf niet vervolgt te worden. Een paar belangrijke gebeurtenissen uit het boek zijn: Anton en Bamse maken een bom met hun scheikundeboeken en proberen daarmee een belangrijke brug van de Nazi's op te blazen. Dit mislukte helaas, omdat de stalen brug te sterk was. Ook een belangrijke gebeurtenis is wanneer Bamse en Anton een pistool van een Duitser in een kroeg stelen. De Duitser was erg dronken, dus had hij niks door. Het pistool wordt later in het boek gebruikt voor een dreigement tegen iemand, die overigens zijn broer Orlando bleek te zijn. Bamse geeft dan het pistool aan Orlando.

# data[].attributes.body
De schrijfster
De schrijfster van dit boek heet Sandi Toksvig. Ze is geboren in Denemarken, is 63 jaar oud en in 1976 studeerde zij af aan Cambridge University. Zij heeft 3 kinderen met haar eerdere partner Peta Stewart. In 1994 werd zij met de dood bedreigd omdat ze lesbienne is en daarvoor openlijk uitkwam. Naast kinderboeken schrijft zij ook boeken voor volwassenen. De illustraties in het boek zijn gemaakt door Sandy Nightingale.

# data[].attributes.body
Mijn favoriete fragment uit het boek, is het epiloog;

Ze hebben het gehaald. Mijn dierbare vrienden waren in veiligheid maar de reis verliep niet gladjes. Ze weren aangehouden door een Duitse marineboot maar toen de officier aan boord kwam en in het ruim keek riep hij gewoon naar zijn kameraden: 'Niet veel vis te zien hier' en liet ze gaan. Deze Duitsers voelde weinig voor het vervolgen van de  Deense Joden.
Uiteindelijk zagen ze de lichten van Zweden. Anton zei dat het schitterend was na dat eindeloze donker waarin Denemarken al zo lang gehuld was. Het zag er uit als het beloofde land. Bijna iedereen was zeeziek geweest, maar toen de Zweedse patrouilleboot kwam en de schipper riep-Ni skall alla vara hjartlig velkomma i Sverige!    (U bent allemaal hartelijk welkom in Zweden!) Wisten ze dat ze veilig waren.

Ik vind dit fragment het mooist, omdat er een goede combinatie van vreugde en spanning is.

# data[].attributes.body
Het belangrijkste punt was wanneer Bamse en zijn familie een heel ziekenhuis vol met onderduikers naar Zweden helpen vluchten. Ze gingen naar een haven aan de kust, waar ongeveer 30 mensen zich verdelen over 3 vissersboten. Waneer ze de haven uitvoeren, moesten ze zich verstoppen toen er een Duitse patrouilleboot langs kwam varen. Ook moesten ze Duitse zeemijnen ontwijken. De operatie verliep goed, maar een oude vrouw was gestorven aan ouderdom op een van de vissersboten. Iedereen kwam aan in Zweden, en na de oorlog gingen (de meesten) weer terug naar Denemarken.

# data[].attributes.body
In de oorlog wordt Denemarken gezien als een buitenstaander. Als een van de weinige landen vechten ze niet mee in de oorlog tegen de Nazi's. Er is weinig verzet van de bevolking tegen de bezetting. Daardoor worden ze 'Hitlers kanarie' genoemd. Ze fluiten elk deuntje dat Hitler wil.

# data[].attributes.body
Ik vind het een geweldig boek, omdat de afwisseling tussen verdriet, actie en spanning erg goed beschreven wordt. Ik raad het je echt aan om het boek zelf te lezen, als je meer te weten wilt komen over Denemarken in de Tweede Wereldoorlog.