# data[].attributes.body
Prace domowe wysyłacie na adres anna.majchrzak.sp275@gmail.com lub przez messengera.
Kart pracy nie trzeba drukować. Można odpowiedzi do zadań zapisać w zeszycie (numer zadania i odpowiedź) i przesłać mi w formie zdjęć.

# data[].attributes.body
Witajcie!

Każda  naklejka to kolejny temat lekcji (patrzcie na daty) i dodatkowe materiały do niego. Wykonujecie tylko te zadania, które przeznaczone są na konkretny dzień.

Jeśli macie jakiekolwiek pytania, możecie zadawać je w komentarzach do naklejek.

Mam nadzieję, że taka forma pracy  i forma kontaktu ułatwi Wam funkcjonowanie.
Prace domowe w formie zdjęć  kart pracy lub wydruków wysyłacie mi na adres mailowy lub messengera, jak dotychczas.
Każdego dnia czekam na zdjęcia od Was!

Pozdrawiam serdecznie
Wasza Ukochana nauczycielka języka polskiego :)

# data[].attributes.body
Temat: Ekranizacje polskiej nowelistyki.

Wyszukaj i wypisz w zeszycie cechy gatunkowe noweli.

Do jakiego rodzaju literackiego zaliczysz ten gatunek?

Obejrzyj „Katarynka” -13:00 TVP Kultura

Obejrzyj „Antek” – 13:25 TVP Kultura

Pisemnie w zeszycie odpowiedz na pytania:

1.     Co w postawie pana Tomasza może podobać się czytelnikowi / widzowi?

Wyjaśnij w kontekście wymowy filmu (czego uczy, na co zwraca uwagę, jakie wartości moralne miał przekazać)

2.     Na czym polegała tragedia dzieci przedstawiona w noweli „Antek”

Omów sytuację i wyjaśnij jej znaczenie – uogólnij problem.

Przedstaw za pomocą dwóch argumentów.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Załóż konto CDA Premium i nie trać czasu na wczytywanie.
Aktywuj teraz, a 14 dni otrzymasz gratis!Aktywuj konto premium Dlaczego widzę ten komunikat?
CDA nie limituje przepustowości oraz transferu danych.
W godzinach wieczornych może zdarzyć się jednak, iż ilość użytkowników przekracza możliwości naszych serwerów wideo. Wówczas odbiór może być zakłócony, a plik wideo może ładować się dłużej niż zwykle.

W opcji CDA Premium gwarantujemy, iż przepustowości i transferu nie braknie dla żadnego użytkownika. Zarejestruj swoje konto premium już teraz!

# data[].attributes.attachment_link.title
Antek 1971 Lektor PL / ekinoonline.pl 720p

# data[].attributes.attachment_link.description
Antek jest chłopcem z biednego, wiejskiego domu. Jest on niezwykle bystry. Chłopiec bardzo lubi rzeźbić w drewnie. Każdą wolną chwilę spędza z koziekiem w ręku. Jego talent jednak nie może być wykorzystany, gdyż rodzice nie myślą o wykształceniu chłopca. Antek obserwuje otaczający go świat i tworzy swoje wiatraki.

# data[].attributes.body
Katarynka

# data[].attributes.attachment_link.description
Film na podstawie noweli Bolesława Prusa

# data[].attributes.headline
19.03 Ciekawostki o pozytywizmie - dla chętnych

# data[].attributes.subject
19.03 Ciekawostki o pozytywizmie - dla chętnych

# data[].attributes.body
Materiał dotyczy również polskiej nowelistyki. przeznaczone dla klas 6 i 7.

# data[].attributes.attachment_link.title
67. Matura z polskiego -  epoki literackie: pozytywizm

# data[].attributes.body
Temat: Twórcze inspiracje Adama Mickiewicza.

1. Zapoznaj się z materiałami ze str. 254.
2. Wymień 5 tytułów najważniejszych utworów Adama Mickiewicza
3. Obejrzyj zamieszczony filmik.
4. Wykorzystując wiedzę na temat biografii poety wykonaj krzyżówkę, której hasłem będzie ROMANTYZM

# data[].attributes.attachment_link.title
10 zaskakujących faktów o MICKIEWICZU [TOPOWA DYCHA]

# data[].attributes.headline
23-24.03 Dobra dyskusja - materiały dodatkowe

# data[].attributes.subject
23-24.03 Dobra dyskusja - materiały dodatkowe

# data[].attributes.body
Dyskusja ma wiele twarzy — inaczej rozmawiamy z rodzicami, w klasie, z nauczycielem, z rówieśnikami. Pomimo różnic, dyskutanci zawsze powinni dążyć do osiągnięcia porozumienia. Niestety bywa, że dyskusje przeradzają się w kłótnie. W telewizji zdarza się to niezwykle często. Rozmówcom nie zależy wówczas na porozumieniu, a raczej na zwróceniu na siebie uwagi widzów.

Jeśli chcesz, aby twoja dyskusja była owocna, nie łam kilku podstawowych zasad. Naczelną regułą każdej rozmowy jest odnoszenie się do innych z szacunkiem. Stare przysłowie „nie rób drugiemu, co tobie niemiłe” oddaje sedno problemu. Jeśli będziesz traktował innych uprzejmie i będziesz chciał ich wysłuchać, oni to odwzajemnią. Dobra dyskusja jest demokratyczna: każdy ma takie samo prawo do wyrażenia swojej opinii.

Oczywiście nie zawsze rozmawiamy z osobami faktycznie równymi. Dyskusja z rodzicem, dyrektorem czy instruktorem na obozie jest zwykle trudniejsza. Jeśli jednak naszą postawą i argumentami pokażemy, że nasz pogląd jest słuszny, mamy duże szanse na osiągnięcie zamierzonego celu.

Zawsze pamiętaj, podczas dyskusji:

Słuchaj innych. Wtedy inni też będą słuchać ciebie.

Nigdy nie przekrzykuj innych dyskutantów i nie wchodź im w słowo.

Nie daj ponieść się emocjom. Rozmówca może specjalnie cię prowokować, aby wykorzystać chwilę twojej nieuwagi.

Nie bój się wyrażać własnego zdania. Jeśli nie przedstawisz swojego punktu widzenia, nigdy nie zostanie on wzięty pod uwagę.

Mów na temat. Zbyt szerokie dygresje i zmiany tematu nie tylko zaciemniają twoją przewodnią myśl. Na dodatek mogą wywołać w innych rozmówcach zniecierpliwienie.

Zmieniaj formę wypowiedzi w zależności od odbiorcy. Co innego przekona kolegę, a co innego — nauczyciela czy rodzica.

Nie uogólniaj zbytnio stanowiska innych. Wprawdzie łatwiej znaleźć argumenty przeciwko bardzo ogólnej tezie, jednak taki zabieg jest krzywdzący. Świadczy o tym, że tak naprawdę nie zależy ci na wypracowaniu porozumienia, a na forsowaniu własnego zdania.

Nie próbuj obalać zdania swojego rozmówcy poprzez wytykanie jego wad. Krytykuj argumenty, a nie osoby.

Nie odwołuj się do krzywdzących stereotypów.

Nie staraj się przekonać nikogo za wszelką cenę. Szanuj poglądy innych.

Stosuj przykłady ilustrujące dany temat. Plastyczne obrazy bardziej przemawiają do odbiorców niż abstrakcyjne idee.

# data[].attributes.attachment_link.title
Krzyżówki online w języku polskim i angielskim

# data[].attributes.attachment_link.description
Krzyżówki online, generator krzyżówek oraz słownik haseł krzyżówkowych w języku polskim i angielskim.

# data[].attributes.body
Temat: Jak prowadzić dyskusję?

1.       Zapoznaj się z materiałami ze str. 281-283 w podręczniku.

2.       Przeczytaj nowe wiadomości ze str. 281-282.

3.       Pisemnie w zeszycie wykonaj zadania:

- Na rozgrzewkę str. 281

- 2,3 str. 282
4. Ciekawostka do obejrzenia

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak dyskutować? Na drodze do lepszej dyskusji

# data[].attributes.body
Temat: Czy dyskusja zawsze jest uczciwa? – kontynuacja tematu.

1.       Wykonaj pisemnie zad. 4 str.283

2.       Zadania dla chętnych: 5 str. 283 (Aby wykonać to zadanie należy zapoznać się z pojęciem sofizmatu. Wyjaśnij to pojęcie w zeszycie i zapisz odpowiedź do zadania).

3.       Zeszyt ćwiczeń: 2 str. 106, 3 str. 107

# data[].attributes.body
Temat: Czytamy poezję.

1.       Przeczytaj wiersz ze str. 119 w zeszycie ćwiczeń. Utwór ten pochodzi z cyklu „Sonety krymskie”, który omawialiśmy na lekcjach języka polskiego.

2.       Wykonaj ćwiczenia ze stron 119-120 w zeszycie ćwiczeń.

3.       Aby prawidłowo wykonać ćwiczenia do tekstu skorzystaj ze słowniczka umieszczonego na str. 342 w podręczniku. Podczas cytowania pamiętaj o interpunkcji. Przypomnij poznane środki językowe, podr. str.341-342.

4.       Tę pracę prześlij mi w formie zdjęć do sprawdzenia.

# data[].attributes.headline
27.03 Środki stylistyczne - materiały dodatkowe

# data[].attributes.subject
27.03 Środki stylistyczne - materiały dodatkowe

# data[].attributes.body
Aby link zadziałał, trzeba otworzyć go w nowym oknie ( po kliknięciu i pokazaniu się slideplayera - prawy górny róg)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

To make this website work, we log user data and share it with processors. To use this website, you must agree to our Privacy Policy, including cookie policy. I agree.

# data[].attributes.attachment_link.title
czyli na tropach poetyckich tropów  - ppt pobierz

# data[].attributes.attachment_link.description
Określenia synonimiczne: Środki stylistyczne Określenia synonimiczne: Funkcje: środki językowe środki poetyckie środki wyrazu chwyty poetyckie figury retoryczne wyrażenie emocji rozbudzenie emocji u odbiorcy wiersza pobudzenie wyobraźni czytelnika budowanie nastroju w utworze budowanie świata przedstawionego

# data[].attributes.body
Temat: Sposoby prowadzenia dyskusji. Sprawdź siebie!

1. Wykorzystaj umiejętności zdobyte na ostatnich lekcjach poświęconych dyskutowaniu.

2.  Sprawdź swoje umiejętności,  wykonaj online zadania zamieszczone na epodręczniki

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Podobnie jak trudno jest na świecie znaleźć osoby o identycznym wyglądzie, tak też niemal niemożliwe jest, by dwie osoby miały dokładnie takie same poglądy na wszystkie sprawy tego świata. Mimo że ludzie tak bardzo różnią się między sobą, znajdują porozumienie. Z tej walki na słowa wszyscy mogą wyjść zwycięsko.

1) Określ, w jakich sytuacjach użyjesz metafor: „pojedynek na słowa", „walka na słowa", „słowna batalia", „toczyć wojnę słowną", „atakować słowami"?

2) Korzystając z dostępnych ci źródeł drukowanych lub internetowych, zgromadź jak najwięcej wyrazów tworzących wspólną rodzinę ze słowem polemika.

Umiejętność dyskutowania jest niezwykle potrzebna w różnych dziedzinach życia. Przydaje się wówczas, gdy bronimy swojego zdania, wyrażamy poglądy odmienne od stanowiska naszych przeciwników, chcemy przekonać kogoś do określonych postaw lub zachowań, pragniemy znaleźć kompromis w jakiejś spornej sprawie. Sztuka dyskutowania wiąże się z kulturą osobistą wobec rozmówców, umiejętnością dobierania i prezentowania argumentów (dowodów), a także przedstawiania własnych sądów. Uczestnik dyskusji powinien umieć bronić swoich racji i jednocześnie szanować przeciwników. Ważne jest, by potrafić ich słuchać i błyskawicznie reagować na ich słowa.

Krótki kodeks uczestnika dyskusji Mirosław Bańko

1. Pamiętaj zawsze o grzeczności i szacunku dla swoich rozmówców. Wysłuchaj ich racji, nie przerywaj im i zachowaj kolejność wypowiadania się.

2. Trzymaj się tematu, który jest przedmiotem dyskusji.

3. Nie bądź gołosłowny, uzasadniaj każdą sformułowaną przez siebie tezę. Przytocz odpowiednie argumenty, które powinny być przekonujące.

4. Dbaj o poprawność swoich wypowiedzi i o właściwy dobór środków językowych (np. w oficjalnej dyskusji unikaj wyrazów i wyrażeń potocznych, posługuj się polszczyzną ogólną).

5. Wyrażaj się jasno, zwięźle i w sposób uporządkowany. Unikaj gadulstwa, rozwlekłości, chaotyczności wypowiedzi.

6. Staraj się przekonać drugich, gdyż istotą dyskusji jest spór, przekonywanie do głoszonych przez siebie racji. Jeśli Ci się to nie powiedzie, uszanuj opinię innych.

7. Wypowiadając swoją opinię, nie skupiaj się tylko na sądach negatywnych. Pamiętaj, że prawdziwa krytyka polega na wskazaniu zarówno tego, co złe, jak i tego, co dobre.

Gdy chcemy zaprezentować własne zdanie, możemy poprzedzić je następującymi wyrażeniami: „sądzę, że...", „uważam, że...", „w moim przekonaniu", „w mojej opinii", „według mnie". Opinie polemiczne zawsze sygnalizujemy w sposób kulturalny i nieobrażający naszego rozmówcy. Warto wtedy użyć takich sformułowań, jak: „Nie mogę zgodzić się z opinią przedmówcy, ponieważ..."; „Szanuję zdanie X‑a, ale..."; „W omawianej sprawie mam inne zdanie, a mianowicie..."; „Okoliczności zmuszają mnie do polemiki ze zdaniem mojego przedmówcy". Niedopuszczalne w kulturalnej rozmowie są sformułowania typu: „Opowiadasz bzdury"; „To kompletne banialuki. Chyba jesteś niedouczony".

Przyjrzyj się poniższej ilustracji i powiedz, jakim wyrażeniem określamy dyskusję, w której udział biorą przedstawiciele władzy i opozycji, dążąc do zawarcia kompromisu w jakiejś bardzo ważnej dla całego społeczeństwa sprawie.

zadanie interaktywne

Połącz wyrazy oznaczające różne rodzaje dyskusji z właściwą definicją.

Dyskusja z udziałem autorytetów i publiczności., Dyskusja, w której uczestnicy wypowiadają dłuższe monologi na ważne tematy., Dyskusja prowadzona przez specjalistów, której przysłuchuje się audytorium., Dyskusja, której celem jest osiągnięcie kompromisu.

Zaprzecz poniższym poglądom. Swoją opinię uzasadnij. Pamiętaj, by odmienne zdanie wyrazić w grzecznej formie.

a) Wakacje powinny trwać nie dłużej niż 4 tygodnie.
b) Klapsy jeszcze nigdy nikomu nie zaszkodziły.
c) Nastolatkom powinno się zabronić dostępu do internetu.
d) Dorośli mają prawo czytać pamiętniki swoich dzieci bez ich pozwolenia.

Przeprowadźcie w klasie dyskusję na następujący temat: „Czy i kiedy możemy czuć się bezpieczni w cyberprzestrzeni?"

Zgromadź jak najwięcej wyrażeń służących kulturalnemu i grzecznemu zasygnalizowaniu opinii przeciwnej zdaniu rozmówcy. Twoją listę mogą rozpoczynać sformułowania wymienione w wykładzie na początku lekcji. Więcej tego typu połączeń językowych wypisz z artykułu Anny Dąbrowskiej pt. Akty etykiety językowej wyrażające brak zgody z opinią rozmówcy, dostępnego m.in. pod adresem: link.

# data[].attributes.attachment_link.title
Pojedynki na słowa i dyskusja o dyskusji

# data[].attributes.attachment_link.description
Podobnie jak trudno jest na świecie znaleźć osoby o identycznym wyglądzie, tak też niemal niemożliwe jest, by dwie osoby miały dokładnie takie same poglądy na wszystkie sprawy tego świata. Mimo że ludzie tak bardzo różnią się między sobą, znajdują porozumienie. Z tej walki na słowa wszyscy mogą wyjść zwycięsko.

# data[].attributes.body
Temat: O przekonywaniu, zachęcaniu i perswadowaniu.

Obejrzyj materiał.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Egzaminator podpowiada - Marek Filipkowski

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak napisać? rozprawka / #1 język polski, rozprawka 1/2

# data[].attributes.body
Materiały dodatkowe! Warto obejrzeć!

# data[].attributes.attachment_link.title
29. Jak napisać rozprawkę? Egzamin ósmoklasisty z języka polskiego

# data[].attributes.body
Temat: Rozprawka bez tajemnic – przypomnienie wiadomości.

Zapoznaj się z materiałami dot. rozprawki, zamieszczonymi w podręczniku na str. 224-226.

Wykonaj pisemnie zad. 1,2 str. 226 oraz 7 str.227.

Na wykonane zadania czekam do 1.04. Praca obowiązkowa, proszę o przesłanie.

# data[].attributes.body
Temat: Pisownia wyrazów z ą i ę - ćwiczenia.
Przeczytaj nową wiadomość  ze str. 53 w podręczniku.
Wykonaj ćwiczenia ze str. 70 - 71 w zeszycie ćwiczeń. Wykorzystaj  reguły zawarte w podręczniku. Nie pisz na pamięć. Jeśli masz wątpliwości, sprawdź.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W języku polskim zachowały się dwie samogłoski nosowe. Mowa tu o ą i ę, których pisownia sprawia problemy wielu użytkownikom polszczyzny. Co w nich takiego kłopotliwego? Przede wszystkim sposób wymowy. W wielu przypadkach bardzo przypomina on wymowę połączeń om, on, em, en. Dlatego często możemy spotkać się z błędami ortograficznymi, które są wynikiem zastąpienia samogłoski nosowej przez jedno z tych połączeń. Jak się ich ustrzec? Poniżej informacje i wskazówki.

Kiedy piszemy Ą?

Ą jest samogłoską nosową, która występuję w wyrazach rodzimych i całkowicie spolszczonych wyrazach obcego pochodzenia. Piszemy ją:

- przed spółgłoskami szczelinowymi, czyli: s, ś, z, ż, ź, sz, ch, w, f. Przykłady: wąski, ukąś, brązowy, wąż, ugrząźć.

Warto odnotować, że przed spółgłoskami szczelinowymi głoskę Ą wymawiamy zgodnie z pisownią.

- przed spółgłoskami zwarto-szczelinowymi, do których zaliczają się: c, ć, cz, dz, dź, dż. Przykłady: skinąć, pachnący, pączek, rządź.

- przed spółgłoskami zwartymi, do których zaliczają się: p, b, t, d, k, g. Przykłady: kąpać, trąb, błąd, rąbać.

Przed spółgłoskami zwarto-szczelinowymi i zwartymi głoskę ą wymawiamy jako om (rąbać → rombać) lub on ( skąd → skont). Od czego to zależy? Jeśli ą znajduje się przed spółgłoską zwartą lub zwarto-szczelinową wargową, powstaje połączenie om. Jeśli po tej spółgłosce nosowej występuje spółgłoska zwarta lub zwarto-szczelinowa zębowa, dziąsłowa lub środkowojęzykowa, powstaje połączenie (on).

Wskazówką, która ułatwi rozpoznanie, czy w danym wyrazie należy napisać Ą, może być forma jego liczby mnogiej. Jeśli dochodzi w niej do wymiany Ą na Ę, jak np. ząb - zęby, dąb - dęby, poprawne będzie zastosowanie samogłoski nosowej.

Ą w formach deklinacyjnych

Deklinacja to odmiana przez przypadki. W języku polskim poddaje się jej rzeczowniki, przymiotniki, imiesłowy przymiotnikowe, liczebniki oraz zaimki. W określonych przypadkach wyrazy otrzymują końcówkę -ą.

- narzędnik liczby pojedynczej dla rodzaju żeńskiego. Przykłady: Spotkam się z twoją mamą. Niosę kubek z herbatą. Bawię się z moją kochaną kotką.

- biernik liczby pojedynczej przymiotników oraz przymiotnikowo odmieniających się zaimków, liczebników i imiesłowów (przymiotnikowych) rodzaju żeńskiego. Przykłady: S potkałem twoją mamę. Widziałem skaczącą żabę. Czekam tu już szóstą godzinę.

Bardzo ważnym przykładem jest tutaj rzeczownik pani. W bierniku liczby pojedynczej przyjmuje on końcówkę -ą. Np. proszę panią o pomoc. Widziałem panią w teatrze. Wyjątek stanowi natomiast forma proszę pani, której używa się, aby rozpocząć rozmowę lub zwrócić uwagę rozmówcy. W tym przypadku mamy do czynienia z pozostałością dawnej składni dopełniaczowej.

Ą w formach koniugacyjnych

Koniugacja to odmiana czasownika przez osoby, czasy, tryby, liczby, strony i aspekty. W niektórych powstałych w jej wyniku formach konieczne jest zastosowanie litery Ą.

- w trzeciej osobie liczby mnogiej czasu teraźniejszego końcówkę -ą przyjmują czasowniki, które w pierwszej osobie liczby pojedynczej zakończone są na -ę, -em i -am. Przykłady: gotuję - gotują, rozumiem - rozumieją, gram - grają.

- Ą występuje również w formach czasu przeszłego, poprzedzając ł. Co ważne, w takim położeniu traci ona nosowość. Przykłady: przyklasnął (wym. przyklasnoł), zabłysnął (wym. zabłysnoł).

Kiedy piszemy Ę?

Ę, podobnie jak Ą, jest samogłoską nosową, która występuje w wyrazach rodzimych oraz w całkowicie spolszczonych wyrazach obcego pochodzenia. Piszemy ją:

- przed spółgłoskami szczelinowymi, czyli: s, ś, z, ż, ź, sz, ch, w, f. Przykłady: stęchlizna, pięść, mięso, przedsięwzięcie.

- przed spółgłoskami zwarto-szczelinowymi, do których zaliczają się: c, ć, cz, dz, dź, dż. Przykłady: wędzony, uwędź, ręce.

- przed spółgłoskami zwartymi, do których zaliczają się: p, b, t, d, k, g. Przykłady: ręka, sięga, przerębel.

Ę w formach deklinacyjnych

- końcówka -ę występuje w bierniku liczby pojedynczej rzeczowników rodzaju żeńskiego. Przykłady: książkę, szklankę, dziewczynę.

- końcówka -ę występuje też w mianowniku i bierniku niektórych rzeczowników rodzaju nijakiego. Przykłady: ramię, dziecię, imię.

Co ważne, Ę w pozycji wygłosowej można wymawiać zarówno bez nosowości (jako e), jak i z lekką nosowością. Drugi sposób wymowy uważany jest za bardziej staranny.

Ę w formach koniugacyjnych

- końcówka -ę występuje w pierwszej osobie czasu teraźniejszego i przyszłego prostego, jeśli czasowniki w drugiej osobie zakończone są na -esz, -isz, -ysz. Przykłady: robię (robisz), piszę (piszesz), liczę (liczysz).

- Ę występuje również w formach czasu przeszłego przed literami l i ł. Przykłady: płynęła, płynęli, płynęły, upięła, upięli, upięły. Tak położoną samogłoskę Ę można realizować zarówno bez nosowości (jako e), jak i z delikatną nosowością. I w tym przypadku drugi rodzaj wymowy uważany jest za bardziej staranny.

# data[].attributes.attachment_link.description
W języku polskim zachowały się dwie samogłoski nosowe. Mowa tu o ą i ę, których pisownia sprawia problemy wielu użytkownikom polszczyzny. Co w nich takiego kłopotliwego? Przede wszystkim sposób wymowy. W wielu przypadkach bardzo przypomina on wymowę połączeń om, on, em, en.

# data[].attributes.body
"SYZYFOWE PRACE", termin: 04.05.2020

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Autor: Stefan Żeromski

Ur.

14 października 1864 r. w Strawczynie (Kieleckie)

Zm.

20 listopada 1925 r. w Warszawie

Najważniejsze dzieła:

nowele: Rozdziobią nas kruki, wrony, Siłaczka, Doktor Piotr (1895); powieści: Syzyfowe prace (1897); Ludzie bezdomni (1899); Popioły (1904), Wierna rzeka (1912), ...

# data[].attributes.attachment_link.description
Ur. 14 października 1864 r. w Strawczynie (Kieleckie) Zm. 20 listopada 1925 r. w Warszawie Najważniejsze dzieła: nowele: Rozdziobią nas kruki, wrony, Siłaczka, Doktor Piotr (1895); powieści: Syzyfowe prace (1897); Ludzie bezdomni (1899); Popioły (1904), Wierna rzeka (1912), ...

# data[].attributes.attachment_link.title
Syzyfowe prace Stefan Żeromski ( audiobook pl ) - 2017

# data[].attributes.body
Temat: Jak chronić własność intelektualną? Zasady cytowania cudzych tekstów.

Wiecie już dobrze, że słowa są własnością mówiącego. Bez względu na to czy chcemy wykorzystać cudzą wypowiedź, czy fragment książki, obowiązuje nas szacunek dla autora słów.  Nie wolno nam przypisywać sobie cudzych słów jako naszych własnych. Jest to zarówno nieetyczne, jak i niezgodne z prawem.

Dzisiaj chciałabym, byście przypomnieli sobie zasady cytowania cudzych wypowiedzi.

Zapoznaj się z wiadomościami ze stron 238-240 z podręcznika.
Wykonaj pisemnie zadanie  1 str. 239 oraz 3 str. 240.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
świadczą o erudycji,

podnoszą wartość pracy,

pozwalają na polemikę z autorami cytowanych wypowiedzi,

sprawiają, że możemy coś silniej uargumentować, powołując się na czyjeś słowa,

odgrywają szczególną rolę w analizie wierszy i interpretacji poezji.

cudzysłów

kursywa

wydzielony tekst

Istnieją jednak także inne rodzaje tego znaku, których używamy przy cytowaniu w tekstach. Są to m.in. cudzysłów francuski (" ") i niemiecki (" "), które służą do oznaczania cytatów tzw. drugiego stopnia (wewnątrz wypowiedzi). Użyjemy ich, jeżeli cytujemy tekst, który znajduje się już w cudzysłowie (np. cytat w cytacie). Oczywiście trzeba zdecydować się na jeden z nich ‒ albo francuski, albo niemiecki w całej pracy ‒ aby była spójna.
O cudzysłowie angielskim (' ') informacje możecie znaleźć w naszym tekście o polskich znakach interpunkcyjnych:Wstawiasz myślnik, pauzę czy półpauzę? Polskie znaki interpunkcyjne. Wcale nie jest zarezerwowany wyłącznie dla języka ojczystego Beatlesów!

Używamy jej we wszystkich omówionych już przypadkach. Tutaj sprawa jest nieco prostsza, gdyż, parafrazując, kursywa jest tylko jedna. Gdy jednak w cytowanym fragmencie tekstu takowa już występuje, wybierzmy cudzysłów (oczywiście może być też na odwrót).

Służy do cytowania dłuższych wypowiedzi. Cudzysłów i kursywa są bowiem zarezerwowane dla krótkich cytatów. Jak pisze Katarzyna Panfil z Instytutu Filologii Polskiej:

Cytaty obejmujące więcej niż jedno zdanie należy oddzielić od tekstu głównego, zostawiając tzw. światło (czyli pusty wers) nad i pod przytaczanym fragmentem cudzej publikacji. Stosując tę metodę, musimy jeszcze zdecydować się na jeden z dodatkowych sposobów graficznego wyodrębniania cytatu.
Pierwszy z nich, stosowany powszechniej, polega na zapisaniu cytowanego tekstu czcionką mniejszą od czcionki tekstu głównego (czyli np. dziesięciopunktową, gdy tekst główny pisany jest dwunastką).
Można także wybrać inne rozwiązanie: zapisać tą samą czcionką przytaczany tekst oraz tekst główny, a tekst cytowany wciąć, używając tabulatora (wcięcie to musi być większe od wcięć akapitowych tekstu głównego).

Z pewnością jest to metoda, która wzmacnia przejrzystość zapisu cytowanej wypowiedzi, dobrze prezentuje się graficznie, ale przede wszystkim pozwala na zachowanie wszystkich znaków, jakie zostały użyte w danym fragmencie. Słowem ‒ cytowanie na sto dwa.

? Zainteresuje Cię również:

# data[].attributes.attachment_link.title
Cytowanie w tekście ‒ jak robić to dobrze?

# data[].attributes.attachment_link.description
świadczą o erudycji, podnoszą wartość pracy, pozwalają na polemikę z autorami cytowanych wypowiedzi, sprawiają, że możemy coś silniej uargumentować, powołując się na czyjeś słowa, odgrywają szczególną rolę w analizie wierszy i interpretacji poezji. cudzysłów kursywa wydzielony tekst Istnieją jednak także inne rodzaje tego znaku, których używamy przy cytowaniu w tekstach.

# data[].attributes.body
Temat: Środki językowe w dramacie Balladyna.
Wykonując ćwiczenia do fragmentu Balladyny J. Słowackiego pamiętaj, że w podręczniku masz słowniczek a w nim wyjaśnione wszystkie terminy literackie, których znajomość będzie potrzebna do wykonania pracy. Nie pisz na pamięć. Wykorzystaj informacje, przypomnij znaczenie pojęć. Wszystkie poznałeś już na lekcjach j. polskiego.

Wykonaj ćwiczenia ze str. 126-128 z zeszytu ćwiczeń. Zdjęcia wykonanej pracy prześlij do sprawdzenia i oceny.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
„Zobaczysz kiedyś Mamo kochana, co to za dziwna kraina - i czasy. Tragedia cała podobna do starej ballady, ułożona tak, jakby ją gmin układał, przeciwna zupełnie prawdzie historycznej, czasem przeciwna podobieństwu prawdy. Ludzie jednak starałem się aby byli prawdziwymi i aby w sercu mieli nasze serca"

Juliusz Słowacki "Listy do matki"

Balladyna

Sposób na zapamiętanie treści

NACOBEZU 1. Praca samodzielna. 2. Oryginalność i pomysłowość - 3 p (niekorzystanie z gotowców) 3. Właściwy dobór grafiki zdradzający znajomość treści - 2 p 4. Oryginalne tytuły utworów muzycznych związane z dramatem - 2 p 5. Zaangażowanie - 2 p (zaangażowanie ocenię po sposobie wykonania pracy. Pamiętaj nie idź po linii najmniejszego oporu, aby praca była ciekawa, trzeba włożyć w nią trochę pracy.) Twoja praca musi wskazywać na znajomość treści książki.

Return

Wyobraź sobie, że jesteś muzykiem i grafikiem. Stwórz okładkę płyty muzycznej pt. "Balladyna" Grafika musi być tematycznie związana z treścią utworu. Zamieść na niej 6 wymyślonych tytułów piosenek. Tytułu również muszą być związane z treścią dramatu. Pamiętaj, aby Twoja praca wskazywała, że znasz treść utworu. Nie korzystaj z gotowych zdjęć, plakatów, okładek, które już zostały dla tego utworu stworzone. Być może masz swoje wypróbowane aplikacje, w których stworzysz okładkę płyty. Przypominam, że darmowe zdjęcia możesz pobrać ze strony pixabay. Pamiętaj o prawach autorskich. Okładki możesz zaprojektować za pomocą następujących aplikacji:: - Power Point - Canva - PicCollage - Glogster

Na pewno w domu macie płyty ze swoją ulubioną muzyką. Sięgnijcie je i przeczytajcie tytuły utworów.

Return

W czasach przedhistorycznych, kiedy na ziemiach polskich panowała legendarna dynastia Piastów, a Pustelnik był ukrywającym się Popielem III, nad jeziorem Gopło, niedaleko Gniezna mieszkała sobie wdowa z dwoma córkami, Aliną i Balladyną.

Akcja dzieje się równolegle w czasie realistycznym i baśniowym. Czas realistyczny to czasy prasłowiańskie. Wspomniany jest Piast, a Pustelnik okazuje się wygnanym Popielem III. Natomiast akcja w czasie realistycznym dzieje się zaledwie w ciągu 4 dni.

Alina

Balladyna

Delikatna blondynka o gołębim sercu

Ciemnowłosa z oczami jak węgiel o złym sercu

Ich świat splata się ze światem baśniowym. Jak na prawdziwą baśń przystało były i postacie fantastyczne,

które w niesamowity sposób mają wpływ na zycie matki i córki.

Goplana - Wodna nimfa z jeziora Gopło - Królowa fali. Ze snu zimowego budzi się wiosną. Wtedy cała przyroda przystraja się we wszystkie barwy. Jej głowę spowija jaskółczy wianek. Uosabia piękno, młodość, zwinność, powab. Zakochał się w Grabcu, który z kolei kochał Balladynę. Goplana wysyła Skierkę i Chochlika, aby Grabiec nie dotarł na umówione spotkanie z Balladyną. Skierka ma zepsuć wóz Kirkora tuż przed domem Wdowy. Tam ma zakochać się w Balladynie. Pustelnik określa ją mianem „wiedźmy goplańskiej", zapewne przez skłonność do ingerowania w sprawy ludzi, „plątania" im życiowych ścieżek.

Dwóch diablików na usługach Królowej fali. Wykonują zlecone przez nią zadania, „ożywiają" wiosnę. Skierka chętny do prac, Chochlik trochę leniwy. Pierwszy zawsze skrupulatnie wywiązuje się z zadanej „lekcji" - sprawia, że Kirkor łamie koło w powozie, za jego podszeptem książę zakochuje się w obydwu pannach: Alinie i Balladynie, a Wdowie przychodzi pomysł z „turniejem malinobrania". Drugi, nie do końca wypełnia rozkazy swej pani, ignoruje obowiązki - nie zdołał zapobiec spotkaniu Grabca z Balladyną. Chochlik grywa na flecie. Melodia wydobywająca się z instrumentu „ożywia" ducha Aliny. Cień zmarłej pojawia się na uczcie. Duszki, choć nie mają złych intencji, przyczyniają się do niepowodzeń innych. Tłumaczy je tylko pokora wobec „królowej przyrody".﻿

Jak na piękną baśń przystało jest i ksiązę, piękny Kirkor. Szuka zony z ludu, jak poradził mu Pustelnik. Zjawia się w chacie wdowy, a tam piekne córki. Którą wybrać? Obie piękne.I ta kusi i ta nęci Na wspaniały pomysł wpada matka. Ogłasz konkurs na maliny, która więcej ich nazbiera ta zoną księcia zostanie

..........................................................

Balladyna zabija Alinę, bo zebrała więcej malin. W domu kłamie, ze Alina uciekła z ukochanym

Znamię morderczyni

...........................................................

Do końca zycia na czole Balladyny widnieje czerwona plamka. Okrutna kobieta nosi czarną opaskę, aby zakreyć znamnię morderczyni. Próbuje u Pustelnika znaleźć lekarstwo na kropkę na czole. Rana ją pali, a Pustelnik wie, ze zabiła swoją siostrę. Nie ma dla niej lekarstwa, pieniędzmi nie odkupi swojej winy.

Balladyna wyszła za Kirkora i wraz z matką zamieszkała w zamku Kirkora. Wkrótce więzi matkę w wiezy, a później wyrzuca ją na tułaczkę.

....................................................................

....................................................................

Zbrodnia goni zbrodnię. Aby ukryć zabicie Aliny, musi mordowac dalej. Zabila Grabca, Pustelnika, Gralona, Kostryna i Kirkora (walczył z wojskiem Balladyny i Kostyra)

Teraz wypadki dzieją się bardzo szybko...

sąd

.

* Balladyna staje się samodzielną władczynią. Chce zakończyć zbrodnię. Zaczyna panowanie od sądu, chce skazać winnych morderstw. Paradoksalnie wydaje wyrok sama na siebie. Co z tego, przeciez nikt o tym nie wie. Ale czas baśniowy i ludowa sprawiedliwość nie pozwoli na to, aby wygrało zło. Balladyna musi zostać ukarana. Ginie od razenia piorunem. wyrok wykonują siły wyzsze, spotkała ją kara boska.

Motywy w Utworze

Presentation

Motyw władzy Największym motorem napędzającym większość działań bohaterów jest WŁADZA. Kirkor ma szlachetne i czyste intencje. Celem jego działań jest przywrócenie tronu prawowitemu królowi - Popielowi III. Jest on tym, który powinien zasiadać na tronie gnieźnieńskim, ponieważ posiada insygnium królewskie - koronę Lecha Najbardziej żądną władzy osobą jest Balladyna Jej wymagania zaczynają rosnąć od chwili, gdy poślubiła Kirkora. Chce zatrzeć ślady po swoim prostym pochodzeniu - pali starą chatę, wypędza matkę i narzucać swoją wolę innym. Aby zdobyć koronę i utrzymać władzę współpracuje z Kostrynem, dowódcą straży - popycha go do zabicia Gralona i Grabca. Przekupuje wojsko, które staje po jej stronie i Kirkor ginie podczas bitwy. Następnie truje Kostryna i zostaje jedyną kandydatką do tronu. Kostryn również marzy o władzy. Odkrywa, że Balladyna zabiła siostrę. Ma zamiar wykorzystać tę informację w odpowiednim momencie. Zabija Grabca i Gralona. Grabiec- nawet on w pewnym momencie zaczyna walczyć o władzę. Prosi Goplanę, aby zamieniła go w dzwonkowego króla. Nieszczęście przynosi mu prawdziwa korona Lecha.

powrót

Motyw miłości Trudo o prawdziwą miłość w dramacie. Kirkor zakochuje się w obu siostrach i to powoduje problemy. Grabiec kocha Balladynę. Goplana zakochała się w Grabcu - stąd całe zamieszanie. Goplana wpływa na życie śmiertelników - zwykłych ludzi. Filon zakochał się w trupie Aliny. Jedyną prawdziwą miłość prezentuje Alina - kocha Kirkora, ale z miłości dla siostry jest w stanie wyrzec się jej dla dobra i szczęścia Balladyny.

Dziękuję

Katarzyna Mikołajczak

# data[].attributes.attachment_link.description
„Zobaczysz kiedyś Mamo kochana, co to za dziwna kraina - i czasy. Tragedia cała podobna do starej ballady, ułożona tak, jakby ją gmin układał, przeciwna zupełnie prawdzie historycznej, czasem przeciwna podobieństwu prawdy. Ludzie jednak starałem się aby byli prawdziwymi i aby w sercu mieli nasze serca" Juliusz Słowacki "Listy do matki" Balladyna Sposób na zapamiętanie treści NACOBEZU 1.

# data[].attributes.body
Temat: Mowa zależna wcale nie jest trudna.

Witajcie :)

Wypowiedzi swoje lub cudze możemy przytaczać na dwa sposoby. Bezpośrednio - stosując dialog lub biorąc słowa w cudzysłów lub pośrednio - informując o tym, co ktoś powiedział. Brzmi skomplikowanie? Zaraz przekonacie się, że to bardzo proste.

Jeśli chcemy przytoczyć czyjąś wypowiedź stosując cudzysłów, robimy to tak:

np. Marek powiedział: "Chciałbym już wrócić do szkoły". (wypowiedź Marka jest w cudzysłowie)

Jeśli chcemy przytoczyć czyjąś wypowiedź w formie dialogu, zrobimy to tak:

- Chciałbym już wrócić do szkoły - powiedział Marek.

Te dwa sposoby przytaczania wypowiedzi nazywają się mową niezależną. Słowa przytoczone są w sposób bezpośredni.

Natomiast, jeśli chcemy przytoczyć czyjąś wypowiedź w sposób pośredni, czyli mówiąc o tym, co ktoś powiedział, zrobimy to tak:

Np. Marek powiedział, że chce już wrócić do szkoły.

Jest to przykład mowy zależnej. Wypowiedź przytoczona jest w sposób pośredni, niedosłowny. Zwróćcie uwagę, że taka wypowiedź będzie miała formę zdania podrzędnie złożonego.

Zajrzyjcie teraz proszę do podręczników, na stronę 235 i przeczytajcie nową wiadomość. Zapoznajcie się z dodatkowymi materiałami i wykonajcie zadania: 2 str. 236 oraz 7 str. 237 (podręcznik)

# data[].attributes.headline
Obejrzyj nagranie! Mowa zależna i niezależna nie będzie miała przed Tobą tajemnic :)

# data[].attributes.subject
Obejrzyj nagranie! Mowa zależna i niezależna nie będzie miała przed Tobą tajemnic :)

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Egzaminator podpowiada - Marek Filipkowski

# data[].attributes.attachment_link.title
Mowa niezależna i zależna - #8 język polski

# data[].attributes.body
Temat: Jak trafnie przekazać informacje?

Kontynuujemy temat dotyczący mowy zależnej i niezależnej.
Teraz, kiedy już potraficie wskazać sposoby przekazywania informacji (mowę zależną i niezależną), a także przekształcać tekst z mowy zależnej na niezależną (zad. 7 str. 237), czas na ćwiczenia.

Aby utrwalić zdobyte umiejętności, wykonajcie ćwiczenia: 2 str. 46,  3 str. 47 i 4 str. 47 (zeszyt ćwiczeń).

Zdjęcia zeszytu ćwiczeń proszę przesłać do środy 08.04.20.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak pisać dialogi? Praktyczne porady - Językowe Dylematy

# data[].attributes.attachment_link.description
Praca nad redakcją książek podsunęła mi pomysł na tekst, który może się bardzo przydać osobom chcącym pisać i wydawać to, co napiszą. Chciałbym, korzystając ze znakomitego poradnika „Edycja tekstów” Adama Wolańskiego, podać dziesięć cennych rad, które dotyczyć będą technicznej strony tworzenia dialogów. 1. Wypowiedzi dialogowe każdego bohatera zaczynać się powinny od nowego wiersza z wcięciem akapitowym i z tzw. pauzą […]

# data[].attributes.body
Temat: Czas na podsumowanie. Rozważania o niebieskich migdałach.

Czas zebrać umiejętności zdobyte na lekcjach w ostatnich tygodniach. Wykonajcie zadania powtórzeniowe zamieszczone w waszych podręcznikach.

1. Zapoznaj się z tekstem zamieszczonym w podręczniku na str. 243.
2. Wykonaj zadania do tekstu, wpisując do zeszytu prawidłowe odpowiedzi: zad. 1,2,3 str. 243-244.
3. Pisemnie wykonaj zad. 6 str. 244.
4. Uzupełnij cechy gatunkowe ballady w zad. 7 str. 244 i zapisz w zeszycie.
5. Przypomnij omawiane zasady interpunkcji i wykonać zad. 13 str. 244.

# data[].attributes.body
Temat: Części mowy – powtórzenie wiadomości.

https://epodreczniki.pl/a/jak-zbudowane-sa-formy-gramatyczne-wyrazow/DXW9agUrW

Przed Wami dzisiaj przypomnienie wiadomości i utrwalenie umiejętności zdobytych we wcześniejszych latach. Zapoznajcie się z materiałami dostępnymi na epodręczniki. Wykonajcie zamieszczone tam zadania.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Każdy wyraz, który jest odmienną częścią mowy, zmienia swoje formy gramatyczne, dzięki czemu może pełnić w zdaniu odpowiednią funkcję: na przykład podmiotu, przydawki lub dopełnienia. Dział gramatyki zajmujący się odmianą wyrazów to fleksja. W tej części poznamy budowę form gramatycznych, nazywanych inaczej formami fleksyjnymi.

Według tradycyjnego podziału wyróżniamy dziesięć części mowy. Pięć z nich to odmienne części mowy (rzeczownik, przymiotnik, liczebnik, większość zaimków i czasownik), pięć pozostałych to nieodmienne części mowy (przysłówek, partykuła, wykrzyknik, spójnik, przyimek).

Poniższy wykres przedstawia podział wyrazów na odmienne i nieodmienne części mowy.

Przypadek, rodzaj i liczba - to kategorie charakterystyczne dla imiennych części mowy (czyli dla rzeczownika, przymiotnika, liczebnika i zaimka), przy czym każda z tych części mowy ma swój charakterystyczny zbiór kategorii (co pokazuje tabela „Części mowy imienne").
Aspekt, tryb, czas i osoba - to kategorie właściwe dla odmiany czasownika (zob. tabelka: „Odmiana czasownika").

Rzeczownik odmienia się przez przypadki i liczby. Należy pamiętać, że rzeczownik nie odmienia się przez rodzaje gramatyczne. Ta kategoria jest do każdego rzeczownika przypisana, np. rzeczownik „rzeka" w liczbie pojedynczej ma rodzaj żeński i nie ma możliwości zmiany tego rodzaju na inny. Schemat przedstawia najważniejsze właściwości gramatyczne odmiennych części mowy.

Najważniejsze informacje o odmianie czasownika ilustruje poniższy wykres.

Wyrazy odmienne mają różne formy gramatyczne. Gdy rzeczownik „twórca" jest odmieniany przez przypadki, to nietrudno zauważyć, że końcówka tego wyrazu się zmienia, np. twórc‑y, twórc‑ę, twórc‑ą, twórc‑ami, twórc‑ach. Ta cząstka wyrazu, która w odmianie powtarza się (twórc-), nazywana jest tematem fleksyjnym, natomiast ulegająca zmianie końcowa część wyrazu nosi nazwę końcówki fleksyjnej. Poniższy schemat ilustruje formy gramatyczne rzeczowników i czasowników, oddzielono w nich temat fleksyjny od końcówki fleksyjnej.

Temat fleksyjny to ta część wyrazu odmiennego, w której pojawia się jego znaczenie.

Końcówka fleksyjna to część gramatyczna wyrazu dodawana do tematu fleksyjnego. Wyróżniamy dwa typy końcówek: przypadka (w rzeczowniku, przymiotniku, liczebniku i zaimku) oraz osoby (w odmianie czasownika). Podobnie zmieniają się końcówki osobowe w czasowniku - wyrażają one tę samą funkcję, jaką pełnią zaimki ja / ty / on / my / wy / oni, np.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak zbudowane są formy gramatyczne wyrazów?

# data[].attributes.attachment_link.description
Każdy wyraz, który jest odmienną częścią mowy, zmienia swoje formy gramatyczne, dzięki czemu może pełnić w zdaniu odpowiednią funkcję: na przykład podmiotu, przydawki lub dopełnienia. Dział gramatyki zajmujący się odmianą wyrazów to fleksja. W tej części poznamy budowę form gramatycznych, nazywanych inaczej formami fleksyjnymi. Według tradycyjnego podziału wyróżniamy dziesięć części mowy.

# data[].attributes.body
Temat: Każdy odpowiada za krzywdę na świecie.

Dzisiaj przed Wami czytanie tekstu publicystycznego. Zapoznajcie się z nim ze zrozumieniem.
Przeczytajcie informacje o Wojciechu Szumowskim (podr. str.278), a następnie wywiad ze str. 278.
Pisemnie wykonajcie polecenia 1-4  do tekstu, które znajdują się na str. 280 w podręcznikach.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wykształcenie - rok ukończenia studiów

Wydział Reżyserii PWSFTviT w Łodzi

Reżyser dokumentalista.
Syn dziennikarza Macieja Szumowskiego, brat reżysera Małgorzaty Szumowskiej.

Filmografia

chronologicznie ↓ ↑ | wg rodzajów | wg funkcji | zwiń

Zdjęcia

Reżyseria

Scenariusz

Producent wykonawczy

Producent

Producent nadzorujący

Dźwięk

Redakcja

Obsada aktorska

Realizacja

Reżyser II

Współpraca reżyserska

Realizacja telewizyjna

Asystent reżysera

Konsultacja

Opieka artystyczna

Varia

Nagrody indywidualne

Warszawa (Festiwal Filmów Dokumentalnych "Kino z duszą") Wyróżnienie za "wstrząsające świadectwo o współczesnym świecie"

Niepokalanów (Międzynarodowy Katolicki Festiwal Filmów i Multimediów) Wyróżnienie w kategorii filmu dokumentalnego; za "ukazanie prześladowań księży przez komunistyczną SB w latach 80-tych XX wieku na przykładzie zabójstwa ks. Stefana Niedzielaka, kapelana Rodzin Katyńskich"

WHITEOUT. WYPRAWA POZA CIEŃ

Vancouver (Międzynarodowy Festiwal Filmów Górskich) Festival Grand Prize: Dan Culver Award

# data[].attributes.attachment_link.description
Wykształcenie - rok ukończenia studiów Wydział Reżyserii PWSFTviT w Łodzi Reżyser dokumentalista. Syn dziennikarza Macieja Szumowskiego, brat reżysera Małgorzaty Szumowskiej. Warszawa (Festiwal Filmów Dokumentalnych "Kino z duszą") Wyróżnienie za "wstrząsające świadectwo o współczesnym świecie" Niepokalanów (Międzynarodowy Katolicki Festiwal Filmów i Multimediów) Wyróżnienie w kategorii filmu dokumentalnego; za "ukazanie prześladowań księży przez komunistyczną SB w latach 80-tych XX wieku na przykładzie zabójstwa ks.

# data[].attributes.body
Temat: W jakich sytuacjach przydaje się wiedza na temat wywiadu?
1.Przeczytaj wiadomości na temat wywiadu ze stron 314-315 w podręczniku.
2.Wykonaj pisemnie zad. 1,2 / 316

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wywiad - jak napisać?

Co to jest wywiad? - definicja

to zapis rozmowy w postaci wydrukowanej, cyfrowej, nagrania dźwiękowego lub dźwiękowo-wizualnego;

rozmowa ze znana osobistością, podana do wiadomości publicznej do druku, radia, telewizji, internetu

wywiad-rzeka

obszerna różnotematyczna rozmowa z ważną osobistością publikowana najczęściej w postaci osobnej książki

Cechy wywiadu:

spontaniczność, naturalność (wywiad nie powinien być sztuczny)

dialogowy charakter (wywiad ma charakter rozmowy dwóch osób)

niejednorodność stylistyczna (fachowa terminologia, styl oficjalny i potoczny)

synkretyzm (wywiad łączy w sobbie wiele tematów, dziedzin)

cel wywiadu:

informacja o interesujących faktach

kreowanie wizerunku rozmówcy

pozyskiwanie czytelników

kształtowanie opinii, postaw odbiorców (najczęściej poprzez nakłonienie rozmówcy do skomentowania jakiegoś fragmentu rzeczywistości)

perswazyjność (wywiad nie jest tylko informacyjnym gatunkiem)

koncentracja wokół jednego tematu (mimo synkretyzmu wywiad powinien być skoncetrowany wokół jednego tematu)

zawiera ciekawe informacje dla odbiorców (nudnego wywiadu nikt nie będzie czytał)

rozmowa zmierza do jakiegoś uogólnienia (wywiad ma być z konkretną osobą, ale powinien odkrywać prawidłowości dla całej grupy)

pośredniość - odbiorcą dla indagowanego jest szerokie audytorium a nie indagujący

dziennikarz może przyjąć różne strategie:

pośrednik - dziennikarz jedynie rejestruje odpowiedzi

pośrednik-pomocnik - dziennikarz steruje rozmową, zadaje dodatkowe pytania

partnera-ucznia - dziennikarz gra osobę słabo zorientowaną w temacie

partnera-eksperta - dziennikarz wdaje się w polemiki, świetnie sie orientuje w temacie

partnera-reprezentanta opinii publicznej - żurnalista przywołuje obiegowe sądy

poprzedzony jest krótką informacją o indagowanym (np. biogram) i okolicznościach wywiadu

Typy wywiadów:

wywiad informacyjny - poświęcony faktom, wydarzeniom; wzbogaca wiedzę o świecie

wywiad publicystyczny - prezentuje osobę i jej przekonania

wywiad w postaci rozmowy - ciąg pytań i odpowiedzi

wywiad w postaci konwersacji - wielotematyczna, dyskusja z luźno powiązanymi pytaniami (akcentuje błyskotliwość rozmówców)

wywiad - kontrowersja - podkreśla sprzeczność racji, rozbieżność poglądów, napastliwy, brutalny

Etapy pracy nad wywiadem:

1. wybór indagowanego - musi to być osoba interesująca, ważna

2. określenie grupy odbiorców wywiadu

3. określenie celu wywiadu - ustalenie celu tego wywiadu, a tym samym kierunku, którym będzie zmierzała rozmowa

4. przygotowanie do wywiadu:

zebranie informacji na temat indagowanego

merytoryczne przygotowanie się do tematu wywiadu

zebranie interesujących problemów, które warte są poruszenia

sformułowanie pytań (uwzględniających zainteresowania odbiorców, cechy indagowanego, własne kompetencje) - pamiętaj, by odkrywały one coś nowego zarówno dla indagowanego, jak i dla odbiorców

uzgodnienie terminu wywiadu z indagowanym

swobodna rozmowa

sprzyjające warunki

pytania muszą zaspokajać ciekawość odbiorców

dynamiczność rozmowy

dramatyzm wywiadu

indagujący musi panować nad wywiadem i kontrolować jego tempo, przebieg, temat

nie można dopuszczać do zbyt długich odpowiedzi indagowanego

przydatne zwroty:

chciałbym zapytać; chciałbym się dowiedzieć, chciałbym zadać panu/i pytanie; czy mógłby pan odpowiedzieć na parę pytać dotyczących;mam do pana kilka pytań; czy mógłby pan zająć stanowisko/zdradzić swoją opinię/ustosunkować się/zabrać zdanie na temat/wyrazić własne zdanie

redakcja wywiadu (tylko wtedy, gdy nie są na żywo):

korekta wywiadu - poprawienie błędów (w prasowych)- wycięcie w pozostałych formach wywiadu

nadawanie ostatecznego kształtu (zadbaj, żeby wypowiedzi indagowanego oddawały jego charakter na poziomie językowym)

zwroty przydatne do wywiadu:

rozmowa, dialog, dyskurs, dyskusja, pytanie, odpowiedź, replika, riposta

pytający, indagujący, przeprowadzający wywiad

pytany, indagowany, udzielający wywiadu, rozmówca

autoryzacja wywiadu - dobrym zwyczajem jest przed publikacją oddać wywiad do weryfikacji indagowanemu

publikacja wywiadu

Bibliografia:

1. Głowiński M., Wywiad, w: Głowiński M., Kostkiewiczowa T., Okopień-Sławińska, Sławiński J., Słownik terminów literackich, Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, Wrocław 2000, s. 471.

2. Kuziak M., Rzepczyński S., Kasterski R., Jak pisać po polsku?, Bielsko-Biała, Park, 2004.

3. Wojtak M., Gatunki prasowe, Lublin, 2004.

Tatiana Żmij, Arkadiusz Żmij Kategoria: Odsłony: 170128

# data[].attributes.attachment_link.description
to zapis rozmowy w postaci wydrukowanej, cyfrowej, nagrania dźwiękowego lub dźwiękowo-wizualnego; rozmowa ze znana osobistością, podana do wiadomości publicznej do druku, radia, telewizji, internetu obszerna różnotematyczna rozmowa z ważną osobistością publikowana najczęściej w postaci osobnej książki spontaniczność, naturalność (wywiad nie powinien być sztuczny) dialogowy charakter (wywiad ma charakter rozmowy dwóch

# data[].attributes.body
Temat: Wywiad jako forma wypowiedzi.
Wykonaj ćwiczenia 1-4/108-110 w zeszycie ćwiczeń. Prześlij je do sprawdzenia.

# data[].attributes.body
Temat: Jak powstaje wyraz?
1.Przeczytaj nową wiadomość ze str. 284
2.Na początek wykonaj zadanie na rozgrzewkę. Postaraj się oddzielić podstawę słowotwórczą od formantu.
3.Następnie pisemnie w zeszycie wykonaj zad 2 i 4.
4.Na str. 286 znajdują się typy formantów, za pomocą których tworzymy wyrazy pochodne. Zapoznaj się z definicjami i wykonaj zad. 6,7,8,9.

# data[].attributes.body
Temat: Zakochać się w chirurgii.

Wiele ostatnio mówi się o poświęceniu personelu medycznego. Przed Wami dzisiaj sylwetka Zbigniewa Religi – najsławniejszego polskiego chirurga transplantologa, który dokonał pierwszego w Polsce udanego przeszczepu serca.

1.       Zapoznaj się z biografią chirurga dostępną na padlecie.

2.       Przeczytaj wywiad z podręcznika, str. 300.

3.       Odpowiedz pisemnie na pytania 1-8 str. 301.

Dla chętnych : Obejrzyj za zgodą rodziców  film fabularny pt. „Bogowie”

# data[].attributes.body
Temat: Co będzie dalej?
1.Przeczytaj tekst ze str. 124 w zeszycie ćwiczeń.
2.Zapoznaj się z cechami stylu publicystycznego zamieszczonymi na padlecie.
3.Wykonaj polecenia 1-5 str. 125 w zeszycie ćwiczeń

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Styl publicystyczny spotykany jest głównie w środkach masowego przekazu i jest przeznaczony dla szerokiej grupy odbiorców, występuje również w pracach popularnonaukowych.

Celem tekstów utrzymanych w stylu publicystycznym jest komunikowanie i komentowanie aktualnych wydarzeń ze świata polityki, kultury, gospodarki czy sportu. Teksty publicystyczne służą również kreowaniu opinii publicznej, propagowanie oraz pogłębianie opinii i poglądów.

W stylu publicystycznym punktem wyjścia jest krótka informacja, na podstawie której tworzy się tekst. Publicysta reaguje na informację tworząc tekst publicystyczny.

Cechy

Tekst publicystyczny:

- charakteryzuje się prostym i zrozumiałym językiem

- posiada charakter subiektywny i polemiczny

- może łączyć w sobie elementy innych stylów (artystycznego, naukowego czy potocznego)

- zawiera tekst mocno sugestywny (jasne, konkretne sformułowania i określenia)

- odznacza się jasną i uporządkowaną konstrukcją (wyraźny podział na akapity, śródtytuły, widoczna teza, argumenty)

- omawia aktualne tematy z życia społecznego

- wykorzystuje wyrazy i zwroty z mowy potocznej (w celu podtrzymania kontaktu między nadawcą i odbiorcą)

Autor tekstu w stylu publicystycznym zawsze jest na pierwszym miejscu - jest widoczny w tekście, ujawnia swoje opinie i światopoglądy. To on prezentuje określone stanowisko, polemizuje z nim i konfrontuje z innymi. Nierzadko w tekstach publicystycznych mamy do czynienia z prowokacją.

# data[].attributes.attachment_link.description
Styl publicystyczny spotykany jest głównie w środkach masowego przekazu i jest przeznaczony dla szerokiej grupy odbiorców, występuje również w pracach popularnonaukowych. Celem tekstów utrzymanych w stylu publicystycznym jest komunikowanie i komentowanie aktualnych wydarzeń ze świata polityki, kultury, gospodarki czy sportu. Teksty publicystyczne służą również kreowaniu opinii publicznej, propagowanie oraz pogłębianie opinii i poglądów.

# data[].attributes.attachment_link.description
„Publicystyka - dział piśmiennictwa obejmujący wypowiedzi na aktualne w danym momencie tematy polityczne, społeczne, kulturalne. Publicyści posługują się stylem perswazyjnym i starają się oddziaływać na opinię publiczną. Przed powstaniem prasy na publicystykę składały się różnego

# data[].attributes.body
Temat: Jak tworzymy wyrazy pochodne? Lekcja online
1.Typy formantów.
2.Tworzenie kategorii słowotwórczych.
3.Wykonaj pisemnie zad. 2, 4 str. 288

# data[].attributes.headline
wyraz podstawowy i pochodny - warto obejrzeć

# data[].attributes.subject
wyraz podstawowy i pochodny - warto obejrzeć

# data[].attributes.attachment_link.title
Słowotwórstwo część 1 - Wyrazy podstawowe i pochodne

# data[].attributes.headline
Budowa wyrazów pochodnych - warto obejrzeć

# data[].attributes.subject
Budowa wyrazów pochodnych - warto obejrzeć

# data[].attributes.attachment_link.title
Słowotwórstwo część 2 - Budowa wyrazów pochodnych

# data[].attributes.body
Temat: Kategorie słowotwórcze - ćwiczenia.

1.Wykonaj pisemnie zad. 1 str. 288 oraz zad. 7 str. 289.

# data[].attributes.attachment_link.title
Słowotwórstwo część 3 - Rodzaje formantów

# data[].attributes.attachment_link.title
Słowotwórstwo część 4 - Funkcje formatów słowotwórczych

# data[].attributes.body
Temat: Budowa i tworzenie wyrazów - utrwalenie wiadomości.
W zeszycie ćwiczeń wykonaj ćwiczenia utrwalające wiedzę i umiejętności zdobyte w ubiegłym tygodniu. 1-4 str. 50-51 oraz 6,8,9 str. 52-53.

# data[].attributes.body
Temat: Utrwalenie wiadomości o formantach i kategoriach słowotwórczych.
W zeszycie ćwiczeń wykonaj ćwiczenia utrwalające wiedzę i umiejętności zdobyte w ubiegłym tygodniu. 1,2 str. 5; 4 str. 56 oraz 7 str.58. Zadanie dla chętnych: 8 str. 58.

# data[].attributes.body
Temat: O rodzinie wyrazów. Lekcja online
1.Zapoznaj się z nowymi wiadomościami ze str. 290-291.
2.Wykonaj zad. 1,2,5,7 str. 290-291.
3.Materiały dodatkowe dostępne na klasowym padlecie.
4.Proszę o wysłanie mi zdjęcia wykonanego zad. 7 ze str. 291 do piątku 08.05. Praca obowiązkowa.

# data[].attributes.body
W ramach powtórzenia materiału ze słowotwórstwa, warto wykonać poniższe zadania

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Do tej pory zajmowaliśmy się odmianą wyrazów - budową fleksyjną wyrazów. Określając formę wyrazów, podawaliśmy ich przypadek, liczbę, rodzaj, osobę, czas. W tych rozdziałach naszego podręcznika dowiecie się, w jaki sposób jedne wyrazy powstają od drugich i jak w związku z tym zmienia się ich budowa.

Nauka o budowie wyrazów i sposobach ich tworzenia nosi nazwę słowotwórstwa (od 'tworzyć słowa'). Wyrazy powstają w różny sposób, wiele z nich pochodzi od słów istniejących już w naszym języku. Wystarczy przejrzeć dowolny słownik języka polskiego, by odnaleźć słowa, które choć występują w swoich indywidualnych znaczeniach i w różnej formie, to mają coś wspólnego - zawierają podobne cząstki. Wiele z nich tworzy tak zwane rodziny wyrazów, np.: dom, domowy, domownik, domator, domostwo, domek, domeczek.

Wyraz, w którego znaczeniu i formie możemy odnaleźć ślad innego wyrazu, nazywamy wyrazem pochodnym. Na przykład: w wyrazie trawnik znajdziemy cząstkę rzeczownika trawa, natomiast w rzeczownikach kawiarnia, księgarnia, kwiaciarnia cząstki wyrazów kawa, księga, kwiat.
Wymienione przykłady pokazują istotę słowotwórstwa - wyrazy pochodne mają wprawdzie swoje indywidualne znaczenia, ale zawierają też wspólną cząstkę, która łączy je pod względem budowy słowotwórczej z innymi wyrazami.
Rzeczowniki kawiarnia, księgarnia, kwiaciarnia zakończone są cząstką -arnia, która jest typowa dla nazw miejsc. Przykład ten pozwala zdefiniować, czym jest znaczenie słowotwórcze wyrazu. Jest to takie znaczenie wyrazu, które wynika z jego budowy.
Wyrazy pochodne składają się zawsze z dwóch elementów:

tematu słowotwórczego,

formantu. Aby pokazać budowę słowotwórczą wyrazu pochodnego, musimy odnaleźć słowo, od którego pochodzi, czyli inaczej wyraz podstawowy. Wyraz pochodny rozpoznajemy po tym, że możemy w nim wskazać temat słowotwórczy i formant: rzeczownik „trawnik" składa się z tematu słowotwórczego traw- i formantu -nik.

Formanty mogą występować przed tematem słowotwórczym. Na przykład od czasownika niedokonanego budować tworzymy czasownik dokonany o znaczeniu 'skończyć budować'. Powstaje wyraz pochodny zbudować.

Formant - to element, który odróżnia wyraz pochodny od wyrazu podstawowego. Najczęściej są to cząsteczki dodawane po temacie słowotwórczym (przyrostek) albo dodawane przed tematem słowotwórczym (przedrostek).
W języku pojawiają się również wyrazy złożone z dwóch (i więcej) tematów: np. drog-o-wskaz (← droga + wskazywać); księg-o-zbiór (← księga + zbiór). Charakteryzują się tym, że między dwoma tematami pojawia się formant wewnętrzny (wrostek). Wyrazy takie nazywamy wyrazami złożonymi. Typy formantów przedstawione zostały na wykresach.

# data[].attributes.attachment_link.description
Do tej pory zajmowaliśmy się odmianą wyrazów - budową fleksyjną wyrazów. Określając formę wyrazów, podawaliśmy ich przypadek, liczbę, rodzaj, osobę, czas. W tych rozdziałach naszego podręcznika dowiecie się, w jaki sposób jedne wyrazy powstają od drugich i jak w związku z tym zmienia się ich budowa.

# data[].attributes.headline
Zagadnienia do sprawdzianu ze słowotwórstwa 11.05 

# data[].attributes.subject
Zagadnienia do sprawdzianu ze słowotwórstwa 11.05 

# data[].attributes.body
1.       Znajomość definicji : wyraz podstawowy i pochodny, temat słowotwórczy i formant (również rodzaje formantów), kategoria słowotwórcza, rodzina wyrazów, rdzeń oboczny

2.       Umiejętności: odróżnianie wyrazu podstawowego od pochodnego, wskazywanie wyrazu podstawowego i pochodnego, nazywanie formantów i wskazywanie ich, tworzenie i określanie kategorii słowotwórczych, tworzenie i porządkowanie rodziny wyrazów.

# data[].attributes.body
Temat: Tworzymy rodziny wyrazów oczywiście!
1.Aby utrwalić umiejętność tworzenia wyrazów, wykonaj ćw. 1-4 str.59-60 w zeszycie ćwiczeń.
2.Przygotuj się na poniedziałkowy test ze słowotwórstwa. Materiały dodatkowe oraz zagadnienia do testu znajdziesz na klasowym padlecie.

# data[].attributes.body
Temat: Cała prawda o naszych imionach - czytamy ze zrozumieniem.
1.Przeczytaj tekst ze str.122 w zeszycie ćwiczeń.
2.Wykonaj polecenia do tekstu ze str. 123 w ćwiczeniach.

# data[].attributes.body
Temat: Cała prawda o naszych imionach – czytamy ze zrozumieniem.

1.       Przeczytaj tekst ze str.122 w zeszycie ćwiczeń.

2.       Wykonaj polecenia do tekstu ze str. 123 w ćwiczeniach.

# data[].attributes.body
Temat: Pisownia przyrostków i przedrostków. Lekcja online
Zapoznaj się z nowa wiadomością ze str. 292 w podręczniku. Wykonaj polecenia:1, 3, 4, 5, 6.

# data[].attributes.body
Temat: Jakie trudności sprawia pisownia przedrostków i przyrostków? - ćwiczenia.
Aby utrwalić umiejętności, wykonaj ćwiczenia str. 76-77 (zeszyt ćwiczeń).

# data[].attributes.body
Temat: Czym jest dobro?
Przeczytaj tekst ze str. 297 w podręczniku i wykonaj polecenia 1-5 str. 298.

# data[].attributes.body
Temat: Utrwalenie wiadomości z działu VI.
W ramach powtórzenia wykonaj polecenia 6-12 str. 297 w podręczniku.

# data[].attributes.body
Temat: Charakterystyka- przypomnienie wiadomości. Lekcja online

1. Przypomnienie zasad kompozycji obowiązujących w charakterystyce postaci.
2. Omówienie tematu pracy twórczej.
3. Przywołanie przykładów ilustrujących wybraną postawę.
4. Materiały dodatkowe dostępne na padlecie.

# data[].attributes.body
Temat: Nadzieja umiera ostatnia - charakterystyka bohatera fikcyjnego.

Napisz charakterystykę wybranego bohatera literackiego lub filmowego, który mimo przeciwności nie poddał się losowi, którego w trudnych chwilach nie opuściła nadzieja.

Termin nadsyłania prac: 25.05

# data[].attributes.attachment_link.title
36. Charakterystyka postaci. Język polski podstawówka.

# data[].attributes.attachment_link.title
42. Charakterystyka postaci. Jak napisać?

# data[].attributes.body
Temat: Krótka historia prawdziwa.

Przeczytaj tekst ze str. 303 w podręczniku.
Pisemnie odpowiedz na pytanie 2,3,5 str. 304

# data[].attributes.body
Temat: Uwierz w siebie!

Przeczytaj tekst ze str. 305 w podręczniku.
Ustnie wykonaj polecenie 1,4,5 str. 307
Pisemnie wykonaj zad. 2,3 str. 307

# data[].attributes.body
Temat: Nie obawiaj się piekła spojrzeń i odgłosów - list.

Napisz list do bohaterki utworu Barbary Kosmowskiej (str. 305 w podręczniku), w którym zaproponujesz Kai, co powinna zmienić w swojej postawie, aby nie obawiać się piekła spojrzeń i odgłosów.
Przypomnienie zasad kompozycji listu prywatnego znajdziesz na klasowym padlecie.

# data[].attributes.body
Temat: Nie bójcie się innych.

Przeczytaj tekst ze str. 308
Wykonaj pisemnie polecenia 1-7 str. 310

# data[].attributes.body
Temat: Nie bójcie się innych.

Przeczytaj tekst ze str. 308
Wykonaj pisemnie polecenia 1-7 str. 310

# data[].attributes.body
Temat: Szansa przetrwania.

Praca dla chętnych:
Przeczytaj tekst ze str. 311, wykonaj pisemnie polecenia 1-5 str. 313

# data[].attributes.body
W przyszłym tygodniu rozpoczynamy pracę z lekturą "Syzyfowe prace"

# data[].attributes.body
Temat: Po co nam skrótowce? Lekcja online

Zapoznaj się z nową wiadomością ze str. 322 w podręczniku. Zapamiętaj podział skrótowców.
Przeczytaj informacje na temat funkcji skrótowców w zdaniu str. 323 w podręczniku.
Wykonaj pisemnie zad. 1 str. 322, zad. 4, 5 str. 324

# data[].attributes.body
Temat: Po co nam skrótowce? Lekcja online

Zapoznaj się z nową wiadomością ze str. 322 w podręczniku. Zapamiętaj podział skrótowców.
Przeczytaj informacje na temat funkcji skrótowców w zdaniu str. 323 w podręczniku.
Wykonaj pisemnie zad. 1 str. 322, zad. 4, 5 str. 324

# data[].attributes.body
Temat: Jak prawidłowo zapisywać skróty?

Wykonaj pisemnie zad. 6, 7, 8 str.325, ćw. 3 str. 61 (ćwiczenia)

# data[].attributes.body
Temat: Skróty i skrótowce - ćwiczenia.

Aby utrwalić wiadomości zdobyte na ostatnich lekcjach wykonaj ćw. 4,5,6 str. 62, ćw. 7 str.63, 9, 10 str.64.

# data[].attributes.body
Temat: Składamy wyrazy. Lekcja online
Zapoznaj się z nową wiadomością ze str. 326 w podręczniku.  Zwróć uwagę na różnice w budowie złożeń i zrostów. Wykonaj zadania:  1, 3, 5, 6 str. 326-327. Zwróć uwagę, że w wielu przypadkach trzeba wykorzystać wiedzę na temat budowy słowotwórczej wyrazów.

# data[].attributes.body
Temat: Złożenia i zrosty - ćwiczenia
Aby utrwalić zdobyte umiejętności, wykonaj ćwiczenia: 2 str. 65, 5 str. 66, 6 str. 67, 9 i 10 str. 68 (zeszyt ćwiczeń).

# data[].attributes.body
Temat: Pisownia przymiotników złożonych.
Zapoznaj się z nową wiadomością ze str. 328.
Wykonaj zad. 1 i 2 str. 328 oraz ćw. 1, 2, 3, 4 str.78-79.  Ćw 5 str. 79 dla chętnych

# data[].attributes.body
Temat: Działalność społeczno-kulturalna Stefana Żeromskiego.
Wyjaśnij pojęcia:
biografia, autobiografia oraz wątek autobiograficzny. Skorzystaj ze słownika terminów literackich.
Wyszukaj w Internecie informacje na temat życia i twórczości Stefana Żeromskiego, następnie wykonaj zadanie 1, 2 i 3 z karty pracy nr 1 zmieszczonej na padlecie.

# data[].attributes.body
Temat: Wątki biograficzne w Syzyfowych pracach.
Na początek uporządkuj wydarzenia ujęte w powieści w porządku chronologicznym. W tym celu wykorzystaj kartę pracy nr 2 zamieszczoną na padlecie.
Stefan Żeromski, pisząc powieść, wykorzystał w niej swoje wspomnienia z lat szkolnych, a współcześni mieszkańcy Kielc pamiętają o pisarzu i kultywują jego pamięć. Poszukaj informacji na temat związków autora z miastem Kielce. Zapisz je w zeszycie.
Wykonaj pisemnie zad. 4 z karty pracy nr 1 zamieszczonej na padlecie.

# data[].attributes.body
Temat: Gimnazjum w Klerykowie w współczesna edukacja.
W wykonaniu dzisiejszego zadania pomoże Ci zamieszczona na padlecie klasowym karta pracy. Skorzystaj z niej koniecznie!

# data[].attributes.body
Temat: Syzyfowe prace jako powieść psychologiczno-obyczajowa. Lekcja online
1.Wyszukaj i zapisz informacje dotyczące genezy powstania utworu. W tym celu wyjaśnij pojęcie geneza
2.Omów cechy gatunkowe Syzyfowych prac jako powieści psychologiczno - obyczajowej. W tym celu wyszukaj informacje na temat wątków psychologicznych i obyczajowych występujących w utworze.