# data[].attributes.headline
INPUT 2DE TAFEL Van padlet naar werkagenda

# data[].attributes.subject
INPUT 2DE TAFEL Van padlet naar werkagenda

# data[].attributes.body
Input voor de tweede Thema tafel. Vanuit de inhoud naar concrete voorstellen voor de agenda.

# data[].attributes.headline
De strijd van een dame voor haar eigen zorgcontinuiteit

# data[].attributes.subject
De strijd van een dame voor haar eigen zorgcontinuiteit

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
'De kennismaking met Anne-Miek liet ik voorafgaan door een bezoek aan de website van IKONE. Daar staat een duidelijke visie over de dialoog met de patiënt die nodig is als een organisatie wil verbeteren. Ik kon niet wachten haar te ontmoeten. Toen ze binnenkwam gebeurde er veel. In mijn brein en in mijn hart. Binnen een nanoseconde stond ik mijzelf hartelijk uit te lachen. Anne-Miek kwam binnen in een elektrische rolstoel! Mijn brein had daar iets over opgeslagen wat niet klopte met het beeld wat ik in de voorbereiding had gecreëerd. Ik werd mij vol schaamte bewust van mijn programmering waarbij rolstoelafhankelijk niet gecombineerd werd met zakelijk succesvol zijn'.
Ik ontving deze prachtige en open tekst van Hessielle van Dam, die ze heeft verwerkt in haar nieuwsbrief. De dagen daarna kwamen allerlei beelden en herinneringen binnen. Toen ik een jaar of acht was kwam ik voor het eerst in de Toys'r Us. Een enorme speelgoedwinkel in Amsterdam. Mijn oog viel op een fel gekleurd autootje voor kinderen dat ik nog nooit eerder had gezien. Wat leek mij dat fantastisch! Terwijl mijn broers en zus op een skelter of fiets rondscheurden zou ik in hetzelfde tempo kunnen meekomen met deze bolide?

Het autootje reed super langzaam en was veel te duur. Dat ging dus niet door. Wel zeiden mijn ouders: 'Een aantal kinderen bij de patientenorganisatie hebben ook een soort van autootje. Misschien krijg jij die ook nog wel eens'. Gaat die dan wel hard? 'Ja, die kan heel hard'. In mijn hoofd verbeelde ik mij een super cool voertuig. Ik vroeg of dat niet direct kon.

Op mijn elfde ging ik naar de middelbare school. In de voorbereiding kwam een ergotherapeut langs om te kijken wat er nodig was om naar een reguliere middelbare school te gaan. Trappen? De dochter van de conrector zat ook in een rolstoel. Ze was al van school af, maar de lift stond klaar. Schrijven? Tegenwoordig zijn er laptops. Gave computers die je mee kan nemen. 2000 leerlingen die wild door de gangen rennen en vechten in combinatie met mijn breekbare lijf? Het autootje kwam om de hoek en bleek een afschuwelijke lompe grote elektrische rolstoel te zijn. Inclusief een groot blad om mij heen om mij helemaal te beschermen.

En zo geschiedde het. Iedere ochtend kwam ik lopend de school binnen. Mijn moeder beschermde mij tot aan de rolstoel die op een oplaadpunt in het invalidentoilet stond. Daarna reed ik zelfstandig verder door de school. Grote boekentas achterop in een mandje. Ik genoot van het tempo dat ik opeens kon maken. Binnen no-time stond ik aan de andere kant in de gang. Ik verafschuwde al het andere. Opeens was ik zo expliciet gehandicapt. Opeens keken 2000 leerlingen naar mij. Opeens kon ik veel minder makkelijk manoeuvreren en moest ik standaard op de eerste rij van de klas parkeren. Opeens werden deuren voor mij dicht gesmeten, ook door docenten. Opeens kon ik niet meer kiezen naast wie ik wilde zitten. Opeens waren de kinderen die ik zo leuk vond mijn vriendinnen niet meer.

De hele middelbare school periode heb ik een haat liefde verhouding met die rolstoel gehad, met een zeer dominante rol voor de haat. Ik vond het ontzettend moeilijk om de leerlingen te laten zien wie ik echt was. Ik kreeg vanaf mijn twaalfde jaar ook nog een verschrikkelijk lelijk en groot gipscorset van nek tot stuit en toen was alle jonge meiden energie er voor mij af. Iedere middag, wanneer mijn moeder mij uit de rolstoel op kwam halen, en ik weer lopend naar huis ging voelde ik mij bevrijd van dat bakbeest. Thuis voelde ik mij fysiek veel vrijer. Ging ik met vriendinnen leuke dingen doen op de boerderij of hadden we een klein schuurfeestje. Ik gebruikte de handbewogen rolstoel of kon zelfs af en toe een lopend uitje ondernemen: met meiden naar de winkelstraat. De dag na mijn examen was mijn bevrijdingsdag. We belden de Welzorg op: 'De rolstoel kan opgehaald'. Te oud zeiden ze, zet maar bij grof vuil. We zorgden voor transport naar Polen, daar kreeg een oude meneer opnieuw zíjn vrijheid. Hij moest ervan huilen.

Op de universiteit ben ik lopend gestart. Het tweede jaar van mijn studie was het meest gezonde jaar van mijn leven. Ik kwam met een driewiel puch vanuit mijn eigen studentenhuisje aangesjeesd. Ik stapte af en pakte mijn tas op. Ik liep naar de collegezaal en niemand keek. Ik genoot enorm van het gemak van deze situatie. Van de kansen mij te uiten en nieuwe dingen te ontdekken. Van het zo gewone en daardoor soms voor mij ook wel spannende contact met mede-studenten. Zelfs jongens keken naar mij. Wat was dit allemaal anders, wat was dit gaaf! Ik heb iedere minuut in mij opgezogen. Anderhalf jaar later was dit genot plotseling afgelopen vanwege opeenvolgende wervelfracturen.

Vijf jaar later woonde ik op mijzelf in Zwolle en gebruikte ik voornamelijk de handbewogen rolstoel. Ik vroeg een hulphond aan en tijdens de training aan huis kreeg ik de vraag: 'Waarom heb jij geen elektrische rolstoel?'. De fantastische trainer zag mijn beperkte range of motion. Hij kwam gedurende drie weken bijna iedere dag langs en soms kwam dit thema op tafel. Zo is langzamerhand het idee bij mij teruggekomen dat een elektrische rolstoel mij niet zou beperken maar bevrijden. Altijd een goede stoel bij je, met de rugleuning plat even kunnen uitrusten en eindelijk zelfstandig meer dan een paar honderd meter kunnen afleggen.

De rolstoel kwam er. Mijn sexy Peugeot 206 moest worden ingeruild voor een grote lompe rolstoelbus. Vanwege vijftien jaar meer levenservaring kon ik de blikken en het blozen van alle mensen op straat aan. Ik was niet die rolstoel, de rolstoel draagt mij voort. Sinds wanneer bepaalt je voertuig wie je bent? Ik genoot iedere dag van de natuur, die ik nu voor het eerst zelf kon ontdekken. Ook kon ik, met alle voorzieningen, nu alleen op pad. Alleen naar een congres, alleen naar werk. Met mijn mogelijkheden groeide ook mijn zelfvertrouwen.

De beelden uit de samenleving blijven. Zo hoorde ik van een date, met wie ik een super leuke ontmoeting had (in mijn handbewogen rolstoel), toen hij mij naar mijn rolstoelbus bracht: 'oh, je bent écht gehandicapt'. Hij liet niets meer van zich horen. Zo word ik in commissie vergaderingen nog wel eens overgeslagen als iemand komt kennismaken. Ik voel dat niet wordt verwacht dat ik onderdeel ben van het professionele team. Gelukkig durf ik nu zelf de hand toe te steken. Ik vind het soms verschrikkelijk dat ik op congressen, bijeenkomsten of verjaardagen vast zit op één plek, omdat ik vanwege drukte of te kleine ruimtes niet kan manoeuvreren. Gelukkig ken ik steeds meer mensen in het veld en zoeken ze mij nu op of trek ik ze met een big smile of twitter naar mij toe. Wanneer mensen mij beter leren kennen, dan zien ze Anne-Miek en daarna het voertuig dat rolstoel heet. De openingszin: 'Ik heb nog nooit zo'n sexy lady in een rolstoel gezien', vond ik ook prima.

De eerste beelden zijn nog altijd niet gelijkwaardig en in het persoonlijke leven durven sommige mensen een langdurige relatie niet aan. Dat heeft mijns inziens ook zeer zeker met de oerinstincten van de mens te maken. In de sociologie wordt het belang van status voor kwaliteit van leven op een positieve manier beschreven en een elektrische rolstoel is daarin een 'minpunt'. Ik ben er tegenwoordig liever nuchter onder dat deze rolstoel soms beperkt in mogelijkheden, ook al neemt hij zoveel beperkingen van mij weg. En ja, soms geef ik mijzelf ook de ruimte er verdrietig over te zijn. Wanneer ik droom van op blote voeten dartelen in zonneweiden. Ik heb nog steeds een haat liefde relatie met de elektrische rolstoel, ook al slaat deze tegenwoordig door in de liefde. Ik kom tenminste in zonneweiden.

# data[].attributes.attachment_link.description
'De kennismaking met Anne-Miek liet ik voorafgaan door een bezoek aan de website van IKONE. Daar staat een duidelijke visie over de dialoog met de patiënt die nodig is als een organisatie wil verbeteren. Ik kon niet wachten haar te ontmoeten. Toen ze binnenkwam gebeurde er veel.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Met de hervorming van de langdurige zorg is ingezet op een betere kwaliteit van zorg en ondersteuning, een meer betrokken samenleving en een houdbare financiering. De hervorming is omvangrijk en raakt mensen met een lichamelijke, verstandelijke, zintuiglijke of psychische beperking. Cliënten en hun omgeving, professionals, (zorg)aanbieders, zorgverzekeraars en gemeenten hebben met inachtneming van ieders eigen rol en verantwoordelijkheden, invulling te geven aan nieuwe taken en verantwoordelijkheden.

Om al die verschillende partijen te ondersteunen met actuele informatie, goede voorbeelden en een ondersteuningsaanbod is van april 2014 tot september 2015 het platform Hervorminglangdurigezorg.nl ingericht. De voorstellen die de hervorming van de langdurige zorg mogelijk maken; het wetsvoorstel Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) 2015, het voorstel voor de wijziging van het Besluit zorgverzekering Zvw en het wetsvoorstel voor de Wet langdurige zorg (Wlz), bevonden zich in 2014 in verschillende stadia van parlementaire behandeling. Gelijktijdig aan de parlementaire behandeling verschoof de focus van het opstellen en uitwerken van de wet- en regelgeving naar implementatie, transitie en transformatie. Met het platform Hervorminglangdurigezorg.nl is beoogd om partijen te ondersteunen tijdens de transitie van het stelsel en de samenwerking ten behoeve van de continuïteit van zorg voor cliënten te versterken.

Hervorminglangdurigezorg.nl was een initiatief van het ministerie van VWS in samenwerking met:

Bekijk de artikelen over het programma 'Hervorming Langdurige Zorg' die zijn opgenomen in de kennisbank.

Meer over dit programma

# data[].attributes.attachment_link.title
Hervorming Langdurige Zorg - Langdurige Zorg

# data[].attributes.attachment_link.description
Met de hervorming van de langdurige zorg is ingezet op een betere kwaliteit van zorg en ondersteuning, een meer betrokken samenleving en een houdbare financiering. De hervorming is omvangrijk en raakt mensen met een lichamelijke, verstandelijke, zintuiglijke of psychische beperking.

# data[].attributes.body
Voor vragen uit alle partijen?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Met de hervorming van de langdurige zorg is ingezet op een betere kwaliteit van zorg en ondersteuning, een meer betrokken samenleving en een houdbare financiering. De hervorming is omvangrijk en raakt mensen met een lichamelijke, verstandelijke, zintuiglijke of psychische beperking. Cliënten en hun omgeving, professionals, (zorg)aanbieders, zorgverzekeraars en gemeenten hebben met inachtneming van ieders eigen rol en verantwoordelijkheden, invulling te geven aan nieuwe taken en verantwoordelijkheden.

Om al die verschillende partijen te ondersteunen met actuele informatie, goede voorbeelden en een ondersteuningsaanbod is van april 2014 tot september 2015 het platform Hervorminglangdurigezorg.nl ingericht. De voorstellen die de hervorming van de langdurige zorg mogelijk maken; het wetsvoorstel Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) 2015, het voorstel voor de wijziging van het Besluit zorgverzekering Zvw en het wetsvoorstel voor de Wet langdurige zorg (Wlz), bevonden zich in 2014 in verschillende stadia van parlementaire behandeling. Gelijktijdig aan de parlementaire behandeling verschoof de focus van het opstellen en uitwerken van de wet- en regelgeving naar implementatie, transitie en transformatie. Met het platform Hervorminglangdurigezorg.nl is beoogd om partijen te ondersteunen tijdens de transitie van het stelsel en de samenwerking ten behoeve van de continuïteit van zorg voor cliënten te versterken.

Hervorminglangdurigezorg.nl was een initiatief van het ministerie van VWS in samenwerking met:

Bekijk de artikelen over het programma 'Hervorming Langdurige Zorg' die zijn opgenomen in de kennisbank.

Meer over dit programma

# data[].attributes.attachment_link.title
Hervorming Langdurige Zorg - Langdurige Zorg

# data[].attributes.attachment_link.description
Met de hervorming van de langdurige zorg is ingezet op een betere kwaliteit van zorg en ondersteuning, een meer betrokken samenleving en een houdbare financiering. De hervorming is omvangrijk en raakt mensen met een lichamelijke, verstandelijke, zintuiglijke of psychische beperking.

# data[].attributes.body
CZ en CZ zorgkantoren hebben vraaglijnen beschikbaar gesteld voor vragen van clienten, gemeenten, zorgaanbieders en andere belanghebbenden.

Vragen over Wijkverpleging (mbt CZ verzekerden) (013) 594 97 77

Vragen over WLZ in een CZ zorgkantoor regio (076) 524 31 10

Vragen over PGB WLZ (013) 594 91 06

Vragen over PGB ZvW (013) 594 91 10

# data[].attributes.headline
Clienten met GGZC indicaties die wonen in een V&V-instelling

# data[].attributes.subject
Clienten met GGZC indicaties die wonen in een V&V-instelling

# data[].attributes.body
Clienten waarvoor CIZ een GGZC indicatie heeft geindiceerd, maar waarbij ouderdomsproblematiek speelt kunnen worden opgenomen in een V&V-instelling. Het Zorgkantoor kan de GGZC indicatie dan (tijdelijk of langdurig) 'omkatten' naar een zogenaamd instellingseigen ZZP. Hierdoor is de financiering voor de opname in de V&V-instelling gewaarborgd.

In 2015 vallen echter alle clienten met een GGZC-indicatie onder de financiering van de gemeenten. Dat geldt ook voor de groep clienten waarvan het oorspronkelijke ZZP een GGZC- indicatie is. Veel instellingen hebben dit inmiddels helder op het netvlies, zeker als ze meerdere clienten met dergelijke constructies opgenomen hebben, maar er zijn ook aanbieders met 1 of enkele clienten in deze constructie waarbij deze overgang niet helder is.

# data[].attributes.headline
Zorgaanbieders stoppen per 1 januari met zorg

# data[].attributes.subject
Zorgaanbieders stoppen per 1 januari met zorg

# data[].attributes.body
Er komen signalen dat sommige zorgaanbieders stoppen met de zorg. Clienten bellen naar de gemeenten op met de vraag over zorgcontinuering. CZ meldt dat gemeenten met CZ kunnen schakelen om gezamenlijk te kijken naar een oplossing. In een aantal gevallen neemt de zorgaanbieder hier zelf contact op met de gemeenten en komt met een voorstel. Waar ligt de wettelijke verantwoordelijkheid?

# data[].attributes.body
CZ blijkt twee telefoonlijnen te hebben voor vragen over PGB en ZIN. Bedoeld voor vragen vanuit cliënten en gemeenten.

# data[].attributes.headline
AANDACHT VOOR VRAAGSTUKKEN IN DE EERSTE 6WK 2015

# data[].attributes.subject
AANDACHT VOOR VRAAGSTUKKEN IN DE EERSTE 6WK 2015

# data[].attributes.body
1. Hoe communiceren we met elkaar als er successen zijn te delen en problemen zich voordoen.

2. Hoe voorkomen we dat de klant problemen 'ervaart'

3. Hoe blijven we met elkaar in gesprek?

Op 16 december buigt het kernteam zich ook over deze vraag. Voorbeelden en ideeën zijn welkom.

# data[].attributes.body
Is dat tegelijk voor handen? Wie ondersteunt cliënt? Daarmee voorkom je dat iemand terug valt en dat de crisibedden niet 'dichtlibeen in de regioWaar ligt verantwoordelijkheid en betaling?

# data[].attributes.body
Wordt geupdate en vraagt om afstemming over de domeinen heen. Er is binnen de regio een crisisprotocol. Voor Jeugd (Spoed voor Jeugd) is dit opgetuigd. Voor 18+ nog niet. Deze richtlijnen zullen ook als basis dienen voor18+. Aansluiting op elkaar is ook een item. Iedere organsisatie heeft zijn eigen crisidienst. Bijzonder eignelijk. Eentje overkoepelend nodig. Link met Veiligheidsregio?? Link met huisartsenpost, Eerste hulp. Het gaat in dit geval even om thuiswonende cliënten. Voorbeelden mantelzorg valt plots weg. Wie wordt er als eerste opgeroepen en wat doet deze discipline t.o.v. de overige ketenpartners. Nu belt huisarts het zorgkantoor voor ondersteuning en actie. Soms direct naar zorgaanbieder. GGZe is betrokken als crisisdienst voor grootste deel van onze regio. Voor zowel PG, PSYCH als SOM. Somatische crisisbed op PG afdeling wil je niet, wat dan? Inzicht in het aanbod is belangrijk.

# data[].attributes.headline
"Eindelijk mogen we na een jaar als sociaal domein bij het MDO aanschuiven"

# data[].attributes.subject
"Eindelijk mogen we na een jaar als sociaal domein bij het MDO aanschuiven"

# data[].attributes.body
Samenwerking bekijken vanuit client/gezin. Wie moeten er aan tafel?

Sociaal en medisch domein koppeling. Domeinoverstijgend werken zitten knelpunten en kansen.

Aandacht voor domeingevoeligheden

Waak er voor om vooral vanuit indicatie, euro en gebouwen te kijken.

Hoe kun je met elkaar veranderden en kijken naar Gezondheid en Gedrag ipv Ziekte en Zorg

Persoonlijk dossier als breekijzer voor domeindiscussie

# data[].attributes.body
Niet zozeer in lichamelijke ondersteuning maar het regelen van. Voorbeeld van niet wassen maar wel zorgen dat boodschappen er komen (al is het online). Het verdient aandacht om te kijken naar de ondersteuning van de mantelzorger. Anders denken, andere constructies, in gesprek, voorlichting. Er zijn andere acties nodig.

# data[].attributes.body
Budget bij complexere situaties wellicht niet toereikend. Aanbieders moeten het met minder doen. Kunnen ze dat ook? Dat moet blijken. Zeker als er al heel scherp is geindiceerd door het CIZ. Juist bij de zittende cliënten.

# data[].attributes.body
Egenlijk krijg je dezelfde zorg thuis als je in een intramurale instelling zou krijgen. Deze zorg wordt per dag gedec;areerd. Alleen bij cliënten met ZZP die in 2016 moeten kiezen.

Zorgkantoren moeten kijken of dit en MPT verantwoord en doelmatig is. Hoe beoordeel je of dit verantwoord is. Pilot in Zeeland blijkt dat het voor zorgaanbieders vastloopt op reisafstand. Wel rendabel zorgaanbieders met aanleunwoningen. Wil je dit toch als partij dan moet je dit dus anders organiseren. Wellicht met elkaar.

# data[].attributes.body
In het kader van overbruggingszorg. Om verantwoordelijke zorg in te kunnen schatten worden deze gesprekken in 2015 gehouden. Bij VPT pakketten is dat gesprek tussen client en verzekeraar. Bij Modulair pakket is het te overwegen om gemeente aan te schuiven. IN overleg met zorgaanbieders en klanten en mantelzorgers.

# data[].attributes.headline
Invulling en uitvoering van het overangsrecht

# data[].attributes.subject
Invulling en uitvoering van het overangsrecht

# data[].attributes.body
Handreiking

# data[].attributes.body
Welke afspraken kunnen zorgverzekeraar en gemeenten met elkaar maken over de inzet van de wijkverpleegkundige in relatie tot het wijkteam en de afstemming tussen zorg en maatschappelijke infrastructuur in de wijk (waaronder ook aanbieders, professionals en cliënten).

# data[].attributes.body
Analyse van de effecten op de eerstelijnszorg van de transitie naar Wlz, Zvw en Wmo

# data[].attributes.body
Toelichting over de uitgangspunten die gelden voor het wijkgericht werken en de individueel toewijsbare zorgverlening in 2015.

# data[].attributes.body
Over het splitsen van wijkverpleging door zorgverzekeraars

# data[].attributes.body
Dit document beschrijft aan welke normen de verpleegkundige indicatiestelling en organisatie van extramurale zorg moeten voldoen

# data[].attributes.body
Achtergrond informatie over de totstandkoming van het Regionaal Overleg en de thematafels.

# data[].attributes.body
Over de transitie HLZ

# data[].attributes.body
Over de transitie HLZ

# data[].attributes.body
De afgelopen tijd is het ministerie van VWS meermalen benaderd met vragen over de verantwoordelijkheid van gemeenten t.a.v. persoonlijke verzorging (PV). Het ministerie heeft daarom een factsheet over de verdelingvan het budget voor persoonlijke verzorging over Wmo en Zvw opgesteld