# data[].attributes.attachment_link.readable_text
1. Nie kupuj drogiego sprzętu

Nie potrzebujesz drogiego sprzętu, by robić piękne zdjęcia. Nie potrzebujesz kupować pełnej klatki. Nie potrzebujesz najnowszego bezlusterkowca. Na początku swojej drogi fotograficznej używałem taniego aparatu za zaledwie kilkaset złotych i do dziś uwielbiam zdjęcia, które nim zrobiłem. Pomyśl o tym, że kiedyś nie było aparatów cyfrowych, a fotografie analogowe do dziś są dla mnie ogromną inspiracją i dążę do ich wyglądu często "psując" zdjęcia. Paradoks prawda? Jedyna sytuacja, kiedy naprawdę możesz potrzebować pełnej klatki to ciężkie zastane warunki oświetleniowe np. w bardzo ciemnym kościele lub na sali weselnej (zakładając, że fotografujesz bez lampy).

Dzisiejsze telefony komórkowe mają na tyle dobre aparaty, że możesz równie dobrze zacząć swoją przygodę mając tylko smartphona. Jeśli się wkręcisz możesz kupić dobrą używaną lustrzankę za naprawdę niską cenę.

2. Przeczytaj dokładnie instrukcję obsługi

Zaraz po kupnie aparatu możesz zastanawiać się do czego służą te wszystkie guziczki i opcje. Twoim pierwszym krokiem powinno być dokładne przeczytanie instrukcji obsługi od deski do deski. Jeśli coś będzie dla Ciebie niejasne wpisz dany skrót w Googlach i sprawdź co znaczy.

3. Poznaj podstawowe zasady kompozycji

Mówi się, że zasady są po to, by je łamać. I to jest prawda. Ale zanim zaczniesz je łamać poznaj podstawowe zasady kompozycji w fotografii.

4. Fotografuj odrazu w trybie Manual i na Live View

To jest moja subiektywna opinia, ponieważ ja bardzo szybko zacząłem fotografować w pełnym trybie Manual (M), zawsze i wszędzie bez wyjątków. Moja rada jest taka byś też tak zrobił. Nauczysz się więcej i szybciej o swoim aparacie niż zdajesz sobie sprawę, a nie jest to wcale takie ciężkie jak wygląda. Pracuj głównie w trybie Live View (zakładając, że masz podgląd na żywo) byś widział zmiany na ekranie, które wprowadzasz zanim zrobisz zdjęcie.

5. Nie prześwietlaj

Lepiej jest niedoświetlać zdjęcie niż je prześwietlić. Moja rada jest taka, by zawsze robić troszkę zbyt ciemne zdjęcia. Unikniesz ryzyka przepalenia, którego już się nie da uratować.

6. Naucz się widzieć światło

Światło jest wszystkim w fotografii. Nieważne czy fotografujesz portrety czy krajobrazy. To ono nadaje naszym zdjęciom głębi i magii. Nie jest to coś co da się wytłumaczyć w jednym zdaniu. Jest to coś co musisz się sam nauczyć. Eksperymentuj robiąc zdjęcia pod światło, z światłem, ustawiając światło z boku i zobaczysz jak Twój fotografowany przedmiot będzie zmieniał się na zdjęciu. Pamiętaj, że najkorzystniejsza godzina do robienia zdjęć jest godzinę po wschodzie słońca lub godzinę przed zachodem, tzw. Golden Hour. I pamiętaj, że fotografowanie w pełnym słońcu jest najgorszym pomysłem ever.

7. Twoje stopy są Twoim zoomem

Bardzo szybko zrezygnowałem z obiektywów zmiennoogniskowych i zastąpiłem je w pełni stałoogniskowymi. Zaczniesz się rozwijać znacznie szybciej, gdy będziesz musiał podejść, oddalić się i poszukać odpowiedniej perspektywy, po prosty wysilić się, by zrobić odpowiednie zdjęcie.

8. Nie śpiesz się

Fotografia to nie są wyścigi. Rozwijaj się w swoim tempie. Tak jak czujesz. Pamiętaj, że z nikim nie konkurujesz. Jeśli coś Ci nie wychodzi to nie przejmuj się. Rób zdjęcia tak jak czujesz i tak jak chcesz, aż będziesz gotów wskoczyć na następny level.

9. Kup filtr UV

Filtr UV to był pierwszy zakup po nabyciu przeze mnie jakiegokolwiek obiektywu. Jest to po prostu kwestia bezpieczeństwa.

10. Fotografuj w RAW

Twój aparat lustrzany może robić zdjęcia w plikach JPG i surowych tzw. RAW. Fotografuj zawsze w RAW. To na nich w procesie edycji będziesz miał całkowitą kontrolę, którą tracisz w przypadku plików JPG.

11. Naucz się podstaw Lightroom-a

Lightroom to Twój najlepszy przyjaciel. To w nim spędzam najwięcej czasu. Obecnie nie używam praktycznie w ogóle Photoshopa, bo nie ma takiej potrzeby. Praktycznie wszystko jestem w stanie zrobić w Lightroom-ie, niezależnie od tego czy fotografuję ślub, portrety, krajobrazy czy wycieczkę.

12. Zabezpieczaj swoje zdjęcia

Kup porządny czytnik kart. Osobiście polecam Lexar. Ma niezachwianą opinię od lat. Zabezpieczaj swoje zdjęcia na przenośnych dyskach. Zawsze sprawdzaj czy wszystko się dobrze zgrało

13. Organizuj swoje zdjęcia i foldery

Zacznij odrazu dobrą organizację swoich zdjęć na dyskach i w Lightroom-ie. Stwórz kategorie i odpowiednie foldery tematyczne np. "Sesje", "Śluby", "Prywatne", "Wakacje".

14. Rozwijaj się i zawsze próbuj czegoś nowego

Nigdy nie przestawaj się rozwijać i nie wychodź z założenia, że już wszystko umiesz. Zawsze szukaj czegoś co Cię pobudza do rozwoju. Czytaj książki. Słuchaj podcastów. Oglądaj ciekawe vlogi fotograficzne.

15. Nigdy nie przestawaj się inspirować

Inspiruj się innymi fotografami, filmami, serialami, ludźmi, naturą. Szukaj, eksploruj, odkrywaj. Nie ograniczaj się w poszukiwaniach tylko do Polski.

16. Poznawaj innych fotografów

Nie zamykaj się w swoim świecie. Otwórz się na nowe znajomości. Poznawaj innych fotografów. Wyjdź z nimi na piwo. Wymieńcie się doświadczeniami. Pożartujcie. Utrzymujcie kontakt. Wspierajcie się.

17. Pracuj nad swoimi słabymi punktami

Zlokalizuj co jest Twoją piętą Achillesową i pracuj nad tym. Jeśli masz problem z fotografią szybko poruszających się obiektów wiesz co masz zrobić. Wpisać w Googlach "Jak fotografować szybko poruszające się obiekty" a potem ćwiczyć, ćwiczyć, ćwiczyć.

18. Fotografuj jak najczęściej

Nauka fotografii to nie sprint. To maraton. Fotografuj często i z pasją. Rób to co lubisz i w sposób jaki robisz. Zabieraj ze sobą aparat jak najczęściej i Twój historie otaczającego Cię świata widzianą Twoimi oczami.

19. Baw się dobrze

Fotografia to nie zabieg chirurgiczny, gdzie musisz być śmiertelnie poważny. Fotografia to dobra zabawa. Dlatego baw się nią. Rób szalone rzeczy. Nie bój się eksperymentować. To tylko zabawa.

20. Naucz się doceniać samego siebie i mieć twardą dupę

Nie bądź dla siebie zbyt surowy. Doceniaj siebie i nie krytykuj się jeśli coś Ci nie wyjdzie. Nie wyszło? "Mówi się trudno i płynie się dalej" - Dori

Nie słuchaj ludzi, którzy Cię krytykują i mówią, że to co robisz jest do dupy i powinieneś to robić inaczej. Pamiętaj, że zawsze znajdzie się ktoś komu nie spodoba się to co robisz, ale Twoim zadaniem nie jest zmienienie tego stanu rzeczy, by dogodzić wszystkim tylko, by przestać na to zwracać uwagę i skupić się na tym co TY lubisz robić, a nie inni. W momencie kiedy to zrozumiesz to poczujesz się wolny.

Dostajesz milion zapytań od klientów i nie dostajesz żadnych odpowiedzi i zastanawiasz się co jest z Tobą nie tak? Już Ci odpowiem. Absolutnie nic nie jest z Tobą nie tak. To nie jest problem z Tobą, Twoim stylem czy Twoimi cenami. To po prostu nie jest klient dla Ciebie. Naucz się mieć twardą dupę. Bądź asertywny. Fotografia to bardzo piękna sztuka przepełniona wrażliwością, ale bez dużej wiary w siebie i samozaparcia łatwo się poddać.

# data[].attributes.attachment_link.title
20 porad dla początkujących fotografów - Michał Brzegowy

# data[].attributes.attachment_link.description
1. Nie kupuj drogiego sprzętu Nie potrzebujesz drogiego sprzętu, by robić piękne zdjęcia. Nie potrzebujesz kupować pełnej klatki. Nie potrzebujesz najnowszego bezlusterkowca. Na początku swojej drogi fotograficznej używałem taniego aparatu za zaledwie kilkaset złotych i do dziś uwielbiam zdjęcia, k

# data[].attributes.attachment_link.title
Tworzymy piękne filmy ślubne - LipneStudio

# data[].attributes.attachment_link.description
Jesteś tu, bo szukasz fotografa lub kamerzysty. I to nie tylko ślubnego. Opowiadamy Wasze historie. To nasza pasja.

# data[].attributes.body
Najczęstszym sposobem kadrowania zdjęć przez początkujących jest kompozycja centralna. Ustawiamy fotografowaną osobę (zabytek, kwiatek itp.) w samym środku klatki i naciskamy spust migawki. Kompozycja centralna ma niewątpliwie zalety – zwraca uwagę na fotografowany obiekt i wywołuje wrażenie równowagi. Jednak symetria jest statyczna, potrafi nudzić i nie najlepiej oddaje emocje.

Rozwiązanie jest niezwykle proste – wystarczy przekomponować zdjęcie tak, by umieścić główny obiekt nieco z boku. Dzięki temu zwrócimy uwagę również na pozostałe elementy fotografii. Kadrując centralnie, praktycznie odwracamy uwagę oglądającego od wszystkiego, co dzieje się poza środkiem zdjęcia. W ten sposób uniemożliwiamy realizację podstawowego założenia pamiątkowych fotografii, czyli uwiecznienia naszych bliskich na tle pięknego zabytku czy efektownego krajobrazu. Kiedy fotografowany obiekt jest lekko odsunięty od centrum, wolna część fotografii nabiera większego znaczenia i tym samym jesteśmy w stanie na jednym zdjęciu pokazać więcej niż przy kompozycji centralnej. Przede wszystkim jednak ujęcie nabiera dynamiki, która liczy się nie tylko w fotografii ruchu (który sam w sobie jest dynamiczny), ale też przy zdjęciach obiektów statycznych – właśnie dlatego, że warto je nieco ożywić, by zdjęcie nie było nudne.

Pamiętajmy jednak, by nie przesadzić, umieszczając główny obiekt zbyt blisko bocznej krawędzi – wystarczy mniej więcej jedna trzecia szerokości zdjęcia.
Więcej na:

https://www.szerokikadr.pl/poradnik/fotografia-dla-poczatkujacych-kompozycja-i-kadrowanie

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Łukasz Kacperczyk

Dlaczego nie wszystko powinno być na środku.

Nie wszystko na środku

Najczęstszym sposobem kadrowania zdjęć przez początkujących jest kompozycja centralna. Ustawiamy fotografowaną osobę (zabytek, kwiatek itp.) w samym środku klatki i naciskamy spust migawki. Kompozycja centralna ma niewątpliwie zalety - zwraca uwagę na fotografowany obiekt i wywołuje wrażenie równowagi. Jednak symetria jest statyczna, potrafi nudzić i nie najlepiej oddaje emocje.

Rozwiązanie jest niezwykle proste - wystarczy przekomponować zdjęcie tak, by umieścić główny obiekt nieco z boku. Dzięki temu zwrócimy uwagę również na pozostałe elementy fotografii. Kadrując centralnie, praktycznie odwracamy uwagę oglądającego od wszystkiego, co dzieje się poza środkiem zdjęcia. W ten sposób uniemożliwiamy realizację podstawowego założenia pamiątkowych fotografii, czyli uwiecznienia naszych bliskich na tle pięknego zabytku czy efektownego krajobrazu. Kiedy fotografowany obiekt jest lekko odsunięty od centrum, wolna część fotografii nabiera większego znaczenia i tym samym jesteśmy w stanie na jednym zdjęciu pokazać więcej niż przy kompozycji centralnej. Przede wszystkim jednak ujęcie nabiera dynamiki, która liczy się nie tylko w fotografii ruchu (który sam w sobie jest dynamiczny), ale też przy zdjęciach obiektów statycznych - właśnie dlatego, że warto je nieco ożywić, by zdjęcie nie było nudne.

Pamiętajmy jednak, by nie przesadzić, umieszczając główny obiekt zbyt blisko bocznej krawędzi - wystarczy mniej więcej jedna trzecia szerokości zdjęcia.

Wypełnij kadr

Kolejnym minusem wielu amatorskich zdjęć jest zbyt szerokie kadrowanie. Fotografia powinna zawierać tylko te elementy, które są niezbędne do przekazania myśli fotografa, nawet jeśli jest to proste przesłanie: „jest ładna pogoda, świetnie się bawimy na plaży". Zdjęcia pamiątkowe mają za zadanie przywoływać miłe wspomnienia, dokumentować ważne dla nas wydarzenia. Nic tak nie psuje chwili, w której dzielimy się z bliskimi naszymi zdjęciami, jak konieczność pokazywania palcem, gdzie dokładnie w kadrze znajduje się nasza pociecha, lub tłumaczenia, że tatuś to ten czwarty pan od lewej pod wieżą Eiffla. Dlatego tak ważne jest, by główny obiekt wypełniał kadr.

Wbrew pozorom nie jest to takie trudne, nawet kiedy chcemy zmieścić w kadrze pojedynczą osobę i duży obiekt jednocześnie. Nie wysyłajmy rodziny pod sam Łuk Triumfalny, oddalając się od niego jednocześnie, żeby cały zmieścił się na zdjęciu. Wykorzystajmy złudzenie, że to, co znajduje się bliżej aparatu, wydaje się większe niż obiekty w tle. Dlatego najlepiej wybrać takie miejsce, z którego dobrze widać całą atrakcję turystyczną, której zaliczeniem chcemy się później pochwalić. Następnie ustawiamy rodzinkę dość blisko aparatu, tak by wypełniała sporą część kadru - najlepiej nie na środku, żeby zrobić miejsce dla zabytku (patrz wyżej).

Innym sposobem na wypełnienie kadru jest wykorzystanie dłuższej ogniskowej obiektywu, czyli w większości przypadków (zarówno w aparatach kompaktowych, jak i w lustrzankach) zoomowania. Zanim naciśniemy spust migawki, warto sprawdzić, jak będzie wyglądało dane ujęcie w większym zbliżeniu, lub po prostu wykonać dwie wersje - jedną przy ustawieniu szerokokątnym, drugą z dłuższą ogniskową. Dzięki podglądowi na żywo (kompakty) i możliwości obejrzenia zdjęcia od razu po wykonaniu (kompakty i lustrzanki cyfrowe) w razie potrzeby będziemy mogli powtórzyć ujęcie.

Ujęcie złe 01 Ujęcie dobre 02 Na pierwszym zdjęciu fotografowana osoba jest nierozpoznawalna, zajmuje zbyt małą część kompozycji. Wystarczy poprosić modela, żeby stanął bliżej aparatu, a proporcje między wielkością obiektów na pierwszym i drugim planie się wyrównają (zdjęcie drugie).

Za każdym razem, kiedy komponujemy zdjęcie, zastanówmy się, czy wszystkie elementy dookoła głównego obiektu są rzeczywiście niezbędne. Czasem w pierwszym odruchu uwzględnimy w kadrze po prostu za dużo niepotrzebnego tła lub pierwszego planu (np. nieba czy chodnika), a kiedy indziej nie zauważymy, że na zdjęciu pojawia się element, który odciąga uwagę widza od głównego motywu (np. ktoś w bardzo jaskrawym ubraniu, przyciągającym wzrok oglądającego).

Starajmy się tego uniknąć. Po jakimś czasie taka strategia wejdzie nam w krew i będziemy działali instynktownie. Wypełnienie kadru znakomicie sprawdza się przy kompozycji centralnej, ponieważ przez pozbycie się zbędnych elementów podkreśla znaczenie głównego (lub wręcz jedynego) obiektu, wprowadzając dodatkowo wrażenie porządku i równowagi. Kadrujmy najciaśniej jak się da, ale oczywiście bez obcinania rąk i głów.

Punkt widzenia

Kolejnym sposobem na poprawienie kompozycji i zadbanie o to, by była ona ciekawa, jest cierpliwe szukanie najlepszego punktu widzenia. Fotografowie, którzy preferują obiektywy stałoogniskowe (o jednym polu widzenia, w przeciwieństwie do najpopularniejszych obiektywów zmiennoogniskowych, czyli zoomów), mawiają, że „zoom mają w nogach". I rzeczywiście - w wielu przypadkach zoomowanie nie jest potrzebne, wystarczy podejść lub cofnąć się kilka kroków. Oczywiście czasem nie możemy podejść do fotografowanego obiektu, bo musiałoby się to wiązać np. z umiejętnością chodzenia po wodzie. Jednak warto przed naciśnięciem migawki zastanowić się, czy nie dobrze by było zbliżyć się do fotografowanej sceny - nie tylko po to, żeby bardziej wypełnić kadr, do czego tak zachęcam.

Zmiana punktu widzenia to bowiem nie tylko przybliżanie i oddalanie - pamiętajmy, że wybrane przez nas ujęcie może wyglądać zupełnie inaczej (lepiej lub gorzej) z miejsca oddalonego zaledwie o kilka metrów. Czasem wystarczy zrobić kilka kroków w bok, by kompozycja lub światło diametralnie się zmieniły. Dlatego kiedy zobaczymy coś ciekawego, nie zatrzymujmy się od razu, robiąc fotkę w biegu. Harmonogram wycieczki nie ucierpi zbytnio, jeśli sprawdzimy, jak dana atrakcja prezentuje się z różnych punktów widzenia. Niewykluczone, że pierwsze ujęcie, które zrobiliśmy w pośpiechu, okaże się tym najmniej ciekawym. Zachęcając do wykorzystywania różnych punktów widzenia, nie mam na myśli wyłącznie obchodzenia fotografowanego obiektu dookoła. Zwłaszcza modelom o skali podobnej do naszej (np. dzieci, zwierzęta) warto zrobić kilka zdjęć z różnych wysokości: z góry (tzw. ptasia perspektywa), z poziomiu wzroku i z dołu (tzw. żabia perspektywa).

Jak widać, niewiele trzeba, żeby uatrakcyjnić nawet zwyczajne pamiątkowe fotki z wakacji. Najwięcej zależy od użytkownika aparatu i jego chęci dostosowania ujęcia do fotografowanego motywu. Nawet najdroższy i najlepszy sprzęt nie pomoże, kiedy zdjęcie będzie nieciekawie skomponowane. Wystarczy odrobina wysiłku i nasze zdjęcia nabiorą nowej jakości. A wszystko to całkowicie za darmo. Aż szkoda nie wykorzystać takiej możliwości.

Ćwiczenia

Ćwiczenie 1
Wykonaj zdjęcia porównawcze tego samego motywu - jedno z kompozycją centralną, drugie z głównym obiektem przesuniętym poza środek kadru. Porównaj rezultaty. Które zdjęcie jest bardziej statyczne? Które bardziej nadaje się do kompozycji wieloplanowej, w której pierwszy plan nie dominuje tak bardzo nad?

Ćwiczenie 2
Wykonaj zdjęcia porównawcze tego samego pionowego obiektu - może to być postać, pomnik, wazon z kwiatami. Jedno ujęcie skomponuj w poziomie, drugie w pionie. Porównaj rezultaty. Która pozycja pozwala na lepsze wypełnienie kadru? Która kompozycja uwzględnia na zdjęciu zbędne elementy?

Ćwiczenie 3
Sfotografuj ten sam niewielki motyw (dziecko, psa) z różnych wysokości: z góry, z poziomu wzroku modela, z dołu (jak najniżej, najlepiej z ziemi). Porównaj rezultaty. Które ujęcie wygląda najbardziej naturalnie? Które jest najbardziej dynamiczne? Na którym obiekt wydaje się mniejszy, a na którym większy niż w rzeczywistości?

Warto wiedzieć

Kiedy fotografujemy obiekty w ruchu - piechura na szlaku, biegacza na trasie czy samochód na ulicy - starajmy się zostawić w kadrze trochę miejsca od strony, w kierunku której zmierza ruch. Najlepiej około jedną trzecią klatki. Unikniemy w ten sposób wrażenia, że fotografowany obiekt ucieka nam ze zdjęcia.

Fotografując obiekty w ruchu, zadbajmy o to, by nie uciekały z kadru.

W poszukiwaniu stylu. Część 1.

W poszukiwaniu stylu. Część 2.

Komponować czy dać sobie spokój?

rozwiń

# data[].attributes.attachment_link.title
Fotografia dla początkujących - kompozycja, kadr

# data[].attributes.attachment_link.description
Łukasz Kacperczyk Dlaczego nie wszystko powinno być na środku. Najczęstszym sposobem kadrowania zdjęć przez początkujących jest kompozycja centralna. Ustawiamy fotografowaną osobę (zabytek, kwiatek itp.) w samym środku klatki i naciskamy spust migawki. Kompozycja centralna ma niewątpliwie zalety - zwraca uwagę na fotografowany obiekt i wywołuje wrażenie równowagi.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak uczyć się fotografii samemu? Poradnik fotograficzny

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jedną z najczęściej wpisywanych w google fara związanych z fotografią jest, jak zacząć fotografować. Potrzebny ci aparat, obiektyw i jakiś komputer. Wystarczy na początek. Ile na to masz, to twoja sprawa. Chcesz fotografować - to jest najważniejsze. W rozpoczęciu przygody z fotografią chodzi o to, by po porażkach nowicjusza się nie zniechęcić. Tylko tak samo jak w sporcie - kontynuować. Nie ma jednoznacznej recepty na to by zostać fotografem. Idź i rób zdjęcia.

Jak zacząć fotografować

Naciśnij spust migawki. Jaki by nie był. Już? Właśnie zacząłeś fotografować. Teraz możesz opublikować swoje zdjęcie. Nie krępuj się. Właśnie zacząłeś lub zaczęłaś fotografować. Teraz zadaj sobie to słynne filmowe pytanie. Co lubię robić? I zacznij to robić. Piesze wycieczki w góry? Imprezy? Gotowanie? Jazda na nartach? Karate? To jakaś wskazówka gdzie będziesz czuł się bezpiecznie, albo czuła, ze swoim aparatem. Będzie ci łatwiej tam gdzie często bywasz. Reszt przyjdzie z czasem. Osobiście zacząłem od architektury, miasta, przestrzeni.

Właściwie to wszystko. Gdy zaczniesz zgłębiać tajniki oświetlenia, okaże się że teorii jest bardzo, ale to bardzo niewiele i sprowadza się do zapoznania z zasadą działania kilku gadżetów a później są już tylko próby i błędy. Jasne, można nauczyć się kilku schematów, w których każdy wygląda w miarę dobrze a nie którzy bardzo dobrze. Tyle tylko, że zaczniesz wybierać ludzi, którzy wyglądają dobrze w tym konkretnym świetle i na tym się cała kreatywność skończy. Fotografia jest naprawdę prostym hobby, gdyby było inaczej nie byłoby tylu technicznie świetnych zdjęć.

Ucz się

Jednak nie ucz się tylko fotografii i zasad kompozycji. Rozwijaj się też od strony teoretycznej. Pozwól sobie na popołudnie z książką poświęconą fotografii, ale od strony powiedzmy społecznej. Jeśli nie lubisz to może być filozofia. Fotografia naprawdę nie zaczyna się i nie kończy na technikaliach. Dla znacznej części fotografujących wypowiadanie się chociażby na temat kontekstu społecznego, kulturowego danego zdjęcia czy zdjęć, stanowi niesamowitą trudność. Podejrzewam, że czytając ten tekst bardziej zależy Ci na zastaniu fotografem a nie krytykiem czy teoretykiem fotografii. Mimo to odrobina krytyki w dobrym wydaniu, jeszcze nikomu nie zaszkodziła. Wbrew obiegowej opinii, krytycy nie chodzą po galeriach w czarnych golfach rzucając od niechcenia pojedyncze słowa dezaprobaty. Krytyka to wnikliwa ocena prac, najczęściej zaś publikuje się przychylne teksty by przybliżyć czytelnikom dobrą sztukę.

Równocześnie rozwijaj swoje zainteresowania a czasem zrób coś bez sensu. Dla mnie takim krokiem bez sensu była socjologia, która zmieniła mój sposób patrzenia na fotografię, równocześnie dostarczając mi narzędzi by móc o niej lepiej pisać. Właściwie nigdy nie zamierzałem tego studiować, chciałem po prostu dodatkowo skończyć coś humanistycznego i padło na socjologię. Jak się okazało była to dobra decyzja. Przynajmniej dobra dla mnie, oznacza to że takie zainteresowanie gdzieś tam musiało być, bo zmuszanie się też do czegoś jest masochizmem i nie ma większego sensu. No chyba, że. Wiesz. Lubisz. Nie wnikam.

Równocześnie nauka pozwoli ci nie wpaść w kolejną pułapkę jaką jest powtarzanie niczym mantry kolejnych wyświechtanych jak stara szmata fraz typu, pierwsze dziesięć tysięcy zdjęć będzie najgorsze, albo zdjęcie powinno mówić samo za siebie. Odrobina refleksji jeszcze nikomu nie zaszkodziła a naprawdę doskonale wpływa na fotografię. Tym bardziej, że pozwala z większym spokojem patrzeć na chaotyczne zachowania fotograficznego tłumu.

Czego unikać?

Należy uważać na trzy pułapki. Pierwsza to fora czy grupy dyskusyjne o fotografii i wszelkiej maści forumowi mądrale. Policzyłem kiedyś ile kosztowałoby mnie zaczęcie przygody z fotografią wedle ich rad. Wyszło mi jakieś 100 000 zł. Naturalnie bez Ziess f 0,90 nie masz co myśleć o portrecie a bez procka za 9000 nie masz szans przy edycji plików, które muszą być wyświetlane na najdroższym Eizo. Do tego dochodzą genialne porady w stylu ucz się od mistrzów. Gwarantuję ci, że szybko zacznie łapać Cię frustracja, bo mistrzowie mają to do siebie, że mogą fotografować unikatowe wnętrza, niedostępne zwykłym pstrykaczom, najpiękniejsze modelki, wspaniale wyglądający modeli, mają zaplecze sprzętowe warte tyle co mieszkanie w Warszawie i lata doświadczenia. Tym bardziej, że forumowa wiedza na temat fotografii jest bardzo ale to bardzo przeciętna. Poznasz cztery nazwiska na krzyż i zostaniesz niejako zmuszony do wpasowania się w ich estetykę. Gwarantuję Ci, że nikt nie doradzi ci Diane Arbus, Cindy Sherman albo Nan Goldin. Jeśli zaś jesteś kobietą, to właściwie jesteś predestynowana do fotografowania noworodków z salaterkach. Kobiety właściwe nie istnieją w reportaży a właściwie istnieją, ale nie w głowach mizoginistycznych nieuków. Do tego stopnia, że jakiś nauczyciel napisał uczony tekst o tym, że kobiety w naturalny sposób wolą fotografować pieski, kotki i wszystko czym mogą się opiekować. Także unikać za wszelkimi sposobami. Jednak to tego jeszcze wrócimy, spoko. Na razie zaczynasz. Uczysz się chodzić a pragniesz biegać.

Druga pułapka to wspomniana wcześniej publikacja. Lajki od znajomych mogą uderzyć do głowy. Jeśli masz ich dużo, będziesz przekonany czy też przekonana, że to co robisz jest dobre. I pewnie jest w oczach twoich znajomych. Pytanie, czy są oni najlepszymi krytykami twoich prac? Przeważnie nie są na tyle kompetentni a ich uznanie bardzo szybko zniechęci Cię do nauki, bo wszystkie siły włożysz w zdobywanie ich uznania. Równocześnie przejmowanie się krytyką ze strony wszelkiej maści znawców, którzy całą swoją wiedzę o fotografii sprowadzają do reguły trójpodziału o ile dzielona jest atrakcyjna modelka, też prowadzi donikąd. Przeważnie kieruje nimi strach dwojakiej natury. Przed tym, że ktoś może robić coś inaczej a to podważa ich nieomylność oraz, że może im się podobać coś albo ktoś, nie koniecznie uznawane za atrakcyjne przez ogół. Czasem ludzie potrafią na raz wspierać trzy sprzeczne światopoglądy a czasem nie potrafią zaakceptować, że z dwóch dróg dwie mogą być właściwe. Jeszcze gorzej jeśli ich własna jest niewłaściwa a to się zdarza. Zatem tutaj także młody adept fotografii musi zdać się na wyczucie. Jeśli potrzebuje autorytetu by się nim podeprzeć, gwarantuję że zawsze znajdzie się uznany artysta, który robi coś podobnego.

Ostatnia sprawa to dyskusja na forach czy w grupach. O ile dyskusja w świecie sztuki ma kolosalne znaczenie tak nie toczy się ona na forach czy w grupach. Zwłaszcza tajnych i zamkniętych, które nie chcą by ich mądrości były publicznie dostępne. Zatem teoria jak najbardziej, dyskusja, ale dyskusja wartościowa. Na początku droga do takiej polemiki będzie zamknięta. Zdanie swoje można wyrazić jedynie poprzez własny skrawek Internetu.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak zacząć fotografować: kilka porad - Herbata i Obiektyw

# data[].attributes.attachment_link.description
Jedną z najczęściej wpisywanych w google fara związanych z fotografią jest, jak zacząć fotografować. Potrzebny ci aparat, obiektyw i jakiś komputer. Wystarczy na początek. Ile na to masz, to twoja sprawa. Chcesz fotografować - to jest najważniejsze. W rozpoczęciu przygody z fotografią chodzi o to, by po porażkach nowicjusza się nie zniechęcić.