# data[].attributes.body
Op het einde van de stage vond ik het belangrijk om de kinderen nog feedback te vragen over het stem-thema.

Deze evaluatie is een eenmalige momentopname.

Deze gaat van leerling naar leerkracht maar ook van leerling naar leerling.

Het beoordeeld het leerproces maar ook hun eigen vaardigheden.

We doen dit aan de hand van zelfevaluatie van de kinderen zelf.

Een persoonlijke bevraging vond ik hier het geschikte instrument. Zo konden kinderen eerlijk zijn en zichzelf zonder dat er iemand anders moet meelezen met de kinderen.

Ik heb deze bevraging ook met mijn mentor gedeeld zodat zij in de toekomst ook rekening kon houden met de antwoorden van kinderen. Een vraag als 'ik vroeg om hulp als ik het nodig had' kan heel veel zeggen.

# data[].attributes.body
In deze les leerden de leerlingen bellen naar elkaar. Ze kregen elk een rol (beller- spreker en gebelde - luisteraar)
Ik zorgde er ook bewust voor dat de situaties functioneel waren en zich in de leefwereld van de kinderen afspeelden. Zo is de Nintendo bijvoorbeeld nog steeds een hype in de klas, daarom werk ik daar ook bewust mee.

# data[].attributes.body
Ik kreeg de kans een dubbelles rond Hemelvaart te maken. In de eerste les heb ik de focus vooral gelegd op het verschil tussen een belofte en een opdracht. Dit om de kinderen onbewust al warm te maken voor Hemelvaartsdag.

De volgende les vroeg ik in de kring de kinderen eerst wie wist wat er veertig dagen na Pasen te gebeuren valt.
Hierna nam ik de tijd om een kaarsje aan te steken en de kinderbijbel open te leggen op pagina 218.
Het verhaal had ik uit het hoofd geleerd.

Ik haalde de setup boven die hierboven op foto staat. De planten staan symbool voor de olijfberg. Jezus had een kroon op het hoofd om duidelijk te maken dat het Jezus was. De engelen staan achter hem en zijn bewust in het wit. Dit is de kleur van reinheid en heiligheid. De leerlingen zitten bewust rond Jezus.

Na het verhaal hield ik even kort stilte, dit om de sfeer te bewaren. hierna stelde ik nog enkele open vragen aan de leerlingen:
–Ik vraag me af wat je het belangrijkste in dit verhaal vond;

–Ik vraag me af wat jij het mooiste aan dit verhaal vond;

–Ik vraag me af of we iets in het verhaal kunnen weglaten en dat het verhaal toch hetzelfde blijft);

–Ik vraag me af of je je ergens in het verhaal herkent.

Ik lette op mijn verteltempo met genoeg intonatie om de kinderen in het verhaal te krijgen. Ik lette er zeker op niet te moraliserend te zijn. Ik legde hier vooral de klemtoon op belofte en opdracht. We sloten de les af met de vragen hoe Petrus en de andere apostelen zich voelden toen Jezus vertrok. Of zij ooit al iemand verloren zijn, daar hebben we dan nog een klasgesprek rond gevoerd.

# data[].attributes.body
Betekenisvolle context

In deze les die gekoppeld was aan het STEM-thema lucht leerden de kinderen het principe van een straaljager kennen.

In deze les hadden de kinderen aan de hand van een legpuzzel al heel wat informatie gekregen over vliegende objecten die door de mens werden gemaakt. De kinderen waren vooral gefascineerd door de concorde. Het idee van de les was om dit aan te tonen en de kinderen verwonderd achter te laten.

Denk- en doevragen

Na het theoretische gedeelte toonde ik een filmpje over de concorde. Dit om de interesse nog wat meer aan te wakkeren. Ik legde wat materiaal vooraan in de klas:

-          Lange ballonnen

-          Touw

-          Tape

-          Kartonnen rietjes

Ik toonde dit materiaal aan de leerlingen en zei hen dan ook: met dit materiaal kunnen we een straaljager bouwen. Verwondering alom.

Ik stelde hen dan ook vragen:

-          Wat viel jullie op bij de concorde?

-          Wat zou de grote vlam achteraan het vliegtuig zijn?

-          Kennen jullie nog luchttuigen die zo werken?

-          Hoe zouden we dit nu kunnen maken met het materiaal hier vooraan?

Ik liet de kinderen hierover nadenken. Per groepje kregen ze het materiaal en konden ze daar bij zichzelf nadenken hoe ze een straaljager konden simuleren. Ik liet ze onderzoeken. Hier kwam niet onmiddellijk resultaat uit. Door mijn begeleiding en door gerichte vragen te stellen:

-          Hoe zou je de straaljager zelf kunnen simuleren?

-          Als je een ballon opblaast, waar komt de lucht dan uit als je hem niet knoopt?

-          Hoe laat je een ballon bewegen over een touw…

De kinderen werden hier enorm enthousiast van, de resultaten zijn ook duidelijk te zien op het filmpje.

Hierna vond ik het wel nog nodig hierover te reflecteren, dit deed ik opnieuw aan de hand van onderzoeksvragen

-          Wat hebben we hieruit geleerd?

-          Hoe ging die ballon nu vooruit?

-          Hoe kunnen we dit linken aan een straaljager?

# data[].attributes.body
Als leraar moet je, als meer dan de helft van de klas iets fout heeft eerst en vooral naar jezelf of de handleiding kijken. In dit vraagstuk is dit dus duidelijk het geval volgens mij. Dit is een toets die de methode heeft gemaakt.

Ik kreeg de kans van Linde om de toetsen in te kijken en ik merkte op dat 16 van de 20 kinderen minstens één van de twee vraagstukken fout hadden. Ik vroeg me dan af, hebben de leerlingen geen vraagstukken gehad?
Wat bleek, in de handleiding waren er inderdaad vraagstukken gegeven. Die waren echter enkelvoudig.

Deze vraagstukken waren telkens met meer dan één vraag.

Vraag 1:

-          haar vriendinnetje heeft er twee minder

-          hoeveel hebben ze er samen

Vraag 2:

-          ze zijn verpakt per vier

-          hoeveel heeft ze er gekocht?

Dit is verwarrend voor de kinderen als ze hier nog niet mee zijn geconfronteerd. Als de vraag tijdens de toets al niet duidelijk wordt uitgelegd gaan de kinderen hier gegarandeerd de mist in. Daarom vind ik dit dan ook een fout van de handleiding. Als je de kinderen leert hoe je enkelvoudige vraagstukken moet oplossen kan je niet verwachten dat ze plots weten hoe ze meer ingewikkelde vraagstukken op een toets wel kunnen oplossen. Ook kon mijn mentor hier ook wel rekening mee hebben gehouden als ze de toets gaf.

Linde heeft deze vraag dan ook niet laten meetellen. Wel heeft ze met de kinderen de vraagstukken zelf nog eens overlopen en uitgelegd hoe de werkwijze in elkaar zit.

# data[].attributes.headline
Meester, meester, mijn schoenveter zit los.

# data[].attributes.subject
Meester, meester, mijn schoenveter zit los.

# data[].attributes.body
Sinds ik in de klas ben hoor ik dit ongeveer een vijftal keer per dag. Ik doe dit met plezier. Het feit dat de kinderen mij dat vragen zie ik ook als een teken van vertrouwen. Ik wou hier echter iets mee aanvangen.

Dus we hadden een workshop veters knopen. Dit was niet voorzien of gepland maar ik besliste toch om er tijd voor te nemen. Volgens mij is dit een teken van een authentieke leerkrachtstijl. Ik panikeerde niet maar kwam uit mezelf met het idee om via een tutorial iedereen te leren veters knopen.

Ik vroeg iedereen zijn linkerschoen uit te doen.

Eerst maken we de veters even lang. Hierna hebben we samen veters geknoopt. Daarna mochten de kinderen dit nog bij elkaar doen. Nu waren ze er klaar voor dacht ik. Daarom kwam ik bewust de volgende speeltijd met een open schoenveter de klas binnen. Ik liep bewust langs Nicole. Nicole vroeg heel vaak om de veters te knopen. Ik zei Nicole, mijn schoenveter zit los. Ik knoop hem voor je zei ze! Hieruit kon ik concluderen dat op een empathische manier om te gaan met een probleemsituatie voor veel kinderen ik dit makkelijk kan omzetten in een positieve vibe.

Door de manier waarop ik dit probleem heb aangepakt op een authentieke manier, door ze dit achteraf zelf te vragen krijgen de leerlingen nog meer respect voor me. Ik voel me ook nog meer aanvaard in de klas sinds deze les.

# data[].attributes.body
In bijlage kunnen jullie een filmpje vinden over een Kamishibai  over het verhaal van de ark van Noach die ik heb gedaan vrijdag 11 maart 2022.

Hierover wil ik echter ook nog iets vertellen, ik was niet honderd procent tevreden met over hoe dit verhaal liep.
Door stress vergat ik het bijbelritueel te doen die hoort aan het begin van een bijbelverhaal. De kinderbijbel die we op school hebben aangekocht had ik mee en die ging ik op een prominente plaats in de vertelkring plaatsen. Dit heb ik echter vergeten.

Wat ook beter kon was het verhaal schetsen. Ik vertel de kinderen dat ik een verhaal zou vertellen maar ik schets er niet bij om welk soort verhaal het gaat (een verhaal uit de tijd van Jezus of en een verhaal die werd verteld in de tijd van Jezus). Dit is heel belangrijk zodat de kinderen ook kunnen schetsen dat dit een symbolisch verhaal is.

Mijn verteltechniek, daar ben ik wel tevreden over. Ik denk dat de kinderen wel aan mijn lippen hingen tijdens het vertellen. Ik vertel het verhaal uit mijn hoofd, misschien soms iets te snel. Dit is echter ook wel te wijten aan de stress volgens mij.

Nog een werkpunt is de moraliserende factor. Alles ging goed tot de laatste zinnen, hier zeg ik de zin… waar het moraliserende vingertje toch te veel bovenkomt. Dit zijn werkpunten.

# data[].attributes.body
Edward is een bijzonder intelligente jongen. Edward dwaalt vaak af in de klas; telkens ik denk hem te verrassen weet hij toch telkens het antwoord.
Ik mocht onlangs van Linde, mijn mentor, toetsen verbeteren en dit viel me wel enorm op.
Dit is een toets op de tafels van vermenigvuldiging. Deze staat telkens op tijd. De kinderen krijgen twee minuten per rij van twintig sommen of delingen.

Wat er vooral opvalt bij deze toets is het concentratieprobleem bij Edward.
Hij begint heel sterk, er is zelden een denkfout te zien. Per blok van twintig sommen gaat zijn resultaat er echter op achteruit. Zo zie je dat de toets bij Edward te lang duurt.
Dit vond ik interessant dus ik bevroeg Linde hierover of dit overal wordt doorgetrokken. Ik heb ook toetsen taal kunnen bekijken en wat blijkt; dit is echt overal zo. Bij de taaltoets werd zijn geschrift slechter en slechter naar het einde van de toets. Ook werd de foutenlast opmerkelijk groter naar het einde van de toets.

Hier kan ik dus echt wel concluderen dat Edward een concentratieprobleem heeft. Toetsen duren bij hem te lang. Hij bezit de kennis en vaardigheden. Hij kan het allemaal maar er moet rekening worden gehouden met de duurtijd.

# data[].attributes.headline
Interview met Jean Pierre, onderdirecteur en zorgcoördinator Spanjeschool Roeselare

# data[].attributes.subject
Interview met Jean Pierre, onderdirecteur en zorgcoördinator Spanjeschool Roeselare