# data[].attributes.body
https://www.nu.nl/achterklap/5912871/meek-mill-klaagt-hotel-in-las-vegas-aan-vanwege-vermeend-racisme.html

Ik heb voor dit nieuwsbericht gekozen omdat het heel recent is. In het bericht staat dat Meek Mill volgens zichzelf bij een hotel in Las Vegas gediscrimineerd is. Uit het bericht kan je ook heel duidelijk halen dat er tegenwoordig veel heftiger op discriminatie word gereageerd vergeleken met wat langer terug (de tijd waarin het boek zich ook afspeelt). Het komt namelijk nu meteen in en nieuws, er is meteen een rechtzaak over en er word zelfs een schadevergoeding geeist door Meek Mill.

# data[].attributes.body
Wat is het perspectief van het verhaal?
Het is een personaal perspectief, Sandra word niet aangegeven met 'ik' maar met 'zij'.
Wie is de verteller?
De verteller is niet bekend omdat het niet vanuit iemands eigen perspectief is, ook is het geen alwetend perpectief van nergens blijkt uit dat het verhaal vanaf bovenaf verteld word, de verteller geeft namelijk geen hints over wat laten zou gaan gebeuren.
Wat kom je te weten over de verteller?
De verteller laat je echt meeleven met het leven van Sandra, de verteller laat je niet twijfelen aan de dingen die de  hoofdpersoon in het boek doet. Wat Sandra vindt, vindt de verteller ook.

# data[].attributes.body
ONSAMENHANGEND

Ik vind het boek onsamenhangend omdat er niet altijd een directe link tussen de hoofdstukken is en gaat het een beetje van de hak op de tak. Het boek heeft ook 49 hoofdstukken waarbij dit vaak gebeurt waardoor je ook een beetje in de war raakt. Bijvoorbeeld begint een hoofstuk met een flashback van 2 jaar geleden terwijl het eerst over het toneelstuk ging waarin Sandra god mocht spelen. Dit is erg verwarrend vooral omdat je niet meteen doorhebt dat het over 2 jaar terug gaat en dus niet in de chronologische volgorde meer speelt.

# data[].attributes.body
SHOCKEREND

Ik vond sommige opmerkingen die gemaakt werden in het boek over getinte mensen best wel shockerend (en heftig zoals ik al hiervoor zei). Opmerkingen zoals ‘Ze komt uit Suriname maar ze zit bij Renske op het gymnasium" "Knap he?"‘ Dit zijn dingen die je tegenwoordig echt niet meer kunt zeggen, alsof getinte mensen, of mensen uit Suriname erg dom zijn ofzo. Veel van dit soort opmerkingen komen voor in het boek. Deze vind ik persoonlijk erg heftig. Vooral als je er dan over nadenkt dat er vroeger echt zo over na werd gedacht.

# data[].attributes.body
NIET HERKENBAAR

Ik herken zelf de situaties van het discrimineren op ras en afkomst gelukkig niet echt terug in onze tijd. Ik merk zelf bij ons op school en in de klas niet echt aan discriminatie of iets gedaan word. Wij hebben natuurlijk een getint meisje in de klas en een meisje met een hoofddoek. Zij worden helemaal niet anders behandeld dan de anderen in onze klas. Dit gebeurt dus wel in het boek. Dit vond ik ook best heftig omdat sommige dingen die in het boek worden beschreven je nu natuurlijk niet meer kan zeggen.

# data[].attributes.body
Verklaar de titel van het boek.
Het boek heet het gym wat vanzelfsprekend staat voor het gymnasium waar Sandra heen gaat.

Heeft het boek een motto? Zo ja, breng het motto in verband met het verhaal.
Ja, het motto is van de Nederlandse dichter Menno Wigman: 'Jugend, jugend. "nicht zu haben." Ik las dat in het Paradijs geen spiegels waren.' Dit verwijst naar een ideale situatie waarin uiterlijk niet van belang is. Iets wat in het boek best ver te zoeken is.
Heeft het verhaal ook verhaalmotieven? Zo ja, welke?
Ja, bijvoorbeeld de motieven schaamte en discriminatie komen vaak terug in het verhaal.

# data[].attributes.body
De half surinaams, half nederlandse sandra spalburg van 12 jaar woont in een achterstandwijk. Als enige van haar wijk gaat ze naar het gymnasium ergens in de stad. Het verschil tussen haar wijk en deze kakkers worden snel duidelijk. Sandra probeert zich zo goed mogelijk aan te passen om haar toekomst beter te maken en haar moeders wensen te vervullen. Maar wil zich ook staande houden tegenover haar vriendinnen uit haar wijk. Op het gymnasium vind ze ook snel vriendinnen hierdoor lijkt het goed te gaan op school. Totdat er een jongen uit haar klas steeds racistische opmerkingen maakt. Sandra laat het maar, ze wil alles wat met haar thuis omgeving te maken heeft verbergen.