# data[].attributes.attachment_link.title
Scenariusze dla klas IV-VIII - Scenariusze Lekcji

# data[].attributes.attachment_link.description
Gotowe scenariusze lekcji, ciekawe dla dzieci, oparte o liczne aktywności i metodę samodzielnego dochodzenia do wiedzy. Zawierają filmy, instrukcje, karty pracy, opis przebiegu zajęć krok po kroku. Zobacz scenariusze.

# data[].attributes.body
Kanał youtube opowiadający o języku polskim - gramatyka, częste błędy itp.

# data[].attributes.body
Zbiór aplikacji i narzędzi przydatnych w edukacji wraz z opisami

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Koniec roku jest zawsze okresem podsumowań. W przypadku nauczycieli koniec roku jest zawsze w czerwcu, gdy kończą się zajęcia z uczniami. Owszem, zaraz ktoś powie, że rok szkolny kończy się dopiero w sierpniu, ale tak naprawdę wszyscy czekają na koniec zajęć i na ostatni dzwonek w czerwcu.

Podsumowania ?? Jakie podsumowania czekają nauczycieli w tym roku? Wielu pewnie myśli o reformie i o tym co będzie się działo od września. Oj dużo się będzie działo, w związku z czym dobrze jest się przygotować.

Cały poprzedni tydzień w grupie SBRP trwało głosowanie nad najczęściej używanymi na lekcjach aplikacjami. Nadszedł czas podsumować to wydarzenie i zobaczyć jak uczymy z zastosowaniem technologii i co wykorzystujemy na co dzień w Naszej pracy.

Założenie było proste: podać aplikację jaką najczęściej wykorzystujemy na lekcjach. Bez względu na stopnień awansu, staż, nauczany przedmiot.

Zobaczmy która z nich wygrała i jeśli ktoś jeszcze jej nie zna to może czas zacząć. Czas zacząć być „trendy" jak mówią Nasi uczniowie.

W sumie padło 88 propozycji różnych aplikacji i stron. Najczęściej wymienianą jest KAHOOT.

W szybki sposób otrzymujemy pełną analizę na temat tego jak odpowiadali Nasi uczniowie i mamy informację zwrotną.

iOS: Pobierz na iOS

Android: Pobierz ze sklepu Google Play

www: www.getkahoot.com www.kahoot.it

Ostatnie miejsce na podium należy do Dysku Google. Z racji gromadzenia wielu rzeczy w formie elektronicznej i potrzeby ciągłego dostępu do zgromadzonych zasobów, nie powinno to nikogo dziwić. Możliwości zastosowania tego narzędzia są wielorakie, poprzez przetrzymywanie na dysku w chmurze własnych materiałów przygotowanych na lekcje, poprzez zbieranie od uczniów prac, udostępnianie im własnych zasobów. Co może dziwić to to, że jest to w sumie jedyna aplikacja z wielu oferowanych przez giganta z Mountain View, która znalazła się w tym zestawieniu.

Stworzone kolekcje możemy wykorzystać na naszych lekcjach prezentując je uczniom albo wykorzystując to narzędzie do pracy projektowej w zespołach i tworząc przydatne kolekcje, które pozostaną z Nami, nawet jak nasi uczniowie opuszczą już mury szkoły. Stworzone kolekcje możemy udostępniać za pomocą Facebooka oraz innych mediów społecznościowych, drukować jako pliki pdf lub po prostu wygenerować odpowiedni kod QR, który od razu przekieruje zainteresowane osoby do naszego padleta.

iOS: Pobierz na iOS

Android: Pobierz ze sklepu Google Play

www: https://padlet.com/

www: www.learningapps.org

iOS: Pobierz na iOS

Android: Pobierz ze sklepu Google Play

www: http://www.qr-online.pl/

Tuż za Facebookiem na kolejnej pozycji uplasowała się aplikacja do tworzenia różnego rodzaju „chmur wyrazowych". Pracując z uczniami w grupie, na dowolnym warsztacie możemy dzięki nim sprawdzić co sądzą uczestnicy. Każdy z nich ma możliwość wypowiedzi i wpisania dowolnego tekstu do chmury. Teksty powtarzające się zaczynają robić się coraz większe i większe, a wtedy kolokwialnie mówiąc, widzimy od razu co jest popularne, a co cieszy się mniejszym uznaniem. Zaczynając na lekcjach języka polskiego poprzez wszystkie inne przedmioty możemy tworzyć, drukować, udostępniać świetnie wyglądające „chmury wyrazowe" i omawiać je z naszymi interlokutorami.

Android: Pobierz ze sklepu Google Play

iOS: Pobierz na iOS

www: https://pic-collage.com/

W ten sposób można by opisywać kolejne aplikacje i ich zastosowanie, ale ilu nauczycieli tyle możliwości. Każdy z Nas ma swój ulubiony zestaw stron i aplikacji z których korzysta. Narzędzia codziennego użytku takie jak edytor tekstu, dowolny program do tworzenia prezentacji, czy chociażby konto pocztowe są tak powszechne, że nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego jak bardzo ułatwiają Nam życie. Połączenie dostępnych narzędzi z tymi przytoczonymi powyżej może spowodować, że Nasze lekcje staną się ciekawsze i pozostaną w pamięci uczniów na długo. Przy okazji oprócz wiedzy którą chcemy im przekazać, pokażemy im, że smartfon na lekcji nie służy tylko do słuchania muzyki czy grania, ale jest to potężne narzędzie które można wykorzystać do zdobywania wiedzy.

A na koniec roku, weźmiemy kijek do selfie i zrobimy sobie grupowe zdjęcia z uczniami, bo przecież bez „selfie" na FB, Instagrama czy Snapa się nie obędzie. W końcu po co jest aparat w smartfonie ??

Maciej Danieluk - urodzony w Poznaniu, absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza na kierunku Planowanie Przestrzenne i Gospodarka Lokalna. Od 2009 roku nauczyciel informatycznych przedmiotów zawodowych w Zespole Szkół Powszechnych w Damasławku - technikum informatyczne, oraz informatyki w Szkole Podstawowej (I-VI) i Gimnazjum. Twórca, właściciel i długoletni (2002 - 2008) prowadzący portal internetowy dla nauczycieli pod adresem: http://www.literka.pl. Fanatyk wykorzystania TiK w edukacji.

# data[].attributes.attachment_link.description
Koniec roku jest zawsze okresem podsumowań. W przypadku nauczycieli koniec roku jest zawsze w czerwcu, gdy kończą się zajęcia z uczniami. Owszem, zaraz ktoś powie, że rok szkolny kończy się dopiero w sierpniu, ale tak naprawdę wszyscy czekają na koniec zajęć i na ostatni dzwonek w czerwcu. Podsumowania ??

# data[].attributes.body
Ciekawe narzędzie przydatne w porządkowaniu odnośników internetowych do źródeł

# data[].attributes.attachment_link.title
Symbaloo: Bookmarks & Favorites - The #1 Homepage for Educators

# data[].attributes.attachment_link.description
Easily save, share, and organize your favorites with Symbaloo; the best online bookmark manager for educators. Use Symbaloo as a homepage on any browser or Internet-enabled device. Create a free account today!

# data[].attributes.body
Strona, którą można polecić rodzicom mającym problemy z ustalaniem zasad z dziećmi odnośnie używania internetu

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Silna więź z rodzicami to jeden z czynników chroniących młode osoby przed angażowaniem się w ryzykowne sytuacje w sieci. Buduj pogłębioną relację ze swoim dzieckiem. Bądź ciekawy/a doświadczeń i opinii dziecka, jego uczuć, marzeń, pomysłów i tego, jak rozumie świat.

Obserwuj dziecko, próbuj zrozumieć jego potrzeby i przyczyny zachowania. Nie koncentruj się wyłącznie na realizowaniu celów wychowawczych, duże znaczenie ma budowanie emocjonalnego porozumienia z dzieckiem opartego na szacunku i zaufaniu. Taką relację najlepiej budować z dzieckiem od samego początku, ale nigdy nie jest za późno, żeby zacząć ją rozwijać.

# data[].attributes.attachment_link.title
Niby wiadomo, kto jest po drugiej stronie

# data[].attributes.attachment_link.description
Problem uwodzenia dzieci online (in. grooming) ma długą historię, a jego specyfika zmienia się wraz z dynamicznym rozwojem internetu. Już 20 lat temu.

# data[].attributes.headline
Zmiana paradygmatu Edukacji - Ken Robinson

# data[].attributes.subject
Zmiana paradygmatu Edukacji - Ken Robinson

# data[].attributes.body
Inspirujący wykład na temat tego jak zmienić się powinna współczena edukacja - polecam wszystkim nauczycielom i rodzicom

# data[].attributes.attachment_link.title
Zmiana Paradygmatu Edukacji - Sir Ken Robinson

# data[].attributes.body
Animowane filmy edukacyjne dla osób w różnym wieku głównie w języku angielskim (ale jest część po polsku)

# data[].attributes.attachment_link.description
TED-Ed's mission is to create lessons worth sharing. Feed and expand your curiosity with our award-winning animated shorts - published on YouTube and available with supplemental learning materials on ed.ted.com. Want to suggest an idea for a TED-Ed animation, nominate an educator or animator? Visit our website at: http://ed.ted.com/get_involved.

# data[].attributes.body
Kanał youtube popularyzujący historię

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
"historia bez cenzury" "historia bez cenzury yt" "historia bez cenzury youtube" "historia bez cenzury sklep" "historia bez cenzury czarnobyl" "historia bez c...

# data[].attributes.attachment_link.description
Oficjalny kanał programu "Historia bez cenzury". Przysypiałeś na lekcjach historii? Historia to nuda? Usiądź wygodnie w fotelu, zapnij pasy i włącz "Historię bez cenzury". Czeka Cię ostra jazda bez trzymanki. Dowiesz się o rzeczach, o których nauczyciele historii nawet nie pomyśleli aby Ci o nich opowiedzieć. Zobaczysz, że historia jest ciekawa.

# data[].attributes.body
Kanał youtube popularyzujący naukę

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
nauka wiedza ciekawostki chemia biologia edukacja naukowy bełkot słowo "na sobotę" rozwój fizyka uwaga dawid myśliwiec mysliwiec przepis na człowieka biologi...

# data[].attributes.attachment_link.description
Czy wiesz, że 63% osób jest w stanie uwierzyć w nieprawdziwą informację, jeśli jest w niej odwołanie do badań i statystyk? Nie musisz jednak nic wymyślać - nauka jest bowiem pełna wiedzy, która szokuje i ciekawi. Jeśli chcesz błyszczeć takimi faktami wśród znajomych to jesteś w dobrym miejscu ;-).

# data[].attributes.body
Kanał youtube popularyzujący naukę

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
scifun sajfan nauka eksperymenty doświadczenia

# data[].attributes.attachment_link.description
Ciekawostki, zagadki rzeczywistości i fantastyczny świat nauki. Program SciFun, to efekt mojej pasji poznawczej, ciekawości i olbrzymiego podziwu wobec złożoności i natury Wszechświata. Kontakt: SciFun.Kontakt@gmail.com Współpraca biznesowa: scifun@lifetube.pl

# data[].attributes.body
Seria filmów animowanych dla ucznniów klas młodszych o tematyce zagrożeń w sieci

# data[].attributes.body
Zestaw animowanych filmów dla klas młodszych o tematyce niebezpieczeństw internetowych

# data[].attributes.body
Blog dla nauczycieli którzy chcieliby poznać inspirujące metody nauczania matematyki i rozwijania talentów matematycznych

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czasami pojawiają się okazje, których nie można przegapić - zwłaszcza, gdy dostajesz zaproszenie od Profesora, który jednoczy świat akademicki, edukacyjny oraz wszystkich, którzy chcą podyskutować, posłuchać i zastanowić się nad tematami, które we współczesnym świecie są szalenie istotne. Jednym z takich tematów, które od lat przewijają się w debacie publicznej jest zagadnienie związane z matematyką , tym czemu są z nią wieczne problemy i dlaczego uczniowie mają z nią tyle kłopotów.

Tym razem okazją było spotkanie na które dostałem zaproszenie od Profesora Romana Lepperta, więc byłem absolutnie pewien, że będę wśród pasjonatów a zarazem będę miał okazję poczuć ten dreszczyk emocji związany z wystąpieniem publicznym, pomimo że w przestrzeni wirtualnej. Co takiego się zatem wydarzyło? Zacznijmy od początku.

W dniu 9 listopada wspólnie zebraliśmy się, aby podyskutować o matematyce w Akademickim Zaciszu, na zaproszenie Profesora Romana Lepperta. Tytuł debaty był bardzo ważny i jednocześnie zachęcający do dyskusji - " O co chodzi z tą matematyką? ". Goście, którzy zostali zaproszeni do wirtualnego studia to:

- Ewa Czajka - prowadzącą stronę "Matma prosta i półprosta";

- Aleksandra Jakubczak - znaną m.in. dzięki "Odczaruj matematykę - przestrzeń pozytywnej edukacji";

- Doktor nauk społecznych Zuzanna Jastrzębska-Krajewska - kierującą Fundacją Wspomagania Rozwoju Dzieci Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej, znaną m.in. ze strony "Pani Zuzia";

- Tomasz Pintal (czyli ja) - który pokazuje m.in. jak łączyć matematykę z grą w szachy.

Co było celem spotkania? Chodziło o to, aby spróbować odpowiedzieć na pytanie: dlaczego matematyka jako szkolny przedmiot nauczania sprawia uczniom tyle kłopotów? Tak naprawdę doszło do tego, że była to bardzo gorąca dyskusja, która nie tyle była widoczna i słyszalna wyłącznie w studio, lecz przede wszystkim w kuluarach. Zaproszeni do dyskusji goście nie byli w stanie nadążyć za tempem jakie narzucili nasi niesamowici odbiorcy. Pojawiło się tak wiele pytań i refleksji, że chyba nikt się nie spodziewał, że nasze spotkanie w Akademickim Zaciszu będzie wyjątkowo dynamiczne, wielowątkowe oraz refleksyjne.

Na chwilę obecną (to znaczy tydzień po spotkaniu, to jest stan w dniu 16 listopada 2022; o godzinie 12:00) pod naszą debatą zostało pozostawionych 680 komentarzy, zaś licznik wskazuje, że zostało to s potkanie wyświetlone (obejrzane) co najmniej 3 tysiące razy (!). Czy można powiedzieć, że osiągnęliśmy sukces? Ja uważam, że tak duże zainteresowanie (w pewnym momencie podobno było aż 250 widzów jednocześnie uczestniczących w spotkaniu!) może właśnie o tym świadczyć!

A oto co po spotkaniu nasze gościnie zechciały dodać od siebie . W czasie spotkania było tak dużo energii oraz bardzo mocne tempo dyskusji, że trudno było odnieść się do wszystkich wątków (tak naprawdę nie było to możliwe). Niemniej w miarę możliwości postaraliśmy się odpowiedzieć na niemal wszystkie istotne kwestie poruszane w komentarzach przez naszych gości. Dlatego w telegraficznym skrócie poprosiłem nasze pasjonatki, aby powiedziały o tym co się udało zrobić, czego się nie udało oraz jakie są najważniejsze wnioski z tego spotkania z ich perspektywy:

Z kolei Profesor Roman Leppert, który był organizatorem i prowadzącym spotkanie, tak oto podsumował wydarzenie edukacyjne, które było czymś, co trudno opisać, a tym bardziej, gdy na żywo tyle się działo. Dlatego gdy emocje nieco opadły, poprosiłem naszego niesamowitego Edukosmitę (tak nazywamy pasjonatów uczenia i nauczania, którzy chcą zmieniać to co się dzieje na Ziemi, głównie w przestrzeni najszerzej rozumianej edukacji), aby podzielił się swoimi wrażeniami.

Co jeszcze można powiedzieć na temat spotkania? Mam poczucie, że spotkanie to dało przede wszystkim możliwość wyrażenia tego, co ważne przez naszych odbiorców. Wiemy bowiem wszyscy (i to nie od dziś), że z nauczaniem matematyki w szkołach publicznych nie jest dobrze. Oczywiście nie da się wskazać jednej przyczyny tego stanu rzeczy, ponieważ jest to złożony problem. Ważne jest jednak to, że są osoby, które swoimi działaniami wspierają ogólnie pojęte nauczanie, a dodatkowo także nauczanie matematyki. I co dodatkowo cieszy: takich osób jest coraz więcej, nawet jeśli często pozostają niejako w ukryciu. I nie tyle osoby ukrywają się przed światem, ile raczej ich praca jest niewystarczająco popularyzowana i dociera do bardzo wąskiego grona Eduzmieniaczy, których nazywam Edukosmitami.

W ciągu ostatnich kilku lat dostrzegam to, że coraz więcej nauczycieli matematyki zaczyna dzielić się swoimi pomysłami, zarówno poprzez różne opracowania zajęć matematycznych, jak też prowadzenie profilów w mediach społecznościowych w ramach których pokazują w jaki sposób realizują zajęcia, jakie wykorzystują narzędzia i jak planują całość zajęć. A do tego widać również nauczycieli innych przedmiotów, którzy wykorzystują " myślenie i umiejętności matematyczne" do tego, aby ich zajęcia były nie tylko ciekawe, ale również miały bardzo solidne podstawy związane ze strukturą, logicznymi przejściami, wynikowością czy też spójnością wypowiedzi (a także siłą argumentów).

I teraz pojawia się pytanie w jaki sposób możemy wspierać Edukatorów i Edukosmitów, którzy wspierają nasz system edukacji (często nadal pracując w systemie {niektórzy poza systemem}, stale wspierając innych nauczycieli!). Wydaje się, że tylko matematycy mogą coś zrobić, aby matematyka była lepiej nauczana, prawda? Nieprawda! Tak naprawdę KAŻDY Z NAS może dołożyć cegiełkę, aby wspólnie budować rzeczywistość. W myśl zasady - "ziarnko do ziarnka i zbierze się miarka". I naprawdę jest to bardzo duża pomoc, nawet jeśli w naszej świadomości możemy myśleć, że " przecież moje działanie jest niewidoczne, więc jak to może coś zmienić?". Otóż może, ponieważ to jest ta sama zasada, która mówi o tym, że odkładając (do skarbonki) codziennie tylko 3 złote... w ostatnim dniu roku będziemy mieli "dodatkowy" tysiąc złotych. A przecież nikt nie mówi o tym, żeby odkładać codziennie tysiąc złotych, zgadza się? Pomyślmy co się stanie, gdy takich osób będzie 10, 100, 1000 czy nawet 10 tysięcy. Jeśli każdy z nich zgodzi się, aby odkładać tysiąc złotych rocznie (tylko 3 złote dziennie) wspólnie zbierzemy odpowiednio: 10 tysięcy, 100 tysięcy, milion czy nawet 10 milionów. I to właśnie jest ta zasada. Pamiętajmy, że ma ona również zastosowanie w poniższych propozycjach wspierania.
SIEDEM PROSTYCH SPOSOBÓW WSPIERANIA EDUKOSMITÓW, EDUZMIENIACZY oraz OSÓB WSPIERAJĄCYCH NASZĄ EDUKACJĘ 1) Pomoc w popularyzowaniu działalności osób, które działają na rzecz lepszej nauki.
Często osoby, które oddają się działaniom na rzecz lepszej nauki, nie mają dodatkowych środków ani osób, które by realizowały marketing i promocję tego, czym się zajmują. Dlatego jeśli uważasz, że dana osoba realizuje wartościowe działania, to polecaj ją innym, podkreślając to dlaczego uważasz, że to co robi jest dobre, ważne i wartościowe. Można to robić na bardzo wiele sposobów, co za chwilę powinno stać się jasne. Tutaj zasada jest prosta: im bardziej popularna osoba, tym większe możliwości.
2) Udostępnianie różnych treści, które naszym zdaniem są wartościowe.
Jeśli dana osoba tworzy artykuł, spotkanie (online czy też w świecie realnym) czy też webinar albo kurs, to im więcej osób dowie się o nim, tym więcej osób będzie w stanie z niego skorzystać. A to z kolei pozwoli tej osobie na to, aby mogła skupić się na tym w czym jest najlepsza, a jeśli proponowane przez nią aktywności (usługi) czy też stworzone pomoce (kursy lub książki) są wartościowe, to warto je zakupić, aby również w ten sposób wspierać autora. Jeśli będzie miał większe środki, to jest bardzo duża szansa, że dotrze do większej liczby odbiorców (bo będzie mógł zlecić promocję i reklamę osobie, której zapłaci za to, aby się tym zajmowała profesjonalnie). Dodatkowo jeśli uważasz, że nauczyciel powinien mieć cenne źródło informacji, artykuł, webinar, debatę czy też różne inne pomoce naukowe (dydaktyczne), to po prostu udostępnij to u siebie na profilu w mediach społecznościowych i oznacz daną osobę (lub osoby). Dzięki temu jest szansa, że w oceanie informacji, ta wartościowa pomoc nie zostanie przeoczona. Właśnie chodzi o to, aby się dzielić, tym co wartościowe, z tymi którzy tego potrzebują. Tylko tyle i zarazem aż tyle.
3) Zapraszanie osób do udziału w różnych projektach i działaniach na rzecz edukacji.
Tutaj sprawa jest prosta. Jeśli są działania w których potrzebujemy osób aktywnie działających w swojej dziedzinie, to poprzez zaproszenie ich do różnych projektów czy działań na rzecz edukacji, dajemy im większą szansę na dotarcie do większego (nowego) grona odbiorców, jak też tworzenia wartościowych rzeczy w ramach takich spotkań. Oczywiście bardzo dobrym pomysłem jest polecanie pasjonatów, których działania doceniamy - tym, którzy poszukują ludzi do projektów czy też innych form związanych z nauczaniem i dzieleniem się swoimi pomysłami, doświadczeniem oraz umiejętnościami. Te inne formy to chociażby różnego rodzaju konferencje, kongresy, warsztaty czy też spotkania z autorami, którzy mogą dzielić się doświadczeniami jak też udzielać informacji zwrotnej, dotyczącej danego tematu czy obszaru aktywności (panel ekspertów).
4) Przekazywanie konstruktywnej krytyki oraz wartościowej informacji zwrotnej - czyli tego co według nas ważne, potrzebne i co może zostać zmienione na lepsze.
Jeśli zdarzy się tak, że coś nie jest poprawne czy też nie działa, to dobrze jest przekazać taką informację osobie, która się zajmuje działaniami o których cały czas wspominam. Najczęściej jest tak, że dana osoba po prostu ma za dużo aktywności (obowiązków) na głowie, więc przeoczenie czy pomylenie czegoś jest skutkiem pasji dzielenia się tym co najlepsze, w jak najkrótszym czasie. Bardzo rzadko kiedy osoby takie celowo realizują działania niskiej jakości lub nie dbają o odpowiednią jakość oferowanych usług czy produktów. Warto pamiętać jednak, aby taką informację zwrotną przekazać tak, aby była ona wartościowa (niestety bywa tak niekiedy, że taka informacja podcina skrzydła a nie daje konkretne wskazówki, co, jak i dlaczego warto zmienić).

Poszerzeniem informacji zwrotnej i konstruktywnej krytyki może być również pewnego rodzaju "koncert życzeń". Polega to na tym, iż odbiorca przekazuje twórcy, to czego potrzebuje, co jest dla niego wartościowe, dobre oraz ważne. Dzięki takiej komunikacji obie strony są na pozycji wygranej (win-win), ponieważ twórca wie co i jak zmienić, zaś odbiorca otrzymuje to czego potrzebuje i oczekuje. Zwłaszcza dotyczy to sytuacji, gdy coś nie działa tak jak powinno. Zamiast skupiać się na problemie, znacznie lepiej jest poszukiwać konstryktywnego rozwiązania, które zadowoli obie strony. Każdy twórca chce, aby jego wytwory (usługi czy też produkty) były wysokiej jakości, bo gwarantuje to nie tylko zadowolenie odbiorcy, ale także pomaga budować renomę (markę) twórcy i daje mu satysfakcję z dobrze wykonywanej pracy.
5) Subskrybowanie kanału na YouTube oraz obserwowanie (dołączanie do) fanpejżdzy w mediach społecznościowych.
Wiele osób tworzy wartościowe treści, którymi dzieli się właśnie za pomocą różnych fanpejdży czy profilów w mediach społecznościowych. Poza tym oczywiście mamy portal YouTube, gdzie mamy niemal nieskończoną skarbnicę materiałów wideo. I teraz oczywista sprawa: jeśli dana osoba będzie miała jasno określonych odbiorców (obserwatorów), to będzie mogła stosunkowo łatwo przebić się, aby móc się tym zajmować tak jak o tym marzy (najczęściej jest to wolność od cenzury i niezależność finansowa). Im więcej ludzi dobrej woli, którzy będą chciały takie osoby wspierać, tym większa szansa, że tacy twórcy będą chcieli i mogli robić to najlepiej jak potrafią i tak długo jak będą mogli sobie na to pozwolić (rzeczywistość szybko weryfikuje to, na ile można się tym zajmować na poważnie, bez stałego poszukiwania różnych sposobów, aby finansowo wiązać koniec z końcem).
6) Uczestniczenie w spotkaniach organizowanych przez Edukosmitów.
Jest coraz więcej różnego rodzaju spotkań o charakterze edukacyjnym. Duża część z nich jest bezpłatna (dla odbiorcy), nawet jeżeli twórca (organizator) ponosi koszty związane z jego obsługą. Im więcej osób uczestniczy w takich spotkaniach, tym łatwiej jest je przekuć na formę w której twórca (organizator) będzie mógł mieć większe zasięgi, większą widownię, a dzięki temu - łatwiej pozyskiwać fundusze na swoją działalność (głównie poprzez reklamę czy też sponsorowane spotkania, których koszty ponosi sponsor, a nie twórca). Są też spotkania (webinary, kursy) odpłatne i wtedy jest już dość oczywiste, że organizator spotkania (nie zawsze jest nim twórca!) może generować zysk, którym podzieli się z wykonawcą (twórcą). Warto podkreślić, że bez względu na to którą formę spotkań wybierzemy (można uczestniczyć w obu rzecz jasna), dobrze jest być aktywnym i dzielić się swoimi przemyśleniami, tym na ile spotkanie było wartościowe i co było dla mnie w nim ważne. Przy okazji warto na koniec podziękować za zorganizowanie takiego spotkania, bo jest to sygnał (potwierdzenie) ku temu, że takie spotkanie było ważne, czyli niejako jest sens kontynuować tego typu działania.
7) Wspieranie finansowe, w takim zakresie w jakim uznamy to za stosowne.
Ten wątek przewija się dość często, ale nie bez przyczyny. Najpierw bowiem trzeba przeżyć kolejny miesiąc (tydzień), aby móc tworzyć coś co jest wartościowe dla innych. I tutaj możliwości jest naprawdę wiele. Począwszy od zakupu produktów takich jak książki, ebooki, różne opracowania, do zakupu usług (dostęp do kursu, webinaru, interaktywnych narzędzi, etc.). Można także wspierać osoby za pomocą innych instrumentów. Najpopularniejsze z nich to Patronite, Postaw mi kawę, zrzutka.pl, napiwek czy podobnego typu serwisy. Ich działanie polega na tym, że w bardzo prosty sposób możemy dorzucić się, aby wspólnie wspierać naszego ulubionego i cenionego twórcę, który tworzy i dzieli się wartościowymi pomysłami i materiałami. Prosty przykład: jeśli dany twórca będzie miał dziesięć tysięcy odbiorców, a z tego co dwudziesty z nich dorzuci się każdego miesiąca na dobrą kawę (powiedzmy 15-20 złotych), to twórca miesięcznie otrzyma 500x20=10000. Podana tutaj kwota 10 tysięcy złotych (niestety, ale u nas bardzo rzadko spotykana) sprawi, że będzie mógł zajmować się tym co robi najlepiej, na pełen etat i nie będzie musiał poświęcać swojego czasu, energii oraz pomysłów na inne aktywności (pracować zarobokowo w innych miejscach). Ten przykład jest dość przejrzysty i mam nadzieję zrozumiały. Tak właśnie to działa, gdy również finansowo wspieramy twórcę. Zwykle kwota 10, 15 czy 20 złotych miesięcznie nie jest dla nas bardzo dużym obciążeniem budżetu, ale dla twórcy może oznaczać naprawdę bardzo dużo (zwłaszcza jeśli ma kilkuset lub kilka tysięcy osób go wspierających). Jeśli zajmuje się tym na pełen etat, to dzięki takiemu wsparciu ma pewność, że nie musi się martwić o to jak dotrwać do końca miesiąca.

Powyżej opisałem sposoby dzięki którym możemy wspierać tych, którzy naszym zdaniem robią dobrą robotę jeśli chodzi o wspieranie edukacji (i to nie tylko matematycznej). Są to wybrane przeze mnie sposoby, które realnie zmieniają naszą edukacyjną rzeczywistość. Każdy z nas samodzielnie może zdecydować o tym, które z nich wybierze. Tutaj działa zasada naczyń połączonych: im lepiej wspieramy Edukosmitów, tym większa szansa na to, że zmiana będzie coraz mocniej widoczna. Jeśli nie wiemy, nie rozumiemy czy też nie jesteśmy pewni, tego w jaki sposób wspierać naszych Eduzmieniaczy, to pamiętajmy, że warto pytać, rozmawiać, poprosić o wyjaśnienie oraz poszukiwać wspólnych rozwiązań . Im lepsze rozwiązania znajdziemy i zastosujemy, tym szybciej będziemy na pozycji obustronnie wygranej (win-win).

Teraz krótko przyjrzymy się temu co się działo w czasie naszej debaty. Pozwoliłem sobie tym razem zaprezentować to w postaci wybranych komentarzy (chmurek), które pokazują jak różnorodne, ciekawe, mądre i niekiedy bardzo trudne pomysły oraz wyzwania przed nami się pojawiają oraz czekają na rozwiązania jak też konkretne działania.

Czasami debata może okazać się naprawdę wciagająca, więc wówczas warto wstrzymać Słońce oraz poruszyć Ziemię (jak Kopernik)... albo przynajmniej zrobić herbatę i odrobinę odpocząć, słuchając aktywnie oraz spędzać miło czas w Akademickim Zaciszu , jak Pani Agata (która nota bene prowadzi znakomity profil " Matematyka u Sienkiewicza" na Facebooku - gorąco polecam wszystkim, którzy uczą matematyki w szkole podstawowej i chcą wiedzieć oraz czytać w jaki sposób można wspaniale uczyć).

W czasie naszego spotkania pojawiły się również pytania o to jak możemy wspomagać nauczanie matematyki (w bardziej ogólnej, szerzej formie czy też zakresie), więc w miarę możliwości spróbowaliśmy podjąć ten wątek w naszym spotkaniu. Oczywiście zapotrzebowanie było o niebo większe aniżeli nasz realny czas debaty. Z uwagi na to, że znalazłem bardzo ciekawą odpowiedź na to pytanie, to pozwolę sobie na podzielenie się refleksją i propozycją rozwiązania profesora Macieja Sysło. Proponuje on nietypowe rozwiązania, które bardzo mi się podobają, więc tutaj dzielę się fragmentem jego wypowiedzi (link do całego artykułu podaję na końcu: Tytuł artykułu - " Na ratunek uczącym się matematyki. Jak moglibyśmy się uczyć", którego autorem jest profesor Maciej Sysło).

Podsumowując: wielu edukatorów, wychowawców, nauczycieli i osób związanych z edukacją, dostrzega konieczność stosowania coraz lepszych i sprawdzonych metod, sposobów i narzędzi związanych z matematyczną edukacją. Teraz pozostaje pytanie na ile każdy z nas będzie chciał dołożyć swoją cegiełkę do tego, aby taka zmiana nastąpiła. Myślę, że podane w tym artykule sposoby wspierania naszej edukacji oraz Edukosmitów mogą być bardzo praktyczne a zarazem pomocne. Jeśli nastąpi bowiem głębsza refleksja związana z naszą edukacją, to jest duża szansa, że za nią pójdą odpowiednie działania. A właśnie suma tych działań daje nam realną zmianę, zwłaszcza gdy każdy z nas będzie chciał dać coś od siebie. W myśl mądrego przysłowia: ziarnko do ziarnka i zbierze się miarka!

A na koniec niespodzianka! Piękna notatka graficzna ze spotkania została opracowana przez Olę Kozłowską (Ola prowadzi swój profil facebookowy, pod nazwą " Co myślę to rysuję"). Pokazuje ona bardzo przejrzyście różne wątki jak i wnioski, które pojawiły się w czasie naszej bardzo żywej i produktywnej dyskusji.

Wystarczy uważnie przyjrzeć się obu notatkom graficznym i można już szybko dowiedzieć się jakie były główne wątki związane z tym spotkaniem. Jestem w pełni przekonany, że to doskonała pomoc ku temu, aby zatrzymać się na chwilę i przemyśleć nasze podejście do matematyki i jej nauczania.
JAK możemy WSPIERAĆ działania Profesora Romana Lepperta w ramach projektu Akademickiego Zacisza?
O co chodzi z tą matematyką? W listopadowym spotkaniu w ramach projektu #akademickiezacisze spróbowaliśmy odpowiedzieć na pytanie: dlaczego matematyka jako szkolny przedmiot nauczania sprawia uczniom tyle kłopotów? Link do tego spotkania na portalu Facebook (wraz z komentarzami na tej platformie).

Jeśli ktoś woli obejrzeć tę dyskusję na portalu YouTube, to tutaj również jest taka możliwość. Spotkanie trwa dokładnie 2 godziny i jest bardzo mocno naładowane wieloma wątkami i próbami odpowiedzi na pytania, więc z pewnością można je obejrzeć lub odsłuchać kilkukrotnie. Polecam bardzo serdecznie. Dla osób, które lubią tego typu spotkania, jak najbardziej polecam regularne branie udziału w tych spotkaniach albo oglądanie czy też odsłuchiwanie ich w wolnym czasie. Można również dołączyć do grupy (profilu) Akademickiego Zacisza, tak aby coraz więcej osób jednoczyło się i wspierało. Przy okazji dobrym pomysłem jest też wspieranie tego projektu poprzez subskrypcję kanału Akademickiego Zacisza na Youtube.

DODATEK SPECJALNY:
1) I jeszcze obiecany link do artykułu " Na ratunek uczącym się matematyki. Jak moglibyśmy się uczyć", którego autorem jest profesor Maciej Sysło.
https://przegladpedagogiczny.ukw.edu.pl/archive/issue-articles/25/numer-1/

2) Link do raportu NIK, pod tytułem " Matematyka do poprawy" (opublikowany w lutym 2019 roku)
https://www.nik.gov.pl/aktualnosci/matematyka-do-poprawy.html

# data[].attributes.attachment_link.description
Czasami pojawiają się okazje, których nie można przegapić - zwłaszcza, gdy dostajesz zaproszenie od Profesora, który jednoczy świat akademicki, edukacyjny oraz wszystkich, którzy chcą podyskutować, posłuchać i zastanowić się nad tematami, które we współczesnym świecie są szalenie istotne.

# data[].attributes.body
strona pełna inspiracji dla nauczycieli

# data[].attributes.attachment_link.title
Superbelfrzy RP - Blog grupy Superbelfrzy RP - eduzmieniaczy

# data[].attributes.attachment_link.description
Blog grupy Superbelfrzy RP - eduzmieniaczy

# data[].attributes.body
Strona ze scenariuszami zajęć lekcyjnych zgodnymi z podstawą programową, na której można znaleźć materiały by wplatać wykorzystanie nowych technologii w nauczanie

# data[].attributes.attachment_link.description
Lekcje zostały przypisane do etapów edukacyjnych według Katalogu Kompetencji.

# data[].attributes.body
Potężna baza wiedzy i źródeł do gier, artykułów, materiałów wideo itp. związanych z wykorzystywaniem nowych technologii i ich wpływem na szkołę i dzieci

# data[].attributes.attachment_link.description
BeStApp to katalog bezpiecznych aplikacji mobilnych dla dzieci w wieku przedszkolnych (3-6 lat). Odnaleźć...

# data[].attributes.body
Strona na której znajdziemy mnóstwo gier do wykorzystania w edukacji jako pomoc podczas lekcji

# data[].attributes.attachment_link.title
LearningApps - interactive and multimedia learning blocks

# data[].attributes.attachment_link.description
LearningApps - interactive and multimedia learning blocks

# data[].attributes.body
Podcasty audio do posłuchania o nowinkach w edukacji

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
To bardzo specjalny odcinek. Edugadki kończą rok szkolny i zarazem dobiego końca pewien ważny projekt. Tym razem rozmawiamy dłużej. Postanowiliśmy nie używać nożyczek i publikujemy całą rozmowę Marcina i Jacka.

Continue reading

# data[].attributes.attachment_link.title
EduGadki - Rozmowy z ludźmi, dla których edukacja jest pasją

# data[].attributes.attachment_link.description
To bardzo specjalny odcinek. Edugadki kończą rok szkolny i zarazem dobiego końca pewien ważny projekt. Tym razem rozmawiamy dłużej. Postanowiliśmy nie używać nożyczek i publikujemy całą rozmowę Marcina i Jacka. Continue reading

# data[].attributes.body
kilka słów o akcji #zadajezsensem

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
EDUNEWS.PL - portal o nowoczesnej edukacji

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Od ponad roku media społecznościowe pełne są listów zrozpaczonych rodziców uczniów, m.in. ostatnich klas szkoły podstawowej, którzy w efekcie reformy zostali zmuszeni do realizacji 3 lat nauki w gimnazjum w 2 lata. Uczniowie nierzadko przychodzą do domu po ośmiu godzinach w szkole, a tu czekają ich kolejne godziny spędzone nad zadaniami domowymi lub przygotowaniem się do kolejnej kartkówki lub sprawdzianu. Na ten stan rzeczy wielokrotnie zwracał uwagę Rzecznik Praw Obywatelskich, Pan Marek Michalak w pismach wysyłanych do Ministerstwa Edukacji Narodowej ( zobacz tu). W alarmujący dzwon uderza też skupiająca ponad 18 tysięcy członków społeczność strony facebookowej NIE dla chaosu w szkole, skupiająca m.in. rodziców uczniów obciążonych nadmierną nauką. Problem w tym, że apele kierowane do władz oświatowych nie przynoszą skutku.

Twórcy EduGadek uznali, że jedynym sposobem na realną zmianę jest są oddolne działania nauczycieli, którzy w obliczu zaistniałej sytuacji sami powinni wziąć sprawę w swoje ręce i empatycznie spojrzeć na swoich uczniów, ale przy wsparciu wszystkich zainteresowanych grup, czyli także rodziców i samych uczniów. Akcję zainicjowali w 26 odcinku podcastu EduGadki [fragment dotyczący kampanii #zadajęzsensem możecie odsłuchać na filmiku powyżej, a całość odcinka, którego bohaterką jest Joanna Urbańska, Nauczyciel Roku 2016, wysłuchać klikając tutaj]. W ten oto sposób dokładnie tydzień temu powstała strona facebookowa #zadajęzsensem, która w kilka dni zdążyła zgromadzić kilkuset nauczycieli i rodziców. Autorką materiałów graficznych towarzyszych kampanii jest niezrównana Karolina Żelazowska.

Inicjatorzy kampanii nie ograniczają się do prostego komunikatu „Nie zadawaj zadań domowych", ale starają się dostarczyć argumentów za ograniczeniem takiego sposobu pracy, wesprzeć zmianę jakościową zadawanych zadań przez wzajemną wymianę doświadczeń pomiędzy nauczycielami, rodzicami i uczniami, a w przypadku niektórych przedmiotów, np. plastyki, zajęć technicznych czy religii, apelują do nauczycieli o rezygnację lub ograniczenia zadań do całkowitego minimum.

Do akcji już włączyli się członkowie grupy Superbelfrzy, a także twórcy takich stron i blogów jak: Zakręcony Belfer, Kareina, Belferka w Sieci, TIK-owy Belfer, kanał youtube'owy Sztuka Myślenia, fanpage Hexomino-Rodzinna matematyka, Wytrenuj mózg - Biofeedback, Siedem Liter oraz Belfry Bazgrolą, magazyn dla nauczycieli Sygnał. Edunews.pl oczywiście też się do tej akcji przyłącza i ją wspiera.

Twórcy kampanii chcą by ich działania były konstruktywne, dlatego zapewniają nauczycielom także wsparcie merytoryczne w zakresie tego, jak zadania domowe mogłyby wyglądać. Ciekawe, praktyczne porady związane z zadaniami domowymi oraz swoisty rachunek sumienia skierowany do nauczycieli zawiera artykuł Zadawać z sensem autorstwa Jacka Staniszewskiego, dyrektora Akademii Dobrej Edukacji w Warszawie, który ukazał się na prowadzonym przez niego blogu doklasy.pl.Wartością dodaną jest też wymiana doświadczeń pomiędzy nauczycielami na fanapge akcji - np. wczoraj wieczorem rozgorzała tam dyskusja o tym, kto zadaje zadania domowe na weekend, a jeśli tak, to jakie.

Warto też przypomnieć artykuł pt. Nauczyciel roku wzywa: Ograniczmy prace domowe, siedzenie bez przerwy nad książkami, to szaleństwo, w którym autorzy przytaczają słowa Marcina Zaroda, Nauczyciela Roku 2013: „Wyścig szczurów nie jest dla dzieci. Uczymy je, by pracowały przez 24 godziny na dobę. Wracają po szkole do domu i do nocy siedzą nad książkami. To szaleństwo. Jeśli nie pokażemy im, że warto wypoczywać i mieć swoje zainteresowania, to jest to prosta droga do tego, by w dorosłym życiu „jechały" na Prozacu."

Jeśli jesteś nauczycielem/nauczycielką i masz w sobie empatię oraz chęć refleksji nad tym, jak sam/sama zadajesz zadania domowe, zapraszamy Cię abyś dołączył(a) do akcji #zadajęzsensem i stał(a) się częścią zmiany. W końcu, jak powiedziała Marta Florkiewicz-Borkowska, Nauczyciel Roku 2017, w wywiadzie udzielonym tydzień temu dla portalu Kobieta.onet.pl: To nauczyciele muszą poczuć, że chcą coś zmienić w edukacji i zacząć działać. Jest wielu nauczycieli z pasją, którym się chce, którzy mają misję zmieniania rzeczywistości wokół siebie.
Notka o autorze: Marcin Zaród - Nauczyciel Roku 2013, członek grupy Superbeflrzy RP, anglista w V Liceum Ogólnokształcącym im. Janusza Korczaka w Tarnowie, współtwórca polskiego podcastu edukacyjnego EduGadki, jeden z twórców Centrum Edukacji i Kreacji Cyfrowej Fabryka Przyszłości w Tarnowie, ekspert i trener w projekcie Laboratorium Dydaktyki Cyfrowej, zdobywca tarnowskiego tytułu Wychowawca roku 2012, Emisariusz Bezpiecznego Internetu w projekcie Cybernauci. Występował na Festiwalu Nauki OPPI w Helsinkach, VIII Międzynarodowej Konferencji Korczakowskiej, konferencjach Inspir@cje 2013, 2014 i 2015 w Warszawie, Zlotach Innowacyjnych Nauczycieli i Dyrektorów w Ustroniu i Zakopanem oraz na konferencji Pokazać-Przekazać 2014 w Centrum Nauki Kopernik. Publicysta, którego artykuły ukazują się w takich magazynach jak: IT w Edukacji, Dyrektor Szkoły, Głos Nauczycielski, Meritum, Języki Obce w Szkole.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zadaję z sensem - dla swojego ucznia to ty jesteś systemem edukacji

# data[].attributes.attachment_link.description
Od ponad roku media społecznościowe pełne są listów zrozpaczonych rodziców uczniów, m.in. ostatnich klas szkoły podstawowej, którzy w efekcie reformy zostali zmuszeni do realizacji 3 lat nauki w gimnazjum w 2 lata. Uczniowie nierzadko przychodzą do domu po ośmiu godzinach w szkole, a tu czekają ich kolejne godziny spędzone nad zadaniami domowymi lub przygotowaniem się do kolejnej kartkówki lub sprawdzianu.

# data[].attributes.body
Aplikacja do robienia szybkich testów wiedzy bez dostępu do telefonów, gdzie uczniowie mają karteczki z kodami, a nauczyciel telefon do odczytywania odpowiedzi

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Formative assessment has never been faster.

Plickers is the free card activity your students will love.

Join millions and play in your next lesson.
Sign up for free
Used by K-12 teachers in over 100 countries

# data[].attributes.attachment_link.description
Formative assessment has never been faster. Plickers is the free card activity your students will love. Join millions and play in your next lesson. Sign up for free Used by K-12 teachers in over 100 countries

# data[].attributes.body
Aplikacja do robienia szybkich testów wiedzy indywidualnych bądź w małych grupach - uczniowie korzystają z telefonów na lekcji

# data[].attributes.attachment_link.description
Join a game of kahoot here. Kahoot! is a free game-based learning platform that makes it fun to learn – any subject, in any language, on any device, for all ages!

# data[].attributes.body
Opracowanie jak działa aplikacja "Plickers" do robienia testów wiedzy bez użycia smartfonów przez uczniów
http://www.superbelfrzy.edu.pl/pomyslodajnia/magiczne-wzorki-czyli-plickers/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Plickers to aplikacja, dzięki której możemy przeprowadzić szybką sondę w klasie lub mały test. Sprawdzi się we wszystkich sytuacjach, w których używamy metodników znanych z oceniania kształtującego. Nie oczekujmy od niej zbyt wiele, gdyż posiada jedynie najprostsze funkcje. Ma jednak jedną ogromną zaletę, do jej wykorzystania nasi uczniowie nie potrzebują żadnych urządzeń elektronicznych. Wystarczy smartfon lub tablet z dostępem do internetu dla nauczyciela i wydrukowane specjalne kody kreskowe dla uczniów. Taki zestaw z powodzeniem możemy wykorzystać wychodząc ze szkolnych ławek i udając się na zajęcia w terenie. Będzie to także fajne narzędzie dla tych, którzy lubią organizować przeróżne quizy podczas wycieczek, obozów, kolonii. Znakomicie sprawdzi się w autokarze podczas podróży. System jednorazowo obsługuje 40 osób.

Od czego zacząć? Wchodzimy na stronę www.plickers.com i zakładamy konto klikając w „" w prawym górnym rogu. Po zalogowaniu, klikamy w zakładkę „", a następnie przechodzimy do strony „get your cards" aby wydrukować karty dla naszych uczniów. Wybieramy „Download the pdf 5,5"x5,5" i drukujemy kody (2 sztuki na stronie A4). Wszystkich kodów jest 40, każdy inny. Warto zastanowić się czy wszystkie będą nam potrzebne i wydrukować tylko odpowiednią ilość.

Karty przycinamy tak, aby miały kształt kwadratów. Jeśli tylko mamy możliwość, warto kartki z kodami zalaminować.
Kolejny krok, jaki musimy wykonać, to jest pobranie aplikacji Plickers na telefon lub tablet. W tym celu klikamy w jedno z niebieskich pól „Download for Android" lub „Download for iOS" i postępujemy zgodnie ze wskazówkami. Do logowania w aplikacji mobilnej używamy tego samego loginu i hasła, które podaliśmy na stronie www.plickers.com . Teraz mamy już wszystko, co jest potrzebne aby używać Plickers.

Przechodzimy do działania: logujemy się na stronie www.plickers.com lub, jeśli jesteśmy zalogowani, klikamy w prawym górnym rogu w „", następnie wybieramy na stronie przycisk „Classes" i za pomocą „+ Add a new class" tworzymy nowe klasy, z którymi będziemy pracowali. Każdemu uczniowi w danej klasie zostaje przypisany konkretny numer karty z kodem. Wprowadzając uczniów, zachowuję kolejność zgodną z numerem w dzienniku i tak nr karty z kodem odpowiada nr ucznia z dziennika.

W aplikacji na tablecie lub w smartfonie nie mamy możliwości wprowadzania nowych klas, musimy to zrobić wcześniej poprzez wersję przeglądarkową aplikacji.

W aplikacji Plickers nie mamy możliwości wprowadzania pytań i odpowiedzi. Musimy je przygotować w innej formie np. wyświetlamy na tablicy, korzystamy z gotowego testu w podręczniku, zadajemy pytania samodzielnie...itp. Kiedy już mamy gotowe pytania dla uczniów, uruchamiamy aplikację Plickers w smartfonie lub na tablecie, wybieramy odpowiednią klasę oraz sposób wyświetlania wyników. Możemy mieć podgląd na to jak zagłosował każdy z uczniów albo ile poszczególnych odpowiedzi zostało przez uczniów wybranych. Przełączenia dokonujemy poprzez kliknięcie w obszar wykresu albo kart. Kiedy zadamy pytanie, uczniowie wybierają jedną prawidłową odpowiedź i ustawiają swoją kartę z kodem tak, aby wybrana litera A,B,C lub D znajdowała się na górze.

Uczniowie podnoszą swoje karty do góry, trzymając je tak, aby nie zasłaniać czarnych części. Nauczyciel w aplikacji na smartfonie lub w tablecie wybiera opcję „" i rejestruje odpowiedzi uczniów. Na monitorze urządzenia nauczyciela pokazuje się liczba zeskanowanych odpowiedzi. Gdy zarejestrujemy odpowiedź każdego ucznia, wybieramy „" i możemy przejść do analizy wyników. Po wykonanym zadaniu mamy dwie możliwości: wybieramy „ aby wyczyścić uzyskane wyniki lub „ aby zapisać wyniki i przejść do kolejnego pytania. Na tablecie mamy możliwość wyświetlenia wyników tylko aktualnego głosowania. Zapisane wyniki wcześniejszych głosowań możemy obejrzeć logując się na stronie aplikacji i wybierając interesującą nas klasę. Po wybraniu i kliknięciu w nazwę klasy ukaże nam się 10 ostatnich głosowań. Aby przeanalizować szczegóły głosowania klikamy w numer głosowania np. Poll 51697.

Zalety aplikacji: Nie wymaga dodatkowego sprzętu dla uczniów, można wykorzystać w terenie, uzyskujemy wynik głosowania niemalże w czasie rzeczywistym, łatwe w użyciu, szeroki wachlarz zastosowań, wiek użytkowników ograniczony jedynie umiejętnością rozpoznawania liter A,B,C,D. Podoba się uczniom.

Czego mi brakuje? W przypadku testów składających się z kilku pytań, nie ma możliwości uzyskania sumarycznego wyniku dla każdego ucznia. Nie znalazłam też możliwości usuwania starych głosowań, kumulują się one na koncie klasy. Klasę mogę zarchiwizować, ale nie znalazłam możliwości usunięcia klasy.

# data[].attributes.attachment_link.description
Plickers to aplikacja, dzięki której możemy przeprowadzić szybką sondę w klasie lub mały test. Sprawdzi się we wszystkich sytuacjach, w których używamy metodników znanych z oceniania kształtującego. Nie oczekujmy od niej zbyt wiele, gdyż posiada jedynie najprostsze funkcje. Ma jednak jedną ogromną zaletę, do jej wykorzystania nasi uczniowie nie potrzebują żadnych urządzeń elektronicznych.