# data[].attributes.body
Kulturartekotasuna lantzeko,  Jane Elliottek egindako esperimentua ere erabili dezakegu, baina esperimentu hau egiteko beharrezkoa da ondo formatuta egotea eta gurasoei egin behar dugunaren berri ematea. Azken batean ikasleek arrazakeriak dakartzen ondorioetako batzuk  biziko dituzte beraien azalean eta horrek ondorioak ekarri ditzake esperimentua ondo egin ezean.
Esperimentu honekin ikasleak konfort egoeratik irtetzea eragingo dugu, arrazakeriaren ondorioak zeintzuk diren ulertaraizi eta beraiengan enpatia sortuz.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ejercicio sobre discriminación fundamentado en el color de los ojos con niños de tercer grado pertenecientes a una comunidad de blancos cristianos del nordeste de lowa. Fuente: https://www.youtube.com/watch?v=SrfJAjm4bsI

# data[].attributes.body
Espainiatik Euskal Herrira etorri zirenei buruzko artikulua eta Vicente Bernaberen esperientzia, elkarrizketa bidez.

Euskal Herria aberasten lagundu dugu, baina guk ere dirua irabazi dugu (Bernabe, 2015

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Gipuzkoako Aldundiak Urrezko Plaka emango die bihar Espainiar Estatutik etorritako migranteei egindako ekarpena aitortuz. "Gaur egungo Euskal Herria ezin da ulertu langile hauen ahaleginik gabe", dio Larraitz Ugartek.

Mila irudi eta mila aurpegi ezkutatzen ditu atzean migrazioak. Historikoki presente egon den fenomenoa da, munduko bazter guztietan. Azken hamarkadetan asko areagotu da garatu gabeko herrialdeetatik aberatsenetagoetarako mugimendua, hegotik iparrera, aukera berrien bila abiatutako bidaiariak dira. Fenomeno hau, baina, ez da berria Euskal Herrian. XX. mendearen bigarren erdialdean industrializazioa zela-eta, Espainiar Estatutik jende uholde handiak etorri ziren Euskal Herrira, baita Goierrira ere. Gipuzkoako Aldundiak Urrezko Plaka emango die bihar 40ko, 50eko eta 60ko hamarkadetan Espainiar Estatuko herrietatik gurera etorritako pertsonei. "Andaluziatik, Extremaduratik, Errioxatik, Gaztelatik, Galizatik eta beste hainbat tokitatik etorritako euskal herritarrak Euskal Herria eraikitzen ari dira: gaur egungo Gipuzkoa eta gaur egungo Euskal Herria ezin ditugu ulertu langile hauen eta haien familien ahalegin eta ekarpenik gabe", dio Larraitz Ugarte foru bozeramaileak. Gipuzkoak Urrezko Domina ematen die norbanakoei eta Urrezko Plaka kolektiboei. Aurten, soilik aitortza kolektiboa izango da eta plaka bakarrik emango dute.

XX. mende erdialdean Gipuzkoa industrializatuko lurraldea zen eta milaka lagun etorri ziren. Arrazoi ekonomikoak zeuden migrazio mugimendu zabal horien atzean, baina, bere herrietan giro sozial eta politiko itogarria zutelako ere egiten zuten alde. Lehenbizi inguruko herrialdeetakoak iritsi ziren, Araba nahiz Nafarroakoak. Pixkanaka Espainiar Estatutik gero eta langile gehiago etorri ziren, trenez iristen ziren. "Logela bilatzea zen zailena: apopilo edo bizilagun bezela egoten ziren, lantegiko etxeak aurkitu baino lehen", dio Olatz Conde Legazpiko Lenbur fundazioko kideak.

Bizi eta lan baldintza gogorrei aurre egin behar izan zieten. Baldintza horiek aldatzeko eta hobetzeko borrokatu zuten, bertakoekin batera: eskubideen aldeko borroka hura hainbat jatorritako herritarrak bateratzeko eta herri sentimendua indartzeko baliagarria izan zen.

Beste hizkuntza bat, beste kultura bat nahiz beste ohitura batzuk... egoera hartan tentsioak ere izan ziren. "Egoera horretatik ere ikasi egin dugu, ikasten jarraituko dugu, indarguneak eta akatsak atzeman beharko ditugu, eta ariketa horrek, dudarik gabe, gure herriko aniztasuna ondo kudeatzen eta aniztasun hori kohesio elementu bihurtzen lagunduko digu", dio Larraitz Ugartek.

Aldundiak balioan jarri nahi du hamarkada horietan Gipuzkoara etorritakoen ekarpena. Kulturalki gure lurraldea aberastu dutela dio; sozialki, beraien jakintza eta esperientzia konpartitu; eta politikoki, gogor lan egin dutela hainbat eskubide berreskuratzeko.
Eroso sentitzen dira
Espainiar nazionalismoak etorkinak Euskal Herrian "gaizki tratatuak" direla dioen diskurtsoa zabaldu arren, migranteek diotena da, abertzale ez izanagatik, ez direla bigarren mailako sentitzen. 1950etik 1980ra bitarteko migrazioa aztertzeko Julen Zabalo EHUko irakasleak beste hainbat kiderekin batera egindako ikerketa batean jasotako ondorioetako bat da. Hain justu ere, garai horretako migrazioa aztertuz gaur egungoa ulertzeko saiakera egin nahi izan zuen Zabalok, Gite-Ipesen Julio Araluze bekari esker garatu zuten ikerlanean.

Espainiar Estatutik etorritakoek "bertakotzat" dute euren burua, "integratuta" sentitzen dira.

Hainbat eremu industrializatuetan osatu zituzten eztabaida-taldeak, migranteen adierazpenak eta iritziak jasotzeko; Espainiar Estatutik etorriak eta abertzale sentitzen ez direnak. Orokorrean, migranteak Euskal Herrian oso gustura sentitzen direla ondorioztatu zuten, eta ez dutela joateko asmorik.

Hiri handietatik txikietara aldea dago, gainera, hiri handietara multzo handitan iritsi zirelako. Txikietan baina, Goierriren kasuan, bertako bizilagunekiko harremana estuagoa zen. Etortzean "halabeharrez" integratu ziren, baina gaur egun "lasai" sentitzen dira. Halaber, herri euskaldunetan bizi izan arren, euskaraz jakitea ez dute beharrezko ikusi.

Espainiar Estatuan Euskal Herriaz duten irudia "okerra" dela aitortzen dute ikerketan parte hartu zuten migranteek; jaioterrira itzultzen direnean defendatzen dute. Euskal Herriaren geroaz erabakitzeko galdeketaren bat egingo balitz, parte hartzeko prest leudeke.
Aniztasun gizartea
Gipuzkoako Aldundiaren eskariz Aztikerrek iaz aurkeztutako ikerketaren arabera ere, euskal herritar gehienek, edonon jaioak direla ere, gogoko dute Euskal Herrian bizitzea; %89,7k bertan bizitzen jarraitu nahi du. Aniztasun gizartea da gurea, gurasoei zein aiton-amonei begiratuz gero, gehienek (%52,6) dutelako kanpoko lekuren batekin harremana.

Soilik norberaren jaioterria kontuan hartuz %72,8 bertan jaioa da eta %27,2 kanpoan. Horien artean jatorri nagusia Espainiar Estatua da, eta ondoren datoz Ekuador, Kolonbia, Errumania eta Dominikar Errepublika. Jatorri ezberdinen artekoen harremana zenbat eta estuagoa edo zaharragoa izan, konfiantza eta sinpatia areagotu egiten dira.

50eko langileen hamarkadara bidaia, egun batez

Goierri garaian industrializazio garaia bete-betean zegoen 50eko hamarkadan. Hain justu ere, Legazpin orduko langileen eguneroko bizitzan murgiltzeko ibilbidea prestatua dute. Haztegi eskolako ikasgela bat eta hari atxikitako kapilaren bidez orduko hezkuntzan eta erlijioan murgil daiteke. Langileen etxebizitza ere bisita daiteke, San Inazio auzoan. Igandeetan eta jaiegunetan egoten da zabalik. Lenbur Fundazioaren web atarian dute informazio guztia.
Vicente Bernabe (Santa Maria del Campo, Burgos, Estatu espainiarra, 1946) mutikotan etorri zen Goierrira. Primeran moldatu zen eta Euskal Herritartzat du bere burua. Burgosen jaio zinen. Nolakoa da zure jaioterria?
Nekazari herria da. Aitak lursail batzuk zituen, baina nekazaritzak ez zuela etorkizunik iruditu zitzaion eta 1954an hona etorri zen. Ordurako 35 urte zituen eta gehiago itxaroten bazuen beharbada ez ziotela lanik emango pentsatu zuen.
Zergatik aukeratu zuen Goierri?
Patrizio Etxeberria enpresari legazpiarrak Burgosen zuen finkara joan zen lan eske, oinez. Hango langileburuari igeltsero bezala lan egitea gustatuko litzaiokeela esan zion. Handik astebetera baiezkoa eman zioten.
Zertan aritu zen?
Igeltsero aritu zen, labeak konpontzen. Apopilo egon zen, bi etxetan.
Noiz etorri zinen zu?
11 urterekin etorri nintzen lehenengoz. 1957, 1958 eta 1959an hemen pasa nituen oporrak. Berehala moldatu nintzen. Asko gustatu zitzaidan hemen ikusi nuena. 14 urterekin ikasketak bukatu nituen eta aitonari errementari lanetan laguntzen hasi nintzen, baina amak nahiago zuen hona etortzea. Aitak Zumarragako San Isidro kalean etxe bat erosi zuen. Horretarako, jaioterrian zituen lurrak saldu zituen.
Sei urtetan ama, arreba eta zu aitarengandik urrun bizi izan zineten. Gogorra izan al zen?
Oso arduratsua nintzen eta etxeko gizona izan behar nintzela pentsatu nuen. Izan ere, ama bakarrik zegoen, hiru urteko alaba zuen eta, gainera, erreuma zuen. Janzten lagundu behar niola gogoratzen dut.
Zer kontatzen zizuen aitak Euskal Herriari buruz?
Ez zen oso gizon hiztuna. Hemen ez zen hotzik pasatzen eta ondo bizi zitekeen. Kito. Aitak beti bere herria gogoan izan zuen. Nik, ordea, ez.
Non lan egin zenuen?
Patrizion, baina handik gutxira Irimon hasi nintzen. Izan ere, lanetik irteten nintzenean bizikletan ibiltzen nintzen eta ama istripu baten beldur zen. Irimo Urretxun zegoenez, oinez bidaltzen ninduen. Bizikletan ibili ezin nintzenez, korrika egiten nuen. Larraza izeneko korrikalari batekin aritzen nintzen.
Zer moduz Irimon?
Oso gustura. Erremintak egiten hasi nintzen, baina Lanbide Heziketan izena eman nuen eta postu hobea lortu nuen.
Espainiatik etorritakoak ondo hartu zintuztetela uste al duzu?
Baietz uste dut. Toki berri batera zoazenean, ikusi eta entzun egin behar duzu. Garai hartan ez zegoen urik eta batzuetan 30 lagun joaten ginen baserri batera ur bila. Hori ulertzekoa da, baina batzuk letxuga eta guzti itzultzen ziren. Hori onartezina zen. Hala, ez da harritzekoa batzuk guri nazka hartzea. Dena den, niri inork ez dit sekula ezer esan.
Kanpotik etorritakoek integratzeko ahalegina egin zenutela uste al duzu?
Gehienek bai, baina batzuk euskaldunen aurka hitz egiten dute oraindik. Amorru handia ematen dit. Guk Euskal Herria aberasten lagundu dugu, baina guk ere dirua irabazi dugu. Gure herrian ez genuen hemengo aberastasunik. Batzuk euren jaioterrira eramaten dute hemen irabazitako dirua. Nik ez. Ez diet ezer zor. Han ez zidaten lan egiteko aukera eman. Burgosko fabrika batera lan eske joan nintzen eta ez zidaten eman nire aitona errepublika zalea zelako.
Euskal herritartzat duzu zeure burua.
Euskal kultura oso gustuko dut. Benito Lertxundi nire abeslari kuttuna da. Bestalde, Zumarragako Eitzaga auzoan bizi naiz eta bertako argazki zaharrak eta istorioak biltzea gustatzen zait. 30 urte baino gehiago daramatzat Jai batzordean. Nire ekimenez antolatzen dugu toka txapelketa! Pena bakarra dut: euskara ez jakitea.

# data[].attributes.attachment_link.description
Gipuzkoako Aldundiak Urrezko Plaka emango die bihar Espainiar Estatutik etorritako migranteei egindako ekarpena aitortuz. "Gaur egungo Euskal Herria ezin da ulertu langile hauen ahaleginik gabe", dio Larraitz Ugartek. Mila irudi eta mila aurpegi ezkutatzen ditu atzean migrazioak. Historikoki presente egon den fenomenoa da, munduko bazter guztietan.

# data[].attributes.body
Elkar ezagutzea da kulturartekotasunaren funtsa, hartu emana izatea.  ELkarren ondoan bizi beharrean, elkarrekin bizitzea.  Bakoitzaren  bizitzan zentratzeari utzi eta begirada haratago zabaltzea. Dauden mugak apurtu behar dira, askotan usteetan oinarritzen baikara errealitatea ikusi gabe.

# data[].attributes.attachment_link.title
PIRRITX, PORROTX ETA MARIMOTOTS BIZIPOZA Ume alaia

# data[].attributes.attachment_link.description
Uploaded by Eugeni Alzibar on 2014-09-17.

# data[].attributes.body
Hasiera batean haurrek ez dituzte kulturak bereizte, denekin harremantzen dira. Baina gerora, hezkuntza eta gizarteak eraginda hainbat  estereotipo eta aurreiritzi geureganatzen ditugu, jokabide arrazistak izanik eta hori onartezina da. Beraz ikastetxean hori gertatu ez dadin kulturartekotasunean oinarritutako hezkuntza eman beharra daukagu. Hori modu transbersalean egin beharreko gauza da baina ala ere komenigarria da horri zuzendutako jarduerak egitea noizean behin.
Kasu honetan , ikasgelako migrazio mugimenduak aztertzea, ikasleak konfort egoeratik ateratzea eta testigantza desberdinak entzutea jarduera egokiak direla uste dut.

# data[].attributes.body
Gai bat lantzeko modurik onena, gai hori hurbil sentitzea da. Hori dela eta ikastetxeko egoerak aprobetxatu behar dira. Horregatik ikasgelan jatorri atzerritarreko jendea baldin badaukagu eta beraiek nahi izan ezkero noski, beraien bizipenak kontatzeko eskatuko diegu, gainontzekoak nolako latza den konturatu daitezen.
Bestela, familiaren testigantzak ere ekarri genitzake eskolara. Gure familietan migratutako norbait egon baitaiteke Liburuaren kasuan bezala, Espainiatik Euskal herrira etorritakoak.
Honekin haurrak egoera hortaz konturatzeaz gain,
konturatuko dira ez dela besteen kontua, gure artean ematen den zerbait baizik.

# data[].attributes.body
Gizarte honetan hainbat jarrera ematen dira akulturalizazio prozesuan eta jarrera horietako asko onartezinak dira.

Asimilazioa: atzerritik etorritako pertsonak bere kultura alde batera utzi eta herrialde hartzaileko kultura hartzen duenean ematen da.

Integrazioa: Edozein bazterketa mota jasaten duen pertsona gizartearen integratzea esan nahi du. Horretarako, gizarte horretako oinarrizko elementuak ikasi eta barneratu beharko ditu (hizkuntza, sinesmenak, ohiturak...).

Esklusioa:  Gizartearen hartzailean, ukatze, gutxiespen  eta basterketa ematea da, marjinazioa jasatea.

Bereizketa: Norberaren kulturako baloreak jarraitzea, herrialde hartzailearenak arbuiatuta.

INKLUSIOA: Ez denean bazterketarik ematen, donak dira onartuak eta kultura guztiak hartzen dira kontuan, bakoitzak bere kultura maitatuz.

Gu irakasle izango garen heinean, gure eskoletan eta gizartean inklusioa egon dadin lan egin behar dugu, inor ez baita besteak baino gehiago ezta gutxiago ere. Parekidetasunean oinarritutako hezkuntza baten alde lan egitea dagokigu. Horretarako estereotipoak eta zurrumurruak deuseztatuz eta beldurrak gaindituz.

ARRAZAKERIAK NAHIZ BADUEN OIHARTZUNA HOBE DA ARRAZATASUNA, LAGUNA!

# data[].attributes.body
Mapak oso bisualak izaten dira eta ikastetxe guztietan aurki ditzakegu, bera atera diezaiogun probetxua. Kontuan izanda Euskal Herria migrazio ugari eman den herrialdea dela,
familia askok izango ditute migratu duten kideak. Haurrei beraien arbasoen jaolekuak zeintzuk izan ziren informatzeko eskatuko diegu, gero informazio hori gelara ekartzeko. Eta gelan munduko, Euskal Herriko eta Espainiako mapak elkarren ondoan jarri eta haurrek eta irakasleak beraien familiak egindako mugimenduekin sare bat osatuko dute. Jaiolekuetan txintxeta jarri eta generazioz generazio hariarekin lotuz joango dira bakoitzak kolore bat erabiliz.
Jardueraren helburua gure familietan migrazioak eman direla jakitea da ikasgelako migrazio mugimenduak aztertuz.

Mapen bidez migrazioak aztertzeko beste modu bat.
http://www.iom.int/world-migration

# data[].attributes.body
Liburu honetan migratzaileek beraien helmugako herrira iristen direnean jasaten dituzten egoerak irakurri ditzakegu. Ikasleak migratzeak dakarren egoera zailez  ohartzeko liburu bikaina da.

Desengainua esaterako, hasiera batean beraiek lan egin behar zuten lantegia Bilbon zegoela pentsatu zuten, hau da, hirian, baina behin Euskal Herrira iritsita ezer ez zegoen herri txiki batean zegoela konturatu ziren. Beraien jaioterrian baino gauza gutxiago zuen herri batean bizi behar izango zuten.

Komunikatzeko arazoak ere izan zituzten, hizkuntza arazo bilakatu zitzaien, beraiek zeuden herrian euskaraz hitz egiten baitzuten eta ez zuten ezer ulertzen. Herritarrek beraiei ulertzeko ere zailtasunak izaten zituzten zuten azentuagatik. Askotan ematen da hau  ikastetxeetan ere, haurrek ezin izaten dute gainontzekoekin erlazionatu hizkuntza bera ez dutelako menperatzen. Hala ere istorioan ikusinbezala azkenean elkar ulertzen joaten dira eta hizkuntza ikasten, egoera errealak eta beharrizanak eramaten gaituelako benetan hizkuntza bat ikastera.

Talka kulturala
Guillermo eta Pepek gabonetan bizi izan zuten egoera baten ikus dezakegu., Beraien ohituren barruan, gabonetan bilantzikoak abestea zegoen eta Euskal Herrian berriz,gauean bilantzikoak abestea ez zegoen ongi ikusia. Gainera herritar batek ez abesteko aholkatu zien, andaluz askok horrelako gauzengatik fama txarra baitzuten.  ARRAZAKERIA jarreraren adibide garbia.
Elikadurari dagokionez ere  desberdina zen, Euskal Herrian ez zegoen gazpatxo  edota tomate entsaladarik eta arraro begiratzen zieten tomatea gordinik jaten zutelako.

Herri mina  Normala den bezala,  norberaren herria faltan botatzen dute migratzaileek. Bertako jendea, ohiturak, paisaia, usainak, etab. Liburuan ere argia da herri min hori ,gabonetan herrira itzultzeko esperantza izan arren lanean geratu behar izaten dutenean adibidez eta are argiagoa da Pepek Kordobako bere neska laguna han usteak eragiten dion atsekabea. Honek aldi berean bi lekutan bizitzea dakar, edo are latsagoa dena, inongoa ez denaren sentipena izatea.

HERRI HAU OSO ARRAROA DA, HAU EZ DA ESPAINIA

# data[].attributes.body
Liburu hau ezin hobea da, migrazioen inguruko lanketa bat egin ahal izateko. Modu errazean idatzita dago eta ohiko egoera bat kontatzen du.
Gainera esan dezakegu pasarte hauek nahiko hurbilak direla gure geletako haurrentzat. Ziurrenik beraien aitona amona edo arbasoak horrelako egoera bat bizi izango zuten eta etxean entzunda izan dezakete. Edo izan daiteke ikasgelan migrazioa lehen pertsonan bizi izan duen ikasleren bat egotea.
Beraz migrazioak dakartzan egoera latzez ohartuko dira liburu hau irakurrita eta migratzaileen bizipenak ulertuko dituzte edo pertsonaia hauetan erreflejatuta sentituko dira.
Migrazioen ikuspegia aldatu beharra daukagu, gaur egungo gizartean txiroak bakarrik hartzen baititugu migratzailetzat, eta hori ez da horrela. Ditugun estereotipo guzti horiek suntzitu behar ditugu.
Mundu guztian eman dira migrazioak eta klase sozial guztietako jendea izaten da migratzaile. Egun adibidez, Euskal Herriko gazte ugari joaten dira kanpora lan egitera bizitza hobe bat lortu nahian.
Animaliak ere egiten dituzten migrazioak, enarak dira hauetako batzuk.
Eta ez dugu urrun begiratu behar, izan ere, esan dezakegu denok garela migrante, oporretan joateko bada ere denok mugitzen bikara, nahiz eta kasu honetan oso denbora tarte laburrerako izan.
Beraz ezin ditugu atzerritik datozen pertsonak begi txarrekin ikusi, gu edo gure ingurukorenbat ere nozbait atzerrira joan izan delako. Eta horrela ez izan arren ere beraien egoera ulertu beharra daukagu, askotan ez delako beraiek nahi dutelako gertatzen, beste irtenbiderik ez dutelako baizik.
Ez dugu ahaztu behar gu ere egoera berdinean egon gaitezke

# data[].attributes.body
Egia da orokorrean kulturak herrialdeka banatzen ditugula, baina hori zuzena al da? ez al dauka pertsona bakoitzak bere kultura propioa? Izan ere ohiturak kulturaren parte dira eta nork bere etxean ohitura batzuk jarraitzen ditu. Egia da herrialdeak eragin handia daukala pertsona bakoitzaren kulturan, baina esango nuke  bakoitzak bere kultura propioa osatzen duela eta ez ditugula kulturak landu behar, pertsona bakoitza baizik, bere motxila eta bizipenekin.

PERTSONAK HEZI BEHAR DITUGU,  BERAIEKIN DAKARTEN GUZTIAREKIN.

# data[].attributes.body
Migrazioak betidanik eman izan diren mugimenduak dira. Gizakiaren sorreratik populazio taldeak lekuz aldatzen ziren, janari bila, lur bila edota klima hobe baten bila. Migrazio horiek emateko hainbat kausa daude, honako hauek besteak beste:

Behar ekonomikoak: lana bilatzeko migratzen du populazioaren zati batek, gosete eta pobrezia egoerek eraginda.

Gatazka armatuak: jendea guda eremuetatik ihes egiten saiatzen da. Beste herrialde batzuetan babesa bilatzeko asmoarekin, beraien bizitza salbatzeko. Errefuxiatuen kasua dugu adibide.

Jazarpenak: migrazio hauek izaera politiko, erlijioso edo arrazagatik ematen dira.

Behartutako migrazioak: XVI eta XIX. mendeetan esklabo bezala Amerikara eramanak izaten ziren afrikarren kasua.

Kausa politikoak:  kasu honetan jendeak mehatxatuta edo  pertsekutatuta dagoelako uzten du bere bizilekua erbesteratu politikoek bezala.

Hondamendi naturala: Ingurunearen desorekak ematen direnean , lurrikarak, sumendiak, tsunamiak, etab,. jendeak ustekabean utzi behar izaten du bere bizilekua eta migratzera behartuta ikusten dute beraien burua.

Gullermo eta Peperen kasuan, argia da beraien migrazioaren zergatia. Behar ekonomikoek bultzatuta egiten dute beraien herrietatik Euskal Herrira bidaia, lan kontratu bat dela medio.

# data[].attributes.body
Migrazioa ematen denean, migrazio dolua pasatzen dute migratzaileek, Dolu hori herrialde berrira iristen direnean izaten duten pertsonalitatearen berregituraketa dela eta ematen da, pertsona hori berarentzat esanguratsua den zerbaitegatik banatzen denean. Doli egoera estres egoera luze eta sakon bat dela esan genezake.
Liburuaren kasuan,  Pepe egoera honetatik pasatzen dela iksu dezakegu, bere herria eta neska laguna atzean utzi baititu eta beste ezer baino indartsuagoa da hark sentitzen duen herrimina.
Dolu egoera honek sakontasun maila desberdinak izan ditzake eta dudarik gabe sakonenak Ulisesen sindromea dakar. Pepe mota honekin erlazionatuko genuke, ezin baitio aurre egin, eta honek bere buruaz beste egitera darama.
Ulisesen sindromea arazo psikologikoa da eta bere sintomen artean bakardade sentimendua, tristura, erruduntasuna, desengainua eta trastorno psikosomatikoak dira.
Espainiako kasuan adibidez, buruko osasunaren alroan%15-20 pertsona bitartean sindrome hau jasaten dute.
Honekin argi ikusten da migratzea oso prozesu luzea izateaz gain oso gogorra dela eta hainbat kalte eragiten duela,, ez baita erraza zure bizitza alde batera ustea.

# data[].attributes.body
Liburua bi hizkutzatan dago idatzita.
Ezkerreko aldean euskaraz eta eskuinekoan ingelesez.
Hau oso aukera ona da, une berean bi hizkuntzak esagutzeko, eta beste hizkuntza batzuekin ere egin daiteke.
Egokiena hizkuntza gutxituekin egitea izango litzateke, ikastetxean presentzia izan dezaten

# data[].attributes.body
Idazlea: Bernardo Atxaga

2005 ean argitaratua

Baigorri Argitaletxea