# data[].attributes.body
Ég vil starfa samkvæmt hugmyndafræðinni jákvæður agi sem byggir á sjálfstjórnarkenningum William Glasser, Jane Nelsen og fleiri. Þessar kenningar ganga út á það að horft er á orsakir hegðunar og að það sem stýrir hegðun okkar eru innri þarfir. Jákvæður agi byggir á því að kenna nemendum að finna lausnir og setja sér mörk í samskiptum. Skólabragur þar sem jákvæður agi er til staðar einkennist af umhyggju, gagnkvæmri virðingu og vinsemd. (Krikaskóli, 2013). Ég vil að nemendur læri að bera ábyrgð á hegðun sinni og fái leiðsögn á jákvæðan hátt.

Í haust fór ég í vinnustofur jákvæðs aga í París og þar hitti ég til að mynda Jane Nelsen og var alveg heilluð og það styrkti mig enn frekar í því að eftir þessum kenningum við ég starfa.

Krikaskóli. (2013). Jákvæður agi: handbók. Sótt af               http://www.krikaskoli.is/library/Skrar-                Krikaskola/Jákvæður%20agi%20handbók%202013.pdf

# data[].attributes.body
Samkvæmt því sem Hafdís Ingvadóttir (2004) segir þá er starfskenning persónubundin kenning um nám og kennslu sem kennarar þróa með sér í gegnum nám og starf og er í stöðugri þróun. Þar er um að ræða siðferðileg gildi, fræðilegt nám og starfsreynsla kennara sem fléttast saman. Hafdís Guðjónsdóttir (2004) segir að hugtakið fagleg starfskenning byggi á samspili þess sem kennarar gera eða framkvæmdar, fræðilegrar þekkingar eða það hvernig kennarar skilja eða tengja fræðin við það sem þeir eru að gera og siðferðilegra gilda eða hvers vegna þeir gera það sem þeir gera. Miðað við þessar skilgreiningar þá er starfskenningin að þróast og breytast alla ævina því við bætum við okkur þekkingu og starfsreynslu eftir því sem árin líða. Ég geri mér grein fyrir því að hvernig ég sé sjálfa mig í dag sem kennara á eftir að breytast í framtíðinni því það eru margir þættir sem hafa áhrif á starfskenningu mína.

Hafdís Ingvarsdóttir. (2004). Mótun starfskenninga íslenskra framhaldsskólakennara.Tímarit um menntarannsóknir, 1, 39-47

Hafdís Guðjónsdóttir. (2004). Kennarar ígrunda og rannsaka sitt starf. Tímarit um menntarannsóknir 1, 27–38.

# data[].attributes.body
Ég var lengi vel ekki viss um í hvaða nám ég ætti að fara. En einhvern veginn hefur kennaranámið lengi blundað innra með mér. Þegar ég var í grunnskóla hafði ég mikinn áhuga á heimilisfræði sem var uppáhaldsnámsgreinin mín. Lengi vel ætlaði ég að verða heimilisfræðikennari en á unglingsárunum kom efinn upp og ég var í vafa um hvort þetta starf ætti við mig og auðvitað voru launakjörin að angra mig.
Síðustu þrjú árin áður en ég hóf námið mitt hafði ég unnið á leikskóla, bæði með námi í framhaldsskóla og svo eftir stúdentsprófið í fullu starfi. Þrátt fyrir að mér hefur fundist gaman að vinna í leikskólanum vissi ég alltaf að þetta var ekki það fag sem ég vildi leggja fyrir mig. Í leikskólanum hef ég þó fengið dýrmæta reynslu hvað varðar að starfa með börnum. Ég hafði meðal annars það hlutverk að sjá um fatlaðan dreng, ég þurfti að aðlaga námsefnið að honum og útbúa sér námsefni fyrir hann.
Ástæðan fyrir því að grunnskólakennaranámið varð fyrir valinu er sú að ég hef áhuga á að vinna með börnum og unglingum. Grunnskólinn hefur tekið miklum breytingum á undanförnum árum og með nýrri aðalnámskrá sem er í notkun trúi ég að það eigi eftir að verða enn meiri breytingar. Ég trúi því að grunnskólinn eigi eftir að verða spennandi og eftirsóknarverður vinnustaður þar sem ég á eftir að njóta þess að vera í framtíðinni. Síðast en ekki síst hef ég það í farteskinu að móðir mín er grunnskólakennari og ég hef lengi fylgst með störfum hennar og fundist margt spennandi sem hún er að gera. Ég geri mér grein fyrir því að kennarastarfið er mjög krefjandi, getur tekið mikla orku en jafnframt trúi ég því að það sé mjög skemmtilegt og gefandi. Að fá að vinna í lifandi starfi með börnum og unglingum allan daginn eru forréttindi sem ég hlakka til að fá að njóta.

# data[].attributes.body
Teymiskennsla og teymsvinna er eitthvað sem skiptir mig miklu máli og ég get ekki hugsað mér að starfa á annan hátt. Í skólanum sem ég starfa í er þannig fyrirkomulag. Í grunnskólahlutanum  eru tvö teymi, annars vegar 1. og 2. bekkjar teymi og hins vegar 3. og 4. bekkjar teymi. Það eru vanalega þrír umsjónarkennarar í hverju teymi sem kenna saman tveimur árgöngum og skipta hópnum á milli sín í umsjón. Nánast öll kennsla byggir á teymiskennslu og teymisvinnu og hefur það gefið mjög góða raun. Mitt samstarfsfólk talar um það að hæfileikar þeirra og áhugi á mismunandi námsefni komi sterkt inn og að það sé helsti kostur teymiskennslu fyrir utan það að kennarar bera sameiginlega ábyrgð á kennslu og eru samstíga í því. Það er hægt að deila hugmyndum og verkefnum og skipta á milli sín ýmsum verkum. Þannig geta ólíkir kraftar og þekking kennara nýst vel bæði í teymisvinnunni og ekki síst í teymiskennslu. Kennurum finnst einnig gott að geta sérhæft sig í einhverju námsefni og gefið sér tíma til að kafa dýpra í það og undirbúa kennsluna. Þetta verður til þess að kennararnir dreifa meira álaginu á milli sín og skipta þannig með sér verkum. Þarna fær hver einstaklingur að njóta sín og hægt er að nýta mannauðinn sem best. Þetta fyrirkomulag er mjög svipað og kemur fram í grein eftir Ingvar Sigurgeirsson og Ingibjörgu Kaldalóns þar sem rætt var um að kennarar bera sameiginlega ábyrgð á nemendahópnum og undirbúa kennsluna saman að hluta til að minnsta kosti (Ingvar Sigurgeirsson og Ingibjörg Kaldalóns, 2017). Mér finnst mjög gott að starfa á þennan hátt og það hefur veitt mér mikla öryggiskennd að hafa einhvern reyndan kennara nálægt mér bæði í kennslu og undirbúningi nú þegar ég er að stíga mín fyrstu skref í kennslunni. Það er því hluti af minni starfskenningu að vinna í teymi því það auðveldar mér vinnuna og ég trúi því að þetta fyrirkomulag geri mig að betri og hæfari kennara.

Ingvar Sigurgeirsson Ingibjörg Kaldalóns. (2017). Er samvinna lykill að skólaþróun? Samanburður á bekkjarkennsluskólum og teymiskennsluskólum Netla – Veftímarit um uppeldi og menntun. Menntavísindasvið Háskóla Íslands. Sótt af http://netla.hi.is/greinar/2017/ryn/10.jpg

# data[].attributes.body
Ég vil vera fagleg í öllu mínu starfi og finnst það skipta miklu máli. Þegar ég byrjaði að vinna í leikskóla þá spáði ég ekkert í fagmennsku. Ég spáði ekkert í fræðunum í kringum starfið og hvort verið væri að starfa eftir einhverri ákveðinni hugmyndafræði  og það var ekki fyrr en í fór í grunnnámið í grunnskólakennslu að ég fór að hugsa um fræðin tengd starfinu mínu. Í dag er ég alltaf að bæta við mig þekkingu og tel ég að með því bæti ég við fagmennsku mína sem kennari. Sigurður Kristinsson (2013) skilgreinir fagmennsku sem kunnáttu, færni og alúð í starfi sínu. Þannig vil ég vera, ég vil hafa kunnáttu sem felur í sér að kunna fagið, að þekkja kennsluaðferðirnar og að leita mér endurmenntunar. Færni er að beita kunnáttunni sem ég hef aflað mér bæði í kennslunni og ekki síst með nemendum mínum. Ég hef lært á þessu námskeiði hvað skapandi starf sem byggir á auðlindum nemenda skiptir miklu máli. Ég ætla að tileinka mér það.  Ég legg mig alltaf fram við að sína alúð í öllu mínu starfi, hvort sem það er í samskiptum bæði við börn og fullorðna, í undirbúningi og framkvæmd kennslunnar. Það skiptir mig miklu máli.

Sigurður Kristinsson (2013). Að verðskulda traust, um siðferðilegan grunn fagmennsku og starf kennara. Í Rúnar Sigþórsson, Rósa Eggertsdóttir og Guðmundur Heiðar Frímannsson (ritstjórar), Fagmennska í skólastarfi: Skrifað til heiðurs Trausta Þorsteinssyni. Akureyri: Háskólinn á Akureyri.

# data[].attributes.body
Ég vil starfa á lýðræðislegan hátt bæði með nemendum og samstarfsfólki.

Ég vil hafa sem fjölbreyttasta kennsluhætti og brjóta upp kennsluna reglulega þannig að nemendum líði vel og finnist gaman.

Ég vil getað tekið á eineltismálum á faglegan hátt og unnið með nemendum að forvörnum í því sambandi.

Ég vil byggja á þeim auðlindum sem nemendur mínir hafa til brunns að bera þannig að hver einstaklingur fái að njóta sín.

Ég vil að nemendur mínir fái kennslu og námsefni við hæfi hvers og eins þannig að þeir nái að þroskast og dafna í náminu sínu.

Ég vil sinna endurmenntun til að afla mér nýrrar þekkingar og til að þroskast í starfi.

Ég vil eiga í góðum og faglegum samskiptum við foreldra.

Ég vil leggja mig fram og vera góður kennari.

# data[].attributes.body
Ég heiti Bryndís María Olsen

Ég er 26 ára gömul

Ég bý í Mosfellsbæ

Ég er nýgift kærasta mínum til 8 ára

Ég og maðurinn minn vorum saman í grunnskóla frá því í þriðja bekk

Ég starfa í samþættum leik- og grunnskóla og hef unnið þar í um 10 ár

Ég byrjaði að vinna í leikskólahlutanum en starfa núna sem umsjónarkennari í 1. og 2. bekk

Ég er á mínu fimmta ári í háskóla og stefni á að útskrifast sem grunnskólakennari næsta vor

Ég elska að ferðast, bæði innanlands og utan og geri mikið af því