# data[].attributes.headline
ดนตรีไทยสมัยรัตนโกสินทร์(รัชกาลที่1-รัชกาลที่5)

# data[].attributes.subject
ดนตรีไทยสมัยรัตนโกสินทร์(รัชกาลที่1-รัชกาลที่5)

# data[].attributes.body
สมาชิก
นายธีรพัฒน์ พีรพันธุ์ เลขที่5
นายอัครวัฒน์ จารุภัทรศิริพงษ์ เลขที่ 6
นายณพวุฒิ พรหมชนะ เลขที่7
นายธนภัทร จตุวรพัฒน์ เลขที่ 8
นางสาวสวรรยา ตนประเสริฐ เลขที่ 14
นางสาวนันทรัตน์  นิลรอด เลขที่42
นางสาวณัทธิมา ไทยานนท์ เลขที่43

# data[].attributes.headline
สมัยรัชกาลที่ 1

# data[].attributes.subject
สมัยรัชกาลที่ 1

# data[].attributes.headline
รูปแบบลักษณะบทเพลงในสมัยรัชกาลที่ 1

# data[].attributes.subject
รูปแบบลักษณะบทเพลงในสมัยรัชกาลที่ 1

# data[].attributes.body
เนื่องจากเป็นช่วงฟื้นฟูจึงนิยมใช้ของเดิมที่มีมาตั้งแต่สมัยอยุธยาและนิยมนำบทละครมาร้อง โดยคัดมาเฉพาะบางบท บทละครที่นำมาร้องเป็นละคร ได้แก่เรื่อง “อิเหนา”

# data[].attributes.headline
รูปแบบวงดนตรีในสมัยรัชกาลที่ 1

# data[].attributes.subject
รูปแบบวงดนตรีในสมัยรัชกาลที่ 1

# data[].attributes.body
นำดนตรีที่มีมาตั้งแต่สมัยอยุธยามาใช้ มีการพัฒนาขึ้นบ้าง คือ มีการเพิ่มกลองทัดในวงปี่พาทย์อีก 1 ลูก จึงเกิดเสียงสองเสียง คือ เสียงสูง(ตัวผู้) “ตุ้ม” และเสียงต่ำ(ตัวเมีย) “ต้อม” นิยมใช้มาจนถึงปัจจุบัน

# data[].attributes.headline
สมัยรัชกาลที่2

# data[].attributes.subject
สมัยรัชกาลที่2

# data[].attributes.headline
รูปแบบลักษณะบทเพลงในสมัยรัชกาลที่2

# data[].attributes.subject
รูปแบบลักษณะบทเพลงในสมัยรัชกาลที่2

# data[].attributes.body
แต่เดิมวงปี่พาทย์จะบรรเลงหน้าพาทย์เพียงอย่างเดียว ต่อมามีการขับร้องแบบละครเพิ่มขึ้นมาในบางบท สุดท้ายจึงเปลี่ยนเพลงแบบละครมาเป็นเพลงในอัตราจังหวะสองชั้น แล้วจึงนิยมแต่งเพลงสองชั้น ซึ่งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศล้านภาลัยได้พระราชนิพนธ์"เพลงบุหลันลอยเลื่อน"

# data[].attributes.attachment_link.title
เพลง บุหลันลอยเลื่อน 2 ชั้น

# data[].attributes.headline
รูปแบบวงดนตรีในสมัยรัชกาลที่2 

# data[].attributes.subject
รูปแบบวงดนตรีในสมัยรัชกาลที่2 

# data[].attributes.body
นำวงปี่พาทย์เข้ามาบรรเลงการขับเสภา จึงมีการบรรเลงปี่พาทย์คั่นเป็นตอนตามโอกาศในเรื่อง  การบรรเลงปี่พาทย์ประกอบการขับเสภาในอาคารสถานที่ เสียงตะโพนและกลองทัดมีขนาดเสียงดังเกินไป จึงเปลี่ยนการตีกลองทัดและตะโพนมาตีกลองสองหน้าแทน จึงเรียกวงปี่พาทย์ใช้กลองสองหน้าว่า"วงปี่พาทย์เสภา"

# data[].attributes.headline
สมัยรัชกาลที่3

# data[].attributes.subject
สมัยรัชกาลที่3

# data[].attributes.headline
รูปแบบลักษณะบทเพลงในสมัยรัชกาลที่3

# data[].attributes.subject
รูปแบบลักษณะบทเพลงในสมัยรัชกาลที่3

# data[].attributes.body
ในสมัยรัชกาลที่3 มีการร้องเพลง 3 ชั้นประกอบการบรรเลงดนตรีขึ้น
โดยพระประดิษฐ์ ไพเราะ (มี ดุริยางกูร หรือครูมีแขก) นำเพลงที่มีจังหวะปานกลาง 2 ชั้น มาขยายให้มีจังหวะช้าและยาวขึ้นเป็นคนแรก ได้แก่ เพลงจีนขิมเล็ก เพลงจีนขิมใหญ่ เพลงแขกบรเทศ เพลงภิรมย์สุรางค์ และยังมีการขับเสภานิยมร้องและบรรเลงเพลงสามชั้นตามไปด้วย ซึ่งมีแบบฉบับในปีพาทย์เสภาคือเมื่อโหมโรงเพลงเสภาเสร็จแล้วจะร้องรับด้วยเพลงพม่าห้าท่อน แล้วต่อด้วยเพลงจะเข้หางยาวสี่บทและเพลงบุหลันลอยเลื่อนตามลำดับ โดยใช้เนื้อร้องเสภาขุนแผนขึ้นเรือนขุนช้างได้นางแก้วกิริยา

# data[].attributes.attachment_link.title
จีนขิมเล็ก (บรรเลง) Jin-Kim-Lek

# data[].attributes.headline
รูปแบบลักษณะบทเพลงในสมัยรัชกาลที่ 4

# data[].attributes.subject
รูปแบบลักษณะบทเพลงในสมัยรัชกาลที่ 4

# data[].attributes.body
เกิดประเภทของเพลงที่เรียกว่า “เพลงเถา” ขึ้น เพลงเถา หมายถึง เพลงไทยที่มีลักษณะการบรรเลงติดต่อกันตั้งแต่ 3 อัตราจังหวะ ขึ้นไป เพลงเถาเพลงแรกมีชื่อว่า เพลงทยอยใน ผู้ประพันธ์คือครูเพ็ง กล่าวกันว่าเป็นญาติผู้น้องของพระประดิษฐ์ไพเราะ ความก้าวหน้าทางด้านดนตรีสมัยนี้อีกอย่างหนึ่ง คือ พระประดิษฐ์ไพเราะ ได้ประพันธ์เพลงที่เรียกว่า เพลงทยอย หมายถึง การประพันธ์บทเพลงที่มีการลักจังหวะ มีการแบ่งเครื่องดนตรีในการบรรเลงก่อน บรรเลงหลัง หรือ “ลูกล้อลูกขัด” ขึ้นเป็น ครั้งแรก จนได้รับการยกย่องว่าเป็น “เจ้าแห่งเพลงทยอย” นอกจากนี้ ท่านยังได้เป็นผู้ประพันธ์เพลงสำหรับอวดฝีมือนักดนตรีและทางของเครื่องดนตรีขึ้นเป็นเพลงแรก คือ เพลงทยอยเดี่ยว สำหรับเครื่องดนตรีปี่โดยเฉพาะ และกลายเป็นต้นแบบของเพลงเดี่ยวต่างๆ ในปัจจุบัน

# data[].attributes.headline
รูปแบบวงดนตรีในสมัยรัชกาลที่4 

# data[].attributes.subject
รูปแบบวงดนตรีในสมัยรัชกาลที่4 

# data[].attributes.body
วงปี่พาทย์ได้พัฒนาขึ้นเป็นวงปี่พาทย์เครื่องใหญ่ เพราะได้มีการประดิษฐ์ เครื่องดนตรี เพิ่มขึ้นอีก 2 ชนิด เลียนแบบ ระนาดเอก และระนาดทุ้ม โดยใช้โลหะทำลูกระนาด และทำรางระนาดให้แตกต่างไปจากรางระนาดเอก และระนาดทุ้ม เรียกว่า ระนาดเอกเหล็ก และระนาดทุ้มเหล็ก นำมาบรรเลงเพิ่มในวงปี่พาทย์เครื่องคู่ ทำให้ ขนาดของ วงปี่พาทย์ขยายใหญ่ขึ้นจึงเรียกว่า วงปี่พาทย์เครื่องใหญ่

# data[].attributes.headline
สมัยรัชกาลที่ ๕

# data[].attributes.subject
สมัยรัชกาลที่ ๕

# data[].attributes.headline
รูปแบบลักษณะบทเพลงในสมัย รัชกาลที่ ๕

# data[].attributes.subject
รูปแบบลักษณะบทเพลงในสมัย รัชกาลที่ ๕

# data[].attributes.body
รัชกาลที่ 5 เกิดเพลงใหม่ขึ้นหลายบทเพลงและได้รับความนิยมอย่างสูงแม้ในปัจจุบัน เช่น เพลงแขกมอญบางขุนพรหม เถา พระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เพลงเขมรไทรโยค 3 ชั้น พระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เพลงลาวดวงเดือน 2 ชั้น พระ-นิพนธ์ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม เพลงลาวคำหอม 2 ชั้น ของจ่าเผ่นผยองยิ่ง หรือจ่าโคม นอกจากนี้ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ยังเป็นผู้พระราชนิพนธ์เพลงสรรเสริญพระบารมีขึ้นเป็นครั้งแรก อันเป็นต้นเค้าของเพลงสรรเสริญพระบารมีในปัจจุบัน

# data[].attributes.headline
รูปแบบวงดนตรีในสมัยรัชกาลที่ ๕

# data[].attributes.subject
รูปแบบวงดนตรีในสมัยรัชกาลที่ ๕

# data[].attributes.body
สมัยรัชกาลที่ 5 ได้เกิดวงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ ที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เป็นผู้ทรงปรับปรุงขึ้นเพื่อบรรเลงประกอบละครวงปี่พาทย์นี้มีชื่อเสียงไพเราะนุ่มนวลกว่า เพราะได้ดัดเครื่องดนตรีที่มีเสียงดังมาก เสียงสูงและเสียงเล็กแหลมออกจนหมด และระนาดเอกก็ตีด้วยไม้นวม รวมทั้งยังนำฆ้องชัยหรือฆ้องหุ่ยมา 7 ลูก เทียบเสียงเรียงลำดับตีห่างๆ คล้ายกับ เบสของฝรั่ง เพิ่มเข้ามา

# data[].attributes.headline
รูปแบบวงดนตรีในสมัยรัชกาลที่3

# data[].attributes.subject
รูปแบบวงดนตรีในสมัยรัชกาลที่3

# data[].attributes.body
มีการประดิษฐ์ระนาดทุ้มขึ้นเพื่อบรรเลงคู่กับระนาดเอกโดยการบรรเลงระนาดทุ้มจะมีลีลาแปลกไปจากระนาดเอก โดยตีหยอกล้อไปกับระนาดเอก ตีนำหรือตีตามหลัง ระนาดทุ้มเปรียบเสมือนตัวตลกประจำปี่พาทย์และยังมีการสร้างฆ้องวงเล็กซึ่งดนตรีทั้ง 2 ชนิดคือ ระนาดทุ้มและฆ้องวงเล็กเมื่อนำมาบรรเลงกับวงปี่พาทย์เครื่องห้าจะเรียกว่าวงปี่พาทย์เครื่องคู่