# data[].attributes.headline
ตลาดสินค้าเกษตรในประเทศ VS ต่างประเทศ: ต่างกันอย่างไร?

# data[].attributes.subject
ตลาดสินค้าเกษตรในประเทศ VS ต่างประเทศ: ต่างกันอย่างไร?

# data[].attributes.body
ในโลกยุคที่เทคโนโลยีเชื่อมโยงผู้คนจากทั่วทุกมุมโลกเข้าด้วยกัน การค้าขายสินค้าไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่ในพื้นที่หรือประเทศของตนอีกต่อไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่ม สินค้าเกษตร ที่ถือเป็นหนึ่งในสินค้าหลักของหลายประเทศ รวมถึงประเทศไทยด้วย ความเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมผู้บริโภค เทรนด์สุขภาพ และข้อกำหนดทางมาตรฐานของแต่ละประเทศ ได้ทำให้ตลาดสินค้าเกษตรในประเทศและต่างประเทศมีความแตกต่างอย่างชัดเจน ทั้งในเรื่องของ ความนิยมสินค้า รสนิยมผู้บริโภค ไปจนถึงช่องทางการเข้าถึงตลาด ซึ่งเกษตรกรหรือผู้ประกอบการไทยควรศึกษาให้ถ่องแท้ เพื่อวางกลยุทธ์การตลาดได้อย่างเหมาะสมกับกลุ่มเป้าหมายแต่ละกลุ่ม ในประเทศไทย การบริโภคสินค้าเกษตรยังคงเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมการกินแบบดั้งเดิม ไม่ว่าจะเป็นผักพื้นบ้าน ผลไม้ตามฤดูกาล หรือพืชสมุนไพรที่นำมาใช้ในครัวเรือนหรือยาสมุนไพร ในขณะที่ตลาดต่างประเทศอาจให้ความสนใจกับความปลอดภัย ปริมาณสารพิษที่ตกค้าง รูปลักษณ์สินค้า และ มาตรฐานรับรองระดับสากล มากกว่า แม้จะเป็นสินค้าแบบเดียวกัน แต่สิ่งที่ขายดีในประเทศกลับไม่สามารถเจาะตลาดต่างประเทศได้เสมอไป เพราะความคาดหวังและรสนิยมที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

# data[].attributes.headline
รสนิยมที่ไม่เหมือนกันคือหัวใจของความต่าง

# data[].attributes.subject
รสนิยมที่ไม่เหมือนกันคือหัวใจของความต่าง

# data[].attributes.body
หนึ่งในตัวอย่างที่ชัดเจนของความแตกต่างระหว่างตลาดภายในประเทศกับตลาดต่างประเทศ คือการบริโภค ผักพื้นบ้านไทย เช่น สะตอ ชะอม มะเขือพวง หรือยอดกระถิน ซึ่งถือเป็น สินค้าเกษตร ที่คนไทยนิยมและคุ้นชินกับรสชาติและกลิ่นเฉพาะตัว แต่ในมุมมองของตลาดต่างประเทศ กลับมองว่าเป็นสินค้าที่มีกลิ่นแรง แปลกใหม่ และยากที่จะเข้าถึง ทั้งในแง่ของรสสัมผัสและวิธีการนำไปปรุงอาหาร

ในทางกลับกัน สินค้าอย่าง อะโวคาโด หรือ ควินัว ซึ่งไม่ใช่พืชพื้นถิ่นของไทย กลับได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นในประเทศ เพราะกระแสสุขภาพจากตะวันตกเริ่มเข้ามามีอิทธิพลในสังคมไทย อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับตลาดต่างประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น หรือยุโรป สินค้าเหล่านี้ก็ยังคงมีมาตรฐานการผลิตที่สูงกว่า และผู้บริโภคให้ความสำคัญกับ แหล่งผลิตที่ยั่งยืน และ เกษตรอินทรีย์ อย่างมาก

การ ค้นหาร้าน สินค้าเกษตร ที่ตอบโจทย์กับพฤติกรรมผู้บริโภคในแต่ละประเทศจึงเป็นสิ่งสำคัญ เพราะสินค้าบางชนิดอาจ “ขายดี” ในประเทศจากราคาถูกหรือความคุ้นชิน แต่กลับ “ขายไม่ออก” ในต่างประเทศเพราะขาดการรับรองหรือมีรูปลักษณ์ที่ไม่ตรงกับความคาดหวังของตลาดโลก

# data[].attributes.headline
ความท้าทายเรื่องมาตรฐานและความคาดหวังของตลาดต่างประเทศ

# data[].attributes.subject
ความท้าทายเรื่องมาตรฐานและความคาดหวังของตลาดต่างประเทศ

# data[].attributes.body
การนำ สินค้าเกษตร ไทยไปยังตลาดต่างประเทศนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แม้สินค้าไทยหลายชนิดจะมีคุณภาพสูงและรสชาติยอดเยี่ยม แต่สิ่งที่ทำให้สินค้าเหล่านั้นไม่สามารถเข้าสู่ตลาดได้อย่างเต็มที่ คือ ข้อจำกัดด้านมาตรฐานสากล เช่น มาตรฐาน Global GAP, USDA Organic หรือ EU Organic ที่เน้นเรื่องความปลอดภัย การปลูกที่ยั่งยืน และไม่ใช้สารเคมีในปริมาณที่เกินกฎหมายกำหนด

ผู้บริโภคในต่างประเทศมักให้ความสำคัญกับฉลากสินค้า เช่น วันหมดอายุ แหล่งผลิต การขนส่งแบบแช่เย็น รวมถึงข้อมูล traceability ที่สามารถตรวจสอบย้อนกลับถึงแหล่งที่มาของผลิตภัณฑ์ได้ ความโปร่งใสเหล่านี้คือสิ่งที่ตลาดโลกต้องการและคาดหวัง ในขณะที่เกษตรกรไทยจำนวนไม่น้อยยังขาดการจัดการในระดับนี้ ทำให้เกิดข้อจำกัดในการขยายตลาดนอกประเทศ

นอกจากมาตรฐานแล้ว ความสม่ำเสมอในการผลิตทั้งในแง่ปริมาณและคุณภาพก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยสำคัญ เพราะผู้บริโภคต่างประเทศมักมีความคาดหวังที่แน่นอนต่อสินค้า เช่น ต้องการกล้วยหอมที่มีขนาดเดียวกัน สีเปลือกไม่คล้ำ หรือมะม่วงน้ำดอกไม้ที่ต้องหอม หวาน และไม่มีกลิ่นอื่นแทรก ความ “ไม่แน่นอน” หรือ “ความหลากหลายที่ไร้ระบบ” ของสินค้าเกษตรไทยในบางครั้งจึงกลายเป็นจุดอ่อนในเวทีสากล

# data[].attributes.headline
แนวทางการตลาดเพื่อเข้าถึงทั้งตลาดในประเทศและต่างประเทศ

# data[].attributes.subject
แนวทางการตลาดเพื่อเข้าถึงทั้งตลาดในประเทศและต่างประเทศ

# data[].attributes.body
หากต้องการให้ สินค้าเกษตร ของไทยสามารถเข้าถึงผู้บริโภคได้ทั้งในประเทศและต่างประเทศ การวางกลยุทธ์ทางการตลาดจึงต้องมีความยืดหยุ่นแต่ไม่ขาดระบบ โครงสร้างของแผนการตลาดควรแยกกลุ่มเป้าหมายออกเป็นสองกลุ่ม คือ ผู้บริโภคในประเทศที่เน้นรสชาติ ราคา และความคุ้นเคย กับ ผู้บริโภคต่างประเทศที่ให้ความสำคัญกับคุณภาพ ความปลอดภัย และแบรนด์

ในตลาดในประเทศ การสร้าง เรื่องราวของสินค้า (Product Story) เช่น การปลูกแบบปลอดสาร การดูแลแบบครอบครัว หรือวิถีเกษตรอินทรีย์ท้องถิ่น สามารถช่วยเพิ่มคุณค่าให้กับสินค้าได้ ส่วนในตลาดต่างประเทศ ต้องให้ความสำคัญกับการทำ branding และ certification เป็นหลัก ไม่ว่าจะเป็นการขอใบรับรองออร์แกนิก การพัฒนาบรรจุภัณฑ์ให้ดูสากล หรือการใช้แพลตฟอร์มออนไลน์เพื่อเข้าถึงผู้ซื้อต่างชาติผ่าน e-marketplace

สิ่งสำคัญคือการสื่อสารกับผู้บริโภคให้เข้าใจว่า สินค้าเกษตร นั้นไม่ใช่แค่ “ของกิน” แต่คือ “คุณค่า” ที่มาพร้อมกับเรื่องราว วัฒนธรรม และความใส่ใจจากผู้ผลิต หากสามารถเล่าเรื่องได้ดี ทั้งผ่าน social media หรือบนฉลากสินค้า ก็สามารถเพิ่มมูลค่าและความเชื่อมั่นในสายตาผู้บริโภคได้อย่างมีประสิทธิภาพ

# data[].attributes.headline
การปรับตัวอย่างสร้างสรรค์คือกุญแจของความสำเร็จ

# data[].attributes.subject
การปรับตัวอย่างสร้างสรรค์คือกุญแจของความสำเร็จ

# data[].attributes.body
ผู้ประกอบการรุ่นใหม่หลายรายเริ่มหันมาใช้วิธีการที่สร้างสรรค์และแตกต่างในการเข้าถึงตลาด เช่น การสร้างแบรนด์ สินค้าเกษตรแปรรูป อย่างข้าวอบกรอบ ผักอบแห้ง หรือเครื่องดื่มสมุนไพร ที่สามารถเก็บรักษาได้นานและส่งออกได้สะดวกมากขึ้น หรือแม้แต่การใช้แพลตฟอร์มออนไลน์ในการทำตลาดแบบตรงถึงผู้บริโภค (D2C) เพื่อหลีกเลี่ยงการพึ่งพาพ่อค้าคนกลาง

อีกแนวทางหนึ่งที่น่าสนใจคือการสร้าง คอมมูนิตี้ผู้บริโภค ผ่านกลุ่มโซเชียลมีเดีย เช่น กลุ่มคนรักผักออร์แกนิก หรือสายคลีนในต่างประเทศ ที่สามารถแนะนำผลิตภัณฑ์แบบปากต่อปากได้ดี ความเชื่อมโยงและความใกล้ชิดระหว่างผู้ผลิตและผู้บริโภค คือปัจจัยสำคัญที่จะทำให้สินค้าเกษตรไทยได้รับการยอมรับทั้งในและนอกประเทศ

# data[].attributes.headline
บทสรุป: ทางรอดของสินค้าเกษตรไทยคือการเข้าใจ “ความต่าง” และใช้มันเป็นพลัง

# data[].attributes.subject
บทสรุป: ทางรอดของสินค้าเกษตรไทยคือการเข้าใจ “ความต่าง” และใช้มันเป็นพลัง

# data[].attributes.body
แม้ว่า ตลาดสินค้าเกษตร ในประเทศและต่างประเทศจะมีความแตกต่างอย่างชัดเจน ทั้งในแง่ของรสนิยม มาตรฐาน และพฤติกรรมการบริโภค แต่จุดแข็งของเกษตรกรไทยอยู่ที่ความหลากหลายของสินค้า คุณภาพของวัตถุดิบ และความสามารถในการปรับตัว หากรู้จักใช้ จุดเด่นทางวัฒนธรรมและความคิดสร้างสรรค์ มาผสมผสานกับกลยุทธ์ที่เหมาะสมกับแต่ละตลาด ก็สามารถสร้างโอกาสใหม่ ๆ ได้อย่างยั่งยืน

การเข้าใจว่าทำไม ผักพื้นบ้านถึงขายดีในไทยแต่ไม่เวิร์กในยุโรป และทำไม ควินัวจึงเป็นที่ต้องการในญี่ปุ่นแต่ไม่ใช่ทุกครัวเรือนไทย คือจุดเริ่มต้นของความสำเร็จในการวางแผนธุรกิจ ทั้งนี้ การศึกษาความต้องการผู้บริโภค การปรับเปลี่ยนตามบริบท และการสร้างแบรนด์ที่บอกเล่าเรื่องราวได้อย่างจริงใจ คือกุญแจสำคัญที่จะทำให้ สินค้าเกษตร ไทยสามารถยืนหยัดได้ทั้งในและนอกประเทศอย่างภาคภูมิใจ