# data[].attributes.attachment_caption
Ένας φοιτητής παρακολουθεί μια εκπομπή του Ανοιχτού Πανεπιστημίου στην τηλεόραση το 1971. Πηγή φωτογραφίας: BBC (2015)

# data[].attributes.headline
Το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο (Ηνωμένο Βασίλειο): Εξ αποστάσεως εκπαίδευση μέσω παραδοσιακών μέσων

# data[].attributes.subject
Το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο (Ηνωμένο Βασίλειο): Εξ αποστάσεως εκπαίδευση μέσω παραδοσιακών μέσων

# data[].attributes.body
Το Open University (OU), που ιδρύθηκε το 1969 στο Ηνωμένο Βασίλειο, ήταν πρωτοπόρο στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση, χρησιμοποιώντας την εποχή εκείνη παραδοσιακά μέσα επικοινωνίας για να προσεγγίσει μαθητές που δεν είχαν τη δυνατότητα να φοιτήσουν σε συμβατικά πανεπιστήμια. Πριν από την εμφάνιση των ψηφιακών τεχνολογιών, το OU ανέπτυξε μια μεθοδολογία βασισμένη σε έντυπα εκπαιδευτικά υλικά, ραδιοφωνικές εκπομπές και τηλεοπτικά προγράμματα. Το εκπαιδευτικό υλικό αποστελνόταν στους φοιτητές ταχυδρομικώς και περιλάμβανε οδηγούς μελέτης, εγχειρίδια και εργασίες σχεδιασμένες για αυτοκατευθυνόμενη μάθηση. Σε συνεργασία με την British Broadcasting Corporation (BBC) επέτρεψε την παραγωγή τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών μαθημάτων που συμπλήρωναν τα έντυπα υλικά, καθιστώντας το ακαδημαϊκό περιεχόμενο πιο ελκυστικό και προσβάσιμο.

Η επικοινωνία μεταξύ φοιτητών και διδασκόντων γινόταν κυρίως μέσω γραπτής αλληλογραφίας, όπου οι φοιτητές ταχυδρομούσαν τις εργασίες τους και λάμβαναν τα σχόλια ταχυδρομικώς. Περιστασιακά, η τηλεφωνική επικοινωνία χρησιμοποιούνταν για ακαδημαϊκή υποστήριξη. Η συνεργασία μεταξύ των φοιτητών διευκολυνόταν μέσω τοπικών κέντρων μελέτης, όπου διοργανώνονταν περιοδικά δια ζώσης μαθήματα και συζητήσεις. Το μαθησιακό περιβάλλον, επομένως, συνδύαζε την ανεξαρτησία της μελέτης στο σπίτι με περιστασιακή ακαδημαϊκή υποστήριξη δια ζώσης. Οι αξιολογήσεις πραγματοποιούνταν μέσω γραπτών εργασιών που υποβάλλονταν ταχυδρομικά και επίσημων εξετάσεων που διεξάγονταν σε καθορισμένα κέντρα. Το σύστημα του OU απέδειξε ότι η εξ αποστάσεως εκπαίδευση μπορούσε να διατηρήσει υψηλά ακαδημαϊκά πρότυπα χωρίς ψηφιακά εργαλεία, υπό την προϋπόθεση ότι υπήρχαν δομημένα υλικά και συνεπής υποστήριξη από τους διδάσκοντες, ενώ έγινε παγκόσμιο πρότυπο για τα πανεπιστήμια που υιοθέτησαν την εξ αποστάσεως εκπαίδευση πριν από την ψηφιακή επανάσταση.(BBC, 2015).

The Open University and the BBC – 50 years of learning together [Audio podcast episode]. BBC. https://www.bbc.co.uk/programmes/p03chc4x

Open University. (2020). About The Open University: Our History. https://www.open.ac.uk/

# data[].attributes.attachment_caption
Λογότυπο Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Πηγή: https://www.eap.gr/en/

# data[].attributes.headline
Το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο: Ψηφιακά μέσα στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση

# data[].attributes.subject
Το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο: Ψηφιακά μέσα στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση

# data[].attributes.body
Το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ), που ιδρύθηκε το 1992 στην Ελλάδα, αποτελεί ένα επιτυχημένο παράδειγμα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης που έχει ενσωματώσει αποτελεσματικά τα ψηφιακά μέσα επικοινωνίας στη μεθοδολογία του. Ενσωματώνει τα ψηφιακά μέσα σε όλα τα στάδια της διδασκαλίας και της μάθησης, προσφέροντας διαδικτυακό εκπαιδευτικό υλικό, όπως ηλεκτρονικά βιβλία, βιντεοδιαλέξεις και διαδραστικές ασκήσεις, μέσω μιας σύγχρονης πλατφόρμας ηλεκτρονικής μάθησης.

Το εκπαιδευτικό υλικό του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου αναπτύσσεται τόσο σε έντυπη όσο και σε ψηφιακή μορφή, με ιδιαίτερη έμφαση στο διαδραστικό διαδικτυακό περιεχόμενο. Οι φοιτητές έχουν πρόσβαση σε ψηφιακά εγχειρίδια, βιντεοδιαλέξεις, διαδικτυακά εργαστήρια και εικονικές βιβλιοθήκες μέσω του διαδικτυακού περιβάλλοντος του πανεπιστημίου. Η επικοινωνία μεταξύ των εκπαιδευτικών και των φοιτητών πραγματοποιείται ασύγχρονα κυρίως μέσω της πλατφόρμας e-Class, του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, των φόρουμ συζήτησης και σύγχρονα μέσω των προγραμματισμένων βιντεοδιασκέψεων και του τηλεφώνου. Αυτά τα ψηφιακά εργαλεία επιτρέπουν τη συνεχή αλληλεπίδραση, την ανατροφοδότηση και την ακαδημαϊκή καθοδήγηση, ανεξάρτητα από τη φυσική τοποθεσία των φοιτητών.

Η συνεργασία μεταξύ των μαθητών ενθαρρύνεται μέσω διαδικτυακών ομαδικών δραστηριοτήτων και συζητήσεων σε φόρουμ της πλατφόρμας που προωθούν την ενεργό συμμετοχή και την ανταλλαγή εμπειριών και προβληματισμών. Το ψηφιακό μαθησιακό περιβάλλον είναι εξαιρετικά ευέλικτο, επιτρέποντας στους φοιτητές να έχουν πρόσβαση σε ανοικτούς πόρους και να συμμετέχουν σε συζητήσεις ανά πάσα στιγμή. Η αξιολόγηση στο ΕΑΠ περιλαμβάνει διαδικτυακές εργασίες, συνεργατικά ψηφιακά έργα και γραπτές εξετάσεις, που προσφέρονται όλο και περισσότερο εξ αποστάσεως μέσω ασφαλών διαδικτυακών συστημάτων.

Η ενσωμάτωση των ψηφιακών μέσων στο μοντέλο εξ αποστάσεως εκπαίδευσης του ΕΑΠ έχει μετατρέψει τη μαθησιακή διαδικασία σε μια πιο διαδραστική, ευέλικτη και υποστηριζόμενη από την τεχνολογία εμπειρία. Αυτό αποδεικνύει πώς ένα εθνικό πανεπιστήμιο μπορεί να προσαρμοστεί με επιτυχία στην ψηφιακή εποχή, διατηρώντας παράλληλα υψηλά ακαδημαϊκά πρότυπα και προωθώντας τη δια βίου μάθηση (Papadimitriou, Lionarakis, & Ioakimidou, 2019)

Papadimitriou, S., Lionarakis, A., & Ioakimidou, V. (2019). The Hellenic Open University: Innovations and challenges in Greek higher education. Open Education: The Journal for Open and Distance Education and Educational Technology, 15(1). https://doi.org/10.12681/jode.20211

Lionarakis, A. (2016). Austerity and challenges for Greek higher education [Βίντεο]. Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. https://www.youtube.com/watch?v=PAc4LzU3loo

# data[].attributes.attachment_caption
Η τεχνητή νοημοσύνη στην εκπαίδευση Πηγή φωτογραφίας: Phonlamai Photo/Shutterstock.com

# data[].attributes.headline
Η τεχνητή νοημοσύνη και το μέλλον της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης

# data[].attributes.subject
Η τεχνητή νοημοσύνη και το μέλλον της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης

# data[].attributes.body
Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) έχει φέρει σημαντικές αλλαγές στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση, καθιστώντας τη μάθηση πιο προσαρμοσμένη και εξατομικευμένη. Πιο συγκεκριμένα, οι πλατφόρμες που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη μπορούν να αναλύουν τα δεδομένα απόδοσης των μαθητών για να προσαρμόσουν το περιεχόμενο, το ρυθμό και το επίπεδο δυσκολίας του εκπαιδευτικού υλικού, εξασφαλίζοντας ότι κάθε μαθητής λαμβάνει την πιο κατάλληλη μαθησιακή εμπειρία. Τα έξυπνα συστήματα διδασκαλίας και οι αλγόριθμοι που χρησιμοποιούνται καθοδηγούν πλέον τους μαθητές προς συγκεκριμένους πόρους με βάση την πρόοδό τους και τα ενδιαφέροντά τους. Παράλληλα, η τεχνητή νοημοσύνη βελτιώνει την επικοινωνία στην εξ αποστάσεως μάθηση μέσω εικονικών βοηθών και chatbots που παρέχουν 24ωρη ακαδημαϊκή και διοικητική υποστήριξη. Αυτά τα εργαλεία ανταποκρίνονται άμεσα στις ερωτήσεις των μαθητών, βελτιώνοντας την εμπλοκή και την απόδοσή τους (Holmes et al., 2019).

Η τεχνητή νοημοσύνη υποστηρίζει, επίσης, τη συνεργασία, συνδυάζοντας μαθητές με συμπληρωματικές δεξιότητες και σχηματίζοντας ισορροπημένες διαδικτυακές ομάδες. Τα μαθησιακά περιβάλλοντα έχουν γίνει πιο έξυπνα και βασίζονται περισσότερο στα δεδομένα, καθώς η ανάλυση τεχνητής νοημοσύνης βοηθά τους εκπαιδευτικούς να παρακολουθούν την πρόοδο των μαθητών και να προτείνουν παρεμβάσεις όταν είναι απαραίτητο. Ειδικότερα, η αξιολόγηση στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης έχει εξελιχθεί με αυτοματοποιημένα συστήματα βαθμολόγησης, εργαλεία ανατροφοδότησης σε πραγματικό χρόνο και τεχνολογίες ανίχνευσης λογοκλοπής. Αυτές οι καινοτομίες αυξάνουν την αποτελεσματικότητα, ενώ παράλληλα βοηθούν τους εκπαιδευτικούς ώστε να επικεντρωθούν στην εξατομικευμένη ανατροφοδότηση και καθοδήγηση. Καθώς η τεχνητή νοημοσύνη συνεχίζει να εξελίσσεται, θα καταστήσει την εξ αποστάσεως εκπαίδευση πιο διαδραστική, αποτελεσματική και επικεντρωμένη στον μαθητή, συνδυάζοντας την ανθρώπινη εμπειρογνωμοσύνη με την έξυπνη τεχνολογία για να δημιουργήσει μια πραγματικά προσαρμοστική εμπειρία (Holmes et al., 2019).

Holmes, W., Bialik, M., & Fadel, C. (2019). Artificial intelligence in education: Promises and implications for teaching and learning. Center for Curriculum Redesign. https://www.researchgate.net/publication/332180327_Artificial_Intelligence_in_Education_Promise_and_Implications_for_Teaching_and_Learning