# data[].attributes.headline
1.ภาษาคอมพิวเตอร์

# data[].attributes.subject
1.ภาษาคอมพิวเตอร์

# data[].attributes.body
เป็นอุปกรณ์ที่ประมวลผลด้วยวงจรทางอิเล็คทรอนิิกส์ ที่ทำงานด้วยระบบดิจิตอลการที่จะสื่อสารกับคอมพิวเตอร์หรือสั่งงานให้คอมพิวเตอร์รับรู้และเข้าใจได้ก็ต้องสท่อสารด้วยสัญญาณดิจิตอล สำหรับมนุษย์เราสามารถพูดคุยกันโดยใช้ภาษาเป็นสื่อกลาง

# data[].attributes.headline
2.ชนิดของภาษาคอมพิวเตอร์

# data[].attributes.subject
2.ชนิดของภาษาคอมพิวเตอร์

# data[].attributes.body
การทำงานภายในคอมพิวเตอร์จะควบคุมด้วยสัญญาณไฟฟ้าที่มีลักษณะเปิดปิด มี 0 และ 1 เป็นแบบเลขฐานสอง ถูกเรียกว่า ภาษาเครื่อง(Machine Langauge) มีการพัฒนาภาษาที่เป็นกลาง คือ ภาษาคำสั่งที่ใกล้เคียงกับคำที่มนุษย์รู้จักกันดี แล้วแปลงไปเป็นเลขฐานสองให้คอมฯอีกที จึงมีการคิดค้นภาษาคอมพิวดตอร์มาอย่างมาก แบ่งออกเป็น 5 ระดับ ดังนี้

2.1ภาษาเครื่อง(Machine Language) คือ การใช้เลขฐานสองในการแทนคำสั่งและข้อมูลต่างๆ จึงทำให้นักเขียนและพัฒนาโปรแกรมในยุคนั้นต้องคำนวณชุดตัวเลขขึ้นมาในการใช้แทนคำสั่ง

ตัวอย่าง : การเขียนคำสั่งเพื่อการบันทึกข้อมูล 61h (61 ฐานสิบหก) เก็บไว้ในหน่วยความจำ AI โดยใช้ภาษาเครื่องของคอมพิวเตอร์ x86/AI-32

10110000 01100001

# data[].attributes.body
ใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษมาแทนคำสั่งที่เป็นเลขฐานสอง เรียกอักษรลักษณ์ที่ใช้เป็นคำสั่งนี้ว่า นิวมอนิกโค้ด(Mnemonic code)

ตัวอย่าง : การใช้ภาษาเครื่องคอมฯ x86/IA-32 เขียนคำสั่งให้บันทึกข้อมูล 61h (ุๅ ฐานสิบหก) เก็บไว้ในหน่วยความจำ AI ดังนี้

10110000 01100001

หากเป็นภาษาแอสเซมบลี

mov al,061h

# data[].attributes.body
ใช้คำภาษาอังกฤษมาสั่งงานและควบคุมคอมฯ เราเรียกภาษาสูงในยุคนี้ว่า ภาษาที่สาม(Third-generation Language) ในยุคนี้มีภาษาระดัะบสูงเกิดขึ้นมาอย่างมากมาย เช่น ภาาา BASIC COBOL FORTRAN และภาษา C

ตัวอย่าง : เขียนโปรแกรมภาษาC โดยสั่งให้พิมพ์คำว่า Tast เมื่อต้องการให้คอมฯทำงาน ก็ต้องนำตัวแปลภาษาซี หรือ ซีคอมไพล์เลอร์

#include<dos.h>

main( )

printf(test''); **เป็นคำสั่งที่ใช้พิมพ์คำว่า Tast บนจอภาพ**

# data[].attributes.headline
2.4 ภาษาระดับสูงมาก (Very high-level Language)

# data[].attributes.subject
2.4 ภาษาระดับสูงมาก (Very high-level Language)

# data[].attributes.body
เป็นยุคที่พัฒนาโปรแกรมขึ้นมาเป็นระดับที่ 4 หรือเป็น ภาษายุคที่สี่(Fourth-level Language) หรือ 4GLs เป็นการพัฒนาคุณสมบัติของภาษาได้แตกต่างจากยุคก่อนอย่างชัดเจน

ตัวอย่าง : ถ้าต้องการให้แสดงราบชื่อพนักงานที่มีอยู่ในกรุงลอนดอน เขียนโปรแกรมเพียงแค่สั่งงานสั้นๆ ดังนี้

SELECT First Name , Last Name

FROM Employees

WHERE City ="London"

# data[].attributes.headline
ข้อดีของภาษายุคที่4

# data[].attributes.subject
ข้อดีของภาษายุคที่4

# data[].attributes.body
การเขียนโปรแกรมจะมุ่งหวังที่จะได้ผลลัพธ์ของงานเป็นหลักว่าอยากได้อะไร ไม่สนใจวิธีการทำมากนัก

ส่งเสรฺมต่อการพัฒนาเนื้องาน เนื่องจากสามารถเขียนและแก้ไขโปรแกรมได้ง่าย

ลดเวลาในการอบรมและพัฒนาผู้เขียนโปรแกรม เพราไม่เชียวชาญในการเขียนโปรแกรมก็สามารถทำได้

ผู้เขียนโปรแกรมไม่จำเป็นต้องรู้เคยศึกษาถึงโครงสร้างของโปรแกรม และระบบฮาร์ดแวร์ของเครื่อง

# data[].attributes.body
เป็นภาษาโปรแกรมที่พัฒนามาถึงระดับ 5 หรือเรียกว่า ภาษายุคที่ห้า(Fifth generation)หรือ5GHs เหตุผลที่มาของภาษาธรรมชาติ เพราะว่าเป็นภาษาที่ใกล้เคียงกับภาษาธรรมชาติของมนุษย์

ตัวอย่าง :การใช้ SQL เรียกค้นข้อมูลโดยให้แสดงรายชื่อพนักงานที่มีอยู่ในกลุงลอนดอน สามารถเขียนได้ ดังนี้

SELECT First Name , Last Name

FROM Employees

WHERE City ="London"

ถ้าเป็นการเขียนโปรแกรมด้วยภาษาธรรมชาติ

TELL ME THE NAMS OF EMPLOYEES IN LONDON

# data[].attributes.body
ในอดีตคอมฯจะทำงานในรูปแบบของแท็กซ์โหมด(Text mode) โดยจะแสดงผลเป็นข้อความ ต่อมาได้มีการพัฒนาระบบปฏิบัติการให้มีภาพ และปุ่มการทำงานที่สามารถโต้ตอบกับผู้ใช้ได้ หรือเรียกว่า จียูไอ(Graphic User Interface: GUI) วัตถุแต่ละชิ้นจะประกอบด้วยคุณสมบัติ และวิธีการทำงานที่เขียนเป็นคำสั่งกำหนดไว้ เมื่อผู้ใช้ทำงานกับวัตุชิ้นนั้น โปรแกรมก็จะเรียกคำสั่งและทำงานตามคำสั่งที่กำหนดไว้ภายใต้วัตถุนั้นทันที

# data[].attributes.headline
4.ภาษาคอมพิวเตอร์ที่ใช้ในการพัฒนาโปรแกรม

# data[].attributes.subject
4.ภาษาคอมพิวเตอร์ที่ใช้ในการพัฒนาโปรแกรม

# data[].attributes.body
ภาาาคอมฯได้รับการพัฒนาเกิดขึ้นอย่างมาก ดังนั้นการเลือกใช้ภาษาโปรแกรมคอมฯเป็นสิ่งสำคัญ เพราะโครงสร้างของภาษาที่ทำงานได้ง่าย

# data[].attributes.body
Fortran ย่อมาจาก Formular Translator เป็นภาษาระดับสูง เพื่อใช้ในโครงสร้างโปรแกรมประยุกต์ด้านวิทยาศาสตร์และวิศวกรรม ต่อมาได้พัฒนา Fortran เพื่อนำมาใช้สร้างโปรแกรมประยุดต์การใช้งานในเครื่องเมนเฟรม IBM 704 แทนที่ภาษาแอสเซมบลีที่มีความยุ่งยาก

ตัวอย่าง:การเขียนโปรแกรมด้วย Fortran 90

program HelloWorld

write (*, *)'Hello, world!'! This is an inline comment end program HelloWorld

# data[].attributes.headline
ข้อดีและข้อเสียภาษาฟอร์แทรน

# data[].attributes.subject
ข้อดีและข้อเสียภาษาฟอร์แทรน

# data[].attributes.body
ข้อดี:เป้นภาษาระดับสูงที่ถูกพัฒนาเพื่อใช้งานที่ซับซ้อน มีประสิทธิภาพในงานคำนวณ

ข้อเสีย:เนื่องจากเป็นภาาาที่พัฒนาขึ้นมาเพื่อใช้บนเมนแฟรม จึงทำให้ต้องมีการปรับคำสั่งมากมายเพื่อให้เหมาะสมกับการนำมาใช้สร้างโปรแกรมประยุกต์บรเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์

# data[].attributes.body
ถูกขายการใช้งานมากขึ้นตามกำหนดการของเครื่องคอมฯประเภทใช้ในบ้าน(Home Micro-computer) เป็นภาษาที่ใช้คำสั่งประยุกต์ตามข้อความภาษาอังกฤษ ทำให้ได้รับความนิยมในการใช้สอนและฝึกเขียนโปรแกรม

ข้อดี:เป็นภาษาระดับสูงที่มีรูปแบบคำสั่งใช้งานง่าย นำไปประยุกต์สร้างโปรแกรมได้ทั่วไปทั้งงานด้สนธุรกิจ และวิทยาศาสตร์ เหมาะกับผู้ที่เริ่มต้นฝึกเขียนโปรแกรม

ข้อเสีย:ถูกพัฒนาและใช้ในยุคแรกของเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์ จึงทำให้ประสิทธิภาพของคำสั่งมีน้อยกว่าภาษาอื่นๆ และเนื่องจากรูปแบบของการเขียนโปรแกรมขะไม่เป็นโครงสร้าง ดังนั้นจึงไม่เหมาะกับการเขียนโปรแกรมที่มีการเชื่อมต่อกับระบบฐานข้อมูล

# data[].attributes.body
ชื่อเต็ม Business oriented Language ถูกออกแบบเพื่อการดขียนโปรแกรมเชิงโรงสร้าง(Structured Program) เหมาะกับการนำไปใช้สร้างโปรแกรมประยุกต์ด้านธุรกิจ การบัญชี และการทำงานเชื่อมต่อคอมฯในบริษัท/องค์กร เริ่มต้นถูกพัฒนาใช้กับเครื่องเมนแฟรม ต่อจากนั้นมีการพัฒนาให้ใช้ไมโครคอมพิวเตอร์กันอย่างแพร่หลาย

ข้อดี:เป็นภาษาที่นิยมใช้ในงานด้านธุรกิจ

ข้อเสีย:ผู้พัฒนาโปรแกรมต้องศึกษาโครงสร้างของโปรแกรม เพื่อการใช้คำสั่งได้ถูกต้อง

# data[].attributes.body
พัฒนาเพื่อใช้สอนการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ และได้ตั้งชื่อภาษาตามชื่อของนักคณิตศาสตร์และนักปรัญชา ภาษาปาสคาลเป็นภาาาที่ใช้เขียนโปรแกรมเชิงโครงสร้าง เริ่มต้นจึงนิยมใช้ในการสอนเขียนโปรแกรมเชิงโครงสร้างให้กับนักศึกษา และนำไปพัฒนาสร้างซอฟต์แวร์ต่างๆ

ข้อดี:เป็ฯภาษาที่เขียนเชิงโครงสร้าง เหมาะวมกับการศึกษาสำหรับผู้เริ่มต้นเขียนโปรแกรม

ข้อเสีย:เป็นภาษาที่ยังคงใช้งานยากเมื่อเปรียบเทียบกับการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ

# data[].attributes.body
ใช้บนระบบปฏิบัติการยูนิกซ์(Unix)จากนั้นก็แพร่กระจายไปใช้งานบนระบบปฏิบัตกงานต่างๆ และเป็นภาาาที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย

ข้อดี:เป็นภาษาที่มีความยืดหยุ้นสามารถทำงานบนระบบเครื่อง และระบบปฏิบัติการต่างๆได้

ข้อเสีย:คำสั่งของภาษาจะไม่เหมือนคำศัพย์ภาษาอังกฤษโดยตรง จึงอาจจะจำยากขึ้น และวิธีการใช้คำสั่งจะมีกฏเกณฑ์รายละเอียดจำนวนมาก

# data[].attributes.body
พัฒนามาจากภาษา C ด้วยการใส่ Class เข้าไป สามารถสนับสนุนการเขียนโปรแกรมแบบโพรซีเยอร์(Procedural programming) การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ(Object-oriented programming) และการเขียนโปรแกรมทั่วไป(Generic Programming) นิยมนำไปสร้างโปรแกรมประยุกต์ต่างๆ

ข้อดี:เป็นภาษาที่มีรูปแบบการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ สามารถทำงานเข้าถึงการทำงานของฮาร์ดแวร์ได้โดยตรง

ข้อเสีย:เป็นภาษาระดับสูง และมีรูปแบบการเขียนโปรแกรมที่ซับซ้อนขึ้น ไม่เหมาะสำหรับผู้เริ่มต้นเขียนโปรแกรม

# data[].attributes.body
พัฒนามาจากภาษาเบสิก เวอร์ชั่น1-3จะทำงานอยู่บนDOS จากนั้นเวอร์ชั่น 4 จนถึงปัจจุบันได้พัฒนาให้ทำงาานบน MS Windows ภาษานี้มีรูปแบบในการเขียนโปรแกรมโดยสร้างกราฟิกในส่วนของหน้าจอติดต่อกับผู้ใช้งาน

ข้อดี:เป็นการพัฒนาโปรแกรมที่เหมาะสมกับการทำงานระบบปฏิบัติระบบGUI

ข้อเสีย:ไม่เหมาะกับผู้เริ่มต้นเขียนโปรแกรม เพราะจะเหมาะกับผู้ที่เคยมีพื้นฐานการเขียนโปรแกรมภาษาพื้นฐานมาก่อน

# data[].attributes.body
เป็นภาษาที่มีรูปแบบการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ การทำงานของภาษาจะแตกต่างจากภาษาอื่น เพราะเป็นการคอมไฟล์แบบ Bytecode จึงทำให้โปรแกรมที่เขียนจก JAVA สามารถทำงานได้บนเครื่องทุกระบบ

ข้อดี:เป็นโปรแกรมภาษาที่สามารถทำงานได้ทุกระบบ จึงเหมาะกับการพัฒนาโปรแกรมหรือเกมที่ต้องการเข้าถึงผู้ใช้ได้ในทุกระบบ

ข้อเสีย:เป็นมาตรฐานที่มีความซับซ้อน และมีผู้เชี่ยวชาญน้อย ดังนั้นในการพัฒนาและศึกษาโปรแกรมจึงยากกว่าภาษาอื่นๆ

# data[].attributes.headline
5.การเลือกใช้ภาษาคอมพิวเตอร์ในการพัฒนาโปรแกรม

# data[].attributes.subject
5.การเลือกใช้ภาษาคอมพิวเตอร์ในการพัฒนาโปรแกรม

# data[].attributes.body
การพัฒนาโปรโปรแกรมเพื่อประยุกต์ใช้งานในแต่ละด้าน จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเลือกใช้ภาษาที่เหมาะสม

# data[].attributes.headline
5.1ภาษามาตรซานที่ใช้ในองค์กร

# data[].attributes.subject
5.1ภาษามาตรซานที่ใช้ในองค์กร

# data[].attributes.body
การพัฒนาโปรแกรมไว้ใช้ในงานในองค์กร โดยส่วนใหญ่จะยึดภาษาหยุ่งไว้เป็นหลัก เพราะไม้ต้องเสียเวลาศึกษาโครงสร้างของภาษาในการเขียนโปรแกรมใหม่ทำให้สะดวกต่แการเขียนโปรแกรมการดูแลและการบริหารระบบ

# data[].attributes.headline
5.2คุณสมบัติและความเหมาะสม

# data[].attributes.subject
5.2คุณสมบัติและความเหมาะสม

# data[].attributes.body
แต่ละภาษาก็จะมีคุณสมบัติและความเหมาสมกับงานเฉพาะด้าน เช่น งานด้านธุรกิจ งานด้านบัญชี วิทยาศาสตร์ และวิศวกรรม

# data[].attributes.headline
5.3การทำงานร่วมกับโปรแกรมอื่น

# data[].attributes.subject
5.3การทำงานร่วมกับโปรแกรมอื่น

# data[].attributes.body
การเขียรโปรแกรมการทำงานในบางด้าน อาจจะต้องทำงานร้วมกับโปรแกรมอื่นด้วย เราจำเป็นต้องเขียนโปรแกรมทั้งส่วนที่ติดต่อกับผู้ใช้และส่วนของฐานข้อมูล

# data[].attributes.headline
5.4การทำงานร่วมกับระบบอื่น

# data[].attributes.subject
5.4การทำงานร่วมกับระบบอื่น

# data[].attributes.body
โปรแกรมประยุกต์บางตัว อาจจะมีเป้าหมายให้สามารถทำงานข้ามระบบได้ เช่น โปรแกรมรายการอาหารจากลูกค้า และการออกใบเสร็จเก็บเงินลูกค้า ซึ่งจะต้องทำ

านร่วมกันระหว่างโปรแกรมกับรายการสินค้าบนระบบเครื่อง PDA ของพนักงานขาย และส่งข้อมูลไปยังระบบเครื่องคอมพิวเตอร์เซิร์ฟเวอร์ที่จะบันทึกรายการอาหารของลูกค้าแต่ละโต๊ะไปคำนวณราคา และพิมพ์ใบเสร็จรับเงินออกมา