# data[].attributes.headline
ΝΑΟΣ ΑΘΗΝΑΣ 

# data[].attributes.subject
ΝΑΟΣ ΑΘΗΝΑΣ 

# data[].attributes.body
Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ. ΡΟΕΛΙΟ-ΡΙΣΙΟ

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ | Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ 

# data[].attributes.headline
ΤΑ ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ  ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

# data[].attributes.subject
ΤΑ ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ  ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

# data[].attributes.body
ΤΑ ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΡΟΤΟ,ΝΤΟΜΑΤΑ,ΣΕΛΙΡΟ,ΠΑΤΑΤΕΣ,ΑΓΓΟΥΡΙ ΚΑΙ ΟΤΙ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΣΗ. ΡΟΕΛΙΟ-ΡΙΣΙΟ

# data[].attributes.headline
ΑΓΡΟΤΙΚΑ  ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΤΗΣ ΛΑΜΙΑΣ

# data[].attributes.subject
ΑΓΡΟΤΙΚΑ  ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΤΗΣ ΛΑΜΙΑΣ

# data[].attributes.body
Ντομάτες, πατάτες, πιπεριές, μελιτζάνες, καρότα, λάχανα, κρεμμύδια, μπατζαρια, κολοκύθια,

μαρούλια, αγγούρια, αρακάς, ρόδι

Δημηλια - Σπυρος

# data[].attributes.headline
Αξιοθέατο Καρπενησίου

# data[].attributes.subject
Αξιοθέατο Καρπενησίου

# data[].attributes.body
Το φαράγγι «Πάντα Βρέχει» είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές περιοχές της Ευρυτανίας. Βρίσκεται μεταξύ των χωριών Ροσκά και Δολιανά.

Μαρία - Έλενα

Ε2

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το φαράγγι Πάντα βρέχει ή απλά Πανταβρέχης για τους ντόπιους, αποτελεί ένα από τα πιο όμορφα τοπία της Ευρυτανίας, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας. Η ονομασία του προέρχεται από μια μικρή περιοχή του φαραγγιού, μήκους περίπου εκατό μέτρων. Εκεί όπου τα παγωμένα νερά που έρχονται από το απόκρημνο βουνό της Καλιακούδας προσπαθούν να συναντήσουν τα νερά του Κρικελλοπόταμου. Έτσι βρίσκουν διέξοδο από μικρές πηγές στις κορυφές του φαραγγιού και δημιουργούν καταρράκτες. Εξ αιτίας του μεγάλου ύψους, η ροή του νερού δεν είναι συνεχής. Αντίθετα διασπάται σε μια πιο μεγάλη ακτίνα δημιουργώντας έτσι μια συνεχή ροή που θυμίζει τεχνητή βροχή.

Το φαράγγι Πάντα Βρέχει

Ο Πανταβρέχης ουσιαστικά είναι το στενότερο πέρασμα του Κρικελλοπόταμου, ανάμεσα στο βουνό της Καλιακούδας και του όρους Πλατανάκι. Το θέαμα που προσφέρει είναι μοναδικό. Από την πλευρά του βουνού της Καλιακούδας πέφτουν νερά από μεγάλο ύψος. Ταυτόχρονα, την υπέροχης ομορφιάς τροφή για το μυαλό και τα μάτια, συνοδεύει η πυκνή βλάστηση της περιοχής. Εκεί, πλάι στους καταρράκτες μπορεί κανείς να βρει και μικρές διάσπαρτες λίμνες, σπηλιές, απότομα βράχια που όλα μαζί συνθέτουν ένα θέαμα μοναδικής φυσικής ομορφιάς.

Για να καταφέρετε να φτάσετε στον Παταβρέχη θα πρέπει να έχετε υπομονή. Η πρόσβαση δεν είναι εύκολη και χρειάζεται προσοχή. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες είναι πιο εύκολη η προσέγγιση αλλά την υπόλοιπη περίοδο του χρόνου η κατάσταση γίνεται αρκετά επικίνδυνη καθώς τα νερά του Κρικελλοπόταμου φουσκώνουν. Για να φτάσετε θα πρέπει να κατευθυνθείτε από το Καρπενήσι προς τα χωριά Στουρνάρα (Δολιανά) και Ροσκά ενώ ένα κομμάτι προς το τέλος της διαδρομής δεν είναι ασφαλτόστρωτο και χρειάζεται να κινείστε με όχημα 4Χ4. Το μόνο σίγουρο είναι όμως ότι το μοναδικό θέαμα θα σας ανταμείψει και με το παραπάνω. Παράλληλα, η περιοχή του Πανταβρέχη ενδείκνειται και για πεζοπορία καθώς η διαδρομή του ποταμού έχει πολλά ακόμα υπέροχα τοπία να προσφέρει.

Βρείτε τις μεγαλύτερες προσφορές σε ξενοδοχεία στο Καρπενήσι εδώ!

# data[].attributes.attachment_link.title
Το φαράγγι Πάντα Βρέχει - Ekdromi Blog

# data[].attributes.attachment_link.description
Το φαράγγι Πάντα Βρέχει - Ekdromi Blog

# data[].attributes.headline
Τοπικά προϊόντα Καρπενησίου

# data[].attributes.subject
Τοπικά προϊόντα Καρπενησίου

# data[].attributes.body
Η Ευρυτανία φημίζεται για τα τυροκομικά της προϊόντα και στο Καρπενήσι μπορείτε να βρείτε μερικά εξαιρετικής ποιότητας π.χ. φέτα, γραβιέρα, μυζήθρα, αλλά και τσαλαφούτι (κατίκι).

Θα βρείτε ακόμα παραδοσιακά προϊόντα όπως ζυμαρικά, τραχανά, αφεψήματα (τσάι του βουνού, τίλιο, λεβάντα), μαρμελάδες, γλυκά του κουταλιού, όπως και διαφορα είδη μελιού.

Υπέροχα κρεατικά όπως προσούτο, σαλάμι αέρος μαύρου χοίρου, καπνιστό μπέικον, λουκάνικα με πράσο.

Τέλος, πολύ γνωστή είναι η τοπική ζυθοποιία με διάφορα είδη μπύρας και μην ξεχάσετε να δοκιμάσετε το γαλακτομπούρεκο του Καρπενησίου!

Έλενα - Μαρία

Ε2

# data[].attributes.headline
Ναοί   Μεσολόγγιου 

# data[].attributes.subject
Ναοί   Μεσολόγγιου 

# data[].attributes.body
Αυτό το εκκλησάκι είναι φτιαγμένο από το 1982 .Είναι ένα μικρό εκκλησάκι αλλά έχει μεγάλη ιστορία.

Μαρσέλινο -Ρόμπερτ

# data[].attributes.headline
Προϊόντα Μεσολογγίου 

# data[].attributes.subject
Προϊόντα Μεσολογγίου 

# data[].attributes.body
Νόμος Αιτωλοακαρνανίας πρωτεύουσα Μεσολόγγι αγροτικά προϊόντα που παράγοντα από το Μεσολόγγι: ρύζι ,τραχανάς,κους κους, ελιές, αρακάς,ντομάτες,αγγούρια, σταφύλια,αλάτι

Μαρσέλινο-Ρόμπερτ

# data[].attributes.headline
ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΤΗΣ ΛΑΜΙΑΣ

# data[].attributes.subject
ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΤΗΣ ΛΑΜΙΑΣ

# data[].attributes.body
Κάστρο Λαμίας (Ακρολαμία)
Ένα από τα αξιοθέατα της πόλης είναι το Μεσαιωνικό Κάστρο. Και βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο της πόλης.

Το Κάστρο χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες - από την αρχαιότητα μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο. O βραχώδης αυτός λόφος προσφέρει μαγευτική θέα προς την κοιλάδα του Σπερχειού, το όρος Όθρυς, την Οίτη, τον Παρνασσό, την Γκιώνα και τον Μαλιακό κόλπο. Για αυτό το λόγο είναι ιδανικό για βόλτες.

Δημηλια - Σπυρος

# data[].attributes.headline
Η Διώρυγα της Κορίνθου 

# data[].attributes.subject
Η Διώρυγα της Κορίνθου 

# data[].attributes.body
Η Διώρυγα της Κορίνθου είναι η διώρυγα η οποία ενώνει τον Σαρωνικό με τον Κορινθιακό κόλπο, στη θέση του Ισθμού της Κορίνθου, λίγο ανατολικότερα από την πόλη της Κορίνθου. Κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1880-1893 και είναι έργο του Έλληνα μηχανικού Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη.

Μαρία Ε2

# data[].attributes.headline
Λακωνικός κόλπος

# data[].attributes.subject
Λακωνικός κόλπος

# data[].attributes.body
Ο Λακωνικός κόλπος είναι ο νοτιότερος κόλπος της Πελοποννήσου, της ηπειρωτικής Ελλάδος αλλά και της Ευρώπης.Χαρακτηρίζεται ο επισημότερος της Ελλάδος από το γεγονός ότι προ αυτού διέρχεται ο μεγαλύτερος αριθμός πλοίων που έχουν κατεύθυνση από δυτική Μεσόγειο προς λιμένες ανατολικής Μεσογείου και Μαύρης θάλασσας και αντίστροφα από την Αδριατική προς τη διώρυγα του Σουέζ. Ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Πελοποννήσου, στον νομό Λακωνίας με πρωτεύουσα τη Σπάρτη.

Έλενα

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Συνεισφέροντες στα εγχειρήματα Wikimedia

# data[].attributes.attachment_link.title
Λακωνικός κόλπος - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

# data[].attributes.headline
Ο ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΣ ΚΟΛΠΟΣ Ε

# data[].attributes.body
Ο ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΣ ΚΟΛΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΣΤΗ ΚΑΙ ΒΑΘΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΖΕΤΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ,ΔΥΤΙΚΑ ΤΟΥ ΙΣΘΜΟΥ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ.Ο ΚΟΛΠΟΣ ΕΙΝΑΙΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΣΕΙΣΜΟΓΕΝΕΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ.ΣΤΟΥΣ ΜΕΣΑΙΟΝΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ Ο ΚΟΛΠΟΣ ΗΤΑΝ ΓΝΩΣΤΟΣ ΩΣ ΟΛΠΟΣ ΛΕΠΑΝΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΤΕ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ.ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΡΘΜΟ ΡΙΟΥ-ΑΝΤΙΡΡΙΟΥ ΣΤΑ ΔΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΤΟΥ ΑΚΡΟ ΕΧΕΙ ΔΥΟ ΜΥΧΟΥΣ ΣΤΑ ΝΟΤΙΑ ΤΟΝ ΟΡΜΟ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ ΟΠΟΥ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΙΩΡΙΓΑΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ ΣΘΝΔΕΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΣΑΡΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΒΟΡΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΛΚΥΟΝΙΔΩΝ.ΤΟ ΜΗΚΟΣ ΤΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΕΙΝΑΙ 115 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ ΠΛΑΤΟΣ ΠΕΡΙΠΟΥ 25 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ.ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ΜΕ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ - ΧΡΗΣΤΟΣ

# data[].attributes.headline
Σαρωνικός κόλπος

# data[].attributes.subject
Σαρωνικός κόλπος

# data[].attributes.body
Ο Σαρωνικός κόλπος είναι ελληνικός θαλάσσιος κόλπος ο οποίος σχηματίζεται ανάμεσα στις χερσονήσους της Αττικής και της Αργολίδας. Στις ακτές του αναπτύχθηκαν ιστορικές πόλεις, όπως η Αθήνα, ο Πειραιάς, κ. ά. καθώς και αρχαία ιερά, όπως στο Σούνιο, στην Αίγινα κ. ά. Ο κόλπος είναι κλειστός και οριοθετείται από τη νοητή γραμμή Πόρου-Σουνίου. Στα νότια επικοινωνεί με το ανοιχτό Αιγαίο πέλαγος. Το μέγιστο βάθος του κόλπου είναι 416 μέτρα και παρατηρείται δυτικά του ηφαιστείου των Μεθάνων. Στο εσωτερικό του κόλπου βρίσκονται πολυάριθμα νησιά και νησίδες , από τα οποία τα μεγαλύτερα είναι η Σαλαμίνα και η Αίγινα. Το όνομά του σύμφωνα με τον αρχαίο περιηγητή και γεωγράφο Παυσανία, οφείλεται στον αρχαίο βασιλιά της Τροιζήνας, τον Σάρωνα. Ο Σάρωνας ήταν ικανός κυνηγός και μια μέρα κυνηγώντας μια ελαφίνα, η οποία έπεσε στη θάλασσα για να σωθεί, συνέχισε να την καταδιώκει κολυμπώντας. Χωρίς να το καταλάβει, απομακρύνθηκε από την ακτή, κουράστηκε και πνίγηκε. Από τότε ο κόλπος ονομάστηκε Σαρωνικός.

Βαγγέλης Ε2

# data[].attributes.attachment_link.title
ΣΑΡΩΝΙΚΟΣ-Αίγινα-η-Πέρδικα-και-η-νησίδα-Μονή-1280x640

# data[].attributes.headline
Nησιά και ελληνική μυθολογία

# data[].attributes.subject
Nησιά και ελληνική μυθολογία

# data[].attributes.body
Ήδη από την αρχαιότητα, η Ικαρία είχε συνδεθεί με τον Διόνυσο, και την καλλιέργεια της αμπέλου. Στην ελληνική μυθολογία ο Διόνυσος ήταν γνωστός ως ο Θεός του κρασιού και του γλεντιού. Η Ικαρία ήταν η περιοχή του μυθικού βασιλείου της Οινόης και είχε πολλά τοπωνύμια, τα περισσότερα από τα οποία σώζονται ακόμα και σήμερα και είχαν άμεση σχέση με την ιστορία του θεού Διόνυσου. Μάλιστα, ένα από τα ονόματα του νησιού ήταν «Μάκρις», προερχόμενο από το όνομα μίας από τις τροφούς του. Σύμφωνα όμως με την ελληνική μυθολογία, το νησί ονομάζεται Ικαρία από το μύθο του θρυλικού  Ίκαρου, του γιου του Δαίδαλου, ο οποίος πέταξε με κέρινα φτερά πολύ κοντά στον ήλιο με αποτέλεσμα να λιώσουν και να πέσει στο πέλαγος, από το οποίο ξεβράστηκε στις ακτές αυτού του νησιού, δίνοντας το όνομά του τόσο στο πέλαγος όσο και στο νησί.

Βαγγέλης Ε2

# data[].attributes.attachment_link.title
αρχείο λήψης

# data[].attributes.headline
ΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ 

# data[].attributes.subject
ΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ 

# data[].attributes.body
ΣΤΗΝ ΤΗΝΟ Ή ΑΛΛΙΩΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΑΝΕΜΩΝ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΥΘΟ Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΥΝΗΓΗΣΕ Κ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΑ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΙΑ , ΤΑ ΦΤΕΡΩΤΑ ΔΙΔΥΜΑ ΖΗΤΗ ΚΑΙ ΚΑΛΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΝ ΕΙΧΑΝ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ , ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΑ ΕΘΑΨΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ. ΟΤΑΝ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥΣ ΕΜΑΘΕ ΤΗ ΣΥΝΕΒΗ (Ο ΒΟΡΕΙΟΣ ΑΝΕΜΟΣ) ΕΞΕΦΡΑΣΕ ΤΗ ΘΛΙΨΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΟΥΣ ΑΝΕΜΟΥΣ,ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΝΑ ΠΝΕΟΥΝ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΜΑΝΙΑΣΜΕΝΑ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ

-ΧΡΗΣΤΟΣ

# data[].attributes.headline
Νησιά και ελληνική μυθολογία - Κέρκυρα 

# data[].attributes.subject
Νησιά και ελληνική μυθολογία - Κέρκυρα 

# data[].attributes.body
Η Κέρκυρα ήταν μια από τις τρεις κόρες του θεού Ασωπού. Σύμφωνα με τον μύθο, ο θεός Ποσειδώνας ερωτεύθηκε την όμορφη νύμφη, την απήγαγε και την έφερε σε ένα νησί, στη σημερινή Κέρκυρα, που μέχρι τότε δεν είχε όνομα, και έδωσε στο νησί το όνομά της, «Κόρκυρα» αρχικά που μετά ονομάστηκε «Κέρκυρα». Έκαναν ένα παιδί, τον Φαίακα, από τον οποίο πήραν στη συνέχεια το όνομά τους οι κάτοικοι του νησιού, Φαίακες, οι οποίοι ήρθαν στο νησί στα τέλη του 12ου αιώνα.

Μαρία Ε2

# data[].attributes.headline
ΝΗΣΙΑ Κ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

# data[].attributes.subject
ΝΗΣΙΑ Κ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

# data[].attributes.body
Ο Θησέας,ο βασιλιάς της Αθήνας,εγκατέλειψε την Αριάδνη,κόρη του βασιλιά Μίνωα της Κρήτης,στη Νάξο, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία.Οι δυο τους γνωρίστηκαν σε μία από τις περιπέτειες του Θησέα,όταν εκείνος έπλευσε στην Κρήτη για να σταματήσει μια οδυνηρή παράδοση που είχε καθιερώσει ο Μίνωας,σύμφωνα με την οποία κάθε εννέα χρόνια τάιζε τον Μινώταυρο -τον γιο της γυναίκας του,που ήταν μισός άνθρωπος και μισός ταύρος - με επτά νέους άνδρες και επτά νέες κοπέλες από την Αθήνα.

Όταν η Αριάδνη είδε τον Θησέα,τον ερωτεύτηκε αμέσως και τον βοήθησε να δραπετεύσει από τον Λαβύρινθο, όπου είχε σκοτώσει τον Μινώταυρο.Το ερωτευμένο ζευγάρι έπλευσε μακριά και σταμάτησε στο ονειρικό νησί της Νάξου,όπου απόλαυσαν μαζί έναν ρομαντικό περίπατο.Ο Θησέας ,ώστοσο,περίμενε να την πάρει ο ύπνος και μετά έφυγε.Εκμεταλλευόμενος την εύθραυστη κατάσταση της Αριάδνης, ο Διόνυσος, θεός του κρασιού και της γονιμότητας,τη βρήκε , την παντρεύτηκε και της χάρισε τέσσερα παιδιά.

ΕΛΕΝΑ

# data[].attributes.headline
Νησιά και Ελληνική μυθολογία

# data[].attributes.subject
Νησιά και Ελληνική μυθολογία

# data[].attributes.body
Ο Θησέας έφτασε στην Κρήτη ως ένας από τους 14 νέους και νέες που έστελνε κάθε χρόνο η Αθήνα, ως φόρο αίματος για τη δολοφονία ενός Κρητικού πρίγκιπα. Όλοι τους γίνονταν θυσία στον Μινώταυρο. Το τέρας αυτό, μισό άνθρωπος και μισό ταύρος, ήταν αποτέλεσμα του αφύσικου ζευγαρώματος της Πασιφάης με τον λευκό ταύρο του θεού Ποσειδώνα. Κρατούταν κρυμμένος μέσα σε ένα παλάτι με πολύπλοκους διαδρόμους και κρυφά δωμάτια, που ονομαζόταν ο Λαβύρινθος και είχε κατασκευαστεί από τον αρχιτέκτονα Δαίδαλο. Κανένα από τα νεαρά θύματα δεν κατάφερε ποτέ να σκοτώσει τον Μινώταυρο ή να δραπετεύσει από τον Λαβύρινθο.

Το σχέδιο της Αριάδνης

Όταν η Αριάδνη είδε τον Θησέα, που μόλις είχε φτάσει στην Κρήτη, τον ερωτεύτηκε. Του υποσχέθηκε να του δείξει έναν τρόπο διαφυγής από τον Λαβύρινθο, αν εκείνος συμφωνούσε να την παντρευτεί και να την πάρει πίσω στην Αθήνα. Ο Θησέας συμφώνησε και η Αριάδνη του έδωσε έναν μίτο (κουβάρι) από σπάγγο (ή χρυσής κλωστής) που της είχε δώσει ο Δαίδαλος. Έχοντας δέσει την μία άκρη του κουβαριού στην είσοδο του Λαβύρινθου, άρχισε να το ξετυλίγει όπως προχωρούσε μέσα στους διαδρόμους. Έτσι ο Θησέας θα μπορούσε να ακολουθήσει προς τα πίσω τη διαδρομή προς την έξοδο, εφόσον κατάφερνε να σκοτώσει τον Μινώταυρο Δέσποινα

# data[].attributes.headline
 ΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ παραλίες για όλα τα γούστα με σημείο αναφοράς της το σεληνιακό Σαρακήνικο, είναι λίγο περίπλοκη καθώς σε αυτήν εμπλέκονται η θεά του έρωτα και της ομορφιάς, Αφροδίτη, ο θεός του πολέμου και σύζυγος της Αφροδίτης, Άρης, και ο όμορφος ημίθεος Άδωνης. Ο μύθος λέει, λοιπόν, ότι όταν ο Άρης ανακάλυψε ότι η Αφροδίτη ερωτεύτηκε και είχε σχέση με τον Άδωνη, σκότωσε τον όμορφο ημίθεο κατά την διάρκεια του κυνηγιού ενός γιγάντιου κάπρου .

# data[].attributes.subject
 ΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ παραλίες για όλα τα γούστα με σημείο αναφοράς της το σεληνιακό Σαρακήνικο, είναι λίγο περίπλοκη καθώς σε αυτήν εμπλέκονται η θεά του έρωτα και της ομορφιάς, Αφροδίτη, ο θεός του πολέμου και σύζυγος της Αφροδίτης, Άρης, και ο όμορφος ημίθεος Άδωνης. Ο μύθος λέει, λοιπόν, ότι όταν ο Άρης ανακάλυψε ότι η Αφροδίτη ερωτεύτηκε και είχε σχέση με τον Άδωνη, σκότωσε τον όμορφο ημίθεο κατά την διάρκεια του κυνηγιού ενός γιγάντιου κάπρου .

# data[].attributes.body
Ε2 ΜΑΡΣΕΛΙΝΟ .

ΜΗΛΟΣ .

# data[].attributes.headline
ΜΑΘΗΜΑ 18 ΑΠΑΝΤΗΣΗ

# data[].attributes.subject
ΜΑΘΗΜΑ 18 ΑΠΑΝΤΗΣΗ

# data[].attributes.body
Ο Ηράκλειος, οδηγώντας ο ίδιος το στρατό του, εκστράτευσε δυο φορές κατά των Περσών. Την πρώτη διέσχισε τη Μικρά Ασία και, χωρίς να πολεμήσει τους Πέρσες που βρίσκονταν εκεί, βάδισε κατά της Περσίας. Ήθελε, καθώς έλεγε, να χτυπήσει το εχθρό στην καρδιά της δικής του χώρας. Τη φύλαξη της Πόλης, όσο θα έλειπε, ανέθεσε στον Πατριάρχη Σέργιο και στον πρωθυπουργό Βώνο. Το σχέδιό του πέτυχε. Οι Πέρσες αναγκάστηκαν να αποσυρθούν από τη Μικρά Ασία και να επιστρέψουν στην Περσία.

Κατά τη δεύτερη εκστρατεία (626 μ.Χ.) όμως, οι Πέρσες τον αιφνιδίασαν. Ενώ εκείνος βρισκόταν στην Περσία, αυτοί συνεννοήθηκαν με τους Αβάρους και από κοινού πολιόρκησαν την Κωνσταντινούπολη από στεριά και θάλασσα.

Ο Ηράκλειος ήταν αδύνατο να επιστρέψει, τόσο μακριά που βρισκόταν. Ο Πατριάρχης Σέργιος και ο μάγιστρος Βώνος πρόσφεραν περισσότερα χρήματα στους Αβάρους, για να τηρήσουν τη συνθήκη ειρήνης και να λύσουν την πολιορκία. Οι Άβαροι όμως αρνήθηκαν και παρήγγειλαν στους άρχοντες της Πόλης:

«Παραδώστε μας την πόλη, γιατί δεν έχετε καμιά ελπίδα να σωθείτε, εκτός αν γίνετε ψάρια και διαφύγετε κολυμπώντας ή πουλιά και πετάξετε στον ουρανό».

Η προκλητική αυτή απάντηση, αντί να φοβίσει, εξόργισε τους Βυζαντινούς. Χωρίς δισταγμό και με κάθε μέσο υπερασπίστηκαν την πόλη τους. Πολεμώντας γενναία απέκρουσαν τις επιθέσεις στη στεριά και βύθισαν με τους δρόμωνές τους τα μονόξυλα των Αβάρων στη θάλασσα. Οι Πέρσες, βλέποντας αυτή την εξέλιξη, έλυσαν την πολιορκία και αναχώρησαν γρήγορα για τη χώρα τους.

Η Πόλη σώθηκε. Οι κάτοικοί της απέδωσαν τη σωτηρία της στην Παναγία και όρθιοι, όλη τη νύχτα, έψαλαν προς τιμή της τον Ακάθιστο Ύμνο.

Η είδηση της νίκης έφτασε και στον αυτοκράτορα. Ο στρατός του, ενθαρρυμένος τώρα, νίκησε τους Πέρσες σε αλλεπάλληλες μάχες. Ελευθέρωσε τις υποδουλωμένες περιοχές, ξαναπήρε τον Τίμιο Σταυρό και τους ανάγκασε να υπογράψουν ειρήνη και να επανέλθουν

στα αρχικά τους σύνορα. Ο Ηράκλειος γύρισε θριαμβευτής στην Κωνσταντινούπολη. Δημηλία-κανένας

# data[].attributes.headline
Οι Άβαροι παρασπόνδησαν, συνεργάστηκαν με τους Πέρσες και επιτέθηκαν από κοινού στο Βυζάντιο. Πώς κρίνετε τις ενέργειές τους;

# data[].attributes.subject
Οι Άβαροι παρασπόνδησαν, συνεργάστηκαν με τους Πέρσες και επιτέθηκαν από κοινού στο Βυζάντιο. Πώς κρίνετε τις ενέργειές τους;

# data[].attributes.body
Ο Ηράκλειος ήθελε να χτυπήσει τον εχθρό στην καρδιά της δικής του χώρας και το σχέδιό του πέτυχε στην πρώτη εκστρατεία.

Κατά τη δεύτερη εκστρατεία όμως το 626 μ.Χ. οι Πέρσες τον αιφνιδίασαν, καθώς συνεννοήθηκαν με τους Αβάρους και μαζί πολιόρκησαν την Κωνσταντινούπολη από στεριά και θάλασσα.

Ο Ηράκλειος που βρισκόταν στην Περσία ήταν αδύνατο να επιστρέψει και έτσι ο Πατριάρχης Σέργιος και ο μάγιστρος Βώνος πρόσφεραν χρήματα στους Αβάρους για να λύσουν την πολιορκία και να τηρήσουν τη συνθήκη ειρήνης. Οι Άβαροι όμως αρνήθηκαν και είπαν στους άρχοντες τις Πόλης:

«Παραδώστε μας την πόλη, γιατί δεν έχετε καμία ελπίδα να σωθείτε, εκτός αν γίνετε ψάρια και διαφύγετε κολυμπώντας ή πουλιά και πετάξετε στον ουρανό».

Η προκλητική αυτή απάντηση αντί να φοβίσει τους βυζαντινούς, τους εξόργισε και χωρίς δισταγμό υπερασπίστηκαν την πόλη τους με κάθε μέσο. Πολεμώντας γενναία απέκρουσαν τις επιθέσεις στη στεριά και βύθισαν με τους δρόμωνές τους τα μονόξυλα των Αβάρων στη θάλασσα. Οι Πέρσες βλέποντας αυτή την εξέλιξη, έλυσαν την πολιορκία και αναχώρησαν γρήγορα για τη χώρα τους.

Η Πόλη σώθηκε. Οι κάτοικοι απέδωσαν τη σωτηρία της στην Παναγία και όρθιοι, όλη τη νύχτα, έψαλαν προς τιμή της τον Ακάθιστο Ύμνο.

Η είδηση της νίκης έφτασε και στον αυτοκράτορα. Ο στρατός του, ενθαρρυμένος τώρα, νίκησε τους Πέρσες σε αλλεπάλληλες μάχες. Ελευθέρωσε τις υποδουλωμένες περιοχές, ξανά πήρε τον Τίμιο Σταύρο και τους ανάγκασε να υπογράψουν ειρήνη και να επανέλθουν στα αρχικά τους σύνορα. Ο Ηράκλειος γύρισε θριαμβευτής στην Κωνσταντινούπολη.

Θεωρώ ότι οι ενέργειες των Αβάρων ήταν λάθος διότι όταν κάνουμε μια συμφωνία με κάποιον πρέπει να την τηρούμε και όχι να την παραβιάζουμε.Οι Άβαροι, αν και είχαν συμφωνήσει ειρήνη με τους Βυζαντινούς, παραβίασαν τη συμφωνία τους και συνεργάστηκαν με τους Πέρσες για να πολιορκήσουν την Κωνσταντινούπολη. Αυτό ήταν άδικο από την πλευρά των Αβάρων οι οποίοι όμως τελικά ηττήθηκαν.

Μαρία Ε’2

# data[].attributes.headline
Μάθημα 18 απάντηση.

# data[].attributes.subject
Μάθημα 18 απάντηση.

# data[].attributes.body
Ο Ηράκλειος έκλεισε ειρήνη με τον Χάγανο, αρχηγό των Αβάρων προσφέροντας του τα χρήματα που ζητούσε. Όμως, μετά η Άβαροι συνεργάστηκαν με τους Πέρσες για να πολεμήσουν μαζί την Κωνσταντινούπολη. Ο Πατριάρχης Σέργιος και ο μάγιστρος Βώνος πρόσφεραν περισσότερα χρήματα στους Αβάρους για να τηρήσουν την συνθήκη ειρήνης, αλλά εκείνη δεν το δέχτηκαν και απείλησαν τους άρχοντες της πόλης. Θεωρώ της ενέργειες το να βάρων άσχημες και άδικες, γιατί είχαν υπογράψει μία συνθήκη που δεν τήρησαν. Εξαιτίας τους έγινε πόλεμος στο βυζάντιο. Αυτό έβαλε σε κίνδυνο τι ζωή των ανθρώπων γιατί θα μπορούσα να πεθάνουν, να τραυματιστούν, να χάσουν τα σπίτια τους και τις οικογένειές τους. Ρόμπερτ Ε'2.

# data[].attributes.body
Οι Άβαροι παρασπόνδησαν, συνεργάστηκαν με τους Πέρσες και επιτέθηκαν από κοινού στο Βυζάντιο. Πώς κρίνετε τις ενέργειές τους;

Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος, αφού κατάφερε και βρήκε χρήματα, μία από τις ενέργειες που έκανε ήταν να κλείσει ειρήνη με τον αρχηγό των Αβάρων, τον Χαγάνο, προσφέροντάς του τα χρήματα που ζητούσε. Έτσι, χωρίς την απειλή των Αβάρων, στράφηκε κατά των Περσών. Έκανε δύο εσκτρατείες εναντίον τους, όπου η πρώτη ήταν πετυχημένη. Στη δεύτερη οι Πέρσες τον αιφνιδίασαν, αφού συνεννοήθηκαν με τους Αβάρους και από κοινού πολιόρκησαν από στεριά και από θάλασσα την Πόλη, παρόλο που οι Άβαροι είχαν συμφωνία με τους Βυζαντινούς. Μάλιστα ο Πατριάρχης Σέργιος και ο μάγιστρος Βώνος τους πρόσφεραν περισσότερα χρήματα για να τηρήσουν τη συμφωνία τους. Εκείνοι όχι μόνο δεν δέχτηκαν, αλλά απάντησαν και προκλητικά. Αυτό αντί να φοβίσει, εξόργισε τους Βυζαντινούς.

Θεωρώ ότι η στάση των Αβάρων ήταν κακιά, γιατί όταν κάνουμε μια συμφωνία πρέπει να την τηρούμε. Δεν φέρθηκαν σωστά στους Βυζαντινούς και ήταν πολύ άδικοι απέναντι τους. Είναι σωστό και τίμιο να εφαρμόζουμε τους κανόνες, όταν κλείνουμε μια συμφωνία, κάτι που δεν έκαναν οι Άβαροι.

Έλενα Ε΄2

# data[].attributes.headline
ΜΑΘΗΜΑ 18 ΑΠΑΝΤΗΣΗ 

# data[].attributes.subject
ΜΑΘΗΜΑ 18 ΑΠΑΝΤΗΣΗ 

# data[].attributes.body
Κατά την δεύτερη εκστρατεία όμως, οι Πέρσες τον αιφνιδίασαν. Όταν εκείνος ήταν στη Περσία, οι Πέρσες βρήκαν τους Αβάρους και τους είπαν να συμμαχήσουν, μαζί τους οι Αβάροι συμφώνησαν παρόλο που είχαν υπογράψει ειρήνη. Επιτέθηκαν και από στεριά και θάλασσα. Οι Άβαροι και οι Πέρσες είπαν [ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΑΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ ΑΛΛΙΩΣ ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΓΙΝΕΤΕ ΠΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑΞΕΤΕ Ή ΓΙΝΕΤΕ ΨΑΡΙΑ ΚΑΙ ΚΟΛΥΜΠΗΣΕΤΕ] αυτό εξόργισε τους Βιζαντινούς για αυτό επιτέθηκαν και νήκησαν. Φρονώ πως είναι λάθος αυτό που έκαναν οι Άβαροι γιατι δεν τίρισαν την συνθίκη ειρήνης.

Δεέσποινα Ε΄2

# data[].attributes.headline
ΙΣΤΟΡΙΑ   Ποιο ήταν το σχέδιο του Ηρακλείου στη δεύτερη εκστρατεία και πώς φέρθηκαν οι Άβαροι και οι Πέρσες;                                                                            

# data[].attributes.subject
ΙΣΤΟΡΙΑ   Ποιο ήταν το σχέδιο του Ηρακλείου στη δεύτερη εκστρατεία και πώς φέρθηκαν οι Άβαροι και οι Πέρσες;                                                                            

# data[].attributes.body
Ο Ηράκλειος έκλεισε συνθήκη ειρήνης με τον Χαγάνο, τον αρχηγό των Αβάρων προσφέροντας όσα χρήματα ζητούσαν. Παρ'όλα αυτά, οι 'Αβαροι δεν τήρησαν τη συμφωνία και συμμάχησαν με τους Πέρσες κατά τους Βυζαντινούς. Κατά τη γνώμη μου, η συμπεριφορά των Αβάρων ήταν απαράδεκτη γιατί δεν τήρησαν τη συμφωνία, δηλαδή την παρασπόνδησαν. Έτσι, φάνηκε ότι δεν σεβάστηκαν τον αντίπαλό τους. Βαγγέλης

# data[].attributes.headline
Ο Ηράκλειος έκανε εκστ

# data[].attributes.body
Ο Ηράκλειος έκανε εκστρατεία δύο φορές εναντίον των Περσών. Όσο έλειπε, την Πόλη τη φυλουσε ο Πατριάρχης Σέργιος και ο μαγιστρος Βωνος. Οι Πέρσες τότε αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Περσία. Όμως, στη δεύτερη εκστρατεία οι Πέρσες τον αιφνιδιασαν, συνεργάστηκαν με τους Αβάρους και επιθετηκαν στην Κωνσταντινούπολη. Αυτή η πράξη των Αβαρων ήταν ανήθικη και άσχημη , καθώς είχαν δώσει το λόγο τους στους Βυζαντινούς για συνεργασία, και τελικά τους προδοσαν. Η Πόλη όμως σώθηκε με τη γενναία μάχη των Βυζαντινών, και οι Πέρσες επέστρεψαν γρήγορα στην Πατρίδα τους. Έτσι ο Ηράκλειος γύρισε νικητής στην Κωνσταντινούπολη. ΡΙΣΙΟ Ε'2

# data[].attributes.body
ΟΙ ΑΒΑΡΟΙ ΕΙΧΑΝ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ ,ΜΑ ΟΤΑΝ Ο ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΤΟΥ ΕΦΥΓΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΕΡΣΙΑ ΟΙ ΠΕΡΣΕΣ ΜΠΗΚΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΙΣ ΠΟΛΗΣ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΟΣΟΥΝ ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΡΕΔΙΝΑΝ ΤΗΝ ΠΟΛΗ.ΟΙ ΑΒΑΡΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΑΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΒΙΑΣΑΝ ΤΗΝ ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ. ΟΙ ΒΥΖΑΝΤΥΝΟΙ ΠΡΟΣΦΕΡΑΝ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΑΒΑΡΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΡΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ΟΜΩΣ ΟΙ ΑΒΑΡΟΙ ΔΕΝ ΔΕΧΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΤΟΥΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ.ΗΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΦΕΛΕΙΣΕ ΠΟΛΥ ΤΟΥΣ ΑΒΑΡΟΥΣ ΜΑ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΡΟΔΩΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ

# data[].attributes.body
Ο Ευγένιος Τριβιζάς (Αθήνα, 8 Σεπτεμβρίου 1946) είναι Έλληνας καθηγητής εγκληματολογίας, συγγραφέας παιδικών βιβλίων και θεατρικός συγγραφέας.[6]

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946. Σπούδασε νομικά και οικονομικά και είναι καθηγητής εγκληματολογίας στην Αγγλία. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ, ενώ διατελεί ομότιμος καθηγητής και σε άλλα πανεπιστήμια. Είναι γνωστός ως συγγραφέας βιβλίων για παιδιά από τεσσάρων χρονών και άνω. Όλα του τα έργα τα χαρακτηρίζει πρωτοτυπία και μεγάλη φαντασία.

Έχει γράψει περίπου 200 βιβλία μεταξύ των οποίων μυθιστορήματα, θεατρικά έργα, αλφαβητάρια, διηγήματα, κόμικς, εκπαιδευτικά βιβλία, ενώ έχει συνεργαστεί και με παιδικά περιοδικά. Από τα πιο γνωστά του έργα είναι η Φρουτοπία και το "Νησί των πυροτεχνημάτων".

Τα θεατρικά του έργα "Το όνειρο του σκιάχτρου" παίχτηκε το 1992 στο θέατρο του Βρετανικού Μουσείου της Αγγλίας στα πλαίσια του European Arts Festival. Τον ίδιο χρόνο το έργο του Χίλιες και Μία Γάτες σε μετάφραση του Z. Rudrinski βραβεύτηκε με το Α΄ Βραβείο στον παγκόσμιο διαγωνισμό θεατρικού έργου που οργάνωσε το Πολωνικό Κέντρο Τέχνης για τη Νεότητα. Το 1993 το βιβλίο του Τα Τρία Μικρά Λυκάκια έφτασε στη δεύτερη θέση των αμερικάνικων παιδικών best sellers (Picture Books)

# data[].attributes.headline
Ψαραύτη Λίτσα

# data[].attributes.subject
Ψαραύτη Λίτσα

# data[].attributes.body
Η Λίτσα Ψαραύτη είναι Ελληνίδα συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1936 και μεγάλωσε στη Σάμο και αφού ολοκλήρωσε τη φοίτησή της στο Πυθαγορείο Γυμνάσιο,σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στην Αθήνα. Στη συνέχεια,εργάστηκε στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών καθώς και στην Αμερικανική Πρεσβεία της Αθήνας.

Το πρώτο της βιβλίο εκδόθηκε το 1980.Έχει τιμηθεί με πολλά ελληνικά αλλά και διεθνή βραβεία, ενώ έχει λάβει σημαντικές κριτικές για τα έργα της.

Είναι,επίσης,μέλος του πολιτιστικού σωματείου "Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου" καθώς και του σωματείου "Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά".Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του περιοδικού "Διαδρομές" αλλά και της Κριτικής Επιτροπής Κρατικού Βραβείου για την παιδική λογοτεχνία.

Επιπλέον,έχει ασχοληθεί και με τις μεταφράσεις ξένων λογοτεχνικών έργων στα ελληνικά.

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ

Το διπλο ταξίδι, το αυγό της έχιδνας,η εξαφάνιση, το μυστικό τετράδιο, επικίνδυνα παιχνίδια,άρωμα καλοκαιριού,όνειρα από μετάξι, το φιλί της ζωής, η σπηλιά της γοργόνας κ.ά.

ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ηρακλής,οι τελευταίοι ήρωες,ο Θωμάς, η μαμά γέννησε μωρό,το ελατάκι που δακρύζει, πέταγμα στην ελευθερία, η Χιόνα κ.ά.

ΒΡΑΒΕΙΑ

Το 1991 πήρε έπαινο από την Ακαδημία Αθηνών για το βιβλίο " Το αυγό της έχιδνας".

Το 1996 το βιβλίο "Τα δάκρυα της Περσεφόνης" γράφτηκε στον τιμητικό πίνακα της ΙBBY.

Το 1996 το βιβλίο της"Το χαμόγελο της Εκάτης",βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού.

Το 2000 ήταν υποψήφια για το Λογοτεχνικό Βραβείο Χανς Κριστιάν Άντερσεν.

Έλενα

# data[].attributes.headline
Στρατής Μυριβήλης<

# data[].attributes.body
Στρατής Μυριβήλης

Γεννήθηκε στη Συκαμιά της Λέσβου, στις 30 Ιουνίου 1890 και πέθανε στην Αθήνα στις 19 Ιουλίου 1969. Γράφτηκε στη Φιλοσοφική και τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά διέκοψε τις σπουδές του για να πάρει μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους, (όπου τραυματίστηκε στο πόδι), στον α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη Μικρασιατική εκστρατεία (ως ανθυπολοχαγός). Μετά την καταστροφή της Σμύρνης έφυγε για τη Λέσβο, όπου έζησε ως το τέλος του 1932, οπότε εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Στη Λέσβο και στην Αθήνα συνεργάστηκε με διάφορες εφημερίδες και περιοδικά, δημοσιεύοντας πεζογραφήματα, ποιήματα, άρθρα και χρονογραφήματα. Υπήρξε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και τιμητικό μέλος του Διεθνούς Ινστιτούτου Γραμμάτων και Τεχνών. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας (1940 για το Γαλάζιο βιβλίο) και με τον Σταυρό του Ταξιάρχη του Βασιλικού Τάγματος του Γεωργίου Α΄ (1959). Πέθανε άρρωστος από βρογχοπνευμονία στο νοσοκομείο του Ευαγγελισμού στην Αθήνα.

Αναδείχθηκε ως ένας από τους μεγαλύτερους αντιμιλιταριστές συγγραφείς της Ευρώπης και πρόδρομος της γενιάς του Τριάντα. Σταθμό στην πρώτη αυτή φάση της δημιουργίας του αποτέλεσε Η Ζωή εν Τάφω, που εγκαινίασε τη σύγχρονη ελληνική αντιπολεμική λογοτεχνία. Στο έργο Η δασκάλα με τα χρυσά μάτια (1932) κυριαρχεί η τάση προς άρνηση του παρόντος και στροφή προς την παιδική ηλικία, τάση που άσκησε επιρροή και στο γλωσσικό και υφολογικό πεδίο του έργου του. Από τη δεύτερη αυτή περίοδο αναφέρουμε το μυθιστόρημά του η Παναγιά η Γοργόνα. Τέλος στην τρίτη περίοδο του έργου του (1949-1969) ο Μυριβήλης στράφηκε προς μια ποικιλία θεμάτων, στόχων και εκφραστικών μέσων. Εδώ εντάσσονται οι συλλογές διηγημάτων του Το πράσινο βιβλίο, Το γαλάζιο βιβλίο, Το κόκκινο βιβλίο και Το βυσσινί βιβλίο.

Η γλώσσα του, πλούσια και φροντισμένη, ανανεώνει την παράδοση του δημοτικισμού. Συνδυάζει τον έντονο ρεαλισμό με άλλους απαλότερους και λυρικότερους τόνους.

Ανθολογούνται στα σχολικά βιβλία:

Η Ηλιογέννητη

Η λιτανεία [Η Παναγιά η Γοργόνα]

Η Παναγιά η Γοργόνα

Τα ζα [Η ζωή εν τάφω]

αποσπάσματα [Η ζωή εν τάφω]

ΡΙΣΙΟ Ε`2

# data[].attributes.body
Η Κίρα Σίνου (1923-2007) γεννήθηκε στο Ροστόφ της Ρωσίας από πατέρα Έλληνα και μητέρα Ρωσίδα. Ήρθε στην Ελλάδα σε ηλικία εννιά χρονών χωρίς να ξέρει ελληνικά. Τα έμαθε όμως τόσο γρήγορα ώστε τα διηγηματάκια της δημοσιεύονταν τακτικά στη "Διάπλαση των Παίδων". Από το ίδιο περιοδικό πήρε και το πρώτο της λογοτεχνικό βραβείο. Εργάστηκε στη ΔΕΗ, όπου ο τομέας της ήταν οι πρακτικώς ασκούμενοι σπουδαστές και αυτό την οδήγησε στη λογοτεχνία για παιδιά. Έγραψε πάνω από 25 βιβλία με θέματα την παλαιοντολογία, την προϊστορία, την ιστορία και την σύγχρονη ζωή. Ήταν πτυχιούχος ξεναγός και απόφοιτος της Γερμανικής Σχολής (Αbitur), ήξερε επίσης καλά αγγλικά, γαλλικά και ρώσικα και ασχολήθηκε πολύ με τη μετάφραση, έχοντας στο ενεργητικό της πάνω από 100 βιβλία για μεγάλους και μικρούς. Βραβεύτηκε πολλές φορές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και το 1996 ήταν υποψήφια για το βραβείο Άντερσεν. Ηταν μέλος διαφόρων φορέων για την παιδική λογοτεχνία (Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, Κύκλος Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, κ.ά.) Πέθανε στην Αθήνα στις 27 Σεπτεμβρίου 2007, σε ηλικία 84 ετών, έπειτα από πνευμονικό οίδημα.

Εργογραφία:

-"Στη χώρα των μαμούθ": εικ. Νίνα Σταματίου, Αθήνα, Κέδρος 1977,

-"Το αίνιγμα του πύργου": εικ. Νίνα Σταματίου, Αθήνα, Κέδρος 1979, 1987,

-"Το τέλος των τεράτων": εικ. Νϊνα Σταματίου, Αθήνα, Κέδρος 1980, 1987,

-"Το μεγάλο πείραμα": εικ. Νίνα Σταματίου, Αθήνα, Κέδρος 1980, 1987,

-"Στην πόλη του Αϊ-Δημήτρη": εικ. Ωρίων Αρκομανης, Αθήνα, Κέδρος 1982, 1995,

-"Τα διαμάντια της μαϊμούς": εικ. Ωρίων Αρκομάνης, Αθήνα, Κέδρος 1983,

-"Το χέρι στο βυθό" (Συνεργασία: Ελένης Χουκ- Αποστολοπούλου), Αθήνα, Καστανιώτης, 1987,

-"Μια χαραμάδα φως", Αθήνα, Κέδρος 1986,

-"Το πάρτι της Μιράντας": εικ. Σοφία Μενδράκου, Αθήνα, Καστανιώτης, 1987,

-"Το συμβόλαιο του πύργου": εικ. Φιλομήλα Βακάλη-Συρογιαννοπούλου, Αθήνα, Κέδρος 1988,

-"Ο αιχμάλωτος του πύργου": εικ. Φιλομήλα Βακάλη - Συρογιαννοπούλου, Αθήνα, Κέδρος 1990,

-"Ο τελευταίος βασιλιάς της Ατλαντίδας": εικ. Σόνια Μητραλιά, Αθήνα, 1990,

-"Η μηχανή στο υπόγειο": κ. Σόνια Μητραλιά, Αθήνα, Κέδρος 1991,

-"Κάτω από τον ήλιο της Μακεδονίας": εικ. Σόνια Μητραλιά, Αθήνα, Κέδρος 1992,

-"Περσεφόνη, η πάπια που πήγε σχολείο", Αθήνα, Πατάκης, 1991,

-"Το ασημένιο μενταγιόν": εικ. Βίκτωρ Σκούταρης, Αθήνα, Κέδρος 1994,

-"Η Λι Σι και οι έξι πειρατές", Αθήνα, Κέδρος 1995,

-"Γράμμα από το παρελθόν", Αθήνα, Κέδρος 1995,

-"Η νύχτα των καλικατζάρων": εικ. Σόνια Μητραλιά, Αθήνα, Κέδρος 1997,

-"Στο σκοτάδι της σπηλιάς", Αθήνα, Κέδρος 1998,

-"Οι ιερές γάτες": εικ. Σταύρος Παλαντσάς, Αθήνα, Κέδρος 2000,

-"Ο σκύλος του Μετρό": εικ. Ρένα Δημητροπούλου, Αθήνα, Κέδρος 2000,

-"Ριμπετσάλ, αυτός που μετρούσε τα ραπάνια": εικ. Έρση Σπαθοπούλου, Αθήνα, Πατάκης, 2000

# data[].attributes.headline
Κωστής Παλαμάς

# data[].attributes.subject
Κωστής Παλαμάς

# data[].attributes.body
Ο Κωστής Παλαμάς ήταν έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, διηγηματογράφος και θεατρικός συγγραφέας, από τις σπουδαιότερες πνευματικές φυσιογνωμίες του νέου Ελληνισμού. Αποτέλεσε κεντρική μορφή της λογοτεχνικής «γενιάς του 1880» και της αποκαλούμενης «Νέας Αθηναϊκής Σχολής».

Στο ποιητικό του έργο, που ξεπερνά τις είκοσι συλλογές, κυριαρχεί η Ελλάδα ως ιδανικό και αντικείμενο αγάπης, η πορεία του ελληνικού έθνους μέσα στους αιώνες, η προσπάθεια δημιουργικής αφομοίωσης του αρχαιοελληνικού πνεύματος και της λαϊκής παράδοσης και το πνεύμα της οικουμενικότητας του ελληνικού πολιτισμού.

Ο Κωστής Παλαμάς γεννήθηκε στην Πάτρα στις 13 Ιανουαρίου του 1859 και καταγόταν από παλαιά μεσολογγίτικη οικογένεια, που είχε να επιδείξει εθνικούς αγωνιστές και πνευματικούς δημιουργούς. Σε ηλικία επτά ετών έμεινε ορφανός από πατέρα και μητέρα και πήγε να ζήσει στο Μεσολόγγι με τον θείο του Δημήτριο Παλαμά.

Στο Μεσολόγγι, που τόσο αγάπησε και τραγούδησε νοσταλγικά, έζησε έως το 1875, οπότε έφυγε για την Αθήνα και γράφτηκε στη Νομική Σχολή. Δεν άργησε να καταλάβει, πως η πραγματική του κλίση ήταν η ποίηση κι εγκαταλείποντας τις σπουδές του αφοσιώθηκε ολόψυχα στην τέχνη του λόγου και ιδιαίτερα του ποιητικού. Άλλωστε, από τα εννιά του χρόνια έγραφε στίχους και διάβαζε Έλληνες και ξένους ποιητές.

Το 1879 άρχισε να δημοσιογραφεί στις εφημερίδες και τα περιοδικά του καιρού του και το 1886 τύπωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Τραγούδια της Πατρίδος μου». Στο βιβλίο αυτό, όπως και στα άλλα δύο που ακολούθησαν, «Ο Ύμνος στην Αθηνά» (1889) και «Τα μάτια της ψυχής» (1992), ο Παλαμάς φανερώνει τις πρώτες νεανικές του προσπάθειες, προικισμένος με πλούσια ευγένεια και ευαισθησία. Μαζί με τον Δροσίνη, τον Πολέμη και άλλους ποιητές της Νέας Σχολής, χρησιμοποιεί τη δημοτική γλώσσα, σε αντίθεση με τους ρομαντικούς ποιητές, Σούτσο, Βασιλειάδη, Παράσχο και άλλους.

Στις 27 Δεκεμβρίου του 1887 παντρεύτηκε τη Μαρία Βάλβη, γόνο πολιτικής οικογένειας του Μεσολογγίου, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, τον Λέανδρο (1891-1958), τη Ναυσικά και τον Άλκη. Στις 15 Οκτωβρίου 1897, ο Παλαμάς διορίστηκε γραμματέας του Πανεπιστημίου Αθηνών σε ένδειξη τιμής για το ποιητικό του έργο. Γι’ αυτό και οι εφημερίδες του καιρού («Εστία», «Άστυ», «Ακρόπολις»), επαίνεσαν ζωηρότατα την απόφαση του τότε Υπουργού Παιδείας, Ανδρέα Παναγιωτόπουλου, βρίσκοντας την ευκαιρία να εγκωμιάσουν τον ποιητή.

Τον ίδιο χρόνο με τον διορισμό του εκδίδει τη συλλογή «Ίαμβοι και Ανάπαιστοι», που αποτελεί σταθμό στο έργο του. Στο μικρό αυτό βιβλίο, ο ποιητής δείχνει πιο ώριμος, έχει προσωπικό τόνο, δίνει λιτά και επιγραμματικά τις συγκινήσεις που του χαρίζει ο κόσμος της ιστορίας και της ζωής, όπως επισημαίνει η ποιήτρια Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη. Ο θάνατος του μικρού παιδιού του, του Άλκη, συντρίβει την πατρική του καρδιά, που ζητά τη λύτρωση στην ποίηση. Γράφει τότε τον «Τάφο» (1898), «τα λυρικά αυτά δάκρυα, που αποκρυσταλλώθηκαν σε σταλακτίτες», όπως γράφει ο κριτικός Ανδρέας Καραντώνης.

Το 1904 ο Παλαμάς κυκλοφορεί την ποιητική συλλογή «Ασάλευτη Ζωή», έργο ωριμότητας του ποιητή, όπου η αγνή συγκίνηση δένεται σφιχτά με το στοχασμό και τη γλαφυρότητα του στίχου. Ακολουθούν ποιητικές συλλογές, όπως «Οι καημοί της λιμνοθάλασσας», «Πολιτεία και Μοναξιά», «Οι Βωμοί» και οι δύο μεγάλες επικές συνθέσεις του «Ο δωδεκάλογος του γύφτου» (1907) και «Η φλογέρα του Βασιλιά» (1910), που τον ανεβάζουν στην κορυφή του ποιητικού Παρνασσού. Τελευταία του ποιητική συλλογή «Οι νύχτες του Φήμιου» (1935).

Εκτός από ποίηση, ο Παλαμάς έγραψε ένα θεατρικό έργο, την «Τρισεύγενη» (1903), που ξεχωρίζει για τη γνήσια ποιητική συγκίνηση, μια σειρά διηγημάτων με καλύτερο τον «Θάνατο του Παληκαριού» και πλήθος κριτικών δοκιμίων. Το 1926 έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1930 πρόεδρός της. Το 1934 ήταν υποψήφιος για το Νόμπελ Λογοτεχνίας, καθώς η φήμη του είχε προ πολλού διαβεί τα σύνορα του ελληνικού κράτους. Ιδιαίτερα τον απασχόλησε το Γλωσσικό Ζήτημα.

Ο Κωστής Παλαμάς πέθανε στις 27 Φεβρουαρίου του 1943 και κηδεύτηκε την επομένη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Η συνεισφορά του Κωστή Παλαμά στα ελληνικά γράμματα υπήρξε τεράστια. Ανανέωσε σημαντικά την ποιητική μορφή, αξιοποιώντας στο έπακρο τις δυνατότητες της λογοτεχνικής μας παράδοσης, από τον Όμηρο και τον Ρωμανό τον Μελωδό, ως τον Κάλβο και το δημοτικό μας τραγούδι.

Παράλληλα, έκανε ένα τεράστιο λογοτεχνικό άνοιγμα προς τις λογοτεχνίες της Ευρώπης, μπολιάζοντας την ποίησή του με τα σύγχρονα ρεύματα του Παρνασσισμού, του Συμβολισμού και του Ρεαλισμού. Με αγνό πανανθρώπινο ιδεαλισμό και πηγαία λυρική πνοή, ο Παλαμάς δημιούργησε μια ολόκληρη εποχή κι έγινε δάσκαλος στις νεώτερες γενιές. Δίκαια, λοιπόν, θεωρείται, ύστερα από τον Διονύσιο Σολωμό, ο δεύτερος εθνικός μας ποιητής.

Μαρία Ε2

# data[].attributes.headline
Γεννήθηκε στην 

# data[].attributes.body
Γεννήθηκε στην Αθήνα, σε ένα γωνιακό σπίτι των οδών Ακαδημίας και Θεμιστοκλέους, στις 23 Ιουνίου του 1908. Ο πατέρας του, Γεώργιος Ροδόπουλος, ήταν δικηγόρος και πολιτικός, με καταγωγή από την Πάτρα, αλλά εγκατεστημένος στη Λάρισα. Η μητέρα του, Ανθή Μουλούλη, καταγόταν από τον Τύρναβο. Ο συγγραφέας ήταν το πέμπτο και τελευταίο παιδί της οικογένειας, με μεγάλη διαφορά ηλικίας από τα αδέλφια του Ροδόπη, Νίκο, Τάκη και Φωφώ. Το ψευδώνυμο Καραγάτσης προήλθε από το δέντρο φτελιά ή καραγάτσι, το οποίο υπήρχε στο εξοχικό της οικογένειάς του στη Ραψάνη της Θεσσαλίας, όπου περνούσε τα περισσότερα εφηβικά καλοκαίρια του. Εκεί, συνήθιζε να διαβάζει καθισμένος κάτω από ένα καραγάτσι που βρισκόταν στον περίβολο της εκκλησίας του χωριού. Το «Μ.» του ψευδωνύμου του προήλθε πιθανότατα από το ρώσικο όνομα «Μίτια» (ρωσική εκδοχή του Δημήτρης), με το οποίο τον αποκαλούσαν φίλοι και συμφοιτητές του, λόγω της μεγάλης του αγάπης για τον Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και ιδιαίτερα για το έργο Αδερφοί Καραμάζοφ. Το γεγονός ότι υπέγραφε τα έργα του ως «Μ. Καραγάτσης» προκάλεσε σύγχυση σε αρκετούς φιλολόγους, που συχνά ερμήνευαν το «Μ» ως Μιχάλης, λόγω των ηρώων του, Μιχάλη Καραμάνου (στον Γιούγκερμαν) και Μίχαλο Ρούση (στον Κοτζάμπαση του Καστρόπυργου, Αίμα χαμένο και κερδισμένο, Τα στερνά του Μίχαλου), που θεωρούνται περσόνες του συγγραφέα.[5] Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με προφορική μαρτυρία της κόρης του, Μαρίνας Καραγάτση (πληροφορία που, ωστόσο, δεν αναφέρει πουθενά στο βιβλίο που έγραψε για την οικογένειά της), το αρχικό γράμμα «Μ.» μπροστά από το ψευδώνυμο Καραγάτσης παραπέμπει στο όνομα Μιχάλης. Όμως το μυστήριο του γράμματος «Μ» δεν θα μπορέσει ποτέ να εξαλειφθεί, διότι ο Καραγάτσης δεν δήλωσε ρητά δημόσια ποια ήταν η σημασία του.[6]

Πέρασε την παιδική του ηλικία σε διάφορες πόλεις, εξαιτίας των μετακινήσεων της οικογένειάς του. Ο πατέρας του ως διευθυντής τράπεζας δούλεψε στα Τρίκαλα, στον Πύργο, στο Αίγιο, στη Λάρισα, στη Θεσσαλονίκη, στην Κρήτη. Το Δημοτικό το παρακολούθησε στο Αρσάκειο της Λάρισας, ενώ τα γυμνασιακά του χρόνια —από το 1922 έως το 1924— τα πέρασε στη Θεσσαλονίκη, όπου τον έστειλε ο πατέρας του για τιμωρία, επειδή είχε πλαστογραφήσει την υπογραφή του σε σχολικό έλεγχο. Τα καλοκαίρια της παιδικής του ηλικίας τα περνούσε στη Θεσσαλία, ειδικότερα στο χωριό Ραψάνη.

# data[].attributes.headline
Μενέλαος Λουντέμης(1912-1977)

# data[].attributes.subject
Μενέλαος Λουντέμης(1912-1977)

# data[].attributes.body
Μενέλαος Λουντέμης γεννήθηκε το 1906 στο χωριό Αγία Κυριακή Μικράς Ασία. Το πραγματικό του (ονοματεπώνυμο είναι Δημήτριος Βαλασσάδης). Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Μακεδονία. Το λογοτεχνικό του ψευδώνυμο το εμπιστεύτηκε από τον ποταμό Λουδία της μετέπειτα πατρίδα του. Η ζωή του: Ήταν προσφυγόπουλο και αναγκάστηκε να δουλέψει σκληρά για να ζήσει. Μέσα από τις περιπλάνησεις του στην Ελλάδα και τις σταλαιπωρίες του αποκτά μία πνευματική καλλιέργεια, πού είναι τον βοηθάει αργότερα στο λογοτεχνικό του έργου. Εξορίζεται κάποια στιγμή από την Ελλάδα λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων. Πραγματοποιεί αμέτρητα ταξίδια, φτάνοντας μέχρι Κίνα και Βιετνάμ . Επιστρέφει στην ελλάδα το 1976 και πεθαίνει έναν χρόνο αργότερα. Τιμητική διάκριση: Πρώτο Κρατικό Βραβείο για το βιβλίο του Τα πλοία άραξαν. Τα έργα του: <<Περιμένοντας το ουράνιο τόξο>>. <<Το τραγούδι των διψασμένων>>. <<Καληνύχτα ζωή>>. <<Το ρολόι του κόσμου χτυπά μεσάνυχτα>>. <<Ένα παιδί μετράει τ' άστρα>>.κ.α. Ρόμπερτ Ε2

# data[].attributes.headline
Νικος καζαντζακης

# data[].attributes.subject
Νικος καζαντζακης

# data[].attributes.body
Νίκος Καζαντζάκης (Ηράκλειο Κρήτης, 18 Φεβρουαρίου/3 Μαρτίου 1883 Φράιμπουργκ, Γερμανία, 26 Οκτωβρίου 1957) ήταν Έλληνας συγγραφέας, δημοσιογράφος, πολιτικός, ποιητής και φιλόσοφος, με πλούσιο λογοτεχνικό, ποιητικό και μεταφραστικό έργο. Αναγνωρίζεται ως ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες λογοτέχνες και ως ο περισσότερο μεταφρασμένος παγκοσμίως. Έγινε ακόμη γνωστότερος μέσω της κινηματογραφικής απόδοσης των έργων του Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά και Ο Τελευταίος Πειρασμός. Ήταν ένας από τους πιο σεβαστούς από τον λαό και από τους πλέον αναγνωρισμένους στο εξωτερικό, συγγραφείς. Από το 1945 έως το 1948, ήταν πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.Το 1906 πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα με το μυθιστόρημα Όφις και Κρίνο (με το ψευδώνυμο Κάρμα Νιρβαμή), για να ακολουθήσουν την ίδια χρονιά το δοκίμιο Η Αρρώστια του Αιώνος και έπειτα το θεατρικό έργο Ξημερώνει. Το τελευταίο το υπέβαλε στον Παντελίδειο Δραματικό Αγώνα και επαινέθηκε, δίχως όμως ούτε αυτό ούτε κανένα άλλο εκείνη τη χρονιά να βραβευθεί. Την επόμενη χρονιά ο Καζαντζάκης υπέβαλε ανεπιτυχώς και αυτή τη φορά δύο ακόμη θεατρικά του έργα στον ίδιο διαγωνισμό, το Έως πότε;, το οποίο επαινέθηκε, και το Φασγά, ενώ έγραψε και ένα δεύτερο μυθιστόρημα, τις Σπασμένες Ψυχές. Ακολούθησαν δύο ακόμη θεατρικά έργα, τη μονόπρακτη τραγωδία Κωμωδία και το Η Θυσία, το οποίο δημοσιεύθηκε αργότερα με τον τίτλο Ο Πρωτομάστορας. Το τελευταίο υποβλήθηκε το 1910 στον Λασσάνειο Δραματικό Αγώνα και κέρδισε το πρώτο βραβείο, ενώ διασκευάστηκε και σε λιμπρέτο από τον Μανώλη Καλομοίρη, ο οποίος το μελοποίησε σε όπερα.Παράλληλα αρθρογραφούσε σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά υπό τα ψευδώνυμα Ακρίτας, Κάρμα Νιρβαμή και Πέτρος Ψηλορείτης, ενώ το 1907 ξεκίνησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι. Σημαντική επίδραση στον Καζαντζάκη είχαν οι διαλέξεις του Ανρί Μπεργκσόν, τις οποίες παρακολουθούσε και τον οποίο παρουσίασε στην Αθήνα με ένα δοκίμιό του το 1912, H. Bergson. Το 1909 επέστρεψε στην Ελλάδα και εξέδωσε στο Ηράκλειο τη διατριβή του επί υφηγεσία Ο Φρειδερίκος Νίτσε εν τη Φιλοσοφία του Δικαίου και της Πολιτείας. Το 1910 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα και το 1911 παντρεύτηκε τη Γαλάτεια Αλεξίου, στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου, στο νεκροταφείο Ηρακλείου, κι αυτό γιατί φοβόταν τον πατέρα του, που δεν ήθελε για νύφη τη Γαλάτεια.

Στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, το 1912, κατατάχθηκε εθελοντής, αλλά τελικά διορίστηκε στο γραφείο του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου. Δημηλια-κανενας

# data[].attributes.body
Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΒΑΡΕΛΑ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΩΣΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ .ΗΤΑΝ ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ -ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ.ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΓΡΑΨΙΜΟ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟ 1966 ΚΑΙ ΕΚΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΑΦΟΣΙΩΜΕΝΗ ΣΤΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΥΤΟ ΕΙΔΟΣ.ΕΙΧΕ ΒΡΑΒΕΥΤΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ.ΗΤΑΝ

ΠΡΟΕΔΟΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

ΜΕΡΙΚΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ

ΤΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙ ΤΗΣ 25ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ

ΦΑΝΟΥΡΟΠΙΤΑ ΝΑ ΧΑΝΕΙΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ

ΚΟΡΟΝΑ ΑΠΟ ΧΙΟΝΗ Κ.Τ.Λ

# data[].attributes.headline
Η ζωή των Εσκιμώων 

# data[].attributes.subject
Η ζωή των Εσκιμώων 

# data[].attributes.body
Οι Εσκιμώοι κατάγονται από μια νομαδική φυλή των Τούλε που εμφανίστηκαν στην Αλάσκα το 1.000 μ.Χ. Στη γλώσσα τους ονομάζονται Ινουίτ και ο όρος <Εσκιμώος>είναι ρατσιστικικός. Κατοικούν σε κάποιες περιοχές της Γροιλανδίας, στον Καναδά, στην Αλάσκα και στις βορειοανατολικές χώρες της Ασίας.Το καλοκαίρι οι Εσκιμώοι κατοικούν μέσα σε σκηνές από δέρματα ζώων,ενώ το χειμώνα ζουν σε ιγλού.Οι Εσκιμώοι κυνηγούν φώκιες και φάλαινες που τους εξασφαλίζουν τροφή και ένδυση.Στο κυνήγι και στη μετακίνηση τους,τους βοηθούν τα σκυλιά.Συνήθως τρώνε κρέας,ψάρια, πουλιά και αβγά.Η γλώσσα και το αλφάβητο τους είναι πολύ δύσκολο και αποτελείται από 32 διαφορετικούς συλλαβίκους χαρακτήρες. Πιστεύουν σε όντα, ενώ πολλοί έχουν εκχριστιανιστεί.Τελος, αξίζει να αναφερθεί το ιδιαίτερο φιλί τους που ακουμπάνε τις μύτες και το πάνω μέρος των χειλιών τους.