# data[].attributes.body
25 czerwca 2020 roku

Temat: Ta …ostatnia lekcja w towarzystwie….polskich poetów wyróżnionych Nagrodą Nobla.

https://www.polskieradio24.pl/39/156/Artykul/2381419,Wczesniej-bylo-ich-szescioro-Kim-sa-polscy-noblisci

https://www.biogramy.pl/col/polscy-noblisci

Ale my się wyzwań nie boimy!;)

Zapraszam do zagadkowych pokojów zagadek😉

Klasa 6.- co to za lektura?

https://view.genial.ly/5eec4fb6b508bf0d7f24d0b7/horizontal-infographic-review-lektury-4-6?fbclid=IwAR0mCKHiBtoqgw4Xo-mg8rAp85mqIKmQy1NrSmRkmYRMXAxYKqPGfvmctII

Zagadkowy dom dla klasy 6.

https://view.genial.ly/5ee89c92138cb10d8caf3e9f/interactive-content-escape-room-dla-klasy-6?fbclid=IwAR3Mb-FAkr4L2vnMDtOjALIlczbIaZkuOfkwTvwTa6uZHBPEBPUdWt5awPQ

https://view.genial.ly/5ef0d700b85e840d91854721?fbclid=IwAR2JTQHMBmUWhdcXkFMWtIqUV4GzB2YwnsfM7Sonth-xxNu8GQW6w5tDNL0

Gramatyka

https://view.genial.ly/5ef0d2902086a20d2dbb78a0/interactive-content-gramatyczna-ucieczka?fbclid=IwAR2oAlotge8YqBxYTXlUum7U3BXn5OdDTTSQVlrlZppe17UOndHa9Lqv__k

# data[].attributes.body
Zakręcony rok🙌

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Create better lessons quicker

# data[].attributes.attachment_link.description
Teaching resource | najśmieszniejszy moment na lekcji., najtrudniejsze zagadnienie., najciekawszy tekst., najłatwiejsze zagadnienie gramatyczne..

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
BEZPIECZNE WAKACJE,Start,,,Do dzieła!,InSTRUKCJA,Podczas wakacji z powodu nieprzestrzegania zasad bezpieczeństwa zostaliście schwytani przez żołnierzy armii Zamku Króla Pixela.Musicie uzbroić się w odwagę i pokonać testy, które stawia przed Wami Król. Zdobądźcie monety i zapłacie nimi za uwolnienie, by wreszcie móc kontynuować wakacje.,Fałszywe drzwi,karciane potyczki,Tańczące kamienie,monety,Sekcje misji,PIXElowerolki,Fałszywedrzwi,Przed Wami pierwsza misja!Odpowiedzcie prawidłowo na pytania dotyczące zachowania na plaży, w górach i w lesie podczas wakacji.,Start,Jakich zasad należy przestrzegać, przebywając na słońcu?,Należy przebywać długo na słońcu, należy smarować ciało kremem z filtrem, nakładać nakrycie głowy.,Nie należy przebywać zbyt długo na słońcu, należy smarować ciało kremem z filtrem, nakładać nakrycie głowy.,Nie należy przebywać zbyt długo na słońcu, nie można smarować ciała krememz filtrem, należy nakładać nakrycie głowy.,1/3,Następne pytanie,Wybraliście właściwe drzwi,Yeah!,1/3,Można iść którąkolwiek ścieżką, nie należy oddalać się od grupy lub opiekunów, należy posiadać odpowiednie obuwie.,Należy trzymać się oznakowanych szlaków, można oddalać się od grupy lub opiekunów, należy posiadać odpowiednie obuwie.,Należy trzymać się oznakowanych szlaków, nie należy oddalać się od grupy lub opiekunów, należy posiadać odpowiednie obuwie.,Jakich zasad należy przestrzegać podczas wędrówek po górach?,2/3,Następne pytanie.,Wybraliście właściwe drzwi!,Yeah!,2/3,Jakich zasad należy przestrzegać podczas wycieczek do lasu?,Nie wolno w lesie palić ognisk, drażnić i płoszyć zwierząt, nie wolno zbliżać się do dzikich zwierząt, które się łaszą ,nie wolno zrywać i jeść nieznanych owoców i grzybów.,Nie wolno w lesie palić ognisk, drażnić i płoszyć zwierząt, wolno zbliżać się do dzikich zwierząt, które się łaszą ,nie wolno zrywać i jeść nieznanych owoców i grzybów.,Nie wolno w lesie palić ognisk, drażnić i płoszyć zwierząt, nie wolno zbliżać się do dzikich zwierząt, które się łaszą , wolno zrywać i jeść nieznanych owoców i grzybów.,3/3,brawo!,Macie jedną z czterech monet King Pixel, trzy kolejne wystarczą, aby zapłacić za wolność.,Kontynuujcie!,3/3,zła odpowiedź!,Próbujcie dalej!,zła odpowiedź!,Próbujcie dalej!,zła odpowiedź!,Próbujcie dalej!,Fałszywe drzwi,karciane potyczki,tańczące kamienie,monety,Sekcje misji,PIXELowerolki,Jeśli wrócicie do początku, stracicie wszystkie postępy i będziecie musieli zacząć wszystko od nowa.,Kontynuujcie,Wyjdźcie,Uważajcie!,odkryjcie właściwą kartę,Aby uzyskać koleją monetę, musicie wskoczyć na odpowiednią kartę odpowiedzi.,Start,A,B,C,D,Nad morzem kąpać się możemy...,A.wszędzie,B.w miejscach, które wyglądają bezpiecznie,C.tylko w miejscach dozwolonych i pod opieką ratownika,D. w miejscach, gdzie są kamienie,1/4,A,C,D,B,Następna runda,Skoczyliście na właściwą odpowiedź.,Super!,1/4,C,A,D,B,Jak należy schłodzić ciało przed wejściem do wody na plaży?,A.zjeść kilogram lodów,B.lekko się ochlapać,C.wypić pięć litrów coli z lodem,D.wysypać na siebie kubeł lodu,2/4,A,C,D,B,Następna runda,Udzieliliście poprawnej odpowiedzi.,Super!,2/4,C,A,D,B,Czym powinniśmy się wysmarować, by bezpiecznie się opalać?,A.kremem z odpowiednim filtrem,B. kremem przeciw zmarszkom,C. piaskiem,D. pastą do zębów,3/4,A,C,D,B,Następne zadanie,Wpadliście na dobry pomysł!,Genialnie!,3/4,C,A,D,B,Co powinieneś zrobić, kiedy kolega namawia cię do czegoś niebezpiecznego, np. skoku do wody w nieznanym miejscu?,A.zrobić to bez wahania,B.pomyśleć minutę i to zrobić,C.zrobić selfie i skoczyć,D. stanowczo odmówić,4/4,A,C,D,B,dobrze wykonaliście zadania!,Macie jeszcze jedną z czterech monet pikselowych króla, jeszcze dwie wystarczą, aby zapłacić za wolność.,Kontynuujcie,4/4,A,C,D,B,zła odpowiedź!,Próbujcie dalej,A,C,D,B,zła odpowiedź!,Próbujcie dalej,A,C,D,B,zła odpowiedź!,Próbujcie dalej,A,C,D,B,zła odpowiedź!,Próbujcie dalej,Fałszywe drzwi,karciane potyczki,PIXELowe rolki,Tańczące kamienie,Coins,Sekcje MISji,Jeśli wrócicie do początku, stracicie wszystkie postępy i będziecie musieli zacząć wszystko od nowa.,Kontynuujcie,Wyjdźcie,Uważajcie!,PIXELowerolki,Odpowiadajcie prawidłowo na kolejne pytania, aby wskoczyć na następną rolkę.,Start,Co powinniśmy zawsze nosić na łodzi, kajaku lub rowerze wodnym?,1/5,Kiedy możemy dostać udaru słonecznego?,gdy pijemy dużo wody,gdy jemy dużo słodyczy,gdy nie nosimy nakrycia głowy podczas upału,2/5,Gdy grozi wam niebezpieczeństwo, to dzwonicie pod numer...?,15 15,112,888,3/5,W czasie burzy:,Należy trzymać w dłoni metalowe przedmioty,Należy poruszać się szybkim krokiem,Należy unikać pojedynczych drzew, masztów,4/5,Będąc sam w domu...,nie otwieram nieznajomym,otwieram każdemu, kto zapuka do drzwi,otwieram każdemu i częstuję go cukierkami,5/5,wspaniale!,Macie kolejną z czterech monet pikselowych króla, jeszcze jedna wystarczy, aby zapłacić za wolność.,Kontynuujcie,5/5,Zła odpowiedź,Spróbujcie jeszcze raz!,Fałszywe drzwi,karciane potyczki,Tańczące kamienie,medale,Select MISSION,PIXELowerolki,Jeśli wrócicie do początku, stracicie wszystkie postępy i będziecie musieli zacząć wszystko od nowa.,Kontynuujcie,Wyjdźcie,uważajcie!,Tańczące kamienie,Wybierzcie drogę po kamieniach, aby przedostać się na drugi brzeg.,Start,Wybierzcie kamień,na który chcecie skoczyć.,1/5,Numer alarmowy pogotowia...,999,998,997,1/5,Wybierzcie kamień,na który chcecie skoczyć.,2/5,Numer alarmowy straży pożarnej...,999,998,997,2/5,Wybierzcie kamień,na który chcecie skoczyć.,3/5,Numer alarmowy straży policji...,999,998,997,3/5,Wybierzcie kamień,na który chcecie skoczyć.,4/5,Biała flaga na kąpielisku oznacza, że...,kąpiel jest dozwolona,nie można kąpać się,nie można grać w piłkę,4/5,Wybierzcie kamień,na który chcecie skoczyć.,5/5,Na kąpielisku kąpiel jest zabroniona, gdy na maszcie wisi...,żółta flaga,czerwona flaga,biała flaga,5/5,wyśmienicie!,Wygląda na to, że dostaliście 4 monety od króla Pixel Castle.,Kontynuujcie,5/5,zła odpowiedź!,,Spróbujcie jeszcze raz,Fałszywe drzwi,karciane potyczki,tańczące kamienie,monety,użyj monet,Sekcje misji,PIXELowerolki,Jeśli wrócicie do początku, stracicie wszystkie postępy i będziecie musieli zacząć wszystko od nowa.,Kontynuujcie,Wyjdźcie,uważajcie!,,Teraz możecie udać się na wymarzone wakacje.,,zobacz!,Pamiętajcie, aby stosować zasady bezpiecznego spędzania wakacji!

# data[].attributes.attachment_link.title
bezpieczne wakacje by SP11PIŁA on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
BEZPIECZNE WAKACJE,Start,,,Do dzieła!,InSTRUKCJA,Podczas wakacji z powodu nieprzestrzegania zasad bezpieczeństwa zostaliście schwytani przez żołnierzy armii Zamku Króla Pixela.Musicie uzbroić się w odwagę i pokonać testy, które stawia przed Wami Król.

# data[].attributes.body
Wakacyjny rozkład jazdy!💟

# data[].attributes.body
23 czerwca 2020 roku

Temat: Poznajemy najmłodszą lauretkę Pokojowej Nagrody Nobla. Renata Piątkowska „Która to Malala?”

Cele:

Sylwetka Malali, jej postawa życiowa, wartości, wpis na forum społecznościowym.

Przypomnienie innych polskich lauretaów Nagrody Nobla.

1.     Przeczytaj fragment powieści „Która to Malala?” (podręcznik strona 292.-294.)

2.     http://www.kinowtrampkach.pl/pl/film/to-ja-malala/

Zapoznaj się  materiałami:

https://view.genial.ly/5eb4915c4dae8c0da995f373/social-action-ktora-to-malala-fragment-gwo-j-stoklosa?fbclid=IwAR3jFRAcWSC1zNemjMXQ54C6D8Dy5CjnwS34Rk7U8azjnii6d-U8i-rySLQ

# data[].attributes.body
Tutaj Świat

# data[].attributes.attachment_link.description
Get access to files anywhere through secure cloud storage and file backup for your photos, videos, files and more with Google Drive.

# data[].attributes.headline
      15 czerwca 2020 roku                                   Opis przeżyć-ćwiczenia 

# data[].attributes.subject
      15 czerwca 2020 roku                                   Opis przeżyć-ćwiczenia 

# data[].attributes.body
https://www.edukator.pl/opis-przezyc-wewntrznych,399.html

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=QGej46aCWA0

# data[].attributes.body
15 czerwca 2020 roku

Temat: „To, co czuję, to, co wiem…” Opisujemy swoje przeżycia.

Cele:

Nazywam uczucia i przeżycia.

Rozumiem znaczenie związków frazeologicznych, dostrzegam ich bogactwo i poprawnie stosuję w wypowiedziach.

Redaguję  opis przeżyć

Zapoznaj się z materiałami. Wykonaj zadania i notatkę na temat opisu przeżyć.

https://view.genial.ly/5ea999bdd6eb530d7ac98487/presentation-opis-przezyc-dwie-lekcje?fbclid=IwAR0trY4sKUzqjzPpE5bMHtj_N-Hn_e_K-j0r488Wd-e2o9yHOuXlU9gzePM

Zadanie

Napiszę opis przeżyć-sytuacja, która wywarła na Tobie szczególnie wrażenie, wzbudziła ogromne emocje. Nadaj pracy tytuł. Skorzystaj ze wskazówek zawartych w materiałach oraz zamieszczonych na Padlecie.

https://padlet.com/gazetkablysk1234/3ai1sg3ngoawm83w

# data[].attributes.body
https://slideplayer.pl/slide/846068/

# data[].attributes.headline
Rady dla piszącego opis przeżyć wewnętrznych.;)

# data[].attributes.subject
Rady dla piszącego opis przeżyć wewnętrznych.;)

# data[].attributes.body
Opis przeżyć wewnętrznych😁😍🙄😏😣😥😐🤔🤨

# data[].attributes.body
Podczas robienia tego zdjęcia poczułem się jak fotograf profesjonalny. Na zdjęciu widoczna jest szczera radość do kogoś lub czegoś.

# data[].attributes.body
Karty "Dixit"

# data[].attributes.body
10 czerwca 2020 roku

Temat: W jakim jesteś nastroju?  Przygotowujemy się do opisu przeżyć.

Cele:

Nazywa uczucia i przeżycia.

Rozumie znaczenie związków frazeologicznych i poprawnie stosuje w wypowiedziach.

W poniedziałek i wtorek polowaliśmy zna niedźwiedzia wraz z bohaterami Adama Mickiewicza.

Dziś zapolujecie z…aparatem.

1.      Wyobraź sobie,że  masz uchwycić , „opowiedzieć” o swoim nastroju,  Twoim dzisiejszym stanie ducha za pomocą obraz-zdjecia.  Wykonaj zdjęcia, które będzie ilustracją Twojego nastroju.  Nie fotografujesz siebie. Możesz wykorzystać aplikacje do edycji zdjęć. Zadbaj,by ujęcie było ciekawe, może symboliczne, metaforyczne, żeby pobudzało w odbiorcy emocje, przemyślenia itp

Wybierz jedno,zamieść na padlecie. Zatytułuj je. Zapisz uczucia, emocje, które Ci towarzyszyły podczas fotografowania , opisz emocje widoczne na zdjęciu. Wykorzystaj  chociaż jeden związek frazeologiczny, metaforę, porówanie.

Zadanie dla chętnych.

Wybierz kartę Dixit ,która najlepiej oddaje Twój nastrój. Zamieść na Padlecie i dodaj swój komentarz. Karty w załączniku.

# data[].attributes.body
8 czerwca 2020 roku

9 czerwca 2020 roku

Temat: Śladami obyczajów szlacheckich-polowanie na niedźwiedzia. Poznajemy fragment księgi IV „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza.

Cele:

Znam biografię Adama Mickiewicza.

Potrafię określić temat utworu-polowanie.

Znam i potrafię opowiedzieć i streścić fragment IV księgi „Dyplomatyka i łowy”

Wskazuję cechy charakterystyczne komiksu jako tekstu kultury.

Polecam artykuł na temat Adama Mickiewicza na blogu: https://mojepodrozeliterackie.blogspot.com/search?q=Mickiewicz

Tutaj, w wersji uwspółcześnionej:

Kanał:”Historia bez cenzury”

https://www.youtube.com/watch?v=oPNMuFXPSeA

Ekranizacja  „Pana Tadeusza”-polowanie.

https://www.youtube.com/watch?v=Snlk48_4uro

https://www.youtube.com/watch?v=Z_jdvwIglyU

https://www.youtube.com/watch?v=vOVSp2sJkuE

„Polowanie”(fragment filmu)

https://www.youtube.com/watch?v=Snlk48_4uro

Streszczenie księgi IV „Dyplomatyka i łowy”

https://klp.pl/pan-tadeusz/a-5736-2.html#4

https://ostatnidzwonek.pl/pan-tadeusz/a-174.html

wordwall

https://wordwall.net/pl/resource/323715/pan-tadeusz-ksi%C4%99ga-4

1.      Wysłuchajcie gry Wojskiego. Jak myślicie, na jakim instrumencie gra bohater, Wojski?

Zapiszcie skojarzenia związane z muzyką.

https://www.youtube.com/watch?v=35r8qKXjgRA

2.      „Polowanie i Echo” Wojciecha Kilara-temat muzyczny z filmu „Pan Tadeusz”

https://ninateka.pl/audio/polowanie-temat-z-filmu-pan-tadeusz

3.      Wysłuchajcie, śledząc tekst fragmentu księgi IV.

4.      Wymień bohaterów, którzy pojawiają się w tym fragmencie.

5.      https://epodreczniki.pl/a/jak-napisac-streszczenie/D9Gam1nNs

6.      Jaką funkcję podczas polowania pełnił Wojski?

Jakie zadania przydzielono  innym uczestnikom zdarzenia:obławnikom, Tadeuszowi, Hrabiemu?

Jaka była rola psów?

7.      Zapoznaj się  z komiksem Magdaleny Wosik „Pan Tadeusz w obrazkach”, fragm. Księgi IV (podręcznik, strona 200.).

8.      W jaki sposób możemy chronić przyrodę i dbać o prawa zwierząt?

9.      Wykonjacie reklamę, która będzie zachęcać do ochrony przyrody.

Więcej o niedźwiedziu brunatnym:

https://carnivores.eu/niedzwiedz/w-polsce/status-ochrony

Gra na rogu:

http://knieja.net.pl/sygnasy-mainmenu-105/22-gra-na-rogach-mypliwskich

# data[].attributes.body
5 czerwca 2020 roku

Temat:

O lirycznym wpisie do pamiętnika. Juliusz Słowacki ”W pamiętniku Zofii Bobrówny”.

Cele:

Wiesz kim był Juliusz Słowacki.

Znasz genezę powstania utworu.

Wiesz, czym jest pamiętnik.

Znasz i rozpoznajesz w tekście środki poetyckie.

Rozpoznajesz elementy rytmizujące wypowiedź.

Objaśniasz znaczenie dosłowne i przenośne.

Przedstawiasz własne rozumienie utworu i uzasadniasz je.

Wskazujesz wartości w utworze oraz wartości ważne dla bohatera.

Określasz temat oraz główną myśl tekstu.

Opowiadasz o przeczytanym tekście.

Rozumiem, jak tworzono nazwiska.

1.      Na podstawie utworu „Góra Królowej Bony” wykonaj notatkę na temat Juliusza Słowackiego.

Skorzystaj z innych źródeł i wzbogać notatkę.

Np. tutaj: https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/Slowacki-Juliusz;3976544.html

https://culture.pl/pl/tworca/juliusz-slowacki

2.      Tutaj możesz wirtualnie zwiedzić Krzemieniec i jego zabytki (Google Maps)

https://www.google.com/maps/place/Krzemieniec,+Obw%C3%B3d+tarnopolski,+Ukraina/@50.1078135,25.7276661,3a,75y,90t/data=!3m8!1e2!3m6!1sAF1QipOWqaXdeAA2v6W1Et9Oqg_SrOixr6_OOGOtpIt5!2e10!3e12!6shttps:%2F%2Flh5.googleusercontent.com%2Fp%2FAF1QipOWqaXdeAA2v6W1Et9Oqg_SrOixr6_OOGOtpIt5%3Dw203-h135-k-no!7i6000!8i4000!4m8!1m2!2m1!1sKrzemieniec+street+view!3m4!1s0x472fc028f7a2deed:0x36212ef5c50e22e4!8m2!3d50.1078135!4d25.7276661

3.      Wykonaj zadanie 2 i 3  ze strony 184.

4.      Wysłuchaj utwór Marka Grechuty :”Niechaj mnie Zośka o wiersze nie prosi”.

5.      Przeczytaj wiersz Juliusza Słowackiego” W pamiętniku Zofii Bobrówny”.

Prezentacje:

https://view.genial.ly/5e8a42aed5aa510e32cb448d/vertical-infographic-w-pamietniku-zofii-bobrowny?fbclid=IwAR3iFtW9iC0KqiBAlv5PAWY2XxX8WfhPV8_0VYyXmSi8s-z5zNldQXszKZ4

środki poetyckie:

https://learningapps.org/watch?v=pcc1xopoj19&fbclid=IwAR334KzIZd8n8h7mBpoYziJTmqFt9pAKGMRFiO5tF80Qm-cYhMcYngiZT80

Pomysły:

https://polonistkaprzytablicy.blogspot.com/search?q=w+pami%C4%99tniku

https://view.genial.ly/5e8bffe82f4c5b0e17fcdd71/interactive-image-w-pamietniku-1a

Zadanie dodatkowe:

Wykonaj zadania: 4 i 6 ze strony 184-185.

https://view.genial.ly/5e73d147b1e0c272bfe933dd/interactive-image-w-pamietniku-zofii-bobrowny?fbclid=IwAR0vSljJtDcQAUjTNH8_o3Y56sWaSmt4HLpF2cd3Kvmp3l-9PgpkJaOUlQk

Zredaguj krótki wpis do swojego pamiętnika, w którym napiszesz, za czym najbardziej tęsknisz.

1. W lewym rogu strony umieść miejscowość i datę

2. Wpis możesz rozpocząć od zwrotu: Kochany pamiętniku!

3. Pisz o swoich uczuciach, nazywaj je, opisz jak się objawiają.

# data[].attributes.body
2 czerwca 2020 roku

Temat: Ariadna i Tezeusz razem rozwiązują problemy.”Mit o Tezeuszu i Ariadnie”.

Cele:

Rozpoznajesz cechy gatunkowe mitu

Porządkujesz wydarzenia.

Określasz problematykę utworu.

Rozumiesz znaczenie związku frazeologicznego:”nić Ariadny” „po nitce do kłębka”, „znaleźć się w labiryncie”, również  w kontekście omawianego mitu.

1.     Przeczytaj „Mit o Tezeuszu i Ariadnie” Nikosa Chadzinikolaua. (podręcznik str.105.-112).

2.     Wykonaj zadanie 1. Strona (112).

3.     Odpowiedz na pytanie, jaka była rola Ariadny w pokonaniu Minotaura?

Napisz, w jaki sposób pomogła Tezeuszowi?

4.     Zapoznaj się ze współczesnym, przenośnym znaczeniem związków frazeologicznych.

Jeśli nie znasz znaczenia związków frazeologicznych, zapisz je w zeszycie.

Nić Ariadny to związek frazeologiczny oznaczający pomoc

w rozwiązaniu skomplikowanego problemu, sposób

na przezwyciężenie trudnej sytuacji, ułatwienie trudnego zadania.

Po nitce do kłębka - posługując się właściwymi przesłankami (tropami, śladami) dojść do jakieś prawdy; rozwiązać jakąś zagadkę (odkryć tajemnicę).

Znaleźć się w labiryncie - znaleźć się w trudnej, skomplikowanej, zawiłej sytuacji.

5.Na podstawie mitu wypisz informacje o Tezeuszu(nie twórzcie charakterystyki!):

-pochodzenie bohatera(podstawowe informacje)

-dzieciństwo

-młodość

-dokonania młodego herosa

-relacje z ludźmi

-najważniejsze cechy charakteru, osobowść (cecha+przykład z życia herosa.)

6.Zadanie:

Czy Tezeusz może dziś komuś imponować? Uzasadnij swoje zdanie.

Dla chętnych:

Napisz kartkę z pamiętnika Tezeusza(chłopcy) lub kartkę z pamiętnika Ariadny (dziewczęta).

Zaprojektuj logo firmy,która mogłaby nosić nazwę „Nić Ariadny” i wymyśl slogan reklamowy tej instytucji. Zastanów się ,czym mogłaby się zajmować. Projekt prześlij na klasowy Padlet.Możesz skorzystać z Canvy(jest tam zakładka z logo) lub innego programu graficznego.

Na środę przeczytaj mit Wandy Markowskiej:”Orfeusz i Eurydyka”(podręcznik strona 117-119).

# data[].attributes.body
Skorzystasz z usług firmy "Nić Ariadny"? Proste, ciekawe logo. A koło ratunkowe i skrzydła chyba dobrze się kojarzą?🤔🤗😋😊😉

# data[].attributes.body
3 czerwca 2020 roku

Temat: Prawdy o człowieku i życiu przekazane w micie o Orfeuszu i Eurydyce.

Siła miłości w micie

Cele:

Rozpoznajesz cechy gatunkowe mitu.

Porządkujesz wydarzenia.

Określasz tematykę i i problematykę utworu.

Wyrażasz własny sąd i określasz swoje stanowisko.

Odkrywasz prawdy , przesłanie ukryte w micie.

1.     Przypomnij sobie mit  o Orfeuszu i Eurydyce.

Wysłuchaj utworu:

https://www.youtube.com/watch?v=4L_yCwFD6Jo

Zapiszcie swoje emocje:

https://view.genial.ly/5ea08ef215db6d0db115e025/presentation-orfeusz-i-eurydyka?fbclid=IwAR0QlKEH6A1pNe5JlAzIvRUGnCyd6GjdPZb7z5iSuEwFM3iAk_Air1S6v2E

2.     Zapisz ramowy(ogólny) plan wydarzeń w zeszycie. Pomoże Wam zadanie zamieszczone w prezentacji ( punkty planu do uporządkowania).

https://view.genial.ly/5e9f3d992e57930d9216daee/horizontal-infographic-lists-orfeusz-i-eurydyka?fbclid=IwAR1LMIpDVTLdiO6k0X9FY6G4RmvEA9Jjs8z_qDnSIPntpUa8imG-z6hvWck

3.     W jaki sposób muzyka Orfeusza oddziaływała na mieszkańców królestwa Hadesa. Sporządź w dowolnej formie notatkę. Uwzględnij w niej cytaty i własne sformułowania.

Tutaj wysłuchasz muzyki granej na lirze-od1,39 min.

https://www.youtube.com/watch?v=PH5y491WW5o

4.     Odpowiedz na pytanie, dlaczego bohaterowi nie udało uwolnić się Eurydyki?

5.     Zastanów się,jakie prawdy o życiu i człowieku przekazuje mit o Orfeuszu i Eurydyce?Skorzystaj z podpowiedzi z zadania 4, strona 119.)

6.     Zadanie dla chętnych. Warto obejrzeć film lalkowy pt. „Orfeusz i Eurydyka” w reżyserii Edwarda Sturlisa z 1961 roku.

https://ninateka.pl/film/orfeusz-i-eurydyka-edward-sturlis

Zadanie 5., strona 119.

Na podsumowanie-malarskie puzzle

https://view.genial.ly/5eafe2857792df0d45fe92d8/game-orfeusz-i-eurydyka-puzzle?fbclid=IwAR0VJdOFztlr8CXWke8C5YqvQCwRIDRVDZ_MLI13I3yvsHahTj2Ly0Qhn7A

Mitologia na językach:

https://view.genial.ly/5e80d0eeaafed90da9b63fee/horizontal-infographic-lists-mitologia-na-jezykach?fbclid=IwAR0fLzHwXjBWZRifWGQWtemdoaABSsBq1x2VWhl_MJLf09tbgaBDYef5jT0

# data[].attributes.body
4 czerwca 2020 roku.

Temat: Legenda-skarbnica pamiątek przeszłości. Leon Heyke „Święty Wojciech”.

Cele:

Rozpoznaje utwór jako legendę.

Omawiasz elementy świata przedstawionego.

Rozpoznajesz fikcję literacką:rozróżniasz i wyjaśniasz  elementy realistyczne i fantastyczne.

Opowiadasz o wydarzeniach, ustalasz ich kolejność i rozumiesz ich wzajemną zależność                  między nimi.

1.      Przeczytaj legendę o świętym Wojciechu. (podręcznik).

2.      Tutaj znajdziesz więcej informacji o świętym Wojciechu:

https://ciekawostkihistoryczne.pl/leksykon/swiety-wojciech-956-997/

3.      Sprawdź  treść przeczytanej legendy i wykonaj zadanie 1 ze strony 158.

4.      Zapoznaj się z ramką dotyczącą fikcji i wykonaj notatkę.

5.      Wykonaj zadanie 2  ze strony 158-wypisz z fragmentu elementy:fanatsrtczne, prawdopodobne i prawdziwe, czyli historyczne.

6.      Załącznik nr 27 (Historia zamknięta w słowie, s. 157)

Zadanie dodatkowe:

7.      Wybierz 3 zadania spośród podanych. Wykonaj polecenia i wymień je na piątkę lub szóstkę z języka polskiego. Każdy tekst nie może być krótszy niż pół strony w zeszycie i dłuższy niż strona.

Zapisz wymyślone plotki, które krążyły po Warszawie na temat bazyliszka.

Zredaguj zaproszenie na ucztę Popiela.

Sformułuj wskazówki dla rysowników, dzięki którym narysują bardzo groźnego smoka wawelskiego.

Zredaguj pierwszą rozmowę Warsa i Sawy.

Napisz ogłoszenie o postrzyżynach syna w domu Piasta.

Opisz bardzo dokładnie legendarny kwiat paproci.

Wymyśl jedną przygodę Janosika.

Zaprojektuj strój Lajkonika.

Zapisz wskazówki dla osoby, która będzie go szyła.

Przeczytaj utwór :”Góra królowej Bony ( podręcznik, strona 182.-183.)

Jeśli masz swój pamiętnik ( z wpisami, wierszykami)lub rodziców, przejrzyj i przyjrzyj się wpisom.(

# data[].attributes.body
Projekt Werki🥰

# data[].attributes.body
Projekt Kingi W.😍

# data[].attributes.headline
Świat Alicji w Krainie Czarów Oczyma Emilki😍

# data[].attributes.subject
Świat Alicji w Krainie Czarów Oczyma Emilki😍

# data[].attributes.body
W roli Alicji z Krainy Czarów...nasza Zosia😍😘

# data[].attributes.headline
Słownik motywów literackich, w tym baśniowych.

# data[].attributes.subject
Słownik motywów literackich, w tym baśniowych.

# data[].attributes.body
Wspaniały projekt Kingi S.😍 Zajrzyjcie!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
słownik

motywów literackich i baniowych

motywy literackie

Łączy się według pewnych reguł w jednostki wyższego rzędu, takie jak postać literacka, wątek, temat, fabuła. Wszystkie motywy w utworze literackim układają się w pewien porządek, czasowy lub przyczynowy; decydują o wątkach i fabule utworu.

motyw literacki - najmniejsza elementarna jednostka świata przedstawionego dzieła: zdarzenie, przedmiot, cecha, sytuacja, przeżycie. Powtarzające się na przestrzeni wieków motywy to toposy. Ze względu na stosunek do odśrodkowych elementów świata przedstawionego rozróżnia się m. spoiste i luźne. Pierwsze wiąże się organicznie z zasadniczą linią tematyczną utworu, wprost lub pośrednio sprzyjają jej krystalizacji, drugie pozostają poza relacjami konstytutywnymi dla tematu, np. poza układem przyczynowo-skutkowym fabuły (jako epizody, elementy wprowadzone w dygresjach).

W dziele, zwłaszcza fabularnym, wyróżnia się też motywy statyczne (w opisach, w tle wydarzeń)

statyczny

dynamiczne (rozwijające zdarzenia w czasie, zmieniające, przekształcające je).

dynamiczny

wędrowny

Najbardziej skonwencjonalizowane są tzw. motywy wędrowne, powtarzające się w dużych grupach przekazów z różnych czasów i literatur.

Każdy z motywów, pełniących określoną funkcję w utworze,ma charakter mniej lub bardziej konwencjonalny, odwołuje siędoinnych dzieł znaczących w tradycji literackiej

motywy statyczne

motyw statyczny - rodzaj motywu literackiego dzięki któremu kształtowana jest przestrzeń świata przedstawionego; przede wszystkim przedmioty, elementy krajobrazu i inne zjawiska wypełniające tę przestrzeń, wpływające na wyglad zarówno świata jak i postaci w nim umieszczonych.Motywy statyczne nie prowadzą do radykalnych zmian w przekazie, są nimi opisy przyrody, miejsc, sprzętów, wyglądu i charakteru postaci.

Genial.ly Genial.ly. 169 likes · 83 talking about this. Genial.ly Facebook

Tweets by genially_es

Genially Web - About - Google+ Genially Web hasn't shared anything on this page with you. Google

Genial.ly Genial.ly es un gestor de contenidos interactivos con el cuál usuarios sin conocimientos en programación pueden crear sus propios "recursos interactivos" (presentaciones, guías, dossiers, paneles/posters, etc.) donde podrán ir agregando y configurando su contenido de forma dinámica y medir su impacto. LinkedIn

Genially Web Sign in now to see your channels and recommendations! YouTube

motywy dynamiczne

Motywy dynamiczne prowadzą do zmian w tekście, napędzają akcję utworu. Przykładem są zdarzenia, w których uczestniczą → bohaterowie bajki. Są to także czyny samych bohaterów.

motyw dynamiczny - rodzaj motywu literackiego, dzięki któremu świat przedstawiony może się zmieniać i przekształcać w czasie; są to najczęściej zdarzenia: motyw podróży, motyw spotkania;

04

motyw wędrowny ( obiegowy )-elementarna jednostka konstrukcyjnaswiata przedstawionefgo łatwo rozpoznawalna w wielu utworach ze względu na wyraziście zaznaczony jej człon schematyzujący..

To powtarzające się w różnych dziełach zdarzenia, sytuacje, przedmioty, mysli, przeżycia. Możemy je znaleźć m.in. w basniach, bajkach, balladach i powiesciach kryminalnych.Dzięki niemu możemy rozpoznać akcję przechodzącą w następną.

motywy wędrowne

Cechą jednostki konsrukcyjnej jest dwuczłonowość; można w nim wyróżnić człon indywidualizujący, związany z umiejscownieniem motywu w konkretnym świecie przedstawionym utworu, oraz człon schematyzujący, który odpowiada powracalności tego motywu w całej klasie utworów. Motywy o wyraźnym członie schematyzującym, a więc te których jednostkowa realizacja w niewielkim tylko stopniu przesłania ich standardowy charakter, zwykło się określać m. obiegowymi (lub wędrownymi); powtarzają się one w dużych zespołach przekazów powstałych niejednokrotnie w różnych czasach i literaturach.

Wyróżniamy również motywy pomocnicze: na nich opierają się watki poboczne, ujawniają ważne dla całości momenty; konstrukcyjne: na nich oparta jest cała fabuła utworu; dekoracyjne: związane z wątkami epizodycznymi, postaciami epizodycznymi, ujawniają tło sytuacji, tło panujących w utworze stosunków. Pojęcie centralnego zespołu motywów: to zespół motywów utrzymujących spójność tematyczną tekstu.

Genial.ly Genial.ly. 169 likes · 83 talking about this. Genial.ly Facebook

Tweets by genially_es

Genially Web - About - Google+ Genially Web hasn't shared anything on this page with you. Google

Genial.ly Genial.ly es un gestor de contenidos interactivos con el cuál usuarios sin conocimientos en programación pueden crear sus propios "recursos interactivos" (presentaciones, guías, dossiers, paneles/posters, etc.) donde podrán ir agregando y configurando su contenido de forma dinámica y medir su impacto. LinkedIn

Genially Web Sign in now to see your channels and recommendations! YouTube

Basń

Dominują w niej elementy fantastyki; opowiada o siłach nadprzyrodzonych, cudownych zdarzeniach, nadnaturalnych postaciach i zjawiskach. Jedną z ważniejszych cech baśni jest nieokreślony czas i miejsce akcji. Zawiera ludową mądrość, przedstawia wierzenia ludowe i magiczne ; baśń może być osnuta na podaniach , legendach .

motywy basniowe

motyw zwycięstwa miłości, sprawiedliwości i dobra

motyw wędrówki

motyw postaci nadprzyrodzonych, takich jak wróżki, trole i inne.

motyw zalki dobra ze złem

motyw mędrca. W baśniach często występuje postać, której wiedza jest ogromna, niedostępna dla większości śmiertelników. Ta osoba jest swoistym wykładnikiem moralnym, drogowskazem dla innych bohaterów.

przenikanie się świata nadprzyrodzonegoz realnym

do motywów basniowych zaliczamy:

# data[].attributes.attachment_link.title
motywy literackie i basniowe by Katarzyna on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
słownik motywów literackich i baniowych motywy literackie Łączy się według pewnych reguł w jednostki wyższego rzędu, takie jak postać literacka, wątek, temat, fabuła. Wszystkie motywy w utworze literackim układają się w pewien porządek, czasowy lub przyczynowy; decydują o wątkach i fabule utworu. motyw literacki - najmniejsza elementarna jednostka świata przedstawionego dzieła: zdarzenie, przedmiot, cecha, sytuacja, przeżycie.

# data[].attributes.body
Ostatnia prosta, czyli jak się zmotywować do nauki?😎

# data[].attributes.body
Kinga S. zaprasza na przygodę z Alicją z Krainy Czarów i jej bohaterami.🤩
Przyłączam się do zaproszenia.
Polecam również świetną (znaną Wam już ) aplikację Genial.ly.😍

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
nasza przygoda,na początek,Czy będziesz snił razem z,z kim jeszcze wyruszymy?,ruszaj w niezapomnianą przygodę!,Alicją?,Chodz razem z Alicją i jej przyjaciółmi po miejscach zaczarowanej krainy. Rozwiązuj zadania, odkrywaj nowe rzeczy a dojdziesz do celu, którym jest poznanie granic twojej wyobraźni. Tylko miej się na bacznoci, by królowa nie scieła ci głowy!,na początek...,Postacie,,Możesz wybrać ,z którą postacią chcesz przemierzać nieznane zakamarki Krainy Czarów.,ZWARIOWANY KAPELUSZNIK,KOT Z CHESHIRE,MARCOWY ZAJĄC,BIAŁY KRÓLIK,ALICJA,Pierwsze zadanie,Zwiększyła się,nic się nie stało,Zmniejszyła się,Spadłes do króliczej nory. Najpierw musisz przejsc z niej do cudownego ogrodu. Aby się tam dostać musisz udzielić poprawnej odpowiedzi na pytania.,Alicja po zjedzeniu ciastka:,Kto lubił prawić morały?,księżna,królowa,nibyżółw,gadatliwa i ciekawa swiata,inteligentna i nerwowa,nieuprzejma i bezporednia,Jaka była Alicja?,Udało ci się wejć do ogrodu. Spotkałes królową, która zaprosiła cię na grę w krokieta. Niestety rozzłosciłes królową. Aby nie ucięto ci głowy szybko udziel odpowiedzi na pytania.,prosiak,Dina,kot z Cheshire,Jak miał na imię kot Alicji?,Którą ztych rzeczy zgubił biały królik?,wszystkie te rzeczy,kamizelkę,złoty kluczyk,żadną z tych rzeczy,zegarek,W jednej z tych szuflad ukrył się list. Znajdz go.,Na rozprawie sądowej też pojawił się list. Kto próbował przekonać wszystkich, że list ten jest dowodem niewinnosci oskarżonego?,księżna,kapelusznik,Alicja,To jeszcze nie konic przygód. Rosniesz, rosniesz i rosniesz. By powrócić do normalnych rozmiarów musisz wpisać hasło. Ale popiesz się, bo za chwilę będziesz miał głowę w chmurach!,Uwaga!Odszukaj trzy zaginione cyfry, zapamiętaj je i ruszaj dalej klikając na zegarek królika!,1,7,3,.,wpisz kod,Enter,Unlocked,O nie! Królowa scięła ci głowę!,od nowa,Udało ci się! Jestem pewna, że mógłby wraz a Alicją podróżować po Krainie Czarów. Dziękuje za wspaniałą przygodę. A teraz dobrych snów!,Misión 3

# data[].attributes.attachment_link.description
nasza przygoda,na początek,Czy będziesz snił razem z,z kim jeszcze wyruszymy?,ruszaj w niezapomnianą przygodę!,Alicją?,Chodz razem z Alicją i jej przyjaciółmi po miejscach zaczarowanej krainy. Rozwiązuj zadania, odkrywaj nowe rzeczy a dojdziesz do celu, którym jest poznanie granic twojej wyobraźni.

# data[].attributes.headline
Tutaj również wywiad z autorką-Małgorzatą Musierowicz. 

# data[].attributes.subject
Tutaj również wywiad z autorką-Małgorzatą Musierowicz. 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Akcja rozpoczyna się w niedzielę 30 stycznia 1983 roku. Osiemnastoletni Maciej Ogorzałka czuł się śledzony przez sześciolatkę. Podczas obiadu u państwa Lewandowskich pojawiła się nieznajoma dziewczynka - Genowefa. Rodzina zaprosiła ją na posiłek, po którym Sławek odprowadzał małą do domu. W bramie wyznał miłość Idzie Borejko.

Maciek spotkał na ulicy piękną nieznajomą. Dowiedział się, że kupuje bilety do Opery i uczynił to samo. Po wyjściu przez małą Genowefę przewrócił się. Gdy wrócił do domu, na korepetycje przyszła do niego Kreska (Janina Krechowicz) - wnuczka profesora Dmuchawca. Chłopak zaproponował jej wyjście do Opery. Piękną nieznajomą okazała się zalotna i próżna Matylda Stągiewka. W jej bogatym domu odwiedziła ją niespodziewanie Genowefa. Dziewczyna postanowiła zabrać ją do Opery. Kreska w Operze zaskoczyła Maćka swym eleganckim strojem. W przerwie Maciek oczarowany Matyldą zapomniał o Jance, która musiała zająć się też Genowefą. Dziewczynkę zamiast przedstawienia bardziej interesowała łysina dyrygenta. Po psocie wraz z Kreską musiała opuścić Operę. Została odprowadzona do domu.

Kolejnego dnia Genowefa odwiedziła dom państwa Borejków. Oprócz pani domu i Idy, były tam Patrycja i Natalia oraz starsza Gabrysia z małym dzieckiem. Została gościnnie przyjęta. Mąż Gabrysi wyjechał do Australii, by zarabiać na życie. Czując się nieszczęśliwa Kreska poszła do domu Borejków. Wypłakała się Gabrysi. Na szyję rzuciła się jej Genowefa, którą potem miała odprowadzić do domu. Zaszła z nią na krem do Horteksu, gdzie przypadkowo natknęła się na Maćka i Matyldę. Uciekła.

Tym razem Genowefa wprosiła się na obiad do Piotra Ogorzałki (starszego brata Maćka). Wciąż zmieniała informacje o sobie. Piotr wyznał, że jest bankrutem. Gdy zasnął, mała wyszła. Piotra obudził koszmar. Wrócił Maciek, który pożyczył od niego eleganckie ubrania, wybierając się na randkę z Matyldą. Na spotkaniu zauważył, że nie może z dziewczyną znaleźć wspólnego języka, jednak jej uroda wciąż do niego przemawiała.

Dziadek Kreski zachorował na anginę. Dziewczyna wciąż myślała o ukochanym Maćku. Nie lubiła swojej nowej szkoły, a także sfrustrowanej wychowawczyni - Ewy Jedwabińskiej. Matematyczka też nie przepadała za jej hardością i luzem. Nie potrafiła zapanować nad klasą, a najbardziej we znaki dawał się jej niedźwiedziowaty Jacek Lelujek oraz Kreska. Zaspanego profesora obudziła obecność małej Genowefy, którą wpuściła Gabrysia. Gabrysia wyznała dawnemu nauczycielowi, że potrafi czuć się szczęśliwa. Kreska po szkole po raz pierwszy normalnie rozmawiała z Lelujką. Okazał się sympatyczny. Profesora Dmuchawca odwiedziła była uczennica Jedwabińska. Trudno jej było nawiązać kontakt z dawnym belfrem. Po powrocie Janka wspomniała o szkolnych problemach wychowawczyni. Dziadek nakazał jej wyrozumiałość. Maciek zaprosił Matyldę do siebie. Jego mieszkanie nie zrobiło na niej dobrego wrażenia. Ich pocałunek przerwała Genowefa. Matylda opuściła dom, a Maciek zrozumiał, że wodzi go za nos.

Jedwabińską na lekcji zastępował praktykant. Klasa cieszyła się. W drodze powrotnej Kreska z Jackiem spotkali Maćka, który zaprosił dziewczę na korepetycje. Nauczycielka zaszła do rodziców Lelujka i poskarżyła się na jego zachowanie. Genowefa nie zastała pogodnego nastroju u Lewandowskich. Sławek miał problemy w pracy, a jego ojciec nie chciał słyszeć o jego zamążpójściu. Dziewczynkę zaprosił do siebie Maciek, długo nie chciała wracać do domu. Chłopak zastanawiał się, czemu Kreska do niego nie przyszła. Poszedł do jej domu i dowiedział się, ze jej dziadka zabrało pogotowie. Przytulił płaczącą koleżankę, jednak ta odepchnęła go.

Mała Aurelia Jedwabińska zaszła do swej opiekunki na kolację, jednak nie mogła nic przełknąć. W domu Ogorzałków zgasło światło. Na korytarzu spotkali Gabrysię. Maciek poinformował ją o stanie profesora Dmuchawca. Mama była bardzo zła na córkę Aurelię i skrzyczała ją. Jedynym jej pocieszycielem był pluszowy Piesek. Stan zdrowia dziadka Kreski poprawiał się. Na lekcji matematyki uczniowie ponownie zamanifestowali swój sprzeciw wobec Jedwabińskiej. Maciek usłyszał przez przypadek w tramwaju, co tak naprawdę myśli o nim Matylda. Twierdziła, że je z jej ręki. Kreska wraz z Lelujkiem odwiedziła dziadka w szpitalu. Przekonywała kolegę, że ich nauczycielka tak naprawdę nie jest zła. Wieczorem spotkała pod domem Genowefę i zaprosiła ją na racuszki. Wspólnie z Maćkiem odprowadziła ją do domu. Maciek wyznał, że chciałby, by Janka została jego dziewczyną, zaś ta odparła, że nie chce tombaku. Chłopak poskarżył się bratu na oziębłość Kreski. Odwiedziła ich Gabrysia, z którą Piotr - pesymista pokłócił się o idealizm.

Autor: Redakcja klp.pl dla: Kulturalna Polska klp.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Akcja rozpoczyna się w niedzielę 30 stycznia 1983 roku. Osiemnastoletni Maciej Ogorzałka czuł się śledzony przez sześciolatkę. Podczas obiadu u państwa Lewandowskich pojawiła się nieznajoma dziewczynka - Genowefa. Rodzina zaprosiła ją na posiłek, po którym Sławek odprowadzał małą do domu. W bramie wyznał miłość Idzie Borejko. Maciek spotkał na ulicy piękną nieznajomą.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
„Opium w rosole" to powieść Małgorzaty Musierowicz należąca do jednego z najbardziej ulubionych przez młodzież serii - „Jeżycjady". Opowiada ona o historii kilku poznańskich rodzin, a przede wszystkim skupia się na relacjach, jakie łączą młodzież - przyjaźniach, miłościach, koleżeństwie. Napisana jest w sposób barwny, z dużą dawką dystansu do bohaterów oraz wielką dawką humoru.

W tej części serii głównymi bohaterami są - Kreska - Janina Krechowicz oraz Maciej Ogorzałka, a także sześcioletnia Genowefa (która okazuje się nie być osobą, za którą się podaje). Obserwujemy perypetie miłosne między parą nastolatków - pierwsze zakochania, rozczarowania, łzy, ale i chwile szczęścia. Oczywiście nie zabraknie bohaterów, których czytelnicy poznali w poprzednich częściach serii. Są starsi, dojrzalsi, także przeżywają życiowe rozterki. Wszelkim perypetiom towarzyszy małą Genowefa. Jest łącznikiem między rodzinami i ich problemami. Chociaż nikt dokładnie nie wie kim jest, każdy przyjmuje ją pod swój dach okazując jej miłość.

Jak zawsze w prozie Musierowicz nie zabrakło dydaktyzmu, kreowania właściwych i pożądanych postaw. Jednak moralizatorstwo w wydaniu pisarki nie jest zauważalne, nie przytłacza. Wśród świetnego humoru słownego przemycone zostają ważne życiowe prawdy i wskazówki, które zebrane określają katalog wskazań - jak żyć i być szczęśliwym.

Opium w rosole - czas akcji

Istotny dla zrozumienia fabuły utworu jest czas akcji. Powieściowa akcja rozgrywa się od 30 stycznia 1983 roku do 17 marca tegoż roku, czyli niecałe dwa miesiące. Panuje mroźna i śnieżna zima, o czym świadczą zimowe stroje bohaterów, ich rumieńce i opisywane zabawy na śniegu, m. in. zjeżdżanie na sankach.

Jednak najważniejsze jest to, że pierwsza połowa lat osiemdziesiątych były to czasy Polski Rzeczpospolitej Ludowej, w której warunki bytowe i ekonomiczne znacznie różniły się od obecnych. Prywatny rynek nie istniał, a w konsekwencji wprowadzonego w 1981 roku stanu wojennego wiele osób internowano, to znaczy pozbawiono wolności i przewieziono do specjalnych miejsc odosobnienia. Tak stało się z panem Borejko, rodzicami Kreski, czy ojcem Lelujka. Wspomnienie o elektryku z wąsami to niewątpliwie nawiązanie do Lecha Wałęsy, który w 1983 roku otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla.

O czasach socjalistycznych świadczy kilka innych faktów. Przez miasto przejeżdżają często opancerzone kolumny samochodów i wozów policyjnych. W kolejkach trzeba było stać niemal po wszystko, zaś na mięso obowiązywały kartki. Czekoladę bez kartek można było dostać w przerwie podczas koncertu w operze.

List z Australii do Polski szedł trzy i pół miesiąca. W humorystyczny sposób autorka ocenia modę ówczesnych pań: „Kobieta elegancka - sprzeczność sama w sobie." Bawiące się na śniegu dzieci ubrane były w bardzo podobne ortalionowe kurtki o przygaszonych kolorach. Niezrozumiały jest w dzisiejszych czasach zachwyt Maćka tak, wydawałoby się, banalnym zapachem, jak zapach cytryn. Cytryny były wówczas luksusem.

Opium w rosole - znaczenie tytułu

Wiele z tytułów powieści Musierowicz opartych zostało o grę słowną lub zagadkę. Podobnie zagadkowo brzmi tytuł „Opium w rosole". Opium to narkotyk - substancja otrzymywana z maku lekarskiego, w przeszłości używana głównie jako środek przeciwbólowy, uspokajający, środek nasenny i odurzający. Na pierwszy rzut oka nie ma nic wspólnego z rosołem - popularną na polskich stołach zupą.

Tytuł wiąże się z jednym z głównych wątków. Poszukiwaniem domowego ciepła przez Genowefę. Symbolem tego ciepła stał się właśnie rosół. Dziewczynka wcześniej nigdy go nie lubiła, a wręcz nienawidziła, jednak będąc w gościach - u państwa Borejków jadła chętnie. Powiązanie zupy z narkotykiem znajdujemy w rozmowie mamy Aurelii i pani Borejko:
- Aurelia nie cierpi rosołu! Nienawidzi! Trzeba ją zmuszać, żeby przełknęła choć łyżkę! Czy może to był jakiś specjalny rosół?...
- Zwykły chudy rosołek.
- Może... jakaś specjalna przyprawa?...
Pani Borejko roześmiała się.
- Może. Przyprawa pana Ogorzałki. Zresztą potem i Gabrysia, moja córka, przyprawiała, i ja. To niezawodna przyprawa. Wszystko z nią smakuje, nawet suche ziemniaki.
- Maggi? - dopytywała się Ewa całkiem już natarczywie, po czym zreflektowała się i pokryła zmieszanie suchym śmieszkiem. - Albo może jakiś narkotyk?
- Może to i narkotyk: trochę serca - śmiała się pani Borejko.

Jak możemy bez trudu się domyśleć tym narkotykiem, czyli opium, była miłość. I to właśnie nią, jak egzotyczną i nieziemską „przyprawą" przyciągali Genowefę zarówno Borejkowie, jak i Lewandowscy czy Ogorzałkowie. Nie jest bowiem tak ważne co jemy, ale w jakim nastroju i z kim. Aurelia nie potrafiła przełknąć nawet kromki chleba z szynką u opiekunki Lisickiej, natomiast u Piotra Ogorzałki smakowała jej nawet kartoflana zupa z proszku. Musierowicz używając metafory w przenośny sposób oddała sens utworu - najważniejsza jest miłość, która działa jak narkotyk. Przy niej wszystko blaknie, a pospolity rosół może stać się największą ucztą.

Opium w rosole - problematyka

W powieściach Małgorzaty Musierowicz uwaga skupiona jest na sprawach codziennych, obyczajowych, a przez to bliskich każdemu czytelnikowi. Możemy mieć wrażenie, że opisane historie mogłyby się wydarzyć wokół nas, dlatego może są nam tak bliskie. Podstawowa problematyka „Opium w rosole" to relacje międzyludzkie, a przede wszystkim miłość.

To miłość okazuje się największą wartością. Zarówno dla małej Genowefy (Aurelii), która w domu nie zaznała ciepła rodzinnego (mama nie potrafiła okazać jej miłości, ojciec uciekał od nieczułej i pedantycznej żony w pracę), jak i innych bohaterów. Na szczęście sześcioletnia dziewczynka jest bezpośrednia i odważna. Wchodzi do obcych domów, by pogrzać się w rodzinnym cieple. Jej mama przeżywa szok, gdy mała w końcu ucieka do ludzi, którzy sprawiają , że czuje się bezpieczna. Miłość przyciąga jak narkotyk zdaje się sugerować w tytule autorka. Inny rodzaj miłości łączy Kreskę i Maćka. Przeżywają wiele rozterek, pomyłek i rozpaczy, by w końcu zrozumieć, że są dla siebie stworzeni. Maciek jednak wcześniej przechodzi ślepe zauroczenie - wydaje się mu, że kocha piękną i próżną Matyldę.

Powieść Musierowicz pokazuje także czym jest przyjaźń. Jacek, choć podoba mu się Kreska, szanuje jej wybór i obiecuje, że nigdy nie da jej skrzywdzić. Janka bliskość znajduje w rodzinie Borejków. Wie, że zawsze może liczyć na ich pomoc. I rzeczywiście, gdy chce się wypłakać znajduje w Gabrysi pocieszycielkę. To ona także wspomaga ją finansowo w trudnych chwilach. Rodzina to także ważna wartość w powieści. Nie musi być pełna. Równie wartościowe, jak domy Borejków czy Lewandowskich są mieszkania braci Ogorzałków i dziadka Dmuchawca.

Powieść porusza wiele ważkich kwestii i uczy, jak sobie z nimi radzić w życiu. Pokazuje tęsknotę (Janka za rodzicami, Gabrysia za mężem, pani Borejko za mężem) oraz to, co z życiem człowieka mogą zrobić niespełnione ambicje (dom Jedwabińskiej). Uczy, że ludzi nie można oceniać z pozoru, trzeba spojrzeć na nich z wielu stron i spróbować zrozumieć. To z kolei co z wierzchu piękne i powabne, okazać się może w środku puste (Matylda).

Tło utworu stanowi ostatnia dekada PRL-u. Panuje zniewolenie, większość produktów nie jest ogólnie dostępna. Mimo tej szarości ludzie starają się sobie radzić i pomagać. Nie liczy się, czy ktoś jest bogaty czy nie - najważniejsze to mieć serce dla innych i potrafić dostrzec w nich serce.

Plan wydarzeń Opium w rosole

1. Obecność nieznajomej sześciolatki Genowefy na obiedzie u państwa Lewandowskich.
2. Wyznanie miłości Idzie Borejko przez Sławka.
3. Tajemnicza nieznajoma napotkana przez Maćka.
4. Zaproszenie Kreski do Opery przez Maćka.
5. Niespodziewana wizyta Genowefy u Matyldy.
6. Zawód miłosny i rozpacz Janiny w teatrze.
7. Wizyta Gabrysi w domu państwa Borejków.
8. Czułe spotkanie Genowefy i Kreski.
9. Niefortunne spotkanie Kreski z Maćkiem i Matyldą w Horteksie.
10. Wspólny obiad Genowefy i Piotra Ogorzałki.

11. Randka Maćka i Matyldy w Horteksie.
12. Angina profesora Dmuchawca.
13. Nielubiana szkoła Kreski.
14. Kłopoty wychowawcze Ewy Jedwabińskiej.
15. Zapewnienia Gabrysi o szczęściu podczas odwiedzin Dmuchawca.
16. Odwiedziny Jedwabińskiej u Dmuchawca.
17. Przekonanie Janki o nieszczęściu nauczycielki.
18. Przerwany pocałunek Maćka i Matyldy.
19. Zaproszenie Kreski przez Maćka na korepetycje.
20. Problemy i kłótnie u Lewandowskich.

21. Przygarnięcie Genowefy przez Maćka.
22. Wiadomość o zabraniu dziadka Kreski przez pogotowie.
23. Złe stosunki małej Aurelii Jedwabińskiej z matką.
24. Zaostrzenie konfliktu klasy Kreski z wychowawczynią.
25. Podsłuchana przez Maćka rozmowa Matyldy z koleżanką.
26. Odwiedziny Janki i Jacka w szpitalu.
27. Nieporozumienie między Maćkiem a Kreską po odprowadzeniu Genowefy do domu.
28. Wizyta Gabrysi u braci Ogorzałków.
29. Sprzeciw klasy Jedwabińskiej wobec dyrektora.
30. Nieudane imieniny Matyldy.

31. Wizyta Jedwabińskiej u Dmuchawca w szpitalu.
32. Oświadczyny Sławka w domu Borejków.
33. Spacer Jedwabińskiej z córką.
34. Zniknięcie Aurelii.
35. Wyznanie Maćka.
36. Zapowiedź powrotu męża Gabrysi.
37. Pozostanie Genowefy na noc u Kreski.
38. Bezskuteczne poszukiwania córki przez Jedwabińskich.
39. Poranna wizyta Genowefy u Maćka.
40. Mijanie się Aurelii z matką.

41. Rywalizacja Lelujka i Maćka o Jankę.
42. Przedstawienie w Operze.
43. Powrót Aurelii do domu.
44. Pojednanie z matką.

Opium w rosole - miejsce akcji

Miejscem akcji powieści „Opium w rosole" jest Poznań z pierwszej połowy lat osiemdziesiątych. Wydarzenia rozgrywają się przede wszystkim w kamienicy przy ulicy Roosvelta. Autorka wymienia jednak wiele nazw ulic, z których niektóre pozostały do dziś ulica Roosvelta, Kochanowskiego, Norwida, Głogowska, Krasińskiego, Libelta, Zwierzyniecka, Kościelna, Kraszewskiego, inne, jak ulica Stalingradzka zmieniły nazwę. Oprócz tego spotkamy inne nazwy topograficzne: rondo Kopernika, plac Mickiewicza, park Moniuszki, most Dworcowy, most Teatralny.

Topografię wzbogacają pomniki: Mickiewicza i Poznańskiego Czerwca, parki: Park Przyjaźni i Bohaterstwa Broni na Cytadeli i charakterystyczne budynki i miejsca: kościół Dominikanów, szpital Raszei, Kino „Bałtyk", restauracja „Łowiecka", Dom Studencki, hotel „Merkury". Wspomniana zostaje Teatralka - malowniczy skwer położony na zboczu wzgórza, którego szczytem przebiegała ulica Fredry. Bardziej szczegółowo został opisany gmach Opery z kamiennymi postaciami przy wejściu. Opera Poznańska był to budynek o szlachetnych proporcjach i takich też tradycjach. Wystrój był pełen czerwieni i złoceń. Nad głowami melomanów wisiał olbrzymi żyrandol mieniący się kryształami. Bufet mieścił się w lustrzanej pseudorokokowej salce, pełnej kryształowych połysków i zwierciadlanych lśnień. Wewnątrz znajdował się pomnik Moniuszki. Innym opisanym obiektem jest liceum, do którego uczęszczała Kreska. Był to poniemiecki gmach o grubych murach, tłumiących wszelkie odgłosy i o wysokich oknach, osadzonych tak głęboko, że zawsze sączyło się z nich takie same światło - dalekie i martwe - niezależnie od pogody. Potężne drzwi wejściowe przywodziły na myśl więzienie.

Miejsce akcji stanowią nieraz szczegółowo opisane mieszkania bohaterów. Wśród nich poznajemy:
* Mieszkanie Lewandowskich - suterena w kamienicy przy ul. Roosvelta. Jadalnia - niski, ciemnawy i biedny pokój z dwojgiem okien. Był zaciszny, przytulny i zagracony starymi meblami. Pośrodku stał stół i krzesła o twardych, wysokich oparciach. Korytarz wiodący do ich drzwi był ciemnawy i nieprzytulny. Obok znajdowały się drzwi do Piotra Ogorzałki i prywatnego zakładu szycia kołder.

* Mieszkanie Piotra i Maćka Ogorzałków - niewielka uboga suterena położona w kamienicy przy ul. Roosvelta. Panował tam nieład. Na podłodze poniewierały się części samochodowe i sprzęt od roweru, jednak książki były poukładane równo i wszystko co potrzebne było pod ręką. Koledzy maćka bardzo lubili to mieszkanie, w którym panowała „zasiedziała przytulność": „Przy tapczanie Maćka znajdowały się części i opony od roweru [...] panoszył się na podłodze adapter stereofoniczny, jedyny przedmiot w tym pokoju odkurzany przez właściciela przynajmniej raz dziennie. Pozostałe przedmioty nie miały tyle szczęścia. [...] Dzięki temu w mieszkaniu panował szczególny rodzaj zasiedziałej przytulności - bowiem zgodnie z tendencjami męskiej psychiki zaprowadzono tu jednak swoisty ład, oparty na jakichś nieokreślonych, lecz logicznych zasadach, gazety poskładane były rocznikami, książki stały w idealnym porządku i zawsze wiadomo było, gdzie sięgnąć, żeby wyjąć potrzebny tom, a wszystkie luźne papiery, listy i zeszyty wtłoczone były po prostu do szuflad, podobnie jak skarpetki, chustki i krawat. Z kolei w kuchni swoje miejsce miały przybory wędkarskie.

* Mieszkanie Matyldy Stągiewki - było obrazem luksusu w dobrym stylu. Była to willa z oszklonym gankiem. Linie, kolory i faktury były skomponowane w przemyślaną całość, a najdrobniejszy nawet przedmiot posiadał swoje miejsce. W kuchni położone były błękitne kafelki, a meble wykonane były z jasnej sosny.

* Mieszkanie Borejków - było przestronne i jasne, z okien rozciągał się widok na park wokół Opery. Pośrodku obszernej i miłej kuchni stał potężny stary stół na grubych toczonych nogach. Zielony pokój zajmowała Gabrysia z dzieckiem, dlatego wszędzie porozrzucane były zabawki, zaś stół, jak to u Borejków, zarzucony był książkami i gazetami. Wszyscy w okolicy znali dom Borejków z gościnności. Strapieni szukali tam pocieszenia.

* Mieszkanie Ewy Jedwabińskiej - było oczkiem w głowie gospodyni i urządzone zostało z przesadną pedanterią. Dominowały dwa kolory - czerń i biel. W tym graficznym wnętrzu jedyną płaszczyznę koloru stanowiły książki w obramowaniu z pnącej zieleni. Inne drobiazgi utrzymane były w czarno-białej kolorystyce. Kuchnia była biała i przypominała wnętrze laboratorium. Łazienka wyłożona była czarnymi kafelkami. Pokój Aurelii wytapetowany był w tapetą w czarno-białą kratę. Stały tam białe mebelki, a biała pościel miała wzór w czarne groszki.

Opium w rosole - główne wątki

W powieści Małgorzaty Musierowicz możemy wyróżnić dwa główne wątki i kilka pobocznych, dlatego mówimy o „Opium w rosole" jako o powieści wielowątkowej. Podstawowym wątkiem spajającym pozostałe jest wątek sześcioletniej Aurelii, która czując się niekochana w domu odwiedza obcych ludzi. W ich domach znajduje to, czego potrzebuje - ciepło rodzinnego domu, autentyczne zainteresowanie, przyjaźń i bezinteresowność. Ucieka od despotycznej i pedantycznej matki, która potrafi nawet specjalnie przed nią chować jej ulubioną zabawkę - Pieska. Za to u Lewandowskich, Borejków, Ogorzałków czy u Kreski czuje się bezpiecznie i radośnie. Wszyscy akceptują małą taką, jaka jest, nie krzyczą, nie traktują przedmiotowo. Na szczęście Ewa Jedwabińska w porę zdaje sobie sprawę ze swego błędu i odnajduje w sobie zagubioną miłość do córki.

Drugim wątkiem są relacje Kreski i Maćka Ogorzałka. Początkowo Maciek traktuje Kreskę jak kumpelę i nie do końca nią przepada - zarzuca jej brak romantyzmu. Udziela jej korepetycji z matematyki. Gdy zakochuje się w przypadkowo spotkanej Matyldzie, która perfidnie wykorzystuje jego uczucia, Kreska uświadamia sobie, jak bardzo zależy jej na koledze. Zawsze się w nim podkochiwała, a teraz rozpacza, widząc jak bardzo podoba mu się próżna Matylda. Z czasem jednak Maciek przekonuje się, że Matylda bawi się nim, jest pusta i sztuczna. Za to coraz bardziej tęskni za Kreską. Gdy oświadcza jej, że chce z nią chodzić, ta odrzuca sztuczne deklaracje, za to zaczyna przyjaźnić się z Jackiem, co z kolei doprowadza Maćka do szału. Ostatecznie wszystko kończy się dobrze i młodzi nikogo poza sobą nie widzą.

Pozostałe wątki dotyczą Ewy Jedwabińskiej i jej niespełnionego życia. Pragnęła robić karierę naukową, a tymczasem musi wykładać w szkole. Jest sfrustrowana, nie lubi swych uczniów. W dodatku jest ambitna i pedantyczna i nie umie okazywać uczuć. Ostatecznie przekonuje się, że miłość do córki jest najważniejsza. Pobocznymi watkami jest tęsknota Gabrysi za mężem, który wyjechał do Australii, aby „zarabiać dolary". Ostatecznie skruszony Janusz Pyziak postanawia wrócić do żony i ich córeczki. Inne problemy ma Piotr Ogorzałek. Został wyrzucony z dobrej pracy i musi wykonywać niechciany obowiązek. Jest pesymistą i na życie patrzy w czarnych barwach. Do zarysowanych wątków należą również kariera i choroba profesora Dmuchawca oraz oświadczyny Sławka Lewandowskiego i Idy Borejkówny.

Opium w rosole - kompozycja i narracja

„Opium w rosole" należy do powieści młodzieżowych, jest zarazem powieścią obyczajową, która oddaje realia z czasów PRL-u, z pierwszej połowy lat osiemdziesiątych. Kompozycja utworu jest zamknięta. Na początku poznajemy głównych bohaterów: Maćka, Lewandowskich, a także Genowefę. Zaczynają się także główne wątki: odwiedziny tajemniczej dziewczynki, która przedstawia się jako Genowefa, a także miłosne perypetie Maćka Ogorzałki. W ostatnim rozdziale wszystkie wątki kończą się szczęśliwie: Maciek cieszysz się z Kreską wzajemną miłością, zaś Aurelia (Genowefa) dostaje od matki to, czego dopominała się nieświadomie przez wiele tygodni - miłość.

Powieść utrzymana jest w napięciu. Osobą, która łączy wszystkich bohaterów i wątki jest sześcioletnia dziewczynka Aurelia, która przedstawia się jako Genowefa. Szukając miłości trafia do kolejnych domów: Lewandowskich, Borejków, Ogorzałków i Kreski. Wtrąca się do ich życia, próbuje swatać młodych, na pewno wprowadza zamieszanie w ich ustabilizowanym rytmie. Niesie też z sobą wiele uśmiechu, dzięki swej beztroskości. Utwór jest wielowątkowy. Główne wątki to związek uczuciowy Maćka i Janiny Krechowiak oraz poszukiwanie uczucia i przyjaźni przez Genowefę. Pozostałe to nieszczęśliwe życie nauczycielki Jedwabińskiej, choroba Dmuchawca, oświadczyny Sławka, tęsknota Gabrysi za mężem.

Narracja powieści Musierowicz przeprowadzona została w trzeciej osobie. Narrator jest wszechwiedzący - wie o przeszłości, uczuciach, myślach i planach bohaterów. W powieści mamy do czynienia z komizmem słownym - autorka często używa żartów, podchodzi do swoich bohaterów z dużym dystansem. Czasem narrator oddaje głos bohaterom.

Małgorzata Musierowicz - biogram

Małgorzata Musierowicz przyszła na świat 9 stycznia 1945 w Poznaniu, w dzielnicy Jeżyce. Ukończyła VII Liceum Ogólnokształcące im. Dąbrówki w Poznaniu, a następnie Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Poznaniu na Wydziale Malarstwa i Grafiki dyplomem z grafiki użytkowej w roku 1968. Jest siostrą Stanisława Barańczaka.

Musierowicz zajmuje się pisaniem i ilustrowaniem książek dla dzieci i młodzieży. Jej debiut literacki to powieść dla młodzieży „Małomówny i rodzina" z 1975 roku, która choć nie wygrała w konkursie Ludowej Spółdzielni Wydawniczej, to jednak wzbudziła spore zainteresowanie. Jak wspomina autorka zaczęła pisać, by samej sobie dostarczyć materiałów do ilustrowania w czasach, gdy nikt nie kwapił się do zasypywania jej zleceniami. Następnie powstała (i do dziś powstaje) seria „Jeżycjady", której miejsce akcji ulokowane zostało w poznańskiej dzielnicy Jeżyce. Oprócz twórczości dla dzieci i młodzieży Musierowicz jest autorką gawęd kulinarnych oraz autobiografii. Pisywała także felietony do „Tygodnika Powszechnego, które ukazały się w formie trzech książek pod tytułem: „Frywolitki, czyli ostatnio przeczytałam książkę!!!".

W 1982 roku na Listę Honorową im. Hansa Christiana Andersena wpisano „Kwiat kalafiora". Za swoje książki Małgorzata Musierowicz otrzymała wiele nagród, m.in. „Kłamczuchę", przyznano jej Złote Koziołki. Jej książka pt. „Noelka" została wpisana na polską listę Międzynarodowej Izby ds. Książek dla Młodych (IBBY). Jej powieści zostały przetłumaczone na wiele języków. Na wniosek dzieci została Kawalerem Orderu Uśmiechu w 1994 roku. W 2008 roku została odznaczona Medalem Polskiej Sekcji IBBY za całokształt twórczości.

O swoim pisarstwie Musierowicz opowiada tak: Uważam za wielki dar niebios to, że wolno mi się zajmować zawodowo zjawiskiem, które kocham: książką. Od dziecka wiedziałam, że do pełni szczęścia potrzebuję tylko niedużej domowej drukarni - i oto ją mam, w postaci komputera. Spędzam rozkoszne i zajmujące chwile projektując, bawiąc się i pracując, pisząc i rysując z pomocą tego mądrali. Umie on mnóstwo! - ale nie wszystko, niestety: wymyślić, napisać i zilustrować powieść muszę osobiście. Znikąd pomocy.

Opium w rosole - cytaty

Charakterystyka Maćka Ogorzałki
* W osiemnastym roku życia Maciek wyrósł bujnie a nagle. Kiedy patrzał na swoje ręce, zdumiewało go, że są takie długie, a to samo dotyczyło nóg, które (...) były jeszcze dłuższe. Maciej Ogorzałka - romantyk o charakterze eksplozywnym i dość znacznie rozbudowanej ambicji - uważał, że niestety cholerny los skarał go tym wzrostem, że wygląda jak Alicja w krainie czarów po zjedzeniu wiadomego ciasteczka i że jest teraz, krótko mówiąc, dziwacznie nieproporcjonalny. Nie był. Sylwetkę miał, że daj Boże każdemu, a do tego twarz Kmicica, nos orli, uśmiech ujmujący, a wejrzenie uczciwe i śmiałe. Co zaś do jego sposobu bycia cechował się on nieco przesadną powagą i godnością, którymi Maciek starannie rekompensował swe wyimaginowane defekty.

Charakterystyka Marty Lewandowskiej:
* Pani Marta była jedną z tych osób, które nie potrafiłyby z pewnością napisać pracy naukowej, ani też poematu, ale które za to bez wahania przygarną bezdomnego kota, bez narzekań wychowają gromadę dzieci, bez zastanowienia zajrzą do chorego sąsiada i bez niczyjej namowy przynosić będą zakupy bezradnej staruszce. Należała do tego cichego i niemal niedostrzegalnego gatunku ludzi, bez którego życie każdego społeczeństwa zmieniłoby się w istną dżunglę.

Wierszyk wygłoszony przez Genowefę u Lewandowskich:
* - Powiem wierszyk! - oznajmiła nagle, zdejmując botki i włażąc na krzesło.
Odkaszlnęła leciutko, by skierować na siebie uwagę zebranych, złożyła wiotkie rączki wyuczonym ruchem, przybrała sztuczną minkę i sztucznym blaszanym głosikiem wyrecytowała, patrząc głęboko w oczy pana Lewandowskiego:
- Stary jesteś, śmierć cię czeka.
Garbarz po twą skórę pośle.
Już niedługo twego życia.
Mój ty stary, biedny ośle. [...]
- Do diabła, zapomniałam, jak to dalej leci.
- Całe szczęście - burknął Sławek. - Nie wiadomo, do czego by doszło.

Próba dowiedzenia się przez Lewandowskich, kim jest ojciec małej Genowefy:
* - [...] tatuś nie jest pijusem. Jest tym...
no, zapomniałam.
- Narkomanem! - podsunął Sławek.
- Nie. Na „i".
- Inwalidą? [...]
- Inspektorem! [...]
- Inkasentem!
- Nieee... podobnie, ale nie tak...
- Kasjerem!
- Nie... takie długie słowo...[...] O, już wiem! - powiedziała z ulgą Genowefa. - Inte... lektualistą.

Spotkanie Maćka z...
* Maciek zatrzymał się, postać ludzka też się zatrzymała i podniósłszy zaśnieżone rzęsy, ukazała w ich białej oprawie chłodne jak źródło, jasne oczy o przejrzystych tęczówkach i tajemniczym wejrzeniu. Oczy te lśniły w twarzy zaróżowionej od mrozu, dość nijakiej [...], ale harmonijnej. Natomiast położone poniżej usta były całkowicie niezwykłe. Mianowicie miały taki wyraz, jakby ich właścicielka bezustannie gotowała się do całowania.
W Maćka jakby grom strzelił.
(...) stał w miejscu i patrzał w przejrzyste oczy, a one sygnalizowały mu takie mnóstwo różności, że biedaczysko doznawał niemal zawrotu głowy. Po raz pierwszy bowiem oczy dziewczęce mówiły mu z tak bliska i tak bez ogródek, że jest przystojny, wspaniały i męski, i bardzo-bardzo interesujący, i że kto wie... kto wie...

Maciek o zauroczeniu:
* Rzuciła na niego urok osobisty. Bez wątpienia.

Artystyczny nieład w mieszkaniu Piotra i Maćka Ogorzałków:
* Maciek mieszkał tylko z bratem. [...] w mieszkaniu [...] panował duch swobody. Przy tapczanie Maćka znajdowały się części i opony od roweru [...] panoszył się na podłodze adapter stereofoniczny, jedyny przedmiot w tym pokoju odkurzany przez właściciela przynajmniej raz dziennie. Pozostałe przedmioty nie miały tyle szczęścia. [...] Dzięki temu w mieszkaniu panował szczególny rodzaj zasiedziałej przytulności - bowiem zgodnie z tendencjami męskiej psychiki zaprowadzono tu jednak swoisty ład, oparty na jakichś nieokreślonych, lecz logicznych zasadach, gazety poskładane były rocznikami, książki stały w idealnym porządku i zawsze wiadomo było, gdzie sięgnąć, żeby wyjąć potrzebny tom, a wszystkie luźne papiery, listy i zeszyty wtłoczone były po prostu do szuflad, podobnie jak skarpetki, chustki i krawat.

Charakterystyka Kreski:
* Kreska była delikatnym, miłym i zbzikowanym stworzeniem o promiennych burych oczach z wielkimi rzęsami i burych włosach obsmyczonych na Izabelę Trojanowską. Była ładna - której to cechy nie zdołała jeszcze całkowicie zniweczyć przez swój sposób ubierania się. Nosiła jakieś dziwaczne płaszcze, jakby ze starej ciotki, długie kamizele własnej roboty, pozszywane z łatek, kolorowe getry z włóczki oraz takież czapki-uszanki, swetry-olbrzymy i parometrowe szale z frędzlami. Posuwała się nawet niekiedy do własnoręcznego wykonywania butów i torebek. Wszystko to wyglądało raczej biednie, ale zabawnie i modnie, a Maćkowi podobało się przede wszystkim dlatego, że wiedział, co się kryje za tym nieustającym festiwalem pomysłowości: Kreska chronicznie nie miała forsy.
* [...]była to rzeczywiście świetna dziewczyna, tylko że Maciek nie przepadał za jej towarzystwem. Raził go w Kresce całkowity brak poetycznej zadumy i tego tchnienia romantyzmu, który cechować winien dziewczynę - zwłaszcza ładną. Kreska była, niestety, przeraźliwie rzeczowa, odpychająco koleżeńska, i w ogóle zachowywała się jak kapral.

Opis wyrzutów sumienia:
* Każdy chyba uczynił choć raz w życiu coś, czego się wstydzi i z powodu czego miewa wyrzuty sumienia. (...) wyrzuty te mogą stanowić męczarnię dla duszy lub też być słabym zaledwie świerzbieniem na powierzchni pamięci; zależy to od kalibru owego uczynku, od tego - czy miało miejsce grube świństwo, czy też zaledwie potknięcie towarzyskie. Zależy także od kalibru, stylu i klasy człowieka. Jeden skręca się ze wstydu przez długie lata, bo zdarzyło mu się plotkować o osobie, której obecności nie był świadomy. Kto inny (...) skrzywdzi lub poniży bliźniego, oszuka go, pobije lub zabije - i nie będzie miał z tego powodu żadnych niepokojów, prócz może jednego, czy się jednak na nim ktoś kiedyś nie zemści. Różnie bywa. (...) przykłady można by mnożyć. Wniosek z nich jednak zawsze ten sam: mało kto może sobie powiedzieć „jestem w porządku".
O uspokajaniu sumienia:
* [...] uspokajanie sumienia przy pomocy porównań, choćby skuteczne, bywa zwodnicze (gdyż prawdą może być tylko prawda, nic innego). Praktyka ta przypomina okrywanie słonia kołderką: prędzej czy później, mniej lub bardziej drastycznie, coś jednak spod niej wychynie.

O pierwszym skojarzeniu:
* Pierwsze skojarzenie nie bez powodu tak interesuje psychiatrów. Pierwsze skojarzenie bowiem wypływa z podświadomości, a ta wiadomo co zawiera przede wszystkim: szczerą prawdę o poczuciu winy.

Dzieciństwo Matyldy:
* W dzieciństwie Matylda była zgoła nieinteresującym, przejedzonym słodyczami grubasem o apatycznej twarzyczce i tkniętych próchnicą zębach. Koledzy w szkole z upodobaniem nękali ją przezwiskami, wśród których „Szczerbol" było zdecydowanie najelegantszym. Lata spędzone w uczelni stopnia podstawowego upłynęły Matyldzie na bezsilnym łkaniu w poduszkę (...). Teraz brała za to swój odwet. Wypracowana jej aparycja i nienaganne odzienie, skąpy uśmieszek i modulowany głos oraz usta ułożone w kuszący dziobek czyniły (...) piorunujące wrażenie nawet na niegdysiejszych prześladowcach. Matylda wykorzystywała to z rozmachem i bez większych skrupułów.

O modzie w czasach deficytu:
* - Kryzys jak licho, wcale nie trzeba się stroić. O, patrz, tamta dziewczyna przyszła do opery w dżinsach i w golfie.
- Tamta dziewczyna nie ma krzty wyczucia - oznajmiła Kreska z mocą. - Równie dobrze mogła przyjść w szlafroku, bo jest kryzys, albo przywlec kozę na sznurku.

O milczeniu i pomarańczach:
* [...] jednoznaczne odpowiedzi są zazwyczaj o wiele mniej frapujące niż wieloznaczne milczenie, poparte nieznacznym uśmiechem i dwuznacznym spojrzeniem z ukosa. To tak jak z pomarańczami: pół pomarańczy smakuje o wiele lepiej niż cała pomarańcza, nie mówiąc już o dwóch.

O tajemniczym uśmiechu Matyldy:
* Matylda dbała o to, by wciąż mieć na twarzy uśmiech Giocondy, co było bez wątpienia zajęciem absorbującym [...].

O uśmiechu Genowefy:
* [...] [Genowefa] uśmiechała się do Kreski, na przemian znacząco i abstrakcyjnie.

Wydarzenie w Operze - zrealizowanie niecnego planu przez Genowefę:
* Miecznikowi nie dane było odśpiewać swą arię do końca. Ciągnąc wysoki ton, urwał niespodziewanie i nie wyjaśnił publiczności, co mianowicie trzeba oddać na skinienie - za to osłupiałym wzrokiem zapatrzył się w pierwszy rząd, jakby widział tam - on jeden - czające się, straszliwe niebezpieczeństwo.
W rzeczy samej, coś się nagle zaszamotało, kwiknęło, z kanału dla orkiestry dobył się przerażający głos męski, ryczący: - Yy, y; - muzycy zgubili ton, a Miecznik na scenie dostał napadu śmiechu.
Stało się bowiem to, co stać się musiało: Genowefa wywiesiła się za balustradę i kwicząc pomacała znienacka lodowatą rączką łysinę pana dyrygenta.

Zachowanie Genowefy w operze:
* - Ja zawsze robię to, na co mam ochotę.
- Ho, ho. Naprawdę?
- Yhy. A co, ty nie robisz?
Nie. Przecież nie podłożyłam Matyldzie nogi, prawda? - mruknęła Kreska. - ładnie by doprawdy ten świat wyglądał, gdyby wszyscy robili to, na co mają ochotę.
- Tak - zgodziła się Genowefa. - Też myślę, że ładnie.

O poznawaniu świata przez Genowefę:
* Lubiła [Genowefa] zadawać pytania. Już dawno [...] odkryła, że ilekroć o coś spyta, otrzymuje jakąś odpowiedź. Uznała, że jest to bardzo sposób poznawania [...] świata.

Aluzja do internowania Ignacego Borejki:
* - To miejsce musi być wolne, wiesz? - wyjaśniła [Gabriela] (...). - Czekamy na kogoś.
- Aha, on zaraz przyjdzie, tak? - domyślnie spytała Genowefa (...).
- To jest Pyzunią? - chciała wiedzieć Genowefa, zaglądając do wózka.
- Tak (...).
- A kto jest jej tatusiem? - spytała Genowefa siorbiąc (...).
Znów nie utrafiła z pytaniem. (...)
- Tatą jest pewien człowiek niegodny tego miana - oświadczyła wreszcie pani Gabriela (...) - Obecnie znajduje się on w Australii (...), bo tam można zarobić dolary na samochód. A tu nie można.
- Nic nie rozumiem - oświadczyła Genowefa (...). - To na niego czeka ten talerz? - pytała wytrwale. Znów cisza.
- O, nie - powiedziała zajadle pani Gabrysia. - Nie na niego. Janusz Pyziak zresztą i tak tu nie wróci.
Siwa pani usadziła dziecko na swoich kolanach i spojrzała na Genowefę błękitnymi oczami, które teraz były całkiem smutne.
- Talerz czeka na mojego męża - wyjaśniła równym głosem. - Na ojca tych tu czterech panien.
- On też jest na końcu świata? - spytała Genowefa z właściwym sobie taktem.
- A, nie. Nie. On jest w Polsce. Jak zawsze - odparła siwa pani tak cicho, że ledwie ją było słychać.

O stanie zakochania:
* Lekarze twierdzą podobno, że stan ducha zwany zakochaniem przypomina pewne formy obłędu. Jeżeli tak im się kojarzy stan zakochania z wzajemnością, to cóż powiedzieliby o miłości nieszczęśliwej, zawiedzionej i odepchniętej, pozbawionej nawet ociupinki nadziei?
Nic człowieka nie cieszy. Nic. Każda myśl, od czego by nie wyszła, maniacko nawrócić musi do tego samego wciąż obiektu i tematu. Tragiczna, doprawdy, mania. Człowiek nią owładnięty godzien jest naprawdę głębokiego współczucia, tym głębszego, im mniej ma szans na uzyskanie jedynego potrzebnego mu lekarstwa, to jest - wzajemności.
Idzie się, na przykład, ulicą i nagle gest przypadkowego przechodnia albo brzmienie czyjegoś głosu nawodzą na pamięć - jakżeby inaczej - tę jedną, jedyną osobę - i naprawdę można by umrzeć z tęsknoty wprost na zakurzonym chodniku.

Aluzja do internowania Ignacego Borejki i ojca Kreski:
* Po nieszczęściu, jakie spotkało Kreskę ubiegłej zimy, właśnie dom Borejków, dotknięty takim samym nieszczęściem, był tym miejscem na ziemi, gdzie rozumiano ją najlepiej.

Sposób Gabrysi Pyziak na smutek i przeciwności losu:
* - Jak ty to robisz, że nie jesteś smutna?
- Opowiadam sobie dowcipy - odrzekła Gabrysia [...].
- Ty sobie dałaś radę ze wszystkim. Żadne nieszczęście cię nie złamie. [...] Jak można być radosnym na tym strasznym świecie?
- Nie „można", a „trzeba" - mruknęła Gabrysia [...]. - Nikomu nic nie przyjdzie z tego, że ja się rozkleję.

Mądrość życiowa profesora Dmuchawca:
* Pamiętasz co twój dziadek mawia? Że uśmiech bywa aktem męstwa, że smutek to słabość i postawa zbyt wygodna. Być radosnym i dobrym, kiedy świat jest smutny i zły, to mi dopiero odwaga

Uniwersalna prawda o świecie:
* - [...] świat zawsze był taki sam - pełen miłości i nienawiści zarazem, dobra i zła, kłamstwa i prawdy. To że nas przypadkiem zło dotyka, nie znaczy wcale, że jesteśmy szczególnie pokrzywdzeni. Trzeba to przyjąć jak jeszcze jedną próbę, którą nam los zadał - i spokojnie robić swoje.
- Co niby? - spytała z rezygnacją Kreska. - Co w ogóle można robić w takich beznadziejnych czasach, z tak niepewną przyszłością w perspektywie?
- Boże, no to samo, co w każdych innych: myśleć. Wybierać. Walczyć, Doskonalić się. Kochać...

Kaszel małej Genowefy:
* - Co się martwisz, ja ciągle kaszlę - beztrosko rzuciła Genowefa. - To samo przejdzie.
- To przejdzie w zapalenie płuc (...).

O Polsce i deszczu:
* Zaraz potem z ciężkiego nieba lunął cichy i ciepły deszcz, jakby natura właśnie odczuła potrzebę dokładnego umycia tego szarego i smutnego zakątka Polski.

Wizyta Gabrieli u Piotra Ogorzałka:
* - Nie ma ich w domu...[...]
- E, to jeszcze nie tragedia - pan Ogorzałka potarmosił małą za ucho. - Nie płacz. Nie ma ich, ale przecież przyjdą - tu uśmiechnął się do małej krzepiąco [...].
- Też tak myślę [...]. Dobrze, więc pójdę na obiadek do ciebie.
- Proszę? - wyrwało się zaskoczonemu Piotrowi.
- Dziękuję - z godnością odrzekła dziewczynka i podniosła na niego wilgotne, lśniące oczy w kolorze jeżyn.

Piotr Ogorzałka:
* - No co powiedziała Matylda? [...]
- Powiedziała, ze mam anglosaską czaszkę.
Brat osłupiał.
-Co masz anglosaskie? - spytał nie wierząc własnym uszom.
- No, czaszkę! - wykrzyknął Maciek takim tonem, jakby tłumaczył idiocie. - I że powinienem się ubierać w stylu brytyjskim.
[...]- Czaszka rzecz nieważna. Jak wiadomo, wszystko i tak zależy od zawartości...

Rozmyślania Maćka o tym, jak okiełznać Matyldę:
* Jak dotąd, nie udało mu się znaleźć klucza do jej upodobań. Podobał się Matyldzie zazwyczaj wtedy, kiedy robił to tylko, co mu kazała. Ale na to Maciek - młody, romantyczny idealista - jeszcze nie wpadł.

O wartościach, jakie zawsze trzeba mieć:
* - [...] czy tobie też czasem wszystko się wydaje małe, brudne i brzydkie? (...)
- Bywa, że tak [...]. Ale nie, jednak nie wszystko, nie. Zawsze jednak pozostaje parę spraw wielkich, czystych i pięknych. I te nie podlegają żadnym zmianom. Są wieczne.

Przemyślenia Kreski o godności:
* Właśnie, ze musi być trudno. Tak to jest z godnością właśnie. Zawsze jest trudno i zawsze boli. I nie dostaje się za to żadnej nagrody. I tak ma być.

Refleksja Kreski o swym stosunku do nowej szkoły:
* Tak widzisz, jaki jesteś [...].

Charakterystyka Ewy Jedwabińskiej:
* Nazywała się magister Ewa Jedwabińska i była zupełnie bezbarwna. [...] Cała ona, ta pani Jedwabińska, była taka odprasowana i sztywna. Zdawało się, że porusza się, mówi i oddycha z trudem, skrępowana ciasnym szklanym pudełkiem, które ogranicza każdy jej bardziej swobodny gest.
Dystans między nią a resztą świata był wprost nie do przebycia.
Brak zaufania do niej - absolutnie nie do przełamania.

Zachowanie klasy na lekcji pani Jedwabińskiej:
* „W czasie przerwy pchnąłem koleżankę na gablotkę z gazetką. Zanalizuję motywy mego postępowania" - brzmiał temat ćwiczenia z autoanalizy, zadanego ostatnio uczniowi Lelujce. Niestety, klasa Ib nadal nie dorastała do stawianych jej wymagań. DALEKO POSUNIĘTY INFANTYLIZM - notowała pani Jedwabińska [...], zapisując też z niechęcią bliską zgrozy odpowiedź [...] ucznia [...]: „Nic nie mam do gablotki, a już zwłaszcza do gazetki. Ale czemu ta Baśka tak kuprem rzuca?" Pamiętała do dziś ten ryk śmiechu, jaki wywołała w klasie, odczytując odpowiedź Lelujki. Pamiętała też swoje uczucie bezradnego zdumienia, bliskie szoku: spodziewała się po klasie całkowicie różnej reakcji - oburzenia, potępienia lub choćby zdystansowania się od Lelujki - a tu coś takiego!

Opinia pani Jedwabińskiej o stosunku rodziców do uczniów:
* Stosunek do rodziców jest niezwykle ważnym elementem struktury psychicznej człowieka [...].

Odwiedziny Ewy Jedwabińskiej u profesora Dmuchawca:
* - A! Jedwabińska. No, a gdzież twoje warkocze?
- Obcięłam je. Dawno. Nie wypada... w pracy.

Przemyślenia profesora Dmuchawca o śmierci:
* Pomyślał też [profesor Dmuchawiec], że przydział dni z wolna mu się kończy i że niedługo trzeba będzie odejść w nieznane zaświaty, niosąc ze sobą - zapewne - świadomość, że niczego już się nie zdąży naprawić i zmienić.

Długi język Genowefy:
* A sama skoczyła jeszcze po...[...] Ojejusiu, o mało się nie wygadałam, że skoczyła po kwiaty!!!

Rozmowa profesora Dmuchawca z Gabrysią:
* - Jakim cudem? - spytał profesor. - Jakim cudem umiesz czuć się szczęśliwa? Po tym wszystkim, po tej klęsce.
Nic nie wiem o żadnej klęsce - oświadczyła Gabrysia [...]. - Niczego w tym rodzaju nie przyjęłam do wiadomości. Ja tylko zapłaciłam swój rachunek za doświadczenie - i już je nabyłam. Już je mam. Jestem mądrzejsza. I silniejsza. Przecież sam pan nas uczył, że życie bez cierpienia jest jak jedzenie bez soli...

Córka Ewy Jedwabińskiej:
* - Masz dzieci?
- Jedno. Aurelię [...].
- Aha - rzekł profesor. - Aurelia. Jak się zdrabnia to imię?
Ewa spojrzała na niego ze zdziwieniem.
- Wcale się nie zdrabnia.
- To pewnie ją nazywasz Pyzą albo Ciapusiem?
- Proszę?! Nie, skąd.
- To... zaraz... to jak się do niej zwracasz?
- No, po prostu: Aurelio [...].

Dziadek Kreski o stosunku, jaki powinno się żywić do ludzi:
* Do ludzi trzeba wyciągać rękę. Trzeba. Możemy się nie doczekać odzewu. Ale jeśli nie wyciągniemy ręki, to odzewu nie doczekamy się z całą pewnością.

Pierwszy pocałunek Maćka Ogorzałki:
* Mijały sekundy i zapał Maćka Ogorzałki wyraźnie słabł. Trzymał oto w ramionach tę niezwykłą dziewczynę - lecz ku własnemu zaskoczeniu nie odczuwał niczego niezwykłego. Złapał się nawet na błyskawicznej refleksji, że Matylda ma wyjątkowo głupią minę i że jej zachowanie jest wyraźnie sztuczne, jakby zważała tylko na to, jak się prezentuje w tej czułej okazji. Miał również przykre, lecz nasilające się wrażenie, że całuje własną ciotkę Leokadię Ogorzałkową z Pobiedzisk; chorowita ta osoba o silnych skłonnościach histerycznych też tak nadstawiała do pocałunków swą zimną twarz, przymykając przy tym męczeńsko oczy i pachnąc walerianą.
Matylda pachniała, co prawda, frezjami, lecz skojarzenie z ciotką Leokadią ostatecznie zmroziło mu krew.

Praktykant na lekcji Ib:
* Na zastępstwo przyszedł młody i wesoły praktykant - student matematyki. Miał wąsa jak elektryk i bujną czuprynę [...].
[...] dziewczyny z Ib gapiły się na niego pozorując zainteresowanie nauką, lecz on przez bitą godzinę opowiadał kawały o aktualnym wydźwięku. Co do matematyki nie napomykał o niej przesadnie często. Zadał tylko do domu parę potężnych ćwiczeń i uspokoiwszy w ten sposób sumienie, dołożył jeszcze kawał o ślepym i kulawym.

Przemyślenia Kreski:
* [...] może zbyt często lubimy wszytko zwalać na jakąś, no, siłę wyższą, która nam uniemożliwia to czy owo... podczas gdy wiele rzeczy, a już na pewno to, jacy jesteśmy, zależy głównie od nas samych.

Przyjaźń Kreski i Jacka Lelujki:
* Znów im [Kresce i Jackowi] się udało zbudować kawałeczek dobrego świata - jakieś pół metra sześciennego, tyle co odległość między nimi.

Rozmowa Ewy Jedwabińskiej z matką Jacka Lelujka o jego niestosownym zachowaniu:
* Bunt i ucieczka są zawsze rezultatami wzmożonej presji. Nie można narzucać dziecku niczego siłą, przez przymus. Bo choćby pani robiła to dla dobra dziecka - takie łamanie osobowości, taka przemoc musi wywołać bunt i odrzucenie posłuszeństwa.
- Być może ma za mało dyscypliny...
- O, nie - żywo zaprzeczyła pani Lelujkowa. - Dyscypliną to dostawał dość często, aż mi go było żal. Mąż mu dawał lanie za każdą dwóję...

Pani Jedwabińska o wychowaniu:
* Człowiek nigdy nie powinien być traktowany instrumentalnie. W wychowaniu także. Dziecko ma też godność [...] i to trzeba umieć uszanować, tak jak jego swoisty charakter, upodobania i osobliwości.

Pani Jedwabińska o autorytecie:
* [...] człowiek [...], który jest autorytetem, jest nim sposób naturalny i wcale nie musi starać się o to. Każdy go szanuje.

Rozstanie Maćka z Matyldą:
* Rozległ się ostry dzwonek, tramwaj odjechał, uwożąc Matyldę. Maćkowi się wydało, że razem z nią odjeżdżają wszystkie jego naiwne złudzenia, wiara w człowieka, ufność i dziecinne zarozumialstwo - cały kawałek jego życia, zwany potocznie młodością.
Słowa Kreski o miłości:
* Nikt nie ma prawa do miłości.

* Takie mam zamiary, że nigdy jej nie opuszczę [...], że zawsze będę przy niej, a jak mnie odpędzi - to będę w okolicy, w zasięgu głosu, żeby zawsze mogła zawołać mnie na pomoc.

Rozmowa Jacka i Kreski:
* - Zauważyłaś, że do niej [nienawiści] zmuszać się wcale nie trzeba? [...] Czy to by znaczyło, że nienawidzić jest łatwiej niż kochać i wybaczać?
- No, jasne. Zło jest łatwiejsze.

Rozmowa Kreski i Maćka:
* - Chciałbym, żebyś była moją dziewczyną - wypowiedział Maciek w formie luźnej propozycji.
Kreska odzyskała oddech mniej więcej po pięciu sekundach.
- Wydaje mi się, że już masz swoją dziewczynę [...].
- Z Matyldą koniec! - zakrzyknął Maciej. - Okazało się, że jest nikczemna! [...]
- I od razu ujrzałeś mnie w innym świetle.
- Janka, ty chyba źle to rozumiesz. Jedno z drugim nie ma nic wspólnego.
- Ma.
- Nie ma!... Zwyczajnie, podobasz mi się. Lubię cię.
Kreska zatrzymała się przed swoją bramą.
- Ja też cię lubię [...]. I szanuję cię [...]. I dlatego postaram się zaraz zapomnieć o twoim nietakcie.
- Nietakcie!... Słuchaj, no co ty... co ty mówisz?! Ja ci przecież tylko proponuję...
- ... Falsyfikat - wpadła mu Kreska w słowo.

Rozmowa Kreski i Maćka:
* - Ale... Janka! Co ty... przestań się wygłupiać!
- Ja się wcale nie wygłupiam [...]. Ja tylko nie chcę takiego [...] tombaku.
Odwróciła się nagle i wpadła do swojej bramy, jakby ją kto gonił.
Ale Maciek ani myślał ją gonić. Stał w miejscu, serce mu mocno biło, a w głowie kołatało się jedno zasadnicze pytanie: co to znowu jest tombak, do cholery?!

Wymiana zdań Piotra i Maćka o dziewczynach:
* - Dziewczyny się będę słuchał, też!...
- Czasami można, a wręcz należy - lakonicznie odparł Piotr [...].

Opinia Piotra o dziewczynach:
* Strzeż się kobiet, które cię chwalą [...]. Kobiety [...] myślą, że nie ma na mężczyznę lepszego sposobu niż pochlebstwa. Co gorsza, wydaje mi się, że mają rację. Dlatego na twoim miejscu ceniłbym sobie słowa zdrowej krytyki, bo te przynajmniej dowodzą szczerości.

Zajęcie Piotra Ogorzałka:
* - Piotr pisze kronikę.
- Historię - sprostował starszy Ogorzałka. - Zrozumiałem któregoś dnia, że to, co przeżywamy dziś, już jutro stanie się części historii. Pamięć jest zawodna. Po latach ten mój zeszyt będzie bezcenny. Wszystko tu mam. Każdy dzień. Każdą zbrodnię. Każde kłamstwo.
- Myślisz, że tylko z tego tworzy się historia? - obruszyła się Gabrysia [...].
- Na ogół [...].
- Ejże, a bohaterstwo? A idee? A...
- Tak, tak, idee, te wszystkie piękne idee, które nieodmiennie nikczemnieją...
Podejście Piotra i Gabrieli do życia:
* - Światem rządzi kłamstwo, nienawiść i chciwość - skondensował się Piotr.
- Coś takiego odkrywa się na ogół w wieku pokwitania! - wrzasnęła Gabriela [...].

Opinia Piotra o kobietach:
* Płeć żeńską [...] można podzielić z grubsza na: baby, babsztyle, babusy, babki, kobietki, kobieciątka oraz chłopczyce. Najmniej w tym gronie jest kobiet [...] Kobiet - bo Kobieta - to brzmi dumnie.

Jacek Lelujka o chandrze:
* Chandry stąd się właśnie biorą, że człowiekowi brak tlenu i witamin.

Profesor Dmuchawiec o pracy nauczyciela:
* Nie można podobać się wszystkim, trudno. A przecież chciałoby się...

Kłótnia Ewy i Eugeniusza Jedwabińskich:
* - Zostań, Eugeniuszu, bardzo cię proszę - z naciskiem powie działa Ewa. - Zostań w domu i czekaj na moje dziecko.
- O, nie, chwileczkę - zaoponował pan Jedwabiński. - Idę z tobą. Ostatecznie, to także i moje dziecko.
- Jakoś rzadko o tym pamiętasz! - wybuchnęła Ewa. - Zazwyczaj całkiem cię ona nie obchodzi! Biedna mała! Traktujesz ja jak zabawkę, jak... jak tresowaną małpkę! Potrzebna ci jest tylko po to, żeby deklamowała wierszyki, kiedy przyjdzie twój dyrektor!
- A tobie nie jest potrzebna wcale! Nawet do wierszyków! - wrzasnął rozżalony małżonek. - Obcym ją oddajesz, bo ci przeszkadza! Całymi dniami nie ma jej w domu! Co to za dom zresztą! To nie dom, tylko wystawa mebli! Nic dziwnego, że dziecko wolało uciec! Ja też co dzień uciekam!

Gabriela o pesymizmie:
* - [...] jestem tylko człowiekiem doświadczonym przez życie i dlatego - pesymistą.
- Każdy jest doświadczony przez życie. Ja również - oświadczyła Gabriela. - Ale to nie może automatycznie oznaczać pesymizmu [...]. Pesymizm jest [...] słabością ludzi małodusznych.
Fragment o samotności:
* Jeżeli by kto kiedykolwiek uważał, że jest sam na świecie - to dałby tym niewątpliwy dowód braku wyobraźni.
Nikt z nas nie jest sam.
Ludzie oddziałują na siebie nawzajem, jakby byli połączeni kręgami tajemniczej energii - a przez każdego z nas przechodzi przynajmniej kilka takich kręgów.
Dzięki temu wszystko, co czynimy, każde nasze uzewnętrznione uczucie, a może i myśli - nawet te, którym nie dajemy wyrazu - zyskują nieskończony rezonans.
Każdy z nas, nawet nieświadomie, wpływa na innych i staje się ogniwem łańcucha myśli, uczuć, reakcji i wydarzeń mogących zogromnieć wręcz do procesów historycznych.
Tak więc nigdy nie wiesz, czy fakt, żeś dziś rano zachował się podle wobec kolegi [...], nie sprawi, iż w południe następnego dnia kto inny dostanie zawału, za tydzień dojdzie do poważnej scysji rodzinnej w miejscowości położonej na drugim krańcu Polski, a po roku jakiś mąż stanu wyda złą decyzję, mogącą zaważyć nawet na losach świata.
Bodźce negatywne bowiem wykazują zdumiewającą żywotność, przypominając w tym wirusy gronkowca złocistego. Jednym złym czynem prowokujemy zło w innych ludziach, a ono - raz wyzwolone - mnoży się już bez końca.
Całe szczęście, że z dobrem jest tak samo.
Dobry czyn, dobre słowo czy myśl powodują pozytywną reakcję w coraz to nowych osobach i mogą przenosić swój ładunek dalej i dalej - rosnąć w postępie geometrycznym i pomnażać zasób Dobra we Wszechświecie.
Wystarczy to sobie uprzytomnić, by poczuć ciężar tej odpowiedzialności.
Bo przecież naprawdę nikt z nas nie jest sam.

Wyjaśnienie tytułu powieści:
* - Aurelia nie cierpi rosołu! Nienawidzi! Trzeba ją zmuszać, żeby przełknęła choć łyżkę! Czy może to był jakiś specjalny rosół?...
- Zwykły chudy rosołek.
- Może... jakaś specjalna przyprawa?...
Pani Borejko roześmiała się.
- Może. Przyprawa pana Ogorzałki. Zresztą potem i Gabrysia, moja córka, przyprawiała, i ja. To niezawodna przyprawa. Wszystko z nią smakuje, nawet suche ziemniaki.
- Maggi? - dopytywała się Ewa całkiem już natarczywie, po czym zreflektowała się i pokryła zmieszanie suchym śmieszkiem. - Albo może jakiś narkotyk?
- Może to i narkotyk: trochę serca - śmiała się pani Borejko.

Marta Borejko:
* Z bliska widać najgorzej. Czasem trzeba oddalenia, żeby kogoś zobaczyć naprawdę. A czasem własne nieszczęście zasłania widok na bliskiego człowieka.

Mapa serwisu:

# data[].attributes.attachment_link.description
„Opium w rosole" to powieść Małgorzaty Musierowicz należąca do jednego z najbardziej ulubionych przez młodzież serii - „Jeżycjady". Opowiada ona o historii kilku poznańskich rodzin, a przede wszystkim skupia się na relacjach, jakie łączą młodzież - przyjaźniach, miłościach, koleżeństwie. Napisana jest w sposób barwny, z dużą dawką dystansu do bohaterów oraz wielką dawką humoru.

# data[].attributes.body
Od około tygodnia pracuję nad tym hełmem. Tym razem już nie z kartonu.

# data[].attributes.body
29 maja 2020 roku

Temat: Motywy literackie w „Alicji w Krainie Czarów” Lewisa Carrolla.

Cele:

Poznasz motywy literackie pojawiające się w lekturze

Poznasz rodzaj i gatunek literacki „Alicji w Krainie Czarów”

https://klp.pl/alicja-w-krainie-czarow/a-10119.html

https://klp.pl/alicja-w-krainie-czarow/

Napisz, co ważnego dowiedziałeś się z lektury? Co ważnego dowiedziałeś o życiu, może o sobie?

Zapisz w zeszycie.

Wykonaj notatkę na temat motywów w lekturze. Możesz wzbogacić ją o rysunki, symbole, infografiki.

Motyw literacki - najmniejsza elementarna jednostka świata przedstawionego dzieła: zdarzenie, przedmiot, cecha, sytuacja, przeżycie. Powtarzające się na przestrzeni wieków motywy to toposy.

motyw obiegowy (motyw wędrowny) – elementarna jednostka konstrukcyjna świata przedstawionego, łatwo rozpoznawalna w wielu utworach ze względu na wyraziście zaznaczony jej człon schematyzujący.

Wszystkie motywy w utworze literackim układają się w pewien porządek, czasowy lub przyczynowy; decydują o wątkach i fabule utworu.

Motyw ogrodu-ogród symbolizować może pragnienia Alicji, które dziewczynka chce zaspokoić. Okazuje się, że gdy dziewczynka rośnie, czyli dojrzewa, spełnienie marzenia o wejściu do ogrodu staje się nierealne. Patrząc pod względem metaforycznym na dojrzewanie Alicji, ogród początkowo symbolizuje biblijny Eden, miejsce pełne łaski i niewinności, którego obecność poprzedza poznanie dobra i zła. Pragnienie wejścia Alicji do ogrodu symbolizuje pragnienie pozostania w wiecznym dzieciństwie, w niedojrzałości. Carroll opisuje uczucia tęsknoty i nostalgii, jakie towarzyszą dorastaniu. Bezradność zmniejszonej Alicji symbolizuje nieistotność dzieciństwa, zaś jej powiększony wzrost nie pozwala jej na wejście do rajskiego ogrodu dzieciństwa.

Motyw śmierci-w Krainie Czarów Alicja wciąż ma świadomość zagrożenia i czającej się śmierci. Nawet jeśli się one nie realizują poczucie niebezpieczeństwa nie opuszcza jej, a śmierć kryje się nawet za pozornie błahymi, a nawet śmiesznymi wydarzeniami.
Motyw śmierci pojawia się już w pierwszym rozdziale, gdy narrator wspomina, że Alicja wciąż spadając pod swoim domem w dół ma świadomość, że upadek może ją zabić. Ma świadomość tragicznego końca, ale nie dopuszcza tych myśli do siebie. Z biegiem czasu uświadamia sobie, że jej przygody w Krainie Czarów są bardziej niebezpieczne, niż początkowo przypuszczała.

Motyw snu-Podróż Alicji do Krainy Czarów odbywa się podczas jej snu. Zanurzenie się w króliczej norze oznaczają zanurzenie się w głębokim śnie. Marzenia dziewczynki tworzą w pełni uformowany świat, zmieniający się za sprawą wyjątkowej logiki. Powolny spadek imituje przejście od momentu zasypiania do głębokiego snu, począwszy od bezczynności Alicji, kończąc ma mocnym zanurzeniu się w jej świecie marzeń.

Postaci i zjawiska świata przedstawionego mieszają ze sobą realizm i fantastykę. Zasady. którymi rządzi się Kraina Czarów swoją logiką przypominają marzenie senne. Nic nie jest tu jednoznaczne, a wiele zasad jest pozbawionych sensu. Poetyka snu tłumaczy niejako dlaczego poszczególne wydarzenia przeczą zdrowemu rozsądkowi. Tak jak we śnie narracja podąża za marzycielem, w tym wypadku tytułową bohaterką, którą spotykają rozmaite fantastyczne przygody. Doświadczenia Alicji należy odczytywać w symboliczny sposób, by stworzyć logiczną interpretację powieści Carrolla.

Motyw przemiany-w Krainie Czarów Alicja szybko uświadamia sobie, że jedyną stałą i niezmienną rzeczą jest to, że jej oczekiwania i wyobrażenia o otaczającym świecie napotykają się z odrzuceniem oraz odrzuceniem logicznych zasad rządzących znaną jej rzeczywistością. Wiedza Alicji pochodząca z realnego świata także ulega przemianie – tabliczka mnożenia nie zgadza się, a zapamiętane wierszyki nabierają innej treści. Na przykład wiersz „Pan kotek był chory” brzmi:
„Pan Lew by raz chory i leżał w łóżeczku,
Więc przyszedł pan doktor:
- Jak się masz, koteczku?
- Niedobrze, lecz teraz na obiad jest pora
- rzekł Lew rozżalony i pożarł doktora.”
Także wzrost Alicji przeczy znanej rzeczywistości – raz się kurczy, innym razem rośnie do gigantycznych rozmiarów. W Krainie Czarów nie są związane przyczyna ze skutkiem dlatego Alicja wciąż czuje się sfrustrowana.

Motyw języka-w „Alicji w Krainie Czarów” Carroll gra z literackimi konwencjami, wykorzystuje kalambury, bawi się wieloznacznością słów. Carroll używa neologizmów, nadaje słowom oraz wyrażeniom nowe znaczenie. W Krainie Czarów wszystko jest możliwe, a językowe manipulacje Carrolla odzwierciedlają to poczucie nieograniczonej możliwości w zabawie językiem. Celem języka jest przekazywanie sensu, co wymaga by słowa miały stałe definicje, aby konsekwentnie przekazywać znaczenie. W Kraina Czarów język, a także znaki czy wydarzenia co chwila zmieniają znaczenie. Poszczególne aspekty Krainy Czarów nie wynikają z kontekstu, w którym się pojawiają. W rezultacie, nie ma spójnych wzorców rozumienia. System logiki fantastycznego świata nie pozwala gościom, takim jak Alicja, zrozumieć jej otoczenie.

Motyw absusrdu (nonsensu)- Alicja od początku przebywania w Krainie Czarów określa panujące tam zasady jako nonsensowne, kuriozalne, zagmatwane czy dezorientujące. Wychowana w wiktoriańskim domu ma wpojone podstawowe zasady, stara się postępować według zdrowego rozsądku. Jednak w świecie, do którego trafiła wszystko stoi na głowie. Zarówno postaci, jak i poszczególne zdarzenia są niewiarygodne i absurdalne. W wypowiedziach bohaterów odnaleźć można sprzeczności, które się wykluczają. Alicja stara się wyrażać swój sprzeciw wobec napotykanych absurdów, tak jak to czyni podczas procesu Waleta Kier, gdy dowody wskazują, że jest on niewinny, jednak król odczytuje je zgodnie z sobie tylko znaną logiką.

„Alicja w Krainie Czarów” to krótka powieść Lewisa Carrolla, która powstałą w latach 1862-1863, kiedy jej autor był wykładowcą w Oxfordzie. Pierwsze wydanie ukazało się w Wielkiej Brytanii w 1865 roku. Utwór możemy zaliczyć pod względem gatunku do bajki, dziecięcej literatury fantastycznej, ale także do satyry i alegorii.

Motyw utraconego dzieciństwa-W ciągu całego pobytu w Krainie Czarów Alicja wielokrotnie zmienia swą postać – raz rosnąc do rozmiarów giganta, raz kurcząc się. Te gwałtowne zmiany powodują, że nie czuje się komfortowo. Przeobrażenia fizyczne Alicji można traktować jako symbol zmian jakie zachodzą w dzieciństwie w młodej osobie.

Alicja swe przemiany uznaje za traumatyczne, powodują w niej smutek (gdy nie może wejść do pięknego ogrodu ze względu na swój wzrost roni wiele łez, z których powstaje sadzawka), frustrację, brak pewności. Mimo że dziewczynka stara się nie zmieniać swej postaci, decyduje się na to by wejść do ogrodu. Niestety, jej próby w pierwszym rozdziale kończą się klęską. W rozdziale piątym jej szyja rośnie do niewyobrażalnych rozmiarów, co także nie podoba się Alicji. Wszystkie te metamorfozy można przyrównać do zmian, jakie zachodzą u dziecka w dzieciństwie i okresie dorastania.

„Alicja w Krainie Czarów” to krótka powieść Lewisa Carrolla, która powstałą w latach 1862-1863, kiedy jej autor był wykładowcą w Oxfordzie. Pierwsze wydanie ukazało się w Wielkiej Brytanii w 1865 roku. Utwór możemy zaliczyć pod względem gatunku do bajki, dziecięcej literatury fantastycznej, ale także do satyry i alegorii.

http://aleklasa.pl/c187-pojeciownik/a/alegoria

Rodzaj-epika

Gatunek-powieść

Zadanie-praca długoterminowa (do czwartku -4 czerwca)-opowiadanie twórcze

Alicja , wskakując do króliczej norki, wyskakuje z niej i pojawia się na Twoim podwórku, w Twoim ogrodzie….

W miarę możliwości, proszę o prace pisane na komputerze. Pamiętajcie o 200 słowach.

Zadanie dla chętnych:

Organizujesz podwieczorek dla Alicji. Przygotuj ciastko lub napój ,który mógłby zagościć na podwieczorku, zapisz przepis i prześlij na klasowy Padlet.Zastanów się, jakie mógłby mieć właściwości? Do przepisu dołącz zdjęcie odpowiednio przygotowanego stołu w klimacie „Alicji w Krainie czarów”.Przygotuj zaproszenie. Wykorzystaj darmowe programy graficzne.

Stwórz słownik motywów baśniowych

Story jumper

Story birdh

postaci, stworzenia, przedmioty, wyodrębnia wydarzenia, określa czas i miejsce wydarzeń),

motywy wędrowne

Alicja zjawia się przez norkę króliczą w Twoim ogródku…

Dla zainteresowanych:
https://klp.pl/alicja-w-krainie-czarow/a-10119.html

# data[].attributes.body
Temat: Alicja w krainie słów, czyli gry językowe w powieści Lewisa Carrolla.
Cele:
Przeanalizujesz język powieści.
Przyjrzysz się słowom, odkryjesz gry językowe, zabawy słowem.
Poznasz podstawy słowotwórstwa (neologizmy).
Na początek zapoznaj się z limerykami Edwarda Leara, twórcy wspóczesnemu Lewisowi Carrolowi:
https://wyborcza.pl/1,75517,108382.html
https://sobolewska.blog.polityka.pl/2009/10/30/66/
Zabawa słowem, gry językowe, słowotwórstwo.
Tutaj, różne przekłady wiersza z Alicji po drugiej stronie Jabberwocky:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Jabberwocky
https://obcyjezykpolski.pl/dymgla/
Jak powstają nowe słowa? PRL
https://www.youtube.com/watch?v=oBxAEClC8mQfeature=youtu.be
https://pressto.amu.edu.pl/index.php/p/article/view/12815/12605

Notatka:
Potrzeba zrozumienia matematyki oraz logiki inspirowała Lewisa Carolla do tworzenia zabawnych gier słownych i niezwykłego humoru językowego.
Mimo że pisarz był z wykształcenia matematykiem i zajmował się logiką, w Alicji w Krainie Czarów wydaje się kpić z zasad, robi sobie farsę z dowcipów, gier i logicznych zagadek. Alicja przekonuje się, że nie ma prawidłowych odpowiedzi, ani poprawnych rozwiązań w Krainie Czarów nawet, jeśli wydaje się, że można takie odpowiedzi znaleźć, że w normalnym świecie można by było je zrozumieć. Najlepiej widać to podczas podwieczorku u Szaraka Bez Piątej Klepki, który wraz z Zwariowanym Kapelusznikiem i Susłem zajmują się wymyślaniem zagadek, na które nie ma odpowiedzi. Plotą też trzy po trzy i uważają, że czas jest osobą, którą można obrazić.
Alicja zdaje sobie sprawę, że świat w Krainie Czarów stoi do góry nogami. Carroll każe na problemy patrzeć Alicji w perspektywie całego funkcjonowania fantastycznego świata, a wówczas nie sposób ich rozwiązań, choć pozornie wydają się znajome.
Czy w szkole uczą czyhania i obrzydzielenia?
Sprawdź tutaj!
https://epodreczniki.pl/a/czy-w-szkole-ucza-czyhania-i-obrzydzielenia/DMCODNhVL

# data[].attributes.body
https://view.genial.ly/5ec771bff14dd60d90737ddf/interactive-image-interactive-image

# data[].attributes.body
Materiały pomocne w dzisiejszej lekcji:
https://klp.pl/alicja-w-krainie-czarow/a-10111.html

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Alicja - siedmioletnia bohaterka powieści. Alicja wierzy w stabilność i uporządkowanie świata, cechuje ją ogromna ciekawość tego, co ją otacza. Wizyta w Krainie Czarów zmienia jej spojrzenie na świat.

Biały Królik - szalone, zamieszkujące w Krainie Czarów zwierzę, które prowadzi Alicję poprzez swą norę do cudownego świata. Jest ważną postacią w powieści. Cechuje go bojaźliwość, ma maniakalne przyzwyczajenia, czasem staje się agresywny. Podczas procesu jest heroldem.

Królowa Kier - władczyni Krainy Czarów, jest władcza i apodyktyczna, wciąż się awanturuje i krzyczy o ścinaniu głów.
Król Kier - władca Krainy Czarów. Jest nieefektywny i ogólnie nielubiany, brakuje mu bezwzględności królowej, dlatego wycofuje swe nakazy egzekucji.

Kot-Dziwak z Cheshire - wiecznie uśmiechnięty kot, który pojawia się I znika na życzenie. Wykazuje się indywidualizmem, trzeźwym myśleniem i formułowaniem logicznych sądów, dzięki którym wyjaśnia Alicji szaleństwo i niesamowitość Krainy Czarów.

Księżna - niezwykle brzydka i próżna kuzynka Królowej. Początkowo niegrzecznie odnosi się do Alicji, jednak później się to zmienia i staje się wobec niej czuła, co wzbudza niepokój dziewczynki. Uważała, że każda rzecz ma swój morał.

Pan Gąsienica - stworzenie z Krainy Czarów. Siedzi na grzybie i pali wodną fajkę. Alicję traktuje z pogardą. Przekonuje ją do skosztowania grzyba, dzięki czemu dziewczynka może zmieniać swój rozmiar.

Zwariowany Kapelusznik - mały nieuprzejmy kapelusznik, który żyje w ciągłym czasie herbacianego spotkania. Cieszy go frustracja Alicji.
Szarak Bez Piątej Klepki - należy do kompanii herbacianej (osób, które utknęły w czasie podczas spotkania na herbatę). Cieszą go zmartwienia Alicji.
Suseł - wraz z Zwariowanym Kapelusznikiem i Szarakiem Bez Piątej Klepki wciąż pije herbatę uwięziony w czasie. Siedzi przy herbacianym stole w półśnie.

Smok - sługa Królowej, zaprzyjaźnia się z Alicją i eskortuje ją do Niby-Żółwia.
Niby-Żółw - żółw jest sympatyczny wobec Alicji, cechuje go sentymentalizm, wciąż jest pochłonięty swoją osobą i wspominaniem przeszłości.

Autor: Redakcja klp.pl dla: Kulturalna Polska klp.pl

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
alicja w krainie czarów – charakterystyka bohaterów

# data[].attributes.attachment_link.title
Alicja w Krainie Czarów - charakterystyka bohaterów

# data[].attributes.attachment_link.description
Alicja - siedmioletnia bohaterka powieści. Alicja wierzy w stabilność i uporządkowanie świata, cechuje ją ogromna ciekawość tego, co ją otacza. Wizyta w Krainie Czarów zmienia jej spojrzenie na świat. Biały Królik - szalone, zamieszkujące w Krainie Czarów zwierzę, które prowadzi Alicję poprzez swą norę do cudownego świata. Jest ważną postacią w powieści.

# data[].attributes.headline
Życie jest snem – to okazuje się na końcu „Alicji”. „- Alicja, zbudź się kochanie! – powiedziała siostra. – Ależ ty długo spałaś!– Och miałam taki niezwykły sen! – rzekła Alicja. I opowiedziała swej siostrze, co tylko pamiętała, o swoich dziwnych przygodach, o których wyście właśnie przeczytali”.

# data[].attributes.subject
Życie jest snem – to okazuje się na końcu „Alicji”. „- Alicja, zbudź się kochanie! – powiedziała siostra. – Ależ ty długo spałaś!– Och miałam taki niezwykły sen! – rzekła Alicja. I opowiedziała swej siostrze, co tylko pamiętała, o swoich dziwnych przygodach, o których wyście właśnie przeczytali”.

# data[].attributes.headline
Czy w szkole uczą czyhania i obrzydzielenia?

# data[].attributes.subject
Czy w szkole uczą czyhania i obrzydzielenia?

# data[].attributes.body
https://epodreczniki.pl/a/czy-w-szkole-ucza-czyhania-i-obrzydzielenia/DMCODNhVL

# data[].attributes.body
https://epodreczniki.pl/a/wypij-mnie-wypij/DBgtuolaU

# data[].attributes.body
https://epodreczniki.pl/a/wysnione-cuda-krainy-czarow/DlkwRrZaM

# data[].attributes.body
28 maja 2020 roku

Temat: Alicja w krainie słów, czyli gry językowe  w powieści Lewisa Carrolla.

Cele:

Przeanalizujesz język powieści.

Przyjrzysz się słowom, odkryjesz gry językowe, zabawy słowem.

Poznasz podstawy słowotwórstwa (neologizmy).

Na początek zapoznaj się z limerykami Edwarda Leara, twórcy wspóczesnemu Lewisowi Carrolowi:

https://wyborcza.pl/1,75517,108382.html

https://sobolewska.blog.polityka.pl/2009/10/30/66/

Zabawa słowem, gry językowe, słowotwórstwo.

Tutaj, różne przekłady wiersza z „Alicji po drugiej stronie „Jabberwocky”:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Jabberwocky

https://obcyjezykpolski.pl/dymgla/

Jak powstają nowe słowa? PRL

https://www.youtube.com/watch?v=oBxAEClC8mQ&feature=youtu.be

https://pressto.amu.edu.pl/index.php/p/article/view/12815/12605

Notatka:

Potrzeba zrozumienia matematyki oraz logiki inspirowała  Lewisa Carolla  do tworzenia zabawnych gier słownych i niezwykłego humoru językowego.

Mimo że  pisarz był z wykształcenia matematykiem i zajmował się logiką, w „Alicji w Krainie Czarów” wydaje się kpić z zasad, robi sobie farsę z dowcipów, gier i logicznych zagadek. Alicja przekonuje się, że nie ma prawidłowych odpowiedzi, ani poprawnych rozwiązań w Krainie Czarów nawet, jeśli wydaje się, że można takie odpowiedzi znaleźć, że w normalnym świecie można by było je zrozumieć. Najlepiej widać to podczas podwieczorku u Szaraka Bez Piątej Klepki, który wraz z Zwariowanym Kapelusznikiem i Susłem zajmują się wymyślaniem zagadek, na które nie ma odpowiedzi. Plotą też trzy po trzy i uważają, że czas jest osobą, którą można obrazić.

Alicja zdaje sobie sprawę, że świat w Krainie Czarów stoi do góry nogami. Carroll każe na problemy patrzeć Alicji w perspektywie całego funkcjonowania fantastycznego świata, a wówczas nie sposób ich rozwiązań, choć pozornie wydają się znajome.

Czy w szkole uczą czyhania i obrzydzielenia?

Sprawdź tutaj!

https://epodreczniki.pl/a/czy-w-szkole-ucza-czyhania-i-obrzydzielenia/DMCODNhVL

# data[].attributes.body
Skąd wiemy,że życie to nie sen?

# data[].attributes.attachment_link.title
How do you know you exist? - James Zucker

# data[].attributes.body
27 maja  2020 roku

Temat: Kim jesteś, Alicjo?

Wypełnij kartę pracy Alicja w krainie czarów, uzupełnij swoimi spostrzeżeniami i refleksjami z lekcji.

# data[].attributes.headline
            26 maja 2020 roku      Temat: Poetyka snu w "Alicji w Krainie Czarów"Na wczorajszej lekcji zastanawialiśmy się, czy życie jest snem? Skąd wiemy,ze życie to nie sen?Stwórz rodzinę wyrazów słowa :"sen", wypisz związki frazeologiczne ze słowem:"sen", "śnić".Raz jeszcze przeczytajcie fragment "Alicji w Krainie Czarów" (można oczywioście z własnej książki, w unnym przekładzie).https://epodreczniki.pl/a/wysnione-cuda-krainy-czarow/DlkwRrZaMWykonaj z Epodręcznika zadania:2.1 do 2.6. Zapisz w zeszycie.Zapoznaj się z definicją oniryzmu (poetyki snu),notatkę zapisz w zeszycie.Wykonaj zadanie 3. (jutro podczas lekcji sprawdzimy je sobie)Przygotuj fragmenty, opisujące spotkania Alicji z niezwykłymi bohaterami. Zwróć uwagę,o czym rozmawiali,jakimi cechami się charakteryzują.

# data[].attributes.subject
            26 maja 2020 roku      Temat: Poetyka snu w "Alicji w Krainie Czarów"Na wczorajszej lekcji zastanawialiśmy się, czy życie jest snem? Skąd wiemy,ze życie to nie sen?Stwórz rodzinę wyrazów słowa :"sen", wypisz związki frazeologiczne ze słowem:"sen", "śnić".Raz jeszcze przeczytajcie fragment "Alicji w Krainie Czarów" (można oczywioście z własnej książki, w unnym przekładzie).https://epodreczniki.pl/a/wysnione-cuda-krainy-czarow/DlkwRrZaMWykonaj z Epodręcznika zadania:2.1 do 2.6. Zapisz w zeszycie.Zapoznaj się z definicją oniryzmu (poetyki snu),notatkę zapisz w zeszycie.Wykonaj zadanie 3. (jutro podczas lekcji sprawdzimy je sobie)Przygotuj fragmenty, opisujące spotkania Alicji z niezwykłymi bohaterami. Zwróć uwagę,o czym rozmawiali,jakimi cechami się charakteryzują.

# data[].attributes.body
Drugi hełm

# data[].attributes.body
serdecznie polecam fajne i ciekawe
:-)

# data[].attributes.body
,,Pianista" Mocny film historyczny naprawdę warto zobaczyć

# data[].attributes.body
Go! - 2020
https://m.cda.pl/video/480761099

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Epoka wiktoriańska to okres drugiej połowy XIX wieku w Wielkiej Brytanii. To okres, kiedy pod rządami królowej Wiktorii, państwo to zamieniło się w potężne imperium kolonialne. W czasie tym panowały nieco dziwne (z naszego punktu widzenia) obyczaje, co w połączeniu z gwałtowną przemysłowa i technologiczną rewolucją często było mieszanką wybuchową.

Tatuaże

A mogłoby się wydawać, że w tamtych czasach tatuaże były znakiem charakterystycznym dla kolonialnych "dzikusów", czy portowych, wiecznie pijanych dziwkarzy. Nic bardziej mylnego.

W XIX wieku zdobienie ciała w ten sposób było bardzo popularne wśród arystokratycznych rodów. Tatuażami upiększali się nawet brytyjscy książęta, aczkolwiek żaden z nich nie miał wystarczających jaj, aby publicznie się swoimi dziarami chwalić.

Moda dość szybko rozciągnęła się na inne państwa - posiadaczami okazałych malunków na ciele byli m.in. car Mikołaj II, czy szwedzki król Oskar. Tymczasem w Nowym Jorku w 1846 roku powstał pierwszy salon tatuażu, którego głównymi klientami byli żołnierze. Zarówno ci z północy, jak i z południa...

Piercing
Skoro już mówimy o tatuażach, to trzeba też wspomnieć o innej formie modyfikacji ciała - piercingu. I to nie byle jakim, bo sprawa dotyczyła przekłuwania sobie sutków. Kobiety instalowały sobie biżuterię w tych wrażliwych miejscach, wierząc że pomoże im to uzyskać większą przyjemność podczas miłosnych uniesień. W pewnych kręgach panowało też przekonanie, że taki zabieg sprawi, że cycki gwałtownie urosną...

Na przekłutych sutkach umieszczano metalowe kółka, które często łączono ze sobą łańcuszkiem.

Tymczasem panowie nie pozostawiali w tyle i pragnąc iść z duchem czasu przekłuwali sobie penisy. Modę tę miał zapoczątkować sam książę Albert - mąż królowej Wiktorii. Zabieg wykonał jeszcze przed ślubem. Powód? W tamtych czasach modne było noszenie mocno obcisłych spodni. Członek powodował, że na materiale pojawiało się wyraźne wybrzuszenie. Panowie "kolczykowali" więc swoje fujarki i zaczepiali je na haczyku umieszczonym w odpowiednim miejscu wewnątrz spodni.

Fotograficzny trend
Zanim kobieta wzięła do ręki ciężki aparat i nauczywszy się podstaw jego obsługi, z wielkim wysiłkiem uniosła to ciężkie pudło nad głowę, aby trzęsącymi się dłońmi cyknąć sobie pierwszą w świecie samojebkę, istniały już równie głupie trendy w fotografii. Słynący z charakterystycznego poczucia humoru Brytyjczycy dosłownie oszaleli na punkcie "bezgłowych" zdjęć. Znający się na zdjęciowej manipulacji, znudzeni fotografowie przyjmowali kolejne zlecenia od klientów chcących zaszpanować tego typu "żartem".

Jeszcze dziwniejszy fotograficzny trend
W połowie XIX wieku mało kogo stać było na pamiątkę w postaci malowanego portretu. Zdecydowanie tańszym i szybszym rozwiązaniem była fotografia. Dotyczyło to także i całkiem martwych klientów. I tak też modne było robienie zdjęć zwłok najbliższych, w pozach sugerujących, że osoba uwieczniona na fotografii jest znacznie bardziej żywa, niż w rzeczywistości. Szczególnie często tego typu usługi zlecane były przez rodziców zmarłych dzieci - takie zdjęcie nierzadko było jedyną fotograficzną pamiątką po pociesze.

Głodujące dziewczęta
Dzisiejsze bezmyślne nastolatki, które rozpieprzają sobie wątrobę stosując dietę Dukana to drobiazg w porównaniu z małoletnimi niewiastami, które przeszło sto lat temu wzbudzały podziw odmawiając przyjmowania jakichkolwiek posiłków! Otóż zgodnie z narodzoną gdzieś w głębokim średniowieczu tradycją, głodujące dziewczyny obdarzone były boskimi mocami i zdolnością przepowiadania przyszłości. Nawrót tej dziwnej "mody" spowodował wysyp anorektycznych małolat, starających się zwrócić na siebie uwagę swoimi rzekomymi nadprzyrodzonymi zdolnościami. Zauroczeni mistycyzmem zjadacze chleba bardzo chętnie "łykali" takie historie, a niejedna firma zarobiła krocie organizując spotkania z przymierającymi z głodu dziewczynami.

Histeria
Histeria to takie dziwne zaburzenie nerwicowe objawiające się płaczliwością i skłonnością do emocjonalnych, teatralnych wręcz "ataków". Dawniej wierzono, że ta "choroba" dotyczy tylko kobiet i już od zarania dziejów usiłowano dopatrzeć się przyczyn histerii. Już w starożytnej Grecji Hipokrates twierdził, że to typowy efekt "duszności macicy", czyli kolokwialnie mówiąc "tęsknota za wygrzmoceniem", której towarzyszy wysychanie kobiecych stref intymnych. W epoce wiktoriańskiej wynaleziono więc medyczne urządzenia służące do ",masażu okolic miednicy". Prawdziwym lekarstwem w tym przypadku był solidny orgazm. Dlatego też rynek opanowany został przez różnej maści i gabarytów wibratory oraz technologicznie rozwinięte maszyny do ciupciania. Histerię "leczono" więc zarówno małym,i radośnie telepiącymi się masażerami na korbkę, jak i wielkimi, napędzanymi pedałami, ustrojstwami.

Narkotyki
Narkotyki w epoce wiktoriańskiej nie był przesadnie demonizowane. Wręcz przeciwnie. Ogromną popularnością cieszyło się na przykład opium, którym regularnie śmiertelnie truło się wielu konsumentów. Także sporo innych narkotyków było legalnie dostępnych na rynku. Ba, większość z nich można było nabyć w aptekach. Taka na przykład kokaina była sprawdzonym i polecanym przez lekarzy środkiem uśmierzającym ból zębów.

Nadpobudliwe, ząbkujące niemowlaki szprycowało się lekami na bazie morfiny.

Zresztą morfina była też świetnym remedium na kaszel, zapalenie płuc, astmę czy malarię...
Sporym zainteresowaniem cieszył się też specyfik, produkowany przez niemiecką firmę Bayer. Jako że testujący go ochotnicy czuli nagły przypływ "heroizmu", wynalazek nazwano heroiną. Lek chwalony był za swe znieczulające właściwości i to, że nie uzależniał...

Wielu "chorych" z dziką chęcią przyjmowało Laudanum - znieczulające, szczególnie polecane podczas bólów miesiączkowych, lekarstwo składające się z 10% opium i 90% alkoholu. Dla lepszego smaku dodawano nieco cynamonu.

Trudno się dziwić, że okres ten wydał na świat wielu znamienitych ćpunów. Od opium i alkoholu uzależniony był Edgar Alan Poe, Laudanum intensywnie zażywał Charles Dickens, a słynny angielski poeta John Keats tak bardzo lubił poprawiać sobie nastrój, że nie mógł funkcjonować bez alkoholu, kokainy i heroiny.

Arszenik
Skoro narkotyki były dostępne na wyciągnięcie ręki, to dlaczego i taka trucizna jak arszenik miałaby zniknąć z aptekarskich półek? Mówi się, że epoka wiktoriańska wręcz tonęła w tym niebezpiecznym związku chemicznym. Arszenik mieszany był z kredą i octem, a następnie konsumowany przez kobiety, które wierzyły, że mikstura ta poprawi wygląd ich cer. Bardzo pożądanym efektem było też bladnięcie skóry - dzięki temu wyraźnie było widać, że ma się do czynienia z delikatną arystokratką, a nie babą pracującą w pełnym słońcu na polu...

Arszenikiem szprycowali się też mężczyźni, których zapewniono, że taka kuracja uleczy ich z problemów ze wzwodem. Oczywiście słabo się ten specyfik sprawdzał w praktyce. Na toksyczność tej substancji zaczęto zwracać uwagę po tym, jak przeszło 200 osób zatruło się słodyczami, w składzie których omyłkowo producent umieścił arszenik. Z życiem pożegnało się wówczas 20 osób.

Protezy
Równocześnie z rozwojem metod amputacji technologicznie usprawniano protezy. Do ich produkcji zaczęto wykorzystywać aluminium, zamiast stali, dodano ruchome elementy, a już w 1898 roku powstała proteza, którą można było poruszać za pomocą skurczów nieuszkodzonych mięśni. W londyńskim muzeum podziwiać można taką oto rękę - jej posiadaczem był prawdopodobnie żołnierz, który stracił kończynę podczas wojny. Proteza ma ruchowe stawy i mocno steampunkowy wygląd. Właściciel prawdopodobnie jednak ukrywał łapę terminatora pod rękawiczką.

Źródła: 1, 2, 3, 4, 5, 6.

# data[].attributes.attachment_link.title
Kilka ciekawych aspektów życia w epoce wiktoriańskiej

# data[].attributes.attachment_link.description
Epoka wiktoriańska to okres drugiej połowy XIX wieku w Wielkiej Brytanii. To okres, kiedy pod rządami królowej Wiktorii, państwo to zamieniło się w potężne imperium kolonialne. W czasie tym panowały nieco dziwne (z naszego punktu widzenia) obyczaje, co w połączeniu z gwałtowną przemysłowa i technologiczną rewolucją często było mieszanką wybuchową.

# data[].attributes.attachment_link.title
Historia "Alicji w Krainie Czarów" | Ale Historia odc. 150

# data[].attributes.body
Dzień Matki:)*

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ta strona korzysta z plików cookies. Korzystając ze strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies w przeglądarce zgadzasz się na zapisywanie ich w pamięci urządzenia. Dodatkowo, korzystając ze strony, akceptujesz klauzulę przetwarzania danych osobowych. Więcej informacji w Regulaminie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Alicja w Krainie Czarów promuje Marks & Spencer (wideo)

# data[].attributes.attachment_link.description
Ta strona korzysta z plików cookies. Korzystając ze strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies w przeglądarce zgadzasz się na zapisywanie ich w pamięci urządzenia. Dodatkowo, korzystając ze strony, akceptujesz klauzulę przetwarzania danych osobowych. Więcej informacji w Regulaminie.

# data[].attributes.body
Najstarsza ekranizacja "Alicji w Krainie Czarów" z 1903 roku

# data[].attributes.attachment_link.title
Alice in Wonderland (1903) - Lewis Carroll | BFI National Archive

# data[].attributes.attachment_link.title
Kinder Bueno "Alicja w Krainie Czarów / Alice in Wonderland"

# data[].attributes.body
Małgorzata Kożuchowska

# data[].attributes.body
Mural -Wodzisław Śląski

# data[].attributes.headline
Spektakl-adaptacja teatralna w wykonaniu aktorów z teatru  "Szydło" z Wodzisławskiego Centrum Kultury

# data[].attributes.subject
Spektakl-adaptacja teatralna w wykonaniu aktorów z teatru  "Szydło" z Wodzisławskiego Centrum Kultury

# data[].attributes.attachment_link.title
"Alicja w Krainie Czarów" - Teatr "Szydło" z Wodzisławskiego Centrum Kultury

# data[].attributes.body
Jak wykonać wykres zdania pojedynczego?

# data[].attributes.body
Przecinki ratują życie! Uwierzcie mi na słowo;)

# data[].attributes.body
Wykres zdania pojedynczego

# data[].attributes.headline
 "Alicja w Krainie Czarów" i jej historia.

# data[].attributes.subject
 "Alicja w Krainie Czarów" i jej historia.

# data[].attributes.body
Baśniowa opowieść o przygodach Alicji w Krainie Czarów powstała w gorące lipcowe popołudnie 1862 roku, kiedy to podczas przejażdżki łódką po Tamizie Lewis Carroll, wykładowca matematyki w Oxfordzie i autor poważnych książek matematycznych, opowiedział ją małej Alicji Pleasaunce Liddel i jej dwu siostrom. I właśnie ta opowieść (wydana drukiem w 1865 roku), a nie prace naukowe, przyniosła pisarzowi światową sławę. Zachęcony ogromnym powodzeniem książki, L. Carroll w kilka lat później napisał drugi tom. „O tym, co Alicja widziała po drugiej stronie lustra”. Oba tomy zostały przetłumaczone na wiele języków i miały mnóstwo wydań. Pierwsze polskie wydanie ukazało się w roku 1927. „Alicja w Krainie Czarów” jest utworem szczególnym. Nie przedstawia świata takim, jakim go widzimy na co dzień, lecz ukazuje go w śnie bohaterki, a snem, jak dobrze wiecie, rządzą odmienne prawa. Toteż w książce znane fragmenty rzeczywistości układają się w całkiem nowe, często nonsensowne całości, a postaci prawdziwe, przemieszane z fantastycznymi, wyglądają i zachowują się inaczej niż w życiu. I jeszcze jedna uwaga: „Alicja w Krainie Czarów należy do tych książek, do których warto wracać. Teraz odczytacie ją jako dziwną baśń, pełną niezwykłych, zaskakujących wydarzeń, ale gdy sięgniecie po nią za kilka lat, ukaże Wam wiele nowych treści. Każdego jednak czytelnika zawsze zdumiewać będzie bogactwo fantazji i pomysłowości autora, każdy też podda się urokowi jego niepowtarzalnego humoru. *

# data[].attributes.attachment_link.title
[AUDIOBOOK] Carrol Lewis Alicja w krainie czarów

# data[].attributes.body
Praca Przemka

# data[].attributes.body
Praca Wiktora

# data[].attributes.body
Praca Mateusza Pietroszka

# data[].attributes.body
Praca Mateusza Hyły

# data[].attributes.body
Praca Ady

# data[].attributes.body
Praca Mateusza Potysza

# data[].attributes.headline
ja polecam film o nazwie " Wilcze echa" 

# data[].attributes.subject
ja polecam film o nazwie " Wilcze echa" 

# data[].attributes.body
Temat: Niesforny przecinek. Gdzie jest jego miejsce?

Interpunkcja zdania pojedynczego.

https://polszczyzna.pl/gdzie-postawic-przecinek/?fbclid=IwAR0NOpBYm_cCgSL3diUEdD1N5yTvaiRrYieuANubuY97sPDpBTabN5tXElc

https://view.genial.ly/5e7ca98d749f210dafee16ba/presentation-przecinek-w-zdaniu-pojedynczym?fbclid=IwAR3tEKMuRaX3RpK55r96Skd7SupnC4WJ-TX2gJwq44uPuAx6JWKAOFZ_dLA

https://view.genial.ly/5e7c7b15dedef70e46fefc0a/presentation-przecinek-w-zdaniu-pojedynczym?fbclid=IwAR3gJ_-Gu58xD8mVFbDCLxLgYt7h3o-efw4WhXZ6jdAXtdIyjVHQah-2h5Y

https://view.genial.ly/5eba4afda249660da04b5230/interactive-image-niesforny-przecinek?fbclid=IwAR3H-7WKwPUZypEOJLIre_KoZ6AlKPI4Nbm6BTitRsOSUEB7U4DIqjA82ZA

# data[].attributes.headline
Części zdania przyrządzone ze smakiem....Poczęstuj się pizzą.;)

# data[].attributes.subject
Części zdania przyrządzone ze smakiem....Poczęstuj się pizzą.;)

# data[].attributes.body
Okolicznik jak malowany

# data[].attributes.body
Przydawka jak malowana

# data[].attributes.body
Dopełnienie jak malowane

# data[].attributes.body
Orzeczenie jak malowane

# data[].attributes.body
Podmiot jak malowany

# data[].attributes.headline
Części zdania jak na dłoni, części zdania w małym paluszku;)

# data[].attributes.subject
Części zdania jak na dłoni, części zdania w małym paluszku;)

# data[].attributes.body
Okolicznik

# data[].attributes.body
Podmiot

# data[].attributes.body
Przydawka

# data[].attributes.body
Dopełnienie

# data[].attributes.headline
Ostatnie rozdanie,czyli karty z częściami zdania zostały rzucone;)

# data[].attributes.subject
Ostatnie rozdanie,czyli karty z częściami zdania zostały rzucone;)

# data[].attributes.body
Orzeczenie

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
Massively multiplayer online role-playing game

# data[].attributes.body
Wykres zdania pojedynczego zgodnie z instrukcją.

# data[].attributes.body
18 maja 2020 roku

Temat: W poszukiwaniu zaginionych części zdania- w składniowym pokoju zagadek.

Cele:

-rozpoznajesz poznane części zdania:podmiot,orzeczenie,przydawkę, dopełnienie i okolicznik,

-przeprowadzasz analizę składniową (dokonujesz robioru logicznego, nazywasz części zdania),

-potrafisz wykonać wykres zdania pojedynczego.

https://epodreczniki.pl/a/o-innych-czesciach-zdania---dopelnienie-okolicznik-przydawka/D1E4MWzfQ

Na początek-  przypomnisz sobie,jak wykonać wykres zdania pojedycznego i jak rozpoznać części zdania:

https://www.youtube.com/watch?v=PT-SFjJ22Pc

https://www.youtube.com/watch?v=eI6LDnqMjg0

https://www.youtube.com/watch?v=L5lYI6pBomM

https://www.youtube.com/watch?v=KcTCw7X4OU8#action=share

https://wordwall.net/pl/resource/1185100/polski/cz%c4%99%c5%9bci-zdania-powt%c3%b3rzenie

https://wordwall.net/pl/resource/459442/znajd%C5%BA-podmiot-i-orzeczenie-w-zdaniach

https://learningapps.org/1447716

https://wordwall.net/pl/resource/521803/polski/zaznacz-orzeczenie

https://learningapps.org/6904367

https://www.youtube.com/watch?feature=youtu.be&v=TmJCl-PpyGo&fbclid=IwAR1PN5gLkb9-xRr_P4USP-PCoNgrCHcoKn9Y-9DqcfYhs9zOWkdEDCQwiz0&app=desktop

https://wordwall.net/pl/resource/860769/polski/dope%c5%82nienie

https://wordwall.net/pl/resource/882034/polski/cz%c4%99%c5%9bci-zdania

Zapoznaj się z materiałami i wykonaj zadania:

https://view.genial.ly/5eb2e0697082580d6820039c/social-action-czesci-zdania?fbclid=IwAR2vJWcChKtPy_gJVtAD9TsBp0uObv-cf-1q-e20E_6jiEAIDy3UOqVSaZc

Części zdania-escaperoom, pokój zagadek:

https://view.genial.ly/5eb87d43639bfa0d0fdc5a57/game-breakout-czesci-zdania?fbclid=IwAR1lVJZcyP9IeWYL5IIZow1r-N0MsXkBVT3aQ6JNJZ975q95nQEnsZbXlSg

https://view.genial.ly/5ea849dfd447520d0a6dc41f/game-breakout-w-poszukiwaniu-zaginionych-czesci-zdania?fbclid=IwAR2jgR55sb8Gsq_0vF2-2u2LOvccWXZPCKgxNXmOkRf31ApEpWTv1dkI1wY

Wykonaj quiz do godziny 17.00

https://quizizz.com/admin/quiz/homework/5c829b872ff436001cd20117

Zadanie dla chętnych: zadanie 6., str 279

# data[].attributes.body
Jurassic World oraz Jurassic World Upadłe Królestwo 🦕🦖

# data[].attributes.body
13 maja 2020 roku

Temat: Do pełna dopełniam-dopełnienie.
Cele:
Rozpoznajesz dopełnienie i jego rodzaje (bliższe i dalsze) w zdaniu.
Wiesz,jaką częścią mowy jest wyrażone.
Ćwiczysz umiejętność tworzenia wykresów zdań pojedynczych.
Wykonaj zadanie 1. z Epodręcznika:
https://epodreczniki.pl/a/do-pelna-dopelniam---dopelnienie/DLa3gh3QC
Wykonaj zadanie 1. z podręcznika
Zapisz,co to jest dopełnienie , na jakie pytania odpowiada i jaką częścią mowy jest wyrażone (ramka z podręcznika -strona 277) lub rysnotka.

W celu utrwalenia i uporządkowania wiadomości, obejrzyj filmiki:
https://www.youtube.com/watch?v=kn0d4IaPi9g
https://www.youtube.com/watch?v=3rTLCXnVB2E

# data[].attributes.body
12 maja 2020 roku
Temat: Do czego przydaje się przydawka? Przydaje blasku rzeczownikowi.
Cele:
Rozpoznajesz przydawkę i rozpoznajesz jej funkcję składniową w wypowiedzeniach.
Nazywasz część mowy, jaką została wyrażona.
Rozpoznajesz w tekście zdanie pojedyncze.
Sporządzasz wykresy zdań pojedynczych.
Plan na dziś:
Wykonaj zadanie 1. Z podręcznika ze strony 261.
Zrób 1 i 2. ćwiczenia z Epodręcznika:
https://epodreczniki.pl/a/przydaje-blasku-rzeczownikowi---przydawka/DwG1DQstJ

Zapoznaj się z wiadomościami na temat przydawki (ramka z podręcznika, strona 261) lub skorzystaj z dołączonej rysnotki.
Wykonaj ćwiczenia z Epodręcznika:3-6,a następnie :2,5,6 z podręcznika ze strony 262-263.
Wykonaj zadania z zeszytu ćwiczeń-strona 84.
Chcesz utrwalić i uporządkować wiadomości na temat przydawki?Obejrzyj filmiki:
https://www.youtube.com/watch?v=bJuhY649aYw

https://www.youtube.com/watch?v=p-vVeQCqE5s