# data[].attributes.headline
Η αξία του χορού

# data[].attributes.subject
Η αξία του χορού

# data[].attributes.attachment_link.title
Η αξία του χορού

# data[].attributes.headline
Έθιμα Μακεδονίας

# data[].attributes.subject
Έθιμα Μακεδονίας

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

# data[].attributes.headline
Παρουσίαση στοιχείων του Ποντιακού Ελληνισμού

# data[].attributes.subject
Παρουσίαση στοιχείων του Ποντιακού Ελληνισμού

# data[].attributes.attachment_link.title
Μνήμες, μουσικές και χρώματα των προγόνων μου (πόντος)

# data[].attributes.headline
Παραδοσιακές φορεσιές

# data[].attributes.subject
Παραδοσιακές φορεσιές

# data[].attributes.body
Η ποικιλία των παραδοσιακών φορεσιών του τόπου μας είναι μοναδική.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
παραδοσιακές ενδυμασίες

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
έκθεση λεμμ-θ

# data[].attributes.attachment_link.title
Παραδοσιακές Ενδυμασίες

# data[].attributes.attachment_link.description
Η έκθεση παρουσιάζει 55 παραδοσιακές ενδυμασίες ως το 1960, το τέλος της προβιομηχανικής εποχής στις περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης, αλλά και από τις ιστορικά κεκυρωμένες προεκτάσεις του βορειοελλαδικού χώρου (Βόρεια Μακεδονία, Ανατολική Θράκη, Ανατολική Ρουμελία, Εύξεινος Πόντος, Μικρά Ασία),

# data[].attributes.headline
Φορεσιές Μακεδονίας

# data[].attributes.subject
Φορεσιές Μακεδονίας

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Θάλασσα μαυροθάλασσα

# data[].attributes.attachment_link.title
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ:Παραδοσιακή γυναικεία φορεσιά 1

# data[].attributes.body
Ο χορός ίσως είναι ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσει κάποιος τον ρυθμό και να ελέγξει την ενστικτώδη διάθεσή του να κινηθεί. Μέσα από την ελεύθερη κίνηση, αποκτά την αυτονομία του μαθαίνοντας να εκφράζεται ελεύθερα, να αναπτύσσει αβίαστα τη νοημοσύνη του και να συνειδητοποιεί τους όρους της σωστής ομαδικής συνεργασίας (Haselbach, 1979). Χαρακτηρίζεται ως μία μη ανταγωνιστική κινητική δραστηριότητα η οποία προάγει την υγεία, βελτιώνει τη φυσική κατάσταση και αναπτύσσει την ευλυγισία, τη δύναμη, την αντοχή, την ισορροπία, τη ρυθμική ικανότητα, το νευρομυϊκό συντονισμό, το συγχρονισμό και τον έλεγχο του σώματος (Churcher, 1971; Sanderson, 1988).

# data[].attributes.headline
Ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί

# data[].attributes.subject
Ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί

# data[].attributes.attachment_link.title
7. Ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί

# data[].attributes.attachment_link.description
Ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί

# data[].attributes.headline
Εκπαιδευτική τηλεόραση - Π. Χορός

# data[].attributes.subject
Εκπαιδευτική τηλεόραση - Π. Χορός

# data[].attributes.attachment_link.description
Η ταινία μας προσκαλεί να γνωρίσουμε ένα επαρχιακό σχολείο στο Καπαρέλλι της Βοιωτίας. Μας κάνει κοινωνούς ενός σχολείου ζωής με πλούσια δράση, όπου μαθητές και εκπαιδευτικοί δουλεύουν μαζί σε ομάδες για όλα τα ζητήματα που τους αφορούν, έχοντας τη θέληση να ακούσουν και να μάθουν ο ένας τον άλλον.

# data[].attributes.headline
Αυτή χωρίς χέρι, αυτός χωρίς πόδι - χορεύουν χέρι χέρι

# data[].attributes.subject
Αυτή χωρίς χέρι, αυτός χωρίς πόδι - χορεύουν χέρι χέρι

# data[].attributes.attachment_link.title
Αυτή χωρίς χέρι, αυτός χωρίς πόδι - χορεύουν χέρι χέρι

# data[].attributes.headline
Οι ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί κατά περιοχές

# data[].attributes.subject
Οι ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί κατά περιοχές

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Θρησκευτικοί ήταν οι χοροί "γυμνοπαιδίαι" των Αρχαίων Σπαρτιατών, τους οποίους χόρευαν σε τακτές μέρες, γυμνοί χορευτές, για να τιμήσουν τον Απόλλωνα την Άρτεμη και τη Λητώ.

Εξ άλλου η μυθολογία διέθετε "ειδική" έφορο του χορού την μούσα Τερψιχόρη, ενώ ακόμα και ο Σωκράτης αισθάνονταν ιδιαίτερη κλίση στο χορό και τον απολάμβανε με ευχαρίστηση: "Της δε Μέμφιδος ορχήσεως, ήρα και Σωκράτης ο σοφός και πολλάκις καταλαμβανόμενος ορχούμενος, ως φησι Ξενοφών, έλεγε τοις γνωρίμοις, παντός είναι μέλος γυμνάσιον την όρχησιν."2 (Αθήναιου, "Δειπνοσοφισταί" Β.Α. 37) Δηλαδή: "Ακόμα κι ο σοφός Σωκράτης αγαπούσε το χορό της Μέμφιδος, και όταν πολλές φορές, τον έπιαναν να χορεύει, όπως λέει ο Ξενοφώντας, έλεγε στους γνωστούς του ότι ο χορός αποτελεί άσκηση για κάθε μέλος του σώματος".

Γενικά η ανθρώπινη ψυχή, ανακουφίζονταν από τα πάθη της με τις λεπτές εξειδικευμένες κινήσεις των διάφορων χορών. Γι' αυτό επινόησαν χορούς θρησκευτικούς, πολεμικούς, γυμναστικούς, θεατρικούς, συμποσίων, χορούς για γαμήλιες και άλλες χαρμόσυνες ή πένθιμες πομπές, χορούς εθνικούς ή λαϊκούς.

Από το πλήθος αυτών των χορών επέζησαν ως τα σήμερα οι λαϊκοί, οι οποίοι διακρίνονταν ανάλογα με την περιοχή προέλευσής τους σε Τροιζήνιους, Επιζεφύριους, Ιωνικούς, Μαντινειακούς κτλ. Αυτή η διαχρονικότητα οφείλεται ασφαλώς στο ότι οι χοροί αυτοί αποτελούσαν το προσφορότερο μέσον ψυχαγωγίας των πλατιών λαϊκών στρωμάτων κι έτσι καλλιεργήθηκαν εντατικότερα σ' όλες τις εποχές.Είναι εντυπωσιακό ότι ακόμα και την περίοδο των Βυζαντινών χρόνων, παρ' ότι η στάση της Ορθόδοξης -όπως και της Καθολικής - Εκκλησίας υπήρξε εχθρική απέναντι στους χορευτές, κάποιοι από τους αρχαίους ρυθμούς επιβίωσαν και ενσωματώθηκαν από τα λαϊκά κυρίως στρώματα στις καθημερινές τους εκδηλώσεις.

Έτσι οι χοροί αυτής της περιόδου εξακολουθούν να παραμένουν "κύκλιοι" με στοιχεία που παραπέμπουν άμεσα στην σημερινή παραδοσιακή χορευτική πρακτική. Ο "συρτός" των Βυζαντινών για παράδειγμα, χορευόταν από πολλούς χορευτές, με λαβή από τις παλάμες ή με μαντίλια ενδιάμεσα και με τον καιρό εξελίχτηκε σε μικτό χορό.Επιβίωσαν ακόμα την εποχή εκείνη ο "Πυρρίχιος" και "Κόρδακας", ένας αρχαίος άσεμνος χορός που εκτελούταν από υποκριτές του θεάτρου.

Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, ο χορός, σε συνδυασμό με το αναπόσπαστο κομμάτι τους, το τραγούδι, αποτέλεσε ένα ισχυρό όπλο ενάντια στην αλλοτρίωση και την απώλεια της Εθνικής συνείδησης. Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι τη περίοδο αυτή γεννιούνται και νέα είδη χορών που περιγράφουν ηρωικά κατορθώματα και μεγάλες στιγμές της Ελλάδας, πράγμα που ενίσχυε ακόμη περισσότερο την ηθική αντίσταση των υπόδουλων. Τέτοιοι χοροί είναι ο "Καγκελευτός" στην Χαλκιδική, η "Μακρυνίτσα" στην Νάουσα και ο "Χορός του Ζαλόγγου" στην Ήπειρο.

Οι κλέφτικοι χοροί, εξ άλλου, ήταν στενά συνδεδεμένοι με την στρατιωτική προετοιμασία και την ψυχαγωγία των άτακτων στρατιωτικών σωμάτων των κλεφταρματολών.

Mετά την απελευθέρωση και την δημιουργία του πρώτου ελληνικού κράτους, παρατηρείται μια γνήσια παραδοσιακή έκφραση στους χορούς και την μουσική που επηρεάσθηκαν είτε από την ιστορία των περιοχών απ' όπου προέρχονται είτε από την ομορφιά του ελληνικού τοπίου.

Η γραφικότητα και η ποικιλία των χορών αυτών, η πλειονότητα των οποίων χαρακτηρίζεται από το ερωτικό κυρίως στοιχείο, συνδυαζόμενη με την γραφικότητα των τοπικών φορεσιών, αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα του Ελληνικού πολιτισμού και των διάφορων ομάδων που συνιστούν την Ελληνική ταυτότητα. Αποτελεί την γνήσια συνέχεια των λαϊκών χορών της αρχαιότητας, όπως καταφαίνεται σε πολλούς απ' αυτούς, από το ρυθμό τους και τις κινήσεις τους. Αδιάψευστοι μάρτυρες γι' αυτό, είναι οι σχετικές περιγραφές των αρχαίων κειμένων, των ανάγλυφων, των τοιχογραφιών, τα οποία η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε και φέρνει στο φως.

Οι ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί χωρίζονται. ανάλογα με την περιοχή προέλευσής τους σε δύο βασικές ομάδες: τους στεριανούς και τους νησιώτικους.

Η ονομασία κάθε χορού προκύπτει:

α) από την ονομασία της περιοχής που χορεύεται
β) από τα λόγια του τραγουδιού που συνοδεύουν το χορό
γ) από την τοποθέτηση των χορευτών
δ) από τη λαβή των χεριών
ε) από κάποια αντικείμενα που χρησιμοποιούνται (πχ μαντίλι).

Μια ακόμα σημαντική διάκριση των χορών είναι σε πηδηχτούς και συρτούς. Οι πρώτοι περιέχουν αναπηδήσεις και "πετάγματα", ενώ οι δεύτεροι χαρακτηρίζονται κυρίως από μια ήρεμη συρτή κίνηση πάνω στο έδαφος. Βέβαια ο διαχωρισμός αυτός είναι συμβατικός και δεν είναι ο μοναδικός. Ακόμη και ο ίδιος χορός μπορεί να διαφοροποιείται από περιοχή σε περιοχή ή ακόμα και από χορευτή σε χορευτή, παίρνοντας το ιδιαίτερο χρώμα που τον χαρακτηρίζει.

Γενικά πάντως η μορφολογία του εδάφους του κάθε τόπου, φαίνεται να παίζει ουσιαστικό ρόλο στην διαμόρφωση του ύφους των χορών που χορεύονται στον τόπο αυτό. Έτσι οι νησιώτικοι χοροί είναι περισσότερο πηδηχτοί, με πιο πολύπλοκες κινήσεις των ποδιών και φέρνουν στο νου, με τα συχνά τους σουσταρίσματα, τον θαλασσινό κυματισμό του Αιγαίου.

Αντίθετα, οι βουνίσιοι χορεύουν πιο βαριά, πιο έντονα, με ένα πείσμα -θα 'λεγε κανείς- που βγαίνει κατ' ευθείαν μέσα από τη σκληρότητα της μάχης με τις αντιξοότητες της ζωή των ορεινών.

Το πιο διαδεδομένο σχήμα των Ελληνικών χορών είναι το κυκλικό, ενώ συναντάμε και το Διπλοκάγκελο, την Ευθεία Γραμμή, (π.χ. στον "Αργό Χασάπικο" ή στο "Φυσούνι"), το ζευγαρωτό και το αντικριστό σχήμα.

Σημαντικό επίσης χορευτικό σχήμα, με πανελλήνια διασπορά είναι και ο "Λαβύρινθος". Οι χοροί αυτοί έχουν άμεση συγγένεια με τους αρχαίους χορούς που προέρχονται από το μύθο του Θησέα και του Μινωικού Λαβύρινθου. Σ' αυτούς, οι χορευτές αλλάζουν φορά σε ημικυκλικά σχήματα, δημιουργώντας έναν πραγματικό λαβύρινθο στον χώρο όπου εκτελούνται. Υπάρχουν πέντε παραλλαγές, ανάλογα με το είδος των "φιδιών" που σχηματίζουν και ανέρχονται σ' ένα σύνολο τριάντα περίπου χορών στις περιοχές που ζουν ή έζησαν κατά το παρελθόν Έλληνες.

Πιο γνωστός από τους "Λαβυρινθικούς" χορούς είναι ο "Τσακώνικος", χορός Πελοποννησιακός σε ρυθμό 5/8.

Όσο μεγάλη ανάπτυξη γνώρισαν οι Ελληνικοί Παραδοσιακοί Χοροί μέχρι και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τόσο φαίνεται να βρίσκονται σήμερα -ιδιαίτερα στις μεγαλουπόλεις- σε παρακμή. Το φαινόμενο βεβαίως ερμηνεύεται και από το γεγονός ότι πλέον δεν υφίστανται οι συνθήκες οι οποίες τους δημιούργησαν.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι έπαψαν πλέον να αγαπούν, ή ότι δεν στέκονται ακόμη εκστατικοί και έντρομοι εμπρός στο άγνωστο του Θανάτου. Απλώς, οι τρόποι έκφρασης είναι πλέον διαφορετικοί, οι διέξοδοι πιο τυποποιημένες και προσφερόμενες από τρίτους, με αποτέλεσμα ο παλιότερος τρόπος διασκέδασης, μέσα στον οποίο συγκαταλέγεται αναμφισβήτητα και ο παραδοσιακός χορός να αρχίσει σιγά - σιγά, να εκλείπει.

Η αντοχή όμως του Ελληνικού στοιχείου είναι δοκιμασμένη σε συνθήκες δυσκολότερες από τις σύγχρονες· σε μακροχρόνιες σκλαβιές και πολέμους. Η αντίσταση στην επερχόμενη λαίλαπα της ισοπεδωτικής πολιτισμικής παγκοσμιοποίησης άρχισε ήδη να διαφαίνεται και ο παραδοσιακός χορός έχει και πάλι ένα ρόλο να επιτελέσει. Βέβαια, αν και η πολυμορφία του παρελθόντος περιορίζεται, είναι σημαντικό το ότι οι Έλληνες εξακολουθούν να πορεύονται στην Ιστορία με χορούς "κυκλωτικούς", που και αν ακόμα έχουν εκφυλισθεί σε ένα μονότονο "πηδηχτό-συρτό", χωρίς, πολλές φορές, ούτε καν "πισωγυρίσματα", αυτό δεν σημαίνει ότι έχει χάσει τους μαιάνδρους του, το ρυθμό του ή το αντικριστό ή ζευγαρωτό του σχήμα.

Εξ άλλου είναι γεμάτη πια η Ελληνική ύπαιθρος, αλλά και οι μεγαλουπόλεις από πλήθος πολιτιστικών σωματείων που ασχολούνται με τον παραδοσιακό χορό. Η προσφορά δε των εκπαιδευτικών της Φυσικής Αγωγής τόσο σ' αυτά όσο και στην εκπαίδευση είναι ανεκτίμητη. Φαίνεται πως έλαχε σ' αυτούς να κρατήσουν άσβεστη τη δάδα της παράδοσης η οποία θα δείξει το δρόμο για το μέλλον και θα καταδείξει την διαφορετικότητα των Ελλήνων σ' έναν κόσμο, στον οποίο, αυτός που δεν έχει να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό, μοιραία θα αφομοιωθεί και θα χαθεί μέσα στην δίνη της καταναλωτικής καθημερινότητας

Χρειάζεται εντούτοις προσοχή: Η μεγάλη παγίδα είναι να πέσουμε στην αδηφάγα ανάγκη για εντυπωσιασμό και να στερήσουμε από την δημοτική μας χορευτική παράδοση αυτό που περίσσια διέθετε: το μέτρο και τη σεμνότητα.

Πολλά χορευτικά σωματεία, κάτω από τη -δίχως άλλο καλοπροαίρετη- καθοδήγηση των χοροδιδασκάλων τους, παρουσιάζουν ένα "φολκλορικό" θέαμα που απέχει παρασάγγες από τον τρόπο με τον οποίο χόρευαν τους χορούς αυτούς οι παππούδες και οι γονείς μας.

Στις σελίδες που θα ακολουθήσουν, θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια μικρή περιδιάβαση στον ελληνικό χώρο και να παρουσιάσουμε ποιοι είναι οι κυριότεροι χοροί που εντοπίζονται στις διάφορες περιοχές της πατρίδας μας. Θα προσπαθήσουμε να αναφερθούμε, έστω και ακροθιγώς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτοί δημιουργήθηκαν, τις περιστάσεις στις οποίες χορεύονταν, και για κάποιους από αυτούς θα σημειώσουμε και το κινητικό τους περιεχόμενο, το οποίο τις περισσότερες φορές, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, έχει άμεση σχέση με τις ηθικές και κοινωνικές δομές των κοινωνιών στις οποίες αναπτύχθηκαν

# data[].attributes.attachment_link.title
Οι Ελληνικοί χοροί κατά περιοχές - Εισαγωγή

# data[].attributes.attachment_link.description
Θρησκευτικοί ήταν οι χοροί "γυμνοπαιδίαι" των Αρχαίων Σπαρτιατών, τους οποίους χόρευαν σε τακτές μέρες, γυμνοί χορευτές, για να τιμήσουν τον Απόλλωνα την Άρτεμη και τη Λητώ.

# data[].attributes.headline
Εισαγωγή στον παραδοσιακό χορό

# data[].attributes.subject
Εισαγωγή στον παραδοσιακό χορό

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία στη ζωή του ανθρώπου από τα πρώτα χρόνια της γέννησής του ήταν ο χορός. Οι άνθρωποι κινούνται αδιάκοπα τυλιγμένοι μέσα στο γοητευτικό κλίμα της τέχνης σε όλη τους τη ζωή.

Σε κάθε σημαντική στιγμή της ζωής τους για να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματά τους, καταφεύγουν στη μουσική και το χορό. Οι Έλληνες από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους είχαν άμεση σχέση με το χορό. Η μεταφυσική τους αγωνία θεραπευόταν με τη θρησκεία που εκδηλωνόταν με ύμνους, λατρευτικούς χορούς και τελετές. Ο γάμος συνοδευόταν από χορό και μουσική ενώ όταν η ζωή έφτανε στο τέρμα της, η μουσική της νεκρικής ακολουθίας και τα μοιρολόγια αποχαιρετούσαν τον άνθρωπο.

Οι απλοί άνθρωποι δεν χορεύουν για να κάνουν τέχνη, αλλά για να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, να δείξουν τον πόνο ή τη χαρά τους.

Το ύφος, ο χαρακτήρας του χορού, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Από το κλίμα της περιοχής, τη γεωγραφική κατάσταση του τόπου και κυρίως από τον πολιτισμό, ο οποίος είναι συνυφασμένος με το χορό, το δημοτικό τραγούδι, τα ήθη και τα έθιμα και γενικότερα με τη λαϊκή παράδοση μιας χώρας.

Λαοί με χαμηλό πνευματικό επίπεδο, έχουν χορούς με περιορισμένη εκφραστική ακτίνα, ενώ αντίθετα λαοί με υψηλό πνευματικό επίπεδο όπου πρυτανεύει το πνεύμα της ελευθερίας, του κάλλους και της ομορφιάς, έχουν να επιδείξουν ποικιλία χορών οι οποίοι εκφράζουν τα ευγενικότερα συναισθήματα με χάρη, αισθητική και αρμονία.

Για τους Έλληνες οι εθνικοί χοροί έχουν μια ξεχωριστή σημασία. Οι χοροί αυτοί δεν σχεδιάστηκαν από κάποιον ειδικό, δεν τους γέννησε η φαντασία ενός ειδήμονα, αλλά τους έπλασε η ψυχή του λαού. Έγιναν από ανθρώπους οι οποίοι μη γνωρίζοντας ανάγνωση και γραφή και μη διαθέτοντας άλλη μόρφωση, χόρευαν και τραγουδούσαν για να ξεσκεπάσουν τα συναισθήματά τους. Οι πολεμιστές για να εκφράσουν τη χαρά και την ικανοποίηση ύστερα από μια νίκη, η μάνα τον πόνο και την πίκρα για τον θάνατο του παιδιού της, η γυναίκα τη θλίψη και την απόγνωση για τον σκοτωμένο άντρα της.

Οι σημερινοί χοροί έχουν τις ρίζες τους στην αρχαιότητα. Στην Μινωική Κρήτη οι νέοι κα οι νέες χόρευαν για τον ερχομό της Άνοιξης, στην Κλασική Ελλάδα οι πεπλοφόρες Παρθένες χόρευαν στις Καρυές προς τιμήν της Αρτέμιδος και στα Παναθήναια προς τιμήν της Αθηνάς.

Στην εποχή του Βυζαντίου αλλάζει ο τρόπος ζωής επηρεασμένος από τη θρησκεία αλλά το πνεύμα παραμένει το ίδιο. Οι πόλεμοι δεν σταματούν και γίνονται αγώνες για να σωθεί η εθνική μας κληρονομιά και ο πολιτισμός. Η μαυρίλα της Τουρκικής αυτοκρατορίας απλώνεται παντού και προσπαθεί να καλύψει το φως που μέχρι τώρα σκορπούσε πνεύμα και αρετή. Η πίστη στη θρησκεία και σε ότι απέμεινε βαθιά ριζωμένο μέσα στην ψυχή των ραγιάδων από τον αρχαίο ελληνικό χαρακτήρα, τους βοηθά να επιζήσουν. Οι παραδόσεις των Ελλήνων παραμένουν, παρότι συνοδεύονται από έναν αγιάτρευτο καημό που βγαίνει από τα βάθη της ψυχής του λαού μας.

Όλα αυτά τα γεγονότα έφτασαν σε μας όχι μόνο από τα έργα τέχνης, τα συγγράμματα των αρχαίων και των Βυζαντινών ιστορικών, αλλά και από τους χορούς και τα δημοτικά τραγούδια που επέζησαν όλα αυτά τα χρόνια.

Γι' αυτή τη σημαντική τέχνη έχουν γράψει πολλοί ιστορικοί από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα και έχουν αναλύσει τις πηγές έμπνευσης, την ανάγκη έκφρασης του λαού, το κύμα ζωής που κατακλύζει τον οργανισμό του χορευτή αλλά και του θεατή, τη σχέση που έχει ο χορός με όλες τις σημαντικές στιγμές της ζωής του ανθρώπου, καθώς και την προσφορά και τα αγαθά της τέχνης του χορού, που μένουν τα ίδια ανά τους αιώνες.

# data[].attributes.attachment_link.title
Παραδοσιακοί Χοροί

# data[].attributes.attachment_link.description
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία στη ζωή του ανθρώπου από τα πρώτα χρόνια της γέννησής του ήταν ο χορός. Οι άνθρωποι κινούνται αδιάκοπα τυλιγμένοι μέσα στο γοητευτικό κλίμα της τέχνης σε όλη τους τη ζωή. Σε κάθε σημαντική στιγμή της ζωής τους για να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματά τους, καταφεύγουν στη μουσική και το χορό.

# data[].attributes.headline
Π. χοροί - Δούκα

# data[].attributes.subject
Π. χοροί - Δούκα

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Εκπαιδευτικός Ιστότοπος "Ελληνικοί Παραδοσιακοί Χοροί"

Ομάδα δημιουργίας
Στέλλα ΔούκαΚαθηγήτρια, Τομέας Ανθρωπιστικών Σπουδών και Αναψυχής, Εργαστήριο Διοίκησης Αθλητισμού, Τουρισμού και Αναψυχής, Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Α.Π.Θ. Θρασύβουλος Τσιάτσος
Αναπληρωτής Καθηγητής, Εργαστήριο Πολυμέσων, Τμήμα Πληροφορικής Α.Π.Θ.
Ελένη Σταυρίδου
Πληροφορικός, Τμήμα Πληροφορικής Α.Π.Θ.

Γλυκερία Αλβανού
Πληροφορικός, Τμήμα Πληροφορικής Α.Π.Θ.

Γεώργιος Γιατρομανωλάκης
Πληροφορικός, Τμήμα Πληροφορικής Α.Π.Θ.

Ειρήνη Ινεπολόγλου
Πληροφορικός, Τμήμα Πληροφορικής Α.Π.Θ.

Χρήστος Κατσαφυλούδης
Καθηγητής Φυσικής Αγωγής, Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Α.Π.Θ.

Συμμετέχουν:

Φοιτητές της Ειδικότητας Ελληνικών Παραδοσιακών Χορών (ακ. έτη: 2008-2009 και 2012-2013) του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Α.Π.Θ. και Κ.Φ.Α.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί

# data[].attributes.attachment_link.title
Ελληνικοί Παραδοσιακοί Χοροί

# data[].attributes.attachment_link.description
Εκπαιδευτικός Ιστότοπος "Ελληνικοί Παραδοσιακοί Χοροί" Ομάδα δημιουργίας Στέλλα ΔούκαΚαθηγήτρια, Τομέας Ανθρωπιστικών Σπουδών και Αναψυχής, Εργαστήριο Διοίκησης Αθλητισμού, Τουρισμού και Αναψυχής, Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Α.Π.Θ. Θρασύβουλος ΤσιάτσοςΑναπληρωτής Καθηγητής, Εργαστήριο Πολυμέσων, Τμήμα Πληροφορικής Α.Π.Θ.Ελένη Σταυρίδου Πληροφορικός, Τμήμα Πληροφορικής Α.Π.Θ.Γλυκερία Αλβανού Πληροφορικός, Τμήμα Πληροφορικής Α.Π.Θ.Γεώργιος Γιατρομανωλάκης Πληροφορικός, Τμήμα Πληροφορικής Α.Π.Θ.Ειρήνη Ινεπολόγλου Πληροφορικός, Τμήμα Πληροφορικής Α.Π.Θ.Χρήστος Κατσαφυλούδης Καθηγητής Φυσικής Αγωγής, Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Α.Π.Θ.

# data[].attributes.headline
Ελληνική Λαογραφία

# data[].attributes.subject
Ελληνική Λαογραφία

# data[].attributes.attachment_link.title
Ελληνική Λαογραφία

# data[].attributes.headline
Ποικιλία πολιτιστικών στοιχείων του Ποντιακού Ελληνισμού

# data[].attributes.subject
Ποικιλία πολιτιστικών στοιχείων του Ποντιακού Ελληνισμού

# data[].attributes.attachment_link.title
Μνήμες, μουσικές και χρώματα των προγόνων μου (πόντος).pdf

# data[].attributes.headline
Ιστορία Ποντιακού Ελληνισμού

# data[].attributes.subject
Ιστορία Ποντιακού Ελληνισμού

# data[].attributes.body
Μουσικά επενδυμένο βίντεο που παρουσιάζει την ιστορία των Ελλήνων του Εύξεινου Πόντου.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιστορία Ποντιακού Ελληνισμού.swf