# data[].attributes.body
Munari 3-8 weekd old (we offer Montessori Mobiles when the child is awake and alert) helps focus on contrasts and shapes

# data[].attributes.body
Gobbi 5-8 weeks old (helps focus on shades)

# data[].attributes.body
Dancers 8-12 weeks old (helps focus on movement)

# data[].attributes.body
Mother and Baby Whale Mobile 10-16 weeks old

# data[].attributes.body
Hot Air Balloons

# data[].attributes.body
https://en.babyouf.com/products/ceinture?utm_campaign=HIP-SEAT-ENGAGE-EU-EN&utm_content=HIP-SEAT-EU-EN-24-45-v2&utm_medium=FB&utm_source=FB

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wiecie już z poprzedniej części artykułu, że rozwój dziecka jest sprawą indywidualną i przebiega we własnym, najlepszym dla niego tempie oraz że przyspieszanie tego procesu może mieć bardzo przykre dla dziecka konsekwencje.

Zacznę od pchacza. Usłyszałam kiedyś takie mądre zdanie: „Gdyby pchacz, był potrzebny do nauki chodzenia to nie bylibyśmy dzisiaj istotami chodzącymi." - kto słyszał o pchaczach w poprzednich epokach, a nawet zaledwie kilkadziesiąt lat temu? Chyba nikt... a jednak wszyscy zdrowi ludzie potrafią chodzić J

Pchacz to kolejny gadżet dla rodzica , nie dla dziecka! Pozwala dorosłemu zyskać chwilę czasu dla siebie i odpocząć - nie musi on nachylać się już do dziecka, aby prowadzić za rękę chodzącego niepewnie malucha.

Jednak jaką cenę może mu przyjść zapłacić za tą chwilę wygody? Dziecko używając pchacza, często nieprawidłowo ustawia stopy (obciążając nadmiernie wewnętrzny brzeg stopy), koślawi kolana (kolana skierowane do wewnątrz, tzw. Iksy) oraz nieprawidłowo obciąża kręgosłup poprzez zbytnie pochylenie tułowia do przodu. Może to spowodować wystąpienie w przyszłości wad postawy oraz doprowadzić do wcześniejszego zwyrodnienia stawów. Dodatkowo wiele pchaczy zbyt szybko przesuwa się do przodu co może doprowadzić do niekontrolowanego upadku dziecka i urazu głowy lub kończyn (dziecko trzymając pchacz rękoma wykazuje słabszą reakcję obronną - wyciągnięcie rąk w przód, aby podeprzeć się i ochronić głowę przed urazem - niż dziecko chodzące bez pchacza).

Jeżeli jednak nadal bardzo chcemy zakupić taką zabawkę dziecku, to dopilnujmy przynajmniej trzech rzeczy:

· kupmy pchacz dopiero w momencie, gdy dziecko umie już chodzić samodzielnie (samodzielnie oznacza bez pomocy mebli, ręki dorosłego, ani tym bardziej chodzika),

· zadbajmy o to, aby był on wystarczająco mocno obciążony,

· pilnujmy, aby dziecko używając go utrzymywało prawidłową postawę (odpowiednio ułożone stopy, kolana, tułów).

Dzięki spełnieniu tych warunków zapewnimy dziecku bezpieczeństwo (obciążony pchacz nie będzie zbyt szybko przesuwał się do przodu, co zapobiegnie upadkowi dziecka) oraz trening mięśni posturalnych (tzn. mięśni odpowiadających za prawidłową postawę ciała) - dziecko pchając coś ciężkiego odruchowo napina te właśnie mięśnie. Często dzieci wykorzystują jako pchacz zwykłe krzesło (kreatywność nie zna granic!) - dobrze sprawdzi się ono w takiej roli. J

Skoczki to stosunkowo nowy gadżet . Popularne stały się dopiero jakiś czas temu. Czy to dobrze? Dobrze, że dopiero kilka lat temu (nie wcześniej), źle natomiast, że w ogóle stały się popularne! Dla tych, którzy nie do końca wiedzą co to jest skoczek i do czego służy - jest to urządzenie zamontowane np. pod sufitem, w którym dziecko siedzi i odpychając się nóżkami od podłogi skacze w osi pionowej (góra-dół).

Wracając do tego, że nie należy przyspieszać rozwoju dziecka, chciałabym podkreślić, że dziecko naturalnie uczy się skakać dopiero ok. 2. roku życia. Na opakowaniach skoczków często widnieje natomiast informacja, że są one odpowiednie dla dziecka w wieku od ok. 6‑10 miesiąca życia. Struktury amortyzujące wstrząsy pojawiające się przy skakaniu na pewno nie są jeszcze wtedy u dziecka dojrzałe! Jak zapewne się domyślacie, negatywnie odbije się to na kręgosłupie i stawach(szczególnie stawach nóżek) dziecka. Zwracam też uwagę na to, że dziecko odbija się z palców stóp, co powoduje, że (tak jak w chodziku w przypadku odpychania się palcami stóp) uczy się nieprawidłowego obciążania stóp oraz może być przyczyną chodzenia na palcach w późniejszym wieku. Kolejnym podobieństwem do chodzika jest fakt, że dziecko w skoczku ma nieprawidłowe ustawienie miednicy, a co za tym idzie nieprawidłowo ją obciąża, co może skutkować zaburzeniami tej struktury. Dodatkowo dziecko wsadzone np. do skoczka nie może samo z niego wyjść, co rozwija w nim poczucie zależności od innych, zmniejsza jego kreatywność, a mniejsza różnorodność bodźców i mniej doświadczeń (poprzez pozostawanie w jednym miejscu) hamują jego ogólny rozwój. Czy jesteście w stanie poświęcić dobro dziecka dla jego chwilowego uśmiechu? Nie da się ukryć - większość maluchów z radością korzysta ze skoczków. Jednak zastanówmy się, czy nie można wywołać jego uśmiechu w inny sposób? Być może bardziej angażujący nasz czas i wymagający pomysłowości, ale o ile zdrowszy! J

Zwolennicy używania skoczków powiedzą na pewno, że skakanie w skoczku stymuluje np. zmysł propriocepcji (czucie głębokie) oraz układ przedsionkowy, dzięki któremu dziecko doskonali zmysł równowagi. Jest na to jednak o wiele lepszy sposób - mini trampolina!

Co myślę o mini trampolinach i huśtawkach używanych w domu oraz o rowerku biegowym dowiecie się w kolejnej części artykułu (dzisiejszy wpis znów okazał się dłuższy niż planowałam - nie chciałam jednak pominąć żadnej ważnej kwestii).

- dziecku do prawidłowego rozwoju Podsumowując absolutnie nie są potrzebne takie gadżety, jak chodzik, pchacz czy skoczek. Zamiast pomagać, zaburzają one rozwój dziecka, powodując wiele negatywnych skutków. Gdy dziecko ma problemy z napięciem mięśniowym (jest ono obniżone lub wzmożone), a zdarza się to niestety dość często (napięcie normalizuje się z czasem poprzez zapewnienie dziecku optymalnych warunków do rozwoju, odpowiednie jego układanie, podnoszenie i prawidłowe wykonywanie zabiegów pielęgnacyjnych), i mimo to korzysta z takich gadżetów, jego zaburzenia mogą się pogłębić i utrwalić.

Do prawidłowego rozwoju potrzebne są dziecku tylko: odpowiednia dawka ruchu, przestrzeń umożliwiająca mu swobodne przemieszczanie się, środowisko bogate w różnorodne bodźce, odpowiednia ilość czasu do kształtowania nowych umiejętności oraz cierpliwość, uważność i wiara rodzica.

Gdy dziecko ma zapewnione warunki, które nie będą hamować jego rozwoju, zupełnie wystarczającym motywatorem do nauki kolejnych umiejętności (takich jak chodzenie, siadanie czy skakanie) jest dla niego wrodzona ciekawość świata. J

Jeśli macie jakieś pytania do tej lub poprzedniej części, to napiszcie je w komentarzu - na pewno odpowiem J

Nie dajcie sobie wmówić, że dziecko potrzebuje tych nowoczesnych gadżetów, aby dobrze się rozwijać! W dyskusji z ich zwolennikami wykorzystajcie przytoczone przeze mnie argumenty. J Śmiało dzielcie się tym artykułem ze znajomymi, przyszłymi rodzicami lub rodzicami maluchów.

Macie w domu pchacz lub skoczek? Używaliście takich gadżetów jak Wasze dziecko było małe?

Przypominam, że dzisiejszy wpis możecie pobrać w formie pliku .pdf

# data[].attributes.attachment_link.title
Pchacz i skoczek dla dziecka okiem fizjoterapeuty. Jak wpływają one na rozwój dziecka? Pomagają czy szkodzą? Czy warto kupić dziecku pchacz lub skoczek? Gadżety dla dzieci cz.2

# data[].attributes.attachment_link.description
Wiecie już z poprzedniej części artykułu, że rozwój dziecka jest sprawą indywidualną i przebiega we własnym, najlepszym dla niego tempie oraz że przyspieszanie tego procesu może mieć bardzo przykre dla dziecka konsekwencje. Zacznę od pchacza. Usłyszałam kiedyś takie mądre zdanie: „Gdyby pchacz, był potrzebny do nauki chodzenia to nie bylibyśmy dzisiaj istotami chodzącymi."

# data[].attributes.body
Blog On The Tip Of My Tongue

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Postanowiłam ruszyć temat rzekę. Temat o tyle nośny, że odnosi się tak samo do nauki pierwszego jak i drugiego języka. Trzeciego i czwartego również. Nie od dziś wiadomo, że rozwój mowy jest nierozerwalnie powiązany z ilością wsadu ( inputu) językowego, który zapewniamy dziecku. Jednak jak to zrobić z głową, żeby móc zaobserwować efekty naszego wysiłku?

1. Mówmy dużo

Czasem ciężko się zmusić, rozumiem to dobrze. Jak nasz bobas obgryza kapeć, a my padamy na pysk, to ciężko wykrzesać w sobie wiarę, że dzieciak zrozumie co do niego mówimy. Jednak warto. Niemowlakowi budujemy proste zdania: "Look, this is a dog. This is a brown dog. Dog barks". Jak najkrótsze zdania. Dziecko roczne operuje atomowymi cząstkami języka. Łapie sens jednego słowa, zwykle rzeczownika lub czasownika.

Gdy dziecko zaczyna mówić, to budujemy zdania na bazie tego co dziecko samo powie:
Dziecko: Dog eat!
Rodzic: Yes, the dog is eating a bone! Isn't it a big bone?"
Do zdania bazowego dorzucamy jeden, dwa elementy i czekamy na odpowiedź dziecka. W ten sposób rozwijamy umiejętność prowadzenia dialogu.

Istotne jest nie tylko jak mówimy, ale również kiedy. Złotą zasadą jest, że nie mówimy do dziecka, gdy ono skupia swoją uwagę na jakiejś czynności. O ile dziecko właśnie zabrało się za karmienie misia to nie trajkoczemy mu nad uchem: "what are you doing? Is your bear hungry?". Stajemy obok i się przyglądamy. Chyba, że chcemy mieć dziecko z problemami ze skupieniem uwagi lub tak zwanego high-need-baby, który nie da nam chwili wytchnienia.

2. Ćwiczmy pamięć

Kiedy wyciszamy się wieczorem zróbmy z dzieckiem podsumowanie dnia. Co się działo, kogo widzieliśmy, czego nowego się nauczyliśmy, co nas zaskoczyło tego dnia? Jaka była kolejność zdarzeń? W ten sposób dziecko uczy się budować dłuższe wypowiedzi i ćwiczy swoją pamięć. Niemowlakowi my możemy opowiedzieć jego dzień, ze starszakiem przyjemnie sobie pogawędzimy.

3. Pomagamy klasyfikować pojęcia

Wspieramy dziecko w wiązaniu słów w grupy pojęciowe. O ile pokazujemy mu gołębia, a wczoraj pokazaliśmy mu srokę i wróbla, to wypada powiedzieć: "This is a pidgeon. You have also seen a magpie and a sparrow. They are all birds.". Dzięki temu utrwalamy słowa, ale i porządkujemy wiedzę.

4. Śpiewajmy

Tu mamy ogromne pole do popisu. Jednak radziłabym skorzystać z piosenkowych zabaw ruchowych. Dlatego, że świetnie sprzyjają zapamiętywaniu, ponieważ aktywizują pamięć motoryczną (pamięć mięśniową w nomenklaturze Montessori). Mamy do wyboru lap bounces, finger plays, action songs i wiele innych. Pisałam już o tych zabawach w paru postach:
Uwaga z drogi, bo jadą leniwe pierogi! Rzecz o powiedzonkach i przyśpiewkach
Angielskie piosenki zabawy aktywizujące

5. Czytajmy rymowanki

Rymowanki uczą rytmu, pomagają w sylabizowaniu, rozwijają pamięć i pozwalają się bawić językiem. Mogą to być nursery rhymes lub pozycje współczesnych autorów. Ja niezmiennie polecam Julię Donaldson i Dr Seussa.

6. Grajmy w gry językowe i zgadywanki

Wszelkie zabawy typu "I spy with my little eye..." są świetne. Nawet proste zgadywanki typu "This is my toe! Do you have toes? Where is your belly button? Do you have a hip? Where is it?" niesamowicie wesprą rozwój mowy.

Jest też zabawna gra mówiona, nazywa się "My Grandmother's Cat".
My grandmother's cat eats watermelons.
My grandmother's cat eats wonderful watermelons.
My grandmother's cat eats salami.
My grandmother's cat eats sour salami.
Czujecie bluesa? Łączymy przymiotniki ze słowami (na tę samą literę).

To samo ćwiczenie możemy zrobić wprowadzając gradację intensywności cechy.
My grandmother's cat eats tiny lollipops.
My grandmother's cat eats small strawberries.
My grandmother's cat eats regular meatloafs.
My grandmother's cat eats hudge stuffed turkeys.
My grandmother's cat eats humongous pizzas.

Warto też sięgnąć po alfabet przedmiotów (małe przedmioty w nomenklaturze Montessori), który rozwinie znajomość słownictwa i świadomość fonologiczną. Tu dokładny opis jak to zrobić: DIY Alfabet Przedmiotów - 1 zabawka do 11 zabaw uczących słownictwa i wyrabiających słuch (bez ograniczeń wiekowych).

7. Czytajmy książki

Czytanie książek wspiera rozwój mowy. Niezły truizm, hmm? Żeby książki jeszcze bardziej pomagały, to omawiajmy je razem po przeczytaniu. Albo przerywajmy w trakcie czytania i zastanawiajmy się co się wydarzy. Czemu bohater postąpił tak a nie inaczej? Co myślał, co czuł?

8. Pytajmy się

Who? What? Why? Where? When? How? Niech te słowa wejdą do stałego użycia. Dzięki temu dziecko odkryje czas przeszły i czas przyszły. Jeśli spytamy się dziecka co się stanie jak odwiedzi go babcia, to w naturalny sposób dziecko nauczy się spekulować. Rozmowy z pytaniami świetnie się prowadzi nad rodzinnym albumem ze zdjęciami.

Z czterolatkiem możemy zacząć zabawę w opowiadanie historii. Na zmianę dopowiadajmy po jednym zdaniu historii. Niech wyjdzie z tego coś szalonego.

9. Wcielajmy się w role

Pretend play, czyli zabawa w udawanie daje nam jeszcze więcej okazji do poznawania nowego słownictwa i reguł rządzących światem. Pobawmy się w sklep, lotnisko, fabrykę zabawek. Każda z tych zabaw to worek nowych słówek. A jaka frajda, jak mama na chwilę zostanie śmieciarzem ;)
Dobrym rozszerzeniem tej techniki jest oglądanie filmów na YouTube. Ja tylko czekam na nadarzające się okazje. Ostatnio padło pytanie jak powstają samoloty. No to bach, odpalamy film z hali produkcyjnej Embraerów, wyciszamy i sobie gadamy o tym co się właśnie dzieje.

10. Nie bądźmy zrzędami!

Dzieci się dopiero uczą. To naturalne, że robią błędy. Dziecko niejednokrotnie powie "he eated" czy "she goed". Gryziemy się wtedy w język i nie zrzędzimy. Nie mówimy "that is wrong", "you should say..." tylko delikatnie parafrazujemy:
"Oh, so you say he ate that delicious cupcake" lub "She went to the shop and you missed her?"

Uff, dużo tego! Zostaliście ze mną do końca?

Podoba Ci się to co robię? Chcesz być na bieżąco? Jeśli zainteresował Cię ten artykuł, to zapraszam do polubienia mojej strony na Facebooku

# data[].attributes.attachment_link.title
Dekalog rozwoju mowy. Jak postępować, by rozwój drugiego języka postępował szybko?

# data[].attributes.attachment_link.description
Postanowiłam ruszyć temat rzekę. Temat o tyle nośny, że odnosi się tak samo do nauki pierwszego jak i drugiego języka. Trzeciego i czwartego również. Nie od dziś wiadomo, że rozwój mowy jest nierozerwalnie powiązany z ilością wsadu (inputu) językowego, który zapewniamy dziecku. Jednak jak to zrobić z głową, żeby móc

# data[].attributes.body
Blog teachyourbaby.pl

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Dwujęzyczność zamierzona z metodą Domana

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wiem, że o ile , które znajdziecie też czytanie globalne cieszy się dość dużą popularnością to do matematyki przedstawianej dziecku z wykorzystaniem kart z różną ilością czerwonych kropek nie wszyscy są przekonani. w artykule o przedłużeniu kontaktu z kropkami, pisząc, że nie rozumie jak szybkie pokazywanie różnej ilości kropek może przyczynić się do rozwinięcia umiejętności matematycznych u dzieci. Sugerowała nawet, że jej się to kojarzy z eksperymentami podprogowymi. Myślę, że jej wypowiedź jest dość ciekawa, a ja jestem otwarta na zdanie innych i was też nie chcę ograniczać do jednego punktu widzenia, więc pozwolę sobie zacytować jej słowa: Program matematyczny dla maluchów nie przekonał między innymi mamy Dąbrówki, która miała wprowadzane elementy programu Domana w dzieciństwie, a z którą przeprowadziłam wywiad dotyczący wczesnej edukacji czytelniczej i jej efektów długofalowych. Nie przekonał też pewnej pani psycholog, która wypowiedziała się pod matematycznym nagraniem na Facebookowym fanpage

„Nie bardzo rozumiem jak tempo prezentowanych bodźców wzrokowych i słuchowych wpływa tutaj na rozwój matematycznych umiejętności dziecka. Subiektywnie uważam że są prezentowane za szybko do tego stopnia że kojarzy mi się to z eksperymentami psychologicznymi np. dotyczącymi bodźców podprogowych. Może skojarzenia te są moim czysto zawodowym skrzywieniem. Pozdrawiam serdecznie i trzymam kciuki."

Jak zapytałam o co chodzi z bodźcami podprogowymi otrzymałam poniższe wyjaśnienie:

„Są to bodźce zazwyczaj wzrokowe lub słuchowe których bardzo szybki sposób ekspozycji (zazwyczaj krótsze niż 0,04 sek) powoduje iż nasz mózg nie jest w stanie świadomie zarejestrować. Jednak na studiach psychologicznych (stąd moje skojarzenia) robiliśmy badania które wykazywały ich podświadomą rejestrację i zapamiętanie. Stąd nazwa „podprogowy". Jest to wiedza nierzadko wykorzystywana w marketingu czy reklamie. Nie krytykuje samej metody ponieważ mało o niej wiem, raczej tak się zastanowiłam nad bardzo szybkim czasem prezentowania dziecku tych bodźców jak to się przekłada na konsolidację i przetwarzanie informacji u takiego maluszka."

IM WCZEŚNIEJ, TYM LEPIEJ- ZALETY PRZEDZIAŁU WIEKOWEGO 3-6 MIESIĘCY

Ci którzy sceptycznie podchodzą do wprowadzania pojęć matematycznych niemowlakom myślą pewnie o nauce matematyki sposobem szkolnym, co można w sumie przewidzieć, bo innego nie znają. Małe dziecko uczy się inaczej - prawopółkulowo. W żadnym wypadku wczesnej edukacji matematycznej nie kojarzymy z wyjaśnianiem reguł, czy zależności pomiędzy liczbami. Po prostu pokazujemy fakty, którymi w przypadku matematyki są ilości, czy w dalszej kolejności cyfry i zależności między nimi, ale bez zgłębiania wyjaśniania zasad, które nimi rządzą. Dziecko po zobaczeniu odpowiedniej ilości przykładów samo rozwikła rządzące nimi reguły. Można powiedzieć, że jest to odwrotność szkolnego sposobu nauczania, w którym zwykle najpierw mamy wyjaśnienie zasad, a potem w oparciu o nie wykonujemy działania. W przypadku matematyki metodą Domana, jak również Shichidy, po zapoznaniu dziecka z ilościami, najpierw prezentujemy dziecku określoną ilość działań wraz z wynikiem, po czym założenie jest takie, że maluch będzie umiał rozwiązać kolejne na podstawie reguł, które sam wytworzył w czasie prezentacji. Matematyka to dla dziecka po po prostu kolejny język do opanowania. W końcu mówiąc do niego też prezentujemy fakty w postaci słów i nie tłumaczymy, czemu dane słowo ma taką, a nie inną końcówkę.

Jeśli wydaje wam się, że wiek 3-6 miesięcy to za wcześnie na naukę matematyki przeczytajcie wcześniejszy artykuł o matematycznej stymulacji wzroku, w którym pisałam, że z matematyką można zapoznawać jeszcze młodsze dzieci. Nawet jeśli wasze dziecko jest już starsze niż 3 miesiące, polecam chociaż fragmentaryczną lekturę tamtego artykułu, chociażby po to, żeby zapoznać się ze szczegółowym wyjaśnieniem co takiego kryje się pod pojęciem matematyki intuicyjnej. Nie chcę tutaj powielać całej definicji. Właśnie taką matematykę opanowuje dziecko do około 3 roku życia według Makoto Shichidy, a do ok. 30 miesiąca życia według Glenna Domana.

Począwszy od tych końcowych granic wiekowych maluch stopniowo traci umiejętność natychmiastowego rozróżniania ilości, jeśli ta umiejętność nie była ćwiczona. Z tego wynika, że czas na przedstawienie mu ilości 0-100 i różnych operacji matematycznych na nich jest ograniczony. Jeśli zaczynamy z maluchem w wieku, którego dotyczy niniejszy artykuł, czyli 3-6 miesięcy nie mamy się co martwić - na pewno zdążymy 🙂 Tylko nie bierzcie sobie tego bardzo do serca, że jak nie zaczęliście z maluchem do 6 miesiąca to wszystko stracone. Czasu na rozpoczęcie jeszcze jest sporo. Piszę to, żeby nie było, że ktoś ma 4 miesięczne dziecko i po lekturze czegokolwiek na temat metody Domana boi się, że już się spóźnił. To nie tak. Dziecko możecie jeszcze dużo nauczyć też w późniejszym okresie z tym, że ...może to być czasem wyzwaniem, chociaż możliwe że po lekturze mojego bloga już nie będzie tak trudno i będziecie wiedzieć, jakie mieć właściwe podejście.

Celowo cały opis programu podzieliłam z uwagi na wiek tworząc serię artykułów „Jak zacząć uczyć dziecko matematyki?", zwłaszcza, że bloga zaczęłam pisać, gdy moja córka skończyła 10 miesięcy i dopiero od tego czasu możecie u mnie przeczytać jak wyglądała u mnie realizacja metody Domana krok po kroku, bo pierwszy post to po prostu podsumowanie wcześniejszych miesięcy. W książce Domana „How to Teach Your Baby Math" („Jak nauczyć małe dziecko matematyki") są opisane dokładnie te same przedziały wiekowe, ale nieco inaczej tj. Doman w osobnych rozdziałach zamieszcza harmonogram działania od A do Z, a w osobnych opis specyfiki wprowadzania materiału dla danego wieku wraz ze wskazówkami. Ja uznałam, że wygodniej dla rodzica będzie, jeśli w danym przedziale wiekowym będzie miał chociaż część harmonogramu.

Podobna seria artykułów już zmierza ku końcowi, jeśli chodzi o czytanie globalne, więc możecie nieco podpatrzeć jakie będą kolejne przedziały wiekowe, jeśli chodzi o matematykę. Chociaż są to dwa osobne programy, część wskazówek, zwłaszcza dla dzieci starszych musi się powielić. Ja sama czytając „How to Teach Your Baby Math" („Jak nauczyć małe dziecko matematyki") miałam wrażenie, że czytam drugi raz „How to Teach Your Baby to Read" („Jak nauczyć małe dziecko czytać") tyle, że dotyczy teraz innej dziedziny. Ja staram się jednak, abyście nie mieli wrażenia, że czytacie to samo drugi raz. Możecie porównać niniejszy artykuł z jego odpowiednikiem dotyczącym początków czytania w tym samym wieku.

Wracając do zalet wieku 3-6 miesięcy potwierdzam słowa Domana, że maluch w tym wieku to chłonący wiedzę jak gąbka „czysty intelektualista" zapatrzony z ogromnym zainteresowaniem we wszystko co mu pokażemy. Akurat w przypadku matematyki miałam to szczęście, że postanowiłam zacząć już w 5-6 miesiącu życia mojej córeczki, chociaż wiadomo, że mogłam wcześniej i gdybym mogła cofnąć czas to bym to zrobiła. To karty matematyczne, a nie karty do czytania globalnego moja córeczka kocha do dzisiaj (aktualnie ma 27 miesięcy). Książki owszem i nieraz przynosi jedną za drugą lub prosi o czytanie tej samej kilka razy, ale na karty ze słowami, wyrażeniami itp. nigdy jakiegoś większego szału nie było. Owszem- patrzy nawet teraz, jako dwulatka, ale nie czuję od niej takiej radości jak w przypadku, gdy biega szukając rozłożonych po domu działań na mnożenie, czy rozłożonych kart z kropkami poznając wzór na sumę ciągu.

Czytanie globalne zaczęłam kilka miesięcy później niż edukację matematyczną. Na tej podstawie wnioskuję, że im wcześniej coś zaczniemy z dzieckiem, tym większa szansa, że to stanie się to jego pasją nie mówiąc już o tym, że dla nas nauczanie 5-miesięcznego brzdąca będzie łatwizną w porównaniu do robienia tego samego z 14-miesięczniakiem. Jak jesteście ciekawi moich obserwacji i przemyśleń w zakresie kształtowania zainteresowań dziecka i innych przykładów z mojego doświadczenia: książkowych, językowych zapraszam do lektury artykułu książkowego. To nie jest też do końca tak, że jak coś zaczniemy z rocznym, czy dwuletnim dzieckiem to nam się nie uda. Po prostu możliwe, że nie od razu dziecko coś polubi, ale z czasem się przekona. Na przykład 20-miesięczna Maja protestująca na pierwszą próbę włączenia bajki w języku włoskim, z którym do tej pory nie miała żadnego kontaktu zmieniła się w 27-miesięczną Maję upominającą się o „Barbapapa", czyli o tą samą bajkę. Potrzeba było na to sporo czasu, ale teraz sama czasem inicjuje rozmowy w tym języku.

MATEMATYKA Z DZIECKIEM W WIEKU 3-6 MIESIĘCY - JAK ROZPOCZĄĆ LUB JAK KONTYNUOWAĆ

Jeśli byliście na tyle świadomi, że zaczęliście od urodzenia- brawo dla was. Jeśli jesteście w trakcie matematycznej, czy czytelniczej, czy jeszcze innej stymulacji wzroku noworodka od mniej więcej 8-10 tygodnia życia waszego maluszka zacznijcie go bacznie obserwować. Doman twierdzi, dzieci, których wzrok stymulujemy od urodzenia właśnie w tym czasie zaczną dostrzegać szczegóły bez większego wysiłku. Idąc za nim wierzę, że każdy angażujący się w program rodzic rozpozna ten moment, który standardowo pojawia się ok. 3 miesiąca życia. Dlatego też od tego wieku są zalecane gotowe zestawy do matematyki, czy wczesnej nauki czytania. Rodzice, którzy przeszli z maluchem program 0 mogą właściwy program wczesnej edukacji matematycznej według Domana zacząć nieco wcześniej.

Potrzebne materiały: karty z czerwonymi kropkami 0-100, z których każda powinna mieć średnicę ok. 19 mm zgodnie z wytycznymi Glenna Domana. Rozmieszczenie kropek na kartach powinno być zupełnie przypadkowe. Jeśli karty z zestawu, który kupiliście nie są podpisane z tyłu, podpisujecie je w każdym z rogów lub po prostu na każdym brzegu, bo gdy będzie podpis tylko w jednym miejscu będzie wam narzucał konkretne ułożenie karty za każdym razem. Chodzi o to, żeby dziecko nie miało żadnej podpowiedzi przy zapamiętywaniu ilości: nie mogą to być kropki np. ułożone w trójkąt, czy kwadrat (do takich kart dojdziemy w późniejszych etapach). Staramy się też prezentować karty ilościowe w różnych pozycjach. Karta reprezentująca ilość 0 to po prostu czysta, biała karta.

Tempo: dążymy do 0,5 sekundy na kartę. To zalecenia Japończyka Makoto Shichidy, który zmodyfikował metodę Domana, ale podstawowe założenia w sumie są takie same. U Domana mamy zalecenie jak najszybszej prezentacji, co równa się około 1 sekundzie spędzonej nad 1 kartą. To tempo chyba jest największą zmorą rodziców, bo gdy jest za wolne dzieci tracą zainteresowanie. Ja już chwilę się zastanawiałam nad taką oto pomocą pozwalającą przekładać karty szybciej:

Po ostatniej rozmowie z Krzysztofem Kwietniem, z którym będę miała niedługo wywiad live na Facebooku stwierdziłam, że chyba pasuje zainwestować w takie nakładki, bo produkcja kart do czytania w języku włoskim dobiega ku końcowi i chciałabym chociaż te karty pokazywać megaszybko, bo cały czas wydaje mi się, że robię to za wolno. Pisałam o nakładkach z powyższego zdjęcia bardziej szczegółowo w bliźniaczym artykule o rozpoczynaniu wczesnej nauki czytania. Tempo to klucz sukcesu pomijając wszystkie inne zalecenia. Akurat mi się trafiła taka dziewczynka, która jakoś znosi to, że pewnie pomimo starań i praktyki wciąż karty prezentuję za wolno. Inne dzieci mogą się zbuntować, zwłaszcza ruchliwi chłopcy. Jakbyście dotarli do jakiegoś miejsca online w Polsce, gdzie można takowe nakładki kupić, będę wdzięczna za namiary. Alternatywą może być zwilżanie rąk np. wodą lub idąc za radą Kwietnia silikonowe rękawiczki. Spróbujcie.

KOLEJNE ETAPY MATEMATYKI INTUICYJNEJ KROK PO KROKU

Etap 1: Rozpoznawanie ilości, czyli mówiąc innymi słowami dziecko pozna realną wartość liczb

Podobno przeciętny dorosły jest w stanie natychmiastowo i intuicyjnie rozróżnić ilości do ...8. Doman w książce „How to Teach Your Baby Math" („Jak nauczyć małe dziecko matematyki") pisząc instrukcję dla rodziców dotyczącą tworzenia kart, których w tych czasach nie można było kupić pisze, że typowy dorosły może mieć też problem z liczeniem kropek w ilości powyżej 20, jeśli nie są ułożone np. w rzędy. Bardzo łatwo można się pomylić. Sprawdziłam to na sobie układając mojej córeczce kropki-magnesy na tablicy magnetycznej. Sama dla siebie musiałam je dzielić na zbiory albo przeliczać kilka razy zanim byłam pewna, że wszystko się zgadza i dopiero potem je chaotycznie rozmieszczałam.

Małe dzieci mają o wiele większe możliwości. Nauczanie matematyki intuicyjnej jest tak niewiarygodne, że aż magiczne. Jeśli wystarczająco wcześnie wdrożymy program matematyczny Domana, czy Shichidy nasz maluch będzie dostrzegał ilości kryjące się za symbolami matematycznymi. O ile dla przeciętnego dorosłego 95 to cyfra 95 i nie jest nawet bliski wyobrażeniu sobie ile to dokładnie jest kropek, to gdy maluch mający kontakt z ilościami niemalże od urodzenia usłyszy 95, „zobaczy" zarówno „95 kropek" czy innych ilości, jak i tą samą co dorosły cyfrę 95. Oczywiście jest to możliwe tylko wtedy, gdy na długo przed tym, jak pozna symbole matematyczne będzie już za pan brat z ilościami. W przypadku matematyki intuicyjnej unikamy cyfr tak długo jak to możliwe, podobnie jak w czytaniu globalnym unikamy wprowadzania alfabetu. Szkolna znajomość symboli wprowadzana u dzieci, które nie poznały rzeczywistej wartości liczb, uniemożliwia szybkie liczenie, co wiąże się z szybkim wykonywaniem działań.

Jeśli udało nam się zacząć ten program zanim dziecko skończyło 3 miesiące, po prostu idziecie dalej pomijając to co za wami. Jeśli dopiero zaczynacie, na początek musimy przygotować karty z kropkami w ilości od 1 do 15. Dzielimy je na trzy zestawy:

zestaw 2: 6-10

zestaw 3: 11-15
Prezentacja kart:
Wybieramy najlepszy moment dnia, gdy nasz maluch nie jest głodny ani zmęczony i kiedy my się nigdzie nie spieszymy. Prezentację zaczynamy od zestawu 1. Pokazujemy karty 1-5 szybko, szybciej...jeszcze szybciej i....po 5 sekundach, a najlepiej mniej...koniec. Piszę to, żeby podkreślić jak ważne jest tempo. W pierwszym dniu możemy poinformować dziecko całym zdaniem „To jest jeden." Z uwagi na tempo proponuję to zalecenie zmodyfikować do „To jest..." tylko na początku, a potem przy szybkim przekładaniu kart „jeden, dwa, trzy, cztery, pięć" lub od pierwszego dnia skupić się tylko na nazewnictwie ilości tak jak my to zrobiliśmy. Staramy się mówić szybko, ale też bardzo wyraźnie w sposób w jaki na co dzień mówimy do naszego dziecka.

Załóżmy sobie na początek, że prezentacja jednej karty ma zająć nie dłużej niż powiedzenie ilości, jaką dana karta reprezentuje. Sprawdźmy sami, ile nam zajmie szybkie i jednocześnie wyraźne powiedzenie „dwa." Pamiętajmy też, że najlepiej wyciągać karty z tyłu zestawu i przekładać je do przodu co pozwoli nam na szybkie podpatrzenie, co dana karta reprezentuje. W momencie prezentacji powinniśmy utrzymywać kontakt wzrokowy z naszym dzieckiem, a nie patrzeć na kartę zastanawiając się ile jest na niej kropek, co przy kropkach np. 75 będzie sporym wyzwaniem, nie do przeskoczenia dla znacznej większości rodziców. Prezentując karty od przodu do tyłu utrudniamy sobie prezentację, gdyż nie mamy wglądu na tył karty zanim powiemy, ile się na niej znajduje kropek.
Ilość powtórzeń i zestawów:
Pierwszego dnia zestaw 1 pokazujemy jeszcze 2 razy, co da 3 powtórki dla jednej karty. Kontynuujemy ten schemat przez 5 dni, co oznacza, że 5 dnia ilość powtórek dla jednej karty wyniesie 15. W zależności do tego, czy realizujemy tylko program matematyczny, czy również inne programy Glenna Domana oceńmy na trzeźwo już na koniec pierwszego dnia, czy jesteśmy w stanie podwoić albo nawet potroić ilość sesji dodając kolejny zestaw. Pamiętajmy, że po wprowadzeniu 20 kart, będziemy mieć jeszcze 1-3 sesje z 3 działaniami dziennie. W zależności od odpowiedzi jaką udzieliliśmy na to pytanie działamy według rozpiski poniżej:

1. Jeśli z jakiegoś powodu nasza odpowiedź to nie, działamy z jednym zestawem. W 6 dniu odkładamy kartę z jedną kropką i zastępujemy ją kartą z 6 kropkami, w kolejnym dniu odkładamy kartę z 2 kropkami i na jej miejsce wstawiamy kartę z 7 kropkami i tak dalej, od tej pory codziennie podmieniamy jedną kartę na jedną nową. Działając z zaledwie jednym zestawem kart zawsze po pewnym czasie możemy zwiększyć intensywność, jak stwierdzimy, że jednak damy radę.

2.Jeśli nasza odpowiedź jest twierdząca i decydujemy się na realizację harmonogramu wprowadzania matematyki intuicyjnej w takiej formie jak go rozpisał Doman, drugiego dnia kontynuując działanie z zestawem 1 dodajemy zestaw kart 6-10 i działamy w ten sam sposób. Trzeciego dnia dodajemy zestaw 3. Doman zaleca zachowanie co najmniej 15 minut przerwy pomiędzy poszczególnymi sesjami. Działając na 2-3 zestawach w zależności od naszych możliwości czasowych - nie od możliwości dziecka, bo tu limitów nie ma, w 6 dniu odkładamy kartę z jedną kropką i zastępujemy ją kartą z 6 kropkami.W kolejnym dniu odkładamy już 2 karty: kartę z 2 kropkami i z 3 kropkami i na ich miejsce wstawiamy karty z 7 i 9 kropkami. Jeśli działamy z trzema zestawami w dniu 8 odłożymy 3 karty i wymienimy je na nowe i od tej pory codziennie będziemy kontynuować wymianę aż wykorzystamy wszystkie karty z kropkami w zakresie od 1 do 100.

Na sam koniec zostawiamy „wisienkę na torcie," czyli czystą kartę symbolizującą zero. Mogę potwierdzić, że jest to ilość, która intryguje dziecko. Kropki...kropki...kropki...a tu nagle...nic. Ale fajne to nic! To mi przypomina podróż przedślubną do Tajlandii (ze względu na klimat nie było opcji jechać po ślubie). Po zachwycie niezwykle kolorowymi świątyniami zobaczyliśmy naszą „wisienkę na torcie," nasze „nic" - świątynię zupełnie białą. Wyobrażam sobie, że maluch ma podobne odczucia co do karty zero, jak my co do tej świątyni.

Wróćmy jednak do karcianej rzeczywistości 🙂 Doman zaleca wprowadzić kartę 0 dopiero wtedy, gdy jednocześnie działając na etapie 1 wdrożymy już dodawanie, odejmowanie i mnożenie z etapu 2. Wprowadzanie 3 nowych i odkładanie 3 „starych" kart dziennie to minimum zalecane przez Domana. Jeśli czujemy, że nasz maluch się nudzi możemy przyśpieszyć wprowadzanie nowego materiału zamieniając więcej kart danego dnia na nowe. Jeśli dziecko traci zainteresowanie w tym wieku (o ile to w ogóle możliwe!) zwykle jest to przez to, że ilość powtórek może być dla niego za duża i opanowało dany materiał zanim doszliśmy do 15 powtórki danej karty. Jeśli coś już jest opanowane, a nie nowe nie wzbudza już takiego zainteresowania. Doman twierdzi, że dzieci w tym wieku uczą się z prędkością światła i musimy w to uwierzyć. Pamiętajmy, że niezwykle istotną kwestią jest tempo.
Zasada nowej karty na końcu, zaskoczenia i minimum
Pamiętamy o tym, że nowa karta w pierwszej sesji powinna wystąpić jako ostatnia - to taki element zaskoczenia dziecka i rozbudzenia jego ciekawości. Po kilku sesjach nauczy się, że na końcu zawsze jest coś nowego i będzie patrzeć na karty w oczekiwaniu na tą nowość. Mało tego - według Domana maluch zacznie przewidywać jaką kartę mu pokażemy, ale o tym niżej.

Staramy się nie wstawiać 2 nowych kart do jednego zestawu, podczas gdy w drugim są same „stare" karty. Jeśli podmieniamy już 2 karty dziennie na nowe, włóżmy je do dwóch nowych zestawów, oczywiście w każdym na koniec. W kolejnych sesjach mieszamy karty za każdym razem, możemy też mieszać zestawy, a u Kwietnia na kanale youtube nowy pomysł, którego ja nie testowałam, ale może komuś z moim czytelników, czy czytelniczek się przyda tj. mieszanie w jednej sesji matematyki i czytania globalnego. Dzięki temu, że za każdym razem mieszamy karty, w każdej sesji jest coś nowego-nowa kolejność kart. Zamieszczę tutaj wideo, bo ktoś dość niedawno mnie pytał, czy nie ma jakiegoś bloga z chłopcem uczonym metodą Domana, że wszędzie tylko dziewczynki, z którymi jest łatwiej. Tutaj co prawda nie 3-miesięczny chłopczyk, ale dużo starszy, więc widzicie jak to może wyglądać z ruchliwym maluchem, ale tata sobie fajnie radzi, co nie?

Wrzucam to wideo, chociaż to zupełnie inny przedział wiekowy, bo chciałabym zwrócić uwagę na dwie rzeczy:

- tempo: 20 sekund = 10 kart, co jeszcze nie jest idealnie, ale na początek wystarczające zanim dojdziemy do wprawy. Azjaci mają chyba wykształcony jakiś dodatkowy zmysł, jeśli chodzi o ręczne tempo. Tym razem nie matematyka, ale fragment zajęć metodą Heguru (wkrótce wywiad z mamą, której córka chodziła na zajęcia przez pół roku). Shichida, który czerwone kropki przejął od Domana zalecał podobne tempo, czyli 0,5 sekundy na kartę. Nie martwcie się. Mi do tej pory, po miesiącach praktyki nadal do tego daleko co nie oznacza, że do tego nie dążę różnie kombinując.

- ilość kart: u Kwietnia naliczyłam w tej sesji 10. Wyróbmy sobie takie myślenie, że zalecenia Glenna Domana to minimum dla dziecka, nie maksimum. Jak damy radę i dziecko chce pokazujemy więcej i więcej...i jeszcze więcej. Wykorzystajmy ten czas, że jeszcze nie mówi, a zwłaszcza, że nie poznał siły mówienia „nie," nie przemieszcza się, nie wykształcił jeszcze specyficznych zainteresowań i interesuje go praktycznie wszystko. Pamiętajmy, że maluch od urodzenia do ukończenia ok. 6 miesięcy jest w stanie poświęcić 100% swojej uwagi planszom.

Etap 2: Działania, czyli pokazujemy dziecku fakty, a ono na ich podstawie rozpracuje reguły
Przygotowanie i prezentacja kart:
Przygotowujemy trzy wybrane karty do wybranego działania np. w przypadku 10+3=13 potrzebujemy kart z 10, 3 i 13 kropkami. Na tym etapie nie potrzebujemy jeszcze znaków matematycznych. Dziecko pozna znaczenie słów „równa się" z kontekstu. Wprowadzimy je w swoim czasie. Pokazujemy kolejno i szybko karty mówiąc: „1 plus 2 równa się 3" a następnie wszystkie odkładamy.

Ten etap może być nieco wyzwaniem dla rodzica w kwestii organizacyjnej, dlatego Doman radzi przygotować wszystkie działania wcześniej. Dziecko nie będzie czekać aż znajdziemy właściwą kartę. Warto też poćwiczyć sobie wcześniej „na sucho," żeby oswoić się z przekładaniem kart. Doman uczula nas też, że jeśli nazwaliśmy znak = „równa się" to w kolejnej sesji musimy się tego trzymać. Nie możemy zmienić np. na „jest." Stosujemy się do tej reguły w przypadku każdego prezentowanego dziecku działania.
Kwestie ilościowe:
Każda sesja powinna się składać z 3 działań lub więcej, bo wiadomo, że to co Doman proponuje to minimum. W przypadku tak małego dziecka więcej nawet jest wskazane, jeśli tylko damy radę, ale na siłę się nie obciążajmy, bo szybko się zniechęcimy, jeśli weźmiemy na swoje barki zbyt ambitny program. W przeciwieństwie do kart z kropkami każde z działań prezentujemy jednokrotnie - tu nie ma powtórek. Radzę sobie wydrukować działania i skreślać te, które już wykorzystaliście. W kolejnych 2-ch sesjach z działaniami danego dnia prezentujemy zupełnie inne. Starajmy się też unikać nudnych, przewidywalnych następujących po sobie działań np. 1+2=3, 1+3=4, 1+4=5. O ile w metodzie Shichidy właśnie tak działania wyglądają, to jeśli chcemy trzymać się Domana sesja typu: 1+2=3, 2+5= 7, 4+ 8 = 12 będzie dla dziecka o wiele ciekawsza.

Jako, że według Domana 126 przykładów (3 przykłady x 3 dziennie x 14 dni) wystarcza, aby dziecko odkryło prawa matematyki rządzące danym zagadnieniem prezentujemy coraz to inne działania według poniższego schematu kontynuując wprowadzanie ilości do wyczerpania kart. Jeśli działamy intensywnie, czyli 3 sesje z działaniami dziennie (+ 9 sesji wprowadzania ilości do wyczerpania kart) wprowadzenie np. dodawania zajmie nam dwa tygodnie. Pamiętajmy o tym, aby do działań wykorzystywać tylko i wyłącznie karty odłożone, czyli te, które pojawiły się już na etapie 1 określoną ilość razy. Nie wprowadzamy np. dodawania z ilością 46 zanim dziecko jej nie pozna w ramach etapu 1. Dlatego też nie ma sensu robić intensywnego wprowadzania działań na etapie 2, jeśli z ilościami pracujemy na 1 zestawie, bo szybko nam zabraknie kart.
Harmonogram matematyki według Glenna Domana od wdrożenia etapu 2:
Odejmowanie, działania dwustopniowe 3 sesje x 3 działania dziennie.

Mnożenie, działania dwustopniowe 3 sesje x 3 działania dziennie

Dzielenie, działania dwustopniowe 3 sesje x 3 działania dziennie (od tego momentu wykorzystujemy w dzianiach kartę 0)

Policzyłam i jeśli działamy z oryginalnym harmonogramem, czyli 9 sesji z przedstawieniem ilości dziennie, a od karty z 20 kropkami dodatkowo 3 sesje dodawaniem i kolejnymi działaniami dziennie, przerobienie etapu 1 i etapu 2 zajmie nam dokładnie 66 dni (10 dni w czasie których dojdziemy do karty z 20 kropkami oraz 8 tygodni na działaniach dwustopniowych), czyli nieco ponad 2 miesiące.

Jeśli zaczynacie równo, gdy wasz maluch ledwo co skończył 3 miesiące lub zaczęliście wcześniej Doman ma dla was kontynuację. Wprowadzamy sesje mieszane np. z odejmowaniem i dodawaniem lub z mnożeniem i dzieleniem oraz dłuższe działania np. 56+20-4-4=69, których do tej pory nie wykorzystaliśmy. Istotnym szczegółem jest to, że wystarczy, że pokażemy kartę z wynikiem. Doman jakby tutaj przechodzi w metodę Shichidy albo po prostu Shichida przejął i zmodyfikował jego metodę właśnie od tego momentu. Takie przynajmniej mam wrażenie. Prezentując karty mówimy np. „pięćdziesiąt sześć plus 20 minus 4 minus 4 równa się 69" i pokazujemy kartę z 69 kropkami. Koniec działania.

Kierujemy się nadal zasadą 3 działania 3 razy dziennie lub mniej jak nie damy rady tyle prezentować lub jak od początku założyliśmy małą intensywność programu. Doman nie daje takich szczegółowych wytycznych do tego etapu jak do wcześniejszych. Jako okres czasowy podaje kilka tygodni, więc decyzja ile czasu nad nim spędzimy należy do nas. Ja realizowałam ten etap przez 4 tygodnie. Doman w rozdziale poświęconym między innymi bardziej skomplikowanym działaniom skupia się przede wszystkim na tym, że można już na tym etapie dawać dziecku zadania do rozwiązania. Zakładam, że nie miał na myśli 6-miesięcznych maluszków, bo te nie zawsze potrafią siedzieć, a wydaje mi się, że dobrze, żeby chociaż maluch siedział, aby mógł nam wskazać jedną z kart. Wydaje mi się, że rozsądnie będzie wprowadzać działania wielostopniowe jeszcze bez całkowitego wkroczenia na etap 3 przynajmniej do ukończenia przez dziecko 7 miesiąca, kiedy to wejdzie w nowy przedział wiekowy. Dlatego szczegółowy opis etapu 3 znajdziecie w następnym artykule z tej serii. Jeśli jednak kusi nas, aby postawić przed naszym maluchem zadania do rozwiązania, nic nie stoi na przeszkodzie.

Podsumowując matematyczne początki z 3-,4-,5- i 6- miesięcznym niemowlakiem:

- działamy na kartach z czerwonymi, losowo ułożonymi kropkami,

- zaczynamy od zestawu 5 kart z kropkami, który prezentujemy 3 razy dziennie,

- w kolejnych dniach możemy dodać więcej zestawów, jeśli czujemy, że damy radę; dziecko w tym wieku przyjmie każdą ilość,

- w wersji proponowanej przez Glenna Domana przez pierwsze 10 dni prezentujemy karty pokazujące ilości, aż dojdziemy do karty z 20 kropkami, po czym kontynuujemy prezentację ilości wprowadzając jednocześnie działania: dodawanie, odejmowanie, mnożenie, dzielenie spędzając nad każdym typem działania 2 tygodnie,

- pamiętajmy o tym, że harmonogram Domana to propozycja minimum, które przyjmie dziecko; możemy działać o wiele szybciej i oczywiście, jak z różnych względów nie damy rady- wolniej,

Po zakończeniu etapu 1 i 2 dziecko pozna realne wartości, jakie kryją się za poszczególnymi liczbami, jeszcze na długo przed tym, jak nauczymy go cyfr oraz zależności pomiędzy nimi. O innych korzyściach wynikających z realizacji programów Domana poza przyrostem wiedzy dziecka napiszę chyba osobny artykuł.

Ten artykuł jest według ciebie przydatny? Jeśli tak, udostępnij i podziel się z innymi. Przekonałam was, żeby zacząć matematyczną przygodę z waszym maluchem, czy może już zaczęliście? Jak wam idzie?

Będzie mi bardzo miło, jeśli zostawisz komentarz i podzielisz się swoim doświadczeniem.

Jeśli chcecie być na bieżąco zapraszam do śledzenia fanpage na Facebook'ui do subskrypcji (okienko na stronie głównej bloga i kanał RSS). Od kilku dni jest też możliwość zapisu na newsletter (jeśli nie wyskoczyło wam okienko podczas czytania bloga piszcie). W momencie jak będę mieć 100 zapisów na newsletter będę na bieżąco się dzielić informacjami dotyczącymi wczesnej edukacji zanim pojawią się na blogu w tematyce prawopółkulowości, czyli metody Domana, metody Shichidy i metody Heguru oraz dwujęzyczności i nauki języków.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak zacząć matematykę intuicyjną w zależności od wieku dziecka: zaczynamy z maluchem w wieku 3-6 miesięcy

# data[].attributes.attachment_link.description
Wiem, że o ile , które znajdziecie też czytanie globalne cieszy się dość dużą popularnością to do matematyki przedstawianej dziecku z wykorzystaniem kart z różną ilością czerwonych kropek nie wszyscy są przekonani. w artykule o przedłużeniu kontaktu z kropkami , pisząc, że nie rozumie jak szybkie pokazywanie różnej ilości kropek może przyczynić się do rozwinięcia umiejętności matematycznych u dzieci.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zabawna Nauka | Rozwój Dziecka -9+6, Edukacja, Rodzicielstwo. Dla Rodziców zaangażowanych, świadomych, poszukujących.

# data[].attributes.attachment_link.description
Cała nasza rzeczywistość jest zdominowana przez facetów. Od tysięcy lat. Religia, nauka, polityka, przemysł, biznes, macierzyństwo. Tak proszę państwa - macierzyństwo również JEST zdominowane prze facetów bo to faceci decydują ile jest ono warte i jak powinno być zorganizowane. Myślicie, że gdyby macierzyństwo było zdominowane przez Kobiety to urlopy macierzyńskie wyglądałyby tak jak wyglądają teraz?

# data[].attributes.attachment_link.description
A required part of this site couldn’t load. This may be due to a browser extension, network issues, or browser settings. Please check your connection, disable any ad blockers, or try using a different browser.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Hipokampus jest poradnią psychologiczną specjalizującą się we wspomaganiu rozwoju najmłodszych i nieco starszych dzieci. Doradzamy w sprawach edukacji i wychowania dzieci od noworodków do nastolatków. Jesteśmy autorami poradników, materiałów edukacyjnych i artykułów zamieszczanych w czasopismach i na portalach internetowych. Prowadzimy zajęcia dla dzieci, spotkania i warsztaty dla rodziców i pracowników placówek edukacyjnych.

W naszej pracy kierujemy się filozofią rodzicielstwa bliskości oraz Porozumienia bez przemocy. Bliskie są nam idee Marshala Rosenberga, czy Jespera Juula. Promujemy naturalne rodzicielstwo oraz wychowanie zgodne z potrzebami zarówno dzieci, jak i rodziców.

Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą.
Do poczytania: Nowy wpis na Blogu Natalii Minge - tym razem o samokontroli
Zachęcamy do kupna marcowego numeru dwumiesięcznika Dzieci, w którym można przeczytać nasz artykuł pod tytułem: „Czy bajki na ekranie to samo zło?"
Do obejrzenia:
Najnowszy film na naszym kanale na You Tube:

Najbliższe wydarzenia:
3 marca o godzinie 10:00 Bez kar i nagród Każdy z rodziców zastanawia się jak dobrze wychować swoje dziecko, każdy z nas na którymś etapie ucieka się do zastosowania kary lub nagrody. Czy można wychować...
Czytaj dalej
17 marca o godzinie 10 spotkanie na temat dziecięcych strachów i tego jak sobie z nimi radzić Zastanawiasz się, co zrobić, gdy dziecko się boi? Jak wytłumaczyć mu, ze pod łóżkiem nie ma potworów? A...
Czytaj dalej
14 kwietnia o godzinie 10:00 zapraszamy na warsztaty na temat zabaw rozwojowych z dziećmi Zastanawiacie się czasem, jak spędzić czas z dzieckiem? Co zrobić, żeby obojgu Wam było przyjemnie? Może chcielibyście dowiedzieć się, co możecie...
Czytaj dalej
22 kwietnia w Poznaniu odbędzie się Forum Edukacji Domowej i Demokratycznej, w którym również będziemy brać udział. Wydarzenie jest spotkaniem w szerokim gronie osób: rodziców, dzieci, edukatorów, dyrektorów, pracowników naukowych, liderów i liderek zaangażowanych w...
Czytaj dalej
12 maja o godzinie 10 zapraszamy na warsztaty na temat adziecięcej agresji i przemocy Warsztaty skierowane są do rodziców, oraz tych, którzy dopiero potomstwa się spodziewają. Agresja jest czymś, co w rodzicach wzbudza dziś strach....
Czytaj dalej
9 czerwca o godzinie 10:00 odbędzie się spotkanie na temat relacji w rodzeństwie. Psycholog Natalia Minge jest zapraszana przez Matecznik regularnie, by wprowadzać nas w świat ŚWIADOMEGO RODZICIELSTWA. Temat najbliższego spotkania to RODZEŃSTWO BLISKOŚCI. Warsztat...
Czytaj dalej
10-11 czerwca w Poznaniu odbędą się IV Ogólnopolskie Spotkania Edukacji Alternatywnej, w któych będziemy mieć przyjemność uczestniczyć. Stowarzyszenie Kolektyw Edukacyjny serdecznie zaprasza na piątą już edycję Ogólnopolskiego Spotkania Edukacji Alternatywnej, która odbędzie się w dniach 10 - 11...
Czytaj dalej

# data[].attributes.attachment_link.description
Hipokampus jest poradnią psychologiczną specjalizującą się we wspomaganiu rozwoju najmłodszych i nieco starszych dzieci. Doradzamy w sprawach edukacji i wychowania dzieci od noworodków do nastolatków. Jesteśmy autorami poradników, materiałów edukacyjnych i artykułów zamieszczanych w czasopismach i na portalach internetowych. Prowadzimy zajęcia dla dzieci, spotkania i warsztaty dla rodziców i pracowników placówek edukacyjnych.

# data[].attributes.body
czyli Zosia odkrywa świat - praktyczne rzeczy do wykonania w technice Montessori

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Święta Wielkanocne tuż tuż. W związku z tym w tym tygodniu nie mogło zabraknąć w Zosinkowym pokoju aktywności z nimi związanych :)

Popatrzcie jak Zośka przy okazji usprawniała motorykę małą, koordynację wzrokowo-ruchową, rozwijała pamięć i koncentrację, precyzję, ćwiczyła myślenie, wzbogacała słownictwo, poznawała zwyczaje i symbole Wielkanocne.

Książkę potraktowałyśmy jako wprowadzenie w temat- czym jest Wielkanoc, jakie są jej symbole i jakie zwyczaje jej towarzyszą.

2) Przewlekanie wełny przez otwory

Wydrukowałam i zalaminowałam wielkąąąą pisankę. Dziurkaczem zrobiłam otwory i do jednego z nich przywiązałam wełnę. Zadaniem Chlipulki było przewlekanie jej przez otwory w jaju:

Wydrukowałam i zalaminowałam obrazki 10 różnych pisanek. Na 5 kartkach owe pisanki umieściłam w rożnych kombinacjach. Zośka starała się to odtworzyć, umieszczając pisanki w odpowiedniej kolejności:

4) Karty trójstopniowe

W internecie znalazłam karty przedstawiające symbole i zwyczaje Wielkanocne. Co prawda Zosieńka jeszcze nie czyta, pomimo to zastosowałam karty z podpisami, aby wzrokowo zapoznawała się z nazwami.
Ponieważ nie zdążyłam jeszcze uwiecznić jej pracy z tą pomocą, pokrótce tylko napiszę na czym będzie polegała.
Wydrukowałam karty trójstopniowe (karty z wizerunkiem i podpisem, karty z wizerunkiem, podpis). Przedstawiają symbole i zwyczaje związane z Wielkanocą.
Karty jak sama nazwa wskazuje, używane są do lekcji trójstopniowej, która składa się z trzech etapów:
- prezentacja karty- kładziemy ją i mówimy co przedstawia,
- identyfikacja- prosimy dziecko o wskazanie konkretnej karty,
- sprawdzenie- pokazujemy kartę i pytamy "Co to jest"

Zosia rozłożyła sianko i umieściła na nim jajeczka. Następnie za pomocą szczypiec przenosiła jajka z sianka do koszyka i z powrotem:

Chlipusia umieściła watę na talerzu, starannie ją rozkładając. Polała ją wodą i zasiała rzeżuchę. Codziennie po powrocie z przedszkola ją podlewała i obserwowała jak rośnie

Zośka dogląda także i pielęgnuje roślinkę, która zasadziła w przedszkolu :)

7) Puzzle - wielkanocny kosz z pisankami

Wydrukowałam obrazek, przykleiłam go do patyczków laryngologicznych, a następnie poprzecinałam.

Tak oto powstały puzzle. Zośka dokonywała syntezy i układała obrazek w całość.

8) Karty nomenklaturowe/naukowe - budowa jajka

Trochę biłam się z myślami, czy zadanie to nie będzie zbyt trudne, jednak spotkało się z dużym zainteresowaniem Chlipki. Chciałam zapoznać Zosię z budową jajka.
Pierwsza z kart nomenklaturowych zawsze przedstawia grafikę oddającą rzeczywistość, kolejne natomiast to czarno-białe rysunki z zaznaczonym na czerwono elementem, który jest opisywany.

Usiadłam z Zosieńką na dywanie. Zaprezentowałam jej sposób pracy z kartami.
Brałam kolejno po jednej karcie (z podpisem), rozkładałam na dywaniku i odczytywałam jej nazwę ( "Jajko. To jest jajko"...).
Następnie brałam kartę bez podpisu, przesuwałam ją pod kartami z podpisami w celu dopasowania. To samo na końcu robiłam z każdym z podpisów.
Teraz kolej na działanie Zosi:

9) Jajeczka a'la matrioszki

Zosieńka wyjęła jajka, jedno z drugiego, złożyła, ułożyła od najmniejszego do największego, ułożyła jedno na drugim i na końcu wkładała jedno w drugie.

10) Malowanie styropianowych jajek

Nie mogło zabraknąć w naszym warsztacie pracy twórczej :) Kupiłam zestaw styropianowych jaj z wykałaczkami i farbkami. Chlipusia nabijała jaja na wykałaczkę i puszczała wodzę fantazji malując je.

Wesołych Świąt Wielkanocnych :)

# data[].attributes.attachment_link.description
Święta Wielkanocne tuż tuż. W związku z tym w tym tygodniu nie mogło zabraknąć w Zosinkowym pokoju aktywności z nimi związanych :) Popatrzcie jak Zośka przy okazji usprawniała motorykę małą, koordynację wzrokowo-ruchową, rozwijała pamięć i koncentrację, precyzję, ćwiczyła myślenie, wzbogacała słownictwo, poznawała zwyczaje i symbole Wielkanocne.

# data[].attributes.attachment_link.description
Wrzutomat - słowo, którego raczej nie znajdziemy w słowniku, ale świetnie oddaje idee różnych pojemników, pudełek, butelek, do których dziecko może wrzucać różności. Do czego nam potrzebna taka zabawka? Przede wszystkim do rozwoju małej motoryki, pozwala również opanować działania precyzyjne i dziecko na jakiś czas się koncentruje (duża zaleta dla opiekunów).

# data[].attributes.body
pierwsze szkolenie online 05.09 śr. godz. 21.00

# data[].attributes.attachment_link.description
Bez wychodzenia z domu możesz poznać filozofię Marii Montessori, podstawy psychologii rozwojowej i neurodydaktyki, pomoce rozwojowe i ich prezentację, lekcję trójstopniową, wyniki badań naukowych.

# data[].attributes.headline
Pomelody App (Entertainment, Language and Music Education for childern)

# data[].attributes.subject
Pomelody App (Entertainment, Language and Music Education for childern)

# data[].attributes.body
by Anna Weber (FB)
promocja do 10.09 można się zalogowac za darmo na hasło BirthdayPromo https://pomelody.com/code

# data[].attributes.attachment_link.description
Blog dla rodziców chcących nauczyć swoje dzieci języka hiszpańskiego w warunkach domowych.

# data[].attributes.headline
Angielskie zabawy paluszkowe, klaskanki 

# data[].attributes.subject
Angielskie zabawy paluszkowe, klaskanki 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
To będzie piąty wpis z cyklu piosenek, pokazywanek i innych angielskich zabaw ruchowo-muzycznych. Tym razem zabawy paluszkowe, klaskanki i "podskakiwanki".

Mały spis treści wpisów z zabawami:
Odpowiedniki tradycyjnych polskich zabaw
Rymowanki i powiedzonka sytuacyjne
Pantomimy i zabawy ruchowe
Zabawy grupowe
W telegraficznym skrócie wcisnę jeszcze słowo wstępu o zabawach, które dziś opisuję. Zabawy paluszkowe to głównie pokazywanki uczące nazw palców lub wprowadzające jakieś historyjki, które można zilustrować przy pomocy palców. Klaskanki to zabawy w parze - na kształt naszego anse kabanse flore, o ma de o ma de .... Mianem "podskakiwanek" ochrzciłam zabawy dla mniejszych dzieci, odpowiedniki naszego patataj, tyle, że bardziej rozbudowane, z fabułą i "efektami specjalnymi".

Zabawy paluszkowe

Two Fat Gentlemen

Zabawa, która budzi zainteresowanie rączkami, rozwija motorykę małą, prowokuje do pytań o nazwy palców. Na wszelki wypadek przypomnę: thumb, index finger, middle finger, ring finger, pinky. Zasada prezentacji jest prosta - kolejne palce dwóch rąk witają się, poczynając od kciuków, a kończąc na małych palcach.

Here Is the Church, Here Is the Steeple

Pokazywana historyjka - u mnie w domu przebojem podbiła serca.
Here is the church
And here is the steeple. Open the doors,
And see all the people. Close the doors
and listen to them pray. Open the doors
and they all walk away. Here is the parson,
Going upstaris,
And here he is saying
His prayers!
Zaplatamy palce do pierwszych kostek, łączymy kciuki.
Wystawiamy palce wskazujące do góry, tworząc iglicę.
Rozchylamy kciuki i poruszamy pozostałymi palcami - to są wierni.
Zamykamy pięści i przykładamy do uszu, jakbyśmy słuchali.
Rozplatamy dłonie i machamy palcami, jakby się rozchodziły.
Robimy drabinkę z palców, po czym wywijamy dłonie na drugą stronę.
Machamy kciukiem w tak powstałym otworku.
Tu wersja krótsza z dużo lepszą demonstracją.
Klaskanki

Patty-cake patty-cake

Najbardziej znaną angielską zabawą klaskaną jest Patty Cake. Ciężko o dziecko, które by jej nie znało.
Pat-a-cake, pat-a-cake baker's man
Bake me a cake as fast as you can
Pat it and prick it and mark it with "B"
Put it in the oven for baby and me For baby and me
For baby and me
And there will be plenty for baby and me
A Sailor Went to Sea

Klaskanka dla profesjonalistów, wymaga trochę ćwiczeń, żeby się nie poplątać. Wykorzystywana również jako jump rope game, czyli piosenka do skakania na skakance.
A sailor went to sea, sea, sea
To see what he could see, see, see
But all that he could see, see, see
Was the bottom of the deep blue sea, sea, sea. A sailor went to chop, chop, chop, etc.
A sailor went to knee, knee, knee, etc.
A sailor went to sea, chop, knee, etc.
Patataj, patataj, czyli podskakiwanki na kolanach rodzica

O patataj pisałam już we wpisie z odpowiednikami tradycyjnych polskich zabaw, ale że angielski obfituje w takie zabawy, to przytoczę kolejne dwie. Angielska nazwa tego typu zabaw to knee trotting rhymes lub lap bounces.
This is the way the ladies ride,
Trippety-trip, trippety-trip,
Trippety-trippety-trip; This is the way the gentlemen ride,
Gallop-a-trot, Gallop-a-trot!
Gallop-a-gallop-a-trot! This is the way the farmers ride,
Hobbledy-hoy, Hobbledy-hoy!
Hobbledy-hobbledy-hoy! And when they come to a hedge -
they jump over!
And when they come to a slippery place -
They scramble, scramble,
Tumble-down Dick!
W ostatnim wersie rozchylamy kolana i dziecko wpada (cały czas trzymane!) pomiędzy nasze nogi.

To Market, to Market

Kolejna stara i bardzo znana śpiewanka. Obecną formę przybrała około XIX wieku.

Bibliografia

Przygotowując ten wpis korzystałam z książek ze swojej biblioteczki - obie gorąco polecam. Obie są z płytami z nagraniami wierszyków. Pierwsza z książek do dostania za grosze z "drugiej ręki", a jest naprawdę pokaźnym zbiorem utworów (część nawet z nutami). Drugą książkę natomiast stworzył Axel Scheffler - pewnie go kojarzycie jako ilustratora książek Julii Donaldson.

Jane Yolen, Will Hillenbrand This Little Piggy and Other Rhymes To Sing and Play, Candlewick Press, 2005

Axel Scheffler Mother Goose's Action Rhymes, Macmillan, 2016

Podoba Ci się to co robię? Chcesz być na bieżąco? Jeśli zainteresował Cię ten artykuł, to zapraszam do polubienia mojej strony na Facebooku

# data[].attributes.attachment_link.title
Angielskie piosenki - zabawy paluszkowe, klaskanki i angielskie "patataj"

# data[].attributes.attachment_link.description
To będzie piąty wpis z cyklu piosenek, pokazywanek i innych angielskich zabaw ruchowo-muzycznych. Tym razem zabawy paluszkowe, klaskanki i "podskakiwanki". Mały spis treści wpisów z zabawami: Odpowiedniki tradycyjnych polskich zabaw Rymowanki i powiedzonka sytuacyjne Pantomimy i zabawy ruchowe Zabawy grupowe W telegraficznym skrócie wcisnę jeszcze słowo wstępu o zabawach, które

# data[].attributes.body
free of charge

# data[].attributes.headline
A Day at the seaside with a bilingual Child. 

# data[].attributes.subject
A Day at the seaside with a bilingual Child. 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ciepły piasek, bezchmurne niebo, przyjemny wietrzyk i zapach jodu w powietrzu - tak, dotarliśmy na plażę! No to... zaczynamy angielski:

1. The sand feels so good on my feet.

2. Roll up your trousers so they won't get wet.

3. Can you smell the ocean/sea air? The seaside air is good for the health because it contains iodine. (BrE /aiodin/; AmE /aiodain/). It has respiratory benefits, it's good for your lungs and brain.

4. Oh no! The wind blew off your sun hat! Let's catch it!

1. Can you see the horizon/skyline? It's the apparent line which separates earth/water from sky.

2. Look how still the water is. The sea is really calm today.

3. There are huge waves. Can you see how they're breaking?

4. I can see a lighthouse in the distance. It's a special tower which emits light and marks a dangerous coastline. Thanks to lighhouses ships are safer.

5. Look at this large flock of seagulls flying over the ocean.

6. The pier /piə/ is a great place to take a walk.

7. The beach is full of colourful beach screens/windscreens/windbreaks (BE)
windshields/windbreakers (AmE). I can hardly see the water.

8. If we stay here a little bit longer, we will see a breathtaking sunset.

1. We have to protect our skin from harmful UV rays. The sun's rays are especially strong from noon till 4 o'clock in the afternoon.

2. We don't want to get sunburned.

3. Please try not to throw the sand on the beach towel.

4. We need to re-apply the sunscreen when you get out of water.

5. You spent the whole day at the beach. Let's moisturize your skin with a special cream.

1. Let's in water and watch the waves. Look, after sit ashore a wave breaks, it swashes (= przypływa) , touches our feet and ebbs away (=odpływa).

2. Come on! Let's jump in waves.

3. Let's walk into water to check if it's warm.

4. I don't want to swim, wading in the water is enough for me. (= brodzić)

5. If you want to swim in the sea, you have to put your life jacket on / take your inflatable ring with you /put the water wings/armbands on.

6. Oh no! Your inflatable beach/air mattress is floating away!

7. We need to change your bathing/swimming suit/costume or swimming trunks.

8. Would you like to eat something? Playing in water makes everyone hungry!

Dodatkowe aktywności, które umilą Wam czas na plaży i sprawią, że dzieciaki nie będą się nudzić:

1. Would you like to play with the beach ball?

2. We can make pebble patterns on the beach.

3. Let's see if we can hear the sea inside the shell.

4. I think I've found an amber. You can easily distinguish it from a stone because it's lighter and softer. Besides, stones feel colder than ambers.

5. Shake off the sand from your clothes.

The waves are too high. We can't get in the water now. It's too dangerous.

We can try to dig a moat around our sandcastle. What do you think?

Jeśli jesteście fanami budowania zamków z piasku, poniżej fantastyczna instrukcja, dzięki której macie szansę stworzyć coś naprawdę imponującego. Jedno jest pewne, nie zabraknie Wam słów:

Na koniec ciekawostka. Czy słyszeliście już o Drip Sand Castle? Poniżej krótka instrukcja jak wykonać oryginalny zamek z piasku:

Miłego i bezpiecznego odpoczynku!

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Moje Dwujęzyczne Dziecko - Kornelia Minkina

# data[].attributes.attachment_link.title
AT THE BEACH, czyli angielski na wakacjach

# data[].attributes.attachment_link.description
Ciepły piasek, bezchmurne niebo, przyjemny wietrzyk i zapach jodu w powietrzu - tak, dotarliśmy na plażę! No to... zaczynamy angielski: The sand feels so good on my feet. Roll up your trousers so they won't get wet. Can you smell the ocean/sea air? The seaside air is good for the health because it contains iodine.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Welcome to LearnEnglish Kids

LearnEnglish Kids is brought to you by the British Council, the world's English teaching experts. We have lots of free online games, songs, stories and activities for children. For parents, we have articles on supporting children in learning English, videos on using English at home and information about English courses for your child.

Do you or your child need more help with your English?

# data[].attributes.attachment_link.description
LearnEnglish Kids is brought to you by the British Council, the world's English teaching experts. We have lots of free online games, songs, stories and activities for children. For parents, we have articles on supporting children in learning English, videos on using English at home and information about English courses for your child.

# data[].attributes.body
YouTube (Little Shark)

# data[].attributes.body
Julie King Joanna Faber

# data[].attributes.body
Glenn Doman Janet Doman

# data[].attributes.body
Glenn Doman

# data[].attributes.headline
Jak kreatywnie wspierać rozwój małego dziecka

# data[].attributes.subject
Jak kreatywnie wspierać rozwój małego dziecka

# data[].attributes.body
Natalia i Krzysztof Minge

# data[].attributes.body
Manfred Spitzer

# data[].attributes.body
Robert B. Cialdini

# data[].attributes.headline
How to Raise an Amazing Montessori Child 

# data[].attributes.subject
How to Raise an Amazing Montessori Child 

# data[].attributes.body
Tom Seldin

# data[].attributes.body
Alvaro Bilbao

# data[].attributes.body
'With Your Paw in Mine"

# data[].attributes.body
Julia Donaldson

# data[].attributes.body
'Very Hungry Caterpillar'

# data[].attributes.body
Bringing Down The Moon