# data[].attributes.headline
ฐิติกร จูงวงษ์สุข

# data[].attributes.subject
ฐิติกร จูงวงษ์สุข

# data[].attributes.body
ประสูติเมื่อค.ศ. 250 ครองราชย์ร่วมกับจักรพรรดิไดโอคลีเชียนแห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออกเมื่อปี ค.ศ. 305 ขณะพระชนม์ได้ 55 พรรษา หลังจากครองราชย์ร่วมกันได้เพียง 2 ปี จักรพรรดิไดโอคลีเชียนก็สวรรคตในปีค.ศ. 308 จักรพรรดิแม็กซิเมียนจึงทรงครองราชย์แต่เพียงพระองค์เดียวแต่ทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปีก็สวรรคตในปีค.ศ. 310 ขณะพระชนม์ได้ 60 พรรษา ที่มาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส

Maximian
จักรพรรดิ แห่ง จักรวรรดิโรมัน
210px
Coin featuring Maximian
พระนามเต็ม | Marcus Aurelius Valerius Maximianus Herculius
สมัย | 21 กรกฎาคม or 25 กรกฎาคม 1 พฤษภาคม ค.ศ. 305 (as Augustus of the West, with Diocletian as Augustus of the East) 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 308 (declared himself Augustus)
รัชกาลก่อนหน้า | Numerian
รัชกาลถัดไป | Constantius Chlorus and Galerius
เกิด | ค.ศ. 250, Sirmium
เสียชีวิต | กรกฎาคม ค.ศ. 310, Massilia (Marseille, France)
ภรรยา | Eutropia
บุตร/ธิดา | Flavia Maximiana Theodora
Maxentius
Fausta

# data[].attributes.body
ออทโทที่ 1 มหาราช (เยอรมัน: Otto I. der Große)[3] ทรงเป็นกษัตริย์เยอรมันในปี ค.ศ. 936 และทรงเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 962 จนสวรรคตในปี ค.ศ. 973 ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าไฮน์ริชที่ 1กับพระนางมาทิลเดอแห่งริงเงิลไฮม์

ออทโทที่ 1 มหาราช
รูปปั้นในมัคเดอบวร์ค
จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ครองราชย์ | 2 กุมภาพันธ์ 962 – 7 เมษายน 973
ราชาภิเษก | 2 กุมภาพันธ์ 962[1]
ณ กรุงโรม
ก่อนหน้า | พระเจ้าเบเรนการ์ที่ 2
ถัดไป | จักรพรรดิออทโทที่ 2
กษัตริย์แห่งอิตาลี
ครองราชย์ | 25 ธันวาคม 961 – 7 พฤษภาคม 973
ราชาภิเษก | 10 ตุลาคม 951[a]
ณ ปาวีอา
ก่อนหน้า | พระเจ้าเบเรนการ์ที่ 2
ถัดไป | จักรพรรดิออทโทที่ 2
กษัตริย์แห่งเยอรมนี
ครองราชย์ | 2 กรกฎาคม 936 – 7 พฤษภาคม 973
ราชาภิเษก | 7 สิงหาคม 936
ณ อาเคิน
ก่อนหน้า | พระเจ้าไฮน์ริชที่ 1
ถัดไป | จักรพรรดิออทโทที่ 2
ดยุกแห่งซัคเซิน
ครองราชย์ | 2 กรกฎาคม 936 – 7 พฤษภาคม 973
ก่อนหน้า | พระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 แห่งเยอรมนี
ถัดไป | เบอร์นาร์ดที่ 1

ชายา | แอดกิธแห่งอังกฤษ (930–946)
อาเดลาอีเดแห่งอิตาลี (951–973)
ราชวงศ์ | ออทโท
พระราชบิดา | พระเจ้าไฮน์ริชที่ 1
พระราชมารดา | มาทิลดา
ประสูติ | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 912
อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก[2]
สวรรคต | 7 พฤษภาคม ค.ศ. 973 (60 ปี)
เมมเลเบิน, จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ศาสนา | โรมันคาทอลิก

พระองค์ได้ขึ้นสืบบัลลังก์แห่งดัชชีซัคเซินและบัลลังก์เยอรมันภายหลังที่พระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 936 และออกพระนามว่า พระเจ้าออทโทที่ 1 แห่งเยอรมนี เมื่อขึ้นครองราชสมบัติแล้วพระองค์ก็เจริญรอยตามพระปณิธานของพระราชบิดาที่จะรวบรวมแผ่นดินของชนเยอรมันให้เป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง พระราชอำนาจของพระองค์แผ่ขยายไปอย่างกว้างไกลผ่านชั้นเชิงการเมืองที่เยี่ยมยอด ไม่ว่าจะด้วยวิธีแต่งงานทางการเมืองหรือการแต่งตั้งสมาชิกพระราชวงศ์ของพระองค์ไปปกครองดัชชีและดินแดงต่างๆ นโยบายของพระองค์ได้ลดอำนาจและจำนวนดยุกลงไปมาก ซึ่งแต่ก่อนทำหน้าที่ปกครองดินแดนร่วมกับกษัตริย์ ดยุกจำนวนมากแปรสถานะจากผู้ปกครองอิสระมาเป็นผู้ปกครองใต้พระราชอำนาจของพระองค์ นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงนำศาสนจักรโรมันคาทอลิกเข้ามาสู่อาณาจักรเพื่อเสริมสร้างพระราชอำนาจของพระองค์

หลังทรงจัดการสงครามกลางเมืองระหว่างดัชชีต่างๆได้ พระองค์ก็สามารถมีชัยเหนือพวกมักยาร์ (ฮังการี) ในยุทธการที่เลชเฟิลด์ ค.ศ. 955 ได้ ทำให้ยุโรปตะวันตกพ้นภัยจากการรุกรานของฮังการี[4] นอกจากนี้ การมีชัยเหนือพวกฮังการีนอกศาสนายังทำให้พระองค์มีชื่อเสียงขึ้นมาอย่างมากในฐานะ "ผู้กอบกู้แห่งคริสตจักร" ต่อมาในปี ค.ศ. 961 พระองค์สามารถพิชิตราชอาณาจักรอิตาลีและขยายดินแดนของพระองค์ไปทางเหนือ, ตะวันออก และใต้ ในปีค.ศ. 962 พระองค์ทรงราชาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยให้พระสันตะปาปาสวมมงกุฎให้ในกรุงโรม เหมือนอย่างที่ชาร์เลอมาญเคยทำ

# data[].attributes.headline
น.ส.กฤษณา วงศรีงาม  ม.5/2  เลขที

# data[].attributes.subject
น.ส.กฤษณา วงศรีงาม  ม.5/2  เลขที

# data[].attributes.body
จักรพรรดิดอมิติอานุส

ติตุส ฟลาวิอุส ไกซาร์ ดอมิติอานุส เอากุสตุส เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์ฟลาวิอุส ที่ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเชษฐา จักรพรรดิทีตุสเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 81 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. วิกิพีเดีย

เกิดเมื่อ: 24 ตุลาคม พ.ศ. 594, โรม, อิตาลี

ถูกลอบสังหาร: 18 กันยายน พ.ศ. 639, โรม, อิตาลี

คู่สมรส: Domitia Longina (สมรส พ.ศ. 613–พ.ศ. 639)

บุตร: ไตตัส ฟลาวิอุส ซีซาร์

ราชวงศ์: Flavian dynasty

พ่อแม่: จักรพรรดิแว็สปาซิอานุส, Domitilla the Elder

# data[].attributes.headline
นายณัฐวัฒน์ 

# data[].attributes.body
นายณัฐวัฒน์ สมพงษ์ธนพัต ชั้นม.5/2 เลขที่17
ลูซีอัส เวอรัส
CAESAR LVCIVSAVRELIVS VERVSAVGVSTVS | 15 ธันวาคม ค.ศ. 130 โรม | พระราชโอรสบุญธรรมและรัชทายาทในจักรพรรดิอันโตนินุส ปิอุส พระชามาดาในจักรพรรดิมาร์คัส ออเรลิอัส ทรงปกครองร่วมกับ จักรพรรดิมาร์คัส ออเรลิอัส จนกระทั่งสวรรคต

7 มีนาคม ค.ศ. 161 – ? มีนาคม ค.ศ. 169 | มีนาคม ค.ศ. 169
สาเหตุธรรมชาติ (Plague) | 8 ปี

# data[].attributes.body
เปิดรายการเลือกหลัก

ค้นหา

แก้ไข

เฝ้าดูหน้านี้

อ่านในภาษาอื่น

จักรพรรดิดีดิอุส ยูลิอานุส

จักรพรรดิดีดิอุส ยูลิอานุส หรือ มาร์คัส ดีดิอุส เซเอวรัส ยูลิอานุส [1] (อังกฤษ: Didius Julianus; ชื่อเต็ม:Marcus Didius Severus Julianus) (2 กุมภาพันธ์ค.ศ. 137 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 193) ดีดิอุส ยูลิอานุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันต่อจากจักรพรรดิเพอร์ทิแน็กซ์ ระหว่างวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 193 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ของปีเดียวกัน ดีดิอุส ยูลิอานุสขึ้นเป็นจักรพรรดิโดยการซื้อการสนับสนุนจากองค์รักษ์เพรทอเรียนผู้สังหารเพอร์ทิแน็กซ์จักรพรรดิองค์ก่อนหน้านั้น ซึ่งเป็นชนวนที่ทำให้เกิดสงครามกลางเมืองระหว่างปี ค.ศ. 193 ถึงปีค.ศ. 197 ดีดิอุส ยูลิอานุสถูกปลดจากตำแหน่งและถูกลงโทษประหารชีวิตโดยจักรพรรดิองค์ต่อมา –จักรพรรดิเซ็พติมิอัส เซเวอรัส

ดีดิอุส ยูลิอานุส
จักรพรรดิ แห่ง จักรวรรดิโรมัน

รูปบนเหรียญของจักรพรรดิดีดิอุส ยูลิอานุส
พระนามเต็ม | มาร์คัส ดีดิอุส เซเอวรัส ยูลิอานุส
พระปรมาภิไธย | ซีซาร์ มาร์คัส ดีดิอุส เซเอวรัส ยูลิอานุส ออกัสตัส

สมัย | 28 มีนาคม ค.ศ. 193 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 193
รัชกาลก่อนหน้า | จักรพรรดิเพอร์ทิแน็กซ์
รัชกาลถัดไป | จักรพรรดิเซ็พติมิอัส เซเวอรัส
ข้อมูลส่วนพระองค์
เกิด | 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 137, มิลาน
เสียชีวิต | 1 มิถุนายน ค.ศ. 193, กรุงโรม
บิดา | ควินตัส เพโทรนิอัส ดีดิอุส เซเอวรัส
มารดา | เอมิเลีย คลารา
ภรรยา | มานเลีย สแคนทิลลา
บุตร/ธิดา | ดิเดีย คลารา
หมวดหมู่: จักรพรรดิโรมัน
จักรพรรดิโรมันตะวันตก - จักรพรรดิไบแซนไทน์

อ้างอิง

ข้อมูลเพิ่มเติม

แหล่งข้อมูลอื่น

Last edited 1 year ago by Potapt

RELATED PAGES

ราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส

จักรพรรดิมาร์กุส เกลาดิอุส ตากิตุส

จักรพรรดิเกลาดิอุส กอทิกุส

เนื้อหาอนุญาตให้เผยแพร่ภายใต้ CC BY-SA 3.0 เว้นแต่ระบุไว้เป็นอื่น

ความเป็นส่วนตัว

คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ

# data[].attributes.headline
นายธีระพัทธ์ สมพงษ์ธนพัต ชั้นม.5/2เลขที่14

# data[].attributes.subject
นายธีระพัทธ์ สมพงษ์ธนพัต ชั้นม.5/2เลขที่14

# data[].attributes.body
โอโธ
MARCVS SALVIVS OTHOCAESAR AVGVSTVS | 28 เมษายน ค.ศ. 32 เฟเรนทินุม, จักรวรรดิโรมัน | ได้รับการสถาปนาโดย เพรโทเรียนการ์ด

15 มกราคม ค.ศ. 69 – 16 เมษายน ค.ศ. 69 | 16 เมษายน ค.ศ. 69
กระทำการอัตนิวิบาตกรรมหลังพ่ายแพ้ใน ยุทธการที่เบดริอากุม กับ วิเทลลิอุส | 3 เดือน 1 วัน (91 days

# data[].attributes.body
ชอบเพราะเก่งในเรื่องคณิตศาสตร์และดาราศาสตร์เช่นการเคลื่อนที่ของหมู่ดาว
| คลอดิอุส
TIBERIVS CLAVDIVSCAESAR AVGVSTVS GERMANICVS | 1 สิงหาคม, 10 ปีก่อนคริสตกาล, ลุกดูนุม, กัลเลีย | พระปิตุลาในจักรพรรดิคาลิกูลา พระอนุชาในเยอร์มานิคัส พระภาติยะในจักรพรรดิทิเบริอุส พระราชนัดดา(หลานน้องสาว)และพระราชนัดดาบุญธรรมในจักรพรรดิออกุสตุส ทรงได้รับการสถาปนาโดย เพรโทเรียนการ์ด. | 25/26 มกราคม ค.ศ. 41 – 13 ตุลาคม ค.ศ. 54 | 13 ตุลาคม ค.ศ. 54
สันนิษฐานว่าถูกวางยาพิษโดยพระชายา อะกริปปินาผู้เยาว์, in favour of her son Nero, หรืออาจเป็นเพราะสาเหตุธรรมชาติ | 13 ปี 8 เดือน 18/19 วัน

# data[].attributes.headline
นาย นฤเดช กลายสุข ชั้น ม5/2 เลขที่4เปิดรายการเลือกหลักวิกิพีเดีย	ค้นหาแก้ไขเฝ้าดูหน้านี้อ่านในภาษาอื่นจักรพรรดิเอากุสตุสอิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส (ละติน: IMPERATOR CAESAR DIVI FILIVS AVGVSTVS; 23 กันยายน 63 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 19 สิงหาคม ค.ศ. 14) เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกของจักรวรรดิโรมัน ทรงปกครองจักรวรรดิแต่เพียงผู้เดียวนับตั้งแต่ 27 ปีก่อนคริสต์ศักราชจนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 14จักรพรรดิออกุสตุสStatue-Augustus.jpgรูปปั้นที่มีชื่อว่าเอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา จากคริสต์ศตวรรษที่ 1ปฐมจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันครองราชย์	16 มกราคม 27 ปีก่อน ค.ศ. –19 สิงหาคม ค.ศ. 14 (40 ปี)ถัดไป	จักรพรรดิติแบริอุสอัครมเหสี	โกลดิอา ปุลครา (42–40 ปีก่อน ค.ศ.; หย่า)สกรีโบนิอา (40–38 ปีก่อน ค.ศ.; หย่า)ลีวิอา ดรูซิลลา (37 ปีก่อน ค.ศ.–ค.ศ. 14)พระนามเต็มกาอิอุส อ็อกตาวิอุส ทูรินุส(ชื่อเกิด จนถึง 44 ปีก่อน ค.ศ.)กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ อ็อกตาวิอานุส(44–42 ปีก่อน ค.ศ.)กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส(42–38 ปีก่อน ค.ศ.)อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส(38–27 ปีก่อน ค.ศ.)อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส(27 ปีก่อน ค.ศ. จนกระทั่งสวรรคต)ราชวงศ์	ยูลิอุส-เกลาดิอุสพระราชบิดา	กาอิอุส อ็อกตาวิอุสจูเลียส ซีซาร์ (บุญธรรม)พระราชมารดา	อาติอา บัลบา ไกโซนิอาประสูติ	23 กันยายน 63 ปีก่อน ค.ศ.โรม, สาธารณรัฐโรมันกาอิอุส อ็อกตาวิอุส ทูรินุสสวรรคต	19 สิงหาคม ค.ศ. 14 (75 ปี)โนลา, อีตาลิอา, จักรวรรดิโรมันที่ฝังพระศพ	สุสานเอากุสตุส, โรมศาสนา	ศาสนาโรมันโบราณดั้งเดิมจักรพรรดิเอากุสตุสมีชื่อเกิดว่า กาอิอุส อ็อกตาวิอุส ทูรินุส (GAIVS OCTAVIVS THVRINVS) เขามาจากสายขุนนางที่เก่าแก่และมั่งคั่งสายหนึ่งของตระกูลอ็อกตาวิอุสซึ่งเดิมเป็นตระกูลสามัญชน ต่อมา จูเลียส ซีซาร์ (พี่ชายของยายของเขา) ถูกลอบสังหารเมื่อ 44 ปีก่อนคริสต์ศักราช ปรากฏว่าอ็อกตาวิอุสได้รับการแต่งตั้งให้เป็นบุตรบุญธรรมและทายาททางการเมืองตามพินัยกรรมของซีซาร์ เขาจึงเปลี่ยนชื่อตามธรรมเนียมโรมันเป็น กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ อ็อกตาวิอานุส (GAIVS IVLIVS CAESAR OCTAVIANVS) ไม่นานนักเขาก็ตัดชื่อ "อ็อกตาวิอานุส" ออก และเปลี่ยนชื่ออีกสองครั้งเป็น กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส (GAIVS IVLIVS CAESAR DIVI FILIVS) และ อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส (IMPERATOR CAESAR DIVI FILIVS) แต่ระหว่างนี้ นักประวัติศาสตร์ในปัจจุบันยังคงเรียกชื่อเขาอย่างสั้นว่า "อ็อกตาวิอานุส"[1] จนกระทั่งในปีที่ 27 ก่อนคริสต์ศักราช วุฒิสภาโรมันได้ลงคะแนนเสียงถวายพระนามเฉลิมพระเกียรติว่า เอากุสตุส (AVGVSTVS, แปลว่า "ผู้ได้รับความเคารพนับถือ") ทำให้พระนามอย่างเป็นทางการกลายเป็น อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส นับแต่นั้นในปีที่ 43 ก่อนคริสต์ศักราช อ็อกตาวิอานุสเข้าร่วมกองกำลังกับมาร์ก แอนโทนี และมาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุส ในการปกครองระบอบเผด็จการทหารซึ่งรู้จักกันในชื่อคณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สอง ในฐานะที่เป็นหนึ่งในคณะผู้สำเร็จราชการ ออกเตเวียนมีอำนาจปกครองเหนือโรมและอีกหลายจังหวัดของสาธารณรัฐ แต่ในที่สุดคณะผู้สำเร็จราชการดังกล่าวก็ล่มสลายลงเพราะความทะเยอทะยานของผู้ร่วมคณะทั้งสามเอง แลปิดุสถูกเนรเทศ และแอนโทนีได้ทำอัตวินิบาตกรรมหลังจากความพ่ายแพ้ในยุทธนาวีที่อักติอูงโดยกองเรือของอ็อกตาวิอานุส (ภายใต้บังคับบัญชาของมาร์กุส วิปซานิอุส อากริปปา) ในปีที่ 31 ก่อนคริสต์ศักราชหลังจากการล่มสลายของคณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สอง อ็อกตาวิอานุสได้ฟื้นฟูสาธารณรัฐโรมัน โดยให้อำนาจบริหารอยู่ภายใต้วุฒิสภา แต่ในทางปฏิบัติเขาเป็นผู้ผูกขาดอำนาจเผด็จการไว้แต่เพียงผู้เดียว อ็อกตาวิอานุสใช้เวลาหลายปีเพื่อพัฒนาโครงสร้างที่ชัดเจนที่ซึ่งสาธารณรัฐจะสามารถอยู่ภายใต้การนำของผู้นำเพียงคนเดียวได้อย่างเป็นทางการ ซึ่งผลที่ได้กลายมาเป็นจักรวรรดิโรมัน ตำแหน่งจักรพรรดิมิใช่ตำแหน่งอย่างผู้เผด็จการโรมันที่ซีซาร์และซุลลาเคยรับตำแหน่งมาก่อนหน้านี้ ด้วยเขาได้ยุบตำแหน่งดังกล่าวเมื่อมหาชนโรมัน "ยอมรับให้เขามีอำนาจเผด็จการ"[2] ตามกฎหมาย เอากุสตุสทรงมีอำนาจหลายประการที่มีอยู่ตลอดพระชนม์ชีพโดยได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภา รวมไปถึงตริบูนุสของสภาสามัญชนและเกงซอร์ พระองค์ทรงเป็นกงสุลจนกระทั่งปีที่ 23 ปีก่อนคริสต์ศักราช[3] พระราชอำนาจสำคัญของพระองค์มาจากความสำเร็จทางการเงินและทรัพยากรซึ่งได้รับระหว่างการสงคราม การสร้างระบบอุปถัมภ์ตลอดทั้งจักรวรรดิ ความจงรักภักดีของนายทหารและทหารผ่านศึกจำนวนมาก อำนาจซึ่งได้รับจากวุฒิสภา[4] และความเคารพจากประชาชน การที่พระองค์ควบคุมกองทัพโรมันส่วนใหญ่ได้ถือเป็นภัยติดอาวุธที่อาจใช้คุกคามวุฒิสภา โดยทำให้พระองค์สามารถบีบบังคับการตัดสินใจของวุฒิสภาได้ และด้วยความสามารถในการกำจัดคู่แข่งในวุฒิสภาโดยการใช้กำลัง วุฒิสภาที่เหลือจึงยอมอ่อนน้อมต่อพระองค์ การปกครองด้วยระบบอุปถัมภ์ อำนาจทางการทหาร และการสะสมตำแหน่งในระบบสาธารณรัฐเดิมได้กลายมาเป็นรูปแบบการปกครองสำหรับจักรพรรดิในเวลาต่อมาอ้างอิง	บรรณานุกรม	Last edited 5 months ago by an anonymous userวิกิพีเดียเนื้อหาอนุญาตให้เผยแพร่ภายใต้ CC BY-SA 3.0 เว้นแต่ระบุไว้เป็นอื่นความเป็นส่วนตัวคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ

# data[].attributes.subject
นาย นฤเดช กลายสุข ชั้น ม5/2 เลขที่4เปิดรายการเลือกหลักวิกิพีเดีย	ค้นหาแก้ไขเฝ้าดูหน้านี้อ่านในภาษาอื่นจักรพรรดิเอากุสตุสอิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส (ละติน: IMPERATOR CAESAR DIVI FILIVS AVGVSTVS; 23 กันยายน 63 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 19 สิงหาคม ค.ศ. 14) เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกของจักรวรรดิโรมัน ทรงปกครองจักรวรรดิแต่เพียงผู้เดียวนับตั้งแต่ 27 ปีก่อนคริสต์ศักราชจนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 14จักรพรรดิออกุสตุสStatue-Augustus.jpgรูปปั้นที่มีชื่อว่าเอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา จากคริสต์ศตวรรษที่ 1ปฐมจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันครองราชย์	16 มกราคม 27 ปีก่อน ค.ศ. –19 สิงหาคม ค.ศ. 14 (40 ปี)ถัดไป	จักรพรรดิติแบริอุสอัครมเหสี	โกลดิอา ปุลครา (42–40 ปีก่อน ค.ศ.; หย่า)สกรีโบนิอา (40–38 ปีก่อน ค.ศ.; หย่า)ลีวิอา ดรูซิลลา (37 ปีก่อน ค.ศ.–ค.ศ. 14)พระนามเต็มกาอิอุส อ็อกตาวิอุส ทูรินุส(ชื่อเกิด จนถึง 44 ปีก่อน ค.ศ.)กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ อ็อกตาวิอานุส(44–42 ปีก่อน ค.ศ.)กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส(42–38 ปีก่อน ค.ศ.)อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส(38–27 ปีก่อน ค.ศ.)อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส(27 ปีก่อน ค.ศ. จนกระทั่งสวรรคต)ราชวงศ์	ยูลิอุส-เกลาดิอุสพระราชบิดา	กาอิอุส อ็อกตาวิอุสจูเลียส ซีซาร์ (บุญธรรม)พระราชมารดา	อาติอา บัลบา ไกโซนิอาประสูติ	23 กันยายน 63 ปีก่อน ค.ศ.โรม, สาธารณรัฐโรมันกาอิอุส อ็อกตาวิอุส ทูรินุสสวรรคต	19 สิงหาคม ค.ศ. 14 (75 ปี)โนลา, อีตาลิอา, จักรวรรดิโรมันที่ฝังพระศพ	สุสานเอากุสตุส, โรมศาสนา	ศาสนาโรมันโบราณดั้งเดิมจักรพรรดิเอากุสตุสมีชื่อเกิดว่า กาอิอุส อ็อกตาวิอุส ทูรินุส (GAIVS OCTAVIVS THVRINVS) เขามาจากสายขุนนางที่เก่าแก่และมั่งคั่งสายหนึ่งของตระกูลอ็อกตาวิอุสซึ่งเดิมเป็นตระกูลสามัญชน ต่อมา จูเลียส ซีซาร์ (พี่ชายของยายของเขา) ถูกลอบสังหารเมื่อ 44 ปีก่อนคริสต์ศักราช ปรากฏว่าอ็อกตาวิอุสได้รับการแต่งตั้งให้เป็นบุตรบุญธรรมและทายาททางการเมืองตามพินัยกรรมของซีซาร์ เขาจึงเปลี่ยนชื่อตามธรรมเนียมโรมันเป็น กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ อ็อกตาวิอานุส (GAIVS IVLIVS CAESAR OCTAVIANVS) ไม่นานนักเขาก็ตัดชื่อ "อ็อกตาวิอานุส" ออก และเปลี่ยนชื่ออีกสองครั้งเป็น กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส (GAIVS IVLIVS CAESAR DIVI FILIVS) และ อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส (IMPERATOR CAESAR DIVI FILIVS) แต่ระหว่างนี้ นักประวัติศาสตร์ในปัจจุบันยังคงเรียกชื่อเขาอย่างสั้นว่า "อ็อกตาวิอานุส"[1] จนกระทั่งในปีที่ 27 ก่อนคริสต์ศักราช วุฒิสภาโรมันได้ลงคะแนนเสียงถวายพระนามเฉลิมพระเกียรติว่า เอากุสตุส (AVGVSTVS, แปลว่า "ผู้ได้รับความเคารพนับถือ") ทำให้พระนามอย่างเป็นทางการกลายเป็น อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส นับแต่นั้นในปีที่ 43 ก่อนคริสต์ศักราช อ็อกตาวิอานุสเข้าร่วมกองกำลังกับมาร์ก แอนโทนี และมาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุส ในการปกครองระบอบเผด็จการทหารซึ่งรู้จักกันในชื่อคณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สอง ในฐานะที่เป็นหนึ่งในคณะผู้สำเร็จราชการ ออกเตเวียนมีอำนาจปกครองเหนือโรมและอีกหลายจังหวัดของสาธารณรัฐ แต่ในที่สุดคณะผู้สำเร็จราชการดังกล่าวก็ล่มสลายลงเพราะความทะเยอทะยานของผู้ร่วมคณะทั้งสามเอง แลปิดุสถูกเนรเทศ และแอนโทนีได้ทำอัตวินิบาตกรรมหลังจากความพ่ายแพ้ในยุทธนาวีที่อักติอูงโดยกองเรือของอ็อกตาวิอานุส (ภายใต้บังคับบัญชาของมาร์กุส วิปซานิอุส อากริปปา) ในปีที่ 31 ก่อนคริสต์ศักราชหลังจากการล่มสลายของคณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สอง อ็อกตาวิอานุสได้ฟื้นฟูสาธารณรัฐโรมัน โดยให้อำนาจบริหารอยู่ภายใต้วุฒิสภา แต่ในทางปฏิบัติเขาเป็นผู้ผูกขาดอำนาจเผด็จการไว้แต่เพียงผู้เดียว อ็อกตาวิอานุสใช้เวลาหลายปีเพื่อพัฒนาโครงสร้างที่ชัดเจนที่ซึ่งสาธารณรัฐจะสามารถอยู่ภายใต้การนำของผู้นำเพียงคนเดียวได้อย่างเป็นทางการ ซึ่งผลที่ได้กลายมาเป็นจักรวรรดิโรมัน ตำแหน่งจักรพรรดิมิใช่ตำแหน่งอย่างผู้เผด็จการโรมันที่ซีซาร์และซุลลาเคยรับตำแหน่งมาก่อนหน้านี้ ด้วยเขาได้ยุบตำแหน่งดังกล่าวเมื่อมหาชนโรมัน "ยอมรับให้เขามีอำนาจเผด็จการ"[2] ตามกฎหมาย เอากุสตุสทรงมีอำนาจหลายประการที่มีอยู่ตลอดพระชนม์ชีพโดยได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภา รวมไปถึงตริบูนุสของสภาสามัญชนและเกงซอร์ พระองค์ทรงเป็นกงสุลจนกระทั่งปีที่ 23 ปีก่อนคริสต์ศักราช[3] พระราชอำนาจสำคัญของพระองค์มาจากความสำเร็จทางการเงินและทรัพยากรซึ่งได้รับระหว่างการสงคราม การสร้างระบบอุปถัมภ์ตลอดทั้งจักรวรรดิ ความจงรักภักดีของนายทหารและทหารผ่านศึกจำนวนมาก อำนาจซึ่งได้รับจากวุฒิสภา[4] และความเคารพจากประชาชน การที่พระองค์ควบคุมกองทัพโรมันส่วนใหญ่ได้ถือเป็นภัยติดอาวุธที่อาจใช้คุกคามวุฒิสภา โดยทำให้พระองค์สามารถบีบบังคับการตัดสินใจของวุฒิสภาได้ และด้วยความสามารถในการกำจัดคู่แข่งในวุฒิสภาโดยการใช้กำลัง วุฒิสภาที่เหลือจึงยอมอ่อนน้อมต่อพระองค์ การปกครองด้วยระบบอุปถัมภ์ อำนาจทางการทหาร และการสะสมตำแหน่งในระบบสาธารณรัฐเดิมได้กลายมาเป็นรูปแบบการปกครองสำหรับจักรพรรดิในเวลาต่อมาอ้างอิง	บรรณานุกรม	Last edited 5 months ago by an anonymous userวิกิพีเดียเนื้อหาอนุญาตให้เผยแพร่ภายใต้ CC BY-SA 3.0 เว้นแต่ระบุไว้เป็นอื่นความเป็นส่วนตัวคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ

# data[].attributes.headline
นายจิรยุ จันทรพงษ์เลขที่ 8  ม5/2

# data[].attributes.subject
นายจิรยุ จันทรพงษ์เลขที่ 8  ม5/2

# data[].attributes.body
จักรพรรดิแปร์ตินักส์ หรือ พูบลิอัส เฮลวิอัส แปร์ตินักส์ [1] (อังกฤษ: Pertinax; ชื่อเต็ม: Publius Helvius Pertinax) (1 สิงหาคม ค.ศ. 126 – 28 มีนาคม ค.ศ. 193) แปร์ตินักส์เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ครองราชย์ตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 192 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 193 แปร์ตินักส์ทรงครองราชย์ได้เพียง 86 วันและทรงเป็นจักรพรรดิองค์แรกของสมัยที่เรียกว่าปีห้าจักรพรรดิ (Year of the Five Emperors)

แปร์ตินักส์
จักรพรรดิ แห่ง จักรวรรดิโรมัน

รูปแกะสลักหินอ่อนของจักรพรรดิแปร์ตินักส์
พระนามเต็ม | พูบลิอัส เฮลวิอัส แปร์ตินักส์
พระปรมาภิไธย | ซีซาร์ พูบลิอัส เฮลวิอัส แปร์ตินักส์ ออกัสตัส

สมัย | 31 ธันวาคม ค.ศ. 192 – 28 มีนาคม ค.ศ. 193
รัชกาลก่อนหน้า | จักรพรรดิคอมโมดัส
รัชกาลถัดไป | จักรพรรดิไดดิอัส จูลิอานัส
ข้อมูลส่วนพระองค์
เกิด | 1 สิงหาคม ค.ศ. 126, อัลบา พอมเพเอีย
เสียชีวิต | 28 มีนาคม ค.ศ. 193, กรุงโรม
บิดา | เฮลวิอัส ซัคเซสซัส
ภรรยา | เฟลเวีย ไทเชียเนีย

# data[].attributes.headline
นาย อนรรฆ  ประกอบ ม.5/1 เลขที่ 10

# data[].attributes.subject
นาย อนรรฆ  ประกอบ ม.5/1 เลขที่ 10

# data[].attributes.body
กาลิกุลา (ละติน: CALIGVLA) เป็นชื่อเล่นยอดนิยมที่ใช้เรียก กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ เอากุสตุส แกร์มานิกุส (GAIVS IVLIVS CAESAR AVGVSTVS GERMANICVS; 31 สิงหาคม ค.ศ. 12 – 24 มกราคม ค.ศ. 41) ผู้ดำรงตำแหน่งจักรพรรดิโรมันระหว่างปี ค.ศ. 37–41
จักรพรรดิกาลิกุลามีชื่อเกิดว่า กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ (GAIVS IVLIVS CAESAR; คนละคนกับจูเลียส ซีซาร์) เป็นบุตรของแกร์มานิกุสซึ่งเป็นหลานชายและบุตรบุญธรรมของจักรพรรดิติแบริอุส กับอากริปปีนาผู้อาวุโสซึ่งเป็นหลานสาวของจักรพรรดิเอากุสตุส กาอิอุสในวัยเด็กได้รับชื่อเล่น "กาลิกุลา" จากบรรดาทหารในสังกัดของบิดาขณะติดตามบิดาไปรบในแกร์มานิอา คำนี้แปลว่า "รองเท้าน้อย" แผลงมาจากคำว่า กาลิกา (CALIGA) ซึ่งเป็นรองเท้าแตะสานของทหารโรมัน
หลังจากพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ในกรุงโรมต่อจากบิดาบุญธรรมในช่วงแรก ทรงปกครองโรมันด้วยดีตลอดมาแต่ต่อมาภายหลังทรงมีจิตใจโหดเหี้ยมและมีจิตที่วิปริต-วิปลาส มีเรื่องเล่ากันว่า ทรงโปรดในการจับเชลยหรือประชาชนโยนให้ไปต่อสู้กับสิงโตในโคลอสเซียม,ทรงโปรดการฆ่าคนไม่เลือกหน้า,ทรงดำริจะอภิเษกสมรสและแต่งตั้งพระขนิษฐาแท้ของพระองค์ให้เป็นจักรพรรดินี, ทรงโปรดการร่วมเพศหมู่, ทรงแต่งตั้งม้าทรงโปรดของพระองค์ให้เป็นกงสุล รวมทั้งทรงหลงตัวว่าพระองค์คือพระเจ้าทำให้มีรับสั่งให้ทำลายรูปปั้นเทพเจ้าและสร้างรูปปั้นของพระองค์ให้ประชาชนบูชาพระองค์ว่าเป็นพระเจ้าแทน ทรงปกครองโรมันด้วยความโหดเหี้ยมและวิปริตมาเป็นเวลา 4 ปี ประชาชนชาวโรมันทนต่อการปกครองของจักรพรรดิกาลิกุลาไม่ไหวจึงตัดสินใจทำลอบปลงพระชนม์เสีย
ในที่สุดพระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์โดยถูกอาวุธมีคมแทงเมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 41

# data[].attributes.headline
น.ส.สุรีฉายเฉลยญาณเลขที่3ม.5/1จักรพรรดิออกุสตุสStatue-Augustus.jpgชื่นชอบ จักรพรรดิออกุสตุส เพราะว่าเป็นจักรพรรดิองค์แรกและเป็นผู้ที่ฟื้นฟูสาธารณรัฐโรมันโดยให้อำนาจบริหารอยู่ภายใต้วุฒิสภาแต่ในทางปฏิบัติเขาเป็นผู้ผูกขาดอำนาจเผด็จการไว้แต่เพียงผู้เดียว เพื่อพัฒนาโครงสร้างที่ชัดเจนซึ่งอยู่ภายใต้การนำของผู้นำเพียงคนเดียวได้อย่างเป็นทางการ และยังเป็นผู้ริเริ่มรูปแบบการปกครองสำหรับจักรพรรดิในเวลาต่อมาจักรพรรดิเอากุสตุสมีชื่อเกิดว่า กาอิอุส อ็อกตาวิอุส ทูรินุส (GAIVS OCTAVIVS THVRINVS) เขามาจากสายขุนนางที่เก่าแก่และมั่งคั่งสายหนึ่งของตระกูลอ็อกตาวิอุสซึ่งเดิมเป็นตระกูลสามัญชน ต่อมา จูเลียส ซีซาร์ (พี่ชายของยายของเขา) ถูกลอบสังหารเมื่อ 44 ปีก่อนคริสต์ศักราช ปรากฏว่าอ็อกตาวิอุสได้รับการแต่งตั้งให้เป็นบุตรบุญธรรมและทายาททางการเมืองตามพินัยกรรมของซีซาร์ เขาจึงเปลี่ยนชื่อตามธรรมเนียมโรมันเป็น กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ อ็อกตาวิอานุส (GAIVS IVLIVS CAESAR OCTAVIANVS) ไม่นานนักเขาก็ตัดชื่อ "อ็อกตาวิอานุส" ออก และเปลี่ยนชื่ออีกสองครั้งเป็น กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส (GAIVS IVLIVS CAESAR DIVI FILIVS) และ อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส (IMPERATOR CAESAR DIVI FILIVS) แต่ระหว่างนี้ นักประวัติศาสตร์ในปัจจุบันยังคงเรียกชื่อเขาอย่างสั้นว่า "อ็อกตาวิอานุส"[1] จนกระทั่งในปีที่ 27 ก่อนคริสต์ศักราช วุฒิสภาโรมันได้ลงคะแนนเสียงถวายพระนามเฉลิมพระเกียรติว่า เอากุสตุส (AVGVSTVS, แ"ผู้ได้รับความเคารพนับถือ") ทำให้พระนามอย่างเป็นทางการกลายเป็น อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส นับแต่นั้น

# data[].attributes.subject
น.ส.สุรีฉายเฉลยญาณเลขที่3ม.5/1จักรพรรดิออกุสตุสStatue-Augustus.jpgชื่นชอบ จักรพรรดิออกุสตุส เพราะว่าเป็นจักรพรรดิองค์แรกและเป็นผู้ที่ฟื้นฟูสาธารณรัฐโรมันโดยให้อำนาจบริหารอยู่ภายใต้วุฒิสภาแต่ในทางปฏิบัติเขาเป็นผู้ผูกขาดอำนาจเผด็จการไว้แต่เพียงผู้เดียว เพื่อพัฒนาโครงสร้างที่ชัดเจนซึ่งอยู่ภายใต้การนำของผู้นำเพียงคนเดียวได้อย่างเป็นทางการ และยังเป็นผู้ริเริ่มรูปแบบการปกครองสำหรับจักรพรรดิในเวลาต่อมาจักรพรรดิเอากุสตุสมีชื่อเกิดว่า กาอิอุส อ็อกตาวิอุส ทูรินุส (GAIVS OCTAVIVS THVRINVS) เขามาจากสายขุนนางที่เก่าแก่และมั่งคั่งสายหนึ่งของตระกูลอ็อกตาวิอุสซึ่งเดิมเป็นตระกูลสามัญชน ต่อมา จูเลียส ซีซาร์ (พี่ชายของยายของเขา) ถูกลอบสังหารเมื่อ 44 ปีก่อนคริสต์ศักราช ปรากฏว่าอ็อกตาวิอุสได้รับการแต่งตั้งให้เป็นบุตรบุญธรรมและทายาททางการเมืองตามพินัยกรรมของซีซาร์ เขาจึงเปลี่ยนชื่อตามธรรมเนียมโรมันเป็น กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ อ็อกตาวิอานุส (GAIVS IVLIVS CAESAR OCTAVIANVS) ไม่นานนักเขาก็ตัดชื่อ "อ็อกตาวิอานุส" ออก และเปลี่ยนชื่ออีกสองครั้งเป็น กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส (GAIVS IVLIVS CAESAR DIVI FILIVS) และ อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส (IMPERATOR CAESAR DIVI FILIVS) แต่ระหว่างนี้ นักประวัติศาสตร์ในปัจจุบันยังคงเรียกชื่อเขาอย่างสั้นว่า "อ็อกตาวิอานุส"[1] จนกระทั่งในปีที่ 27 ก่อนคริสต์ศักราช วุฒิสภาโรมันได้ลงคะแนนเสียงถวายพระนามเฉลิมพระเกียรติว่า เอากุสตุส (AVGVSTVS, แ"ผู้ได้รับความเคารพนับถือ") ทำให้พระนามอย่างเป็นทางการกลายเป็น อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส นับแต่นั้น

# data[].attributes.headline
นาย ไตรภพ  พวงชื่น ม.5/1 เลขที่ 13

# data[].attributes.subject
นาย ไตรภพ  พวงชื่น ม.5/1 เลขที่ 13

# data[].attributes.body
ติแบริอุส ไกซาร์ ดีวี เอากุสตี ฟีลิอุส เอากุสตุส (ละติน: TIBERIVS CAESAR DIVI AVGVSTI FILIVS AVGVSTVS) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันพระองค์ที่สองต่อจากจักรพรรดิเอากุสตุส ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 14 ถึง ค.ศ. 37

ติแบริอุสมีชื่อเกิดว่า ติแบริอุส เกลาดิอุส แนโร (TIBERIVS CLAVDIVS NERO) เขามาจากตระกูลเกลาดิอุส เป็นบุตรชายของติแบริอุส เกลาดิอุส แนโร กับลีวิอา ดรูซิลลา ลีวิอาหย่ากับติแบริอุส แนโร แล้วมาแต่งงานกับอ็อกตาวิอานุส (ภายหลังเป็นจักรพรรดิเอากุสตุส) เมื่อ 39 ปีก่อนคริสต์ศักราช ติแบริอุสจึงกลายเป็นลูกเลี้ยงของอ็อกตาวิอานุส ต่อมาติแบริอุสแต่งงานกับยูลิอา ลูกสาวของเอากุสตุส จากนั้นเอากุสตุสได้รับเขาเป็นบุตรบุญธรรมด้วย ทำให้เขากลายเป็นสมาชิกตระกูลยูลิอุสอย่างเป็นทางการและได้นามใหม่ว่า ติแบริอุส ยูลิอุส ไกซาร์ (TIBERIVS IVLIVS CAESAR) นักประวัติศาสตร์เรียกตระกูลผสมนี้ว่าราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส จักรพรรดิโรมันต่อมาอีกสามสิบปีจะมาจากราชวงศ์นี้

ติแบริอุสเป็นนักการทหารผู้มีความสามารถมากที่สุดคนหนึ่งของสมัยโรมันโบราณ พระองค์ได้ทำการรณรงค์ในพันโนเนีย, แดลเมเชีย, ไรติอา และบางส่วนของแกร์มานิอา ซึ่งเป็นการวางรากฐานของพรมแดนทางด้านเหนือของจักรวรรดิ แต่ติแบริอุสมาเป็นที่รู้จักกันในฐานะจักรพรรดิผู้มีอารมณ์หม่นหมอง ไม่ชอบสุงสิงกับผู้ใด และไม่มีความต้องการเป็นจักรพรรดิ พลินีผู้อาวุโสขนานพระนามพระองค์ว่า "ผู้ที่เศร้าหมองที่สุดในหมู่มนุษย์" (TRISTISSIMVS HOMINVM)[1] หลังจากการเสียชีวิตของดรูซุส ยูลิอุส ไกซาร์ (DRVSVS IVLIVS CAESAR) บุตรชายในปี ค.ศ. 23 แล้ว ติแบริอุสก็ยิ่งเก็บพระองค์มากขึ้นไปอีก ในปี ค.ศ. 26 พระองค์เสด็จออกจากกรุงโรมและทิ้งหน้าที่การปกครองส่วนใหญ่ไว้ในมือของลูกิอุส ไอลิอุส แซย์ยานุส(LVCIVS AELIVS SEIANVS) และไนวิอุส ซูโตริอุส มาโกร (NAEVIVS SVTORIVS MACRO) ผู้บังคับบัญชากององครักษ์ไปรโตริอานีผู้ทะเยอทะยาน หลังจากติแบริอุสสวรรคตแล้ว กาลิกุลา (ผู้เป็นหลานโดยตรงของพระอนุชาและเป็นหลานบุญธรรมของพระองค์) ก็ขึ้นเป็นจักรพรรดิต่อ

# data[].attributes.headline
นาย ยุทธศักดิ์  จำปาเทศ ม.5/1 เลขที่ 7 

# data[].attributes.subject
นาย ยุทธศักดิ์  จำปาเทศ ม.5/1 เลขที่ 7 

# data[].attributes.body
อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส (ละติน: IMPERATOR CAESAR DIVI FILIVS AVGVSTVS; 23 กันยายน 63 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 19 สิงหาคม ค.ศ. 14) เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกของจักรวรรดิโรมัน ทรงปกครองจักรวรรดิแต่เพียงผู้เดียวนับตั้งแต่ 27 ปีก่อนคริสต์ศักราชจนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 14

จักรพรรดิเอากุสตุสมีชื่อเกิดว่า กาอิอุส อ็อกตาวิอุส ทูรินุส (GAIVS OCTAVIVS THVRINVS) เขามาจากสายขุนนางที่เก่าแก่และมั่งคั่งสายหนึ่งของตระกูลอ็อกตาวิอุสซึ่งเดิมเป็นตระกูลสามัญชน ต่อมา จูเลียส ซีซาร์ (พี่ชายของยายของเขา) ถูกลอบสังหารเมื่อ 44 ปีก่อนคริสต์ศักราช ปรากฏว่าอ็อกตาวิอุสได้รับการแต่งตั้งให้เป็นบุตรบุญธรรมและทายาททางการเมืองตามพินัยกรรมของซีซาร์ เขาจึงเปลี่ยนชื่อตามธรรมเนียมโรมันเป็น กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ อ็อกตาวิอานุส (GAIVS IVLIVS CAESAR OCTAVIANVS) ไม่นานนักเขาก็ตัดชื่อ "อ็อกตาวิอานุส" ออก และเปลี่ยนชื่ออีกสองครั้งเป็น กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส (GAIVS IVLIVS CAESAR DIVI FILIVS) และ อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส (IMPERATOR CAESAR DIVI FILIVS) แต่ระหว่างนี้ นักประวัติศาสตร์ในปัจจุบันยังคงเรียกชื่อเขาอย่างสั้นว่า "อ็อกตาวิอานุส"[1] จนกระทั่งในปีที่ 27 ก่อนคริสต์ศักราช วุฒิสภาโรมันได้ลงคะแนนเสียงถวายพระนามเฉลิมพระเกียรติว่า เอากุสตุส (AVGVSTVS, แปลว่า "ผู้ได้รับความเคารพนับถือ") ทำให้พระนามอย่างเป็นทางการกลายเป็น อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส นับแต่นั้น

ในปีที่ 43 ก่อนคริสต์ศักราช อ็อกตาวิอานุสเข้าร่วมกองกำลังกับมาร์ก แอนโทนี และมาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุส ในการปกครองระบอบเผด็จการทหารซึ่งรู้จักกันในชื่อคณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สอง ในฐานะที่เป็นหนึ่งในคณะผู้สำเร็จราชการ ออกเตเวียนมีอำนาจปกครองเหนือโรมและอีกหลายจังหวัดของสาธารณรัฐ แต่ในที่สุดคณะผู้สำเร็จราชการดังกล่าวก็ล่มสลายลงเพราะความทะเยอทะยานของผู้ร่วมคณะทั้งสามเอง แลปิดุสถูกเนรเทศ และแอนโทนีได้ทำอัตวินิบาตกรรมหลังจากความพ่ายแพ้ในยุทธนาวีที่อักติอูงโดยกองเรือของอ็อกตาวิอานุส (ภายใต้บังคับบัญชาของมาร์กุส วิปซานิอุส อากริปปา) ในปีที่ 31 ก่อนคริสต์ศักราช

หลังจากการล่มสลายของคณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สอง อ็อกตาวิอานุสได้ฟื้นฟูสาธารณรัฐโรมัน โดยให้อำนาจบริหารอยู่ภายใต้วุฒิสภา แต่ในทางปฏิบัติเขาเป็นผู้ผูกขาดอำนาจเผด็จการไว้แต่เพียงผู้เดียว อ็อกตาวิอานุสใช้เวลาหลายปีเพื่อพัฒนาโครงสร้างที่ชัดเจนที่ซึ่งสาธารณรัฐจะสามารถอยู่ภายใต้การนำของผู้นำเพียงคนเดียวได้อย่างเป็นทางการ ซึ่งผลที่ได้กลายมาเป็นจักรวรรดิโรมัน ตำแหน่งจักรพรรดิมิใช่ตำแหน่งอย่างผู้เผด็จการโรมันที่ซีซาร์และซุลลาเคยรับตำแหน่งมาก่อนหน้านี้ ด้วยเขาได้ยุบตำแหน่งดังกล่าวเมื่อมหาชนโรมัน "ยอมรับให้เขามีอำนาจเผด็จการ"[2] ตามกฎหมาย เอากุสตุสทรงมีอำนาจหลายประการที่มีอยู่ตลอดพระชนม์ชีพโดยได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภา รวมไปถึงตริบูนุสของสภาสามัญชนและเกงซอร์ พระองค์ทรงเป็นกงสุลจนกระทั่งปีที่ 23 ปีก่อนคริสต์ศักราช[3] พระราชอำนาจสำคัญของพระองค์มาจากความสำเร็จทางการเงินและทรัพยากรซึ่งได้รับระหว่างการสงคราม การสร้างระบบอุปถัมภ์ตลอดทั้งจักรวรรดิ ความจงรักภักดีของนายทหารและทหารผ่านศึกจำนวนมาก อำนาจซึ่งได้รับจากวุฒิสภา[4] และความเคารพจากประชาชน การที่พระองค์ควบคุมกองทัพโรมันส่วนใหญ่ได้ถือเป็นภัยติดอาวุธที่อาจใช้คุกคามวุฒิสภา โดยทำให้พระองค์สามารถบีบบังคับการตัดสินใจของวุฒิสภาได้ และด้วยความสามารถในการกำจัดคู่แข่งในวุฒิสภาโดยการใช้กำลัง วุฒิสภาที่เหลือจึงยอมอ่อนน้อมต่อพระองค์ การปกครองด้วยระบบอุปถัมภ์ อำนาจทางการทหาร และการสะสมตำแหน่งในระบบสาธารณรัฐเดิมได้กลายมาเป็นรูปแบบการปกครองสำหรับจักรพรรดิในเวลาต่อมา

# data[].attributes.headline
นาย นฤเดช กลายสุข เลขที่4 ม.5/2

# data[].attributes.subject
นาย นฤเดช กลายสุข เลขที่4 ม.5/2

# data[].attributes.headline
น.ส.นริศรา สำราญ

# data[].attributes.subject
น.ส.นริศรา สำราญ

# data[].attributes.body
เลขที่. 6 ม.5/2

จักรพรรดิติแบริอุส

ติแบริอุส ไกซาร์ ดีวี เอากุสตี ฟีลิอุส เอากุสตุส(ละติน: TIBERIVS CAESAR DIVI AVGVSTI FILIVS AVGVSTVS) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันพระองค์ที่สองต่อจากจักรพรรดิเอากุสตุสครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 14 ถึง ค.ศ. 37

จักรพรรดิติแบริอุส
รูปปั้นจักรพรรดิติแบริอุส
จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันพระองค์ที่ 2
ครองราชย์ | 18 กันยายน ค.ศ. 14 –
16 มีนาคม ค.ศ. 37
(22 ปี)
ก่อนหน้า | จักรพรรดิเอากุสตุส (พ่อเลี้ยง)
ถัดไป | จักรพรรดิกาลิกุลา (หลานของน้องชาย)

อัครมเหสี | วิปซานิอา อากริปปีนา (19–11 ก่อน ค.ศ.)ยูลิอาผู้อาวุโส (11–2 ก่อน ค.ศ.)
พระราชบุตร | ดรูซุส ยูลิอุส ไกซาร์ติแบริลลุส
พระนามเต็ม
ติแบริอุส เกลาดิอุส แนโร (ชื่อเกิด)ติแบริอุส ยูลิอุส ไกซาร์ (หลังเป็นบุตรบุญธรรม)ติแบริอุส ไกซาร์ ดีวี เอากุสตี ฟีลิอุส เอากุสตุส (หลังเป็นจักรพรรดิ)
ราชวงศ์ | ยูลิอุส-เกลาดิอุส
พระราชบิดา | ติแบริอุส เกลาดิอุส แนโร
พระราชมารดา | ลีวิอา ดรูซิลลา
ประสูติ | 16 พฤศจิกายน 42 ปีก่อน ค.ศ.
โรม
สวรรคต | 16 มีนาคม ค.ศ. 37 (78 ปี)
มีเซนูง, อีตาลิอา
ที่ฝังพระศพ | สุสานเอากุสตุส, โรม
ศาสนา | ศาสนาในโรมโบราณ

ติแบริอุสมีชื่อเกิดว่า ติแบริอุส เกลาดิอุส แนโร(TIBERIVS CLAVDIVS NERO) เขามาจากตระกูลเกลาดิอุส เป็นบุตรชายของติแบริอุส เกลาดิอุส แนโร กับลีวิอา ดรูซิลลา ลีวิอาหย่ากับติแบริอุส แนโร แล้วมาแต่งงานกับอ็อกตาวิอานุส (ภายหลังเป็นจักรพรรดิเอากุสตุส) เมื่อ 39 ปีก่อนคริสต์ศักราช ติแบริอุสจึงกลายเป็นลูกเลี้ยงของอ็อกตาวิอานุส ต่อมาติแบริอุสแต่งงานกับยูลิอา ลูกสาวของเอากุสตุส จากนั้นเอากุสตุสได้รับเขาเป็นบุตรบุญธรรมด้วย ทำให้เขากลายเป็นสมาชิกตระกูลยูลิอุสอย่างเป็นทางการและได้นามใหม่ว่า ติแบริอุส ยูลิอุส ไกซาร์ (TIBERIVS IVLIVS CAESAR) นักประวัติศาสตร์เรียกตระกูลผสมนี้ว่าราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส จักรพรรดิโรมันต่อมาอีกสามสิบปีจะมาจากราชวงศ์นี้

ติแบริอุสเป็นนักการทหารผู้มีความสามารถมากที่สุดคนหนึ่งของสมัยโรมันโบราณ พระองค์ได้ทำการรณรงค์ในพันโนเนีย, แดลเมเชีย, ไรติอาและบางส่วนของแกร์มานิอา ซึ่งเป็นการวางรากฐานของพรมแดนทางด้านเหนือของจักรวรรดิ แต่ติแบริอุสมาเป็นที่รู้จักกันในฐานะจักรพรรดิผู้มีอารมณ์หม่นหมอง ไม่ชอบสุงสิงกับผู้ใด และไม่มีความต้องการเป็นจักรพรรดิ พลินีผู้อาวุโสขนานพระนามพระองค์ว่า "ผู้ที่เศร้าหมองที่สุดในหมู่มนุษย์" (TRISTISSIMVS HOMINVM)[1] หลังจากการเสียชีวิตของดรูซุส ยูลิอุส ไกซาร์ (DRVSVS IVLIVS CAESAR) บุตรชายในปี ค.ศ. 23 แล้ว ติแบริอุสก็ยิ่งเก็บพระองค์มากขึ้นไปอีก ในปี ค.ศ. 26 พระองค์เสด็จออกจากกรุงโรมและทิ้งหน้าที่การปกครองส่วนใหญ่ไว้ในมือของลูกิอุส ไอลิอุส แซย์ยานุส(LVCIVS AELIVS SEIANVS) และไนวิอุส ซูโตริอุส มาโกร (NAEVIVS SVTORIVS MACRO) ผู้บังคับบัญชากององครักษ์ไปรโตริอานีผู้ทะเยอทะยาน หลังจากติแบริอุสสวรรคตแล้ว กาลิกุลา (ผู้เป็นหลานโดยตรงของพระอนุชาและเป็นหลานบุญธรรมของพระองค์) ก็ขึ้นเป็นจักรพรรดิต่อ

# data[].attributes.headline
เนตรจรรยา วิรัชชั่ว ม.5/1เลขที่2

# data[].attributes.subject
เนตรจรรยา วิรัชชั่ว ม.5/1เลขที่2

# data[].attributes.body
จักรพรรดิดีดิอุส ยูลิอานุส หรือ มาร์คัส ดีดิอุส เซเอวรัส ยูลิอานุส [1] (อังกฤษ: Didius Julianus; ชื่อเต็ม: Marcus Didius Severus Julianus) (2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 137 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 193) ดีดิอุส ยูลิอานุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันต่อจากจักรพรรดิเพอร์ทิแน็กซ์ ระหว่างวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 193 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ของปีเดียวกัน ดีดิอุส ยูลิอานุสขึ้นเป็นจักรพรรดิโดยการซื้อการสนับสนุนจากองค์รักษ์เพรทอเรียนผู้สังหารเพอร์ทิแน็กซ์จักรพรรดิองค์ก่อนหน้านั้น ซึ่งเป็นชนวนที่ทำให้เกิดสงครามกลางเมืองระหว่างปี ค.ศ. 193 ถึงปี ค.ศ. 197 ดีดิอุส ยูลิอานุสถูกปลดจากตำแหน่งและถูกลงโทษประหารชีวิตโดยจักรพรรดิองค์ต่อมา – จักรพรรดิเซ็พติมิอัส เซเวอรัส

ดีดิอุส ยูลิอานุส
จักรพรรดิ แห่ง จักรวรรดิโรมัน
DidiusJulianusSest.jpg

รูปบนเหรียญของจักรพรรดิดีดิอุส ยูลิอานุส
พระนามเต็ม มาร์คัส ดีดิอุส เซเอวรัส ยูลิอานุส
พระปรมาภิไธย ซีซาร์ มาร์คัส ดีดิอุส เซเอวรัส ยูลิอานุส ออกัสตัส
สมัย 28 มีนาคม ค.ศ. 193 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 193
รัชกาลก่อนหน้า จักรพรรดิเพอร์ทิแน็กซ์
รัชกาลถัดไป จักรพรรดิเซ็พติมิอัส เซเวอรัส
ข้อมูลส่วนพระองค์
เกิด 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 137, มิลาน
เสียชีวิต 1 มิถุนายน ค.ศ. 193, กรุงโรม
บิดา ควินตัส เพโทรนิอัส ดีดิอุส เซเอวรัส
มารดา เอมิเลีย คลารา
ภรรยา มานเลีย สแคนทิลลา
บุตร/ธิดา ดิเดีย คลารา

# data[].attributes.headline
อรัญญา  เสาวพัตร์ ม.5/1 เลขที่4

# data[].attributes.subject
อรัญญา  เสาวพัตร์ ม.5/1 เลขที่4

# data[].attributes.body
จักรพรรดิออกัสตัส เพราะเป็นคนที่มีพระปรีชาสามารถในการรบ การทำสงครามและยังสามารถปกครองประชาชนและการปกครองของท่านยังเป็นแบบอย่างให้กับจักรพรรดิองอื่นๆอีกด้วย.

จักรพรรดิออกัสตัส (ละติน: Imperator Gaius Julius Caesar Augustus: กายุส ยูลิอุส ไกซาร์ เอากุสตุส) (23 กันยายน 63 ปีก่อนคริสตกาล — 19 สิงหาคม ค.ศ. 14) เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกของจักรวรรดิโรมัน ซึ่งทรงปกครองแต่เพียงผู้เดียวนับตั้งแต่ 27 ปีก่อนคริสตกาลจนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 14 พระนามเมื่อประสูติ คือ กายุส ยูลิอุส ทูรีนุส พระองค์ทรงเป็นบุตรบุญธรรมของพระมาตุลา กายุส ยูลิอุส ไกซาร์ เมื่อ 44 ปีก่อนคริสตกาล ซึ้งในระหว่างนั้นจนถึง 27 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์มีพระนามอย่างเป็นทางการว่า กายุส ยูลิอุส ไกซาร์ ในปีที่ 27 ก่อนคริสตกาล วุฒิสภาโรมันได้ถวายพระนามเฉลิมพระเกียรติว่า เอากุสตุส ("ผู้ได้รับความเคารพนับถือ") และทำให้พระนามของพระองค์หลังจากนั้นเป็น กายุส ยูลิอุส ไกซาร์ ออกุสตุส เนื่องจากพระองค์ทรงมีหลายพระนาม จึงมักเรียกพระองค์ว่า ออกเตเวียส เมื่อกล่าวถึงพระราชประวัติระหว่าง 63-44 ปีก่อนคริสตกาล ออกเตเวียน (หรือ ออกเตวิแอนัส) เมื่อกล่าวถึงพระราชประวัติระหว่าง 44-27 ปีก่อนคริสตกาล และ ออกุสตุส เมื่อกล่าวถึงพระราชประวัติหลัง 27 ปีก่อนคริสตกาล ในบันทึกกรีก พระองค์ทรงเป็นที่รู้จักกันในนาม Ὀκτάβιος (ออกเตเวียส) Καῖσαρ (ซีซาร์) Αὔγουστος (ออกุสตุส) หรือ Σεβαστός (เซบาสตอส) ขึ้นอยู่กับบริบท

ออกเตเวียสในวัยหนุ่มได้รับมรดกทางการเมืองภายหลังการลอบสังหารซีซาร์เมื่อ 44 ปีก่อนคริสตกาล ในปีที่ 43 ก่อนคริสตกาล ออกเตเวียนเข้าร่วมกองกำลังกับมาร์ก แอนโทนีและมาร์คัส อมีเลียส เลพิดัส ในการปกครองระบอบเผด็จการทหารซึ่งรู้จักกันว่า คณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สอง ในฐานะที่เป็นหนึ่งในคณะผู้สำเร็จราชการ ออกเตเวียนมีอำนาจปกครองเหนือโรมและอีกหลายจังหวัดของสาธารณรัฐ คณะผู้สำเร็จราชการดังกล่าวล่มสลายลงหลังจากความทะเยอทะยานของผู้ร่วมคณะทั้งสาม เลพิดัสถูกเนรเทศ และแอนโทนีได้ทำอัตวินิบาตกรรมหลังจากความพ่ายแพ้ในยุทธการอักติอุม โดยกองเรือของออกเตเวียน ภายใต้บังคับบัญชาของอกริบปา ในปีที่ 31 ก่อนคริสตกาล

หลังจากการล่มสลายของคณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สอง ออกเตเวียนได้ฟื้นฟูสาธารณรัฐโรมัน โดยให้อำนาจบริหารอยู่ภายใต้วุฒิสภา แต่ในทางปฏิบัติ เป็นผู้ผูกขาดอำนาจเผด็จการไว้แต่เพียงผู้เดียว ออกเตเวียนใช้เวลาหลายปีเพื่อพิจารณาโครงสร้างที่ชัดเจนที่ซึ่งสาธารณรัฐจะสามารถอยู่ภายใต้การนำของผู้นำเพียงคนเดียวได้อย่างเป็นทางการ ซึ่งผลได้กลายมาเป็น จักรวรรดิโรมัน ตำแหน่งจักรพรรดิมิใช่ตำแหน่งทางการเมืองอย่างผู้เผด็จการโรมัน ซึ่งซีซาร์และซุลลาเคยรับตำแหน่งมาก่อนหน้านี้ ซึ่งเขาได้ยุบตำแหน่งดังกล่าวเมื่อมหาชนโรมัน "ยอมรับให้เขามีอำนาจเผด็จการ" ตามกฎหมาย ออกุสตัสทรงมีอำนาจหลายประการที่มีอยู่ตลอดพระชนม์ชีพโดยได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภา รวมไปถึงทรีบูนของสภาพลีเบียนและเซ็นเซอร์ พระองค์ทรงเป็นกงสุลจนกระทั่งปีที่ 23 ปีก่อนคริสตกาล พระราชอำนาจสำคัญของพระองค์มาจากความสำเร็จทางการเงินและทรัพยากรซึ่งได้รับระหว่างการสงคราม การสร้างระบบอุปถัมภ์ตลอดทั้งจักรวรรดิ ความจงรักภักดีของนายทหารและทหารผ่านศึกจำนวนมาก อำนาจซึ่งได้รับจากวุฒิสภา และความเคารพจากประชาชน การควบคุมเหนือกองทัพโรมันส่วนใหญ่ของพระองค์ได้เป็นภัยซึ่งสามารถคุกคามต่อวุฒิสภา ทำให้พระองค์สามารถบีบบังคับการตัดสินใจของวุฒิสภาได้ ด้วยความสามารถในการกำจัดคู่แข่งในวุฒิสภาโดยการใช้กำลัง วุฒิสภาที่เหลือจึงยอมอ่อนน้อมต่อพระองค์ การปกครองด้วยระบบอุปถัมภ์ อำนาจทางการทหาร และการสะสมตำแหน่งในระบบสาธารณรัฐเดิมได้กลายมาเป็นรูปแบบการปกครองสำหรับจักรพรรดิในเวลาต่อมา

# data[].attributes.body
ติตุส ฟลาวิอุส ไกซาร์ แว็สปาซิอานุส เอากุสตุส (ละติน: TITVS FLAVIVS CAESAR VESPASIANVS AVGVSTVS; 30 ธันวาคม ค.ศ. 39 – 13 กันยายน ค.ศ. 81) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์ฟลาวิอุสองค์ที่สอง ระหว่างวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 79 ถึงวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 81 ราชวงศ์นี้ก่อตั้งโดยพระราชบิดาแว็สปาซิอานุส ซึ่งเป็นราชวงศ์ที่มีจักรพรรดิเพียงสามพระองค์ที่รวมทั้งจักรพรรดิโดมิเซียนุสพระอนุชาผู้ครองราชย์ต่อจากติตุส

ก่อนที่จะขึ้นครองราชย์เป็นพระจักรพรรดิติตุสเป็นแม่ทัพโรมันผู้มีชื่อเสียงผู้รับราชการภายใต้พระราชบิดาในจังหวัดยูเดีย (Iudaea Province) ระหว่างสงครามยิว-โรมันครั้งที่ 1 (First Jewish-Roman War) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 67 ถึงปี ค.ศ. 70 สงครามมายุติลงชั่วคราวเมื่อจักรพรรดิเนโรมาเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 68 เมื่อเวสเปเซียนเข้าชิงอำนาจในการเป็นพระจักรพรรดิระหว่างสมัยที่เรียกว่าปีสี่จักรพรรดิ(Year of the Four Emperors) เมื่อเวสเปเซียนได้รับการประกาศให้เป็นพระจักรพรรดิเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 69ติตุสก็ได้รับมอบหมายให้ทำสงครามปราบปรามชาวยิวในยูเดียต่อให้เสร็จสิ้น ซึ่งติตุสก็สามารถทำสำเร็จได้ในปี ค.ศ. 70 โดยการล้อมกรุงเยรุซาเล็ม และทำลายเมืองและวัดที่สองแห่งกรุงกรุงเยรุซาเล็ม เพื่อเป็นการฉลองในความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ครั้งนี้ทางกรุงโรมก็ได้ก็สร้างประตูชัยติตุส (Arch of Titus) เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ติตุสซึ่งยังคงตั้งอยู่ในกรุงโรมจนปัจจุบันนี้

ระหว่างรัชสมัยการปกครองของพระราชบิดาติตุสก็สร้างชื่อเสียงในทางที่ไม่ไคร่ดีนักในฐานะผู้บังคับบัญชากองทหารรักษาพระองค์เพรทอเรียน(Praetorian Guard) โดยไปมีความสัมพันธ์อันเป็นที่ร่ำลือกับพระราชินีชาวยิวแบเรนิซ แม้ว่าเรื่องชื่อเสียงจะเป็นที่น่ากังวลอยู่บ้างแต่ติตุสก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระจักรพรรดิต่อจากพระราชบิดาด้วยความมีประสิทธิภาพ และถือว่าเป็นพระจักรพรรดิผู้มีคุณธรรมโดยซูโทเนียส (Suetonius) และนักประวัติศาสตร์ร่วมสมัยคนอื่นๆ

ในฐานะพระจักรพรรดิติตุสมีชื่อเสียงในการสร้างสิ่งก่อสร้างสาธารณะในกรุงโรม โดยสร้างสนามกีฬากลางแจ้งเฟลเวียน (Flavian Amphitheatre) หรือที่เรียกว่าโคลอสเซียมที่เริ่มขึ้นในรัชสมัยของพระราชบิดาจนเสร็จ นอกจากนั้นแล้วก็ยังทรงได้ชื่อว่าเป็นพระจักรพรรดิผู้มีพระมหากรุณาธิคุณในการทรงช่วยเหลือประชาชนในเมื่อมีเหตุการณ์ร้ายเกิดขึ้นสองครั้งๆ แรกเมื่อภูเขาไฟวิสุเวียสระเบิดในปี ค.ศ. 79 และครั้งที่สองเมื่อเกิดเพลิงไหม้ขึ้นในกรุงโรมในปี ค.ศ. 80

จักรพรรดิติตุสครองราชย์อยู่ไม่ทันถึงสองปีก็เสด็จสวรรคตด้วยไข้เมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 81 และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเทพ (Apotheosis) โดยสภาเซเนตโรมัน

# data[].attributes.headline
รัฐณา คล้ายเเตง

# data[].attributes.subject
รัฐณา คล้ายเเตง

# data[].attributes.body
จักรพรรดิมากรีนุส หรือ มาร์คัส โอเพลลิอัส มากรีนุส [1] (อังกฤษ: Macrinus; ชื่อเต็ม: Marcus Opellius Macrinus) (ราว ค.ศ. 165 – มิถุนายน ค.ศ. 218) มากรีนุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน ทรงครองราชย์ระหว่างวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 217 จนเสด็จสวรรคตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 218 ระยะเวลาการครองราชย์เพียงสิบสี่เดือน มากรีนุสทรงเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่ไม่ได้เป็นสมาชิกของชนชั้นเซเนท และเป็นพระจักรพรรดิองค์แรกที่สืบเชื้อสายมาจากเบอร์เบอร์[2]

มากรีนุส
จักรพรรดิ แห่ง จักรวรรดิโรมัน
Aureus Macrinus-RIC 0079.jpg

รูปบนเหรียญของจักรพรรดิมากรีนุส
พระนามเต็ม มาร์คัส โอเพลลิอัส มากรีนุส
พระปรมาภิไธย ซีซาร์ มาร์คัส โอเพลลิอัส เซเวรัส มากรีนุส ออกัสตัส
สมัย 8 เมษายน ค.ศ. 217 – มิถุนายน ค.ศ. 218
รัชกาลก่อนหน้า จักรพรรดิคาราคัลลา
รัชกาลถัดไป จักรพรรดิเอลากาบาลัส
ข้อมูลส่วนพระองค์
เกิด ราว ค.ศ. 165, Iol Caesarea
เสียชีวิต มิถุนายน ค.ศ. 218, คาปาโดเชีย
บิดา จักรพรรดิไดอะดูเมเนียน
ภรรยา โนเนีย เซลซา
https://th.m.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%9F%E0%B8%A5%E0%B9%8C:Aureus_Macrinus-RIC_0079.jpg

# data[].attributes.headline
รัตนากร จันทร์ไพโรจน์ ม5/1เลขที่12

# data[].attributes.subject
รัตนากร จันทร์ไพโรจน์ ม5/1เลขที่12

# data[].attributes.body
แก้ไขเฝ้าดูหน้านี้อ่านในภาษาอื่น
จักรพรรดิเอากุสตุส
อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส (ละติน: IMPERATOR CAESAR DIVI FILIVS AVGVSTVS; 23 กันยายน 63 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 19 สิงหาคม ค.ศ. 14) เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกของจักรวรรดิโรมัน ทรงปกครองจักรวรรดิแต่เพียงผู้เดียวนับตั้งแต่ 27 ปีก่อนคริสต์ศักราชจนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 14

จักรพรรดิออกุสตุส

รูปปั้นที่มีชื่อว่าเอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา จากคริสต์ศตวรรษที่ 1
ปฐมจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน
ครองราชย์ 16 มกราคม 27 ปีก่อน ค.ศ. –
19 สิงหาคม ค.ศ. 14 (40 ปี)
ถัดไป จักรพรรดิติแบริอุส
อัครมเหสี
โกลดิอา ปุลครา (42–40 ปีก่อน ค.ศ.; หย่า)
สกรีโบนิอา (40–38 ปีก่อน ค.ศ.; หย่า)
ลีวิอา ดรูซิลลา (37 ปีก่อน ค.ศ.–ค.ศ. 14)
พระนามเต็ม
กาอิอุส อ็อกตาวิอุส ทูรินุส
(ชื่อเกิด จนถึง 44 ปีก่อน ค.ศ.)
กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ อ็อกตาวิอานุส
(44–42 ปีก่อน ค.ศ.)
กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส
(42–38 ปีก่อน ค.ศ.)
อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส
(38–27 ปีก่อน ค.ศ.)
อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส
(27 ปีก่อน ค.ศ. จนกระทั่งสวรรคต)
ราชวงศ์ ยูลิอุส-เกลาดิอุส
พระราชบิดา
กาอิอุส อ็อกตาวิอุส
จูเลียส ซีซาร์ (บุญธรรม)
พระราชมารดา อาติอา บัลบา ไกโซนิอา
ประสูติ 23 กันยายน 63 ปีก่อน ค.ศ.
โรม, สาธารณรัฐโรมัน
กาอิอุส อ็อกตาวิอุส ทูรินุส
สวรรคต 19 สิงหาคม ค.ศ. 14 (75 ปี)
โนลา, อีตาลิอา, จักรวรรดิโรมัน
ที่ฝังพระศพ สุสานเอากุสตุส, โรม
ศาสนา ศาสนาโรมันโบราณดั้งเดิม
จักรพรรดิเอากุสตุสมีชื่อเกิดว่า กาอิอุส อ็อกตาวิอุส ทูรินุส (GAIVS OCTAVIVS THVRINVS) เขามาจากสายขุนนางที่เก่าแก่และมั่งคั่งสายหนึ่งของตระกูลอ็อกตาวิอุสซึ่งเดิมเป็นตระกูลสามัญชน ต่อมา จูเลียส ซีซาร์ (พี่ชายของยายของเขา) ถูกลอบสังหารเมื่อ 44 ปีก่อนคริสต์ศักราช ปรากฏว่าอ็อกตาวิอุสได้รับการแต่งตั้งให้เป็นบุตรบุญธรรมและทายาททางการเมืองตามพินัยกรรมของซีซาร์ เขาจึงเปลี่ยนชื่อตามธรรมเนียมโรมันเป็น กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ อ็อกตาวิอานุส (GAIVS IVLIVS CAESAR OCTAVIANVS) ไม่นานนักเขาก็ตัดชื่อ "อ็อกตาวิอานุส" ออก และเปลี่ยนชื่ออีกสองครั้งเป็น กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส (GAIVS IVLIVS CAESAR DIVI FILIVS) และ อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส (IMPERATOR CAESAR DIVI FILIVS) แต่ระหว่างนี้ นักประวัติศาสตร์ในปัจจุบันยังคงเรียกชื่อเขาอย่างสั้นว่า "อ็อกตาวิอานุส"[1] จนกระทั่งในปีที่ 27 ก่อนคริสต์ศักราช วุฒิสภาโรมันได้ลงคะแนนเสียงถวายพระนามเฉลิมพระเกียรติว่า เอากุสตุส (AVGVSTVS, แปลว่า "ผู้ได้รับความเคารพนับถือ") ทำให้พระนามอย่างเป็นทางการกลายเป็น อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส นับแต่นั้น

ในปีที่ 43 ก่อนคริสต์ศักราช อ็อกตาวิอานุสเข้าร่วมกองกำลังกับมาร์ก แอนโทนี และมาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุส ในการปกครองระบอบเผด็จการทหารซึ่งรู้จักกันในชื่อคณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สอง ในฐานะที่เป็นหนึ่งในคณะผู้สำเร็จราชการ ออกเตเวียนมีอำนาจปกครองเหนือโรมและอีกหลายจังหวัดของสาธารณรัฐ แต่ในที่สุดคณะผู้สำเร็จราชการดังกล่าวก็ล่มสลายลงเพราะความทะเยอทะยานของผู้ร่วมคณะทั้งสามเอง แลปิดุสถูกเนรเทศ และแอนโทนีได้ทำอัตวินิบาตกรรมหลังจากความพ่ายแพ้ในยุทธนาวีที่อักติอูงโดยกองเรือของอ็อกตาวิอานุส (ภายใต้บังคับบัญชาของมาร์กุส วิปซานิอุส อากริปปา) ในปีที่ 31 ก่อนคริสต์ศักราช

หลังจากการล่มสลายของคณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สอง อ็อกตาวิอานุสได้ฟื้นฟูสาธารณรัฐโรมัน โดยให้อำนาจบริหารอยู่ภายใต้วุฒิสภา แต่ในทางปฏิบัติเขาเป็นผู้ผูกขาดอำนาจเผด็จการไว้แต่เพียงผู้เดียว อ็อกตาวิอานุสใช้เวลาหลายปีเพื่อพัฒนาโครงสร้างที่ชัดเจนที่ซึ่งสาธารณรัฐจะสามารถอยู่ภายใต้การนำของผู้นำเพียงคนเดียวได้อย่างเป็นทางการ ซึ่งผลที่ได้กลายมาเป็นจักรวรรดิโรมัน ตำแหน่งจักรพรรดิมิใช่ตำแหน่งอย่างผู้เผด็จการโรมันที่ซีซาร์และซุลลาเคยรับตำแหน่งมาก่อนหน้านี้ ด้วยเขาได้ยุบตำแหน่งดังกล่าวเมื่อมหาชนโรมัน "ยอมรับให้เขามีอำนาจเผด็จการ"[2] ตามกฎหมาย เอากุสตุสทรงมีอำนาจหลายประการที่มีอยู่ตลอดพระชนม์ชีพโดยได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภา รวมไปถึงตริบูนุสของสภาสามัญชนและเกงซอร์ พระองค์ทรงเป็นกงสุลจนกระทั่งปีที่ 23 ปีก่อนคริสต์ศักราช[3] พระราชอำนาจสำคัญของพระองค์มาจากความสำเร็จทางการเงินและทรัพยากรซึ่งได้รับระหว่างการสงคราม การสร้างระบบอุปถัมภ์ตลอดทั้งจักรวรรดิ ความจงรักภักดีของนายทหารและทหารผ่านศึกจำนวนมาก อำนาจซึ่งได้รับจากวุฒิสภา[4] และความเคารพจากประชาชน การที่พระองค์ควบคุมกองทัพโรมันส่วนใหญ่ได้ถือเป็นภัยติดอาวุธที่อาจใช้คุกคามวุฒิสภา โดยทำให้พระองค์สามารถบีบบังคับการตัดสินใจของวุฒิสภาได้ และด้วยความสามารถในการกำจัดคู่แข่งในวุฒิสภาโดยการใช้กำลัง วุฒิสภาที่เหลือจึงยอมอ่อนน้อมต่อพระองค์ การปกครองด้วยระบบอุปถัมภ์ อำนาจทางการทหาร และการสะสมตำแหน่งในระบบสาธารณรัฐเดิมได้กลายมาเป็นรูปแบบการปกครองสำหรับจักรพรรดิในเวลาต่อมา

# data[].attributes.headline
ปราณปริยา ปิ่นสกุล จักรพรรดิมักซิมินุส ทรากส์ หรือ กาลิอัส ลูลิอัส เวรัส มักซิมินุส หรือ จักรพรรดิมักซิมินุสที่ 1[1] (อังกฤษ: Maximinus Thrax; ชื่อเต็ม: Gaius Iulius Verus Maximinus) (ราว ค.ศ. 173 – ค.ศ. 238) มักซิมินุส ทรากส์เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน ผู้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ เซเวรัสเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 235 จนเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 238มักซิมินุส ทรากส์จักรพรรดิ แห่ง จักรวรรดิโรมันรูปแกะสลักหินอ่อนของจักรพรรดิมักซิมินุส ทรากส์พระนามเต็ม	กาลิอัส ลูลิอัส เวรัส มักซิมินุสสมัย	20 มีนาคม ค.ศ. 235 – เมษายน ค.ศ. 238รัชกาลก่อนหน้า	จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ เซเวรัสรัชกาลถัดไป	จักรพรรดิพูพิเอนัสจักรพรรดิบาลบินัสข้อมูลส่วนพระองค์เกิด	ราว ค.ศ. 173, เธรซ หรือ เมอเซียเสียชีวิต	ค.ศ. 238, อควิเลเอียภรรยา	เซซิเลีย พอลินาหมวดหมู่: จักรพรรดิโรมันจักรพรรดิโรมันตะวันตก - จักรพรรดิไบแซนไทน์มักซิมินุสได้รับการบรรยายโดยแหล่งข้อมูลโบราณหลายแหล่งว่าเป็นบาร์บาเรียนคนแรกที่ได้แต่งสีม่วงจักรพรรดิ และเป็นพระจักรพรรดิที่ไม่เคยเข้ามายังกรุงโรม และเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่เรียกว่า “จักรพรรดิจากทหาร” (barracks emperor) ของคริสต์ศตวรรษที่ 3 มักซิมินุสเป็นจักรพรรดิองค์แรกของสมัยที่เรียกว่า “ยุควิกฤติการณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 3” (Crisis of the Third Century)

# data[].attributes.subject
ปราณปริยา ปิ่นสกุล จักรพรรดิมักซิมินุส ทรากส์ หรือ กาลิอัส ลูลิอัส เวรัส มักซิมินุส หรือ จักรพรรดิมักซิมินุสที่ 1[1] (อังกฤษ: Maximinus Thrax; ชื่อเต็ม: Gaius Iulius Verus Maximinus) (ราว ค.ศ. 173 – ค.ศ. 238) มักซิมินุส ทรากส์เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน ผู้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ เซเวรัสเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 235 จนเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 238มักซิมินุส ทรากส์จักรพรรดิ แห่ง จักรวรรดิโรมันรูปแกะสลักหินอ่อนของจักรพรรดิมักซิมินุส ทรากส์พระนามเต็ม	กาลิอัส ลูลิอัส เวรัส มักซิมินุสสมัย	20 มีนาคม ค.ศ. 235 – เมษายน ค.ศ. 238รัชกาลก่อนหน้า	จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ เซเวรัสรัชกาลถัดไป	จักรพรรดิพูพิเอนัสจักรพรรดิบาลบินัสข้อมูลส่วนพระองค์เกิด	ราว ค.ศ. 173, เธรซ หรือ เมอเซียเสียชีวิต	ค.ศ. 238, อควิเลเอียภรรยา	เซซิเลีย พอลินาหมวดหมู่: จักรพรรดิโรมันจักรพรรดิโรมันตะวันตก - จักรพรรดิไบแซนไทน์มักซิมินุสได้รับการบรรยายโดยแหล่งข้อมูลโบราณหลายแหล่งว่าเป็นบาร์บาเรียนคนแรกที่ได้แต่งสีม่วงจักรพรรดิ และเป็นพระจักรพรรดิที่ไม่เคยเข้ามายังกรุงโรม และเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่เรียกว่า “จักรพรรดิจากทหาร” (barracks emperor) ของคริสต์ศตวรรษที่ 3 มักซิมินุสเป็นจักรพรรดิองค์แรกของสมัยที่เรียกว่า “ยุควิกฤติการณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 3” (Crisis of the Third Century)

# data[].attributes.headline
นางสาว นริศรา ทัศมีจักรพรรดิมักซีมีเลียน[1](หรือมักซิมิเลียน)[2] ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (เยอรมัน: Maximilian I, Kaiser des Heiligen Römischen Reiches[3]) (เกิด 22 มีนาคม ค.ศ. 1459 - ตาย12 มกราคม ค.ศ. 1519) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1508 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1519 มักซีมีเลียนทรงปกครองร่วมกับพระราชบิดาระหว่างช่วงสิบปีสุดท้ายของรัชสมัยตั้งแต่ราวปี ค.ศ. 1483 พระองค์ทรงขยายอิทธิพลของราชวงศ์ฮับส์บูร์กทั้งในด้านการเสกสมรสและการสงคราม[4] แต่ก็ทรงเสียดินแดนออสเตรียในบริเวณที่เป็นสวิตเซอร์แลนด์ปัจจุบันในยุทธการที่ดอร์นาค (battle of Dornach) เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1499 เมื่อฝ่ายสวิสได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด มักซิมิเลียนไม่ทรงมีทางเลือกนอกจากจะทรงต้องยอมลงพระนามในสนธิสัญญาบาเซิล (Treaty of Basel) เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1499 ที่มอบอิสรภาพให้แก่สวิตเซอร์แลนด์จากอำนาจของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก พระองค์ทรงมักจะได้รับการขนานพระนามว่า “อัศวินคนสุดท้าย”จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Albrecht Dürer - Portrait of Maximilian I - Google Art Project.jpg

# data[].attributes.subject
นางสาว นริศรา ทัศมีจักรพรรดิมักซีมีเลียน[1](หรือมักซิมิเลียน)[2] ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (เยอรมัน: Maximilian I, Kaiser des Heiligen Römischen Reiches[3]) (เกิด 22 มีนาคม ค.ศ. 1459 - ตาย12 มกราคม ค.ศ. 1519) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1508 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1519 มักซีมีเลียนทรงปกครองร่วมกับพระราชบิดาระหว่างช่วงสิบปีสุดท้ายของรัชสมัยตั้งแต่ราวปี ค.ศ. 1483 พระองค์ทรงขยายอิทธิพลของราชวงศ์ฮับส์บูร์กทั้งในด้านการเสกสมรสและการสงคราม[4] แต่ก็ทรงเสียดินแดนออสเตรียในบริเวณที่เป็นสวิตเซอร์แลนด์ปัจจุบันในยุทธการที่ดอร์นาค (battle of Dornach) เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1499 เมื่อฝ่ายสวิสได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด มักซิมิเลียนไม่ทรงมีทางเลือกนอกจากจะทรงต้องยอมลงพระนามในสนธิสัญญาบาเซิล (Treaty of Basel) เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1499 ที่มอบอิสรภาพให้แก่สวิตเซอร์แลนด์จากอำนาจของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก พระองค์ทรงมักจะได้รับการขนานพระนามว่า “อัศวินคนสุดท้าย”จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Albrecht Dürer - Portrait of Maximilian I - Google Art Project.jpg

# data[].attributes.headline
ดิสทัต เชื้อเขตรกรรมดิออเกลติอานุสเป็นจักรพรรดิที่เป็นผู้ยุติเหตุการณ์ที่นักประวัติศาสตร์เรียกว่า วิกฤติการณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 3 ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 235 ถึงปี ค.ศ. 284 และก่อตั้งรัฐบาลแบบเผด็จการ นอกจากนั้นดิออเกลติอานุสยังวางรากฐานของสมัยที่สองของจักรวรรดิโรมันซึ่งเรียกกันว่า “สมัยครอบงำ” (Dominate) (ซึ่งตรงข้ามกับสมัย “สมัยผู้นำ” (Principate) ก่อตั้งโดย ออกัสตัส ซีซาร์ ), หรือ “จตุรธิปไตย” หรือเรียกง่ายๆ ว่า “สมัยโรมันหลัง” การปฏิรูปของดิออเกลติอานุสทำให้มีการเปลี่ยนโครงสร้างของรัฐบาลที่ทำให้จักรวรรดิมีความมั่นคงขึ้นทั้งทางเศรษฐกิจและทางทหาร และทำให้จักรวรรดิโรมันอยู่รอดมาโดยไม่มีปัญหาร่วมร้อยปีหลังจากนั้นในสมัยดิออเกลติอานุสยังมีการการข่มเหงผู้นับถือคริสต์ศาสนากันอย่างเป็นทางการมาจนถึง ค.ศ. 311 ซึ่งเป็นการทำร้ายผู้นับถือคริสต์ศาสนาอย่างรุนแรงที่สุดนับตั้งแต่สมัยจักรพรรดิเนโร

# data[].attributes.subject
ดิสทัต เชื้อเขตรกรรมดิออเกลติอานุสเป็นจักรพรรดิที่เป็นผู้ยุติเหตุการณ์ที่นักประวัติศาสตร์เรียกว่า วิกฤติการณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 3 ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 235 ถึงปี ค.ศ. 284 และก่อตั้งรัฐบาลแบบเผด็จการ นอกจากนั้นดิออเกลติอานุสยังวางรากฐานของสมัยที่สองของจักรวรรดิโรมันซึ่งเรียกกันว่า “สมัยครอบงำ” (Dominate) (ซึ่งตรงข้ามกับสมัย “สมัยผู้นำ” (Principate) ก่อตั้งโดย ออกัสตัส ซีซาร์ ), หรือ “จตุรธิปไตย” หรือเรียกง่ายๆ ว่า “สมัยโรมันหลัง” การปฏิรูปของดิออเกลติอานุสทำให้มีการเปลี่ยนโครงสร้างของรัฐบาลที่ทำให้จักรวรรดิมีความมั่นคงขึ้นทั้งทางเศรษฐกิจและทางทหาร และทำให้จักรวรรดิโรมันอยู่รอดมาโดยไม่มีปัญหาร่วมร้อยปีหลังจากนั้นในสมัยดิออเกลติอานุสยังมีการการข่มเหงผู้นับถือคริสต์ศาสนากันอย่างเป็นทางการมาจนถึง ค.ศ. 311 ซึ่งเป็นการทำร้ายผู้นับถือคริสต์ศาสนาอย่างรุนแรงที่สุดนับตั้งแต่สมัยจักรพรรดิเนโร

# data[].attributes.headline
อารียา บุญวรรณจักรพรรดิดีดิอุส ยูลิอานุส หรือ มาร์คัส ดีดิอุส เซเอวรัส ยูลิอานุส [1] (อังกฤษ: Didius Julianus; ชื่อเต็ม: Marcus Didius Severus Julianus) (2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 137 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 193) ดีดิอุส ยูลิอานุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันต่อจากจักรพรรดิเพอร์ทิแน็กซ์ ระหว่างวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 193 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ของปีเดียวกัน ดีดิอุส ยูลิอานุสขึ้นเป็นจักรพรรดิโดยการซื้อการสนับสนุนจากองค์รักษ์เพรทอเรียนผู้สังหารเพอร์ทิแน็กซ์จักรพรรดิองค์ก่อนหน้านั้น ซึ่งเป็นชนวนที่ทำให้เกิดสงครามกลางเมืองระหว่างปี ค.ศ. 193 ถึงปี ค.ศ. 197 ดีดิอุส ยูลิอานุสถูกปลดจากตำแหน่งและถูกลงโทษประหารชีวิตโดยจักรพรรดิองค์ต่อมา – จักรพรรดิเซ็พติมิอัส เซเวอรัส

# data[].attributes.subject
อารียา บุญวรรณจักรพรรดิดีดิอุส ยูลิอานุส หรือ มาร์คัส ดีดิอุส เซเอวรัส ยูลิอานุส [1] (อังกฤษ: Didius Julianus; ชื่อเต็ม: Marcus Didius Severus Julianus) (2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 137 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 193) ดีดิอุส ยูลิอานุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันต่อจากจักรพรรดิเพอร์ทิแน็กซ์ ระหว่างวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 193 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ของปีเดียวกัน ดีดิอุส ยูลิอานุสขึ้นเป็นจักรพรรดิโดยการซื้อการสนับสนุนจากองค์รักษ์เพรทอเรียนผู้สังหารเพอร์ทิแน็กซ์จักรพรรดิองค์ก่อนหน้านั้น ซึ่งเป็นชนวนที่ทำให้เกิดสงครามกลางเมืองระหว่างปี ค.ศ. 193 ถึงปี ค.ศ. 197 ดีดิอุส ยูลิอานุสถูกปลดจากตำแหน่งและถูกลงโทษประหารชีวิตโดยจักรพรรดิองค์ต่อมา – จักรพรรดิเซ็พติมิอัส เซเวอรัส

# data[].attributes.headline
รัตนากร  จันทร์ไพโรจน์ ม5/1 เลขที่12

# data[].attributes.subject
รัตนากร  จันทร์ไพโรจน์ ม5/1 เลขที่12

# data[].attributes.body
จักรพรรดิเอากัสตัส
อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส (ละติน: IMPERATOR CAESAR DIVI FILIVS AVGVSTVS; 23 กันยายน 63 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 19 สิงหาคม ค.ศ. 14) เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกของจักรวรรดิโรมัน ทรงปกครองจักรวรรดิแต่เพียงผู้เดียวนับตั้งแต่ 27 ปีก่อนคริสต์ศักราชจนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 14

จักรพรรดิออกุสตุส

รูปปั้นที่มีชื่อว่าเอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา จากคริสต์ศตวรรษที่ 1
ปฐมจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน
ครองราชย์ 16 มกราคม 27 ปีก่อน ค.ศ. –
19 สิงหาคม ค.ศ. 14 (40 ปี)
ถัดไป จักรพรรดิติแบริอุส
อัครมเหสี
โกลดิอา ปุลครา (42–40 ปีก่อน ค.ศ.; หย่า)
สกรีโบนิอา (40–38 ปีก่อน ค.ศ.; หย่า)
ลีวิอา ดรูซิลลา (37 ปีก่อน ค.ศ.–ค.ศ. 14)
พระนามเต็ม
กาอิอุส อ็อกตาวิอุส ทูรินุส
(ชื่อเกิด จนถึง 44 ปีก่อน ค.ศ.)
กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ อ็อกตาวิอานุส
(44–42 ปีก่อน ค.ศ.)
กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส
(42–38 ปีก่อน ค.ศ.)
อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส
(38–27 ปีก่อน ค.ศ.)
อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส
(27 ปีก่อน ค.ศ. จนกระทั่งสวรรคต)
ราชวงศ์ ยูลิอุส-เกลาดิอุส
พระราชบิดา
กาอิอุส อ็อกตาวิอุส
จูเลียส ซีซาร์ (บุญธรรม)
พระราชมารดา อาติอา บัลบา ไกโซนิอา
ประสูติ 23 กันยายน 63 ปีก่อน ค.ศ.
โรม, สาธารณรัฐโรมัน
กาอิอุส อ็อกตาวิอุส ทูรินุส
สวรรคต 19 สิงหาคม ค.ศ. 14 (75 ปี)
โนลา, อีตาลิอา, จักรวรรดิโรมัน
ที่ฝังพระศพ สุสานเอากุสตุส, โรม
ศาสนา ศาสนาโรมันโบราณดั้งเดิม
จักรพรรดิเอากุสตุสมีชื่อเกิดว่า กาอิอุส อ็อกตาวิอุส ทูรินุส (GAIVS OCTAVIVS THVRINVS) เขามาจากสายขุนนางที่เก่าแก่และมั่งคั่งสายหนึ่งของตระกูลอ็อกตาวิอุสซึ่งเดิมเป็นตระกูลสามัญชน ต่อมา จูเลียส ซีซาร์ (พี่ชายของยายของเขา) ถูกลอบสังหารเมื่อ 44 ปีก่อนคริสต์ศักราช ปรากฏว่าอ็อกตาวิอุสได้รับการแต่งตั้งให้เป็นบุตรบุญธรรมและทายาททางการเมืองตามพินัยกรรมของซีซาร์ เขาจึงเปลี่ยนชื่อตามธรรมเนียมโรมันเป็น กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ อ็อกตาวิอานุส (GAIVS IVLIVS CAESAR OCTAVIANVS) ไม่นานนักเขาก็ตัดชื่อ "อ็อกตาวิอานุส" ออก และเปลี่ยนชื่ออีกสองครั้งเป็น กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส (GAIVS IVLIVS CAESAR DIVI FILIVS) และ อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส (IMPERATOR CAESAR DIVI FILIVS) แต่ระหว่างนี้ นักประวัติศาสตร์ในปัจจุบันยังคงเรียกชื่อเขาอย่างสั้นว่า "อ็อกตาวิอานุส"[1] จนกระทั่งในปีที่ 27 ก่อนคริสต์ศักราช วุฒิสภาโรมันได้ลงคะแนนเสียงถวายพระนามเฉลิมพระเกียรติว่า เอากุสตุส (AVGVSTVS, แปลว่า "ผู้ได้รับความเคารพนับถือ") ทำให้พระนามอย่างเป็นทางการกลายเป็น อิมแปราตอร์ ไกซาร์ ดีวี ฟีลิอุส เอากุสตุส นับแต่นั้น

ในปีที่ 43 ก่อนคริสต์ศักราช อ็อกตาวิอานุสเข้าร่วมกองกำลังกับมาร์ก แอนโทนี และมาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุส ในการปกครองระบอบเผด็จการทหารซึ่งรู้จักกันในชื่อคณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สอง ในฐานะที่เป็นหนึ่งในคณะผู้สำเร็จราชการ ออกเตเวียนมีอำนาจปกครองเหนือโรมและอีกหลายจังหวัดของสาธารณรัฐ แต่ในที่สุดคณะผู้สำเร็จราชการดังกล่าวก็ล่มสลายลงเพราะความทะเยอทะยานของผู้ร่วมคณะทั้งสามเอง แลปิดุสถูกเนรเทศ และแอนโทนีได้ทำอัตวินิบาตกรรมหลังจากความพ่ายแพ้ในยุทธนาวีที่อักติอูงโดยกองเรือของอ็อกตาวิอานุส (ภายใต้บังคับบัญชาของมาร์กุส วิปซานิอุส อากริปปา) ในปีที่ 31 ก่อนคริสต์ศักราช

หลังจากการล่มสลายของคณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สอง อ็อกตาวิอานุสได้ฟื้นฟูสาธารณรัฐโรมัน โดยให้อำนาจบริหารอยู่ภายใต้วุฒิสภา แต่ในทางปฏิบัติเขาเป็นผู้ผูกขาดอำนาจเผด็จการไว้แต่เพียงผู้เดียว อ็อกตาวิอานุสใช้เวลาหลายปีเพื่อพัฒนาโครงสร้างที่ชัดเจนที่ซึ่งสาธารณรัฐจะสามารถอยู่ภายใต้การนำของผู้นำเพียงคนเดียวได้อย่างเป็นทางการ ซึ่งผลที่ได้กลายมาเป็นจักรวรรดิโรมัน ตำแหน่งจักรพรรดิมิใช่ตำแหน่งอย่างผู้เผด็จการโรมันที่ซีซาร์และซุลลาเคยรับตำแหน่งมาก่อนหน้านี้ ด้วยเขาได้ยุบตำแหน่งดังกล่าวเมื่อมหาชนโรมัน "ยอมรับให้เขามีอำนาจเผด็จการ"[2] ตามกฎหมาย เอากุสตุสทรงมีอำนาจหลายประการที่มีอยู่ตลอดพระชนม์ชีพโดยได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภา รวมไปถึงตริบูนุสของสภาสามัญชนและเกงซอร์ พระองค์ทรงเป็นกงสุลจนกระทั่งปีที่ 23 ปีก่อนคริสต์ศักราช[3] พระราชอำนาจสำคัญของพระองค์มาจากความสำเร็จทางการเงินและทรัพยากรซึ่งได้รับระหว่างการสงคราม การสร้างระบบอุปถัมภ์ตลอดทั้งจักรวรรดิ ความจงรักภักดีของนายทหารและทหารผ่านศึกจำนวนมาก อำนาจซึ่งได้รับจากวุฒิสภา[4] และความเคารพจากประชาชน การที่พระองค์ควบคุมกองทัพโรมันส่วนใหญ่ได้ถือเป็นภัยติดอาวุธที่อาจใช้คุกคามวุฒิสภา โดยทำให้พระองค์สามารถบีบบังคับการตัดสินใจของวุฒิสภาได้ และด้วยความสามารถในการกำจัดคู่แข่งในวุฒิสภาโดยการใช้กำลัง วุฒิสภาที่เหลือจึงยอมอ่อนน้อมต่อพระองค์ การปกครองด้วยระบบอุปถัมภ์ อำนาจทางการทหาร และการสะสมตำแหน่งในระบบสาธารณรัฐเดิมได้กลายมาเป็นรูปแบบการปกครองสำหรับจักรพรรดิในเวลาต่อมา

# data[].attributes.headline
ปิยปาณ แสงชวลิตร

# data[].attributes.subject
ปิยปาณ แสงชวลิตร

# data[].attributes.body
แนโร เกลาดิอุส ซีซาร์ ออกัสตัส เจอร์มานิคัส(ละติน: NERO CLAVDIVS CAESAR AVGVSTVS GERMANICVS) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันองค์ที่ 5 เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 37 ที่เมืองอันติอูง จักรวรรดิโรมัน มีชื่อเต็มตอนเกิดว่า ลูเซียส ดอมิติอุส อาเอนอบาร์บุส (LVCIVS DOMITIVS AHENOBARBVS) บิดาชื่อกไนอุส ดอมิติอุส อาเอนอบาร์บุส มารดาชื่ออากริปปีนา ซึ่งมีศักดิ์เป็นถึงน้องสาวของจักรพรรดิกาลิกุลา จักรพรรดิรัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส

ค.ศ. 39 เกิดศึกใหญ่ระหว่างโรมันกับเยอรมนี กาลิกุลาจึงนำทัพไปรบ แต่ก็มีข่าวออกมาว่า อากริปปีนา น้องสาวของพระองค์กำลังวางแผนโค่นอำนาจจากพระองค์ไป จึงทรงสั่งเนรเทศอากริปปีนาไปยังเกาะพอนเธียน ทั้ง ๆ ที่แนโรยังเล็กมาก เขาจึงต้องอาศัยอยู่กับพ่อ

ค.ศ. 40 กไนอุส อาเอนอบาร์บุส พ่อของแนโรเสียชีวิต เนื่องจากป่วยเป็นโรคบวมน้ำ เกลาดิอุส (พี่ชายของพ่อของจักรพรรดิกาลิกุลา) จึงรับเลี้ยงดูแนโรต่อ ซึ่งในช่วงปีนี้ แนโรมีความฝันอยากจะเป็นศิลปิน

ค.ศ. 41 จักรพรรดิกาลิกุลาถูกลอบสังหารขณะชมกีฬา สภาสูงสุดแห่งโรม จึงมีมติให้เกลาดิอุสครองราชย์เป็นรัชกาลที่ 4 เขาเป็นคนดี ปกครองบ้านเมืองได้สงบร่มเย็นตลอดรัชกาล เขานำอากริพพินากลับมายังโรมัน มาพบแนโร ทำให้แม่ลูกได้พบกัน และอยู่ด้วยกันอย่างสงบ อากริปปีนาแต่งงานกับเศรษฐีคนหนึ่งเพื่อยกฐานะตนให้รวยขึ้น ต่อมาเศรษฐีเสียชีวิตลง อากริปปีนาและแนโรจึงได้สมบัติไปเต็มๆ

ค.ศ. 48 ภรรยาของเกลาดิอุสถูกจับได้ว่าคิดกบฏ จึงถูกสั่งประหารชีวิต อากริปปีนาจึงพยายามจะแต่งงานกับเกลาดิอุส เพื่อยกฐานะแนโรให้เป็นบุตรบุญธรรมของจักรพรรดิ ซึ่งในกรณีนี้ ถ้าอากริพพินาทำสำเร็จ แนโรจะมีสิทธิ์โดยชอบธรรมที่จะครองราชย์ต่อจากเกลาดิอุส

ค.ศ. 49 อากริปปีนาแต่งงานกับเกลาดิอุสได้สำเร็จ แนโรได้กลายเป็นบุตรบุญธรรมของเกลาดิอุส แนโรจึงเปลี่ยนชื่อเต็มใหม่ ว่า แนโร เกลาดิอุส ซีซาร์ ดรุสซุส (Nero Claudius Caesar Drusus)

ค.ศ. 50 เกลาดิอุสแต่งตั้งเลื่อนยศอากริปปีนาเป็นออกุสตา (จักรพรรดินี) และเลื่อนยศแนโรขึ้นเป็นทายาทโดยชอบธรรม (ไม่ใช่บุตรบุญธรรมอีกต่อไป แต่เป็นทายาทแท้ๆ)

ค.ศ. 51 เกลาดิอุสประกาศให้แนโร เป็นผู้บรรลุนิติภาวะ ทั้งที่อายุยังน้อย ต่อมาไม่นานยังแต่งตั้งแนโรเป็นข้าหลวงและมอบสิทธิ์ให้สามารถเข้าร่วมอภิปรายในสภาสูง

ค.ศ. 53 แนโรได้แต่งงานกับคลอเดีย ออคเตเวีย ซึ่งเป็นลูกสาวของจักรพรรดิเกลาดิอุส

ค.ศ. 54 วันที่ 13 ตุลาคม จักรพรรดิเกลาดิอุส ถูกฆาตกรรมโดยเสวยเห็ด "พิเศษ" ที่อากริปปีนาหามาถวาย จนเสียชีวิต จากนั้นเธอจึงรีบวิ่งไปยังที่เก็บพระราชลัญจกรและพระราชพินัยกรรม โดยทำลายของเก่าทิ้งเสีย แล้วร่างฉบับใหม่ขึ้นมาพร้อมใส่ชื่อลูกชายเข้าไปแล้วประทับด้วยดวงตราลุญจกรของเกลาดิอุส ทำให้แนโรขึ้นเป็นจักรพรรดิรัชกาลที่ 5 ทั้งๆที่ยังอายุยังไม่ถึง 20 ปี แนโรปกครองจักรวรรดิโรมันได้อย่างสงบสุขเรื่อยมาจนกระทั่ง

ค.ศ. 58 แนโรซึ่งได้ใจหลังถูกแต่งตั้งให้เป็นซีซาร์ จึงทำการแก้ไขกฎหมายอย่างจนทำคะแนนความนิยมขึ้นสูงสุดนับตั้งแต่ออกุสตุสจักรพรรดิโรมันพระองค์แรกเป็นต้นมา ถึงกระนั้นแล้วแนโรก็ต้องการอภิษกสมรสอันยิ่งใหญ่เกิดขึ้น โดยเจ้าสาวที่คิดไว้คือ แอ็คเต้ เพื่อนสาวสมัยเด็ก แต่หลังจากแต่งงานแล้วแนโรก็เกิดความไม่พอใจอากริปปีนาที่มายุ่งกับแอ็คเต้ตลอดเวลา เพราะเห็นเป็นเพียงทาสต่ำต้อยคนหนึ่ง

จากนั้นอากริปปีนาเริ่มเกิดความไม่พอใจอย่างรุนแรงที่แนโรมัวสนใจอยู่แต่แอ็คเต้ แม้กระนั้นแนโรก็ไม่ได้สนพระทัยท่านแม่เลยและคิดจะละทิ้งความสัมพันธ์ระหว่างแม่ลูกเสีย เหลือไว้เพียงความรักกับแอ็คเต้เท่านั้น ซึ่งทำให้พระราชมารดาทรงขู่จะเปิดเผยพินัยกรรมฉบับจริงที่จักรพรรดิเกลาดิอุสทรงระบุว่า จะมอบราชสมบัติให้แก่บริทานิคัสผู้เป็นรัชทายาทที่แท้จริง คำขู่นี้ก่อให้เกิดผลร้ายต่อบริทานิคัสผู้ซึ่งไม่รู้อิโหน่อิเหน่เป็นคนแรก โดยแนโรได้เชิญพระบรมวงศานุวงศ์หนุ่มมาร่วมเสวย และแล้วเหตุการณ์ก็ซ้ำรอยเดิมเมื่อบริทานิคัสเกิดอาการชักเกร็งแล้วสิ้นใจในที่สุดด้วย "เห็ดพิเศษ" หลังจากนั้นจึงมีพระบรมราชโองการให้ประกาศอย่างเป็นทางการว่า "บริทานิคัส พระบรมวงศานุวงศ์ผู้เป็นที่รักของซีซาร์เสด็จสู่สวรรค์คาลัยแล้วด้วยสาเหตุลมชักอันเป็นโรคประจำตัว"

ค.ศ. 59 หลังจากบริทานิคัสสิ้นใจไปแล้ว เหยื่อรายต่อไปคือเจ้าของคำขู่ แนโรจึงวางแผนให้ทิเจลลินัส ทหารพรีโตเรียนการ์ดคนสนิททูลเชิญพระราชมารดาเสด็จทางชลมารค โดยเรือพระที่นั่งสั่งทำพิเศษ คือ มีรูมากเป็พิเศษและโครงเรือบางจนต้องล่มก่นถึงฝั่งอย่างแน่นอน แต่พระนางอากริปปีนาก็ทนทายาด พาตัวพระองค์เองกระเสือกกระสนขึ้นฝั่งได้สำเร็จ แต่ด้วยวิบากกรรมที่ได้ทำเอาไว้จึงชักจูงให้นางมาพบจุดจบ เพราะแนโรมีแผนสอง ถ้าพระนางไม่สิ้นพระชนม์สมพระราชหฤทัยก็ทรงให้เสวยพระกระยาหารพิเศษ แถมด้วยการปักกริชที่อกจากทิเจลลินัส ทำให้อากริปปีนาสิ้นพระชนม์ในที่สุด

ค.ศ. 62 แนโรหย่าขาดกับนางคลอเดีย ออคเตเวีย และในปีเดียวกันนั้น นางก็เสียชีวิต อย่างลึกลับ จนถึงปัจจุบันยังหาสาเหตุไม่ได้

ค.ศ. 64 วันที่ 21 มกราคม ปอปปาเอียได้ให้กำเนิดลูกสาวของตนกับแนโร ชื่อว่า คลาอุเดีย ออกุสตา ซึ่งเป็นลูกคนแรกของแนโร แนโรดีใจมาก จึงสถาปนาปอปปาเอียเป็นจักรพรรดินี และจัดงานเฉลิมฉลองใหญ่โต แต่ 4 เดือนต่อมา คลาอุเดีย ออกุสตา ก็ป่วยจนเสียชีวิต แนโรและปอปปาเอียเศร้ามาก แนโรจึงประกาศให้คลาอุเดีย ออกุสตา เป็นเทพีองค์ใหม่ของโรมัน สร้างรูปบูชาและจัดนักบวชไว้คอยรับใช้รูปบูชา

ค.ศ. 64 วันที่ 18 กรกฎาคม ตอนกลางคืน เกิดไฟไหม้ขึ้นที่ร้านขายวัตถุไวไฟแห่งหนึ่งในกรุงโรมประกอบกับการที่ถนนกรุงโรมในช่วงนั้นแคบ ทำให้ไฟจากร้านค้าวัตถุไวไฟนั้น ลุกลามไปยังบ้านเรือนหลังอื่นๆอย่างรวดเร็ว และไม่นานนัก ไฟก็ไหม้ทั่วเมือง แนโรรู้ข่าวก็รีบมาดูเปลวเพลิงที่หอคอยมาเอเซนัส (Maecenas) แล้วก็บอกว่าเปลวเพลิงนั้นช่างสวยงาม นั่งมองไฟผลาญกรุงโรมอย่างสบายอารมณ์ พร้อมทั้งนำเครื่องดนตรีมาบรรเลงอย่างสุนทรีย์โดยไม่ส่งทหารไปช่วยดับไฟ

ค.ศ. 64 วันที่ 25 กรกฎาคม เปลวเพลิงที่ผลาญกรุงโรมมาตลอด 6 วัน 6 คืนดับลงในวันที่ 7 เผาบ้านเผาเรือนไป 132 หลัง ใน 4 หมู่บ้าน แนโรสั่งให้เวนคืนที่ดินจำนวนหนึ่งมาสร้างพระราชวังทองคำ (Golden Palace) ประกอบกับการที่แนโรไม่ส่งทหารไปช่วยดับไฟ และในอดีตพระองค์เคยคิดจะเปลี่ยนชื่อกรุงโรมเสียใหม่ว่า กรุงแนโรโพลิส (Neropolis) ประชาชนจึงปักใจเชื่อว่าแนโรเป็นผู้เผากรุงโรม (นักประวัติศาสตร์ในปัจจุบันเองก็บอกว่ามีความเป็นไปได้ที่แนโรจะเป็นผู้เผากรุงโรม)

แนโรจึงสุ่มสี่สุ่มห้าบอกไปว่าผู้ที่นับถือลัทธิคริสเตียน (ศาสนาคริสต์เมื่อเกือบสองพันปีก่อนในจักรวรรดิโรมันเป็นเพียงแต่ลัทธิเล็กๆ มิใช่ศาสนาอันยิ่งใหญ่เหมือนปัจจุบัน) เป็นกลุ่มคิดกบฏและพยายามเผาโรม จึงเกิดเป็นการประหารหมู่ชาวคริสเตียนในโรมันด้วยข้อหาเผาโรม ประหารโดยวิธีให้อดอาหารสัตว์ป่าในโคลอสเซียมจนหิวโซ และนำชาวคริสเตียนไปปล่อยที่สนามโคลอสเซียม และปล่อยสัตว์ป่าให้มารุมฉีกทึ้งชาวคริสเตียนต่อหน้าผู้ชม นอกจากนี้ยังเก็บภาษีอย่างหนักเพื่อมาซ่อมแซมบ้านเมืองและแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจที่ล่มจมของโรม ทำให้ประชาชนคลางแคลงใจในแนโร จนเกิดเป็นคำติดปากประชาชนชาวโรมว่า "แนโรจอมเผาโรม" ซึ่งในปัจจุบัน วลีอายุกว่า 2,000 ปีนี้ ได้ถูกใช้เป็นชื่อโปรแกรมซอฟต์แวร์เขียนแผ่นซีดี/ดีวีดี

แต่แนโรก็เปิดพระราชวังให้คนที่ไร้บ้านมาอาศัย พร้อมทั้งจัดหาข้าวน้ำให้ประชาชนดื่มกินฟรี นอกจากนี้ยังสั่งให้ออกแบบการสร้างเมืองใหม่ให้ถนนกว้างขึ้นเพื่อป้องกันการเกิดเหตุแบบนี้ขึ้นอีก และเพื่อไม่ให้ชาวบ้านที่มีโฉนดต้องเสียที่ดินไปเพราะการขยายถนนไปเบียด จึงจัดสรรที่ดินใหม่ให้เขตบ้านเรือนและถนนแผ่กว้าง ทำให้ความเป็นไปได้ที่แนโรจะเป็นผู้เผาโรมลดลง ชาวบ้านบางส่วนก็เริ่มเชื่อใจ และจนถึงปัจจุบันยังไม่รู้ว่าอะไรเป็นต้นเหตุของเพลิง

แต่ที่กล่าวมานั้น ชาวบ้านที่เชื่อใจเป็นเพียงบางส่วนเท่านั้น แต่ชาวบ้านหลายส่วนไม่เชื่อใจแนโร และประท้วงถอดถอนแนโร เป็นการประท้วงที่รุ่นแรงและยืดเยื้อ

ค.ศ. 66 ปอปปาเอียตั้งครรภ์อีกครั้ง แต่แนโร กำลังเครียดกับกลุ่มผู้ประท้วงที่จะปลดตนจากตำแหน่งจักรพรรดิให้ได้ จึงไม่ค่อยได้มาอยู่ที่วังมาดูแลปอปปาเอียและลูกในครรภ์ วันหนึ่งในปีเดียวกันนั้น แนโรกลับมาอยู่ที่วัง และพูดจาบางอย่างที่ทำให้ปอปปาเอียโมโห ปอปปาเอียจึงด่าว่าแนโรอย่างหนัก แนโรที่กำลังเครียดจึงพลั้งมือฆ่าปอปปาเอียตายพร้อมทั้งลูกในครรภ์

ค.ศ. 67 แนโรเครียดจัด ประกอบกับช่วงนั้นที่กรีซกำลังจะจัดกีฬาโอลิมปิกขึ้น แนโรตัดสินใจไปร่วมแข่งขัน ทั้งๆที่บ้านเมืองยังตึงเครียด ทิ้งภาระหน้าที่ไว้กับสภาสูง ระหว่างที่แนโรไม่อยู่นั้น สภาสูงลงมติว่าแนโรไม่ควรเป็นจักรพรรดิอีกต่อไป...

ค.ศ. 68 แนโรกลับจากกีฬาโอลิมปิก สภาสูงจึงส่งคนมาจับกุมโค่นอำนาจจักรพรรดิแนโร แนโรจึงฆ่าตัวตายในวันที่ 9 มิถุนายนขณะอายุไม่ถึง 31 ปี และการที่พระองค์ไม่ทีทายาทเลย ทำให้ราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส ต้องสิ้นสุดลง

# data[].attributes.headline
ณัฐฐินันท์ จูงวงษ์สุข

# data[].attributes.subject
ณัฐฐินันท์ จูงวงษ์สุข

# data[].attributes.body
จักรพรรดิคอนสตันไทน์ที่ 1 (อังกฤษ: ConstantineI 27 กุมภาพันธ์ ประมาณ ค.ศ. 272[2] – 22 พฤษภาคม ค.ศ. 337) ครองราชสมบัติเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 306 ถึงวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 312 มีพระนามเต็มว่า “Flavius Valerius Aurelius Constantinus[3]” หรือที่รู้จักกันว่า “คอนสตันไทน์ที่ 1” ในบรรดาผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิก หรือ “คอนสตันไทน์มหาราช” หรือ “นักบุญคอนสตันไทน์” ในบรรดาผู้นับถือนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์หรือนิกายไบแซนไทน์คาทอลิก พระราชกรณียกิจสำคัญที่สุดคือการประกาศให้ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาที่ถูกต้องตามกฎหมายของจักรวรรดิโรมันเมือปี ค.ศ. 313 จักพรรดิคอนสตันไทน์ที่ 1 จึงเป็นจักรพรรดิพระองค์แรกของจักรวรรดิโรมันที่นับถือศาสนาคริสต์ตามพระราชกฤษฎีกาแห่งมิลาน (Edict of Milan) ที่ประกาศโดยจักรพรรดิลีซีนีอุส (Licinius) ผู้ทรงเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระองค์ พระราชกฤษฎีกาแห่งมิลานเป็นพระราชกฤษฎีกาที่ยกเลิกการทารุณกรรมต่อคริสต์ศาสนิกชนทั่วทั้งจักรวรรดิโรมัน

# data[].attributes.headline
ฐิติพงศ์ รัตติยา

# data[].attributes.subject
ฐิติพงศ์ รัตติยา

# data[].attributes.body
จักรพรรดิกาลิกุลามีชื่อเกิดว่า กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ (GAIVS IVLIVS CAESAR; คนละคนกับจูเลียส ซีซาร์) เป็นบุตรของแกร์มานิกุสซึ่งเป็นหลานชายและบุตรบุญธรรมของจักรพรรดิติแบริอุส กับอากริปปีนาผู้อาวุโสซึ่งเป็นหลานสาวของจักรพรรดิเอากุสตุส กาอิอุสในวัยเด็กได้รับชื่อเล่น "กาลิกุลา" จากบรรดาทหารในสังกัดของบิดาขณะติดตามบิดาไปรบในแกร์มานิอา คำนี้แปลว่า "รองเท้าน้อย" แผลงมาจากคำว่า กาลิกา (CALIGA) ซึ่งเป็นรองเท้าแตะสานของทหารโรมัน

หลังจากพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ในกรุงโรมต่อจากบิดาบุญธรรมในช่วงแรก ทรงปกครองโรมันด้วยดีตลอดมาแต่ต่อมาภายหลังทรงมีจิตใจโหดเหี้ยมและมีจิตที่วิปริต-วิปลาส มีเรื่องเล่ากันว่า ทรงโปรดในการจับเชลยหรือประชาชนโยนให้ไปต่อสู้กับสิงโตในโคลอสเซียม,ทรงโปรดการฆ่าคนไม่เลือกหน้า,ทรงดำริจะอภิเษกสมรสและแต่งตั้งพระขนิษฐาแท้ของพระองค์ให้เป็นจักรพรรดินี, ทรงโปรดการร่วมเพศหมู่, ทรงแต่งตั้งม้าทรงโปรดของพระองค์ให้เป็นกงสุล รวมทั้งทรงหลงตัวว่าพระองค์คือพระเจ้าทำให้มีรับสั่งให้ทำลายรูปปั้นเทพเจ้าและสร้างรูปปั้นของพระองค์ให้ประชาชนบูชาพระองค์ว่าเป็นพระเจ้าแทน ทรงปกครองโรมันด้วยความโหดเหี้ยมและวิปริตมาเป็นเวลา 4 ปี ประชาชนชาวโรมันทนต่อการปกครองของจักรพรรดิกาลิกุลาไม่ไหวจึงตัดสินใจทำลอบปลงพระชนม์เสีย

ในที่สุดพระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์โดยถูกอาวุธมีคมแทงเมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 41

# data[].attributes.headline
สหฤทธิ์ พันธ์เขตรกรณ์

# data[].attributes.subject
สหฤทธิ์ พันธ์เขตรกรณ์

# data[].attributes.body
จักรพรรดิฮาดริอานุส

จักรพรรดิฮาดริอานุส หรือ พูบลิอัส เอลิอัส เฮดริอานัส (อังกฤษ: Hadrian; ชื่อเต็ม: Publius Aelius Hadrianus[1]) (24 มกราคม ค.ศ. 76 – 10 กรกฎาคม ค.ศ. 138) ฮาดริอานุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์เนอร์วัน-อันโตเนียนระหว่างวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 117 ถึงวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 138 พระนามเมื่อเป็นจักรพรรดิคือ “Imperator Caesar Divi Traiani filius Traianus Hadrianus Augustus” และ “Divus Hadrianus” หลังจากได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเทพ ฮาดริอานุสเป็นจักรพรรดิองค์ที่สามในบรรดา “จักรพรรดิโรมันผู้ทรงคุณธรรมห้าพระองค์” (Five Good Emperors) หรือองค์ที่สองของข้อเสนอของราชวงศ์อัลปิโอ-เอเลียนเมื่อไม่นานมานี้ นอกจากนั้นก็ยังทรงเป็นนักปรัชญา ลัทธิสโตอิก (Stoicism) และ ลัทธิเอพิคิวเรียน (Epicureanism) ฮาดริอานุสมาจากตระกูลเอลิอัส (Aelius) ซึ่งเป็นตระกูลโรมันโบราณ[2]

# data[].attributes.headline
นายณัฐภัทร รอสุขพูล

# data[].attributes.subject
นายณัฐภัทร รอสุขพูล

# data[].attributes.body
ดิออเกลติอานุส (Gaius Aurelius Valerius Diocletianus; ภาษาอังกฤษ: Diocletian; ภาษากรีก: Διοκλής) (ราว 22 ธันวาคม ค.ศ. 244 - เสียชีวิต 3 ธันวาคม ค.ศ. 311) เมื่อแรกเกิดชื่อ “ไดโอคลีส” และรู้จักกันว่า “ดิออเกลติอานุส”[3]เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 284 ถึงวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 286 ด้วยพระองค์เอง และระหว่างวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 286 ถึงวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 305 ในฐานะออกัสตัสแห่งตะวันออก และร่วมกับแม็กซิเมียนในฐานะออกัสตัสแห่งตะวันตก[4]

ดิออเกลติอานุสเป็นจักรพรรดิที่เป็นผู้ยุติเหตุการณ์ที่นักประวัติศาสตร์เรียกว่า วิกฤติการณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 3 ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 235 ถึงปี ค.ศ. 284 และก่อตั้งรัฐบาลแบบเผด็จการ นอกจากนั้นดิออเกลติอานุสยังวางรากฐานของสมัยที่สองของจักรวรรดิโรมันซึ่งเรียกกันว่า “สมัยครอบงำ” (Dominate) (ซึ่งตรงข้ามกับสมัย “สมัยผู้นำ” (Principate) ก่อตั้งโดย ออกัสตัส ซีซาร์ ), หรือ “จตุรธิปไตย” หรือเรียกง่ายๆ ว่า “สมัยโรมันหลัง” การปฏิรูปของดิออเกลติอานุสทำให้มีการเปลี่ยนโครงสร้างของรัฐบาลที่ทำให้จักรวรรดิมีความมั่นคงขึ้นทั้งทางเศรษฐกิจและทางทหาร และทำให้จักรวรรดิโรมันอยู่รอดมาโดยไม่มีปัญหาร่วมร้อยปีหลังจากนั้น

ในสมัยดิออเกลติอานุสยังมีการการข่มเหงผู้นับถือคริสต์ศาสนากันอย่างเป็นทางการมาจนถึง ค.ศ. 311 ซึ่งเป็นการทำร้ายผู้นับถือคริสต์ศาสนาอย่างรุนแรงที่สุดนับตั้งแต่สมัยจักรพรรดิเนโร

# data[].attributes.headline
นายวีรภัทร รัศมีเรืองรอง         จักรพรรดิคาร์ล (ชาลส์) ที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์[3] (เยอรมัน: Karl V ; สเปน: Carlos I or Carlos V ; อังกฤษ: Charles V, 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2043 - 21 กันยายน พ.ศ. 2101) สมัยราชวงศ์ฮับส์บูร์กในสเปนทรงครองราชย์ในนามของพระเจ้าชาร์ลที่ 1 แห่งสเปน เป็นประมุขแห่งดัชชีเบอร์กันดี (ในปี พ.ศ. 2049 - 2098) กษัตริย์แห่งสเปน (พ.ศ. 2059 - 2099) พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนเปิลส์และราชอาณาจักรซิซิลี (พ.ศ. 2059 - 2097) อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย (พ.ศ. 2062 - 2064) และจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (พ.ศ. 2073 - 2099)พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งคาสตีล (Philip I of Castile, พ.ศ. 2021-พ.ศ. 2049) และพระนางโจแอนนา (Joanna of Castile, พ.ศ. 2022 - พ.ศ. 2098) พระอัยกาคือพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอนและจักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ส่วนพระอัยกีคือสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีลและแมรีแห่งเบอร์กันดี พระปิตุจฉาคือแคเธอรีนแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษพระมเหสีองค์แรกในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ

# data[].attributes.subject
นายวีรภัทร รัศมีเรืองรอง         จักรพรรดิคาร์ล (ชาลส์) ที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์[3] (เยอรมัน: Karl V ; สเปน: Carlos I or Carlos V ; อังกฤษ: Charles V, 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2043 - 21 กันยายน พ.ศ. 2101) สมัยราชวงศ์ฮับส์บูร์กในสเปนทรงครองราชย์ในนามของพระเจ้าชาร์ลที่ 1 แห่งสเปน เป็นประมุขแห่งดัชชีเบอร์กันดี (ในปี พ.ศ. 2049 - 2098) กษัตริย์แห่งสเปน (พ.ศ. 2059 - 2099) พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนเปิลส์และราชอาณาจักรซิซิลี (พ.ศ. 2059 - 2097) อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย (พ.ศ. 2062 - 2064) และจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (พ.ศ. 2073 - 2099)พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งคาสตีล (Philip I of Castile, พ.ศ. 2021-พ.ศ. 2049) และพระนางโจแอนนา (Joanna of Castile, พ.ศ. 2022 - พ.ศ. 2098) พระอัยกาคือพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอนและจักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ส่วนพระอัยกีคือสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีลและแมรีแห่งเบอร์กันดี พระปิตุจฉาคือแคเธอรีนแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษพระมเหสีองค์แรกในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ

# data[].attributes.body
อ

# data[].attributes.body
จักรพรรดิออกัสตุส เนื่องจากทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์แรกของจักรวรรดิโรมัน ทรงปกครองจักรวรรดิแต่เพียงผู้เดียวนับตั้งแต่ 27 ปีก่อนคริสต์ศักราช  ชื่นชอบที่พระองค์เป็นตระกูลสามัญชน (มาจากสายขุนนางที่เก่าแก่และมั่งคั่งสายหนึ่งของตระกูลอ็อกตาวิอุส)  ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นบุตรบุญธรรมและทายาททางการเมืองตามพินัยกรรมของจูเลียส ซีซาร์   อาจเป็นเหตุผลที่ทำให้พระองค์ทรงเข้าใจประชาชนชาวโรมันได้เป็นอย่างดี  และยังทรงมีความกล้าหาญไม่แพ้จักรพรรดิองค์ใด  ทรงเข้าร่วมกองกำลังกับมาร์ก แอนโทนี และมาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุส ในการปกครองระบอบเผด็จการทหารซึ่งรู้จักกันในชื่อคณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สอง ในฐานะที่เป็นหนึ่งในคณะผู้สำเร็จราชการ ออกเตเวียนมีอำนาจปกครองเหนือโรมและอีกหลายจังหวัดของสาธารณรัฐ   และการที่พระองค์ควบคุมกองทัพโรมันส่วนใหญ่ได้ถือเป็นภัยติดอาวุธที่อาจใช้คุกคามวุฒิสภา โดยทำให้พระองค์สามารถบีบบังคับการตัดสินใจของวุฒิสภาได้ และด้วยความสามารถในการกำจัดคู่แข่งในวุฒิสภาโดยการใช้กำลัง วุฒิสภาที่เหลือจึงยอมอ่อนน้อมต่อพระองค์ การปกครองด้วยระบบอุปถัมภ์ อำนาจทางการทหาร และการสะสมตำแหน่งในระบบสาธารณรัฐเดิมได้กลายมาเป็นรูปแบบการปกครองสำหรับจักรพรรดิในเวลาต่อมา