# data[].attributes.body
nrc november 2024

# data[].attributes.headline
De Warme Winkel, Florian Myjer Vincent Rietveld, Wunderbaum: Walter Bart, Wine Dierickx, Matijs Jansen, Maartje Remmers, Marleen Scholten  

# data[].attributes.subject
De Warme Winkel, Florian Myjer Vincent Rietveld, Wunderbaum: Walter Bart, Wine Dierickx, Matijs Jansen, Maartje Remmers, Marleen Scholten  

# data[].attributes.body
trouw november 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
De Warme Winkel Florian Myjer Vincent Rietveld Wunderbaum Trouw nov 24 interview

# data[].attributes.body
nrc november 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Davy Pieters Qiqi van Boheemen NRC nov 24 rec After Us

# data[].attributes.body
volkskrant december 2024

# data[].attributes.body
volkskrant november 2024

# data[].attributes.body
volkskrant november 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Bert Luppes, Anna van der Heide VK nov 24 rec tv serie Hein

# data[].attributes.body
nrc november 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Bert Luppes, Anna van der Heide NRC nov 24 rec tv serie Hein

# data[].attributes.body
volkskrant oktober 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Sophie van Winden -Waal en Wind, vk okt 23 interv

# data[].attributes.headline
Tarikh Janssen, Gijs Scholten van Aschat, Fedja van Huêt, Ortàl Vriend 

# data[].attributes.subject
Tarikh Janssen, Gijs Scholten van Aschat, Fedja van Huêt, Ortàl Vriend 

# data[].attributes.body
nrc april 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Tarikh J, Gijs SvA, Fedja vH, Ortàl V rec Invasie (film) nrc 4 24

# data[].attributes.body
nrc maart 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Romy Roelofsen, Gable Roelofsen rec The Shell Trial nrc mrt 24

# data[].attributes.body
volkskrant maart 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Nick Livramento Silva recensie The last Poet volkskrant maart 2024

# data[].attributes.body
nrc maart 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Nick Livramento Silva recensie The last Poet nrc maart 2024

# data[].attributes.body
volkskrant april 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Mathieu Wijdeven volkskrant april 2024 rec Saboteurs

# data[].attributes.body
nrc maart 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Mathieu Wijdeven nrc maart 2024 interview

# data[].attributes.body
volkskrant maart 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Laura De Geest recensie Huis van Troje vk maart 2024

# data[].attributes.attachment_caption
recensie We're all alone in this together 

# data[].attributes.body
volkskrant april 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Kim Karssen rec We're all alone in this together VK 4 24

# data[].attributes.attachment_caption
recensie (1) We're all alone in this together 

# data[].attributes.body
nrc april 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Kim Karssen rec We're all alone in this together nrc 4 24

# data[].attributes.attachment_caption
recensie (2)We're all alone in this together 

# data[].attributes.body
nrc april 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Kim Karssen rec (2)We're all alone in this together nrc 4 24

# data[].attributes.headline
Judith de Joode, Lisa Verbelen, Ludwig Bindervoet 

# data[].attributes.subject
Judith de Joode, Lisa Verbelen, Ludwig Bindervoet 

# data[].attributes.body
volkskrant maart 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Judith de Joode, Lisa Verbelen, Ludwig Bindervoet rec Bas VK 3 24

# data[].attributes.body
volkskrant april 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Jip Vuik recensie We are (not) Tupac Shakur vk 4 24

# data[].attributes.body
volkskrant maart 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Davy Pieters recensie Heat volkskrant maart 2024

# data[].attributes.body
nrc maart 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Davy Pieters recensie Heat nrc maart 2024

# data[].attributes.headline
Betty Schuurman, Emma Buysse, Roben Mitchell

# data[].attributes.subject
Betty Schuurman, Emma Buysse, Roben Mitchell

# data[].attributes.body
volkskrant april 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Betty S, Emma B, Roben M VK apr24 rec Brown Sugar Baby

# data[].attributes.headline
Betty Schuurman, Emma Buysse, Roben Mitchell

# data[].attributes.subject
Betty Schuurman, Emma Buysse, Roben Mitchell

# data[].attributes.body
volkskrant april 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Betty S, Emma B, Roben M VK apr24 rec (2) Brown Sugar Baby

# data[].attributes.headline
Betty Schuurman, Emma Buysse, Roben Mitchell

# data[].attributes.subject
Betty Schuurman, Emma Buysse, Roben Mitchell

# data[].attributes.body
trouw april 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Betty S, Emma B, Roben M tr apr24 rec Brown Sugar Baby

# data[].attributes.body
volkskrant maart 2024

# data[].attributes.attachment_caption
resensie Wunderbaum speelt live (online gaat het mis)

# data[].attributes.headline
Wunderbaum Walter Bart, Wine Dierickx, Matijs Jansen, Maartje Remmers, Marleen Scholten, Toto van Stekelenburg 

# data[].attributes.subject
Wunderbaum Walter Bart, Wine Dierickx, Matijs Jansen, Maartje Remmers, Marleen Scholten, Toto van Stekelenburg 

# data[].attributes.body
volkskrant januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Wunderbaum WB WD MJ MR MS TvS VKjan24 Wunderbaum speelt live...

# data[].attributes.body
Trouw januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Willem Voogd, Hadewych Minis rec de dans van Natasja Trouw jan 2024

# data[].attributes.headline
Suze Milius, Marijn Alexander de Jong, Reinout Scholten van Aschat 

# data[].attributes.subject
Suze Milius, Marijn Alexander de Jong, Reinout Scholten van Aschat 

# data[].attributes.body
nrc januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Suze Milius, Marijn Ade Jong Reinout SvA nrcjan24 rec Ground Floor

# data[].attributes.headline
Suze Milius, Marijn Alexander de Jong, Reinout Scholten van Aschat 

# data[].attributes.subject
Suze Milius, Marijn Alexander de Jong, Reinout Scholten van Aschat 

# data[].attributes.body
volkskrant januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Suze Milius, Marijn Ad Jong Reinout SvA vkjan24 rec Ground Floor

# data[].attributes.headline
Suze Milius, Marijn Alexander de Jong, Reinout Scholten van Aschat

# data[].attributes.subject
Suze Milius, Marijn Alexander de Jong, Reinout Scholten van Aschat

# data[].attributes.body
volkskrant januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Suze Milius, Marijn Ad Jong Reinout SvA vkjan24 rec Ground Floor 2

# data[].attributes.body
volkskrant januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Serin Utlu, Naomi Steijger, vkjan24 rec podcasts

# data[].attributes.body
nrc januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Romy Roelofsen, Gable Roelofsen nrcjan24 rec interv the Shell Trial

# data[].attributes.body
volkskrant januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Qiqi van Boheemen VK jan 24 rec Hauntology

# data[].attributes.body
volkskrant januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Gijs Scholten van Aschat VKjan24 rec Spraakmakers

# data[].attributes.body
volkskrant januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Gijs Scholten van Aschat VKjan24 interview

# data[].attributes.attachment_caption
recensie A case for the existence of God

# data[].attributes.headline
Emmanuel Ohene Boafo, Bram Suijker, Erik Whien 

# data[].attributes.subject
Emmanuel Ohene Boafo, Bram Suijker, Erik Whien 

# data[].attributes.body
trouw januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Emmanuel OB, Bram S, Erik W trouw jan 2024 rec A case for

# data[].attributes.attachment_caption
recensie Wie is er bang voor Virginia Woolf

# data[].attributes.body
volkskrant januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Claire Bender VK jan 2024 rec Wie is er bang voor Virginia Woolf

# data[].attributes.attachment_caption
recensie Wie is er bang voor Virginia Woolf

# data[].attributes.body
trouw januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Claire Bender Trouw jan 2024 rec Woie is er bang voor virginia woolf

# data[].attributes.body
volkskrant januari 2024

# data[].attributes.body
volkskrant januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Abdel Daoudi, Justus van Dillen VKjan24 rec 233° C

# data[].attributes.body
volkskrant oktober 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Vanja Rukavina, Bram Suijker VK okt 23 rec Superposition

# data[].attributes.body
trouw oktober 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Stephanie Louwrier rec 'wat mijn man niet weet' trouw okt 23

# data[].attributes.body
volkskrant oktober 2023

# data[].attributes.body
volkskrant oktober 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Marleen Scholten-Wunderbaum vk okt 23 rec Il Disperato

# data[].attributes.body
volkskrant oktober 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Loek de Bakker, Milou van Duijnhoven VK okt 23 rec Orlando

# data[].attributes.body
nrc oktober 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Loek de Bakker, Milou van Duijnhoven NRC okt 23 rec Orlando

# data[].attributes.body
volkskrant oktober 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Jip Vuik, VK okt 23 rec Koning Gilgamesj

# data[].attributes.headline
Jibbe Willems, Xander van Vledder, Aus Greidanus jr, Hans Kesting,

# data[].attributes.subject
Jibbe Willems, Xander van Vledder, Aus Greidanus jr, Hans Kesting,

# data[].attributes.body
volkskrant oktober 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Jibbe W, Xander vV, Aus Gr jr, Hans K, VK okt 23, rec De avond is

# data[].attributes.attachment_caption
2 recensies: Let's talk about sex - Prins S. en de geit 

# data[].attributes.body
volkskrant oktober 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Jelle Hoekstra, Scott Beekhuizen 2 recensies VL okt 2023

# data[].attributes.body
trouw oktober 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Florian Myjer, Wine Dierickx, rec 'Freaky Friday Face Off' okt 23

# data[].attributes.body
volkskrant oktober 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Florian Myjer, Wine Dierickx rec Freaky Friday Face Off VK okt 23

# data[].attributes.body
volkskrant oktober 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Annechien de Vocht, Young Gansters, VK okt 23, rec Don't wanna touc

# data[].attributes.headline
Abdelkarim el Baz, Sadettin Kirmiziyuz, Mark Kraan

# data[].attributes.subject
Abdelkarim el Baz, Sadettin Kirmiziyuz, Mark Kraan

# data[].attributes.body
nrc oktober 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Abdelkarim eB, Sadettin, Mark K, nrc okr 23 rec 1000+1 nacht

# data[].attributes.headline
Abdelkarim el Baz, Sadettin Kirmiziyuz, Mark Kraan

# data[].attributes.subject
Abdelkarim el Baz, Sadettin Kirmiziyuz, Mark Kraan

# data[].attributes.body
volkskrant oktober 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Abdelkarim eB, Sadettin Mark K, VK okt 23 rec 1000+1 nacht

# data[].attributes.body
theaterkrant maart 2024

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Lekker naar de bergen, onthaasten, smartphone uit, geen nieuwsfeed. Dikke kleren aan en naar buiten, de kou in, je lijf laten voelen dat het is gemaakt om te bewegen. Brein uit, knusheid aan, ontspanning gegarandeerd. Zoiets is goed voor een mens. Mooi niet, zegt Urland in Urlaub, dat gisteren in Theater Rotterdam in première ging. (meer...)

# data[].attributes.attachment_link.title
Recensie The Last Chapters door Urland - Theaterkrant

# data[].attributes.attachment_link.description
Recensie: 'The Last Chapters' van Thomas Dudkiewicz is een live hoorspel over gevechten met draken en de grenzen van onze verbeeldingswereld.💎

# data[].attributes.body
theaterkrant januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Een oogstrelende videogame, een ongemakkelijk schokkend lichaam, een spookachtig verlichte chaos van aarde en bomen. Het visuele vormt telkens de hoofdmoot in Het debuut, het fijn afwisselende drieluik van afstudeervoorstellingen dat door productiebureau Rudolphi Producties op tournee wordt gestuurd. Het zal ongetwijfeld iets met de leeftijd te maken hebben: alle jonge theatermakers die nu afstuderen, zijn hun [...]

# data[].attributes.attachment_link.title
Recensie Saboteurs door Productiehuis Theater Rotterdam, Mathieu Wijdeven - Theaterkrant

# data[].attributes.attachment_link.description
Recensie: 'Saboteurs' heet de nieuwe solovoorstelling van Mathieu Wijdeven, waarin hij illusie op illusie stapelt, erin verstrikt dreigt te raken, maar tegelijkertijd heel mooi laat zien hoe levensreddend een illusie ook kan zijn.

# data[].attributes.attachment_caption
Recensie We're all alone in this together 

# data[].attributes.body
theaterkrant april 2024

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Het knarst, piept en kraakt, het bliksemt en dondert, het raast en het giert. Tussen de donderslagen door zien we de actrice telkens in andere poses: vertwijfeld naar het plafond reikend, gevloerd, hysterisch lachend, angstig op de deur wijzend. (meer...)

# data[].attributes.attachment_link.title
Recensie We're all alone in this together door Kim Karssen / Frascati Producties - Theaterkrant

# data[].attributes.attachment_link.description
Recensie: Kim Karssen laat de lach in 'We're all alone in this together' langzaamaan verstommen.

# data[].attributes.body
theaterkrant april 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Recensie Macbeth door Theater Mooi Weer – Theaterkrant

# data[].attributes.attachment_link.description
Recensie: Het luidruchtige en bijna hysterische spel in ‘Macbeth’ van Theater Mooi Weer past goed bij het huidige overprikkelde tijdsgewricht.

# data[].attributes.body
theaterkrant april 2024

# data[].attributes.attachment_link.title
Recensie Panic Room door Theater Utrecht – Theaterkrant

# data[].attributes.attachment_link.description
Recensie: ‘Panic Room’ van Theater Utrecht is een bij vlagen overweldigende ervaring, met hartverscheurend mooie momenten.

# data[].attributes.attachment_caption
recensie 'Myrte Siebinga zoekt een kamer'

# data[].attributes.headline
Warme Winkel, Vincent Rietveld, Florian Myjer

# data[].attributes.subject
Warme Winkel, Vincent Rietveld, Florian Myjer

# data[].attributes.body
trouw februari 2024

# data[].attributes.body
nrc februari 2024

# data[].attributes.body
volkskrant maart 2024

# data[].attributes.body
volkskrant maart 2024

# data[].attributes.headline
Tamar van den Dop, Yela de Koning, Joeri Heegstra, Max Wind, Belle van Heerikhuizen

# data[].attributes.subject
Tamar van den Dop, Yela de Koning, Joeri Heegstra, Max Wind, Belle van Heerikhuizen

# data[].attributes.body
volkskrant maart 2024

# data[].attributes.headline
Tamar van den Dop, Yela de Koning, Joeri Heegstra, Max Wind, Belle van Heerikhuizen

# data[].attributes.subject
Tamar van den Dop, Yela de Koning, Joeri Heegstra, Max Wind, Belle van Heerikhuizen

# data[].attributes.body
nrc maart 2024

# data[].attributes.body
nrc maart 2024

# data[].attributes.body
volkskrant januari 2024

# data[].attributes.body
volkskrant december 2023

# data[].attributes.body
volkskrant februari 2024

# data[].attributes.body
volkskrant maart 2024

# data[].attributes.body
nrc maart 2024

# data[].attributes.body
trouw februari 2024

# data[].attributes.body
volkskrant maart 2024

# data[].attributes.body
trouw maart 2024

# data[].attributes.body
nrc maart 2024

# data[].attributes.headline
Casper Vandeputte, Vincent van der Valk 

# data[].attributes.subject
Casper Vandeputte, Vincent van der Valk 

# data[].attributes.body
nrc februari 2024

# data[].attributes.body
volkskrant februari 2024

# data[].attributes.body
nrc februari 2024

# data[].attributes.body
volkskrant maart 2024

# data[].attributes.body
nrc maart 2024

# data[].attributes.body
volkskrant maart 2024

# data[].attributes.body
nrc maart 2024

# data[].attributes.body
via zuid, januari 2024

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
2017 Chimo Zei Lila | 2019 Zusje | 2020 HAAT | 2021/2022 onderzoek: Hiding in plain sight | 2023 essay: A clever way into the heart

Silke van Kamp: "Met Chimo Zei Lila, mijn afstudeervoorstelling voor de Toneelacademie Maastricht, maakte ik meteen een vliegende start. Deze werd genomineerd voor de BNG Bank Theaterprijs en ging op tournee. Qua ontwikkeling, samenwerking en inspiratie kwam in deze voorstelling heel veel samen.

Daarna maakte ik de voorstelling Zusje. Dat was hard werken. Het was pas het eerste jaar na mijn afstuderen, maar ik schreef al allemaal aanvragen en werkte met een hele rij (co)producenten: Theater aan het Vrijthof, Musica Sacra Maastricht, Jonge Harten en VIA ZUID. Het was een goede les in meters maken, maar het was wel zwaar dat de tournee daarna in het water viel door corona.

Na Zusje maakte ik de voorstelling HAAT bij Productiehuis Theater Rotterdam. Inhoudelijk ben ik daar heel tevreden over, maar ook hier gooide corona roet in het eten. Helaas is HAAT daarna niet in reprise genomen, omdat Productiehuis Theater Rotterdam weer aan andere makers toezeggingen had gedaan. Dat vond ik heel zonde, want er zat zoveel tijd en aandacht in. Op dat moment was het heel fijn dat VIA ZUID achter mij bleef staan.

Na HAAT heb ik nog allerlei regieklussen gedaan, maar bovenal - met steun van VIA ZUID - twee onderzoeksjaren ingelast. Ik had zoveel gegeven en voelde dat ik op een andere manier moest gaan werken om het op een gezonde manier vol te houden. Ik wilde een andere, meer duurzame band met mijn inspiratie krijgen. Als deel van dit plan ben ik naar the middle of nowhere in Mongolië gegaan. Daar ben ik in verbinding gekomen met een versie van mezelf waar ik al mijn hele leven naar verlangde. Ik trainde daar mijn eigen valk en galoppeerde zonder zadel met een paard over de vlaktes. Alles voelde veilig en mooi en iedereen was oprecht. Ik heb daar ook veel videomateriaal geschoten voor een film die ik in de toekomst wil maken.

Een ander deel van mijn onderzoek bestond uit het bestuderen van het repertoire van Shakespeare en het werk van kunstenaars als Joseph Beuys, Marcel Duchamp en Maurizio Cattelan om onder andere te onderzoeken in hoeverre je een voorstelling vooraf moet voorbereiden. Kun je ook in het moment iets creëren? Dat heb ik getest op het Limburg Festival en tijdens Winternights. Mijn conclusie was dat de noodzaak wegvalt als je te weinig vooraf voorbereidt of vastlegt. Want waarin verschilt een willekeurig moment in het dagelijks leven dan van wat er op het toneel gebeurt? Dan is er geen fijnzinnigheid in gestoken. Het is belangrijk dat je als kijker voelt dat je iets krijgt. Dat mag ook leegte zijn, als het maar een bewust cadeau van leegte is. Het werk van Beuys is bijvoorbeeld heel weinig tastbaar, maar je voelt dat er een hele wereld aan gedachten achter zit. Door aandacht en tijd ergens in te stoppen, ontstaat een onzichtbare kwaliteit. Dat vind ik heel magisch. Ik heb de conclusies van dit onderzoek verwerkt in een essay en momenteel ben ik bezig om dit te vertalen naar een lecture performance.

VIA ZUID heeft me in de jaren sinds mijn afstuderen drie heel belangrijke dingen gegeven: ondersteuning, aanmoediging en vrijheid. Dat kom je bijna nergens tegen, maar het zijn de enige dingen die ik nodig heb. Door niet alleen maar te focussen op productie, heb ik een veel gezondere band met mezelf, mijn werk en mijn inspiratie kunnen opbouwen. VIA ZUID kwam altijd naar mijn werk kijken en gaf me de tijd en ruimte om te onderzoeken en te falen. Dat zijn de beste ouders die je kunt hebben. Zij zijn de afgelopen jaren altijd een onderstroom geweest in zowel vertrouwen als middelen. Daar ben ik dankbaar voor.

Ik voel me nu klaar om zelfstandig verder te gaan. En inmiddels heb ik ook productiehuizen waarmee ik een heel goede klik heb en waarbij ik de komende vier jaar voorstellingen ga maken: Het Zuidelijk Toneel, Het Laagland en Theaterproductiehuis Zeeland. Ook werk ik regelmatig samen met Likeminds, die heel goed met mij meedenken en nooit iets te ambitieus of groots vinden. Daar gaat mijn energie van stromen.

Het belangrijkste van de afgelopen jaren is dat ik mijn faalangst heb overwonnen en heb geleerd te voelen dat ik goed genoeg ben. Ik maak nu vanuit wat ík wil maken. Dat geef ik andere makers en studenten die ik coach ook mee: haal dat 'derde oog' weg en ga uit van het gesprek dat jíj́ op dit moment moet voeren. Kunst is altijd een gesprek en geen uitkomst."

Babette Kalker, dramaturg en programmamaker: "Als regisseur kan Silke heel goed afstand nemen en beschouwen wat een voorstelling nodig heeft. We werkten voor het eerst samen bij een voorstelling van Jantien Fick, waarbij Silke de regie deed en ik de dramaturgie. We begrijpen elkaar niet alleen op artistiek niveau heel goed, maar ook in hoe we de wereld ervaren.

Bij het schrijven van haar essay ben ik haar klankbord geweest. Ze heeft haar persoonlijke én academische zoektocht weten te integreren in dit essay. Vanuit haar emotionele intelligentie en theaterpraktijk is ze de theorie ingedoken en vice versa. Dat is echt vernieuwend.

De allermooiste ontwikkeling die ik Silke de afgelopen jaren heb zien doormaken, is dat ze haar liefde voor kunst heeft hervonden en tot een soort pure kern is gekomen. Ze is steeds meer ruimte gaan nemen om de schoonheid van de wereld en het leven te ervaren en vanuit die bron haar werk te maken. Ze is in staat de grootsheid te zien in kleine dingen en het kleinmenselijke in grootse dingen.

Ik gun Silke dat ze blijft koesteren wat zij voelt en belangrijk vindt, want persoonlijke fascinaties zijn volgens mij de enige duurzame bron voor een maker. Door de ruimte die VIA ZUID haar heeft gegeven, heeft ze geleerd steeds makkelijker de routes daarnaartoe te vinden."
Dit interview werd begin 2024 gehouden door Maaike Frencken als terugblik op de periode dat Silke maker was bij VIA ZUID. Het verscheen ook in ons jaarverslag 2023.

# data[].attributes.attachment_link.description
‘OP ZOEK NAAR EEN GEZONDE EN DUURZAME BRON VAN INSPIRATIE’ 2017 Chimo Zei Lila | 2019 Zusje | 2020 HAAT | 2021/2022 onderzoek: Hiding in plain sight | 2023 essay: A clever way into the heart Silke van Kamp: “Met Chimo Zei Lila, mijn afstudeervoorstelling voor de Toneelacademie Maastricht, maakte ik meteen een […]

# data[].attributes.attachment_caption
Boek: Het unieke Europese theater van Johan Simons 

# data[].attributes.body
theaterkrant, juli 2023

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Van de drie instellingen die Johan Simons gaat leiden wordt Schauspielhaus Bochum vanaf september 2018 zijn thuisbasis, niet NTGent of Theater Rotterdam. Voor Theater Rotterdam verwacht hij slechts twee uur per week werkzaam te zijn, zei Simons op 17 februari tegen Nachtkritik.de, de Duitse evenknie van Theaterkrant.nl. Bij Theater Rotterdam wordt Simons vanaf 2017 enkel verantwoordelijk [...]

# data[].attributes.attachment_link.title
Het unieke Europese theater van Johan Simons - Theaterkrant

# data[].attributes.attachment_link.description
Uit 'Johan Simons: Dialog mit dem Tod' stijgt het beeld op van een altijd zoekend theatermaker, gevormd door zijn moeilijke relatie tot tekst en een gefaalde carrière als danser, en dat alles tegen de achtergrond van de tweede helft van de twintigste eeuw in West-Europa.

# data[].attributes.body
theaterkrant, augustus 2023

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Cindy Godefroi en Jozefien Mombaerts leverden de afgelopen twee weken hun eerste gezamenlijke programma af als artistiek leiders van Theater aan Zee. De zesentwintigste editie van het festival werd zeker begin augustus nogal geplaagd door fikse buien, wat de vele bezoekers echter nauwelijks leek te deren. (meer...)

# data[].attributes.attachment_link.title
Recensie Lucht (4+) door Laika - Theaterkrant

# data[].attributes.attachment_link.description
Recensie: Merel Denie maakt in woordeloze jeugdvoorstelling onzichtbare lucht tot een aanwezig personage.

# data[].attributes.body
theaterkrant, augustus 2023

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Hoe wordt een acteur op de toneelschool opgeleid? In dit deel van een serie over toneelmeesters koestert Vincent van der Valk zijn warme herinneringen aan de Toneelacademie en zijn docenten René Lobo en Steven Van Watermeulen. Als toneelmeester zegt hij zelf: 'Kernwoorden in mijn lessen aan de regiestudenten zijn: 'vrijheid' en 'alles kan'.'
AMSTERDAM/REYKJAVIK/ARNHEM/HONGKONG

'Ik ben in 1985 in Amsterdam geboren. Toen ik een half jaar oud was verhuisde ik naar de hoofdstad van IJsland, Reykjavik. Mijn moeder is IJslandse en zij werd artistiek leider van de Iceland Dance Company in Reykjavik. Voordat wij naar IJsland vertrokken, had zij als danseres bij het Nationale Ballet en bewegingstheater Bewth de hele wereld over gereisd. Ik heb altijd een sterke band met mijn moeder gehad. Zij is van grote invloed geweest op mijn artistieke ontwikkeling. Zij is een hartstochtelijk liefhebber van alle kunstdisciplines. Mijn vader is paukenist en drummer, en hij speelde lang bij het Orkest van de Achttiende Eeuw. Het artistieke is mij met de paplepel ingegoten in een liefdevolle omgeving. Repeteren, iets maken en laten zien, werd thuis van jongs af aan gestimuleerd. Ik heb twee oudere halfbroers en een jongere broer, met wie ik als kind talloze dansvoorstellingen en filmpjes maakte.

In 2022 ben ik teruggegaan naar IJsland, waar ik in Reykjavik bij het Nationaal Theater in de voorstelling Zeven sprookjes over schaamte van Tyrfingur Tyrfingsson heb gespeeld. Het was waardevol om daar, waar niemand mij kende, het onbekende IJslandse deel van mezelf te ontdekken, wat te vergelijken is met een landschap. Nederland is plat is en je kan zien zover het oog reikt. In IJsland zijn hoge bergen, is de natuur grillig en kan het weer ieder moment omslaan. Dat zie je gereflecteerd in de cultuur en de ziel van de mensen in IJsland, die extremer en misschien ook wel een tikkeltje manischer is dan die van ons. Ik realiseerde me toen dat die aspecten van mijn persoonlijkheid daar vandaan komen.

Op mijn zesde jaar keerden we terug naar Nederland, omdat mijn moeder artistiek leider van de Dansacademie in Arnhem werd. Daar heb ik tot mijn zestiende jaar gewoond. Zolang ik me kan herinneren voelde ik de aantrekkingskracht van theater en alles wat daarbij hoorde, zoals teksten leren en repeteren. En ik ontwikkelde een liefde voor taal. Ik schrijf al zolang ik kan teksten en gedichten. Er werd bij ons thuis veel gesproken. Er was altijd bezoek en er was van alles gaande. Als stil en verlegen kind vond ik het fijn om getuige te zijn van de interessante volwassen conversaties, die altijd wel ergens over gingen.

In 1997 zag ik met mijn moeder in de kleine zaal van de schouwburg in Arnhem Midzomernachtsdroom door leerlingen van het Thomas a Kempis College. Ik was totaal overdonderd door de voorstelling, wilde ook naar die school en startte er mijn vwo-opleiding. In de schoolvoorstelling tijdens het eerste jaar zat ik achter de piano in het orkest. Maar wat de acteurs deden vond ik veel leuker, grappiger en spannender. Hun toneelspel had een grote aantrekkingskracht, en ik wilde dat ook. Ik deed auditie en werd aangenomen. Sindsdien speelde ik op school in een aantal muziektheatervoorstellingen en dat voelde enorm bevrijdend.

Op mijn vijftiende stopte ik met het vwo omdat ik acteur wilde worden. Ik deed de selectiecursus op de HKU, de enige acteursopleiding die ik kende, en werd natuurlijk niet aangenomen. Mijn wereld stortte in. Iemand attendeerde mij toen op United World Colleges in Hongkong en daar heb ik in twee jaar mijn middelbare school afgemaakt. Het was bijzonder dat mijn ouders mij dat vertrouwen gaven en erin toestemden. Toen ik aan mijn vader vertelde dat ik met school wilde stoppen en ik zei: 'Jij hebt ook de hele wereld over gereisd omdat je dat leuk vond', antwoordde hij met tranen in de ogen: 'Het is goed'. Het was een voortreffelijke internationale opleiding met veel aandacht voor theatre arts. Ik deelde mijn kamer met jongens uit Ecuador, Hongkong en Tanzania. Als je op zo'n jonge leeftijd al zo intensief met mensen van over de hele wereld samenleeft, leer je andere culturen beter begrijpen. Ook ontwikkelde ik daar mijn politieke bewustzijn, waardoor ik soms wel eens dacht: moet ik niet iets gaan doen waarmee ik de wereld echt kan veranderen? Ik kwam er in die twee jaar achter dat ik te emotioneel en te dramatisch ben aangelegd om echte politiek te bedrijven en dat ik binnen het theater veel beter tot mijn recht kom. Daarom wilde ik naar de toneelschool. Maar niet in Nederland, want ik had van de wereld geproefd. Ik ging naar New York.

NEW YORK/MAASTRICHT

In New York werd ik aangenomen op de Circle in the Square Theatre School. Ik stond te popelen om te beginnen, maar ik ontdekte al snel dat er niet veel creativiteit en talent op de school aanwezig was. Ik werd er geconfronteerd met een nogal eenduidige, op psychologisch realisme gefocuste visie op theater. Er werd vooral gewerkt aan waarachtigheid en het teruggaan naar emotionele herinneringen om te gebruiken tijdens het spelen van scènes. We moesten Stanislavski bestuderen en tijdens het lezen ontdekte ik dat het bij hem ook over de verbeelding gaat. Ik stelde daar vragen over, maar werd door de docenten en mijn klasgenoten als lastpak beschouwd en er ontstond een strijd tussen mij en de school. Achteraf gezien was die clash heel goed, omdat ik gedwongen werd om te definiëren waar ik dan wel naar op zoek was. En dat was blijkbaar niet alleen maar naar zo geloofwaardig mogelijk een scène spelen. Na een jaar werd ik weggestuurd. Maar ik wilde daar ook niet verder. Ik sprak met Amerikanen die zeiden: 'Wat doe je hier? Je moet naar Maastricht!'. Die wisten gewoon dat Nederlandse toneelscholen veel beter waren dan die in New York. Toen heb ik aan de Toneelacademie Maastricht gevraagd of ik nog de selectiecursus kon doen en het mocht. Ik vloog vanuit New York naar Nederland. Toen ik door het kleine Maastricht wandelde dacht ik: ga ik het hier wel vier jaar uithouden? Maar toen ik de Toneelacademie binnen stapte, was ik meteen betoverd door de sfeer. Aan Maastricht heb ik alleen maar goede herinneringen. Ik werd er gezien, gestimuleerd en uitgedaagd om zelf te gaan maken. De lessen van René Lobo hebben veel invloed op mij gehad. Hij leerde mij dat er geen excuus is als je op het toneel staat. Je moet je dan voor 150 procent geven en anders rot je maar op. Dat vuur is er zo in geramd, dat het nog steeds in mijn spel resoneert. Ook leerde ik van hem om mezelf geen grenzen op te leggen tijdens het spelen. In de huidige tijd van grensoverschrijdend gedrag zou dat waarschijnlijk te ver gaan. René Lobo was per definitie grensoverschrijdend in zijn hele existentie. Het is goed dat zoiets nu niet meer kan, maar voor mij werkte het toen. Omdat het te maken had met een onvoorwaardelijkheid tijdens het spelen die ik heel belangrijk vind.

Een andere docent die heel bepalend voor mij is geweest en bij wie alle kwartjes begonnen te vallen, was Steven Van Watermeulen. Hij was in staat om vrijheid tijdens het spelen te creëren door middel van simpele technieken, zoals knippen in een monoloog. Dan zei je twee zinnen en maakte je daarna een knip en kon je de twee daaropvolgende zinnen heel anders doen. Hij maakte mij duidelijk dat je als speler bij alles zelf de knoppen bedient. Je kan het zo gek niet bedenken of je mag het doen. Dat opende voor mij een zee aan mogelijkheden. En hij leerde mij om de tijd te nemen. Soms zat er wel tien minuten pauze tussen twee replieken. Daarin gingen we dan gekke bewegingen doen. Het was spannend om echt op zoek te gaan naar zaken waarvan je misschien zelf niet eens wist dat ze er waren. Waardoor je bij gevoelens komt waarmee je in het dagelijkse leven geen contact maakt. Maar iets is niets als je het niet vormgeeft. Daarom heb je de techniek nodig, om ernaar te laten kijken. Je moet altijd vormgeven aan wat je zegt, hoe waarachtig dat ook is.

DE PRAKTIJK

Sinds mijn afstuderen aan de Toneelacademie werk ik nu al dertien jaar samen met schrijver/regisseur Casper Vandeputte. Wij zijn in de loop van de jaren artistieke partners in crime geworden en delen onze voorliefde voor filosofie en actualiteit. In 2020 ontvingen we samen de Taalunie Toneelschrijfprijs voor onze tekst Immens. Hij is een scherpzinnige en intelligente regisseur, die altijd focust op het plezier tijdens het spelen. Hij is als regisseur ook vaak een goede spiegel voor mij geweest. In 2011 speelde ik in de voorstelling Polaroids van Mark Ravenhill een aidspatiënt. Tijdens een repetitie vielen mijn medicijnen op de grond. Ik likte die van de grond op en deed er ook nog heel veel anders bij, op zoek naar intensiteit. En dan zei ik in wanhoop tegen hem: 'Het lukt me niet', waarop hij antwoordde: 'Die pillen likken is al genoeg. Het beeld doet het werk'.

Andcompany&Co is een Berlijns performance collectief waarmee ik ook veel heb samengewerkt. Hun politieke manier van theatermaken, waarbij allerlei soorten performers met totaal verschillende speelstijlen samen op de vloer staan, heeft mijn blik op wat spelen is, verruimd. Op de dag van de première van Der (Kommende) Aufstand, de eerste voorstelling die ik in 2012 met ze maakte, leefde ik in de veronderstelling dat die niet goed kon zijn omdat iedereen op de vloer wat anders deed. Maar juist die bonte verzameling mensen die samen een opstand ensceneerden bleek de kracht van de voorstelling. Ik ontdekte dat kwaliteit in de kunst een relatief begrip is en dat het er in het theater vooral om gaat wat er tussen de spelers en het publiek gebeurt en minder om hoe 'goed' iets gedaan wordt.

Met Thibaud Delpeut heb ik ook veel gewerkt. Met zijn diepgaand menselijke inzicht kan hij zijn acteurs op indrukwekkende wijze doorspekken met informatie over de belevingswereld van het personage. Ook stimuleert hij de acteurs tijdens het repeteren om hun grenzen op te zoeken, kijken hoever ze emotioneel durven te gaan. Hij wil niet dat hun spel te pleasend wordt, vanwege zijn radicale overtuiging dat theater een nietsontzienende en daarin ook politieke gebeurtenis is. Thibaud heeft me geleerd om als acteur minder te 'doen' en meer 'naar me te laten kijken'. En hij heeft me de veiligheid en het vertrouwen op de vloer gegeven om dat te kunnen onderzoeken. Dat is voor mijn ontwikkeling als acteur heel belangrijk geweest.

Goede regisseurs, zoals Casper en Thibaud, weten dat acteren een proces is. Voor mij werkt het niet als een regisseur het eindresultaat al in een te vroeg stadium benoemt. Als er in een repetitieproces de aandacht op de juiste dingen wordt gevestigd, dan gaan op een gegeven moment, het liefste een paar weken voor de première, die dingen vanzelf op hun plek vallen. Doordat we er samen aan hebben gewerkt. Een regisseur moet de acteur die ontdekkingsreis gunnen om er op zijn eigen manier te komen en er vorm aan te geven. Ik wil als acteur de autonomie behouden. Er is pas sprake van een ultieme samenwerking en kruisbestuiving wanneer de regisseur die autonomie van de acteur gebruikt.

TONEELMEESTER

Ik heb lesgegeven aan studenten van de acteursopleidingen in Arnhem en Utrecht en de regieopleiding in Amsterdam. Kernwoorden in mijn lessen aan de regiestudenten zijn: 'vrijheid' en 'alles kan'. Ik vind het belangrijk om ze mee te geven dat alles mogelijk is, je kan het zo gek niet bedenken of je kan het op toneel brengen. In vrijheid alle mogelijkheden onderzoeken en spelen met verschillende perspectieven. Ik geef ze het vertrouwen dat hun eigenheid het goud is waar ze naar op zoek zijn. Ik laat ze ontdekken waar ze van aan gaan, waar hun harten sneller van gaan kloppen en probeer een liefdevolle en veilige omgeving te creëren om op onderzoek te gaan. Ik stimuleer ze ook altijd om te gaan schrijven, omdat ze dan in een andere modus terecht komen, waarbij ze moeten nadenken over wat ze zeggen, wat dan weer nieuwe creativiteit oplevert.

Bij de acteursklassen werk ik vaak vanuit een tekst. Als we gezamenlijk een stuk hebben gekozen en het een keer hebben gelezen geef ik, zoals René Lobo dat vroeger ook bij ons op de Toneelacademie deed, als eerste opdracht: speel nu het hele stuk. Ik geef jullie een half uur om het voor te bereiden. We zijn dan bezig om elkaar te inspireren en het DNA van onze zoektocht te creëren. Alles wat tijdens de lessen gebeurt, hoe klein ook, komt in dat DNA terecht. Ik merk soms bij de studenten dat ze nog niet goed met de tekst omgaan en nog niet maximaal alle schakeringen in de woorden kunnen gebruiken en dan stimuleer ik hen om de tekst zoveel mogelijk te kneden en uit te vergroten.

Ik geef les vanuit de gedachte dat in principe alles kan. Dogma's zijn voor mij oninteressant. Ik wil in iedere voorstelling opnieuw kunnen uitvinden wat theater is. Als docent doe ik een beroep op de studenten om daarover mee te fantaseren. Voor mij is het belangrijk om alles te kunnen gebruiken om tot dat wonderlijke samenspel van theater te komen.'

Andcompany&co Casper Vandeputte René Lobo Steven van Watermeulen Thibaud Delpeut toneelacademie Vincent van der Valk
Theaterkrant Magazine september 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Vincent van der Valk: 'Ik wil in iedere voorstelling opnieuw kunnen uitvinden wat theater is' - Theaterkrant

# data[].attributes.attachment_link.description
Hoe wordt een acteur op de toneelschool opgeleid? In dit deel van een serie over toneelmeesters koestert Vincent van der Valk zijn warme herinneringen aan de Toneelacademie en zijn docenten René Lobo en Steven Van Watermeulen. Als toneelmeester zegt hij zelf: 'Kernwoorden in mijn lessen aan de regiestudenten zijn: 'vrijheid' en 'alles kan'.'

# data[].attributes.body
theaterkrant, september 2023

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
'Een nieuwe lei, alstublieft.' De personages in Vrijdag van Hugo Claus wringen zich in alle emotionele bochten om hun leven weer op te pakken, nadat George is veroordeeld voor incest met zijn dochter. In regie van Michel Sluysmans leidt het tot een stroperige en taaie toneelavond, die volstrekt in het midden laat waarom deze voorstelling moest worden gemaakt.

# data[].attributes.attachment_link.title
Recensie Longen door Zorba Huisman, Stichting NOX - Theaterkrant

# data[].attributes.attachment_link.description
Recensie: Nick Renzo Garcia en Frieda Barnhard spelen 'Longen' van Duncan Macmillan met klasse.

# data[].attributes.attachment_caption
Recensie 'Great Apes of the West Coast' 

# data[].attributes.body
theaterkrant, september 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Recensie Great Apes of the West Coast door Princess Isatu Hassan Bangura, NTGent – Theaterkrant

# data[].attributes.attachment_link.description
Recensie: In het rituele ‘Great Apes of the West Coast’ neemt Princess Isatu Hassan Bangura ons mee naar haar Afrikaanse bron.

# data[].attributes.attachment_caption
Prijs: Saman Amini wint Charlotte Köhler Prijs 2023 

# data[].attributes.body
theaterkrant, september 2023

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De Belgische choreograaf Jan Martens wint de Charlotte Köhler Prijs voor jong talent. 'Met The Dog Days are Over heeft Jan Martens wederom bewezen een bijzonder getalenteerd maker te zijn', vindt de adviescommissie van het Prins Bernhard Cultuurfonds. De prijs bestaat uit 30 duizend euro. Jan Martens (1984) studeerde aan de Fontys Dansacademie in Tilburg en [...]

# data[].attributes.attachment_link.title
Saman Amini wint Charlotte Köhler Prijs 2023 - Theaterkrant

# data[].attributes.attachment_link.description
'Saman Amini is een intrigerende performer, bezit een groot theatraal talent en schrijft songteksten die beklijven. Hij bereikt een breed en nieuw publiek en bespreekt onderbelichte thema's.'

# data[].attributes.attachment_caption
Prijs: Wim Bary Stipendium 2023 voor Kim Karssen 

# data[].attributes.body
theaterkrant, september 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Wim Bary Stipendium 2023 voor Kim Karssen - Theaterkrant

# data[].attributes.attachment_link.description
De jury waardeert de wijze waarop Karssen een inkijk geeft in de fantasierijke en filosofische kronkels van haar eigen hoofd. 'Haar openheid en diepgaande exploratie van eenzaamheid en zingeving zijn bewonderenswaardig.'

# data[].attributes.attachment_caption
Prijs: Finn Borath en Boris de Klerk winnen Piket Kunstprijs 

# data[].attributes.body
theaterkrant, november 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
Heavy Hitters, Finn Borath en Boris de Klerk winnen Piket Kunstprijs - Theaterkrant

# data[].attributes.attachment_link.description
Dramadocent, theatermaker en schrijver Marcel Roijaards werd geëerd met de speciale juryprijs. 'In stilte en op de achtergrond is hij van enorm belang voor een hele generatie jonge, Haagse makers die allemaal vol lof over hem spreken'

# data[].attributes.body
theaterkrant, december 2023

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Crowdkill is de titel van de nieuwe performance van Anthony Van Gog. Die titel maakt je als toeschouwer enigszins voorzichtig, te meer omdat de maker is geïnspireerd door bezoekers van metal- en punkconcerten die dansend rond de moshpits agressief en ongecontroleerd om zich heen meppen. Dan zijn er ook nog die waarschuwingen voordat het publiek de zaal ingaat: 'er is een stroboscoop', 'er zijn harde geluiden' en een uitspraak van Van Gog: 'ook een onaangename ervaring is een waardevolle ervaring'.
Maar de ervaring tijdens Crowdkill is veilig en weldadig, kniebeschermers zijn niet nodig. Het stuk intrigeert en is prettig rustgevend. Ondanks of waarschijnlijk dankzij het luide, donkere, soms opzwepende basgeluid dat uit vier woofers komen. Publiek zit daaromheen, de danser beweegt er middenin.

De performer in Crowdkill is de Griekse danser Evangelos Biskas, hij studeerde aan de Fontys Dansacademie in Tilburg. Hij beweegt zowel krachtig, abrupt en hoekig als soepel, fijntjes en vloeiend. Ook beschikt hij over een uitgesproken mimiek.

Het publiek komt de zaal binnen, met of zonder oordopjes en zoekt een plaatsje om de cirkel met daarin vier enorme geluidsboxen. De ene toeschouwer zit, een ander blijft staan. Op de vloer zijn vier draden gespannen met microfoons aan de uiteinden. Die blijken het geluid van de bewegingen van de danser te verspreiden, maar in het begin van de performance ook de geluiden van de toeschouwers die een gemakkelijke houding zoeken.

Biskas zit op de grond, in een zwarte broek en met een ontbloot bovenlijf. Langzaam schuift hij door de cirkel. Dat doet 'ie laag bij de grond, hij beweegt op zijn billen, iets later ook op zijn knieën. Kronkelend en slepend. Het zaallicht is aan, de toeschouwers zien de danser en elkaar. Elke beweging is versterkt hoorbaar en klinkt als bonzen op de houten vloer.

Het patroon verandert. Biskas komt steeds meer omhoog, half overeind, bijna staand en het intense diepe basgeluid zwelt aan. Het licht is dan al gedimd. Het hoogtepunt zit halverwege de performance. Biskas staat overeind, helt voorover, naar de zijkanten, hij springt als een dolleman in het rond en zijn armen en benen bewegen alle kanten op. Inderdaad, dit doet denken aan de bewegingen van een crowdkiller tijdens een concert.

Het bijzondere van deze scène is de werking met licht en geluid. Het basgeluid is indringend, lijkt op het wentelen van de wieken van een helikopter. Het stroboscooplicht, met veel lange, donkere momenten, maakt dat dit deel van de performance oogt als fotoreportage van een uiterst geconcentreerde danser. Als toeschouwer beweeg je mee, althans het innerlijk. Het diepe basgeluid dringt het lijf binnen en resoneert in de buik, in het hart, trilt in het hoofd, bij de slapen.

Als het licht toeneemt, verandert de beweging van de danser. Hij beweegt traag, net als in het begin van de performance, maar staat rechtop en hij loopt. Hij oogt als een drenkeling met zijn natte haren en bezwete lichaam. Als iemand die uitgeput, wankelend de golvende zee uitstapt en niet weet waar 'ie is. Lange natte zwarte haren lopen als gestileerde strepen over zijn gelaat.

De Vlaamse performer en geluidskunstenaar Anthony van Gog zat op de Toneelacademie in Maastricht en studeert nu filosofie in Antwerpen. Eerder maakte hij onder meer Heartscore, een duet met twee performers met microfoons op het lijf, dicht bij hun hart. Die hartslag beïnvloedde de bewegingen en de bewegingen de hartslag.

De maker omarmt het experiment en werkt vanuit een wetenschappelijke visie. Zo is hij zeer geïnteresseerd door wat hij noemt het zelfloze lichaam. Dat is de vaststelling dat een mens geen vaste kern heeft, maar dat de identiteit zich vormt door te spiegelen aan wat buiten hem of haar gebeurt. Hij maakte Crowdkill bij Dans Brabant en Veem House of Performance.

De beschrijving van de voorstelling klinkt rationeel. Toch kijkt het publiek bij Crowdkill niet naar een wetenschappelijk experiment. Het is een indringende ervaring die binnenkomt, niet in het minst door het overweldigende, overheersende geluid uit de woofers. Als Evangelos Biskas wentelt en de sound dezelfde associatie oproept, dan smelten bewegingen en de persoonlijke ervaring kort even samen, althans ze raken elkaar.

Foto: Bas de Brouwer

# data[].attributes.attachment_link.title
Recensie Crowdkill door Anthony van Gog - Theaterkrant

# data[].attributes.attachment_link.description
Recensie: 'Crowdkill' van Anthony van Gog is een indringende ervaring die binnenkomt, niet in het minst door het overweldigende, overheersende geluid uit de woofers.

# data[].attributes.headline
Ariane Schluter, Vincent Linthorst, Porgy Franssen, Viktor Griffioen

# data[].attributes.subject
Ariane Schluter, Vincent Linthorst, Porgy Franssen, Viktor Griffioen

# data[].attributes.body
nrc, december 2023

# data[].attributes.body
volkskrant december 2023

# data[].attributes.body
volkskrant, december 2023

# data[].attributes.body
volkskrant, december 2023

# data[].attributes.headline
Ariane Schluter, Vincent Linthorst, Porgy Franssen

# data[].attributes.subject
Ariane Schluter, Vincent Linthorst, Porgy Franssen

# data[].attributes.body
volkskrant, december 2023

# data[].attributes.body
volkskrant, december 2023

# data[].attributes.body
volkskrant, december 2023