# data[].attributes.attachment_link.description
Jesteś Bogiem (2012) - "Jesteś Bogiem" w reżyserii Leszka Dawida to oczekiwany od blisko dekady film o legendarnej grupie Paktofonika, która na zawsze zmieniła oblicze polskiego...

# data[].attributes.attachment_link.description
Hip-Hop.pl - Portal społeczności hip-hopowej. Rap, graffiti, breakdance. Bieżąco aktualizowane informacje, najnowsze teledyski, Hip-Hop.pl TV, wywiady, mp3, forum, bilety na koncerty, wizytówki raperów.

# data[].attributes.attachment_link.title
HiPHOPedia :: e-Ncyklopedia polskiego hip-hopu

# data[].attributes.attachment_link.description
Informacje o artystach, zespołach, płytach, oraz innych rzeczach związanych z polskim hip hopem.

# data[].attributes.attachment_link.description
igoronco.com is your first and best source for all of the information you're looking for. From general topics to more of what you would expect to find here, igoronco.com has it all. We hope you find what you are searching for!

# data[].attributes.attachment_link.title
HIP-HOP, czyli 9 minut z rap, breakdance, graffiti, beatbox, freestyle battle, cypher, dj, c-walk

# data[].attributes.attachment_link.description
Przeczytaj opis! Dużo informacji! ~~Na wstępie dzięki za łapki, komentarze oraz oglądnięcie filmiku do końca. ~HIP-HOP, czyli 9 minut z rap, breakdance, graffiti, beatbox, freestyle battle, cypher, dj, c-walk - jest to projekt wykonany na lekcję WOSu na temat subkultur. Filmik miał ukazać (mam nadzieję, że na czas 9 minut dobrze ukazuje) subkulturę hip-hop i jej elementy.

# data[].attributes.headline
Krótka historia polskiego rapu - polska times

# data[].attributes.subject
Krótka historia polskiego rapu - polska times

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Prof. Antoni Dudek: Morawiecki wice-Kaczyńskim? Nie teraz, może jak wygra wybory

Dla zdjęcia z tygrysem ryzykowali zdrowie dziecka

Kościół przyznaje: ksiądz z Koniakowa molestował

Zimbabwe: Nieudany zamach bombowy na prezydenta Mnangagwę

Jest śledztwo FIFA w sprawie gestów piłkarzy Szwajcarii

Antyimigranckie transparenty zawisły na wiaduktach (zdjęcia)

"Sławomir nieprędko wejdzie na piedestał wielkiej sławy"

Dan Stevens: Ludzie są zawsze ciekawi, nieważne, jaka jest epoka

Prof. Antoni Dudek: Morawiecki wice-Kaczyńskim? Nie teraz, może jak wygra wybory

Mieszka w Warszawie, ale na bębnie gra dla Kolumbii

Centrum prasowe PZPN w Soczi lepsze niż gra Polaków z Senegalem

Dan Stevens: Ludzie są zawsze ciekawi, nieważne, jaka jest epoka

Zbigniew Buczkowski. Zagrał w dziesiątkach filmów, choć nie jest wykształconym aktorem

Vinnie Paul nie żyje. Współzałożyciel i perkusista Pantery zmarł w wieku 54 lat

Wojna futbolowa była krwawa, lała się krew, ginęli ludzie

Karol Lackoroński - podróżnik, kolekcjoner, erudyta

Towarzysz Lenin w Krakowie. Czy to jego miasto?

Operacja „Vittles". Największy w historii most powietrzny

Masz już dość zwykłej fotografii ślubnej? Poznaj cinemagrafiki!

Saudyjki w końcu będą mogły kierować samochodem

Dziś Dzień Ojca - złóż Tacie piękne życzenia

Ta choroba zmieniła jej życie w koszmar. Nie kontroluje ruchów ciała

Szczepienia przeciw grypie będą refundowane. Nowe zasady będą obowiązywać od 1 lipca

Zjazd absolwentów Politechniki Lubelskiej

Absolutoria na UMCS: Tak studenci żegnali się z uczelnią

Koniec roku szkolnego na wesoło - zobacz memy

Co wiesz o zasadach piłki nożnej?

[QUIZ] Rozpoznasz polskich piłkarzy na zdjęciu?

Czy rozpoznasz Warszawę z lotu ptaka? Sprawdź, czy znasz charakterystyczne miejsca stolicy

Prawdopodobnie jesz za dużo. Czy wiesz, które z tych produktów najbardziej cię utuczą? [QUIZ]

Największe gwiazdy Internetu przyjechały do Łodzi. Biorą udział w See Bloggers Łódź

Noc Kupały. Jak dawniej świętowano najdłuższy dzień w roku

Dzień Ojca. Tata nie podcinał nam skrzydeł, on w nie dmuchał...

Kuba Dobroszek

Aktualizacja:

Tede ©FOT PIOTR KRÓL / POLSKAPRESSE

Lata 90. to w Polsce nie tylko okres depeszowców, triumfów wokalistek spod znaku Justyny Steczkowskiej czy Edyty Bartosiewicz oraz rosnąca popularność disco polo. To także czas narodzin rodzimego rapu.

Dla nas rap to była czysta zajawka. Chodziliśmy do szkoły, a po lekcjach, kiedy mieliśmy wolne, robiliśmy muzykę. Całymi dniami - w tygodniu, w weekendy. To było nasze życie - mówił Rahim, członek legendarnej Paktofoniki, w wywiadzie dla studenckiego magazynu "Detalks", opisując początki sceny hiphopowej w Polsce. Nieco dosadniej ten okres wspominał Abradab: - Wierzyliśmy, że sukces tkwi w wyrazistości, więc poszukiwaliśmy jej różnymi sposobami. To wszystko połączyło się jakoś z jaraniem gibonów. Zaczęliśmy palić marihuanę, więc odbieraliśmy rzeczywistość inaczej, intensywniej. Choć patrząc na obecny wysyp nowych składów hiphopowych, może się to wydać nieprawdopodobne, ale rap to wciąż muzyka elitarna. Tak jak jeszcze kilkanaście lat temu.

Lata 90. to interesujący okres w historii naszego kraju nie tylko ze względu na transformację ustrojową. Odkąd Depeche Mode wydali kultową płytę "Violator" ze słynną różą na okładce, subkultura depeszów odważniej wkroczyła do Polski, a popularność święciło pogardliwe powiedzenie: Depeszowca wal z butowca. Dzięki Andrzejowi Horubale, szefowi rozrywki Programu 1 TVP w latach 1994-1996, Polacy pokochali wokalistki spod znaku Justyny Steczkowskiej, Edyty Bartosiewicz i Kasi Kowalskiej. Potrzebujący muzyki wyłącznie do tańczenia odnajdywali się w święcącym triumfy nurcie disco polo, a i pop wydawał się dużo bardziej ambitny niż obecnie - na pewno wciąż pamiętacie charakterystyczną melodię z "Flecików" Kayah, prawda? Do tego dochodził powoli rozwijający się rynek koncertowy, dzięki któremu w 1996 r. zobaczyliśmy w Warszawie samego Michaela Jacksona z jego spektakularnym "HIStory Tour".

I gdzieś między "Białym misiem" a "Dziewczyną szamana", między kolejnymi przebojami przynoszonymi przez britpop, na uboczu, wśród blokowisk i dymu ze skrętów marihuany, znajdował się rap. Towarzyszyły mu nieodłączny walkman, czapki z daszkiem i szerokie spodnie. - Na tle tego, co się działo w polskiej muzyce, byliśmy kosmitami - przyznał Abradab w rozmowie z "Newsweekiem". Kaliber 44, założony przez niego w 1994 r. skład hiphopowy, to absolutny ewenement na polskim rynku muzycznym. Grupa produkująca tzw. psychorap szybko zyskała popularność wśród rodzimej młodzieży, a jej płyty zapisały się złotymi wersami nie tylko w historii polskiego hip-hopu, ale w historii polskiej muzyki w ogóle. Gdzieś równoległe aktywność zawodową rozpoczynali Liroy, Tede i Peja.

Jednym z członków Kalibra był Piotr Łuszcz - Magik - osoba, którą ludzie nie tylko z branży określają mianem artysty kompletnego. Filar najpierw Kalibra 44, a potem Paktofoniki - grupy, o której traktował przebój kinowy "Jesteś bogiem". Rahim tak wspominał powstanie utworu, w którym trójka młodych chłopaków ze Śląska rapowała: "(...) ty też jesteś bogiem, uświadom to sobie, sobie". - Kiedy Magik pierwszy raz zarapował mi fragment "Jestem bogiem", oczy wyszły mi na wierzch. Zadzwonił i nawijał: "Jestem bogiem, jestem bogiem", a jego mama gdzieś w tle: "Tak, chyba samozwańczym".

Eksperci nie mają wątpliwości - hip--hop się przyjął, ponieważ bodaj jako jedyny gatunek muzyczny dosadnie opowiadał o rozczarowaniach transformacją ustrojową. - Te teksty były jeszcze bardziej autentyczne niż wyznania punkowców z lat 80. - mówi mi osoba pracująca w jednej z wytwórni hiphopowych. - Dokładnie z tego samego względu popularność zyskał film "Psy". On też pokazywał, że w tej nowej rzeczywistości nie jest wcale tak spoko - dodaje. Jest to o tyle fascynujące, że hip-hop początkowo nie mógł liczyć na przesadne zainteresowanie ze strony mainstreamowych mediów. Tak jest w sumie do dzisiaj - szersza publiczność przypomina sobie o rapie dopiero przy okazji premiery filmu "Jesteś bogiem" czy dzięki egzotycznym duetom w stylu Focusa i Dody.

Magik popełnił samobójstwo w 2000 r. Wyskoczył przez okno swojego katowickiego mieszkania, osiem dni po premierze płyty "Kinematografia". Raperzy, którzy mieli okazję z nim pracować, podkreślają, że tym samym skończył się w polskim hip-hopie pewien ważny okres. Fani do dziś prześcigają się w analizie twórczości Łuszcza pod kątem późniejszych, tragicznych wydarzeń. Na forach internetowych czytamy, że w odtworzonym od tyłu utworze "Plus i minus" (Magik napisał słowa) słyszymy: "Jeszcze cztery". Kawałek opublikowano w 1996 r., a więc cztery lata przed samobójczą śmiercią autora.

W handlu zarabia się coraz lepiej. To bój o pracowników - tych wciąż w całej...

# data[].attributes.attachment_link.title
Ławka, chłopaki z bloków... krótka historia polskiego rapu

# data[].attributes.attachment_link.description
Prof. Antoni Dudek: Morawiecki wice-Kaczyńskim? Nie teraz, może jak wygra wybory Dla zdjęcia z tygrysem ryzykowali zdrowie dziecka Kościół przyznaje: ksiądz z Koniakowa molestował Zimbabwe: Nieudany zamach bombowy na prezydenta Mnangagwę Jest śledztwo FIFA w sprawie gestów piłkarzy Szwajcarii Antyimigranckie transparenty zawisły na wiaduktach (zdjęcia) "Sławomir nieprędko wejdzie na piedestał wielkiej sławy" Dan Stevens: Ludzie są zawsze ciekawi, nieważne, jaka jest epoka Prof.

# data[].attributes.attachment_link.description
Intro filmu o początkach b-boy'ingu w Kielcach i całej Polsce...

# data[].attributes.attachment_link.title
Blokersi. Cały film, bardzo dobra jakość.

# data[].attributes.attachment_link.description
2001 rok "Jest to film dokumentalny powiązany z polską kulturą hip-hopową, przedstawiający życie polskiej młodzieży w wielkich aglomeracjach. Głównymi bohaterami są Peja (Slums Attack) i Eldo (Grammatik). Opowiadają oni o swoim życiu, dzieciństwie, dorastaniu, hip-hopie, problemach i kolegach. Ich opowieści są przeplatane wywiadami ze znanymi raperami i dziennikarzami.

# data[].attributes.body
Rodzaj specyficznego i unikatowego tańca z dużą liczbą elementów siłowo-sprawnościowych, oraz kroków wykonywanych „w parterze”, czyli rękami i nogami (a często całym ciałem) na ziemi. Osoba tańcząca breakdance to b-boy/biboj(mężczyzna) lub b-girl/bigerl (kobieta). Jest to skrót od słowa break-boy/breakdance-boy. Po raz pierwszy słowa "b-boy" użył DJ Kool Herc na jednej z międzyblokowych imprez (block party/street jam). Taniec ten narodził się w latach 70. w Bronksie, dzielnicy Nowego Jorku

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Rap w Polsce wciąż nie jest uznawany przez stare media za główny nurt, jak ma to miejsce w Stanach, ale już nie można mówić o nim jak o muzyce niszowej. Czy subkulturze. „Sub" są raczej wszystkie inne gatunki, które mogą się tylko modlić o popularność i zasięg jaki mają raperzy. Nawet takie tuzy popu jak Doda nie są w stanie równać się choćby z Pihem, który, delikatnie mówiąc, nigdy nie tworzył treści przystępnych dla masowego odbiorcy. Zresztą, o tym jakiej muzyki świadomie słuchają Polacy już pisałem.

Dziś o czymś innym. Dziś o tym, jak rap wpływa na mowę potoczną.

Za sprawą ogromnej grupy słuchaczy tego gatunku, hermetyczny slang przenika się z językiem codziennym. Wiele osób nie zdaje sobie z tego zupełnie sprawy, ale część zwrotów, którymi posługuje się na co dzień pochodzi właśnie z rapowych kawałków. Podejrzewam, że Tobie też zdarza się rzucić jakieś hasło z utworu Molesty, Pezeta, czy Tedego nie mając o tym pojęcia. Lub, co gorsza, nie wiedząc, co tak naprawdę oznacza. Spoko, teraz już będziesz wiedział.

1. Propsy - w Stanach ten zwrot jest obecny niemal od zawsze i używa się go w momencie, gdy jeden raper chce wyrazić uznanie dla twórczości drugiego rapera. W Polsce po raz pierwszy został zauważony na płycie Zkibwoya „Obskurw King" i momentalnie rozprzestrzenił się poza środowisko. Gimbaza, hipsterzy i branża reklamowa uznała go za swój i używa jako modniejszego synonimu zwrotu „dobra robota", bądź „szacuneczek".

2. Diss - mało kto o tym wie nawet wśród hiphopowców, ale to skrót od „disrespect", czyli „brak szacunku". Pierwszym polskim dissem był utwór „Anty" Nagłego Ataku Spawacza, w którym mocno obrywa się Liroyowi. Panowie z Poznania porównywali kielczanina do narządów płciowych, kwieciście dając wyraz temu, że za nim nie przepadają. Obecnie sformułowanie zostało zdewaluowane i określa się nim nieprzychylny komentarz w internecie skierowany do konkretnego adresata.

3. Zajawka - to już w zasadzie archaizm i raczej nie słyszy się go na nowszych płytach. Słowo zostało bardzo mocno wyeksploatowane w okresie pierwszego boomu na hip-hop, w latach 2001-2005. Jest synonimem „pasji"/„entuzjazmu". Co ciekawe, wcześniej funkcjonowało jako odpowiednik „teasera"/"trailera"/"sampla".

4. Koks posypany - znaczy tyle co „kokaina jest gotowa do spożycia". Rzadziej słyszy się to na żywo, częściej czyta w internecie przy okazji szydzenia z czyjejś nieudolnej próby lansu i imprezowania na pokaz. Te słowa miał wypowiedzieć Krzysztof Kozak - legendarny wydawca, współpracujący z takimi zespołami jak Wzgórze Ya-Pa 3, Warszafski Deszcz, czy z DJem 600v. Jednak na filmiku, na którym ten tekst pada po raz pierwszy, słychać, że wypowiadany jest przez Piha - rapera z Białegostoku.

[emaillocker]

5. Hajs się zgadza - chyba nie istnieje grupa społeczna z dostępem do internetu, przez którą nie przewinąłby się ten greps. Jest używany dosłownie wszędzie. Dwoiłem się i troiłem, żeby dojść do tego, kto jest autorem najpopularniejszego tekstu o tym, że suma pieniędzy jest adekwatna do oczekiwań. Wszystko wskazuje na to, że nie jest nim ani Gural, ani Wini, ani Tede, a Seba (Sebastian Muliński). Jeden z twórców niegdyś największego portalu i forum o hip-hopie - Hip-Hop.pl.

6. Bauns - w etymologicznym ujęciu, słowo to określało odłam rapu skupiający się na imprezach, używkach, dziewczynach, drogich ciuchach i drogich autach. Czyli szeroko pojętej zabawie. Bounce'owe bity były najczęściej szybsze, niż te klasyczne i charakteryzowały się cykaniem - gęstszym ułożeniem hi-hatu. Prekursorami baunsu w Polsce byli Tede, Borixon i Onar, i to oni rozpropagowali to pojęcie, robiąc z niego zamiennik „imprezy tanecznej".

7. Ziomek - historia „ziomka" jest o tyle ciekawa, że zanim kultura masowa wyciągnęła go z rapu, robiąc z niego oficjalny odpowiednik kumpla, to hip-hopowcy wyciągnęli go ze staropolskiego. Kilka stuleci temu mówiono tak na osobę pochodzą z tego samego kraju bądź okolic - rodaka, krajana.

8. Bakać - tak, to ten czasownik związany z odurzaniem się marihuaną. Swoją popularność zawdzięcza Joce i Dabowi z Kalibra 44. Panowie w 2000 roku na jego cześć postanowili nazwać swoją koncertową ekipę Baku Baku Składem.

9. Pozdro 600 - założę się o dobrą pizzę, że nikt z Twoich znajomych nie wie, że to nie rdzenne młodzieżowe powiedzonko na do widzenia. To zwrot jakim zostaje pozdrowiony DJ 600v na jednej ze swoich płyt. Szerzej pisałem o tej monstrualnej pomyłce przy okazji zwrotów, których ludzie nie rozumieją.

10. Swag - jak byłem w podstawówce modne dzieciaki chciały mieć szpan, w liceum lans, a teraz swag. Zasadniczo chodzi o to samo - dobre ciuchy i wyróżnianie się z tłumu. Po raz pierwszy w polskim utworze „swag" pojawił się dopiero w maju 2012 roku. Przyjął się.

11. Mordo - w ostatnim czasie najpopularniejszy synonim do „kolego", występujący w zasadzie tylko w wołaczu. Od 2006, kiedy oficjalnie zadebiutował w utworze „Osiedlowa saga" warszawskiego zespołu Bez Cenzury, stopniowo przybierał na sile, aż wyszedł ze środowisk młodzieżowo-imprezowych i wkradł się tak że w świat korporacyjny. „Mordo, wyślij mi na asapie fidbek, bo muszę klepnąć akcept tego projektu" - czy to mogłoby brzmieć piękniej?

Jeśli o czymś zapomniałem, a jest na tyle często używane, że warto to odnotować, to śmiało.

autorem zdjęcia w nagłówku jest raphaelstrada

[/emaillocker]
Przy okazji, napisałem pierwszą w Polsce powieść o hip-hopie, ukazującą drogę od zera do bożyszcza nastolatków. Więcej na jej temat dowiesz się na oficjalnej stronie - www. Lunatycy.com - lub w poniższym filmie.

Jeśli wchodzisz na Youtube, to widzisz, że od 16 marca nie ma dnia, żeby na karcie na czasie nie było jakiegoś numeru Taconafide. Jeśli używasz Spotify, to wiesz, że na liście przebojów „Polska Top 50" pierwszych 15 pozycji, to kawałki z „Somy". Byłoby więcej, ale płyta ma tylko 15 utworów. Jeśli ostatni miesiąc spędziłeś pod kamieniem, ewentualnie żyjesz w średniowieczu i nie masz internetu, to szybkie streszczenie.

Taconafide = Taco Hemingway + Quebonafide

Quebonafide = w tym momencie najpopularniejszy raper w Polsce, który przeszedł drogę od nikogo znikąd do autora platynowych płyt

Taco Hemingway = ten koleś od piosenek o Warszawie, który solowym koncertem wyprzedał Torwar

„Soma" = wspólna płyta jednego i drugiego

„Soma" + internet = broń masowego rażenia

To jaki sukces osiągnęli panowie na przestrzeni ostatnich 12 miesięcy osobno, to się na kalkulatorze na mieści. Dzikie wyświetlenia, dzika sprzedaż płyt, dzikie rzesze fanów. Teledysk na Madagaskarze, koncert na wcześniej wspomnianym Torwarze, billboard na najwyższym budynku w centrum stolicy, pielgrzymki słuchaczy pod domem. Cytując jeden z ich singli „to już movement, a nie muzyka". Gdyby Beatlesi byli z Polski i chodzili w dresach, to mielibyśmy nowych Beatlesów.

Co mogło wyjść z połączenia ich mocy? Kapitan Planeta? Napad na bank bez kominiarek? Głos pokolenia? Na pewno tęczowa fala miłości od fanów i burzowe gównobicie od antyfanów.

Ci drudzy rzucają kałem na lewo i prawo, wymieniając pozycje z czarnej listy zarzutów, która zaczyna się na skoku na kasę i kończy na skoku na kasę. Przy okazji przylepiając duetowi łatki „dla gimbusów", „to nie jest prawdziwy rap" i „nie da się tego słuchać". Gdyby to były głosy anonimowych cebulaków, nawet bym nie przerywał układania jedzenia w lodówce według dat ważności, ale gdy takie bąki puszczają osoby siedzące w popkulturze oboma pośladkami, to te serki homogenizowane muszą poczekać.

To po kolei.

KAŻDA płyta Taco Hemingwaya jest dostępna ZA DARMO na Spotify i YouTube. KAŻDA płyta Quebonafide jest dostępna ZA DARMO na Spotify i YouTube. Płyta Taconafide wyszła w piątek. I jest dostępna ZA DARMO na Spotify i YouTube.

Gdy idę do restauracji na pizzę, nie pytam kucharza, czy śpi z drożdżami pod poduszką, śpiewa ody do mozzarelli pod prysznicem i ma wytatuowany przepis na ciasto na przegubach. Nie interesuje mnie, czy od piaskownicy marzył o kręceniu placków, czy robi to wyłącznie dlatego, że średnio jara go spanie na dworcu. Obchodzi mnie wyłącznie to, czy smakuje mi jego pizza. Motywację mam pod kością ogonową.

Taco i Quebo zrobili taki krążek, że zamówiłem dokładkę.

Nie, kurwa, dla ginących gatunków zwierząt. Kultura, rozrywka, sztuka powinna powstawać wyłącznie z wewnętrznej potrzeby zmarnowania sobie życia na byciu twórcą. Dlatego Nolan reżyseruje filmy za dobre słowo, Penderecki gra koncerty co łaska, a Stephen King pisze książki, bo to oryginalny sposób na zniszczenie kręgosłupa. Ile czasu spędzasz z czyjąś tabelką w Excelu, a ile z ulubionym kawałkiem? Mimo to, nie piszesz do ludzi pracujących w korpo, że powinni uzupełniać arkusze z pasji, a nie dla pieniędzy.

Pomijając, że nie wiem, co złego jest w posiadaniu młodych odbiorców...

Znowu jak Platon muszę wpuszczać to światło do jaskiń

Chcieli nowy trójkąt z Taco, to nie quesadilla

Wsadzę swoich w pierwszą klasę jak Rudolf Kastner
i wybuduję nowy świat no bo, suko, stać mnie

Trudno topić smutki jak się nauczyły pływać
tak rozbita, bo zrobiłaś sobie w moim sercu biwak,
ale nie maż się dziewczyno, namalujesz to jak Frida,
chociaż obraz siebie, który zostawiłem może się rozmywać

...to osobiście złożyłbym petycję o przywrócenie gimnazjów, gdyby dzieciaki rozumiały wersy o takim poziomie skomplikowania.

Też nie jestem fanem auto-tune'a, też wolałbym mniej smętów o tym, kto się rozstał z dziewczyną i też męczą mnie gadki o kasie z natężeniem 100euro/minutę, ale ta płyta to jest światowym poziom. Przede wszystkim pod kątem brzmienia i tego jak to płynie. I gdyby chłopaki rapowali po angielsku, to nikt by się nawet nie zająknął, tylko chłodził przy tym łokcie w golfie dwójce.

No z pewnością nie ten z '98. Jakiś czas temu już wyszliśmy z jaskiń i okazało się, że bez sylabizowania przez zęby i jebania policji w każdej zwrotce, też da się rapować po polsku. Quebonafide nagrał 10 płyt, z czego 4 w zeszłym roku, zapraszając na nie zarówno królów polskiego podziemia, jak i KRS One'a. Myślę, że na 11-tej naprawdę nie musi udowadniać swojej wartości typom, którzy dzień zaczynają od opalania fifki i technicznie zatrzymali się na rymowaniu czasowników.

Soma - napój rytualny, opisywany w Wedach, sporządzany z soku rośliny o nazwie soma. Działał oszałamiająco oraz wzmagał wewnętrzny żar. Dawał moc dokonywania wielkich przedsięwzięć poprzez zwiększenie możliwości manasu, jednego ze składników psychiki ludzkiej w ujęciu religii wedyjskiej.

Tak nazywa się płyta Taconafide i taki też wywołuje efekt wśród słuchaczy. Gratuluję Panowie, dobra robota!
Przy okazji, napisałem pierwszą w Polsce powieść o hip-hopie, ukazującą drogę od zera do bożyszcza nastolatków. Więcej na jej temat dowiesz się na oficjalnej stronie - www. Lunatycy.com - lub w poniższym filmie.

Znaki diakrytyczne to te wszystkie ogonki nad lub pod literkami, które tworzą ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż i sprawiają, że nasz język tak piękny. I można stworzyć tak cudne zdanie jak „Zażółć gęślą jaźń". A także kilka innych, wykorzystywanych częściej niż to poprzednie, na przykład „Na górze róże, na dole też, tak słodko marszczysz nosek, gdy jesz", czy „Żono, trzeba przetrzeć stół". Niektórzy niestety o tym zapominają, ignorując ogonki i pisząc bez nich, zwłaszcza w szybkiej komunikacji w postaci wiadomości na Facebooku, czy w smsach, przez co dochodzi do licznych nieporozumień.

Dlaczego znaki diakrytyczne są tak ważne? Bo...

...„potrzebne mi tu cięcie", to nie to samo, co „potrzebne mi tu ciecie", gdy piszesz to do krawców.

...„wstaw mnie tam całą" , to nie to samo, co „wstaw mnie tam cala", gdy piszesz to do grafika.

...„zostało jeszcze trochę wódy", to nie to samo, co „zostało jeszcze trochę wody" , gdy piszesz to do znajomych pytających, czy wpaść na imprezę.

...„nie podoba mi się to żądanie", to nie to samo, co „nie podoba mi sie to zadanie", gdy piszesz to w korespondencji rozwodowej.

...„kiedy wesele? 6-go mają", to nie to samo, co „kiedy wesele? 6-go maja", gdy piszesz to do partnerki, która ma pójść z Tobą na przyjęcie.

...„jest super, sobota jest błoga!" , to nie to samo, co „jest super, sobota jest bloga!", gdy piszesz to do dziewczyny pytającej, czy masz wolny weekend.

I oczywiście „dobra, zgadzam się, poczuj jak spływa na ciebie moja łaska", to zupełnie co innego niż „dobra, zgadzam sie, poczuj jak splywa na ciebie moja laska", gdy piszesz to do kogokolwiek.

Tak że tego, ogonki są fajne, polecam.

Nie widziałem wszystkich filmów o superbohaterach jakie wyszły w historii kinematografii, ale widziałem ich całkiem sporo. W tym nieco kpiącego z tematu „Ant-mana", próbującego zredefiniować temat „Kick-ass" i nic nie wnoszącego do tematu ostatniego „Supermana", jednak żaden z nich nie był tak słaby jak „Deadpool". To zdecydowanie najgorszy film o komiksowym bohaterze jaki widziałem i kompletnie, ale to kompletnie nie rozumiem spuszczania się nad nim, które zaczęło się grubo przed premierą i wciąż trwa.

Czemu „Deadpool" to kupa na trawniku, w którą lepiej nie wpaść?

W każdym rozrywkowym filmie są żarty, czasem nawet pojawiają się w polskich komediach, to normalne, oczywiste i na miejscu. Tyle, że żeby żarty podnosiły wartość filmu, a nie pierdoliły go po całości, muszą być jak przyprawy w potrawie kulinarnej. Po pierwsze muszą być odpowiednio dobrane, po drugie muszę być dodatkiem, a nie główną istotą dania. Tutaj, nie dość, że główna postać rzuca beton za betonem, jakby stawiała nowe osiedle, to jeszcze robi to NON STOP, co kurewsko męczy widza.

Najwyraźniej do nikogo z twórców nie doszła prawidłowość, że liczy się jakość, a nie ilość.

Reżyser pozazdrościł osobom odpowiedzialnym za „House of cards" burzenia czwartej ściany i zwracania się bezpośrednio do widza, najwyraźniej stwierdzając, że jeśli dany zabieg raz gdzieś się sprawdził, to można go już wszędzie dowolnie implementować. Zapomniał tylko o jednym - „House of cards" nie było tytułem science-fiction, w którym najistotniejszą kwestią jest to, aby widz uwierzył w przedstawiony mu w filmie świat. Jaki jest efekt tego, że Ryan Reynolds zwraca się z ekranu bezpośrednio do Ciebie, raz po raz informując Cię, że to tylko film, który oglądasz w kinie? Cały czas sobie o tym przypominasz i za cholerę nie jesteś w stanie wczuć się w sytuację głównego bohatera. Bo przecież to tylko głupi film.

Brawo, o to chodziło!

Jeśli naprawdę musisz iść na ten niewypał do kina, to wybierz się na jakąś wersję dla obcokrajowców bez polskich napisów, czy coś, bo polskie tłumaczenie sucharzące już i tak suche żarty, do reszty zepsuje Ci ten seans.

Oryginał:

- We can fight this.
- You're right. Cancer is only in my liver, lung, prostate and brain. All thing I can live without.

Tłumaczenie:

- Damy radę.
- Jasne. Rak ogarnął tylko wątrobę, płuca, prostatę i mózg. Przeżyję bez nich.

Ten akapit zdradza fabułę, więc jeśli jesteś jednym z tych, którzy pod każdym tekstem na temat danego tytułu musi wklepać „UWAGA TU SOM SPOJLERYYY!!!!!!11JEDENJEDEN", to omiń go. Aczkolwiek, fabuła jest tak infantylna, że już po kwadransie będziesz wiedział jak się kończy i będziesz zażenowany tym, że twórcy robią z tego jakieś wydarzenie. No chyba, że oglądając „Zbuntowanego anioła" nie spodziewałeś się, że Milagros i Ivo wezmą ślub. Wtedy faktycznie możesz być zaskoczony.

Otóż cały film oparty jest na tym, że główny bohater ma raka i żeby od niego nie umrzeć, zgadza się na zmutowanie swoich genów. Skutek jest taki, że staje się nieśmiertelny, ale coś mu się dzieje ze skórą i brzydko wygląda. Nie widać mu przez nią kawałków mięśni, czy mózgu, jak w komiksie, tylko po prostu brzydko wygląda. Jakby był poparzony albo za szybko się zestarzał. Co w związku z tym? Tytułowy Deadpool wstydzi się pokazać z taką brzydką skórą swojej narzeczonej - która, zaznaczmy, szaleńczo go kocha na dobre i na złe, chciała go hospitalizować w trakcie rozwoju nowotworu, a poza tym jest z patologicznej rodziny i naprawdę niejedno gówno w życiu widziała - więc przez kilka lat nie daje jej znaku życia. Ona wypłakuje sobie oczy, bo straciła ukochanego, a on przez ten czas ściga człowieka, który zmutował mu te geny, żeby je odmutował.

Kumacie, koleś, który był w poważnym związku opartym na mocnej miłości z wzajemnością, pozwala myśleć swojej partnerce, że nie żyje, tylko dlatego, że ma brzydką twarz. Brzmi sensownie nie?

Oczywiście pod koniec filmu okazuje się to, co było jasne jak skóra albinosa od początku i naprawdę nie trzeba się wychowywać na kreskówkach z X-menami, żeby na to wpaść - zmutowanych genów nie da się odmutować. Ale suspens, co? No, boki zrywać jaka ironia losu. HAHAHAHA. ALE ŚMISZNE. HAHAHAHA. PRZEZ CAŁY FILM BIEGAŁ ZA TYPEM, ŻEBY MU NAPRAWIŁ TWARZ, A TYP MÓWI, ŻE SIĘ NIE DA. HAHAHAHA. ALE BEKA. HAHAHAHA.

To już nawet nie chodzi o to, że topiąc widza w „żartach" o waleniu konia trudno sprawić, aby przejął się sercowymi rozterkami głównego bohatera, czy jego problemami ze zdrowiem. Chodzi o to, że jest granica kiczu i tandety jaką można widzowi wepchnąć przez gardło, a „Deadpool" ją przekracza.

W momencie kiedy widzisz, że reżyser upadla nawet X-menów występujących w tym tytule, robiąc z nich ciapowate niedorajdy, zastanawiasz się, czy „Deadpool" nie miał być tym dla filmów o superbohaterach, czym „Straszny film" był dla horrorów. Jednak ostatecznie dochodzisz do wniosku, że nie. Bo „Straszny film" był śmieszny.

# data[].attributes.attachment_link.title
11 zwrotów z hip-hopowego slangu, które weszły do potocznej mowy

# data[].attributes.attachment_link.description
Rap w Polsce wciąż nie jest uznawany przez stare media za główny nurt, jak ma to miejsce w Stanach, ale już nie można mówić o nim jak o muzyce niszowej. Czy subkulturze. „Sub" są raczej wszystkie inne gatunki, które mogą się tylko modlić o popularność i zasięg jaki mają raperzy.

# data[].attributes.attachment_link.description
This is the first vid of the new evolved style that i do trying to stretch out letters more and so on... I am currently having trouble with my go pro and the ipad i edit and upload my vids with so for the next few weeks it may just be raw footage till i can resolve the problem thanks again for all support and love !

# data[].attributes.body
Zwyczaj pisania po murach celem przekazania określonych treści miał swoje początki już w czasach starożytnych.
Początki graffiti w dzisiejszym tego słowa znaczeniu sięgają przełomu lat 60. i 70. XX wieku, kiedy to popularne stały się tzw. tagi – wykonane flamastrem lub farbą stylizowane zapisy imion/pseudonimów młodych ludzi, którzy w ten sposób znakowali teren.
Ostatnio jednak graffiti nie jest tylko wyrazem buntu i oznakowania a grafficiarze umieszczają swoje dzieła na budynkach prywatnych przedsiębiorstw czy punktów usługowych, tworząc w ten sposób specyficzną dla tych jednostek reklamę zewnętrzną.

# data[].attributes.body
Nazwa zbiorcza dla różniących się tematem i przeznaczeniem elementów wizualnych, np. obrazów, podpisów lub rysunków, które są umieszczane w przestrzeni publicznej lub prywatnej za pomocą różnych technik. Zazwyczaj tworzone jest anonimowo i bez odpowiednich zezwoleń lub – rzadziej – za zgodą albo na zamówienie właściciela pomalowanego obiektu, jak np. graffiti „Łobez – plan miasta” wykonany przez miejscowych twórców.

Graffiti, szczególnie nielegalnie umieszczane w przestrzeni publicznej, przez jednych traktowane jest jako akt wandalizmu, przez innych – jako forma sztuki.

# data[].attributes.body
Charakteryzuje się między innymi tym, że w dużej części skupia się na opisie sytuacji i przestrzeni życia codziennego. Jest ona nie tylko opisem miejskiego życia, lecz również artystyczną kreacją, która narzuca pewien sposób widzenia świata i problemów.
RAPER jest w tym wszystkim osobą, która spełnia funkcje obserwatora, komentatora czy interpretatora.

# data[].attributes.body
Charakterystyczny dla członków subkultury hip-hopowej jest swobodny , wręcz luzacki styl. Noszą się podobnie jak skejci czy raperzy. Najważniejsze są luźne ubrania, koniecznie markowe, obszerne bluzy z kapturami i nisko opuszczone spodnie- lenary. Chodź odchodzą już od takiej mody, ponieważ dla nich hip- hop to bardziej filozofia i styl bycia niż moda.

# data[].attributes.body
Rodzaj improwizowanej ekspresji wokalnej, polegającej na rytmicznym wypowiadaniu słów i ich rymowaniu.

# data[].attributes.attachment_link.title
Bapka - Filipek @ BITWA O ZDOLNY ŚLĄSK 2014 @ 2 eliminacje

# data[].attributes.headline
Wielka Bitwa Warszawska - najpopularniejsze wydarzenie PL

# data[].attributes.subject
Wielka Bitwa Warszawska - najpopularniejsze wydarzenie PL

# data[].attributes.attachment_link.title
10. Freestyle - Wujek Samo Zło - DJ 600V Hip-Hop Produkcja ( Jasna strona )

# data[].attributes.attachment_link.description
10. Freestyle - Wujek Samo Zło - DJ 600V Hip-Hop Produkcja ( Jasna strona ) Produkcja hip-hop -- pierwszy album DJ 600V. Pierwotnie było to wydanie dwukasetowe, później ukazało się w wersji dwupłytowej. Zapraszamy na: https://www.facebook.com/rapklasyktv Przesłuchaj całą płytę: https://www.youtube.com/playlist?list=PL71263B5DFB320B5D Subskrybuj: http://www.youtube.com/user/rapklasyktv?sub_confirmation=1

# data[].attributes.body
Wśród współczesnych hipotez dominuje teza, rap bitwa (MC battle) narodziła się na bazie długiej tradycji wymiany rytualnych obelg przy akompaniamencie muzyki wśród społeczności afroamerykańskiej w USA.
Jest to szczególny i ciekawy przykład nowoczesnej walki na słowa, podczas której uczestnicy walczą za pomocą rapowanych obelg. W Polsce jest wiele wydarzeń o takiej tematyce np : Wielka Bitwa Warszawska, Wielka Bitwa Szczecińska, Bitwa o Stocznie

# data[].attributes.body
To nie taniec, ani nie muzyka, tylko cała kultura, filozofia, sposób bycia, pewna idea łącząca w praktyce kilka elementów, tj. taniec, muzyka, graffiti. Dlatego też pionierzy tego gatunku chcąc wyodrębnić tożsamość tego tańca, używają określenia Hip-Hop Dance, albo po prostu New school hip-hop, zwracając jakby uwagę na ciągle zmieniające się oblicze i nową jakość tańca, który wciąż niezmiennie tkwi w tradycjach sztuki ulicy.

# data[].attributes.body
Styl muzyczny.
Rapowanie to sposób melodeklamacji – rytmiczne wyrzucanie słów do beatu.

# data[].attributes.body
Polski hip hop to subkultura jakich wiele. Od końca lat 40-tych ubiegłego stulecia, gdy zrodził się termin "subkultura", łatwiej było nam te subkultury  rozróżniać mimo tego, że powstał ich wielki wykwit.

Do Polski Hip Hop trafiał etapami, a jego elementy rozwijały się w różnych okresach czasowych. Jako pierwszy zawitał bboying. Już na początku lat ’80 garstka ludzi z różnych miast próbowała uczyć się tańczyć. Jednym z nich był Szczecin, w którym grupa młodych osób założyła pierwszą polską ekipę bboyów o nazwie Be-Bop. Panowie założyciele rozpoczęli nieprzerwany okres zainteresowania bboyingiem w Szczecinie. Jednak pełny Hip Hop ze wszystkimi elementami pojawił się w Szczecinie na początku lat ’90, rozpoczynając tym samym erę Szczecina. Bodajże pierwszej stolicy Hip Hopu w Polsce. Wpływ na to miały osoby reprezentujące wszystkie elementy kultury.

W 1991 roku uczniowie grupy Be-Bop założyli legendarny skład o nazwie Broken Steps. Szczecińscy bboye przez bardzo długi okres byli zaliczani do najlepszych polskich tancerzy. Na przełomie 92 i 93 roku zaczęło pojawiać się pierwsze graffiti. Rok później kilku młodych malarzy założyło United Clan, jedną z najlepszych polskich grup graffiti. W 1994 roku powstała także grupa PJL łącząca jazz z rapem. Niedługo po tym, po małych zmianach personalnych, PJL przeistoczył się w Snuz. Pierwszą szczecińską grupę stricte rapową. Istotny wpływ na propagowanie oraz rozwój Hip Hopu w Szczecinie miał także Magazyn Wudoo, audycja hip hopowa będąca pierwszą w Szczecinie i jedną z pierwszych w Polsce.

W ten sposób w pełni rozwinięta kultura Hip Hop trafiła do Szczecina znajdując w nim aktywnych i biernych odbiorców. Choć wielu uważa, że Szczecin od dawien dawna nie jest już stolicą polskiego Hip Hopu, to jednak nadal zajmuje on bardzo ważne miejsce dzięki szczecińskim didżejom, muzykom, tancerzom oraz malarzom.

# data[].attributes.body
Nieformalne grupy młodzieżowe o charakterze podkultur są otoczeniem, w którym dorastające jednostki poszukują możliwości samodzielnego działania, własnego miejsca w otaczającej rzeczywistości, pozycji społecznej, własnej ważności i znaczenia. Umożliwiają młodym osobom samorealizację w różnych dziedzinach życia, często poprzez kwestionowanie, negację bądź nawet odrzucenie norm i wartości uznawanych przez większość społeczeństwa. Pozwalają na redukcję napięć psychicznych i frustracji związanych z brakiem poczucia bezpieczeństwa, zrozumienia przez otoczenie lub też z niezrozumieniem przez nich otoczenia. Pomagają zapomnieć o kłopotach, ułatwiają rozwiązywanie problemów, często nierozumianych lub bagatelizowanych przez dorosłych. Młodzież w grupach o znamionach podkultur czuje się potrzebna i akceptowana.

# data[].attributes.headline
Definicja Subkultury wg. Mirosława Pęczaka

# data[].attributes.subject
Definicja Subkultury wg. Mirosława Pęczaka

# data[].attributes.body
to względnie spójna grupa społeczna, pozostająca na marginesie dominujących w danym systemie tendencji życia społecznego, wyrażająca swoją odrębność, poprzez zanegowanie lub podważanie utrwalonych i powszechnie akceptowanych wzorów kultury

# data[].attributes.body
Marceli Śmiałek, SUBKULTURY MŁODZIEŻOWE W POLSCE WYBRANE ZAGADNIENIA, CENTRUM SZKOLENIA POLICJI, Legionowo 2015
Miłosz Miszczyński, HIP HOP W POLSCE OD BLOKOWISK DO KULTURY POPULARNEJ, warszawa 2015
Andrzej Buda,
HISTORIA KULTURY HIP HOP W POLSCE 1997-2013, wydanie 2001
Stanisław List, HIP HOP OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA SUBKULTURY, Tarnobrzeg 2014
Andrzej Buda, ENCYKLOPEDIA HIP HOPU, WYD 2016
Węcławek, Flint, Kleyff, Cała, Jaczyński Antologia polskiego rapu, Warszawa 2014

# data[].attributes.body
zapoczątkowanie
zmiany
rozwój
idea
odrębność,
nie akceptacja
wygląd
postawa
aktywność
MUZYKA
HIP HOP
BREKDANCE
GRAFFITI
RAP
DISY
BITWY SŁOWNE (BEEF)
BITWY TANECZNE
NIEZALEŻNOŚĆ
BLOKOWISKA
LUŹNY STYL
PASJA
RYMY
BUNT