# data[].attributes.body
Hægt væri að nota bókina til þess að æfa upplestur og leikræna tjáningu.

# data[].attributes.body
Hægt væri að notast við Umræðu- og spurnaraðferðir líkt og uppsett réttarhöld og setja upp smá sirkus í kringum það. Sakborningar gætu verið Voldemort og drápararnir, sækjandi Barty Crouch og dómari Albus Dumbledore eða hvernig sem kennari vill spinna. Þannig gætu nemendur dregið lærdóm af því hvernig réttarkerfið og refsingar virka hér á landi.

# data[].attributes.body
Anton Helgi Hannesson
Erlingur Viðarsson
Sigurður Atli Jónsson

# data[].attributes.body
Bókin um Harry Potter, eða réttara sagt bókaflokkurinn um Harry gæti nýst í lífsleiknikennslu öll árin því hann eldist alltaf um 1 ár á milli bóka og getur þannig orðið samferða nemendunum í yfirferðinni. Rowling tekur fyrir ýmiskonar fylgikvilla þess að vaxa úr grasi líkt og ást, samfélagslega ábyrgð og vímuefni (þó að litlu leyti; ástarseyði, hunangsmjöð og lukkuvökva etc.)

# data[].attributes.body
Oft er erfitt að mótmæla og stöðva vini sína af ótta við að vera útilokaður úr hópnum - en í tilfelli Neville Longbottom þá sýndi hann bæði kjark og dug við að reyna halda þríeykinu inn á herbergi. Því miður fyrir Neville, þá er Hermione mögnuð miðað við aldur og "rænulausar" hann áður en hann gerir viðvart.
Slíkt dæmi væri hægt að heimfæra yfir á okkar nærsamfélag þegar vinir okkar vilja fara stelast til þess að fikta með vímugjafa - en mörgum þykir eflaust erfitt að vera gleðibremsan í hópnum.

# data[].attributes.body
Varast skal hvernig talað er um samnemendur því á einn eða annan hátt - þá mun það berast þeim. Líkt og í tilfelli Ron og Hermione þegar Ron er að gagnrýna hana sökum hversu óöruggur hann er sjálfur. Það fer þannig að Hermione grætur inn á baði sem að Ron og Harry bjarga henni frá.

# data[].attributes.body
Hægt væri að nýta þau atvik þegar Harry lifir ótrúlegustu hluti af og ræða við nemendur um ósigrandi tilfinningu barna og ungmenna. Varast skal þó að gera nemendur dauðhrædda (e. fear of their own mortality) en að hjálpa þeim að skilja að allir deyja og oftast er betra að gera hluti hægar og á öruggari máta heldur en hratt og hættulega.

# data[].attributes.body
Í Hogwarts er farið í heldur óhefðbundnar refsingar þegar litið er til agabrota nemenda. Oftast er refsingin sú að dregið eru stig frá vistum nemenda (Gryffindor, Ravenclaw, Slytherin eða Hufflepuff)  sem skilar sér í félagslegri pressu samnemenda á að brjóta ekki af sér.
Þegar nemendur brjóta ítrekað eða kennarar ætla að kenna þeim ærlega refsingu, þá ræður tilviljun för. Í einni slíkri tilviljun endar nemendahópur á að vera sendur í rannsóknarleiðangur inn í Forboðna skóginn sem almennt er ekki opinn nemendum né starfsfólki. Þar hefðu krakkarnir dáið ef ekki hefði verið fyrir afskipti kentára og ekki í fyrsta sinn sem Harry Potter kemst undan dauða sínum.

# data[].attributes.body
Hugmyndir ykkar, rök fyrir mikilvægi efnisins, hugleiðingar um ágæti bókar, endursagt fræðilegt efni sem þessu tengist og tenglar í heimildir, kennsluhugmyndir, hæfniviðmið, tenglar á ritdóma, eða á efni um höfunda, myndir og svo framvegis.

# data[].attributes.body
Hægt væri að notast við margskonar hlutverkapælingar úr bókinni. Söguhetjan sem er  félagslega vannærð og sem fær allt í einu að heyra að hann er drengurinn sem lifði. Skúrkurinn sem er skugginn af sjálfum sér - er hann að vera illur eða mynduð þið líka gera hvað sem er til þess að halda ykkur á lífi?

# data[].attributes.body
Hægt væri að fá nemendur til að íhuga um hvort raunverulega einhver með réttu ráði myndi gerast svo fíldjarfur að ráðast gegn kennaranum sínum líkt og Hermione gerir þegar kústur Harrys verður fyrir bölvun. Er í lagi að kveikja í skikkju kennarans því þú heldur að hann sé að reyna drepa vin þinn? En þegar það kemur í ljós að Snape var ekki að reyna drepa, heldur bjarga? Helgar tilgangurinn meðalið?

# data[].attributes.body
Hvaða dæmi geta nemendur nefnt úr bókinni þar sem sögupersónur sýna frumkvæði? Ýmis hlutverk? Ábyrgð?

Svör: t.d. Þegar að Harry flýgur á kústinum og stendur upp fyrir vini sínum Longbottom. Þar sýnir hann t.d. hlutverk sitt sem ákveðinn verndari og sýnir auk þess að sjálfsmynd hans er það sterk að hann fylgir sínu eigin innsæi fremur en að hlýða í blindni (að hann megi ekki fljúga án eftirlits)

# data[].attributes.body
Lífsleikni er notuð til að ,,styrkja á skapandi hátt áræði, frumkvæði, hlutverk, ábyrgð og sjálfsmynd nemenda þegar þeir standa frammi fyrir stórum spurningum sem varða reynslu-, hugar- og félagsheim."
(Aðalnámskrá grunnskóla, 2013)

# data[].attributes.body
Þ.e.a.s. ef þeir gætu séð Hogwarts og það sem er innan dyra þess. En ekki Harry Potter, þrátt fyrir að vera alinn upp "án töfra" - honum finnst allt heillandi og framandi en það sem við áttuðum okkur á er að hann er bara himinlifandi að loksins eignast vini og búa við aðstæður þar sem hann er ekki vanræktur.

# data[].attributes.body
Svo kemur að því eftir að uglupósturinn komst aldrei til skila þá mætir Hagrid með látum og segir Harry ,,You're a wizard Harry." Þar með opnast ný veröld þar sem Harry á mögulega á að passa inn í líkt hendi í hanska.

# data[].attributes.body
Að hefja nám í nýjum skóla   getur reynst börnum misjafnt. Hver man ekki spenningshnútinn á fyrsta skóladegi - og svo spennan í bekknum þegar að einhver nýr var að fara byrja. Í bókinni H.P. og viskusteinninn höfum við söguhetju sem hefur verið utangarðs allt sitt líf. Hann er lagður í einelti í skóla, á enga vini og býr við mjög bág skilyrði hjá frænku sinni og manninum hennar