# data[].attributes.headline
Εικόνα από το Διήγημα

# data[].attributes.subject
Εικόνα από το Διήγημα

# data[].attributes.body
"Μία φώκη, βοσκούσα εκεί πλησίον, εις τα βαθιά νερά, ήκουσεν ίσως το σιγανόν μοιρολόγι της γραίας, εθέλχθη από τον θορυβώδη αυλόν του μικρού βοσκού, και ήλθε παραέξω, εις τα ρηχά, κι ετέρπετο εις τον ήχον, κι ελικνίζετο εις κύματα."

# data[].attributes.headline
Βίντεο από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου

# data[].attributes.subject
Βίντεο από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου

# data[].attributes.attachment_link.title
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης "Το μοιρολόγι της φώκιας"

# data[].attributes.headline
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΡΩΜΑΤΙΑΣ

# data[].attributes.subject
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΡΩΜΑΤΙΑΣ

# data[].attributes.body
Πράγματα που με εντυπωσίασαν από το έργο του Αλεξάνδρου Παπαδιαμαντη ήταν η αντίθεση που χρησιμοποιούσε μεταξύ κάποιων όρων με δυσεύρετο νόημα. Θα μπορούσα ,επισης, να προσθεσω και την χρήση της καθαρεύουσας γλώσσας ( αυτό υπάρχει σε όλα τα μυθιστορήματα του ) διότι προβληματίζει τον νου, και διεγείρει την σκέψη !

Μπράβο, πολύ ωραίες οι σκέψεις σου!

# data[].attributes.headline
ΡΑΦΑΗΛΙΑ ΤΖΟΥΒΑΛΗ 

# data[].attributes.subject
ΡΑΦΑΗΛΙΑ ΤΖΟΥΒΑΛΗ 

# data[].attributes.body
Στο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη "Το μοιρολόγι της φώκιας" μου άρεσε πολύ ο τρόπος περιγραφής των γεγονότων διότι ήταν πολύ λεπτομερής.

Επίσης μου άρεσε πολύ και το θέμα του διηγήματος.

Θα ήθελα, ωστόσο, το συγκεκριμένο διήγημα να έχει διαφορετικό τέλος όπως για παράδειγμα ο βοσκός να άκουγε τη μικρή Ακριβούλα και να πήγαινε να την σώσει και όχι να είχε τέτοιο θλιβερό τέλος.

# data[].attributes.headline
Θεοδώρα Λουκανάρη

# data[].attributes.subject
Θεοδώρα Λουκανάρη

# data[].attributes.body
Αυτό που μου άρεσε πιο πολύ στο έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη είναι η έντονη αντίθεση καθώς σου δημιουργεί πολλά συναισθήματα και εικόνες,κάνοντας το έργο πιο ζωντανό.

Αντιθετως αυτό που δεν μου άρεσε ήταν η χρήση της καθαρεύουσας.

# data[].attributes.headline
ΣΤΕΛΛΑ ΓΚΟΥΜΑ 

# data[].attributes.subject
ΣΤΕΛΛΑ ΓΚΟΥΜΑ 

# data[].attributes.body
Στο διήγημα "Το μοιρολόγι της φώκιας" του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη με στιγμάτισε το βαθυστόχαστο ηθικό δίδαγμα του κειμένου πως ένας θάνατος επιφέρει θλίψη και οργή στους ανθρώπους, με εκείνους βέβαια στη συνέχεια να αναγκάζονται να ξεχάσουν ακολουθώντας τη ζωή που κυλάει, το οποίο ξεδιπλώθηκε μέσα από μια διήγηση ενός περιστατικού από την καθημερινότητα ενός ανθρώπου. Αυτό σημαίνει πως το νόημα του κειμένου είναι προσιτό για τους περισσότερους από τους αναγνώστες ενώ ισορροπεί ταυτόχρονα τη θλιβερότητα του θανάτου ενός παιδιού με τους ανθρώπους να συνεχίζουν τη ζωή τους παρόλο την απώλεια της αδικοχαμένης ψυχής. Επομένως προσφέρει στο κοινό τροφή για σκέψη, ενώ ταυτόχρονα τους προβληματίζει αναρωτούμενοι για την αξία της ανθρώπινης ζωής.

# data[].attributes.headline
Τουλιατου Αγγελικη 

# data[].attributes.subject
Τουλιατου Αγγελικη 

# data[].attributes.body
Στο διήγημα του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη " Μοιρολόι της Φώκιας" μου έκαναν εντυπωση δυο πράγματα.

Πρώτα από όλα μου άρεσε η αντίθεση που δημιουργείται, η οποία έχει ως στόχο να μας δείξει ότι οι άνθρωποι μπορεί να πεθαίνουν αλλά οι γύρω τους συνεχίζουν να ζουν και η ζωή κυλάει φυσιολογικά παρά την απώλεια που έχει προηγηθεί.

Επίσης μου άρεσαν πολύ οι λεπτομέρειες που χρησιμοποίησε ο Παπαδιαμάντης, οι οποίες έκαναν την διαφορά και μας βοήθησαν να κατανοήσουμε καλύτερα το κείμενο.

Ωστόσο κάτι που θα ήθελα να ήταν λίγο διαφορετικό ήταν το τελος του κειμένου διότι θεωρώ ότι ήταν ήδη αρκετά στενάχωρο και θα έπρεπε στο τέλος να προσδίδει μια νότα χαράς ή μια νότα αισιοδοξίας.

Η χρήση ,τέλος, της καθαρεύουσας προσδίδει κύρος στο κείμενο.

# data[].attributes.headline
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΦΕΛΕΚΗ

# data[].attributes.subject
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΦΕΛΕΚΗ

# data[].attributes.body
Αυτό που μου άρεσε από το διήγημα είναι κυρίως το μήνυμα που θέλει να περάσει στον αναγνώστη.Η ζωή δηλαδή συνεχίζεται ανεξάρτητα από τις δυσκολίες και τα εμπόδια που μας επιφυλάσσει το μέλλον.

Το διήγημα περιέχει μηνύματα που μας προτρέπουν να διατηρούμε την ελπίδα μας στις δύσκολες στιγμές.

Ο συγγραφέας συμβολίζει τη ζωή με τον βοσκό που παίζει τον αυλό του καθώς και το κοριτσάκι που τελικά πεθαίνει.

Ο Θάνατος συμβολίζεται με τη γριά, τη φώκια, τη δύση ακόμα και την κατηφορική διαδρομή της γριάς Λούκαινας.

Ένα άλλο μήνυμα του διηγήματος είναι ότι η ζωή που χαράζουμε καθορίζεται από τις επιλογές μας. Για παράδειγμα η γριά είχε μια άσχημη ζωή με κακές αναμνήσεις, γιατί επέλεξε να μείνει στο παρελθόν θρηνώντας για τον θάνατο των παιδιών της. Δεν κατάφερε να συνεχίσει τη ζωή της επειδή το παρελθόν την κράταγε πίσω.

Αντίθετα ο βοσκός φαίνεται ευδιάθετος παίζοντας τον αυλό του. Με την μελωδία του παρασύρει την εγγονή της γριάς.

Το κοριτσάκι είναι αθώο και αισιόδοξο και δεν σκέφτεται ότι είναι επικίνδυνο να απομακρυνθεί από το σπίτι του.

Αυτό το διήγημα μου άρεσε αρκετά γιατί διδάσκει πολλά για τη ζωή που οι άνθρωποι δύσκολα τα ακολουθούν.

# data[].attributes.headline
Αγαπημένοι μου μαθητές

# data[].attributes.body
Αγαπημένοι μου μαθητές, μετά την ερμηνευτική προσέγγιση του διηγήματος του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη "Το μοιρολόγι της φώκιας" , θα ήθελα να απαντήσετε στο ακόλουθο ερώτημα: " Τι σας άρεσε περισσότερο και τι όχι στο διήγημα που πραγματευτήκαμε;"

Μην ξεχάσετε στο τέλος της απάντησης να γράψετε και το όνομά σας.

Η διαδικασία συγγραφής της εργασίας είναι η εξής:

Κάνετε διπλό κλικ πάνω στον πίνακα και σας ανοίγει ένα νέο παράθυρο.

Γράφετε την απάντησή σας και πάνω δεξιά πατάτε το κουμπί δημοσίευση.