# data[].attributes.headline
Για την θεματική της φ

# data[].attributes.body
Για την θεματική της φωλιάς η έρευνα μου με οδήγησε στην σκέψη της απεικόνισης όλων όσων μου έκαναν την μεγαλύτερη εντύπωση με το performance. Αποφάσισα να τυλιχτώ με σπάγκο και να εντάξω σε αυτό και δύο αντικείμενα, κούκλες που είχα προετοιμάσει από πριν να ταιριάζουν στην παρουσίαση, μέσα από μια διαδικασία παρόμοια με αυτή που ήθελα να δείξω. Τις είχα διαλέξει επειδή η μία κούκλα είχε το ντύσιμο μιας παραδοσιακής φορεσιάς και μια φωλιά στο κεφάλι και την άλλη κούκλα επειδή είχε μια τρύπα στην κοιλιά. Χησιμοποίησα κλωστή για να τυλίξω ή να γεμίσω αυτές τις κούκλες. Αυτό σπόπευε να περάσει στο κοινό μια αίσθηση που είχα συνεχώς καθώς ερευνούσα αυτό το πρότζεκτ, κοντά στην αίσθηση του αποπνικτικού και του αποκλεισμού. Με έντονο και το στοιχείο της αυτονομίας και της αυτόκαταστροφής, μια συνεχής επανάληψη όπως μου έκανε και τόση εντύπωση στην έρευνα. Κατέληξε σαν μια προσωπική παραλλαγή της κούκλας ματριόσκα. Η ζωντανή έκδοση δηλαδή της φωλιάς αντικειμένων, άμα πάρουμε ως το δεδομένο για να θεωρηθεί αυτό, την ομοιότητα των πραγμάτων σε έναν περιορισμένο χώρο. Το ίδιο το περφόρμανς κατέληξε εκτός από το τελικό μου έργο να είναι και αυτό κομμάτι της έρευνας μου. Καθώς ξεκίνησα ήξερα ήδη ότι λόγω του σπάγγου θα υπάρχει η δυσκολία στην κίνηση, όμως όσο παραπάνω τύληγα τον εαυτό μου, τόσο πιο πολύ ένταση χτιζόταν μέσα μου. Η αίσθηση που αποπνικτικού υπερίσχυσε, παρά την προετοιμασία της διαδικασίας. Ο σπάγγος γύρω μου λειτουργούσε σαν ένα προστατευτικό κέλυφος, αλλά με άμεσο κόστος. Όταν έφτασα στο σημείο να βάλω τις κούκλες πάνω μου, είχα ήδη μειωμένη κινητικότητα και καθώς καταφέρα να ενώσω και τις δύο μαζί μου, δημιούργησα μια νέα αίσθηση ασφάλειας. Ιδιαίτερη εντύπωση μου άφησε το τέλος της διαδικασίας, που τελείωνε ο σπάγγος και λόγω της δυσκολίας μου το μόνο μέρος που μπορούσα να δέσω παραπάνω ήταν τα δάχτυλα μου. Τελείως εμμονικά προσπαθούσα να χρησιμοποιήσω αυτήν την τελευταία κλωστή για να κλείσω τελείως την κίνηση μου.

Όλα αυτά ένιωσα ότι κύλισαν πολύ γρήγορα και όταν τελείωσα το δέσιμο, τότε μόνο κοίταξα στο κοινό και περίμενα να δω τι θα γίνει. Σχεδόν αμέσως τα άτομα όπου είχα δώσει ένα ψαλίδι από πριν σε περίπτωση που χρειαστεί, ήρθαν να με λύσουν. Συνειδητοποίησα ότι οτι το κοινό εξέλαβε πολύ πιο καταστροφικά αυτή τη διαδικασία. Όταν λύθηκα κατάλαβα ότι και το ίδιο μου το σώμα εξέλαβε αυτή την διαδικασία πολύ πιο έντονα από το μυαλό μου, ένιωθα μια αίσθηση παραβίασης, ακόμα και αν ο αυτουργός ήμουν εγώ ή ίδια. Όπως προανέφερα όλο αυτό ήταν μια έρευνα, δεν είχε εξαρχής κάποιο συγκεκριμένο νοηματικό υπόβαθρο. Η πράξη και η εικόνα παρέπεμπαν στο θέμα της φωλιάς, αλλά τα συμπεράσματα που πήρα είναι πιο γενικά και προσωπικά. Σαν πειραματισμός οδήγησε στην δημιουργία αυτού του έργου, που είναι ανοιχτό σε μετάφραση για τον καθένα και μπορεί να σηματοδοτεί κάτι διαφορετικό.

# data[].attributes.headline
Κούκλες που χρησιμοποί

# data[].attributes.body
Κούκλες που χρησιμοποίησα

# data[].attributes.headline
Στιγμιότυπο από το τέλ

# data[].attributes.body
Στιγμιότυπο από το τέλος του περφόρμανς

# data[].attributes.headline
λέξεις κλειδιά 

# data[].attributes.subject
λέξεις κλειδιά 

# data[].attributes.body
Περιτύλιγμα

Πλαστικότητα ανθρώπου - οικίας

Πρωτογονισμός καταφυγίου

Αποτράβηγμα

Μη προσχεδιασμός(μπουρδόκλομα)

Εξωτερικό χνούδι

Ξαναγυρίζει στην παιδική ηλικία

Πράγμα - μαραμένο λουλούδι

Καλύβα

Ποτέ καινούριο

Οικειότητα

Αλλοίμονο

Χαμένη οικειότητα

Μεγάλη εικόνα

Οδύνη

Εφήμερη

Κάλεσμα στην κοσμική εμπιστοσύνη

Κατοικημένη φωλιά - ζωντανή φωλιά - σπίτι

Δέντρο πρόναος φωλιάς

# data[].attributes.headline
Βαλίτσα της φωλιάς

# data[].attributes.subject
Βαλίτσα της φωλιάς

# data[].attributes.body
Κρεβάτι

Μυρωδιά του καλοκαιριού

Η σκηνή

Χωριάτικη σαλάτα

Βαλκάνια

Πρώτο χιόνι

Τρώγοντας σταλαχτήτες

Ταβέρνα

Φίλοι

Πλοίο

Παιδική ανεμελιά

# data[].attributes.headline
η κοιλιά του αρχιτέκτονα 

# data[].attributes.subject
η κοιλιά του αρχιτέκτονα 

# data[].attributes.body
Η ταινία δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί διαφορετικά από πανέμορφη και περίεργη. Ο Greenway έχει δημιούργήσει τον κύριο χαρακτήρα του, έναν αρχιτέκτονα να χάνει την γη κάτω από τα πόδια του, καθώς έρχεται αντιμέτωπος με την θνητότητα του. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες γύρω του είναι σαν όλοι εναντιωμενοι στον ίδιο. Παρόλο αυτά -το δράμα- δεν είναι η πλοκή το δυνατό κομμάτι της ταινίας, γιατί σε κάποια σημεία δεν είναι καν καλή πλοκή. Όλη η αισθητική και τα πλάνα ιστορικών κτηρίων στην Ρώμη, σε συνδιασμο με την ψευδαίσθηση ότι βλέπεις έναν πίνακα σε κίνηση σε πολλά σημεία, είναι το αξιόλογο στην ταινία. Όλα αυτά συμβαίνουν και σε μια πολύ απολαυστική και συνεχή συμμετρία.

Δεν κατάφερα να βρω κάποια άμεση σύνδεση με το πως εκλαμβάνω εγώ την φωλιά και αυτήν την ταινία. Ακόμα και για τους χαρακτήρες δεν μπορώ να πω κάτι ξεκάθαρο. Ίσως μπορούμε να δούμε πιο πολύ κάτι για τον σκηνοθέτη για τον τρόπο που έστησε αυτή τη ταινία και κυρίως για την αντίθεση που δημιούργησε στο τέλος με την γέννηση και τον θάνατο. Όπου ένας άνθρωπος επιλέγει να αυτοκτονήσει σε έναν χώρο που αφιέρωσε ενα μεγάλο κομμάτι στην ζωής του να οργανώνει και δείχνει άμεσα την πλαστικότητα ανάμεσα στον χώρο και στο άτομο, ενώ παράλληλα γεννιέται και το παιδί του στον ίδιο χώρο κάνοντας τον ως ένα σημείο μια νέα προσωρινή φωλιά.

# data[].attributes.attachment_caption
Πολύ πολύ γρήγορες σκέψεις.Χρησιμες.

# data[].attributes.body
https://lexikolefkadas.gr/gikos-i-gikos-o/

# data[].attributes.attachment_caption
Φιγούρα ξεκάθαρα θυμίζει άνθρωπο έχει και οστά. φαίνεται παγιδευμένη και πνιγμένη μέσα σε αυτό το κέλυφος πλέον από κλωστές.Βέβαια λειτουργεί και σαν μια στρώση προστασίας και μπορεί και μια άλλη αναπαράσταση του δέρματος 

# data[].attributes.body
https://actipedia.org/project/stitching-solitude-bea-camachos-enclose-and-art-isolation

# data[].attributes.body
https://hyperallergic.com/355257/life-and-death-in-portia-munsons-garden/

# data[].attributes.attachment_caption
Παλιο γρηγορο έργο για μια εργασία που για κάποιον λόγο μου θυμίζει φωλιά

# data[].attributes.attachment_caption
Η φωλιά της αράχνης πολύ καλά κρυμμένη στα πετρώματα

# data[].attributes.attachment_caption
Το γραφείο μια συνεχής και μεταβαλλόμενη φωλιά, εδώ έχει όλα τα στοιχεία που προδίδουν την επαναλαμβανόμενη  χρήση του και την όχι επαναλαμβανόμενη φροντίδα του

# data[].attributes.headline
Μικρές μικρές φωλιές α

# data[].attributes.body
Μικρές μικρές φωλιές αντικειμένων;;;

Επανάληψη αντικειμένων σε έναν χώρο

Ομαδοποίηση

# data[].attributes.headline
Τεράστια αίσθηση φωλιά

# data[].attributes.body
Τεράστια αίσθηση φωλιάς

Φωλιά αντικείμενων

# data[].attributes.attachment_caption
Γλυπτό/σύνθεση από την Jessica Dalva. Μου κάνει εντύπωση έχει βάλει την κοπέλα πάνω στην κουβέρτα μέσα στην μέση και θυμίζει κρεβάτι. Όλη η σκηνή βγάζει μαι θλίψη μια απομάκρυνση, γύρω της είναι πάλι γνωστά αντικείμενα όλα γνώριμα και όλα κομμάτι πλέον αυτού του κρεβατιού. Δείχνει μια ίσως πιο απελπιστική σκηνή της φωλιάς 

# data[].attributes.headline
Σπίτι γιαγιάς 

# data[].attributes.body
Σπίτι γιαγιάς

# data[].attributes.headline
Έντονη νοσταλγία, έχει

# data[].attributes.body
Έντονη νοσταλγία, έχεις σχέση με το σπίτι, έχει πολλές φωλιές αντικειμένων, τα ίδια πράγματα σε επανάληψη σε έναν χώρο

# data[].attributes.headline
Το παιδί μέσα σε ένα π

# data[].attributes.body
Το παιδί μέσα σε ένα περίβλημα αντικειμένων

# data[].attributes.attachment_caption
Εμπιστοσύνη της αγκαλιάς 

# data[].attributes.headline
Φωλιασμένη κούκλα 

# data[].attributes.body
Φωλιασμένη κούκλα

# data[].attributes.attachment_caption
Κρεμμύδι. Κάθε στρώση μια νέα φωλιά, ένα νέο περιτύλιγμα 

# data[].attributes.attachment_caption
Αποπνικτικό 

# data[].attributes.attachment_caption
Νομίζω είναι απο κάποιου είδους παράσταση από την Agnes Limbos.Εχει φτιάξει μια σύνθεση από διάφορα αντικείμενα που κουβαλάει πάνω της, τα αντικείμενα σημαίνουν κάτι θυμίζουν αναμνήσεις.Εχουν ενσωματωθεί στο πάνελ μαζί και έχουν ενσωματωθεί και σε αυτήν.