# data[].attributes.body
gebruik eventueel een koptelefoon voor het beluisteren van de fragmenten..

[maar ga vooral ook daarna in gesprek]

>>>

# data[].attributes.body
Ik heb iets nieuws ervaren en kan nu nooit meer terug

WELKOM

Op The Place of no Return

Iets wat we allemaal met elkaar gemeen hebben zijn drie dingen, drie dingen die ons voor altijd en constant aan elkaar verbind

Het verleden

Heden

En de verdomde toekomst

De vraag is waar ik vandaan kom ?

waar ik heen ga ?

en waar ik zal sterven?

Elke ademt telt hier

Het is een nieuwe tijd

Ik keek altijd op je neer

De scheepvaart lokte mijn leven een andere richting op

Dit deed ik altijd zonder schoenen

# data[].attributes.body
Ik weet niet wat ik heb gemaakt

Ik schaam mij eigenlijk

Ik heb veel gevoeld en eindelijk geleefd

Ik was vaak alleen, maar eindelijk gelukkig

En probeer van twijfels mijn kunst te maken

Ik geef je geen ogen, omdat ik bang voor je blikken ben

Bang voor gezag, bang voor jouw woorden en gedachten

Ik geef je liever niets, sorry

Maar volg mij wel

Welkom op het punt waar je leven zal veranderen, voor goed, dus altijd

Op The place of no Return  zal niks meer blijven

Het feit dat jij hier binnen stapte heeft invloed op alles wat je niet had verwacht

Vandaag is nu, anders dan net

Zometeen is anders dan en elke seconde die daar op volgt

De overtocht veranderde mijn lichaam en jouw blik

Omdat zij daar waren, zijn wij hier

Het effect van de geschiedenis is in het heden

Gesloten in pijn

Ze zijn net zo waardig als jij en ik,

Zie je dat?

De vlekken zijn mensen, dat zie je toch?

Ze zijn er, om te blijven, maar niet te leven begrijp je?

Zie jij wat ik zie?

Er is een eigen verhaal en eigen taal en ze spelen met onze geest, voel je dat?

Ik laat graag vlekken voor mij spreken

Ze zijn ongekleurd, ongehoord en onzichtbaar

Zijn het mensen, schimmen, vlekken of geesten?

Geboren uit drift, angst, frustratie, tederheid, veel gevoel, maar leeg.

Ik lijk wel uitgepraat

Ik kleur te veel in

Ik geef te veel woorden

Ik schaduw me graag in de schaduw in de kleur van mijn vaders huid

En heb wit nodig om zwart te kunnen denken

Ik twijfel altijd, want ik ben niet wit én niet zwart en donkergrijs is geen kleur

Ik kan je niet bedenken, want je ontstaan

Ik weet niet wie je was, maar je zit wel in mijn hoofd

# data[].attributes.body
Waar was jij dat je leven veranderde?

Waar was jij dat je leven nooit meer hetzelfde werd?

Toen je andere dromen kreeg?

Was dat het moment?

Geschiedenis is nu.

Ik eigen je toe, ik eigen je constant toe. maar wat is mijn plek? En wat is focking richting?

Ik ben niet laag

Ik mag niet hoog

Hoe wacht ik op niets?

Ik voel mij machtig, misplaatst machtig

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet en de kleur is machtig / en alles behalve prachtig

Ze hebben geen rechten, ze mogen niet bestaan

Tenminste, ze zijn van jou

Nu is dat jouw taak, als de bel gaat kan alles wat je ziet van jouw zijn

Je zal een familie verwoesten

..het zal nooit meer hetzelfde worden

Ze zullen elkaar nooit meer aanraken, vanaf nu zal alleen jij dat doen

Dat onmenselijk doen

Ik ben bang voor onze toekomst, niet omdat ik weet dat niks meer verbonden is

Een kleine stempel, met een kleine administratie maakt alles officieel

Dit gebeurde onder jouw ogen

Een leven in de schoot geworpen

Opgelegd of opgebrand op je eigen mooie huid, die nu niet meer van  jou is

Wat zal er van ze worden?

Als jij beslist hem/haar of x mee te nemen geef je hem of haar of x een nieuw leven

Als ik als een vlinder wapper,

…

…

kan daarmee weer alles gebeuren

Mijn momenten worden jouw herinneringen

De dingen die niemand weet behalve wij

In mijn dromen vallen jullie me lastig en bestaat alles nog

Ik laat je alles zijn, je mag alles spelen

Spelen wat leven heet

OMDAT ONZE GESTOLEN LICHAMEN JOUW DROMEN STOLEN

DANS MET ONZE DE DOOD OMDAT WIJ DIT VERDIENEN

# data[].attributes.body
Dus alles leeft in mij?

Ik wil niks meer zeggen

Ik leef liever met gesloten ogen in een verlichten kamer

Het is eng om in het donker te kijken

Als er geen licht lijkt te zijn

Maar we hebben het licht nodig om te kunnen

bestaan, om te kunnen leven

Wil je asjeblieft niet bang zijn?

Wil-je-asjeblieft niet-bang zijn?

Dé geschiedenis is weer van mij

Kunst staat mij toe mezelf te zoeken en soms te vinden

We zijn allemaal samen toch?

Allemaal alleen, maar samen toch?

Ze zei dat het mocht bestaan en dat het al bestaat en ik wil niks liever

NOOIT MEER

Terug

Nooit meer half

Nooit meer zwart

Wit

Gekleurd

Of Hetzelfde

En nooit meer geketend

Dit is voor de verdwenen mensen

Het verzet begint bij jezelf dus ik begin

Al ben ik vaker kwaad op de lucht, dank ik jullie

X X X