# data[].attributes.headline
ณัฐนนท์ โปธาศรี

# data[].attributes.subject
ณัฐนนท์ โปธาศรี

# data[].attributes.body
เกิดในครอบครัวชาวนาที่มีฐานะ ยากจน นามเดิมชื่อ ด.ช.ชัยวงศ์ ต๊ะแหงม เกิดวันอังคาร ที่ 22 เม.ย. 2456 ตรงกับวันแรม 2 ค่ำเดือน7 เหนือ (เดือน5ใต้) ปีฉลู ณ ที่บ้านก้อหนอง หมู่ 2 ต.ก้อ อ.ลี้ จ.ลำพูน บิดาพ่อน้อยจันทะ- แม่บัวแก้ว ต๊ะแหงม เป็น บุตรคนที่3 ในจำนวน9 คน เมื่ออายุได้ 12 ปี ด.ช.ชัยวงศ์ ได้ไปฝากตัวเป็นศิษย์วัดก้อท่า หรือวัดแม่ปิงเหนือ

บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 6 พ.ค.2468 ตรงกับวันขึ้น15 ค่ำ เดือน8 เหนือ(เดือน6ใต้) ณ วัดแก่งสร้อย ต.มืดกา อ.ฮอด จ.เชียงใหม่ โดยมีพระครูบาชัยลังกา เป็นพระอุปัชฌาย์ ตั้งชื่อให้ว่า"ชัยยะลังก๋าสามเณร" และเป็นศิษย์อีกรูปหนึ่งที่เจริญรอยปฏิบัติธรรมตามแนวหลักของครูบาเจ้าศรีวิไชย

หลวงปู่ครูบาวงศ์ เมื่อครั้งยัง มีชีวิตนอกจากจะเป็นพระที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบในด้านศีลาจริยาวัตร ที่ดีงาม แล้ว ยังเป็นผู้ที่มีความเชียวชาญทาง ด้านเป็นช่างสถาปนิก ก่อสร้างทั้งงานปูนและงานไม้ ได้เป็นเยี่ยม อีกด้วย

หลวงปู่ครูบาวงศ์ มรณภาพ รวมสิริ อายุได้ 87 ปี 67 พรรษา

เมื่อครูบาน้อยเข้านิโรธกรรมตั้งแต่ปีที่ 1-6นั้น ได้ประสบพบเห็นสิ่งต่างๆที่คอยวนเวียนในระหว่างที่ครูบา น้อยทำพิธีนั้นปีที่ 7 ในระหว่างที่ท่านเข้านิโรธนั้น มาปรึกษาขอคำแนะนำ กับครูบาชัยะวงศา ที่วัดพระบาทห้วยต้ม อ.ลี้ จ.เชียงใหม่ ทั้งด้านวิปัสสนากรรมฐานและอักขระล้านนาต่าง ๆ จนครูบาเอ่ยว่า เอ่อ ตุ๊เจ้าโบราณไปเข้ากรรม ในจุ่มปลวก ปลวกกินหมด ครูบาน้อยได้นำมาคิดตีความได้ว่า ให้มีสติอย่าไปฆ่าปลวก ปล่อยให้มันกินผ้าไป เหลือแต่ชีวิตก็เอาแล้ว ทำให้ครูบาได้ข้อคิดมากมายเกี่ยวกับมารต่าง ๆ ที่เข้ามาเยี่ยมเยียนในระหว่างที่ท่าน เข้านิโรธกรรมและเล็งเห็นวิธีแก้ไขได้อย่างชัดเจน ดังคำที่ว่า มารไม่มีบารมีไม่เกิด บารมีจะเกิดเมื่อมีมารมาผจญ

# data[].attributes.headline
นายญาณโรจน์ เสนเสาร์

# data[].attributes.subject
นายญาณโรจน์ เสนเสาร์

# data[].attributes.body
เมื่อครั้งที่ครูบาเป็นเด็กชาย อินตา ธนาขันธรรม อายุ 7 ขวบ (พ.ศ. 2460) โยมพ่อแม่นำมาฝากกับครูบาปวน อภิชโย ขณะนั้นดำรงสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าคณะ แขวงชั้นเอกราชทินนามที่พระครูมหาศีลวงค์ ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะแขวงเมืองลำพูนเจ้าอาวาสเหมืองง่า ครูบาฯ ได้เป็นเด็กวัดและได้เรียนหนังสือครั้งแรก กับครูบาปวน และได้เรียนหนังสือพื้นเมือง (ภาษาล้านนา) ในสมัยนั้น ที่โรงเรียนวัดเหมืองง่า ซึ่งเป็นโรงเรียนแรก ในตำบลเหมืองง่า ในจบชั้นประถมปีที่ 4 พ.ศ. 2464 ระหว่างเป็นเด็กวัดและบวชเป็นสามเณรอยู่นั้น ครูบาฯ ได้เรียนคาถาและวิทยาคมจากครูบาปวน เล่ากันว่าเป็นผู้ที่ถือของคลังและวิทยาคมเป็นอย่างมาก พ่อเจ้าเหนือหัวพลตรีมหาอำมาตย์โท เจ้าหลวงจักรคำขจรศักดิ์ เจ้าหลวงเมืองนครลำพูน ถึงกับมีความเลื่อมใส
เป็นพิเศษ ซึ่งพระสงฆ์ที่เจ้าหลวง ทรงให้ความ
เคารพนับถือเป็นพิเศษมีอยู่ 4 รูป ด้วยกันคือ
1. ครูบาธรรมชัย ธัมมัมชโย วัดประตูป่า ต.ประตูป่า อ.เมือง ลำพูน
2. ครูบาเจ้าศรีวิชัย วัดบ้านปาง ต.ศรีวิชัย อ.ลี้ ลำพูน
3. พระญาณมงคล (ครูบาปวน อภิชโย) วัดเหมืองง่า ต.เหมืองง่า อ.เมืองลำพูน
4. ครูบาติกขะปัญโญ วัดวังทอง อ.เมือง ลำพูน
https://www.chiangmainews.co.th/100lanna/1345836/

# data[].attributes.headline
ทอง ธรรมเจริญ

# data[].attributes.subject
ทอง ธรรมเจริญ

# data[].attributes.body
การเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ทำให้ผู้เป็นเจ้าของมีสิทธิ์แต่ผู้เดียวในการใช้ผลงานดังกล่าวโดยมีข้อยกเว้นบางประการ เมื่อบุคคลหนึ่งสร้างผลงานต้นฉบับซึ่งฝังติดอยู่ในสื่อที่เป็นรูปธรรม จะถือว่าบุคคลดังกล่าวเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในผลงานนั้นไปโดยปริยายถือครองลิขสิทธิ์มีสิทธิ์ควบคุมการใช้โดยส่วนใหญ่ในผลงานของตน ในบางสถานการณ์ตามตัวอย่างต่อไปนี้ คุณสามารถใช้ผลงานที่ได้รับการคุ้มครองลิขสิทธิ์โดยที่ไม่ละเมิดลิขสิทธิ์
ที่มาhttps://support.google.com/legal/answer/3463239?hl=th

# data[].attributes.headline
ด.ชพงศกร ใจอ้าย

# data[].attributes.subject
ด.ชพงศกร ใจอ้าย

# data[].attributes.body
โยมบิดาพ่อเป็ง พิมสาร เมื่อครั้งยังเป็นคฤหัสถ์ท่านเป็นผู้ที่มีจิตใจใฝ่ในทางพุทธศาสนา มุ่งศึกษาและปฏิบัติตามหลักคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างเคร่งครัด ดังนั้นครอบครัวพิมสารจึงเป็นพุทธศาสนิกชนที่ปฏิบัติตนตามหลักการและอุดมการณ์ของชาวพุทธที่ดีเสมอมา ดังเช่นการไปทำบุญตักบาตรทุกวันพระ รักษาศีล ๕ และรักษาอุโบสถศีลในช่วงเข้าพรรษา เป็นต้น

ส่วนโยมมารดาคือ แม่บัวถา พิมสาร เมื่อครั้งอยู่ครองเรือนก็ได้ปฏิบัติเฉกเช่นสามี คือ บ้านถูกจัดระเบียบให้มีกิจกรรมภายในไม่ต่างไปจากวัด หลังจากท่านได้สละบ้านเรือนออกบวชเป็นชี ระเบียบนี้ก็คงปฏิบัติกันต่อ ๆ มา มิได้ขาด แม่บัวถา พิมสาร ท่านถึงแก่กรรมในท่านั่งสมาธิ ซึ่งถือได้ว่า เป็นชาวพุทธตัวอย่างที่น่าเลื่อมใสยิ่งนัก จนเป็นที่รู้จักของประชาชนในหมู่บ้าน ป่าแพ่งตราบถึงปัจจุบัน

# data[].attributes.headline
ศิรดากันทะใจ

# data[].attributes.subject
ศิรดากันทะใจ

# data[].attributes.body
วัดพระพุทธบาทห้วยต้ม ซึ่งเป็นวัดที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอลี้และยังเป็นวัดประจำหมู่บ้านของชาวปาเกอะญออีกด้วย บริเวณทางเข้าวัดจะมีอนุสาวรีย์พระครูบาชัยวงศาตั้งอยู่ วัดพระพุทธบาทห้วยต้มมีบริเวณที่กว้างขวาง เป็นศาสนสถานที่สำคัญ ศูนย์รวมจิตใจของคนในชุมชนห้วยต้ม ภายในมีเอกลักษณ์ที่สวยงามด้วยเอกลักษณ์ล้านนา ทำจากศิลาแลงที่ขุดได้จากบ่อศิลาแลง ด้านหลังของวัด สถานที่สำคัญได้แก่ วิหารพระเมืองแก้ว ที่องค์พระธาตุได้รับการตกแต่งอย่างงดงาม เป็นสถานที่บรรจุสรีระทิพย์ของหลวงปู่ครูบาชัยวงศาพัฒนา
ที่มาhttps://www.lamphun.go.th/th/attractions/39/%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9E%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%A1

# data[].attributes.headline
ธนภรณ์ อินทร์ต๊ะ  ครูบาพรหมา พรหมจักโก"ชีวิตของเราทั้งหลายนั้นมันไหลไปตามกระแสแห่งความอยาก คือ ตัณหา มันจึงดิ้นรน วุ่นวาย เป็นทุกข์ทรมาน เพราะว่าเรา ไม่มีสติมากันกระแสแห่งตัณหา คือ ความอยาก เรามาปฏิบัติ วิปัสสนากัมมัฏฐานจุดมุ่งหมายก็เพื่อที่จะชำระจิตใจของเรา ให้บริสุทธิ์ ให้สะอาด หรือมาปิดกั้นเสีย ซึ่งกระแสแห่งตัณหา คือ ความอยาก จำเป็นที่จะต้องปลูกสติ สร้างสติขึ้นให้แก่กล้า จึงจะสามารถปิดกั้นเสีย ซึ่งกระแสแห่งตัณหาได้ "

# data[].attributes.subject
ธนภรณ์ อินทร์ต๊ะ  ครูบาพรหมา พรหมจักโก"ชีวิตของเราทั้งหลายนั้นมันไหลไปตามกระแสแห่งความอยาก คือ ตัณหา มันจึงดิ้นรน วุ่นวาย เป็นทุกข์ทรมาน เพราะว่าเรา ไม่มีสติมากันกระแสแห่งตัณหา คือ ความอยาก เรามาปฏิบัติ วิปัสสนากัมมัฏฐานจุดมุ่งหมายก็เพื่อที่จะชำระจิตใจของเรา ให้บริสุทธิ์ ให้สะอาด หรือมาปิดกั้นเสีย ซึ่งกระแสแห่งตัณหา คือ ความอยาก จำเป็นที่จะต้องปลูกสติ สร้างสติขึ้นให้แก่กล้า จึงจะสามารถปิดกั้นเสีย ซึ่งกระแสแห่งตัณหาได้ "

# data[].attributes.body
ที่มาhttp://www.dhammathai.org/monk/sangha02.phphttp://www.dhammathai.org/monk/sangha02.phphttp://www.dhammathai.org/monk/sangha02.php

# data[].attributes.headline
นส รุ้งลาวัลย์ บุตรขัด ม.3 ลท16

# data[].attributes.subject
นส รุ้งลาวัลย์ บุตรขัด ม.3 ลท16

# data[].attributes.body
ตำแหน่ง

ฝ่ายปกครอง

|
พ.ศ. ๒๔๓๓ - ๒๔๘๘  |  เป็น เจ้าอาวาสวัดเหมืองง่า
พ.ศ. ๒๔๔๔  |  เป็น เจ้าคณะแขวงเมืองลำพูน
พ.ศ. ๒๔๗๓  |  เป็น เจ้าคณะนครลำพูน (เจ้าคณะจังหวัดลำพูน)
พ.ศ. ๒๔๘๑  |  เป็น เจ้าคณะแขวงลี้ (เจ้าคณะอำเภอลี้)
|  |
|  |

มรณภาพ

พระญาณมงคล (ครูบาปวน อภิชโย) ได้ถึงแก่มรณภาพ เมื่อวันศุกร์ที่ ๒๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๘๘ ตรงกับเดือน ๘ เหนือ ขึ้น ๑๕ ค่ำ ซึ่งเป็นวันวิสาขบูชาและเป็นวันสรงน้ำพระบรมธาตุหริภุญชัย ของชาวลำพูนด้วย รวมสิริอายุ ๗๙ ปี ๕๙ พรรษา

สมณศักดิ์

พ.ศ. ๒๔๕๕ เป็น  พระครูสัญญาบัตร เจ้าคณะแขวง ชั้นโท  ที่ พระครูมหาศีลวงศ์  เจ้าคณะอำเภอ

พ.ศ. ๒๔๗๕ เป็น  พระครูสัญญาบัตร เจ้าคณะจังหวัด  ที่ พระครูญาณมงคล

๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๑ เป็น  พระราชาคณะชั้นสามัญ  ที่ พระญาณมงคล

|
อายุ | ๗๙ ปี
|
พรรษา  | ๕๙
|
มรณภาพ | ๒๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๘๘
วัด | วัดเหมืองง่า
ท้องที่ | ลำพูน
|

สังกัด | มหานิกาย

ที่มา : https://sangkhatikan.com/monk_view.php

# data[].attributes.attachment_caption
พระสุพรหมยานเถระ (ครูบาพรหมมา)

# data[].attributes.headline
น.ส.ศุภานิช  อมรใฝ่ชล ลท.5 ม.3

# data[].attributes.subject
น.ส.ศุภานิช  อมรใฝ่ชล ลท.5 ม.3

# data[].attributes.body
พระสุพรหมยานเถร หรือ ครูบาพรหมา เดิมชื่อ พรหมา พิมสาร ฉายา พฺรหฺมจกฺโก เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2441 ณ บ้านป่าแพ่ง อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน เป็นบุตรของพ่อเป็ง และแม่บัวถา มีพี่น้องทั้งหมด 13 คน บิดามารดาของท่านเป็นผู้มีฐานะ มีอาชีพทำนา ทำสวน ประกอบสัมมาอาชีวะ ไม่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต มีความขยันขันแข็ง มีจิตใจหนักแน่นในกุศลธรรม รักษาอุโบสถศีลทุกวันพระ ในบั้นปลายชีวิตบิดาของท่านได้ออกบวช เป็นที่รู้จักกันในนามของครูบาพ่อเป็ง โพธิโก มารดาของท่านได้นุ่งขาวรักษาอุโบสถศีลจนถึงแก่กรรม สำหรับพี่น้องของท่านที่ได้ออกบวชในพระพุทธศาสนา จนมีชื่อเสียงได้แก่ พระสุธรรมยานเถร (อินถา อินฺทจกฺโก) วัดน้ำบ่อหลวง อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นพี่ชาย และพระครูสุนทรคัมภีรญาณ (คำ คมฺภีโร) วัดดอยน้อย จังหวัดเชียงใหม่) ซึ่งเป็นน้องชาย
ที่มา:https://th.m.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%96%E0%B8%A3_(%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2_%E0%B8%9E%E0%B8%BA%E0%B8%A3%E0%B8%AB%E0%B8%BA%E0%B8%A1%E0%B8%88%E0%B8%81%E0%B8%BA%E0%B9%82%E0%B8%81)

# data[].attributes.headline
น.ส.ณิชาพัชร์ จันต๊ะไพสน ม.3 ลท.3

# data[].attributes.subject
น.ส.ณิชาพัชร์ จันต๊ะไพสน ม.3 ลท.3

# data[].attributes.body
ครูบาอินตา
ครูบาอินตา เกิดวันเสาร์ แรม 10 ค่ำเดือน 2 ตรงกับวันที่ 12 มกราคม 2453 ปีจอ (ปีเส็ด) ซึ่งอยู่ในช่วง แผ่นดินพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลเจ้าเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ครูบาอินตา เกิดที่ บ้านเหมืองง่า ม.2 ต.เหมืองง่า อ.เมือง จ.ลำพูน โยมพ่อชื่อนายตา โยมแม่ชื่อนางบัวแก้ว นามสกุล ธนาขันธรรม ท่านเป็นหลานท่านเจ้าคุณพระญาณมงคล (ครูบาปวน อภิชโย) อดีตเจ้าคณะจังหวัดลำพูน รูปที่ 4 อดีตเจ้าคณะแขวงลี้ อดีตเจ้า
อาวาสวัดเหมืองง่า

ที่มา : https://www.chiangmainews.co.th/100lanna/1345836/

# data[].attributes.attachment_caption
ครูบาศรีวิชัย

# data[].attributes.body
ครูบาศรีวิชัยเกิดเมื่อวันอังคารที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2421 ปีขาล เวลาพลบค่ำ ขณะนั้นมีพายุฟ้าร้องรุนแรง จึงตั้งชื่อว่า อินตาเฟือน หรือ อ้ายฟ้าร้อง บิดาชื่อควาย ส่วนมารดาชื่ออุสา นายควายบิดาเป็นบุตรของนายอ้าย กับนางน้อยธิดาของหมื่นผาบ (มาต่า) หมอคล้องช้างชาวกะเหรี่ยงแดงจากเมืองกันตรวดีที่เจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์ชวนมาอยู่

# data[].attributes.headline
ธีรภัทร์ อุปานันท์

# data[].attributes.subject
ธีรภัทร์ อุปานันท์

# data[].attributes.body
หลวงปู่ครูบาธรรมชัย

หลวง ปู่ครูบาธรรมชัย เกิดที่บ้านสันป่าสัก อ.เมือง จ.ลำพูน เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2457 บิดามารดาประกอบอาชีพทำนาและรับจ้าง ในช่วงที่ท่านเกิดมีถุงรกคลุมศีรษะออกมาคล้ายสวมหมวก ผู้เฒ่าผู้แก่ที่ทราบข่าวต่างพากันมาดูมารกน้อย และร่ำลือกันไปว่า เมื่อเติบใหญ่ทารกน้อยนี้จะเป็นที่พึ่งแก่คนทั้งหลาย เพราะเป็นผู้มีบุญญาธิการมาโปรดชาวบ้านต่างพากันขนานนามทารกน้อยนี้ว่า "เด็กชายหมวก"

เด็กชายหมวกได้เข้าศึกษาในชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่โรงเรียนบ้านสันป่าสัก ด้วยความที่เป็นคนขยันหมั่นเพียร อ่อนน้อมถ่อมตน จนได้รับเมตตายกย่องเป็นนักเรียนตัวอย่างและเป็นหัวหน้าชั้นทุกปี จนอายุได้ 14 ปี จึงได้ตัดสินใจบรรพชาเป็นสามเณรที่วัดสันป่าสัก โดยได้นามใหม่ว่า "กองแก้ว" มีครูบาคำมูล ธมฺมวงฺโส วัดบ้านตองเป็นพระอุปัชฌาย์

หลัง จากที่เดินทางเข้าสู่ร่มกาเสาวพักตร์ สามเณรกองแก้วได้ฝึกฝนสมถะ วิปัสสนากรรมฐานตามควรแก่เวลาและโอกาสอย่างสม่ำเสมอ จนสอบนักธรรมตรีได้เมื่ออายุ 19 ปี สอบ และสอบนักธรรมโทได้อีกในปีต่อมา จนถึงวันที่ 23 มีนาคม 2476 สามเณรกองแก้วได้รับการอุปสมบทเป็นพระภิกษุโดยมีครูบาคำมูล ธมฺมวงฺโส เป็นพระอุปัชฌาย์ พระชัยยะเสนา วัดบ้านหลุกเป็นพระกรรมวาจา และพระคำปัน วัดทุ่งยาวเป็นพระอนุสาวนาจารย์ พร้อมพระสงฆ์ 50 รูป ณ วัดหนองหล่ม ต.ทุ่งยาว อ.เมือง จ.ลำพูน ได้รับฉายาว่า "ธมฺมชโย ภิกขุ"

พระ กองแก้ว รับหน้าที่เป็นครูสอนนักธรรมแก่สามเณรและสอนหนังสือแก่เด็กนักเรียนโรงเรียน สันป่าสักได้ 6 ปี จนทราบข่าวว่า ครูบาศรีวิชัย สิริวิชโย นักบุญแห่งล้านนาท่านได้มาสร้างวิหารอยู่ที่วัดจามเทวี พระกองแก้วจึงได้เดินทางไปกราบนมัสการมอบกายเป็นศิษย์ ขออยู่ศึกษาข้อวัตรปฏิบัติสมถะวิปัสสนากรรมฐานจากครูบาศรีวิชัย พระกองแก้วได้ศึกษาข้อวัตรปฏิบัติจากท่านครูบาศรีวิชัยที่วัดจามเทวีเป็น เวลา 1 ปี จากนั้นท่านจึงได้ออกเดินทางเพื่อไปปฏิบัติธรรมตามสถานที่ต่าง ๆ เช่น วัดร้าง ถ้ำคูหา ป่าช้า และสถานที่ชุกชุมไปด้วยสัตว์ร้ายนานาชนิด

กระทั่ง ปี พ.ศ.2491 ท่านได้เดินทางไปปฏิบัติธรรมที่ถ้ำตับเตา อ.ไชยปราการ และได้อยู่บุกเบิกพัฒนาจนเป็นที่รู้จักของคนทั่วไป จากนั้นได้มีศรัทธาญาติโยมบ้านทุ่งหลวงและบ้านหนองบัว อ.แม่แตง ได้พร้อมใจกันมานิมนต์ท่านให้มาพัฒนาสร้างวัดทุ่งหลวงและนิมนต์มาปฏิบัติ ธรรมจำพรรษาอยู่ที่วัดทุ่งหลวง ในระหว่างที่จำพรรษาอยู่ที่วัดทุ่งหลวง หลวงปู่ครูบาธรรมชัยได้เดินลัดข้ามทุ่งนามาปฏิบัติกรรมฐานที่บริเวณวัดร้าง ที่บ้านหนองบัว ซึ่งแต่เดิมเป็นวัดร้างชื่อ "วัดสามเศรษฐี" นักโบราณคดีสันนิษฐานว่าวัดนี้น่าจะมีอายุราว 1,300 ปี หลวงปู่ได้บูรณะวัดร้างแห่งนี้เพื่อใช้สำหรับเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมและฝึก กรรมฐาน โดยตั้งชื่อว่า "เมืองนิพพาน" อยู่บริเวณเนินเขามีทิวทัศน์ที่สวยงามมาก บรรยากาศเงียบสงบเหมาะแก่การท่องเที่ยวพักผ่อนและฝึกบำเพ็ญภาวนา มีพระสถูปเจดีย์ 8 เหลี่ยมสูง 9 ชั้นภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุล้อมรอบด้วยคูน้ำ แต่ละมีห้องสำหรับนั่งวิปัสสนาสมาธิ 51 ห้อง

บริเวณ ห้องโถงชั้นล่างเป็นสถานเพื่อการสักการะและแสดงพระธรรมเทศนา มีภาพเขียนพระพุทธประวัติ ภาพเขียนปางชนะมาร ภาพปริศนาธรรม พระพุทธรูปต่าง ๆ รวมถึงรูปปั้นของพระเกจิชื่อดัง นอกจากนั้นยังมีตู้แสดงเครื่องอัฏฐบริขารของหลวงปู่ครูบาธรรมชัย ภายในบริเวณกว่า 40 ไร่นั้น ร่มรื่นไปด้วยหมู่พรรณไม้ยืนต้น ทั้งไม้ดอกไม้ประดับ ทั้งยังมีไม้หายากและสมุนไพร สมดั่งเจตนารมย์ของหลวงปู่ที่ต้องการให้สถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่ปฏิบัติ ธรรมเพื่อจรรโลงให้ไว้เป็นศาสนาสมบัติทางพระพุทธศาสนาต่อไป ทว่าน่าเสียดายที่การก่อสร้างพระสถูปเจดีย์ยังไม่แล้วเสร็จ หลวงปู่ครูบาธรรมชัยท่านก็ได้ละสังขารด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 17 มกราคม 2530 รวมอายุ 83 ปี 62 พรรษา ท่ามกลางความโศกเศร้าของศิษยานุศิษย์

http://www.madchima.org/forum/index.php?topic=2421.0