# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zasięg występowania

Długość ciała (bez ogona) 350-480 cm, długość ogona 76-110 cm, wysokość 450-600 cm; masa ciała samic 450-1180 kg, samców 1800-1930 kg.

Etymologia

Ovifera: łac. ovis „owca"; ferus „dziki". Gatunek typowy: Cervus camelopardalis Linnaeus, 1758.

Camelopardalis: gr. καμηλοπαρδαλις kamēlopardalis „żyrafa", od καμηλος kamēlos „wielbłąd"; παρδαλις pardalis „lampart, pantera". Gatunek typowy: Camelopardalis giraffa Schreber, 1784.

Orasius: nazwa nadana żyrafie w XIII wieku przez Wincentego z Beauvais (zmarłego około 1264 roku) i Alberta Wielkiego (1193-1280). Gatunek typowy: Cervus camelopardalis Linnaeus, 1758.

Trachelotherium: gr. τραχηλος trakhēlos „szyja"; θηριον thērion „dzikie zwierzę", od θηρ thēr, θηρος thēros „bestia, zwierzę". Nowa nazwa dla Camelopardalis Schreber, 1784.

Podział systematyczny

We wcześniejszych ujęciach systematycznych w rodzaju Giraffa wyróżniano jeden gatunek G. camelopardalis, posiadający 9 podgatunków: camelopardalis, antiquorum, peralta, reticulata, rothschildi, angolensis, giraffa, thornicrofti i tippelskirchi.

Liczba gatunków z rodzaju Giraffa jest kontrowersyjna i przedmiotem ciągłych dyskusji; obszerne badania genetycze i mofologiczne przeprowadzone w 2020 roku wsparły podział z trzema gatunkami między którymi występuje ograniczony przepływ genów. Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki:

Opisano również kilka gatunków wymarłych:

1. M.J. Brisson: Regnum animale in classes IX. distributum, sive, Synopsis methodica : sistens generalem animalium distributionem in classes IX, & duarum primarum classium, quadrupedum scilicet & cetaceorum, particularem divisionem in ordines, sectiones, genera & species: cum brevi cujusque speciei descriptione, citationibus auctorum de iis tractantium, nominibus eis ab ipsis & nationibus impositis, nominibusque vulgaribus. Lugduni Batavorum: Theodorum Haak, 1762, s. 12, 37. .

2. M.T. Brünnich: Zoologiae fundamenta praelectionibus academicis accommodata. Grunde i dyrelaeren. Hafniae: Apud Frider. Christ. Pelt, 1772, s. 36, 46. .

3. J.L. Frisch: Das Natur-System der Vierfüßigen Thiere. Glogau: Christian Friedrich Günther, 1775, s. tabela. .

4. J.Ch.D. von Schreber: Die Säugthiere in Abbildungen nach der Natur, mit Beschreibungen. T. 4. Erlangen: Expedition des Schreber'schen säugthier- und des Esper'schen Schmetterlingswerkes, 1784, s. ryc. cclv.

5. J.von N.F.X. Gistel: Naturgeschichte des Thierreichs für höhere Schulen. Stuttgart: Hoffmann, 1848, s. 81. .

6. Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 176. ISBN 978-83-88147-15-9 . .

7. C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 306. ISBN 978-84-16728-35-0 . .

8. J. Skinner & G. Mitchell: Family Giraffidae (Giraffe and Okapi). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 800. ISBN 978-84-96553-77-4 . .

9. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Giraffa. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-26].

10. Hassanin, A comparative approach for species delimitation based on multiple methods of multi-locus DNA sequence analysis: A case study of the genus Giraffa (Mammalia, Cetartiodactyla), „PLoS ONE", 15 (2), 2020, e0217956, DOI: 10.1371/journal.pone.0217956 .

11. L.S.B. Leakey: Mammalian fauna: Bovidae. W: L.S.B. Leakey: Olduvai Gorge 1951-61. Cz. 1: Fauna and Background. Cambridge: Cambridge University Press, 1965, s. 35. .

12. G.E. Pilgrim. Notices of new mammalian genera and species from the Tertiaries of India. „Records of the Geological Survey of India". 40 (1), s. 69, 1910. .

13. J.M. Harris: Pleistocene Giraffidae (Mammalia, Artiodactyla) from East Rudolf, Kenya. W: R.J.G. Savage & S.C. Coryndon (redaktorzy): Fossil Vertebrates of Africa. Cz. 4. London: Academic Press, 1976, s. 283-332. ISBN 978-0-12-440404-5 . .

14. G.E. Pilgrim. The fossil Giraffidae of India. „Memoirs of the Geological Survey of India, Palaeontologia Indica". New series. 4 (1), s. 7, 1911. .

15. W.O. Dietrich. Die Säugetier paläontologischen Ergebnisse der Kohl-Larsen'schen Expedition, 1937-1939 in nördlichen Deutsch-Ostafrika. „Zentralblatt für Mineralogie, Geologie und Paläontologie". Abteilung B. Jahrgang 1941, s. 220, 1941. .

# data[].attributes.attachment_link.description
Długość ciała (bez ogona) 350-480 cm, długość ogona 76-110 cm, wysokość 450-600 cm; masa ciała samic 450-1180 kg, samców 1800-1930 kg. Ovifera: łac. ovis „owca"; ferus „dziki". Gatunek typowy: Cervus camelopardalis Linnaeus, 1758. Camelopardalis: gr. καμηλοπαρδαλις kamēlopardalis „żyrafa", od καμηλος kamēlos „wielbłąd"; παρδαλις pardalis „lampart, pantera". Gatunek typowy: Camelopardalis giraffa Schreber, 1784.