# data[].attributes.body
● Blokların taşınmasını sağlayan rampaları, piramitlerin çevresinden kaldırmak bile birkaç yıl sürmüş olabilir.
● Piramitler matematik, astronomi ve coğrafya gibi pek çok bilimin harmanlanmasıyla inşa edilmiş yapılar. Piramitler kimin adına yapılmışsa onun sadece tahta çıktığı ve doğduğu günlerde piramitlerin içerisine güneş girmesi de bunu kanıtlıyor.
● Taşları dizerken kullanılan eğim derecesi binde bir oranında bile kaysaydı taşlar zirvede kusursuz bir şekilde birleşemezdi. Bu durum, inşa sırasında düşündüğümüzden daha çok hassasiyet gösterildiğini bize kanıtlıyor.
● Piramitler güneş saati işlevi görmekteydiler.
● Piramitlerin içinde elektromanyetik dalga yoğunluğu daha fazla. Araştırmalara göre piramitlerin içerisinde güneş enerjisinden daha fazla yararlanılabilir, hatta telefonlarınız bile daha iyi çekebilir.
● Uzaydan çekilen kızılötesi fotoğraflar, daha çok gizemin keşfedilmesi gerektiğini söylüyor! Bu fotoğraflara göre aynı bölgede, kumların altında 17 piramit ve antik şehir de var.
KAYNAK: https://www.egeyapi.com/en/blog/mekan/dunyanin-7-harikasindan-biri-gize-piramitleri-neden-gizemli

# data[].attributes.body
Anıt mezar olarak inşa edilen Gize Piramitleri, 3 yapının birleşmesiyle oluşuyor. Gize Piramitleri’nin isimleri ise Keops Piramidi, Kefren Piramidi ve Mikerinos Piramidi. “Büyük Piramit” olarak adlandırılan Keops, Dünyanın 7 Harikası Listesi’nde yer alan ve antik dönemden günümüze kalmış tek eser. Ayrıca bu özel eser, Dünyanın Yeni 7 Harikası’nda da onur üyesi. Ayrıca piramitleri korumak için yapıldığı düşünülen Büyük Gize Sfenksi de dünyanın en büyük tek taş heykeli olmasıyla ünlü.
KAYNAK: https://www.egeyapi.com/en/blog/mekan/dunyanin-7-harikasindan-biri-gize-piramitleri-neden-gizemli

# data[].attributes.body
Babil'in Asma Bahçeleri, Helen kültürü tarafından listelenen Antik Dünyanın Yedi Harikasından biriydi. Çamur tuğlalardan inşa edilmiş büyük yeşil bir dağa benzeyen çok çeşitli ağaçlar, çalılar ve asmalar içeren artan bir dizi bahçe ile dikkate değer bir mühendislik başarısı olarak tanımlandılar. Bahçelerin Irak'ın Babil eyaletine bağlı Hille yakınlarındaki antik Babil kentinde inşa edildiği söyleniyor. Asma Bahçeler'in adı Grekçe: κρεμαστός; yükseğe asılı) kelimesinden türetilmiştir. "Asma" kelimesinden daha geniş bir anlama sahip olan ve teras gibi yükseltilmiş bir yapı üzerine dikilen ağaçları ifade eder.
KAYNAK: https://tr.wikipedia.org/wiki/Babil%27in_Asma_Bah%C3%A7eleri

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Babil'in Asma Bahçeleri, Dünya'nın yedi harikasından biridir ve mevkisi açık ve net bir şekilde belirlenmeyen yerdir.

Geleneksel olarak, Irak'ta Babil şehri olan şimdiki Hillah yakınlarındaki Babil 'in eski şehrinde inşa edildiği söylenmektedir. Babilli rahip Berossus, bahçeleri Babili II. Kral Nebukadnezar'e bağlar. Babil metinlerinde bahçelerden bahseden kesin bir şey yoktur ve kesin bir arkeolojik delil de bulunmamıştır.

Bir efsaneye göre, Babilin Asma Bahçeleri Babil Kralı İmparator II. Nebukadnezar tarafından eşi Kraliçe Amytis (Amitis) için oluşturulmuştur çünkü Kraliçe Amytis memleketinin yeşil tepelerini ve vadilerini özlemiştir. İmparator II. Nebukadnezar "The Marvel of the Mankind (İnsanlık Harikası)" olarak bilinmiş hale gelen büyük sarayı da inşa ettiren kişidir. Delil olmayışının sebebi Asma Bahçelerin tamamen efsanevi olduğunun ima edinebilinmesidir ve Strabon, Diodorus Siculus ve Quintus Curtius Rufus'u içeren Eski Yunan ve Roman yazarlarının doğunun bahçelerini romantizmin ütopik simgesi olarak gösteren tasvirlerinin bulunmasındandır.

Alternatif olarak, orijinal bahçe Asur Kralı Sanherib'in Musul'un modern şehri yakınlarında Dicle Nehri üzerinde Ninova 'nın başkentinde iyi belgelenmiş olabilir.

Eski edebî eserlerde Babil'in Asma Bahçeleri ilk olarak Morduk'un Babilli rahibi Berassus tarafından tanımlandı. Günümüzde birkaç yapıta "Babil'in tasviri kaybolmamıştır" benimseyen, Berassus'u da içeren başlıca beş yazar vardır. Bu yazarlar Asma Bahçelerin büyüklüğüyle birlikte neden ve nasıl inşa edildiği ve nasıl sulandığı hakkında kaygılanırlar.

Josephus bahçeleri tanımlarken Berassus'dan alıntı yapmıştır. Berassus, II. Nebukadnezar'ın hükümdarlık dönemini tanımladı ve Berassus krala ve Asma Bahçelerin yapısına inanan tek yazardır.

Bu yeri yüksek duvarlarla, sütunlarla destekleyerek inşa etmiştir; cennetin bahçesi olarak anılan bu yeri kısa ağaçlarla doldurdu, tam anlamıyla dağlık bir manzara haline getirdi. Bu kraliçeyi memnun etti, çünkü kraliçe Media da büyümüştü ve dağlık manzaralara düşkündü. Şehrin yanında bulunan, Asma bahçe olarak bilinen, Semiramis'den sonraki Suriye kralı tarafından cariyelerden birinin ricası üzerine yaptırılmıştır. Cariye hakkında Fars ırkından olduğunu ve memleketindeki dağlarının çayırlarına özlem duyduğunu söylenir.

Bahçeye giriş bir yamaç gibi eğim aldığı ve bazı yapılar birbirlerinin üzerinde yükseldiği için yapı bir bütün olarak tiyatroyu andırmaktadır. Yükselen teraslar yapıldığında, orada bahçenin bütün ağırlığını taşıyabilen ve yavaş yavaş diğer girişin üstünde yükselen o geçitlerin altında inşa edilmiştir ve 50 kubit yüksekliğindeki yukarıdaki geçit şehrin mazgallarının duvarlarının çevresine yapılan parkın en üst düzeyini delmektedir. Ayrıyeten büyük masraflarla yapılan duvarların kalınlığı 22 fit (6.7 metre) ve geçit yolunun iki duvarı arasındaki mesafe 10 fit (3 metre) genişliğindedir. Işık altındaki ilk tabakada büyük miktarda ziftin içinde kamışlar, ikinci tabakada çimentoyla birleştirilmiş pişmiş tuğlalar ve üçüncü tabakada kurşun kaplama, son olarak nemin nüfuz etmemesi için toprak kullanılmıştır. Buranın üstüne büyük ağaçların kökleri için toprak yığılmıştır ve bu yer düzeltildiğinde seyircilere memnuniyet verebilecek büyüklükte ve cazibede her çeşit ağacın dikilebileceği kalınlıktadır.

Geçitler diğerinin ötesindeki her çıkıntıyla tüm ışığı alır ve bunların çoğu kral konutunu kapsar. Sulama içinse makineler ve en üst yüzeyden yol gösteren bir geçit vardır. Gözle görülen hiçbir şey olmamasına rağmen makineler nehirden büyük ölçüde su çekmektedir. Şimdi bu park söylenildiği gibi sonradan yapılan bir inşaydı.

M.Ö. 4. yüzyılda Büyük İskender 'in tarihçesi, Quintus Curtius Rufus (M.S. 1. yüzyıl) Cleiarchus yazısından bahsettiği Büyük İskender'in tarihi metninde;

"Babilllerin bir kalesinin çevresi 20 stad uzunluğa sahiptir. Kulelerin temellerinin 30 fit yerin altında yer alır ve surlar en yüksek noktanın 8 fit yükseğindedir. Asma bahçelerin tepelerinden, Yunan masallarında merakla bahsedilir.Onlar bir duvar kadar yüksekte ve cazibesini borçlu olduğu uzun boylu ağaçların gölgesindedir. Kolonlarla desteklenen bütün yapı taştan yapılma, bunların üzeri kalın bir toprak tabakasını taşıyabilecek güçte kare taşlarla döşenmiş bir yüzey ve sulama işlemi bu yüzeydeki suyla yapılır. Bu yüzden hemen hemen 50 fit yüksekliğinde ve 8 kubit kalınlığındaki gövdeleriyle ağaçların yapıları sağlamdır. Eğer doğal çevrelerinde yetiştirilebilirlerse bol miktarda meyve verirler. Zamanın kademeli yıkıcılığının yanında doğanın ve insanında yıkıcı etkisi de olmasına rağmen bu gösterişli yapı zarar görmeden ayakta kalmıştır. Birçok ağaç köküne maruz kalmış olmasına karşın koca bir ormanı taşıyabilecek güçtedir. Burası 11 fit aralıklarla 20 metre kalınlığındaki duvarlarla bir alt yapısı vardır. Böylece bu uzaklık dağlardan sarkan ağaç etkisi sağlar. Bu gelenek ülkesini Babil'den yöneten Suriye kralının bir işidir. Ülkesinin ağaçlarını, ormanlarını özleyen eşi için yapmış ve zarif yapıyla doğanın güzelliğini taklit ederek eşini ikna etmiştir."

Strabon(M.Ö. 64 - M.S. 21) 4. yüzyıla ait Onesicritus'un kayıp bir bölümüne ait olduğu düşünülen bir paragrafında Asma Bahçeleri şöyle tarif eder;

"Babil, çok büyük bir ovaya uzanır ve 385 stad duvarla çevrilidir. Duvarların kalınlığı 32 fit, kulelerin yüksekliği 50 kubit ile 60 kubit arasındadır ve bu duvarların üstündeki geçitten dört at arabası diğerini rahatlıkla geçebilir. Bundan dolayı Asma Bahçeler Dünyanın Yedi Harikasından biri olarak anılır. Bahçenin şekli dikdörtgendir ve her kenar 4 plethra uzunluğundadır. Bu kareli küp benzeri temeller, birbiri ardına bulunan kemerli tonozlarda meydana gelir. Oyulmuş kareli temeller büyük ağaçlara imkân sağlayan toprakla pişmiş tuğla ve asfaltla inşa edilerek kaplanmıştır. En üstteki teras katlarına çıkış bir merdiven tarafından yapılır. Şehrin ortasından akan ve bahçenin yanından geçen 1 stad genişliğindeki Fırat nehrinden bahçeye bu amaçla atanan işçiler tarafından su taşınır."

Bugün dahi kullandığımız Dünya'nın 7 harikası bu açıklama ile saygınlık kazanmıştır.

Asma bahçeleri sürülmüş toprak üzerindeki köklerinin toprağa sabitleniş çatı şeklindeki sistem üzerinde büyümesi ile toprakta değil havada yetiştirilir. Dört oymalı taş sütun aracılığıyla toprak altında kalacak şekilde ayarlanmıştır. Kirişler arasına aralarında çok az boşluk kalacak şekilde palmiye ağaçları dikilmiştir. Bunlar yalancı kiriş görevi görür. Bu ahşap diğerlerinin aksine çürümez, ısıtıldığında ve basınç altında şişer ve büyümeyi köklerde sağlar. Çok derin toprak birikmiştir ve geniş yapraklı özellikle pek çok çeşit bahçe ağacı dikilmiştir ve her tür çiçekli bitki, kısacası izleyenlere neşe ve keyif veren her şey dikilmiştir. Bu yapay ekilebilen arazi sütunlar boyunca yürüyenlerin başları üstündedir. En yüksek düzeyde yürünüldüğünde çatıdaki toprak tıpkı normal bir yerdeki derin toprak gibi sıkı ve tahribatsız durur. Yapıda bulunan su kemerleri yüksek yerden su getirir. Kısmen suyun yokuş aşağı düzgün bir şekilde inmesini sağlar. Su yukarı çıkarılacağı zaman ise bu olay vidalar ve spiral makineler yardımıyla basınç yoluyla yapılır.

Babil ile ilgili çağdaş kaynaklardaki belgelerin eksikliği nedeniyle asma bahçelerinin gerçek bir yapı veya şiirsel bir eser olduğu hususunda bâzı tartışmalar vardır. Nebuchadnezza'ın eşi Amyitis (veya diğer eşler) hakkında da bir söz yoktur. Heradobus II. Nebukadnezar'ın zamanlarında Babil hakkında yazmıştır fakat "Histories" adlı kitabında asma bahçelerinden söz etmemiştir. Bugüne kadar Babil'de asma bahçeleri hakkında hiçbir arkeolojik kanıt bulunamamıştır. Bu delilin Fırat Nehri'nin altında varolması mümkündür fakat günümüzde bu delilleri güvenli bir şekilde çıkarmak mümkün değildir. II. Nebukadnezar'ın zamanında bu nehir şimdiki konumunun doğusunda akıyordu ve Babil'in batı kısmı hakkında az şey bilinmektedir. Rollinger Berassus'un bahçeleri Nebukadnezar'a (siyasi nedenlerden dolayı) devrettiğini ve efsaneyi başka yerden uyarladığını önerdi.

Yeni bir teori Babil'in Asma Bahçelerinin aslında Süryani kralı Sanherib (saltanatı M.Ö. 704-681) tarafından Ninova'daki sarayı için inşa edilmesini önermektedir. Stephanie Dalley iki yer arasında geçen yüzyıllarda karışık olduğunu öne sürmektedir ve Sanherib'deki saraylardaki geniş bahçeler II. Nebukadnezar'ın Babil'ine atfedilmiştir. Yeni keşfedilen Sanherib'e kayıtlı su kemerlerinin geniş bir sisteminin kazısını içermektedir.

Dalley argümanlarını günümüze ait Akad yazıtlarının deşifre edilmesindeki son gelişmelere dayandırmaktadır. Başlıca noktaları şunlardır;

"Babil" yani "Tanrı'nın Kapısı" ismi, birkaç Mezopotamya şehrinde kullanılmaktadır. Sanherib tanrılardan sonra Ninova'nın şehir kapısını yeniden isimlendirdi ki bu onun şehrinin ismini Babil olarak istediğini önermektedir.

Yalnızca Josephus, bahçeleri inşa eden kral olarak Nebukadnezar'a isimlendirdi fakat Nebukadnezar birçok yazıt bırakmasına rağmen hiçbiri bahçe ve mühendislik çalışmalarından söz etmez. Diodorus Siculus ve Quintus Curtius Rufus Suriyeli bir kral belirledi.

Buna karşılık Sanherib yazılı açıklamalar bıraktı ve onun su mühendisliğinin arkeolojik delilleri vardır. Torunu Assurbanipal onun sarayındaki oyuk bir duvarın üzerine olgun bahçe resmetmiştir.

Sanherib yeni sarayını ve bahçesini "tüm insanlar için bir mucize" olarak adlandırmıştır. Bahçesindeki suyu yükselten vidaların işleyişini ve yapısını ifade etmektedir.

Klasik yazarların açıklamaları günümüze ait kayıtlara uygundur. M.Ö. 331 yılındaki Gaugamela Savaş'ından önce Büyük İskender Jerwan'daki su kemerinin yakınlarında 4 gün boyunca konaklamıştır. Onunla gezen tarihçilerin çevrelerindeki devasa yapıtları incelemek için yeterli zamanları olurdu. (Yunanca kayda geçmişlerdir.) Birinci elden olan bu açıklamalar günümüze kadar varlığını sürdürememiştir fakat sonraki Yunan yazarlar tarafından kaydedilmiştir.

Kral Sanherib'in asma bahçeleri sadece güzelliği için Dünya harikası olarak dikkate alınmamış. Kraliyet bahçesi yapmak bir Asur geleneğidir. Kral II. Nebukadnezar (M.Ö. 883-859) şöyle tarif eder;

"Bir dağı keserek Zap'ın suyundan bereket kanalı denilen bir kanal çıkardım. Dicle'nin çayırlarını suladım ve çevresine her türlü meyve ağacıyla meyve ormanları diktim. Geçtiğim, yürüdüğüm, üzerinde ülkeler bulunan dağlıklara tohumlar ve bitkiler diktim; farklı türden çamlar, farklı türlerde ardıçlar ve selviler, badem, hurma, abanoz , gül ağacı, zeytin, meşe, ılgın, ceviz, çitlembik ve alıç köknar, incir, asma..."

Ninova şehrinde böyle bir bahçenin sulanması geliştirilmiş su tedariğini gerektirmiyordu. Kanallar 50 km boyunca gergin bir şekilde dağlardan geçmekteydi. Sanherib teknolojileri ile gurur duyulmakta ve bunları yazıtlarında çalışanlarına detaylı anlatmaktadır. Örneğin, Barian'da subaşında bulunan yazıtlarında otomatik ben kapaklarından bahsetmiş ancak nasıl çalıştığını anlatmamıştır.

"Bu kanalın küreksiz açılıp, fazlalık suyun akmasına izin veriyordu. Bent kapakları insan gücüyle değil, Tanrıların isteğiyle açılıyordu. Hiçbir çalışanın eli, bent kapağını açamamıştı; bunu tanrılar yapmıştı."

İki milyonun üstünde taşla; Jerwan'da vadiyi geçen muazzam bir köprü inşa edilmişti. Taş kemerler kullanılış ve su geçirmez çimento kullanılmıştı. Üstünde şöyle yazıyordu;

Sanherib; Asur'un büyük kralı; Büyük mesafelere rağmen, su yollarını yönettim ve Ninova'nın etrafını sularla kuşattım. Yüksek dik yamaçlı vadilerden beyaz kireç taşı bloklardan su kemerlerinin üzerinden geçtim. Onları suların üzerinden akması için yaptım. O muazzam bronz dökümleri (30 ton) için "kayıp mum" metodunun yerine yeni döküm tekniği uygulamada ilk olduğunu iddia eder ve su vidalarının yapılışını şöyle tanımlar;

"Hâlbuki eski zamanlarda benim atalarım tapınaklar içinde sergilenmek üzere gerçek yaşam biçimleri taklit ederek bronz heykeller yaratmışlardı ama onların metodu işçiliği tükendi çünkü ilkeleri anlamadaki yeteneksizlik ve başarısızlıklardan o kadar çok yağ, bal mumu ve mum yağı gerekti ki kendi ülkelerinden kıtlığa sebep oldular. Ben silindirler ve çiviler için ilahi bir zekâyla kil kalıpları yaptırdım. "İnsanlık Harikası" olması için ben sarayın çevresinin yükseltisini artırdım. Onun yanında Amanus Dağını takliden yüksek bir bahçe düzenledim ki bu bahçede sadece dağ ülkesini zenginleştiren değil ayrıca Chaldea'yı da zenginleştiren her çeşit aromalı bitkiler, meyve bahçeleri, ağaçlar var". Bu demek oluyor ki, o gökyüzünde yükselen terasların üzerilerinde büyük ağaçların olduğu ataların kat ve kat üstün olan ve gerçekten kendi söylediği gibi bir "İnsanlık Harikası" olan bir bahçe yaratabildi."

# data[].attributes.attachment_link.description
Babil'in Asma Bahçeleri, Dünya'nın yedi harikasından biridir ve mevkisi açık ve net bir şekilde belirlenmeyen yerdir. Geleneksel olarak, Irak'ta Babil şehri olan şimdiki Hillah yakınlarındaki Babil 'in eski şehrinde inşa edildiği söylenmektedir. Babilli rahip Berossus, bahçeleri Babili II. Kral Nebukadnezar'e bağlar. Babil metinlerinde bahçelerden bahseden kesin bir şey yoktur ve kesin bir arkeolojik delil de bulunmamıştır.

# data[].attributes.headline
Zeus Heykeli Hangi Uygarlığa Aittir, Neden Yapıldı?

# data[].attributes.subject
Zeus Heykeli Hangi Uygarlığa Aittir, Neden Yapıldı?

# data[].attributes.body
Heykel Yunanlıların baş tanrısı Zeus için yapılmıştır. Zeus tanrıların kralı, Olimpos Dağı’nın hükümdarıydı. Yunan mitolojisinde gök gürültüsü ve şimşek, yağmur ve rüzgarların getiricisiydi. Şehirlerin, evlerin, yabancıların ve ona tapınanların koruyucusuydu. Yunanistan’daki evlerin ön avlularında Zeus heykelleri bulunurken, dağın tepesindeki tapınaklar hacıları cezbediciydi. Olympia’daki iki nehir arasında kutsal bir koruda bulunan Zeus Heykeli, Zeus’un tapınmasının en saygın nesnesiydi. Yüzyıllar boyunca Zeus Heykeli özenle bakıldı ancak MS 393’te Hıristiyan İmparator I. Theodosius Olimpiyat Oyunlarını yasakladı. Üç hükümdar daha sonra, MS beşinci yüzyılın başlarında, İmparator II. Theodosius Zeus Heykeli’nin yıkılmasını emretti. Aslolan nihai yok oluşun koşulları bir tartışma kaynağıdır; Bir teori, düşen bir meteor tarafından yok edildiğini öne sürer. Diğerleri, MÖ beşinci yüzyılda tapınakla birlikte yok olduğunu iddia ediyor. Yine de diğerleri, Lauseion Sarayı’nın büyük yangınında yok edildiği bu sebeple Konstantinopolis’e götürüldüğüne inanıyor.
KAYNAK: https://www.arthipo.com/artblog/sanat-tarihi/zeus-heykeli.html

# data[].attributes.body
Zeus heykeli, M.Ö. 456 yılında Olimpos Dağı'nda inşâ edilen Zeus Tapınağı için Fidias tarafından yapılan ve tanrı Zeus'u oturur hâlde betimleyen devasa bir heykeldi. Fidias'ın M.Ö. 438 ile 430 yılları arasında yaptığı tahmin edilen 13 metre yüksekliğindeki görkemli eseri "Dünyanın Yedi Harikası" arasındadır.
Heykel altın ve fildişinden imâl edilmiştir. Zeus'un oturduğu taht, abanoz ağacından yapılmış, altın, fildişi ve değerli taşlardan kakmalar ile süslü hâliyle heykelin kendisinden daha etkileyiciydi. Heykel, Zeus'u sağ elinde zafer tanrıçası Nike ile, sol elinde ise değerli metallerden süslemeler ve bir kartal kakması ile bezeli bir asa tutarken betimlemekteydi.
KAYNAK: https://tr.wikipedia.org/wiki/Zeus_Heykeli

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Vikipedi, özgür ansiklopedi

Zeus heykeli, M.Ö. 456 yılında Olimpos Dağı'nda inşâ edilen Zeus Tapınağı için Fidias tarafından yapılan ve tanrı Zeus'u oturur hâlde betimleyen devasa bir heykeldi. Fidias'ın M.Ö. 438 ile 430 yılları arasında yaptığı tahmin edilen 13 metre yüksekliğindeki görkemli eseri " Dünyanın Yedi Harikası" arasındadır.

Heykel altın ve fildişinden imâl edilmiştir. Zeus'un oturduğu taht, abanoz ağacından yapılmış, altın, fildişi ve değerli taşlardan kakmalar ile süslü hâliyle heykelin kendisinden daha etkileyiciydi. Heykel, Zeus'u sağ elinde zafer tanrıçası Nike ile, sol elinde ise değerli metallerden süslemeler ve bir kartal kakması ile bezeli bir asa tutarken betimlemekteydi.

Zeus Tapınağının içinde bulunan heykel, tapınağa ancak sığabiliyordu, hatta oturur vaziyette tasvir edilen Zeus, ayağa kalksa tapınağın tavanı yıkılacakmış gibi duruyordu." Üzerinde, Yunan tanrılarının ve sfenks gibi mistik hayvanlar figürleri yer alıyordu. Heykelin derisi fildişinden, sakalı, saçları ve elbisesi altındandı. Karanlık bir koridordan geçilerek görülebildiği için, parlak fildişi, insanların gözünü alıyor ve derinden etkiliyordu.

Olimpiyat oyunları, 391 yılında Theodosius tarafından putperestlik gerekçesiyle yasaklanınca Zeus Tapınağı da ziyaretten men edildi. "Dünyanın Yedi Harikası" arasında sayılan heykel, Atina'nın ileri gelenleri tarafından, yeni kurulan Konstantinopolis'e taşındı ve orada da 462 yılındaki büyük yangında yok oldu.

Olimpos'ta 1829'da Fransızlar tarafından burada bulunan heykele ait bazı parçalar Paris'te Louvre Müzesi'nde sergilenmektedir.

Zeus, Yunan mitolojisinde en güçlü ve önemli tanrıdır. Gökyüzü ve şimşek tanrısı olarak da geçmektedir.

# data[].attributes.attachment_link.description
Vikipedi, özgür ansiklopedi Zeus heykeli, M.Ö. 456 yılında Olimpos Dağı'nda inşâ edilen Zeus Tapınağı için Fidias tarafından yapılan ve tanrı Zeus'u oturur hâlde betimleyen devasa bir heykeldi. Fidias'ın M.Ö. 438 ile 430 yılları arasında yaptığı tahmin edilen 13 metre yüksekliğindeki görkemli eseri " Dünyanın Yedi Harikası" arasındadır. Heykel altın ve fildişinden imâl edilmiştir.

# data[].attributes.body
Artemis Tapınağı, (Yunanca: Artemision; Latince: Artemisium) aynı zamanda Diana Tapınağı olarak da bilinir. Tanrıça Artemis'e ithaf edilmiş tapınak Efes'te Milattan önce 550 yıllarında tamamlanmıştır. Tapınak tamamen mermerden inşa edilmiştir. Dünyanın yedi harikasından biri sayılan tapınaktan geriye bugün sadece bir iki mermer parçası kalmıştır. Türkiye'deki antik kent Selçuk İzmir'de bulunmaktadır.
KAYNAK: https://tr.wikipedia.org/wiki/Artemis_Tap%C4%B1na%C4%9F%C4%B1

# data[].attributes.attachment_link.description
Artemis Tapınağı, (Yunanca: Artemision; Latince: Artemisium) aynı zamanda Diana Tapınağı olarak da bilinir. Tanrıça Artemis’e ithaf edilmiş tapınak Efes’te MÖ 550 yıllarında tamamlanmıştır. Tapınak tamamen mermerden inşa edilmiştir. Dünyanın yedi harikasından biri sayılan tapınaktan geriye bugün sadece bir iki mermer parçası kalmıştır. Türkiye’deki antik kent Selçuk İzmir’de bulunmaktadır.

# data[].attributes.body
Halikarnas Mozolesi (ya da Mausoleion), Kral Mausolos adına karısı ve kız kardeşi Artemisia(en) tarafından Halikarnassos'ta yaptırılmış, Dünyanın Yedi Harikası'ndan biri sayılan, kolonlarıyla Yunan mimarisini, piramit şeklindeki çatısıyla da Mısır mimarisini andıran oldukça büyük boyutlardaki mezar. Bu öneminden dolayı kendinden sonra gelen, aynı stildeki tüm yapılara mozole denmiştir.

Mozole alanı bugün açık hava müzesi olarak düzenlenmiştir. İçeri girildiğinde sağda Bodrum tipi bir ev görülmektedir. Solda görülen uzun yapı içinde Mausoleion'la ilgili kabartmalar, maket ve bazı çizimlerle yapıya ait mimari parçalar sergilenmektedir.
KAYNAK: https://tr.wikipedia.org/wiki/Halikarnas_Mozolesi

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Halikarnas Mozolesi (ya da Mausoleion), Kral Mausolos adına karısı ve kız kardeşi Artemisia( en) tarafından Halikarnassos'ta yaptırılmış, Dünyanın Yedi Harikası'ndan biri sayılan, kolonlarıyla Yunan mimarisini, piramit şeklindeki çatısıyla da Mısır mimarisini andıran oldukça büyük boyutlardaki mezar. Bu öneminden dolayı kendinden sonra gelen, aynı stildeki tüm yapılara mozole denmiştir.

Mozole alanı bugün açık hava müzesi olarak düzenlenmiştir. İçeri girildiğinde sağda Bodrum tipi bir ev görülmektedir. Solda görülen uzun yapı içinde Mausoleion'la ilgili kabartmalar, maket ve bazı çizimlerle yapıya ait mimari parçalar sergilenmektedir.

Dünyanın Yedi Harikası'ndan biri diye tanımlanan mozolenin yükseldiği yer bugün bir çukur olarak görülür. Bu çukurun ne olduğunu anlamak için öncelikle kapalı sergi salonunun gezilmesi gerekir. Taban ölçüleri 32 x 38 metre boyutlarındaki Mausoleion, bir zamanlar uzun kenarı 242,5 kısa kenarı 105 metre olan geniş bir alanın kuzeydoğu köşesinde yükselmekteydi.

Antik yazarların anlattıklarına göre Mausoleion, dört bölümden oluşmaktadır. En altta yüksek bir kaide (podyum); onun üzerinde kenarlarında on bir, kısa kenarlarında dokuz olmak üzere 36 İon sütunlu tapınak şeklinde bir bölüm vardır; onun da üzerinde 24 basamaklı piramit şekilli bir çatı ve en tepede dört atın çektiği araba içinde Mausolos ve Artemisia'nın heykelleri yer almaktadır.

Anıtın yüksekliği konusunda Latin yazarı Plinius bilgi vermektedir. Latinlerin dünyanın yedi harikası olarak gördüğü Mausoleion'un yüksekliği 180 İon ayağıdır. Bu da yaklaşık 55 metredir. Yirmi katlı bir apartmanın yüksekliği kadardır. Sergi salonundaki makette bu ölçü esas alınmıştır.

Antik yazarlar yapının mimarının Pytheos olduğunu kaydetmektedir. Ayrıca Satyros'un adı da geçmektedir. Vitruvius, MÖ 4. yüzyılın en önemli dört heykeltıraşının bu yapıda çalıştığını kaydetmiştir. Doğuda Skopas, batıda Leokhares, kuzeyde Bryaksis, güneyde Timotheos çalışmıştır. Bryaksis, Karyalı bir sanatçıdır. Diğer sanatçılar Yunanistan'dan getirilmiştir. Dört atlı arabayı Mimar Pytheos'un yaptığı söylenmektedir. Karya satrabı Mausolos, kendi yönetimi zamanında muhtemelen MÖ 355'te yapıya başlamıştır. Onun ölümünden sonra ( MÖ 353) karısı, aynı zamanda kız kardeşi Artemeisia anıtın yapımını sürdürmüş; onun da ölümünden sonra ( MÖ 351) Mausolos'un diğer kardeşleri inşaata devam etmişlerdir. Muhtemelen, inşaat MÖ 340'ta Piksodaros'la Ada arasındaki satraplık mücadelesi sırasında yarım bırakılmıştır.

Anıt mezar ana kayanın kesildiği yerlerden ve yeşil taşlardan anlaşılacağı üzere günümüzde görülen çukurun bulunduğu yerde yükselmekteydi. Anıtı son ayakta görenlerden biri M.S. 12. yüzyılda yaşamış Piskopos Eustathios'tur. Bu anıtını 1500 yıl ayakta kaldığını göstermektedir. Bu tarihten sonra anıtın bir deprem sonucu yıkıldığı sanılmaktadır. 1402'de Saint Jean şövalyeleri Bodrum'a geldiklerinde anıtı yıkık olarak görmüşlerdir. Şövalyeler anıtı taş ocağı olarak kullanmışlar hemen tüm taşlarını sökerek Bodrum Kalesi'ni yapmışlardır. İlk tahribat şövalyeler tarafından 1494'te yapılmıştır. Çukurun en derin yerinde bulunan asıl mezar odası o çağda şövalyeler tarafından bulunamadığı için, yok olmaktan kurtulmuştur. 1522 yılında Saint Jean şövalyeleri kalelerini güçlendirmek istemişler ve çevrede kale yapımında kullanılmak üzere eski yapı taşları aramışlardır. Mausoleion, son tahribata bu tarihlerde uğramıştır. Kalenin güçlendirilmesinde görev alan şövalyelerden de La Touret mezar anıtının tahribini hatırasına yazmıştır. Günümüzde kiremit bir çatı altında kısmen korunmaya çalışılan 12 basamaklı merdiveni nasıl bulduklarını, mezar odasına giden koridorun iki yanındaki heykelleri ve kabartmaları nasıl önce hayranlıkla seyredip sonra da parçaladıklarını anlatmaktadır. Tam mezar odasına girecekleri zaman paydos borusunun çaldığını; asıl odaya girmeden kaleye döndüklerini, ertesi gün geldiklerinde ise mezar odasının açıldığını, her yerde parçalanmış halde kıymetli kumaşlar ve altın ziynet eşyaları gördüklerini yazmıştır.

Bugün mezar odasının girişini kapatan iki tonluk dikdörtgen bloklardan biri koridorun içinde görülmektedir. İngiliz araştırmacı Charles Thomas Newton 1856-1857 yıllarında burada yaptığı kazı sırasında taş bloğu orijinal yerine götürmüştür. Kazı sırasında bulduğu kabartmaları, Mausolos ve Artemisia'nın heykellerini, dört atlı arabanın parçalarını British Museum'a götürmüştür.

Daha önce Lord Stratford Canning (Türkiye'de bulunan İngiltere Büyükelçisi), 1846 yılında Padişah Abdülmecit'ten aldığı izinle Bodrum Kalesi'nin duvarlarında görülen Mausoleion kabartmalarını da Londra'ya götürmüştür. Bugün yarı kapalı sergi salonunda, geçen yüzyıl buradan götürülen kabartmaların ne yazık ki alçı kopyaları sergilenmektedir.

Çukurun güneyinde bulunan ana kaya içine oyulmuş merdivenler burada Mausoleion'dan önce mevcut olan başka bir mezar anıtına aittir. Mausoleion'un yapımı sırasında burası kesilerek örtülmüştür. Ana kaya çok yumuşaktır, yer yer dökülmektedir. Merdivenin dibinde sağda görülen kapı ana kaya içine oyulmuş bir koridora açılmakta koridorun sonunda Arkaik Devre ait (MÖ 6. yüzyıl) bir mezar odası bulunmaktadır. Kapı girişinde ve merdiven duvarlarında görülen oyuklar adak yerleridir. Kapının sonunda dipte görülen kanallar "galeri" diye adlandırılmakta, dolan suların boşaltılması için kullanıldığı anlaşılmaktadır. Bu galeri de Mausoleion'dan önceye aittir. Koridorun sonunda, solda büyük bir mezar odasına açılmaktadır. Bu oda ana kaya oyulmak suretiyle yapılmıştır. Mausoleion'a bakan yönünde de bir pencere bulunmaktadır. Bu mezar odasının yanında daha önce Newton tarafından açılan bir başka mezar odası varsa da, bu oda Danimarkalıların yaptığı kazı sırasında açılmamıştır. Pencere diye adlandırılan bölümün altında anıtı çevreleyen galerinin devamı görülmektedir. Bacalar yapım kolaylığı sağlamak için açılmıştır. Bacaların bir kısmı kazı alanında görüleceği gibi kuyulara dönüştürülmüştür. Çukurun güneyinde görülen dikdörtgen taş bloklardan yapılmış ayakların neye yaradığı anlaşılamamıştır. Asıl mezar odasına giren merdivenler Newton'un anlattığı gibi ana kaya içine oyulmuş basamaklar değildir. Bu basamakların bir kısmı kesme taşlardan yapılmıştır.

Danimarkalıların yaptığı kazı sırasında merdivenlerin dibinde Newton tarafından kazılmamış alanda boğa, koyun, keçi, horoz ve kumru kemikleri bulunmuştur. Bunlar tören sırasında kurban edilen hayvanların kemikleridir. Mausolos'un öbür dünyada yararlanması için konulmuştur. Burada görülen kanal Mausoleion mezar anıtına aittir.

Açık hava müzesinin doğu bahçe duvarının sağ köşesine yakın bir yerde bulunan kapıdan dışarı çıkıldığında Mausoleion mezar anıtının kutsal alanı çevreleyen peribolos duvarının bir kısmı görülmektedir. Müze binası kapalı ve yarı açık olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Kapalı bölümündeki topografik harita ve Mausoleion maketi burayı gezenlere yapıyı ve şehri daha iyi bir şekilde tanıtmaktadır.

Halikarnas Mozolesi taşları Hospitalier Şövalyeleri tarafından Bodrum Kalesi inşası sırasında kullanılmıştır. Günümüze ulaşan ironik bir gelenek ile, bazı Masonlarca Tapınakların mimari referansı olarak görülür.

Bodream, Jean-Pierre Thiollet, Anagramme Ed, 2010, ISBN 978-2-35035-279-4.

# data[].attributes.attachment_link.description
Halikarnas Mozolesi (ya da Mausoleion), Kral Mausolos adına karısı ve kız kardeşi Artemisia( en) tarafından Halikarnassos'ta yaptırılmış, Dünyanın Yedi Harikası'ndan biri sayılan, kolonlarıyla Yunan mimarisini, piramit şeklindeki çatısıyla da Mısır mimarisini andıran oldukça büyük boyutlardaki mezar. Bu öneminden dolayı kendinden sonra gelen, aynı stildeki tüm yapılara mozole denmiştir.

# data[].attributes.body
Rodos Heykeli 34 metre yüksekliğindeydi ve 15 metre yüksekliğindeki tabanın üzerinde duruyordu. Güneş tanrısı Helios, Demetrius’un savaş makinelerinden toplanan bronz kullanılarak oyulmuştu. Helios’un bu taçlı heykeli çıplaktı ve sol eli bir saat tutuyordu. Sağ eli, limanı korurken güneş ışınlarından koruyormuş gibi gözlerini kapatarak yüzü göğe çevriliydi. Antik dünyanın yedi harikası arasında yer almasını sağlayan sadece Rodos Heykeli’nin büyüklüğü değildi . Aslında, onu diğer harikalarla birlikte oraya koyan, bir tanrının bu canavarca kopyasını oluşturmak için kullanılan tekniklerdi.
Heykeltıraş Chares, heykelin ayakta durmasına ve aynı anda desteklenmesine yardımcı olmak için demir kirişler ve çerçeveler kullandı. Heykelin inşası sırasında, Chares’in başlıca endişeleri, yer, görünürlük ve heykelin yere güvenli bir şekilde tutturulabilmesi için yeterince güçlü ve sağlam olması gereken temeliydi. Yapıda, Demetrius’un kullandığı savaş makinelerinden toplanan bronzlar kullanıldı. Kuşatma kuleleri iskele görevi gördü.
Colossus of Rhodes tamamlandığında, yaklaşık 33 metre (110 ft) yüksekliğindeydi. Ve bu onu antik dünyanın en büyük heykellerinden biri haline getiriyordu, Plinius, “çok az insan kollarını başparmağın etrafında birleştirebilir”, diye yazdı.
İnsanlar heykelin sonsuza kadar ayakta kalacağını düşündüler. Helenistik Çağın kendisi gibi, heykelin ömrü de kısaydı. Devasa büyüklükte olan heykel, İskender’in imparatorluğu gibi, parçalara ayrılacak ve sonraki kültürler tarafından ele geçirilecekti. Kültürü yansıtan sadece bir sanat eseri varsa, o da Rodos Heykeli ve onun talihsiz kaderiydi.
KAYNAK: https://www.arthipo.com/artblog/sanat-tarihi/rodos-heykeli.html

# data[].attributes.body
Hiç kimse heykelin kalıntılarını kullanmadığı veya yeniden inşa etmeye çalışmadığı için, bronzdan yapılmış Colossus’un kırık parçaları yaklaşık 800 yıl orada kaldı. Tüm bu yıllar boyunca bazı turistler siteyi ziyaret etti. Ancak daha sonra MS 654’te Arap tüccarlar adaya geldiler ve kırık bronz parçalarını alıp ticarete başladılar. Metal hurdalar ticaret pazarlarına getirilip satıldı.
Bugün kimse Rodos Heykeli’nin nasıl göründüğünden veya duruşunun ne olduğundan tam olarak emin değil. Kesin olan tek şey, birçok ortaçağ çiziminde gösterildiği gibi bacaklarını liman girişine uzatarak durmadığıdır.
Ne yazık ki, zaferi ve birliği simgeleyen devasa ve uzun Rodos Heykeli, yalnızca metal hurdaları için ticaret pazarında sona erdi. Ancak, bugünlerde artık bulunmayan kalıntılarıyla birlikte heykelin yıkılmasına rağmen, kesin olan bir şey var – bu eşsiz antik sanat eseri gerçek bir deha eseri olmaya devam edecek.
KAYNAK: https://www.arthipo.com/artblog/sanat-tarihi/rodos-heykeli.html

# data[].attributes.body
Rodos Heykeli, Antik Dünyanın Yedi Harikasından biriydi. Yunan Tanrısı Helios’u temsil ediyordu ve Demetrius Poliorcetes’in uzun süren Rodos kuşatmasına (MÖ 305) karşı kazanılan zafer onuruna tanrılara teşekkür etmek için inşa edildi.
KAYNAK: https://www.arthipo.com/artblog/sanat-tarihi/rodos-heykeli.html

# data[].attributes.body
İskenderiye Feneri, Mısır'ın İskenderiye şehrinde inşa edilmiş; ancak günümüzde bulunmayan, Dünyanın Yedi Harikası'ndan biri ve tarihte inşa edilmiş deniz fenerlerinin en yüksek olanı.
İnşaası MÖ 285-246 yılları arasında süren fener, bu devletin ilk iki kralı I. Ptolemaios Soter ve II. Ptolemaios tarafından Mısır'da İskenderiye Limanı'nın karşısındaki Pharos Adası üzerine yaptırılmıştı.
Üç bölümden oluşan fenerin mimarı Knidoslu Sostratus'tur. Kaidesi ile birlikte 135 metre yüksekliğinde olan fener, beyaz mermerden yapılmıştı. Tepesinde bulunan, tunçtan yapılmış büyük bir ayna 70 kilometre uzaklıktan görülüyor ve limana giren gemilere rehberlik ediyordu. Alt bölümü dikdörtgen şeklinde ve yaklaşık 55 metre yüksekliğindeydi. Orta bölüm, yukarıya doğru giden rampası olan bir silindir şeklindeydi. Yaklaşık 27 metre yüksekliğindeydi. Üst bölüm ise silindir şeklindeydi ve üzerinde alevin bulunduğu bir odası vardı.
İskenderiye Feneri, antik çağın yedi harikası içinde günlük yaşam için kullanılan tek eserdir.
Üst kısmı MS 955 yılında bir deprem ve fırtınada kopan fenerin gövde kısmı da 1302'de başka bir depremde yıkıldı. 1500 yılında ise bu yapıya ait kalıntılar tamamen yok oldu.
KAYNAK: https://tr.wikipedia.org/wiki/%C4%B0skenderiye_Feneri