# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Το Ερμάριο των Αναμνήσεων

# data[].attributes.attachment_link.title
21 επαγγέλματα που χάθηκαν με το πέρασμα του χρόνου! - Το Ερμάριο των Αναμνήσεων

# data[].attributes.headline
Τελικά ο ήρωας δεινή τα γοβάκια στην αδερφή του αλλά η αδερφή τα πετάει κάτω στο πάτωμα μετά τα παίρνει τα πετάει πάνω στο ήρωα. Η κόρη του δασκάλου την ώρα που γινόταν αυτό πήρε το ημερολόγιο της κ έγραψε μέσα όλα αυτά που γινόταν εκείνη την στιγμή. Μετα από κάτι μέρες η κόρη του δασκάλου βγήκε έξω με τις φίλες της κ έδειξε το ημερολόγιο στις φίλες. Επίσης η κόρη είχε πάρει τα γοβάκια κ τα πέταξε στα σκουπίδια. Στο τέλος ο ήρωας ήταν πολύ λυπημένος κ δεν βγήκε ποτέ αλλο έξω από το σπίτι του   

# data[].attributes.subject
Τελικά ο ήρωας δεινή τα γοβάκια στην αδερφή του αλλά η αδερφή τα πετάει κάτω στο πάτωμα μετά τα παίρνει τα πετάει πάνω στο ήρωα. Η κόρη του δασκάλου την ώρα που γινόταν αυτό πήρε το ημερολόγιο της κ έγραψε μέσα όλα αυτά που γινόταν εκείνη την στιγμή. Μετα από κάτι μέρες η κόρη του δασκάλου βγήκε έξω με τις φίλες της κ έδειξε το ημερολόγιο στις φίλες. Επίσης η κόρη είχε πάρει τα γοβάκια κ τα πέταξε στα σκουπίδια. Στο τέλος ο ήρωας ήταν πολύ λυπημένος κ δεν βγήκε ποτέ αλλο έξω από το σπίτι του   

# data[].attributes.headline
Τα γοβάκια στα σκουπίδια 

# data[].attributes.subject
Τα γοβάκια στα σκουπίδια 

# data[].attributes.headline
Τα γοβάκια στα σκουπίδια 

# data[].attributes.subject
Τα γοβάκια στα σκουπίδια 

# data[].attributes.headline
Ένα δώρο που δώθηκε αλ

# data[].attributes.body
Ένα δώρο που δώθηκε αλλού

# data[].attributes.headline
Ο ερωτευμένος τσαγκάρης

# data[].attributes.subject
Ο ερωτευμένος τσαγκάρης

# data[].attributes.headline
Η αγαπη του μικρου τσαγκαρη στην αδερφη του

# data[].attributes.subject
Η αγαπη του μικρου τσαγκαρη στην αδερφη του

# data[].attributes.headline
Η αδερφική αγάπη 

# data[].attributes.body
Η αδερφική αγάπη

# data[].attributes.headline
Ο λαμπαδηφόρος

# data[].attributes.body
Ο λαμπαδηφόρος ήταν ένα άτομο που είχε το επαγγελματικό καθήκον να ανάβει και να συντηρεί τις λάμπες στους δρόμους, πριν την ηλεκτροδότηση.

# data[].attributes.headline
Αυτό το ποίημα γράφτηκε με την βοήθεια του ΑΙ

# data[].attributes.subject
Αυτό το ποίημα γράφτηκε με την βοήθεια του ΑΙ

# data[].attributes.body
Μια σπίθα φως στο σκοτάδι γεννιέται,
σαν βλέμμα καθάριο που ποτέ δε λυγίζει,
αδελφική αγάπη, σαν άνεμος τρέχει,
και πάντα το δάκρυ σε γέλιο βαφτίζει.

Δεν έχει όρια, δεν έχει δεσμά,
είναι χέρι που απλώνει στη θλίψη σιωπηλά,
σαν άγκυρα στέκει, σαν φλόγα ζεσταίνει,
κι όταν όλα σωπαίνουν, εκείνη επιμένει.

Στα δύσκολα βράδια, στο γέλιο, στη λύπη,
είναι φάρος στη θάλασσα, ποτέ δε θα λείπει.
Ένας ψίθυρος τρυφερός, μια σιωπή που μιλά,
μια υπόσχεση κρυφή που κρατά δυνατά.

Χρόνια περνάνε, μα αυτή πάντα εκεί,
σαν ρίζα βαθιά που γερνά και ανθίζει,
αδελφική αγάπη, φτερά στη ζωή,
ο χρόνος λυγίζει, μα αυτή δεν αρχίζει ούτε τελειώνει.

# data[].attributes.body
Ήταν τεχνίτης, ειδικός στην κατασκευή βαρελόσχημων και σκαφοειδών σκευών, που τα κατασκεύαζαν από ξύλο καστανιάς ή δρυός. Το ξύλο περνούσε από ειδική επεξεργασία και μετά το έκοβαν σε λεπτές σανίδες, που βρέχανε για να παίρνουν εύκολα την κατάλληλη κλίση. Κατόπιν περνούσαν τα στεφάνια, τα χτυπούσαν με το ματσακόνι για να σφίξουν καλά και μετά τοποθετούσαν τους δυο επίπεδους πυθμένες. Οι αποθήκες παλιά ήταν γεμάτες με βαρέλια κλπ.

# data[].attributes.headline
Μια Μέρα που η γυναίκα

# data[].attributes.body
Μια Μέρα που η γυναίκα του δασκάλου κάλεσε τον μικρό Τσαγκάρη για κάτι δουλειές, πήρε τα παπούτσια μαζί του. Όταν επιτέλους τελειωσε τις δουλειές του, ζήτησε να δει την κοπέλα. Του δόθηκε άδεια, και έτσι πήρε τα λουστρίνια, της τα πρόσφερε και περίμενε την αντίδραση της. Εκείνη χάρηκε πολύ και τον ευχαρίστησε, όμως μόλις είδε την αδερφή του Τσαγκάρη, τόσο φτωχικά ντυμένη και με φθαρμένα παπούτσια, αποφάσισε να επιστρέψει τα κόκκινα λουστρίνια και να του προτείνει να τα χαρίσει την αδερφή του που τα είχε πιο πολύ ανάγκη. Ο Τσαγκάρης συγκινήθηκε με την στάση της κοπέλας και πράγματι έτσι έγινε. Η αδερφή του χάρηκε τόσο πολύ που δεν λέγεται!

# data[].attributes.headline
Ο τηλεγραφητής

# data[].attributes.subject
Ο τηλεγραφητής

# data[].attributes.body
Το επάγγελμα του τηλεγραφητή ήταν καθοριστικό για την επικοινωνία στον 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα. Ο τηλεγραφητής ήταν υπεύθυνος για την αποστολή και λήψη μηνυμάτων μέσω του τηλεγράφου, μιας συσκευής που επέτρεπε την επικοινωνία σε μεγάλες αποστάσεις μέσω σημάτων. Η δουλειά του απαιτούσε ταχύτητα, ακρίβεια και εξαιρετική ικανότητα στην αποκωδικοποίηση των σημάτων Μορς, της γλώσσας που χρησιμοποιούσε ο τηλεγράφος για να μεταφέρει μηνύματα. Οι τηλεγραφητές ήταν ζωτικής σημασίας για την επικοινωνία σε επίπεδο επιχειρήσεων, στρατού, αλλά και για προσωπικές επαφές κατά τη διάρκεια πολέμων και μεγάλων γεγονότων. Η ταχύτητα και η αξιοπιστία του τηλεγράφου άλλαξαν τον κόσμο της επικοινωνίας, αλλά με την πρόοδο της τεχνολογίας, την εμφάνιση του τηλεφώνου και αργότερα του διαδικτύου, το επάγγελμα του τηλεγραφητή εκλείπει, αφήνοντας πίσω του μία εποχή που επικοινωνούσε με "κουμπιά" και σήματα.

# data[].attributes.headline
Τραγούδι για την αδελφική αγάπη  *με βοήθεια από το chat gp*

# data[].attributes.subject
Τραγούδι για την αδελφική αγάπη  *με βοήθεια από το chat gp*

# data[].attributes.body
(Ρεφρέν)
Αδέλφια για πάντα, μαζί στη ζωή,
Στις χαρές και τις λύπες, με καρδιά ανοιχτή.
Πέφτουμε και σηκωνόμαστε μαζί,
Αδελφική αγάπη, για πάντα εμείς!

Στίχος 1
Περπατάμε μαζί από μικροί,
Χέρι χέρι σε κάθε βήμα, δεν έχουμε φόβο.
Ό,τι κι αν έρθει, θα το αντέξουμε,
Αγάπη αδελφική, τίποτα δεν θα μας χωρίσει.

Ρεφρέν
Αδέλφια για πάντα, μαζί στη ζωή,
Στις χαρές και τις λύπες, με καρδιά ανοιχτή.
Πέφτουμε και σηκωνόμαστε μαζί,
Αδελφική αγάπη, για πάντα εμείς!

Στίχος 2
Μαζί γελάμε, μαζί κλαίμε,
Όλες οι στιγμές μας, μένουν για πάντα μέσα μας.
Η αγάπη μας μεγαλώνει, δεν τελειώνει,
Αδέλφια για πάντα, δεν αλλάζει τίποτα.

Ρεφρέν
Αδέλφια για πάντα, μαζί στη ζωή,
Στις χαρές και τις λύπες, με καρδιά ανοιχτή.
Πέφτουμε και σηκωνόμαστε μαζί,
Αδελφική αγάπη, για πάντα εμείς!

Γέφυρα
Κι αν ο δρόμος είναι δύσκολος και σκοτεινός,
Η αδελφική αγάπη φωτίζει τον δρόμο μας.
Με μια αγκαλιά, όλα θα γίνουν καλύτερα,
Γιατί είμαστε αδέλφια, για πάντα μια καρδιά.

Ρεφρέν
Αδέλφια για πάντα, μαζί στη ζωή,
Στις χαρές και τις λύπες, με καρδιά ανοιχτή.
Πέφτουμε και σηκωνόμαστε μαζί,
Αδελφική αγάπη, για πάντα εμείς!

# data[].attributes.headline
 Μετά από όλο το ξεφάν

# data[].attributes.body
Μετά από όλο το ξεφάντωμα έφτασε η κρίσιμη στιγμή. Η αδελφή φόρεσε τα παπούτσια για πρώτη φορά. Τότε επικράτησε πλήρης ησυχία.

Τα παπούτσια ήταν δυστυχώς στενά της. Όλοι ήταν πολύ δυστυχισμένοι... Εκτός από την ίδια. Η αδελφή δεν κοίταξε το περιεχόμενο, δηλαδή τα παπούτσια, άλλα την κίνηση του αδερφού της. Τότε η αδελφή πήρε μια γερή αγκαλιά τον αδερφό της και του είπε σιγανά Ευχαριστώ!

Όμως ο ίδιος είχε πλέον μόνο μία επιλογή, να δώσει τα παπούτσια στην κόρη του δασκάλου. Έτσι λοιπόν την ήμερα που θα έδινε τα παπούτσια στην μαμά του για να τα πάει στην κόρη χτύπησε κάποιος το κουδούνι. Ήταν η κόρη μαζί με την αδελφή του. Ο μικρός ήταν πολύ μπερδεμένος, άλλα ξεμπερδεύτηκε μόλις είδε την κόρη να κρατάει τα παπούτσια στα χέρια της. Η αδερφή τα είχε κανονίσει όλα. Το βράδυ, μετά το ξεφάντωμα της αδερφής, αυτή κρυφάκουσε μία συζήτηση που είχε ο αδερφός της με την μαμά τους, σχετικά με το ότι ήθελε να δώσει τα παπούτσια στην κόρη του δασκάλου. Έτσι, η αδερφή είχε κανονίσει να πάει τα παπούτσια η ίδια στην κόρη.

Τότε ήταν η στιγμή που ο μικρός βιοπαλαιστής κέρδισε την αγάπη και της αδερφής του, αλλά κέρδισε και την αγάπη της. Όμως, το κυριότερο ήταν πως ο ίδιος έγινε πιο ώριμος.

# data[].attributes.headline
Ερωτευμένος ή ώριμος Τ

# data[].attributes.body
Ερωτευμένος ή ώριμος Το μεγάλο δίλλημα...

# data[].attributes.headline
Οι νερουλάδες μετέφερα

# data[].attributes.body
Οι νερουλάδες μετέφεραν με τα κάρα τους και πουλούσαν νερό στην Αθήνα, στα σπίτια που διέθεταν δεξαμενές από τις πηγές των γύρω χωριών, όπως της Κηφισιάς και του Αμαρουσίου. Στο κάρο είχε βυτίο που χωρούσε τετρακόσιες οκάδες νερό.

Όπου περνούσε, οι νοικοκυρές του έκαναν σινιάλο να σταματήσει. Στα χέρια κρατούσαν ένα τενεκέ και μία δραχμή. Στα σπίτια, τότε, το πουλούσε μια δεκάρα τον τενεκέ.

Μέχρι το 1924 η Αθήνα υδρευόταν κυρίως από τα νερά των πηγών της Πάρνηθας και από τον υπόγειο υδροφορέα.

# data[].attributes.body
Ο παγοπώλης ήταν ένας άνθρωπος που πουλούσε πάγο στα σπίτια και τα καταστήματα, πριν εμφανιστούν τα ηλεκτρικά ψυγεία. Ο πάγος φτιαχνόταν σε ειδικά παγοποιεία και μεταφερόταν με φορτηγά. Ο παγοπώλης έκοβε μεγάλα κομμάτια και τα πουλούσε στους πελάτες, που τα έβαζαν σε ξύλινα ή μεταλλικά ψυγεία για να διατηρούν τα τρόφιμά τους κρύα. Το επάγγελμα αυτό άρχισε να εξαφανίζεται τη δεκαετία του 1960, καθώς τα ηλεκτρικά ψυγεία έγιναν πιο συνηθισμένα στα σπίτια.

# data[].attributes.headline
Αυτό το ποίημα γράφτηκε με βοήθεια γονιού

# data[].attributes.subject
Αυτό το ποίημα γράφτηκε με βοήθεια γονιού

# data[].attributes.body
Κρυφά μάζευε τα λεφτά στου παπουτσιού τον πάτο, για ένα κομμάτι λουστρίνι, κόκκινο σαν το αίμα. Με αγάπη το δούλεψε νύχτες ατέλειωτες, για της δασκάλας την κόρη, το όνειρό του το πρώτο.

Μα σαν είδε την αδερφή με την ίσια πλεξούδα, με τα μάτια τα καφετιά και το φουστάνι το ξέθωρο, κάτι μέσα του άλλαξε, σαν φως που ξαφνικά ανάβει, κι η καρδιά του γέμισε με μια αγάπη καινούρια.

Τα κόκκινα λουστρίνια, έργο των χεριών του, στην αδερφή χαρίστηκαν σαν στέμμα βασιλικό. Κι εκείνη, πουλί που πετά στον ουρανό για πρώτη φορά, γέμισε το σπίτι γέλια κι αστέρια στην πλεξούδα της.

Έτσι έμαθε πως η αγάπη δε μετριέται με το μάτι, μα με την καρδιά που βλέπει πέρα από τα φαινόμενα. Κι ωρίμασε μονομιάς, σαν δέντρο την άνοιξη, με τον πρωινό καφέ να γλυκαίνει τη νέα μέρα

# data[].attributes.headline
έρωτας vs αδελφική αγάπη 

# data[].attributes.subject
έρωτας vs αδελφική αγάπη 

# data[].attributes.body
Ο γαλατάς πέρναγε κάθε μέρα από κάθε σπίτι και μοίραζε το γάλα. Ξυπνούσε 5 η ώρα το πρωί ώστε σ της 6 να ξεκινήσει να μοιράζει το γάλα. Φορούσε άσπρα ρούχα και ένα άσπρο καπέλο

# data[].attributes.headline
Τα παπούτσια της αγάπης

# data[].attributes.subject
Τα παπούτσια της αγάπης

# data[].attributes.headline
ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΟΙΗΜΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ COPILOT

# data[].attributes.subject
ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΟΙΗΜΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ COPILOT

# data[].attributes.body
Μέσα σε έναν κόσμο φωτεινό και καθαρό, η χαρά μας αγκαλιάζει, γεμίζοντας το χώρο. Η ελπίδα ανθίζει σαν άνθος της αυγής, αισιοδοξία φέρνει, στον κόσμο μας ζωή.

Αδελφική βοήθεια, χέρι που κρατά, στη λογική των ανθρώπων, σοφία που περνά. Αποφάσεις σωστές, με φως στο μέλλον παν, το αύριο φωτίζουν, μονοπάτια που περπατάν.

Συμβουλές με σύνεση, τη ζωή μας οδηγούν, κι η αγάπη μας ενώνει, σε δρόμο καθαρό. Με καρδιά γεμάτη, αισιοδοξία να μας σφίγγει, βήμα-βήμα πάμε, με χαμόγελο που λύνει.

Έτσι, προχωράμε, για ένα αύριο λαμπρό, με αδελφική βοήθεια, και μυαλό ορθό. Μες στη λογική μας, και την αγάπη που μοιράζουμε, με σωστές αποφάσεις, το μέλλον μας δαμάζουμε.

# data[].attributes.body
Ο γαλατάς είναι ένα επάγγελμα που έχει εκλείψει τον τελευταίο καιρό. Οι γαλατάδες εργάζονταν σε πόλεις και όχι στα χωριά. Κάθε πρωί ξεκινούσαν να πάνε στην πόλη κουβαλώντας δύο βαριούς κουβάδες ή έχοντας την βοήθεια του γαϊδουριού για να πάρουν και να δώσουν Μετρούσαν την ποσότητα σε οκάδες και είχαν δικό τους κτήμα όπου είχαν και άρμεγαν τα ζώα τους. Το επάγγελμα του γαλατά άκμασε στα μέσα του 19ου αιώνα. Σήμερα μεταφέρουμε το γάλα και τα άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα σε ε οχήματα με ειδικό κλιματισμό και τα αγοράζουμε από τα σούπερ μάρκετ.

# data[].attributes.headline
Τα παπούτσια για την κόρη του δασκάλου 

# data[].attributes.subject
Τα παπούτσια για την κόρη του δασκάλου 

# data[].attributes.body
Όταν είχε πλέον βραδιάσει και όλοι είχαν πάει για να κοιμηθούν , ο μικρός βιοπαλαιστής έμεινε μόνος του με την μητέρα του και της έδειξε τα κόκκινα λουστρίνια που είχε φτιάξει. Η μητέρα ξαφνιάστηκε και τον ρώτησε που τα βρήκε αφού εκείνοι ήτανε φτωχοί και δεν μπορούσαν να του δώσουνε τα χρήματα για να τα αγοράσει. Τότε ο βιοπαλαιστής της αποκάλυψε ότι τα παπούτσια προοριζόταν για την κόρη του δασκάλου και πως τα είχε φτιάξει μόνος του για να της τα δώσει. Εκείνη χάρηκε για τον γιο της που ήτανε ερωτευμένος και έβαλαν κάτω το σχέδιο για να πλησιάσει ο μικρός το κορίτσι.

Την επόμενη μέρα, πήγε και αυτός με την μητέρα του στο σπίτι του δασκάλου και έδωσε τα παπούτσια στο κορίτσι. Εκείνη χάρηκε πολύ και έδωσε ένα φιλί στον μικρό που τον έκανε να πετάξει απ’ την χαρά του.

# data[].attributes.body
Η λέξη είναι μάλλον τούρκικη και σημαίνει “αυτός που ανακοινώνει τα μαντάτα”, ο δημόσιος κήρυκας. Οι ντελάληδες διαλαλούσαν στους κατοίκους των κωμοπόλεων και των χωριών τα νέα που έφταναν με τον τηλέγραφο ή τα εμπορεύματα που έφερναν στις πλατείες των χωριών οι πραματευτάδες . Η δυνατή φωνή και κυρίως ο τρόπος που παρουσίαζαν συνοπτικά τα νέα ή διαφήμιζαν τα προϊόντα, τους καθιστούσε γνωστούς στην τοπική κοινωνία. Έβαζε την παλάμη στο στόμα, σαν χωνί, κι έπαιρνε τις γειτονιές φωνάζοντας. Η αμοιβή του ήταν ένα ποτηράκι τσίπουρο ή λίγο κολατσιό. Η ευρεία διάδοση των εφημερίδων, του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης υποκατέστησε σταδιακά τους ντελάληδες σε όλα τα χωριά του νησί

# data[].attributes.headline
Η αξία της αδελφικής αγάπης

# data[].attributes.subject
Η αξία της αδελφικής αγάπης

# data[].attributes.headline
Ο λατερναντζής

# data[].attributes.subject
Ο λατερναντζής

# data[].attributes.body
Ο κυρ-Στέφανος, ο τελευταίος λατερνατζής της Αθήνας, περιπλανιόταν στα σοκάκια παίζοντας νοσταλγικές μελωδίες. Οι περαστικοί άλλοτε χαμογελούσαν, άλλοτε αδιαφορούσαν. Ένας νεαρός μουσικός, ο Νικόλας, γοητεύτηκε από τη λατέρνα και ζήτησε να μάθει. Όταν ο κυρ-Στέφανος έφυγε, η λατέρνα του δεν σίγησε – η μουσική της ζούσε μέσα στον Νικόλα.

# data[].attributes.headline
Γευσιγνώστης είναι ο άνθρωπος που λέει ή γράφει κριτικές για το φαγητό που σερβίρεται στα εστιατόρια. Ο γευσιγνώστης κατά κανόνα διαθέτει ιδιαίτερες γνώσεις όσον αφορά τη γεύση και το φαγητό. Μπορεί να το κάνει ως κύριο επάγγελμα ή και ως χόμπι. Ένας γευσιγνώστης μπορεί να είναι εξειδικευμένος σε έναν μόνο τομέα.

# data[].attributes.subject
Γευσιγνώστης είναι ο άνθρωπος που λέει ή γράφει κριτικές για το φαγητό που σερβίρεται στα εστιατόρια. Ο γευσιγνώστης κατά κανόνα διαθέτει ιδιαίτερες γνώσεις όσον αφορά τη γεύση και το φαγητό. Μπορεί να το κάνει ως κύριο επάγγελμα ή και ως χόμπι. Ένας γευσιγνώστης μπορεί να είναι εξειδικευμένος σε έναν μόνο τομέα.

# data[].attributes.headline
Η Μαρία κοίταξε τα κόκκινα λουστρίνια της. Ένιωσε ένα δάκρυ να κυλά, όχι από λύπη αλλά από κατανόηση. Γύρισε προς το παλιό μαγαζί, αλλά είχε εξαφανιστεί, σαν να μην υπήρξε ποτέ. Μόνο ο ήχος του καθαρού αέρα, και μια σκέψη μέσα της είπε: "Κάποια βήματα δεν οδηγούν πίσω, μόνο μπροστά" 

# data[].attributes.subject
Η Μαρία κοίταξε τα κόκκινα λουστρίνια της. Ένιωσε ένα δάκρυ να κυλά, όχι από λύπη αλλά από κατανόηση. Γύρισε προς το παλιό μαγαζί, αλλά είχε εξαφανιστεί, σαν να μην υπήρξε ποτέ. Μόνο ο ήχος του καθαρού αέρα, και μια σκέψη μέσα της είπε: "Κάποια βήματα δεν οδηγούν πίσω, μόνο μπροστά" 

# data[].attributes.headline
Τα παπούτσια που θυμούνται 

# data[].attributes.subject
Τα παπούτσια που θυμούνται 

# data[].attributes.headline
Το παρακάτω κείμενο είναι μία φανταστική συνέντευξη ενός τσαγκάρη 

# data[].attributes.subject
Το παρακάτω κείμενο είναι μία φανταστική συνέντευξη ενός τσαγκάρη 

# data[].attributes.body
-Γεια σας κύριε Βασίλη θα ήθελα να μου μιλήσετε για τη δουλειά σας, στο τσαγκαράδικο. Τι κάνετε το πρωί με το που ανοίξετε το μαγαζί σας;

-Κάθε μέρα μόλις ανοίξω το μαγαζί μου και καθαρίσω τον πάγκο μου [που τις περισσότερες φορές είναι σκονισμένος] τελειώνω όλες τις παραγγελίες που δεν είχαμε τελειώσει την προηγούμενη ημέρα με τους υπόλοιπους τσαγκάρηδες και τους καλφάδες.

-Πώς είναι ο χώρος σας; Τι εργαλεία έχετε γύρω σας;

-Ο χώρος του τσαγκαράδικου είναι η ζωή μου, μαζί με τους καλφάδες έχουμε δημιουργήσει ένα χώρο ευχάριστο για να δουλεύουμε πολλές ώρες την ημέρα. Τα εργαλεία που έχουμε γύρω μας είναι όλα όσα χρειάζονται για την κατασκευή παπουτσιών όπως για παράδειγμα το καλαπόδι ή το μυστρί.

-Πόσους πελάτες έχετε την ημέρα, έχετε κάποιο σημειωματάριο που γράφει τις παραγγελίες σας;

-Την ημέρα μπαίνουν γύρω στους 20-30 πελάτες, διότι οι περισσότεροι κάνουνε δουλειές σκληρές, οι οποίες καταπονούν και χαλάνε τα παπούτσια. Στο τσαγκαράδικο έχουμε έναν πίνακα που γράφει το ονοματεπώνυμο και τον τύπο του παπουτσιού που θέλει κάθε πελάτης. Επιλέξαμε να έχουμε πίνακα και όχι σημειωματάριο, ώστε να μπορούν όλοι να το βλέπουνε και να μην ξεχνάμε καμία παραγγελία.

-Πως είναι το μαγαζί σας, έχετε επικοινωνία με τον εξωτερικό κόσμο;

-Το μαγαζί μας έχει 2 παράθυρα, από εκεί μπορούμε να βλέπουμε τους περαστικούς, που άλλοι είναι φουριόζοι και τρέχουν να προλάβουν τα ψώνια της ημέρας, άλλοι πηγαίνουν μια χαλαρή βόλτα και άλλοι συναντώνται με τους φίλους τους και είναι χαρούμενοι.

-Σας ευχαριστούμε πολύ κύριε Βασίλη

-Χαρά μου.

# data[].attributes.headline
Τραγουδι απο AI

# data[].attributes.subject
Τραγουδι απο AI

# data[].attributes.body
[Verse] Τα λουστρίνια του έδωσε με χαμόγελο Στα μάτια της είδε μια λάμψη να φεγγοβολά Με μια κίνηση απλή γέμισε το κενό Σε αυτό το δώρο έκρυψε όλη του την καρδιά [Chorus]

Τα λουστρίνια λάμπουν στην αυγή Με αγάπη καθαρή στη σκιά του φεγγαριού Μια πράξη τόσο απλή μα τόσο δυνατή Φέρνει φως και ζεστασιά στους ντροπαλούς [Verse]

Η αδερφή του χαμογέλασε μ'ένα σφίξιμο Στα χέρια της κρατούσε το δώρο της ζωής Η καρδιά της τώρα πετά σαν αγγελούδι Γιατί στο βλέμμα του είδε λόγο της σιωπής [Chorus]

Τα λουστρίνια λάμπουν στην αυγή Με αγάπη καθαρή στη σκιά του φεγγαριού Μια πράξη τόσο απλή μα τόσο δυνατή Φέρνει φως και ζεστασιά στους ντροπαλούς [Bridge]

Σε κάθε βήμα τώρα Νιώθει την αγάπη του Σαν άγγιγμα ψιθύρου σε δρόμους μοναχικούς Τα λουστρίνια μιλάνε με φωνή καρδιάς Σε ένα τέτοιο δώρο δεν χωρά βαρύς χειμώνας [Chorus]

Τα λουστρίνια λάμπουν στην αυγή Με αγάπη καθαρή στη σκιά του φεγγαριού Μια πράξη τόσο απλή μα τόσο δυνατή Φέρνει φως και ζεστασιά στους ντροπαλούς

# data[].attributes.body
Ενα επαγελμα που εχει εκλειψει ειναι ο γαλατας. Ο γαλατας ειναι ενας ανθρωπως που μυραζε γαλα στης οικογενια γιατι δεν εχει εφευρευθει το super market. Ο γαλατας συνυθως ηταν ο ιδος που κατηχει της αγελαδες με αποτελεσμα τα γαλατα να μην περνουσαν απο επεξεργασια.

# data[].attributes.headline
Τα λουστρινια διαλεξαν ιδιοκτητη

# data[].attributes.subject
Τα λουστρινια διαλεξαν ιδιοκτητη

# data[].attributes.headline
Το μεγάλο δίλημμα 

# data[].attributes.subject
Το μεγάλο δίλημμα 

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ ΤΣΟΛΑΜΠΟΥΝΗ ΣΟΦΙΑ Α3

# data[].attributes.headline
Ο μικρός βιοπαλαιστής 

# data[].attributes.body
Ο μικρός βιοπαλαιστής  κοίταζε την αδερφή του μέχρι, που κάποιος χτύπησε την πόρτα. Ήταν ο μικρός κάλφας του τσαγκαράδικου, ο οποίος είχε έρθει για να δώσει ένα ζευγάρι ολοκαίνουργια πανάκριβα παπούτσια στην αδελφή του νεαρού, έτσι λοιπόν ο νεαρός βγαίνει από το μεγάλο δίλημμα που είχε και αποφασίζει, μαζί με τη μητέρα του να δώσουν τα κόκκινα λουστρίνια στην κόρη του δασκάλου. Την επόμενη ημέρα δεν πήγε στο τσαγκαράδικο, διότι έπρεπε να δώσει τα παπούτσια  στην αγαπημένη του. Εκείνη  όταν αντίκρισε τα κόκκινα λουστρίνια άστραψε και ευχαρίστησε πολύ τον νεαρό. Τότε κι εκείνη του έδωσε κάτι γιατί τον είχε προσέξει. Μόλις όμως κατάλαβαν ότι όλα αυτά δεν είχαν καμία σημασία, στεναχωρήθηκαν πολύ. Τους είδαν τότε οι γονείς και τους ρώτησαν γιατί ήταν τόσο λυπημένοι. Μαζί τα 2 παιδιά, τους είπαν ότι είχε συμβεί, οι γονείς το σκέφτηκαν για λίγο και αποφάσισαν να αγνοήσουν όλες τις προκαταλήψεις εκείνης της εποχής.

# data[].attributes.headline
Η ωρίμανση του μικρού βιοπαλαιστή.

# data[].attributes.subject
Η ωρίμανση του μικρού βιοπαλαιστή.

# data[].attributes.headline
 Η   ΑΔΕΛΦΙΚΗ  ΑΓΑΠ Η (δημοτικό)

# data[].attributes.subject
 Η   ΑΔΕΛΦΙΚΗ  ΑΓΑΠ Η (δημοτικό)

# data[].attributes.body
Ανάθεμά τον που το ειπή: «Τ’ αδέρφια δέν πονιούνται». Τ’ αδέρφια σκίζουν τα βουνά και δέντρα ξεβριζώνουν.

Τ’ αδέρφια εκυνηγήσανε κι ενίκησαν το Χάρο.

Δυο αδέρφια είχαν αδερφή στον κόσμο ξακουσμένη, τη φθόναγεν η γειτονιά, τη ζήλευεν η χώρα, τη ζήλεψε κι ο Χάροντας και θέλει να την πάρη. Στο σπίτι τρέχει και βρονά σάν νά ᾽ταν νοικοκύρης: - Άνοιξε, κόρη, γιά να μπω, ΄τοιμάσου να σε πάρω, τι εγώ είμ’ ο γιος της μαύρης γης, τς αραχνιασμένης πέτρας.

-Άσε με, Χάροντ᾽, άσε με, σήμερα μη με πάρης, ταχιά Σαββάτο να λουστώ, την Κυριακή ν’ αλλάξω, και τη Δευτέρα το ταχύ έρχομαι μοναχή μου.

Απ’ τα μαλλιά την άρπαξε κι ἡ κόρη κλαίει και σκούζει να και τ’ ἀδέρφια που ᾽φτασαν ψηλά απ’ το κορφοβούνι· το Χάροντα κυνήγησαν και γλύτωσαν την κόρη.

# data[].attributes.body
Παλιότερα που ο κόσμος περπατούσε σε χωμάτινους δρόμους, τα παπούτσια σκονίζονταν ή λασπώνονταν εύκολα. Τότε γνώρισε άνθηση και το επάγγελμα του λουστραδόρου. Αυτός με ένα κασελάκι μπροστά του, αληθινό κομψοτέχνημα, και γύρω του να κρέμονται οι βούρτσες και τα βερνίκια με τα διάφορα χρώματα, καθόταν σε ένα χαμηλό σκαμνάκι, στην αρχή της πλατείας, περιμένοντας υπομονετικά. Για να προσελκύσει τους πελάτες γινόταν ταχυδακτυλουργός ή χτύπαγε ρυθμικά το κασελάκι, Ο πελάτης πλησίαζε κι άπλωνε, όπως ήταν όρθιος, πρώτα το δεξί πόδι Πάνω στην ειδική μεταλλική θέση της κασέλας κι έπειτα το άλλο. Έτσι άρχισε η «ιεροτελεστία» του βαψίματος…

# data[].attributes.body
Ο παγοπώλης υπήρχε περίπου πριν ένα αιώνα. Ο παγοπώλης πουλούσε τον πάγο στις νοικοκυρές που τον έβαζαν σε ένα ντουλάπι. Την επόμενη μέρα όμως o πάγος έλιωνε και έτσι αναγκάζονταν να παίρνουν άλλο. Έτσι ο παγοπώλης περνούσε κάθε μέρα. Ο παγοπώλης είχε πάντα μαζί του γάντια για να παίρνει τον πάγο, γάντζο και κόπτη για να κόβει τους πάγους και τους μετέφερε με ένα τρίκυκλο.

Σήμερα έχουμε ηλεκτρικό ρεύμα και ψυγεία. Δεν έχουμε παγοπώληδες επειδή η τεχνολογία προχωρά όλο και πιο πολύ. Παίρνουμε πάγο μόνο για εκδρομές στη θάλασσα με την παγωνιέρα. Επίσης πάγο χρειάζονται οι ψαράδες για να διατηρούν φρέσκα τα ψάρια τους.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ ΤΣΟΛΑΜΠΟΥΝΗ ΣΟΦΙΑ Α3

# data[].attributes.attachment_link.title
Οι τσαγκάρηδες

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΛΟΥΣΤΡΙΝΙΑ

# data[].attributes.headline
Όλα πάνω της ήταν ξέθω

# data[].attributes.body
Όλα πάνω της ήταν ξέθωρα μα με αυτά θα ασχολούνταν άλλη φορά.

Αγόρασε την επόμενη ημέρα από τα μαγαζιά ένα ωραίο γυαλιστερό κουτί,  όπως ήταν και τα γοβάκια. Τα γυάλισε, τα καθάρισε και περίμενε με ανυπομονησία την κατάλληλη στιγμή να τα χαρίσει σε εκείνην. Και η στιγμή ήρθε δυο ημέρες μετά, όταν η μητέρα του ζήτησε να πάει μαζί της στο σπίτι του δασκάλου για βοήθεια.

Ήταν ανυπόμονος, έτρεμε και στ’ αλήθεια η καρδιά του κόντευε να βγεί έξω από τα ρούχα του καθώς αντίκρισε την πιο όμορφη κοπέλα του κόσμου.

«Αυτό για σένα» της είπε και της έδωσε το κουτί. Εκείνη ξαφνιάστηκε,  χαμογέλασε και το άνοιξε με λαχτάρα . «Είναι υπέροχα, τα  πιο ωραία παπούτσια που είχα ποτέ στη ζωή μου, δεν ήξερα πως ο πατέρας μου είχε παραγγείλει  ένα τόσο ωραίο δώρο, σ΄ ευχαριστώ  πολύ».

«Είναι δώρο από μένα για σένα» της απάντησε και εκείνη γύρισε και του είπε: «τότε σε ευχαριστώ δυο φορές,  είναι τα καλυτέρα παπούτσια του κόσμου! Θα τα φορέσω στον χορό την Κυριακή.  Μήπως θέλεις να έρθεις μαζί μου ;»

« Ναι, ναι » απάντησε εκείνος αμήχανα, ενώ  ένας κόμπος έσφιγγε το στομάχι του. «Ναι , ναι επανέλαβε»  και άρχισε  να κάνει όνειρα για την Κυριακή. Μάνος Τσ.

# data[].attributes.headline
Γνωρίστε τα επαγγέλματα του παρελθόντος μέσα από την φωτογραφία/τεκμήριο με τίτλο 'Σκηνή από την επαγγελματική ζωή της πόλης'.

# data[].attributes.subject
Γνωρίστε τα επαγγέλματα του παρελθόντος μέσα από την φωτογραφία/τεκμήριο με τίτλο 'Σκηνή από την επαγγελματική ζωή της πόλης'.

# data[].attributes.headline
Φτιάξε τη δική σου ιστορία με ήρωα έναν επαγγελματία του παρελθόντος!

# data[].attributes.subject
Φτιάξε τη δική σου ιστορία με ήρωα έναν επαγγελματία του παρελθόντος!

# data[].attributes.body
Μπορείς να προσπαθήσεις να φανταστείς μια μέρα στη δουλειά του. Τί κάνει το πρωί

με το που ανοίξει το μαγαζί του. Πως είναι ο χώρος του; Τί εργαλεία έχει γύρω του;

Πόσοι πελάτες μπαίνουν την ημέρα; Έχει κάποιο σημειωματάριο που γράφει τις

παραγγελίες του; Έχει παράθυρα στο μαγαζί; Μπορεί να βλέπει τους περαστικούς ή να

τον βλέπουν και να χαιρετιούνται;

# data[].attributes.headline
Αναζητήστε επαγγέλματα του παρελθόντος που έχουν σήμερα εκλείψει.

# data[].attributes.subject
Αναζητήστε επαγγέλματα του παρελθόντος που έχουν σήμερα εκλείψει.

# data[].attributes.headline
Δώστε έναν δικό σας τίτλο στο διήγημα.

# data[].attributes.subject
Δώστε έναν δικό σας τίτλο στο διήγημα.

# data[].attributes.headline
Δώστε μια άλλη εξέλιξη στο διήγημα, υποθέτοντας ότι ο νεαρός χαρίζει τελικά τα γοβάκια στην κόρη του δασκάλου και παρουσιάστε τις αντιδράσεις της κοπέλας.

# data[].attributes.subject
Δώστε μια άλλη εξέλιξη στο διήγημα, υποθέτοντας ότι ο νεαρός χαρίζει τελικά τα γοβάκια στην κόρη του δασκάλου και παρουσιάστε τις αντιδράσεις της κοπέλας.

# data[].attributes.headline
Πως νιώσατε μετά την απόφαση του νεαρού να δώσει τα λουστρίνια στην αδερφή του; Εκφράστε τα συναισθήματά σας με ένα τραγούδι, ένα ποίημα , μια ζωγραφιά σας ή έναν ζωγραφικό πίνακα που θα βρείτε στο διαδίκτυο.

# data[].attributes.subject
Πως νιώσατε μετά την απόφαση του νεαρού να δώσει τα λουστρίνια στην αδερφή του; Εκφράστε τα συναισθήματά σας με ένα τραγούδι, ένα ποίημα , μια ζωγραφιά σας ή έναν ζωγραφικό πίνακα που θα βρείτε στο διαδίκτυο.