# data[].attributes.headline
Λίγη Ιστορία...

# data[].attributes.subject
Λίγη Ιστορία...

# data[].attributes.body
Μια σύντομη επισκόπηση του Α΄ Π.Π.

# data[].attributes.attachment_link.description
Αναφορά στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και στις συνέπειές του για τη Γερμανία.

# data[].attributes.headline
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος 1914-1918

# data[].attributes.subject
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος 1914-1918

# data[].attributes.body
Ο "Μεγάλος Πόλεμος", ο πρώτος μοντέρνος, βιομηχανικός, αντιηρωικός πόλεμος.

# data[].attributes.body
1. Η ΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

# data[].attributes.body
A Dawn 1914
1916
C. R. W. Nevinson   (1889-1946)   war artist
Ο πίνακας απεικονίζει Γάλλους στρατιώτες που πορεύονται με ένα αμείλικτο μηχανικό ρυθμό στο μέτωπο, ενώ σταδιακά μετατρέπονται και οι ίδιοι σε μηχανικές μορφές χάνοντας κάθε ατομικότητα. Ο Nevinson πήγε στο μέτωπο ως οδηγός ασθενοφόρου φροντίζοντας βαριά τραυματίες στρατιώτες. Τα όσα δραματικά είδε εκεί, αποδείξεις για το τι μπορούσαν να προκαλέσουν τα σύγχρονα όπλα στο ανθρώπινο σώμα, τον επηρέασαν με καθοριστικό τρόπο.
Η χρήση επαναλαμβανόμενων, στυλιζαρισμένων, σφηνοειδών μορφών για την απόδοση της κίνησης και της μαζικότητας ήταν μια αναγνωρίσιμη τεχνική των φουτουριστών. Πριν τον πόλεμο, ως θερμός υποστηρικτής του φουτουρισμού,  ο Nevinson είχε αγκαλιάσει τη βία και τη μηχανική ταχύτητα της σύγχρονης εποχής. Αλλά η εμπειρία του στον "Μεγάλο Πόλεμο" τον άλλαξε ριζικά.

# data[].attributes.body
Road to Ypres   1916
CRW Nevinson    (1889-1946)
Εδώ, μια συμπαγής γραμμή στρατιωτών πορεύεται σε έναν βρεγμένο, λιθόστρωτο δρόμο κάτω από έναν γκρίζο ουρανό που σχίζεται από αιχμηρές γωνίες νέφους και ραβδώσεις από ασημένιο φως.

Υπάρχει κάτι το αμείλικτο στην κίνηση αυτών των στρατιωτών, καθώς τα σώματά τους κινούνται σταθερά, μηχανικά, στην πορεία τους.

# data[].attributes.body
2. ΤΑ ΠΕΔΙΑ ΤΩΝ ΜΑΧΩΝ

# data[].attributes.headline
Η ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΟ

# data[].attributes.body
Η ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΟ ΒΕΡΝΤΕΝ (1916)

# data[].attributes.body
Lichtsignale   1917
Otto Dix  (1891-1969)
Το φως των φωτοβολίδων αποκαλύπτει ένα σύνολο από σώματα, κρανία, διαλυμένα μέλη - ένα χορό του θανάτου. Είναι ένα από τα πιο εξπρεσιονιστικά έργα του Dix, με κεντρικό θέμα την καθημερινή εμπειρία του πολέμου . Οι αντιθέσεις των χρωμάτων εντείνουν τη βία της απεικόνισης. Το σύνολο είναι χαοτικό και μεταδίδει απέχθεια και τρόμο.
Ο Dix επέλεξε να χρησιμοποιήσει αυτά τα έντονα χρώματα για την απόδοση των ανθρώπινων σωμάτων, που φαίνονται νεκρά. Το πράσινο και κίτρινο ίσως αποδίδει την αποσύνθεσή τους, καθώς οι ψυχές τους κατευθύνονται, ίσως, προς τον ουρανό. Το λευκό τους χρώμα πιθανόν να υποδηλώνει πως ήταν απλώς αθώοι άνθρωποι.

# data[].attributes.body
Der krieg   1929-1932
Otto  Dix  (1891-1969 )
Η δημιουργία του έργου συνέπεσε με τη δέκατη επέτειο από το τέλος του Μεγάλου Πολέμου και, σχεδόν, με την έκδοση του κλασικού μυθιστορήματος «Ουδέν νεώτερον από το Δυτικό μέτωπο» του Erich Maria Remarque. Και στις δύο περιπτώσεις, το αντιπολεμικό πνεύμα των έργων έρχεται σε αντίθεση με την φιλοπόλεμη άποψη περί "ηρωικής θυσίας". Ο Dix, επιλέγοντας μια αντιηρωική οπτική γωνία, έδειξε την πραγματικότητα του πολέμου με τα πιο ωμά εικαστικά μέσα, δημιουργώντας έτσι τον πιο αμφιλεγόμενο πίνακα της δεκαετίας.
Το κεντρικό μέρος δείχνει ένα εντελώς κατεστραμμένο τοπίο, στο οποίο διακρίνονται νεκρά σώματα, συχνά όχι ακέραια. Μόνο ένας στρατιώτης με μάσκα φαίνεται να είναι ζωντανός. Ο Dix μιμείται τον αριστουργηματικό "Βωμό του Isenheim" του Matthias Grünewald (1512-1516). Στην αριστερή πτέρυγα βλέπουμε στρατιώτες που βαδίζουν μέσα σε ένα ομιχλώδες τοπίο μάχης. Στη δεξιά πτέρυγα υπάρχουν άτομα που αποχωρούν από τη μάχη.Η κυρίαρχη μορφή, που βοηθά έναν σύντροφό της, είναι αυτοπροσωπογραφία του Otto Dix. Στο κάτω μέρος, ακόμα ένας στρατιώτης κείται νεκρός ή κοιμισμένος.

# data[].attributes.headline
Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ 

# data[].attributes.body
Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

# data[].attributes.body
Mealtime  in the Trenches 1924
Otto Dix   (1891-1969 )
Στη δεκαετία του '60, ο Ντιξ δήλωσε: «Ο πόλεμος υποβάθμισε την ανθρωπότητα στην κατάσταση των ζώων, με την πείνα, τα παράσιτα, τη λάσπη και τους παρανοϊκούς θορύβους».
Δεν υπήρχε μόνο ο πόλεμος καθαυτός. Ακόμα και το φαγητό στα χαρακώματα, υπό τις ακραίες συνθήκες ζωής εκεί, μπορούσε να έχει αρνητική επίδραση στην αξιοπρέπεια ενός ατόμου. Εδώ, σε μια μακάβρια απόδοση της εξαθλίωσης, ένας μοναχικός στρατιώτης τρώει το βιαστικό του γεύμα αδιάφορος για τον ανθρώπινο σκελετό που είναι παγιδευμένος στο παγωμένο τοπίο, δίπλα του.

Αυτό το έργο είναι επίσης ένα εξαιρετικό δείγμα της τεχνικής δεξιοτεχνίας του Dix. Από τις απαλές διαβαθμίσεις του ορίζοντα, οι οποίες υποδηλώνουν μια επικείμενη καταιγίδα, οδηγούμαστε στην περίπλοκη, λεπτομερειακή απόδοση της στολής του στρατιώτη ο οποίος προσπαθεί να επιβιώσει στο χαράκωμά του, εγκαταλελειμμένος και αποκτηνωμένος.

# data[].attributes.headline
Άλλοι πίνακε

# data[].attributes.body
Άλλοι πίνακες του Otto Dix

# data[].attributes.body
Soldats enterrant leurs camarades au clair de lune  1915
Georges Paul Leroux (1877-1957 )
ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΘΑΒΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ
Ο πόλεμος των χαρακωμάτων στο Δυτικό μέτωπο οδήγησε σε τεράστιες απώλειες ζωών και σε αποτελμάτωση των επιχειρήσεων. Ο στρατιώτης έπρεπε να αγωνιστεί κολλημένος στη λάσπη των χαρακωμάτων, ανάμεσα σε πτώματα, αρουραίους, παράσιτα. Τέτοια ήταν η περίπτωση των μαχών του Επαρζ, του Βερντέν, του Σομ όπου θυσιάστηκαν πολλοί Γάλλοι στρατιώτες.
Σε μια γη γεμάτη συντρίμμια και ξύλινους σταυρούς, δύο στρατιώτες φροντίζουν το νεκρό σώμα ενός από τους συντρόφους τους το οποίο αποδίδεται με έναν ήρεμο ρεαλισμό. Ένας από αυτούς διαβάζει τα χαρτιά του για να εντοπίσει την ταυτότητά του και να γράψει στην οικογένειά του, ενώ, πάνω στο ανάχωμα, δύο άλλοι άντρες σκάβουν τον τάφο του. Ο πίνακας μαρτυρεί την αλληλεγγύη των πολεμιστών, την αγωνία τους να διατηρήσουν σχέσεις και τελετουργίες, δηλαδή τον πολιτισμό, παρά τις απάνθρωπες συνθήκες. Κανένα πρόσωπο δεν είναι ορατό εκτός από του νεκρού.

# data[].attributes.body
Machine Gun  (το πολυβόλο)  1915
CRW  Nevinson ( 1889-1946)
Ο Nevinson αρχικά ευθυγραμμίστηκε με τους Ιταλούς φουτουριστές που εξύμνησαν τη βία και τη μηχανική ταχύτητα της σύγχρονης εποχής. Όμως, η εμπειρία του ως οδηγού ασθενοφόρου στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο άλλαξε την άποψή του. Στους πίνακες του μετώπου, οι στρατιώτες αποδίδονται ως σκούρες γωνιώδεις μορφές. Εδώ, έχουν χάσει την ατομικότητα, ακόμα και την ανθρώπινη υπόστασή τους και σχεδόν αποτελούν προέκταση των μηχανών θανάτου που χειρίζονται.
Γιος ενός δημοσιογράφου και διάσημου πολεμικού ανταποκριτή, ο Nevinson πήγε στο Παρίσι το 1911, όπου ανακάλυψε τον κυβισμό και την γεωμετρική απόδοση των μορφών. Η ζωγραφική του προκάλεσε σάλο, τόσο στη Γαλλία όσο και στη Βρετανία. Ο Apollinaire επαίνεσε τον ζωγράφο ως καλλιτέχνη που «μεταφράζει τη μηχανική όψη του σύγχρονου πολέμου όπου άνθρωπος και μηχανή συνδυάζονται για να σχηματίσουν μια ενιαία δύναμη της φύσης. Η ζωγραφική του "Machine Gun" μεταφέρει αυτή την ιδέα ακριβώς.»

# data[].attributes.body
La Guerre   1925
Marcel Gromaire
(1892-1971)
Οι στρατιές του Δυτικού Μετώπου έζησαν τέσσερα χρόνια πολέμου χαρακωμάτων. Κάθε πλευρά έσκαψε μεγάλες τάφρους στο έδαφος όπου κρύβονταν οι στρατιώτες. Μία περιοχή καλυμμένη με συρματόπλεγμα βρισκόταν ανάμεσα στα χαρακώματα. Κάθε πλευρά πυροβολούσε με πολυβόλα οποιονδήποτε προσπαθούσε να τη διασχίσει.
Κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών του Α' Π.Π.  οι ζωγράφοι, όπως και η μεγάλη πλειονότητα καλλιτεχνών και διανοουμένων των εμπολέμων, συμμετείχαν με την παραγωγή περισσότερο ή λιγότερο πατριωτικών έργων. Ωστόσο, η μεγάλη διάρκεια και η ακραία βαρβαρότητα της σύγκρουσης τους οδήγησε σε αναθεώρηση - ορισμένοι αλλάζουν ακόμα και το εικονογραφικό τους στυλ.

Στον Πόλεμο, ο Marcel Gromaire αποτύπωσε πέντε στρατιώτες  σφιγμένους σε μια τάφρο: οι τρεις περιμένουν την ενδεχόμενη επίθεση. οι  άλλοι δύο παρατηρούν τη γη από τη σχισμή του χαλύβδινου κράνους τους. Με τεχνοτροπία πολύ κοντά στον κυβισμό, αποδίδεται η βιομηχανική κλίμακα ενός πολέμου που επιτελείται  από άντρες-ρομπότ. Οι μορφές μοιάζουν απάνθρωπες και μονολιθικές, πέτρινα, κολοσσιαία αγάλματα ή ταφικά μνημεία και μόνο τα χέρια τους έχουν κρατήσει μια ανθρώπινη εμφάνιση.

Ο Gromaire ζωγραφίζει αυτό το έργο επτά χρόνια μετά το τέλος του πολέμου με την εμπειρία του βετεράνου. Είναι σαφές από αυτό το έργο ότι ο ζωγράφος έχει περάσει από τη συγκατάθεσή του στον πόλεμο στη συγκατάθεσή του στην ανάδειξη της μνήμης.
https://www.histoire-image.org/fr/etudes/deshumanisation-soldats
http://hdajdm2014.blogspot.gr/2014/05/hda-3e-francais-synthese-plastique-de.html

# data[].attributes.body
The Conquerors   1920
Eric Kennington
(1888-1960)
Ο Kennington έμεινε στη Γαλλία από το Νοέμβριο του 1918 έως τον Μάρτιο του 1919. Ο πίνακας Οι κατακτητές παρουσίαζε άντρες από το τάγμα στο οποίο ο  Kennington ανέλαβε καλλιτέχνης πολέμου. Ο αρχικός τίτλος του έργου,  ήταν Τα θύματα, ωστόσο, μετά από διαμαρτυρίες του διοικητή του τάγματος (θεωρούσε τον τίτλο αντιηρωικό) ο τίτλος άλλαξε σε κάτι περισσότερο αποδεκτό.
Εικονίζονται Καναδοί του 16ου Τάγματος, με κιλτ. Περπατούν μέσα σε ένα πεδίο μάχης γεμάτο συντρίμμια και τάφους. Μερικά πρόσωπα έχουν κανονικό τόνο δέρματος, ενώ άλλα φαίνονται πολύ πιο ζαρωμένα - αυτά μπορεί να αντιπροσωπεύουν αποθανόντες συντρόφους.

https://mydailyartdisplay.wordpress.com/2015/09/10/eric-henri-kennington-part-1-world-war-i-and-t-e-lawrence/

# data[].attributes.body
The Conquerors   1920
Eric Kennington
(λεπτομέρεια)

# data[].attributes.body
The Conquerors   1920
Eric Kennington
(λεπτομέρεια)

# data[].attributes.headline
Χημικός πόλε

# data[].attributes.body
Χημικός πόλεμος

# data[].attributes.attachment_link.title
Liquid from new German shell - Mustard Gas Report

# data[].attributes.body
Assault  under  Gas    1924
Otto Dix
(1891-1969 )
Επίθεση μέσα σε αέρια
Όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Γερμανός καλλιτέχνης Otto Dix ήταν 22 ετών και σπούδαζε στην Ακαδημία Τέχνης της Δρέσδης. Στα έργα του Dix εναλλάσσονται τοπία και σκηνές αστικής ζωής, ωστόσο η φρίκη του Πολέμου αποδείχθηκε τελικά το σημαντικότερο θέμα του. Περισσότερο από κάθε άλλο σύγχρονό του ζωγράφο χρησιμοποίησε τις αναμνήσεις του από  τον πόλεμο των χαρακωμάτων δημιουργώντας μια σκληρή απεικόνισή του. Η σειρά του Der Krieg (Ο πόλεμος) αποτελείται από 50 εικόνες και επικεντρώνεται σε γεγονότα που συνέβησαν στις τάφρους. Στο συγκεκριμένο έργο, ο Dix απεικόνισε πέντε στρατιώτες που προελαύνουν με τα πρόσωπά τους καλυμμένα από μάσκες αερίων. Οι άνδρες αυτοί φαίνονται τρομακτικοί καθώς κινούνται μέσα στη θολή ατμόσφαιρα που δημιουργούν τα αέρια. Το τοπίο γύρω τους αποτελείται από λάσπη, σχισμένα δέντρα, συρματοπλέγματα και νεκρά σώματα. Ο στρατιώτης στην άκρη αριστερά, έχει μπλεχτεί στο αγκαθωτό συρματόπλεγμα - αντιπροσωπεύει τους πολλούς τρόπους εξόντωσης των στρατιωτών.
Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος υπήρξε ο πρώτος πόλεμος στον οποίο επαγγελματίες γιατροί παρακολούθησαν στρατιώτες που έπασχαν από νεύρωση πολέμου, ή, όπως ονομάζεται σήμερα, μετατραυματική διαταραχή άγχους. Πολλοί γιατροί όμως αρνήθηκαν ότι αιτία της νεύρωσης ήταν οι φρικτές εμπειρίες του πολέμου και, αντίθετα, επέμεναν ότι η αιτία εντοπιζόταν στην ίδια τη θέληση του στρατιώτη - θεωρία που καθιστούσε τους στρατιώτες υπεύθυνους για την ασθένειά τους. Η επανένταξη των ανθρώπων αυτών στον κοινωνικό τους χώρο και ρόλο θα ήταν πολύ δύσκολη

https://arthistoryoftheday.wordpress.com/2011/07/25/otto-dix-stormtroopers-advance-under-cover-of-gas-1924/

# data[].attributes.body
Gassed   1918-19
John Singer Sargent
(1856-1925)
Ο πίνακας απεικονίζει τα επακόλουθα μιας επίθεσης αερίου με μουστάρδα στην οποία ο καλλιτέχνης ήταν αυτόπτης μάρτυς (Αύγουστος 1918). Το αέριο προκαλούσε εκτεταμένους τραυματισμούς, εγκαύματα και προβλήματα στα μάτια. Δύο ομάδες προσωρινά τυφλωμένων στρατιωτών πλησιάζουν σε έναν σταθμό πρώτων βοηθειών κρατώντας ο ένας τον ώμο του μπροστινού του και καθοδηγούμενοι από νοσοκόμους. Τα μάτια τους είναι δεμένα ως αποτέλεσμα της έκθεσης στο αέριο. Στην πρώτη ομάδα, ένας στρατιώτης έχει το πόδι του ανυψωμένο σε μια αφύσικη στάση, σαν να κάνει σημειωτόν και ένας άλλος βγαίνει από τη γραμμή με γυρισμένη την πλάτη του στον θεατή. Στην ομάδα στο βάθος ένας στρατιώτης κάνει εμετό. Τα σχοινιά της σκηνής των πρώτων βοηθειών είναι ορατά στα δεξιά της σύνθεσης. Ταυτόχρονα, ένας ποδοσφαιρικός αγώνας παίζεται στο παρασκήνιο. Η σκηνή φωτίζεται από το ηλιοβασίλεμα.
Ο πίνακας δίνει πληροφορίες σχετικά με τη διαχείριση των θυμάτων, τη σχετική έλλειψη προστατευτικού ιματισμού, τον αντίκτυπο και την έκταση της επίθεσης αερίων καθώς και την καθημερινότητά της - ο ποδοσφαιρικός αγώνας συνεχίζεται ανεξάρτητα από το δράμα των ανθρώπων. Ο Sargent προσελκύει το βλέμμα του θεατή στην επαφή μεταξύ των τυφλών στρατιωτών. Υπάρχει μια αίσθηση λύτρωσης (οι άνδρες οδηγούνται στις ιατρικές σκηνές) αλλά η συνολική εντύπωση είναι η απώλεια και ο πόνος, που τονίζονται από τις εκφράσεις των ανδρών που στέκονται στη γραμμή.

# data[].attributes.headline
Βρετανοί στρ

# data[].attributes.body
Βρετανοί στρατιώτες μετά από έκθεση σε αέρια

# data[].attributes.body
Thiepval  1917
William Orpen
(1878-1931)
Ο Όρπεν ήταν Ιρλανδός καλλιτέχνης που εργάστηκε κυρίως στο Λονδίνο. Κατά τη διάρκεια του Α ' Π. Π., ήταν ο πιο παραγωγικός από τους επίσημους καλλιτέχνες που έστειλε η Βρετανία στο Δυτικό Μέτωπο . Εκεί παρήγαγε σχέδια και πίνακες απλών στρατιωτών, νεκρών και Γερμανών αιχμαλώτων πολέμου, καθώς και πορτρέτα στρατηγών και πολιτικών. Η αποφασιστικότητά του να λειτουργήσει ως πολεμικός καλλιτέχνης κόστισε τόσο την υγεία του όσο και την κοινωνική του θέση στη Βρετανία. Μετά από τον πρώιμο θάνατό του, αρκετοί κριτικοί, συμπεριλαμβανομένων και άλλων καλλιτεχνών, απέρριψαν το έργο του. Οι πίνακές του σπάνια συμμετείχαν σε εκθέσεις για πολλές δεκαετίες, μια κατάσταση που άρχισε να αλλάζει μόνο στη δεκαετία του 1980.
Τον Απρίλιο του 1917 ο Orpen ταξίδεψε στον Σομ και στην Αμιένη. Ο Orpen είχε φθάσει στον Σομ τρεις εβδομάδες μετά την υποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων στη γραμμή Hindenburg. Κάθε μέρα πήγαινε σε διάφορες τοποθεσίες για να κάνει σχέδια των συμμαχικών στρατευμάτων ή των Γερμανών αιχμαλώτων και να καταγράψει τις καταστροφές που προκάλεσε η μάχη του Σομ μέσα στο παγωμένο και έρημο τοπίο.  Ωστόσο, δεν υπέβαλε κανένα έργο του στο Τμήμα Πληροφόρησης ούτε στον στρατιωτικό λογοκριτή. Για τους λόγους αυτούς δέχτηκε επιπλήξεις.

Ο Όρπεν γνώριζε καλά ότι αυτό το μέρος ήταν ένα τεράστιο νεκροταφείο.  Καθώς ταξίδευε σε αυτό, συναντούσε συχνά νεκρά σώματα και ανθρώπινα λείψανα αποτελούμενα από "κρανία, οστά, ενδύματα".  Η χρήση του μπλε-πράσινου για τα σώματα υποδηλώνει τη σήψη, ενώ ο λαμπερός χρωματισμός αυξάνει την ανησυχητική αίσθηση της εικόνας. Γράφει: "Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη εικόνα στα πεδία μάχης του Σομ ... υπήρχε αυτή η ατελείωτη ερημιά γεμάτη λάσπη, τρύπες και νερό .... τρομακτική και φρικιαστική αλλά με μια δική της ευγενή αξιοπρέπεια"

https://www.nationalgallery.ie/press-release-7112017

# data[].attributes.body
Explosion  1917
George Grosz
(1893-1959)
Οι πίνακες του Τζωρτζ Γκρόζ, τόσο πριν όσο και μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, απεικονίζουν τη γερμανική κοινωνία και τη βίαιη αποσύνθεσή της. Ο Γκρόζ έχοντας υποστεί ψυχικό κλονισμό απολύθηκε από το στρατό ως «μόνιμα ανίκανος» ακριβώς το έτος που φιλοτέχνησε αυτό τον πίνακα. Κατέληξε σε ίδρυμα για ψυχικά ασθενείς
Ο πίνακας είναι λιγότερο μια ανάμνηση του πολέμου και περισσότερο μια αλληγορία της καταστροφής. Γυαλιά, τούβλα και άνθρωποι τινάζονται στον αέρα καθώς η πόλη διαλύεται και φλέγεται από έναν βομβαρδισμό. Χρησιμοποιώντας οπτική γωνία από ψηλά, ο καλλιτέχνης παρουσιάζει μια σκηνή χάους: όλα στροβιλίζονται  γύρω από το επίκεντρο της έκρηξης. Το χρώμα και η γεωμετρικότητα κυριαρχούν σε μια καλά δομημένη και εντυπωσιακή σκηνή καταστροφής.

https://www.moma.org/learn/moma_learning/george-grosz-explosion-1917
http://www.art-ww1.com/gb/visite.html

# data[].attributes.body
A Taube 1916-17
C.R.W. Nevinson
(1889-1946)
ο νεκρό σώμα ενός μικρού Γάλλου μαθητή βρίσκεται στο πεζοδρόμιο, έξω από ένα σπίτι. Πλάι του, το σπασμένο λιθόστρωτο. Το παιδί είναι θύμα μιας Γερμανικής αεροπορικής επιδρομής. Το Taube  (του τίτλου) ήταν γερμανικό αεροσκάφος αναγνώρισης, αλλά έφερε και βόμβες. Το περιστατικό δείχνει τo πόσο ευάλωτος είχε αρχίσει να γίνεται ο άμαχος πληθυσμός. Οι επιτιθέμενοι απουσιάζουν σκοπίμως από τη σύνθεση: είναι εκτός οπτικής γωνίας,  απομακρυσμένοι τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά.

Ο καλλιτέχνης δεν ζητά μόνο μια απάντηση για τον θάνατο ενός απροστάτευτου παιδιού. Ο τίτλος εγείρει και άλλα ζητήματα. Στον πόλεμο αυτό χρησιμοποιήθηκε προηγμένη τεχνολογία με αποτέλεσμα να μπορεί να πληγεί σχεδόν οποιοσδήποτε στόχος - και το πλήγμα να θεωρείται "νομιμοποιημένο". Η κριτική του δεν στοχεύει τους πιλότους που έκαναν τον βομβαρδισμό αλλά τα μέσα και τις μεθόδους του μοντέρνου πολέμου. Στην αυτοβιογραφία του, «Paint and Prejudice», ο Nevinson περιγράφει τη σκηνή: «Η Δουνκέρκη ήταν μια από τις πρώτες πόλεις που υπέστησαν εναέριο βομβαρδισμό και ήμουν ένας από τους πρώτους που είδαν ένα παιδί που είχε σκοτωθεί από αυτόν. Εκεί μπροστά μου βρισκόταν το μικρό αγόρι, ένα σύμβολο όλων όσα επρόκειτο να έρθουν».

# data[].attributes.body
Dans l'ombre (In the Shadow) 1916
Félix Vallotton
(1865-1925)
Πριν πάει στο μέτωπο για να προσπαθήσει να ζωγραφίσει τον πόλεμο, ο Vallotton χάραξε ορισμένες από τις εμβληματικές εικόνες του. Το άλμπουμ του με τίτλο "Ο Πόλεμος" είναι μια συλλογή ξυλογραφιών:  εξαιρετική απλότητα, τολμηρές αντιθέσεις μαύρου και λευκού, αντοχή της γραμμής. Τα χαρακτηριστικά αυτά το καθιστούν ιδιαίτερα κατάλληλο για την απεικόνιση του πολέμου: πάλη στο σκοτάδι, απειλητικά μαχαίρια, εχθροί που δύσκολα διακρίνουν ο ένας τον άλλο - και που εμείς, εξίσου δύσκολα διακρίνουμε σε ποια πλευρά ανήκουν.

# data[].attributes.body
We  are  Making a New World 1918
Paul Nash (1889-1946)
Εικονίζεται ένα έρημο τοπίο με κατεστραμμένα δέντρα. Η γη είναι σκαμμένη από τις οβίδες - μοιάζει σαν ένα σύνολο ανοιγμένων τάφων. Ο ήλιος ανατέλλει πάνω σε ένα σκηνικό ολικής ερήμωσης. Ο τίτλος είναι διττός: μπορεί να ειρωνεύεται το γεγονός ότι η δικαιολογία των ανθρώπων για κάθε πόλεμο είναι πως "φτιάχνουν έναν καινούριο κόσμο".  Μπορεί όμως να μιλούν και τα στοιχεία της φύσης: «Εμείς», λένε, θα δημιουργήσουμε ένα νέο κόσμο, ανεξάρτητα από τη θέληση του ανθρώπου.
Μια ανάλυση του πίνακα βλέπετε εδώ.

# data[].attributes.body
Le cimetière de Châlons-sur-Marne   1917
Félix Vallotton
(1865-1925)
Ο Felix Vallotton ήταν ζωγράφος, γλύπτης και χαράκτης. Ήταν ένας από τους καλλιτέχνες που απεστάλησαν στο μέτωπο το 1916 για να απεικονίσουν σκηνές του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου.
Αυτή η αναπαράσταση του στρατιωτικού νεκροταφείου του Châlons-en-Champagne δείχνει χιλιάδες επαναλαμβανόμενους σταυρούς, δηλώνοντας με αυτό τον τρόπο τη μαζικότητα των θανάτων και υποδηλώνοντας τον αντίκτυπό του σε εκείνους που επιβίωσαν.
Άλλα έργα του  Vallotton σχετικά με τον Α΄ Π.Π. θα δείτε εδώ.

# data[].attributes.headline
Νεκροταφείο 

# data[].attributes.body
Νεκροταφείο του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου

# data[].attributes.body
3. ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

# data[].attributes.headline
Σε αυτή την 

# data[].attributes.body
Σε αυτή την ενότητα προσεγγίσαμε πίνακες που απεικόνιζαν το πώς βίωσε η ηττημένη μεταπολεμική Γερμανία τα χρόνια του Μεσοπολέμου (1919-1939). Οι πίνακες, σκληροί, σαρκαστικοί και γκροτέσκοι στο σύνολό τους, δείχνουν μια κοινωνία ταξικών αντιθέσεων,  όπου κυριαρχούν ο παραγκωνισμός και η εξαθλίωση των βετεράνων πολέμου, με παράλληλο πλουτισμό όλων όσοι καπηλεύτηκαν τον πόλεμο σε βάρος των απλών πολιτών.

σκίτσο: Hans Baluschek (1870-1935)

# data[].attributes.body
Otto Dix  (1891-1969)    Self-Portrait as a Soldier in a Red Shirt  1914
Walter Gramatté  (1897-1929)     Self-Portrait as Soldier  1917

Αυτοί οι καλλιτέχνες -όπως και σχεδόν όλοι όσοι παρουσιάζονται εδώ- συμμετείχαν στον πόλεμο και βίωσαν τη φρίκη του.

Στην αυτοπροσωπογραφία του  Dix, όπου κυριαρχούν τα κόκκινα και λευκά χρώματα, ο καλλιτέχνης βλέπει στον πόλεμο μια γιορτή δύναμης, βίας και αγριότητας, έναν "ανδρικό" αγώνα χωρίς περιθώρια για αυτολύπηση. Είναι ο τρόπος που αντιμετώπιζε ο - εθελοντής -  Dix τον πόλεμο, στην έναρξή του, το 1914.

Αντίθετα, ο Gramatté  έχει το πονεμένο και μελαγχολικό ύφος του στρατιώτη που ηττήθηκε ψυχικά, που κατέρρευσε, που τελικά θα βλέπει πάντα μπρος του τις σκηνές του πολέμου

# data[].attributes.headline
ΨΥΧΙΚΕΣ ΣΥΝΕ

# data[].attributes.body
ΨΥΧΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

# data[].attributes.body
Soldat im Irrenhaus  1918

Conrad Felixmüller   (1897-1977)

Στρατιώτης στο φρενοκομείο
Στην εικόνα αυτή, ο Felixmuller δείχνει έναν νεαρό στρατιώτη που οδηγείται στην παραφροσύνη από τους ατέλειωτους εφιάλτες της μάχης. Το πρόσωπό του είναι μια αλλοιωμένη μάσκα πόνου. Θραυσματική σύνθεση, με γωνίες, αιχμηρές, διαστρεβλωμένες μορφές, φόντο που προκαλεί την εντύπωση βασανισμού. Πολλοί νέοι άνδρες επέστρεψαν από τον πόλεμο με ψυχικά και σωματικά τραύματα και αποξενώθηκαν από τους φίλους και την οικογένειά τους. Κάποιοι δεν συνήλθαν ποτέ.

Τα έργα αυτά δημιουργήθηκαν μετά την 4 εβδομάδων υπηρεσία του καλλιτέχνη ως βοηθού σε νοσοκομείο στο άσυλο Arnsdorf, το οποίο είχε μετατραπεί σε στρατιωτικό νοσοκομείο.

# data[].attributes.body
War Cripples   1920
Otto Dix   (1891-1969)
Ανάπηροι πολέμου
Τέσσερις ανάπηροι αξιωματικοί, με διαφορετικές στολές και ποικιλία αναπηριών είναι σαν να παρελαύνουν χαρούμενοι και περήφανοι (είναι παρασημοφορημένοι, όπως άλλωστε κι ο ίδιος ο Dix). Οι αξιωματικοί, η πρώην αφρόκρεμα του γερμανικού στρατού, μοιάζουν με ανδρείκελα, και βαδίζουν μπροστά ζωηροί και στοιχισμένοι με όλα τα βοηθήματά τους. Ο Dix τους σαρκάζει, βάζοντάς τους να περνούν μπροστά από μαγαζί που γράφει "schuhmacher" (δηλαδή τσαγκάρης), ένα μαγαζί που δεν πρόκειται να τους χρειαστεί πλέον. Aπό βετεράνοι-ήρωες του πολέμου είναι τώρα θλιβεροί αντιήρωες, ζωντανοί-νεκροί.

Οι «Ανάπηροι πολέμου» αμφισβητούν και καταγγέλλουν τον πόλεμο και αυτό το ιδεολογικό φορτίο οδήγησε το ναζιστικό καθεστώς να εντάξει το έργο στην "εκφυλισμένη τέχνη" και να το καταστρέψει - το πρωτότυπο έργο έχει χαθεί και το έργο που βλέπουμε είναι αντίγραφο.

# data[].attributes.body
Metropolis  1927-8
Otto Dix   (1891-1969)
Το «Μητρόπολις» είναι ένα τρίπτυχο, που παρουσιάζει μια λεπτομερή εικόνα των Γερμανικών μεγαλουπόλεων, ειδικά του Βερολίνου, την εποχή του Μεσοπολέμου. Στο δεξί τμήμα παρουσιάζεται η πορνεία, που είχε πάρει μεγάλη έκταση εκείνη την εποχή, αποτυπώνοντας τη χαλάρωση των ηθών που υπήρχε σε όλες τις κοινωνικές τάξεις. Το μεσαίο τμήμα του πίνακα μας μεταφέρει σε ένα καμπαρέ, όπου άνδρες της υψηλής κοινωνίας διασκεδάζουν με γυναίκες, μουσική και τρελό χορό. Είναι οι άνθρωποι που διατήρησαν ή αύξησαν τα πλούτη τους μετά τον πόλεμο. Πιθανόν οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες και όλοι αυτοί που θεωρήθηκαν πολεμοκάπηλοι.
Στο αριστερό τμήμα βλέπουμε μια παρακμιακή περιοχή, με περιπλανώμενες πόρνες και έναν κουρελή ανάπηρο πολέμου. Το 1928 η κοινωνία που περιγράφει ο Dix εξακολουθεί να είναι προβληματική. Σταθερό μοτίβο ο ανάπηρος πολέμου, αόρατος για τα μάτια των άλλων.

# data[].attributes.headline
“Ecce Homo” («Ιδού ο Άνθρωπος»)

# data[].attributes.subject
“Ecce Homo” («Ιδού ο Άνθρωπος»)

# data[].attributes.body
Ο Τζορτζ Γκρος / George Grosz (Βερολίνο, 1893-1959) υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους σατιρικούς καλλιτέχνες του 20ου αιώνα. Συνιδρυτής της ομάδας Ντανταϊστών του Βερολίνου, δημιούργησε εκατοντάδες σχέδια που αποτύπωναν τις ατέλειες και τις ανισότητες της γερμανικής κοινωνίας κατά τη δεκαετία του 1920, κάποια από τα οποία δημοσιεύονταν σε λαϊκά φωτολιθογραφικά άλμπουμ.
«Αυτά που έβλεπα με έκαναν να νιώσω μεγάλη αποστροφή για τους περισσότερους από τους συνανθρώπους μου. Όλα όσα θα μπορούσα να πω έχουν αποτυπωθεί στα σχέδιά μου»έγραψε ο ίδιος για να εξηγήσει τα χαρακτικά του που απεικονίζουν ένα τρομακτικό «θηριοτροφείο» που απαρτίζεται από διαφορετικούς ανθρώπινους χαρακτήρες της. Φανατικός πολέμιος του ναζιστικού καθεστώτος, ο Γκρος αποτυπώνει την ασχήμια και τη διαφθορά μιας κοινωνίας που ζούσε υπό τη σκιά του υπερ-πληθωρισμού και του κοινωνικού αποπροσανατολισμού στα χρόνια της ανόδου του Χίτλερ και προτού ξεσπάσει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος.
https://www.greekstatemuseum.com/kmst/pressroom/article/901.html

# data[].attributes.body
The Match Seller  1920
Otto Dix (1891-1969 )
«Γνήσια σουηδικά σπίρτα» διαλαλεί ο επαίτης-ανάπηρος πολέμου.
Η εικόνα της περιφρόνησης που εισπράττει ενισχύεται και από το αδέσποτο σκυλί που τον επέλεξε για να ουρήσει πάνω του. Ο Dix τον τοποθέτησε στο κέντρο της σύνθεσης και επέλεξε να του δώσει χαρακτηριστικά ακραίας δυστυχίας: χωρίς κανένα άκρο, ούτε καν την όρασή του, είναι εντελώς ανίκανος να αυτοεξυπηρετηθεί, άρα είναι απόλυτα εξαρτημένος από τον κοινωνικό του περίγυρο.
Ωστόσο, ο Dix μας δείχνει τα πόδια ατόμων και των δύο φύλων που απομακρύνονται βιαστικοί.

Σε αντίθεση με το αξύριστο πρόσωπό του και το φθαρμένο σακάκι, οι διαβάτες είναι εμφανώς καλοντυμένοι: παντελόνια περιποιημένα, γκέτες στα γυαλισμένα παπούτσια για τους άνδρες και δαντελωτό μεσοφόρι για τη γυναίκα, δείχνουν πως πρόκειται για άτομα καλής κοινωνικής τάξης, εύπορα, που δεν έχουν πληγεί από την κατάρρευση της γερμανικής οικονομίας. Η αδιαφορία δεν έχει φύλο, αφού ούτε η κυρία, που ως γυναίκα θα ήταν πιο ευαίσθητη, δείχνει να συγκινείται από την εικόνα του ανάπηρου, αλλά βιάζεται να απομακρυνθεί από το ενοχλητικό θέαμα.

# data[].attributes.headline
ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ Σ

# data[].attributes.body
ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

# data[].attributes.body
Bread! 1924
Käthe Kollwitz  (1867 -1945)
Η Καίτε Κόλβιτς ήταν η σπουδαιότερη Γερμανίδα χαράκτρια, γλύπτρια, σχεδιάστρια και λιθογράφος του 20ου αιώνα. Τα έργα της, κράμα ρεαλισμού και εξπρεσιονισμού, αποτυπώνουν με μοναδικό τρόπο τις κοινωνικές αδικίες της εποχής της, τη ζωή των κατατρεγμένων, ενώ παράλληλα καταγγέλλουν την φρίκη του πολέμου.
Εδώ αποτυπώνεται η απόγνωση της μάνας στη μεταπολεμική Γερμανία, πιθανότατα χήρας, που αδυνατεί να προσφέρει ψωμί στα μικρά παιδιά της. Είναι μια εικόνα που συναντούσε κανείς κατά κόρον στη χρεοκοπημένη Γερμανία του Μεσοπολέμου.

# data[].attributes.body
Nächtliche Strasse (Street at Night)   1921
Albert Birkle    (1900-1986)

Το έργο του Birlke αντιπροσωπεύει το κίνημα της Νέας Αντικειμενικότητας μια σημαντική καλλιτεχνική τάση στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης. Οι καλλιτέχνες προκάλεσαν τους θεατές τους να δουν τον κόσμο όπως ήταν πραγματικά, και όχι όπως θα ήθελαν να είναι. Εδώ, στους δρόμους της μεταπολεμικής Γερμανίας, άνθρωποι-φαντάσματα, σκελετωμένοι, περιφέρονται σε ένα ζοφερό κλίμα απελπισίας και παραίτησης.

# data[].attributes.body
He Gained a Fortune, but He Gave a Son   1917
CRW Nevinson  (1889-1946)

Εικονίζεται ένας καθιστός, εύσωμος, φαλακρός άνδρας που φορά σκούρο κοστούμι. Η εικόνα του αποτελεί ηθική παραβολή και υποδηλώνει κοινωνικές εντάσεις: είναι ένας κεφαλαιούχος (τραπεζίτης ή βιομήχανος) που κέρδισε χρήματα από τον πόλεμο αλλά έχει χάσει τον γιο του στον ίδιο πόλεμο (η φωτογραφία του ένστολου γιου βρίσκεται πάνω στο τζάκι). Η έκφρασή του δείχνει άνθρωπο βαθιά διχασμένο, εντύπωση που ενισχύεται από την διαφορετική απόδοση των ματιών του: από τη μια μοιάζει αυτάρεσκος, ικανοποιημένος, από την άλλη βαθύτατα θλιμμένος.

https://artuk.org/discover/stories/artwork-in-focus-he-gained-a-fortune-but-he-gave-a-son

https://books.google.gr/books?id=ezNuBAAAQBAJ&pg=PA207&lpg=PA207&dq=He+Gained+a+Fortune,+but+He+Gave+a+Son+1917

# data[].attributes.body
Industrial Farm Family    1920
Georg Scholz   (1890-1945)

Το 1919 ο Scholz   έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας και το έργο του τα επόμενα χρόνια ασκεί έντονη κριτική στην κοινωνική και οικονομική τάξη της μεταπολεμικής Γερμανίας. Ο πίνακας Industrial Farm Family τ ου 1920 είναι μια ελαιογραφία με κολάζ που απεικονίζει έναν αγρότη που κρατά τη Βίβλο ενώ χρήματα που εκρήγνυνται από το μέτωπό του. Κάθεται δίπλα στην τερατώδη σύζυγό του, που κρατά ένα γουρουνάκι. Ο ανθρωποειδής γιος τους με το κεφάλι του ανοικτό στην κορυφή για να δείξει ότι είναι άδειο, βασανίζει έναν βάτραχο. Η ταμπέλα στο άδειο εσωτερικό του κρανίου γράφει "δίπλωμα ευρεσιτεχνίας". Πίσω διακρίνεται το πορτρέτο κάποιου αξιωματικού, καθώς και μια μικρή προτομή στρατιωτικού.  Ίσως το πιο γνωστό έργο του Scholz, είναι χαρακτηριστικό των έργων ζωγραφικής που παρήγαγε στις αρχές της δεκαετίας του 1920, συνδυάζοντας τη ζωηρή απόδοση του θέματος με  το διαβρωτικό σαρκασμό.

# data[].attributes.body
Η συνθήκη των Βερσαλιών, που ρύθμιζε την μεταπολεμική κατάσταση της ηττημένης Γερμανίας, θεωρήθηκε πως περιείχε ιδιαίτερα σκληρούς όρους για τη Γερμανία, πως την εξόντωνε οικονομικά και στρατιωτικά. Το γεγονός αυτό δημιούργησε αισθήματα αδικίας και διαθέσεις ρεβανσισμού στο λαό, κατάσταση που εκμεταλλεύτηκε ο  Hitler, προκειμένου να ανέλθει στην εξουσία υποσχόμενος πως η Γερμανία θα τιμωρήσει τους υπαίτιους για την "προδοσία" που της επιφυλάχθηκε.

# data[].attributes.attachment_link.title
The Treaty of Versailles, What Did the Big Three Want? 1/2

# data[].attributes.body
Οι όροι της συνθήκης των Βερσαλιών

# data[].attributes.attachment_link.title
The Treaty of Versailles, Terms of the Treaty 2/2

# data[].attributes.body
Pillars of Society  1926
George Grosz  (1893-1959)

Οι πυλώνες της κοινωνίας
Ο βερολινέζος ζωγράφος George Grosz το 1914, κατά την έναρξη του Α ΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατατάχθηκε εθελοντικά. Μετά από ένα χρόνο αποστρατεύτηκε για ιατρικούς λόγους. Το 1919 εντάχθηκε για κάποιο διάστημα στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Γερμανίας. Με την άνοδο του ναζιστικού κόμματος μετανάστευσε στις ΗΠΑ, όπου και πολιτογραφήθηκε Αμερικανός. Επέστρεψε στο Βερολίνο το 1959.

Ο πίνακας είναι ένα βαθύ σαρκαστικό πορτρέτο των ελίτ γερμανικών τάξεων που υποστήριζαν τον φασισμό. Όπως πολλοί από τους πίνακές του αυτής της εποχής, σατιρίζει αυτό που πίστευε ότι ήταν η διεφθαρμένη και αστική κοινωνία της Γερμανίας. Ο Grosz χρησιμοποιεί τις ικανότητές του ως καρικατουρίστα για να παράγει ζωντανές, γκροτέσκες, εφιαλτικές απεικονίσεις εκείνων που ελέγχουν την κοινωνία. Οι επιχειρηματίες, οι κληρικοί και οι στρατηγοί απεικονίζονται ως κακοί, εγωιστικοί και άσπλαχνοι άνθρωποι. Ο Grosz ήταν η ηγετική μορφή της Κίνησης της Νέας Αντικειμενικότητας (Neue Sachlikeit) που αντανακλούσε την παραίτηση και τον κυνισμό της μεταπολεμικής περιόδου και χρησιμοποίησε βίαιη σάτιρα για να απεικονίσει το πρόσωπο του κακού. Ο τίτλος Οι πυλώνες της κοινωνίας, προέρχεται από ομώνυμο έργο του  Ερρίκου Ίψεν.

Στον πίνακα διακρίνονται τέσσερις χαρακτήρες. Στο προσκήνιο έχουμε τον πολεμοχαρή παλιό αριστοκράτη που πίνει μπύρα με  μια σβάστικα στη γραβάτα του. Το μονόκλ του είναι αδιαφανές και δυσκολεύεται να το δει. Από το κρανίο του βγαίνει ένα πολεμικό άλογο. Στα αριστερά της εικόνας βρίσκεται ο δημοσιογράφος Alfred Hugenberg με μια κατσαρόλα στο κεφάλι, που συμβολίζει την έλλειψη νοημοσύνης του. Στη δεξιά πλευρά έχουμε έναν σοσιαλδημοκράτη, πιθανότατα μια καρικατούρα του Friedrich Ebert, του πρώτου προέδρου της Γερμανίας μετά τον Πόλεμο (Δημοκρατία της Βαϊμάρης). Κρατάει μια σημαία και ένα σοσιαλιστικό φυλλάδιο με το οποίο δηλώνει ότι «ο σοσιαλισμός πρέπει να δουλέψει», ενώ περιττώματα να βγαίνουν από το κεφάλι του. Πίσω από αυτούς τους τρεις χαρακτήρες είναι ένας παχύς φιλοναζιστής κληρικός, που διακηρύττει το θεϊκό λόγο, επιλέγοντας να αγνοήσει τις δολοφονικές ενέργειες του στρατού τον οποίο βλέπει στο βάθος. Μέσα από τα παράθυρα μπορούμε να δούμε την πόλη μέσα σε φλόγες και στο βάθος το χάος να κυριαρχεί ανεξέλεγκτα. Για τον Grosz οι οδηγίες που δόθηκαν στους άνοες πολιτικούς προέρχονταν από τον στρατό, τον κλήρο και τον Τύπο, που όλοι πίστευαν ότι είναι ανήθικοι, ότι στερούνται ακεραιότητας και γι' αυτό τους περιφρονούσαν.
https://mydailyartdisplay.wordpress.com/2011/01/22/the-pillars-of-society-by-george-grosz-3/

# data[].attributes.body
Republican Automatons    1920
George Grosz   (1893-1959)

Και σε αυτόν τον πίνακα, η σκληρή κριτική του George Grosz απέναντι στη Γερμανία του Μεσοπολέμου είναι αμείλικτη: δύο φιγούρες με καπέλο και έναν Σιδηρούν Σταυρό - ανόητοι, φαύλοι αστοί-μιλιταριστές. Παρόλο που έχουν πληγεί από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχουν χάσει την ικανότητα να σκέπτονται, λειτουργώντας ως ρομπότ, χωρίς δική τους βούληση. Οι -ανάπηροι-βετεράνοι πολέμου είναι έτοιμοι να επευφημήσουν και να ακολουθήσουν τους πολεμοχαρείς πολιτικούς. Ο πρώτος, άνθρωπος-ρομπότ, ατσαλάκωτος και περήφανος για το μετάλλιό του, ζητωκραυγάζει μέσα από το άδειο του κεφάλι. Πίσω του, άλλο ένα ρομπότ-αριθμός, ανεμίζει ένα γερμανικό σημαιάκι. Ο Grosz κατάλαβε νωρίς ότι η γερμανική κοινωνία θα συρόταν από τους δημαγωγούς πολιτικούς σε έναν ακόμα ολέθριο πόλεμο...
Ασυμβίβαστος αντίπαλος του μιλιταρισμού και του εθνικοσοσιαλισμού, ο Grosz ήταν ένας από τους πρώτους Γερμανούς καλλιτέχνες που αντιτάχθηκαν στον Χίτλερ.
https://www.independent.co.uk/arts-entertainment/art/great-works/great-works-untitled-or-figure-in-front-of-city-buildings-1920-george-grosz-1519879.html
http://www.theartstory.org/artist-grosz-george.htm

# data[].attributes.body
Café, Swastika Knight   1921
Georg  Scholz (1890-1945)
Με την εξαιρετικά πολιτική τους τέχνη, ο George Grosz και ο Georg Scholz διατύπωσαν μια στάση εναντίον των εθνικοσοσιαλιστικών τάσεων και εκ των υστέρων αποδεικνύουν μια σχεδόν προφητική ικανότητα πρόβλεψης όσον αφορά τα μελλοντικά γεγονότα. Ο αντιπαθής και δύσμορφος κεφαλαιοκράτης, αγορεύει σε ένα Café, ενώ, ήδη από το 1921, φορά στο πέτο τη σβάστικα, σύμβολο του νεοσύστατου Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος του Hitler. Η Ιστορία απέδειξε πως ήταν η μεγαλοαστική γερμανική κοινωνία αυτή που στήριξε και χρηματοδότησε τον Χίτλερ, προκειμένου να τον χρησιμοποιήσει ως ανάχωμα στην πιθανή εξάπλωση της κομμουνιστικής ιδεολογίας.

# data[].attributes.body
Patriotic Education   1923
Georg  Scholz (1890-1945)
Με τον μάλλον ειρωνικό τίτλο "Πατριωτική Εκπαίδευση" ο Georg Scholz αποτυπώνει τη μύηση στα όπλα νεαρών, αθώων στρατιωτών, από έναν παλαίμαχο στρατιωτικό. Γύρω τους, οι ναζιστικές σημαίες, σύμβολο του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος του  Hitler. Το έτος δημιουργίας του πίνακα (1923) ο Hitler είχε επιχειρήσει ένα αποτυχημένο πραξικόπημα, δείχνοντας την περιφρόνησή του στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς και την πρόθεσή του να αντιμετωπίσει με τα όπλα κάθε "εχθρό του έθνους". Η κριτική ματιά του καλλιτέχνη αποτυπώνει πώς νεαρά παιδιά μπορούν, μέσω της χειραγώγησης, να μετατραπούν σε φανατικούς εθνικιστές.

# data[].attributes.headline
Λίγη Ιστορία ακόμη...

# data[].attributes.subject
Λίγη Ιστορία ακόμη...

# data[].attributes.body
Μια σύντομη επισκόπηση του Β΄ Π.Π.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Read more

1. 1. Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ 1939-1945 WORLD WAR II ALLIES (Σύμμαχοι) * ΕΣΣΔ * ΗΠΑ * ΒΡΕΤΑΝΙΑ * ΓΑΛΛΙΑ * ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, ΠΟΛΩΝΙΑ, ΤΣΕΧΟΣΛΟΒΑΚΙΑ, ΒΕΛΓΙΟ, ΟΛΛΑΝΔΙΑ, ΝΟΡΒΗΓΙΑ, ΚΙΝΑ, ΚΑΝΑΔΑΣ, ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ, ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ, Ν. ΑΦΡΙΚΗ, ΒΡΑΖΙΛΙΑ, ΦΙΛΙΠΠΙΝΕΣ ... AXIS ( Άξονας ) * ΓΕΡΜΑΝΙΑ * ΙΤΑΛΙΑ * ΙΑΠΩΝΙΑ * ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ * ΡΟΥΜΑΝΙΑ * ΟΥΓΓΑΡΙΑ * ΦΙΛΑΝΔΙΑ, ΚΡΟΑΤΙΑ, ΣΛΟΒΑΚΙΑ, * ΤΑΪΛΑΝΔΗ, ΙΡΑΚ ...

2. 2. * Οι ταπεινωτικοί όροι του Α΄ Παγκοσμίου (για τους ηττημένους) * Τα ανικανοποίητα αιτήματα χωρών και εθνοτήτων (διάθεση αναθεώρησης συνθηκών) * Η οξύτατη οικονομική κρίση του 1929 → "σωτήρες" → ολοκληρωτικά καθεστώτα * Ο φόβος των Δυτικών απέναντι στην ΕΣΣΔ * Η αδυναμία της ΚΤΕ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

3. 3. ΗΓΕΤΕΣ ALLIES (Σύμμαχοι) * ΕΣΣΔ Στάλιν http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CF%89%CF%83%CE%AE%CF%86_%CE%A3 %CF%84%CE%AC%CE%BB%CE%B9%CE%BD * ΗΠΑ Ρούσβελτhttp://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%AF%C E%BD%CE%BF%CF%82_%CE%A1%CE%BF%CF%8D%CE%B6%CE%B2%CE%B5%CE%BB%CF %84 * ΒΡΕΤΑΝΙΑ Τσόρτσιλ http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CF%85%CE%AF%CE%BD%CF%83%CF%84 %CE%BF%CE%BD_%CE%A4%CF%83%CF%8E%CF%81%CF%84%CF%83%CE%B 9%CE%BB AXIS ( Άξονας ) * ΓΕΡΜΑΝΙΑ Χίτλερ http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%B4%CF%8C%CE%BB%CF%86%CE%BF%CF%82_%C E%A7%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%B5%CF%81 * ΙΤΑΛΙΑ Μουσολίνι http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%80%CE%B5%CE%BD%CE%AF%CF%84%CE%BF_%CE%9C%CE%BF%C F%85%CF%83%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CE%BD%CE%B9 * ΙΑΠΩΝΙΑ Χιροχίτοhttp://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CE%B9%CF%81%CE%BF%CF%87%CE%AF%CF%84%CE%BF

4. 5. * κατάληψη Μαντζουρίας * εγκαταλείπει την ΚτΕ επαναφέρει στρατ. θητεία * * εγκαταλείπει την ΚτΕ κατάληψη Αιθιοπίας * http://www.ekebi.gr/Fakeloi/fascism/main.htm ΤΑ ΠΡΟΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 1931 ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΙΤΑΛΙΑ ΙΑΠΩΝΙΑ 1934 1936

5. 6. * Κατάληψη Ρηνανίας * * υποστήριξη Φράνκο συμμαχία : ΑΞΟΝΑΣ ΡΩΜΗΣ-ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ * "Αντιδιεθνιστική συμμαχία" : ναι στο φασισμό όχι στον κομμουνισμό 1936 ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΓΕΡΜ+ΙΤΑΛΙΑ ΓΕΡΜ+ΙΤΑΛΙΑ+ ΙΑΠΩΝΙΑ 1938

6. 7. 1937 Pablo Picasso, Guernica

7. 8. 26 Απριλίου 1937 - βομβαρδισμός της Guernica

8. 9. ANSCHLUSS : Η ΠΡΟΣΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΜΑΡΤΙΟΣ 1938

9. 10. Συμφωνία του Μονάχου 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1938 Τσάμπερλεν , Νταλαντιέ , Χίτλερ , Μουσολίνι και Τσιάνο Η Σουδητία, τμήμα της ΤΣΕΧΟΣΛΟΒΑΚΙΑΣ αποδίδεται στη Γερμανία

10. 11. ΕΥΡΩΠΗ 1920

11. 12. Σύμφωνο Ρίμπεντροπ- Μολότοφ 23 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1939 Σύμφωνο ΜΗ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ - ΕΣΣΔ ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ * Διαμελισμός της Πολωνίας * Χωρισμός σε σφαίρες επιρροής ΡΙΜΠΕΝΤΡΟΠ - ΣΤΑΛΙΝ - ΜΟΛΟΤΟΦ

12. 13. 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1939 ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΣΥΝΟΡΙΑΚΕΣ ΜΠΑΡΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΩΝΙΑΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΝΑΡΞΗΣ Β΄ Π.Π.

13. 14. 1939 ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΣ ΠΟΛΩΝΙΑΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΙ "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΟΛΩΝΙΑ" ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΓΙΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΕΡΣΑΛΙΩΝ : Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΞΑΝΑΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΝΤΑΝΤΣΙΧ

14. 15. ΝΤΑΝΤΣΙΧ : ναυπηγεία ΣΑΑΡ: ανθρακωρυχεία (βιομηχανία σιδήρου-χάλυβα) ΑΛΣΑΤΙΑ-ΛΩΡΑΙΝΗ: σιδηρομετάλλευμα ΑΝΩ ΣΙΛΕΣΙΑ: ανθρακωρυχεία ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΩΝ ΒΕΡΣΑΛΙΩΝ ΟΡΟΙ ΕΙΡΗΝΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ Πολεμικές αποζημιώσεις αφαίρεση αποικιών

15. 16. γελοιογραφία σχόλιο στη Συνθήκη των Βερσαλιών

16. 17. ΕΝΑΡΞΗ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ * 1η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1939 Ο Χίτλερ εισβάλλει στην Πολωνία * 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΑΓΓΛΙΑ - ΓΑΛΛΙΑ του κηρύσσουν τον πόλεμο http://www.slideboom.com/presentations/852285/B-%CE%A0%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%82- %CE%A0%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82#.UmvBpBp4u_8.facebook

17. 18. 1939 -1940 ΔΑΝΙΑ ΝΟΡΒΗΓΙΑ ΟΛΛΑΝΔΙΑ ΒΕΛΓΙΟ ΓΑΛΛΙΑ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΝΑΖΙ : Αστραπιαίος πόλεμος (blitzkrieg)

18. 19. 1940 ΔΑΝΙΑ 1940 ΝΟΡΒΗΓΙΑ 1940 ΟΛΛΑΝΔΙΑ 1940 ΒΕΛΓΙΟ 1940 ΓΑΛΛΙΑ

19. 20. 1940 : ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΙ ΛΟΝΔΙΝΟΥ ΓΙΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΑΠΟΒΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ

20. 21. 1940 : ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΙ ΛΟΝΔΙΝΟΥ ΓΙΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΑΠΟΒΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ

21. 22. 1940 : ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ τακτική του κεραυνοβόλου πολέμου (Blitzkrieg)

22. 23. 1940 : ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ τακτική του κεραυνοβόλου πολέμου (Blitzkrieg)

23. 24. 1940 ΝΟΤΙΑ ΓΑΛΛΙΑ Β. ΑΦΡΙΚΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ ( ΑΛΒΑΝΙΑ) 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ : ΕΛΛΑΔΑ ΙΤΑΛΙΑ

24. 25. 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

25. 26. ΧΤΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΑΟΥΣΒΙΤΣ

26. 27. ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ή ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ

27. 28. ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ

28. 29. ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ή ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ

29. 30. ΑΟΥΣΒΙΤΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ή ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ

30. 31. * ΓΕΡΜΑΝΙΑ 6 Απριλίου : επίθεση στην Ελλάδα Μάιος : "Μάχη της Κρήτης" 22 Ιουνίου : επίθεση στην ΕΣΣΔ * ΙΑΠΩΝΙΑ 7 Δεκεμβρίου : επίθεση στο Περλ Χάρμπορ * ΕΛΛΑΔΑ : πείνα, Κατοχή, αντίσταση, αντίποινα

31. 32. 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

32. 33. ΜΑΪΟΣ 1941 Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

33. 34. ΜΑΪΟΣ 1941 ΤΡΙΠΛΗ ΚΑΤΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

34. 35. ΜΑΪΟΣ 1941 Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΝ ΤΗ ΣΒΑΣΤΙΚΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

35. 36. 1941 - 1944 ΚΑΤΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

36. 37. 1941 Κάνδανος Χανίων : πλήρης καταστροφή

37. 38. 22 ΙΟΥΝΙΟΥ 1941 ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ "ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΣΣΑ" ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ

38. 39. ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ PEARL HARBOR ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ, 7 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1941

39. 40. * ΒΟΡΕΙΟΣ ΑΦΡΙΚΗ Αποβίβαση Συμμάχων σε Μαρόκο-Αλγερία Ήττα του Ρόμμελ στο Ελ Αλαμέιν * ΡΩΣΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ Μάχη του Στάλινγκραντ Ήττα των Ναζί

40. 41. ΜΑΧΕΣ ΣΤΟ EL ALAMEIN ΑΙΓΥΠΤΟΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1942

41. 42. ΜΑΧΕΣ ΣΤΟ EL ALAMEIN ΑΙΓΥΠΤΟΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1942 Erwin Rommel ή "Αλεπού της Ερήμου" * Ίσως ο πιο έμπειρος αρχηγός στρατού της εποχής του στην έρημο. * Από τους ελάχιστους αρχηγούς των Ναζί που δεν κατηγορήθηκε για εγκλήματα πολέμου. * Αντίθετα, υπάρχουν αναφορές για αξιοπρεπή μεταχείριση αιχμαλώτων πολέμου κατά την δράση του στην Αφρική. * Αγνόησε διαταγές να εκτελέσει Εβραίους αιχμάλωτους στρατιώτες και πολίτες, που βρέθηκαν στην δικαιοδοσία του. * Συμμετείχε στη συνωμοσία κατά του Χίτλερ. * Η συμμετοχή του Ρόμελ αποκαλύφθηκε και ο Ρόμελ θα οδηγούνταν σε δίκη. * Ο Χίτλερ, του έδωσε την επιλογή να αυτοκτονήσει ή να παραιτηθεί από τον στρατό. Στη πρώτη περίπτωση θα του γινόταν στρατιωτική κηδεία με τιμές ήρωα ενώ στη δεύτερη, η οικογένειά του θα κινδύνευε. * Τελικά, αυτοκτόνησε με υδροκυάνιο, στις 14 Οκτωβρίου του 1944

42. 43. ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ "ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΣΣΑ" ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ 1942 Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ * ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ * 21 Αυγούστου 1942 - 2 Φεβρουαρίου 1943. * Κόκκινος Στρατός ≠ Wermacht

43. 44. 1943 : τέλος της ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ 91.000 Γερμανοί στρατιώτες αιχμαλωτίζονται από τους Σοβιετικούς μετά την ήττα τους στη μάχη του Στάλινγκραντ (τη μεγαλύτερη μάχη όλων των εποχών). Πολύ λίγοι επέζησαν για να δουν ξανά την πατρίδα τους μετά τον πόλεμο.

44. 45. ΕΛΛΑΔΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ 25 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ Ανατίναξη της σιδηροδρομικής γέφυρας του Γοργοπόταμου ( Φθιώτιδα)

45. 46. Στην ανατίναξη έλαβαν μέρος 120 άνδρες του Ε.Λ.Α.Σ. , 65 του Ε.Δ.Ε.Σ και 12 Άγγλοι κάτω από την προσωπική καθοδήγηση του Άρη Βελουχιώτη και του Ναπολέοντα Ζέρβα. Η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου καθυστέρησε για αρκετές εβδομάδες τον ανεφοδιασμό των Γερμανών που μάχονταν στην Αφρική

46. 47. ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΖΕΡΒΑΣ Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος

47. 48. * ΙΤΑΛΙΑ Μάιος : συνθηκολόγηση κατάρρευση καθεστώτος Μουσολίνι εγκατάλειψη κτήσεων Αποβίβαση Συμμάχων στη Σικελία * ΕΛΛΑΔΑ γενική απεργία, κηδεία Κ. Παλαμά αντίσταση, αντίποινα

48. 49. 1943 : Η Ιταλία καταρρέει * Απώλεια Β. Αφρικής * Εναντίον του και φασίστες * Αποβίβαση συμμάχων στη Σικελία * Αντικαθίσταται, διατάζεται η σύλληψη - εξορία του * Φυγαδεύεται και συνεχίζει από τη Β. Ιταλία * Οκτώβριος : η Ιταλία συνθηκολογεί και κηρύσσει πόλεμο στη Γερμανία "Στις 3 Σεπτεμβρίου 1943, στις Συρακούσες υπεγράφη μεταξύ Ιταλίας και Δυτικών Συμμάχων η μεταστροφή της Ιταλίας. Οι Γερμανοί αντέδρασαν αμέσως και δυναμικά, αφόπλισαν τους Ιταλούς και εξετέλεσαν εν ψυχρώ πολλούς. Στη Κέρκυρα 7.000. Στη Κεφαλονιά 11.500. Στη Κρήτη τη Μεραρχία SIENA. Στα Δωδεκάνησα την Μεραρχία REGINA και στον Ισθμό της Κορίνθου και στη Κακιά Σκάλα ερρίφθησαν πολλά βαγόνια γεμάτα με Ιταλούς."

49. 50. ΣΥΜΜΑΧΙΚΗ ΑΠΟΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΣΑΛΕΡΝΟ ΣΙΚΕΛΙΑΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1943

50. 51. ΕΛΛΑΔΑ 27 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1943 : ΚΗΔΕΙΑ Κ. ΠΑΛΑΜΑ

51. 52. ΕΛΛΑΔΑ 13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1943 : ΣΦΑΓΗ ΣΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ Ιστορική φωτογραφία. Γερμανοί στρατιώτες αναπαύονται (!) μετά τη σφαγή. Ελληνίδες θρηνούν μετά τη σφαγή των δικών τους στα Καλάβρυτα

52. 53. Η σφαγή των Καλαβρύτων είναι η πιο βαριά περίπτωση πολεμικού εγκλήματος στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου πολέμου. Η επιχείρηση "Καλάβρυτα" ήταν μια επιχείρηση κύκλωσης των ανταρτών του ΕΛΑΣ η οποία όμως κατέληξε σε μαζικά αντίποινα επί του άμαχου πληθυσμού της περιοχής, μετά το θάνατο Γερμανών στρατιωτών σε μάχες με τους αντάρτες. Οι Γερμανοί, στο δρόμο για τα Καλάβρυτα, εκτέλεσαν 143 άνδρες. Επίσης έκαψαν περίπου 1.000 σπίτια σε πάνω από 50 χωριά, αφού τα λεηλάτησαν αποκομίζοντας περισσότερα από 2.000 πρόβατα και μεγαλύτερα ζώα και περίπου 260.000.000 δραχμές. Όταν έφθασαν στα Καλάβρυτα, κλείδωσαν όλες τις γυναίκες και τα παιδιά κάτω των 14 στο σχολείο και διέταξαν όλους τους άνδρες από 14 και πάνω να παρουσιαστούν έξω από το χωριό. Εκεί οι Γερμανοί τους εκτέλεσαν με συνεχείς ριπές πολυβόλων, σκοτώνοντας περίπου 500 (κατά τις νεότερες εκτιμήσεις) άτομα. Οι γυναίκες και τα παιδιά κατάφεραν να αποδράσουν από το σχολείο ενώ το χωριό φλεγόταν. Την επόμενη ημέρα τα ναζιστικά στρατεύματα πυρπόλησαν το μοναστήρι της Αγίας Λαύρας, που συνδέεται στενά με την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Σήμερα στην θέση του εγκλήματος διατηρείται μνημείο, ως ανάμνησης των πεσόντων και του φρικτού γεγονότος, Παρά το γεγονός ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας έχει αναγνωρίσει δημόσια τη ναζιστική αγριότητα των Καλαβρύτων, ακόμα δεν έχει καταβληθεί καμιά αποζημίωση.

53. 54. * ΣΥΜΜΑΧΟΙ : σφίγγουν τον κλοιό γύρω από τη Γερμανία : ανατολικά Σοβιετικοί νότια Άγγλοι - Αμερικανοί δυτικά ΑΠΟΒΑΣΗ ΣΤΗ ΝΟΡΜΑΝΔΙΑ ΙΑΠΩΝΙΑ : τελευταίο χαρτί οι "καμικάζε" * ΕΛΛΑΔΑ σφαγή στο Δίστομο αποχώρηση Γερμανών-απελευθέρωση

54. 55. ΑΠΟΒΑΣΗ ΣΤΗ ΝΟΡΜΑΝΔΙΑ 6 ΙΟΥΝΙΟΥ 1944

55. 56. ΙΑΠΩΝΙΑ : οι καμικάζε εν δράσει

56. 57. ΕΛΛΑΔΑ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ 1944 : ΣΦΑΓΗ ΣΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ Στο Δίστομο του νομού Βοιωτίας έγινε κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο μια εκ των μεγαλύτερων σφαγών αμάχων από τις στην Ελλάδα Γερμανικές κατοχικές δυνάμεις. Μετά από μάχη με αντάρτες όπου σκοτώθηκαν 40 Γερμανοί, οι Γερμανοί μπήκαν στο Δίστομο και σε αντίποινα για τις απώλειές τους άρχισαν την σφαγή όσων κατοίκων έβρισκαν στο χωριό. Η μανία τους ήταν τόσο μεγάλη, ώστε δεν ξεχώριζαν από το μακελειό ούτε τα γυναικόπαιδα ούτε τους ηλικιωμένους. Τον ιερέα του χωριού τον αποκεφάλισαν, βρέφη εκτελέστηκαν και γυναίκες βιάστηκαν πριν θανατωθούν. Η σφαγή σταμάτησε μόνον όταν νύχτωσε και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Λειβαδιά, αφού πρώτα έκαψαν τα σπίτια του χωριού. Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν και κατά την επιστροφή των Γερμανών στην βάση τους, καθώς σκότωναν όποιον άμαχο έβρισκαν στον δρόμο τους. Οι νεκροί του Δίστομου έφτασαν τους 228, εκ των οποίων οι 117 γυναίκες και 111 άντρες, ανάμεσά τους 53 παιδιά κάτω των 16 χρόνων. Η μαρτυρία του απεσταλμένου του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Eλβετού George Wehrly ο οποίος έφτασε στο Δίστομο μετά λίγες μέρες μιλάει για 600 νεκρούς στην ευρύτερη περιοχή.

57. 58. ΕΛΛΑΔΑ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ 1944 : ΣΦΑΓΗ ΣΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ Ο επικεφαλής του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα, Σουηδός Στούρε Λιννέρ, στο βιβλίο του "Η Οδύσσειά μου" γράφει για το Δίστομο: Παντρευτήκαμε στις 14 Ιουνίου. Ο υπεύθυνος της ελληνικής επιτροπής, Έμιλ Σάντστρομ, παρέθεσε γαμήλιο γεύμα προς τιμήν μας. Αργά το βράδυ με πλησίασε και με απομάκρυνε από τα γέλια και τις φωνές, προς μια γωνιά όπου θα μπορούσαμε να μιλήσουμε οι δυο μας. Μου έδειξε ένα τηλεγράφημα που μόλις είχε λάβει: οι Γερμανοί έσφαζαν για τρεις ημέρες τον πληθυσμό του Διστόμου, στην περιοχή των Δελφών, και στη συνέχεια πυρπόλησαν το χωριό. Πιθανοί επιζώντες είχαν ανάγκη άμεσης βοήθειας. Περίπου μα ώρα αργότερα ήμασταν καθ' οδόν μέσα στη νύχτα. Απαιτήθηκε ανυπόφορα μεγάλο χρονικό διάστημα έως ότου διασχίσουμε τους χαλασμένους δρόμους και τα πολλά μπλόκα για να φτάσουμε, χαράματα πια, στον κεντρικό δρόμο που οδηγούσε στο Δίστομο. Από τις άκρες του δρόμου ανασηκώνονταν γύπες από χαμηλό ύψος, αργά και απρόθυμα, όταν μας άκουγαν που πλησιάζαμε. Σε κάθε δέντρο, κατά μήκος του δρόμου και για εκατοντάδες μέτρα, κρεμόντουσαν ανθρώπινα σώματα, σταθεροποιημένα με ξιφολόγχες, κάποια εκ των οποίων ήταν ακόμη ζωντανά. Ήταν οι κάτοικοι του χωριού που τιμωρήθηκαν με αυτό τον τρόπο: θεωρήθηκαν ύποπτοι για παροχή βοήθειας στους αντάρτες της περιοχής, οι οποίοι επιτέθηκαν σε δύναμη των Ες-Ες. Η μυρωδιά ήταν ανυπόφορη. Μέσα στο χωριό σιγόκαιγε ακόμη φωτιά στα αποκαΐδια των σπιτιών. Στο χώμα κείτονταν διασκορπισμένοι εκατοντάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας, από υπερήλικες έως νεογέννητα. Σε πολλές γυναίκες είχαν σχίσει τη μήτρα με την ξιφολόγχη και αφαιρέσει τα στήθη, άλλες κείτονταν στραγγαλισμένες, με τα εντόσθια τυλιγμένα γύρω από το λαιμό. Φαινόταν σαν να μην είχε επιζήσει κανείς. Κατεβήκαμε στη μέση της συμφοράς και φωνάζαμε στα ελληνικά: "Ερυθρός Σταυρός! Ερυθρός Σταυρός! Ήρθαμε να βοηθήσουμε".

58. 59. ΕΛΛΑΔΑ 12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944 "ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ" : εκκένωση Αθήνας από Γερμανούς

59. 60. * ΣΥΜΜΑΧΟΙ : καταστρέφουν τη Δρέσδη μπαίνουν στο Βερολίνο ο Χίτλερ αυτοκτονεί η Γερμανία συνθηκολογεί άνευ όρων * ΙΑΠΩΝΙΑ : 6 Αυγούστου : ατομική βόμβα στη Χιροσίμα 9 Αυγούστου : ατομική βόμβα στο Ναγκασάκι η Ιαπωνία συνθηκολογεί άνευ όρων

60. 61. Η ΔΡΕΣΔΗ ΙΣΟΠΕΔΩΝΕΤΑΙ 13 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1945

61. 62. ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΣΟΛΙΝΙ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1945

62. 63. 1945 : ΤΟ ΡΑΪΧΣΤΑΓΚ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ

63. 64. ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1945

64. 65. ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΣΕ ΧΙΡΟΣΙΜΑ, ΝΑΓΚΑΣΑΚΙ 6 και 9 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1945

65. 66. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 1. Οι αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών 2. Οι υλικές καταστροφές 3. Η κατάρρευση του βιοτικού επιπέδου 4. Η ηθική καταρράκωση 5. Η εξασθένιση του διεθνούς ρόλου της Ευρώπης 6. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (1945)

66. 67. * Η δίκη των Γερμανών εθνικοσοσιαλιστών εγκληματιών πολέμου που διενεργήθηκε από Διεθνές Στρατιωτικό Δικαστήριο, με κατηγορούμενους 24 μέλη του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος και οκτώ ναζιστικές οργανώσεις. * Μέλη δικαστηρίου : * Διεθνής παραβίαση: παράβαση των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου : οι ηττημένοι του πολέμου δικάστηκαν από δικαστές των νικητριών δυνάμεων και όχι από δικαστές από χώρες που δεν είχαν εμπλοκή στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗΣ (1945-46)

67. 68. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΣΦΑΙΡΕΣ ΕΠΙΡΡΟΗΣ : Η Δυτική Ευρώπη ελεγχόμενη από ΗΠΑ, Αγγλία Η Ανατολική Ευρώπη ελεγχόμενη από τη Σοβιετική Ένωση Η ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΓΙΑΛΤΑ (ΦΕΒΡ 1945) Η ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

68. 69. 1945 - 1989

69. 70. Η ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ (1945-1989)

70. 71. ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ (1961-1989)

71. 72. ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ (1961-1989)

72. 73. 1989 : πτώση κομμουνιστικών καθεστώτων και επανένωση της Ευρώπης ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ ΔΥΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ

73. 74. Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΤΕΙΧΟΥΣ 1989

# data[].attributes.attachment_link.description
Read more 1. Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ 1939-1945 WORLD WAR II ALLIES (Σύμμαχοι) * ΕΣΣΔ * ΗΠΑ * ΒΡΕΤΑΝΙΑ * ΓΑΛΛΙΑ * ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, ΠΟΛΩΝΙΑ, ΤΣΕΧΟΣΛΟΒΑΚΙΑ, ΒΕΛΓΙΟ, ΟΛΛΑΝΔΙΑ, ΝΟΡΒΗΓΙΑ, ΚΙΝΑ, ΚΑΝΑΔΑΣ, ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ, ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ, Ν. ΑΦΡΙΚΗ, ΒΡΑΖΙΛΙΑ, ΦΙΛΙΠΠΙΝΕΣ ... AXIS ( Άξονας ) * ΓΕΡΜΑΝΙΑ * ΙΤΑΛΙΑ * ΙΑΠΩΝΙΑ * ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ * ΡΟΥΜΑΝΙΑ * ΟΥΓΓΑΡΙΑ * ΦΙΛΑΝΔΙΑ, ΚΡΟΑΤΙΑ, ΣΛΟΒΑΚΙΑ, * ΤΑΪΛΑΝΔΗ, ΙΡΑΚ ...

# data[].attributes.headline
...και ένα σχετικό βίντεο, πριν ακολουθήσουν οι πίνακές μας.

# data[].attributes.subject
...και ένα σχετικό βίντεο, πριν ακολουθήσουν οι πίνακές μας.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Λύκειο Μουδανιών

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος

# data[].attributes.headline
Hermann Otto Hoyer , Am Anfang war das Wort (Εν αρχή ην ο λόγος) , 1937

# data[].attributes.subject
Hermann Otto Hoyer , Am Anfang war das Wort (Εν αρχή ην ο λόγος) , 1937

# data[].attributes.body
Το «Εν αρχή ην ο λόγος» ( Am Anfang war das Wort) είναι ένας ναζιστικός προπαγανδιστικός πίνακας. Σήμερα, μαζί με άλλα 400 έργα της ναζιστικής περιόδου παραμένει ως "πολιτικά φορτισμένο" έργο στην κατοχή του Αμερικανικού στρατού.
Δεκαετία 1920: Ο Χίτλερ, αγορεύει όρθιος πάνω σε ένα βάθρο και γοητεύει ένα πλήθος πρώιμων οπαδών του που τον παρακολουθούν με αφοσίωση. Ένας άνδρας των SΑ στέκεται πίσω του και κρατάει τη σημαία ενώ το φως που απλώνεται πάνω από τον Χίτλερ φωτίζει το δωμάτιο, αναδεικνύοντας τον ίδιο ως φορέα του. Ο ζωγράφος δημιουργεί μια μεσσιανική απεικόνιση του Χίτλερ αλλά υπάρχουν και άλλες θρησκευτικές υποδηλώσεις. Για παράδειγμα, ο τίτλος προέρχεται από την εναρκτήρια φράση του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου: "Ἐν ἀρχῇ  ἦν ὁ Λόγος καί ὁ Λόγος ἦν πρός τόν Θεόν καί Θεός ἦν ὁ Λόγος·"

https://artsandculture.google.com/asset/in-the-beginning-was-the-word/PwF1PmqUd6PbPw
http://sharingthetruthinlove.com/article_pop.asp?mode=print&cid=171

# data[].attributes.body
Ο Πικάσο εμπνεύστηκε το έργο όταν, στις 26 Απριλίου 1937, στα πλαίσια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, Γερμανοί πιλότοι, για να ενισχύσουν την πλευρά των εθνικιστών του μετέπειτα δικτάτορα Φράνκο, βομβάρδισαν την κωμόπολη Γκουέρνικα της Χώρας των Βάσκων. Στο βομβαρδισμό εκείνο σκοτώθηκαν 1.650 άνθρωποι και ισοπεδώθηκε το 70% της πόλης με 32 τόνους εκρηκτικά.
Ο Πικάσο απέφυγε να ζωγραφίσει αεροπλάνα, βόμβες ή ερείπια. Οι κυρίαρχες μορφές του έργου είναι ένας ταύρος και ένα πληγωμένο άλογο με διαμελισμένα κορμιά και τέσσερις γυναίκες που ουρλιάζουν κρατώντας νεκρά μωρά. Ο πίνακας είναι σε χρώμα ασπρόμαυρο και αποχρώσεις του γκρι, για να δοθεί μεγαλύτερη ένταση στο θέμα. «Η αφαίρεση του χρώματος και του αναγλύφου αποτελεί διακοπή της σχέσης του ανθρώπου με τον κόσμο: όταν διακόπτεται,δεν υπάρχει πια η φύση ή η ζωή».
Μια απόπειρα ανάλυσης του πίνακα βλέπουμε εδώ.

# data[].attributes.headline
Air Raid Damage in Britain during the WWII

# data[].attributes.subject
Air Raid Damage in Britain during the WWII

# data[].attributes.body
Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Παύλου, ανάμεσα σε φλεγόμενα κτήρια,  κατά τη διάρκεια μεγάλης αεροπορικής επίθεσης των Γερμανών στο Λονδίνο. Οι Γερμανοί στόχευαν να κάμψουν την αντίσταση των Άγγλων, μέσα από αδιάκοπους βομβαρδισμούς, ώστε να ακολουθήσει μια απόβαση στην Αγγλία, η οποία θα σήμαινε και το τέλος του πολέμου. Όμως, παρά τις εκτεταμένες καταστροφές, η Αγγλία άντεξε.
h ttps://en.wikipedia.org/wiki/The_Blitz

# data[].attributes.headline
The Home Front in Britain during the WWII

# data[].attributes.subject
The Home Front in Britain during the WWII

# data[].attributes.body
Άγγλοι στον υπόγειο σιδηρόδρομο, τον οποίο χρησιμοποιούν ως καταφύγιο στη διάρκεια γερμανικ΄'ων αεροπορικών βομβαρδισμών. https://en.wikipedia.org/wiki/The_Blitz

# data[].attributes.headline
Graham Sutherland - Devastation-An East End Street (Ερήμωση-Ένας δρόμος του Ιστ Εντ), 1941

# data[].attributes.subject
Graham Sutherland - Devastation-An East End Street (Ερήμωση-Ένας δρόμος του Ιστ Εντ), 1941

# data[].attributes.body
Ο Graham Sutherland, την περίοδο 1940-1945 ανέλαβε να φιλοτεχνήσει τα αποτελέσματα των σαρωτικών γερμανικών βομβαρδισμών στα Βρετανικά νησιά, ιδιαίτερα δε στο Λονδίνο. Όλοι του οι πίνακες έχουν τον τίτλο Devastation.... και συναποτελούν ένα ενιαίο σώμα. Δεν κατονομάζουν εντελώς συγκεκριμένα τοπία, ούτε δείχνουν ανθρώπινες απώλειες. Για την παραγωγή τους χρησιμοποιήθηκε φωτογραφικό υλικό.
Οι συστηματικοί γερμανικοί βομβαρδισμοί του Λονδίνου (The Blitz) ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 1940 ως η πρώτη πράξη στα σχέδια του Χίτλερ για απόβαση στην Βρετανία και κατάληψή της. Οι καταστροφές ήταν εκτεταμένες, ιδιαίτερα στην περιοχή του Ιστ Εντ, όπου ισοπεδώθηκαν ολόκληρες συνοικίες όπως το Σιλβερτάουν που απεικονίζεται εδώ. Ο καλλιτέχνης εκτίμησε το θέαμα ως  «τρομερά συγκινητικό ... μυστηριώδες και θλιβερό». Η εικόνα αποδίδεται με στατικότητα και μελαγχολικό χρωματισμό.
Οι βομβαρδισμοί συνεχίστηκαν και το 1941, ωστόσο. χάρη στην βρετανική αντίδραση το γερμανικό σχέδιο δεν καρποφόρησε και η απόβαση στα Βρετανικά νησιά δεν έγινε ποτέ - μια κρίσιμη παράμετρος για την εξέλιξη του πολέμου.
https://www.waterman.co.uk/artists/172-graham-sutherland/works/356/

# data[].attributes.body
Η πολιορκία ή αποκλεισμός του Λένινγκραντ (σημ. Αγία Πετρούπολη) από τον γερμανικό στρατό (Blokada Leningrada) ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1941 και τερματίστηκε τον Ιανουάριο του 1944 (διάρκεια: 872 ημέρες) και υπήρξε μια από τις πλέον μακροχρόνιες και σκληρές πολιορκίες της ιστορίας.

Ο αποκλεισμός συνδυάστηκε με ακραίες συνθήκες στέρησης για τους πολιορκημένους. Ιδιαίτερα τον χειμώνα 1941-42 η θερμοκρασία έφτανε τους -30 βαθμούς και η δραματική έλλειψη τροφής οδήγησε σε πολλούς θανάτους (αλλά και πιθανές περιπτώσεις κανιβαλισμού).
Ωστόσο, οι πολιορκημένοι δεν παραιτήθηκαν περιμένοντας τον θάνατο, αλλά αμύνθηκαν με όλα τα μέσα. Οι Γερμανοί τελικά απωθήθηκαν χωρίς να πετύχουν την κατάληψη της πόλης.
Πολλά έργα σοβιετικών καλλιτεχνών που δημιουργήθηκαν κατά την διάρκεια της πολιορκίας δεν σώθηκαν.

# data[].attributes.headline
Konstantin Vasiliev, Parade - November 1941

# data[].attributes.subject
Konstantin Vasiliev, Parade - November 1941

# data[].attributes.body
Αυτή είναι μια απεικόνιση ενός πραγματικού γεγονότος, της παρέλασης στην Κόκκινη Πλατεία στις 7 Νοεμβρίου 1941 για την 24η επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης ( 25 Οκτωβρίου με το παλιό ημερολόγιο). Ήδη έχει γίνει η γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση και τα στρατεύματα πήγαν κατευθείαν από την παρέλαση στο μέτωπο μάχης, που ήταν πολύ κοντά στην πόλη. Δείγμα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, ο πίνακας αποτυπώνει την πειθαρχία και την έκταση των σοβιετικών στρατευμάτων, ως ένδειξη της νίκης που θα επιτύχουν.
Η παρέλαση παρουσιάζεται από μία ασυνήθιστη οπτική γωνία: από την κορυφή του καθεδρικού ναού του Αγίου Βασιλείου, πάνω από τα αγάλματα των Minin και Pozharsky, ηρώων που αντιμετώπισαν την πολωνική εισβολή στους ρωσοπολωνικούς πολέμους (1605-1618). Τονίζουν το ηρωικό στοιχείο και προβάλλουν τους σύγχρονους συνεχιστές τους.
Σοβιετικούς πίνακες για τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο μπορείτε να δείτε εδώ  κι εδώ.

# data[].attributes.headline
Paul Nash, Totes Meer(Dead See), 1940-41

# data[].attributes.subject
Paul Nash, Totes Meer(Dead See), 1940-41

# data[].attributes.body
Αυτός ο πίνακας, ο τίτλος του οποίου «Νεκρή θάλασσα» αναφέρεται στη Γερμανία και είναι εμπνευσμένος από ένα νεκροταφείο κατεστραμμένων αεροσκαφών στο Cowley του Oxfordshire. Ο Nash έβγαλε φωτογραφίες από εκεί, μερικές από τις οποίες κοντινές.
Ο καλλιτέχνης περιέγραψε το θέαμα: «Το πράγμα μου φάνηκε ξαφνικά, σαν μια μεγάλη πλημμυρισμένη θάλασσα ... τα τεράστια κύματα που υψώνονται  και συντρίβονται στην πεδιάδα . Και τότε, τίποτα δεν κινείται, δεν είναι νερό ή πάγος, είναι κάτι στατικό και νεκρό."
Τα σπασμένα θραύσματα μετάλλων από τα φτερά και τις ατράκτους μοιάζουν με ένα θαλασσινό τοπίο από οδοντωτό πάγο, ενδεχομένως εμπνευσμένο από τη "Θάλασσα από πάγο" του Caspar David Friedrich, που παραθέτουμε παρακάτω.
Το έρημο τοπίο θυμίζει τους πίνακες ζωγραφικής που έκανε ο Nash ως πολεμικός καλλιτέχνης κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως είναι το Make New World ή ο Menin Road.
Η «Νεκρή θάλασσα»  παρουσιάστηκε στην Tate Gallery το 1946 και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους βρετανικούς πίνακες του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου.
http://www.tate.org.uk/art/artworks/nash-totes-meer-dead-sea-n05717

# data[].attributes.headline
 Η φωτογραφία των κατεστραμμένων γερμανικών αεροπλάνων που ενέπνευσε τον Nash για τον πίνακα "Νεκρή θάλασσα".

# data[].attributes.subject
 Η φωτογραφία των κατεστραμμένων γερμανικών αεροπλάνων που ενέπνευσε τον Nash για τον πίνακα "Νεκρή θάλασσα".

# data[].attributes.body
http://www.tate.org.uk/context-comment/blogs/tate-archive-40-1970-paul-nash-inspiring-dead-sea

# data[].attributes.body
Caspar David Friedrich, The Sea of Ice (Das Eismeer), also called The Wreck of Hope (Die gescheiterte Hoffnung), 1823-24
Ή "Νεκρή θάλασσα" του Nash θυμίζει αυτόν τον πίνακα του Friedrich.

# data[].attributes.headline
Thomas Hart Benton, Embarkation—Prelude to Death (Year of Peril), 1942

# data[].attributes.subject
Thomas Hart Benton, Embarkation—Prelude to Death (Year of Peril), 1942

# data[].attributes.body
Πρελούδιο Θανάτου (έτος κινδύνου), 1942
Ο πίνακας ανήκει στον Thomas Hart Benton . Του παραγγέλθηκε μαζί με μια σειρά άλλων, μετά το Pearl Harbor, με σκοπό την ενίσχυση του ηθικού των Αμερικανών. Τον Αύγουστο του 1942, ο ζωγράφος  παρακολουθούσε το πρώτο κύμα αμερικανικών στρατιωτικών πλοίων στο Μπρούκλιν, με κατεύθυνση τη Βόρεια Αφρική. Χρησιμοποίησε τα σκίτσα που έκανε εκείνη την ημέρα ως τη βάση για μια από τις υπερμεγέθεις προπαγανδιστικές τοιχογραφίες που δημιούργησε. Σε αυτόν τον πίνακα που τιλοφορείται "Η επιβίβαση" (Prelude to Death), απεικονίζονται στρατιώτες με  τουφέκια και ταξιδιωτικούς σάκους, που επιβιβάζονται σε  ένα τεράστιο πλοίο, με προορισμό την Ευρώπη. Ο Benton δημιούργησε μια σειρά πινάκων με τίτλο "Το Έτος του Κινδύνου", που απεικόνιζε την απειλή για τα αμερικανικά ιδεώδη από το φασισμό και το ναζισμό. Η φαρμακευτική εταιρεία Abbott Laboratories και άλλοι χρηματοδότησαν το έργο στο πλαίσιο της εθνικής προπαγανδιστικής εκστρατείας για τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, ωστόσο οι αξιωματούχοι του Γραφείου Πληροφοριών Πολέμου δεν ήταν ικανοποιημένοι με τα αποτελέσματα. Δεν υπάρχει τίποτα αισιόδοξο ή ηρωικό στην όψη των στρατιωτών που επιβιβάζονται. Όπως εξήγησε και ο μελετητής του Benton, ο Henry Adams, "Γιατί ο στρατός θα έκανε αφίσες έναν πίνακα που υπενθυμίζει στους νεαρούς στρατιώτες ότι είναι πιθανό να πεθάνουν;"

# data[].attributes.body
Ο ζωγράφος υπήρξε καλλιτέχνης πολέμου-ανταποκριτής για τη φαρμακευτική εταιρεία Abbott Laboratories στις αρχές του 1944 και κατέγραψε το έργο του Ιατρικού Τμήματος του Στρατού στο Νότιο Ειρηνικό.
Σε ένα νυχτερινό τοπίο, το αυτοσχέδιο αναρρωτήριο προσφέρει στους τραυματισμένους στρατιώτες τη γαλήνη και την περίθαλψη που χρειάζονται. Η άγρυπνη νοσοκόμα φροντίζει ακούραστα γι' αυτό.
Η αίσθηση που αποπνέει ο πίνακας δεν παραπέμπει καθόλου σε πόλεμο, πόνο, θάνατο. Το πράσινο φως ξεκουράζει το θεατή, ενώ δεσπόζει η φιγούρα της νοσοκόμας που στέκει σαν φύλακας-άγγελος των τραυματιών

- Το έργο του Franklin Boggs αλλά κι άλλων καλλιτεχνών στα μέτωπα του Β' Π. πολέμου περιγράφονται στην ταινία - ντοκιμαντέρ  They Drew Fire (2000)

# data[].attributes.headline
V. Laktionov. Letter from the front, 1944

# data[].attributes.subject
V. Laktionov. Letter from the front, 1944

# data[].attributes.body
Σε αντίθεση με την εικαστική απεικόνιση σκηνών από τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, όπου κυριαρχεί η φρίκη, το αποτρόπαιο, οι εικόνες της απόγνωσης και της παράνοιας, στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο οι πίνακες  αποτυπώνουν τα γεγονότα με ψυχραιμία και, στην περίπτωση της Σοβιετικής Ένωσης, με συγκινητικό ή αισιόδοξο τρόπο. Εδώ, εν μέσω πολέμου, στα μετόπισθεν, η οικογένεια ενός στρατιώτη διαβάζει ένα γράμμα που εκείνος τους έχει στείλει από το μέτωπο. Σε ένα όμορφο γαλήνιο και ηλιόλουστο αγροτικό περιβάλλον, ένα αγόρι διαβάζει το γράμμα, ενώ ακούνε με χαρά οι γυναίκες της οικογένειας αλλά και ένας άλλος στρατιώτης. Τίποτα δεν παραπέμπει σε φρίκη, απειλή θανάτου, φόβο, καταστροφή. Το γράμμα μοιάζει να λέει πως η νίκη είναι κοντά και τα κατορθώματα των Σοβιετικών επί των Ναζί, μεγάλα. Η ανύψωση του ηθικού ήταν απαραίτητη για ένα λαό που είχε υποφέρει πάρα πολύ και είχε χάσει εκατομμύρια μαχόμενων και αμάχων μετά τη γερμανική εισβολή στην ΕΣΣΔ.  Ο πίνακας ήταν παραγγελία του Στάλιν.
https://www.youtube.com/watch?v=jwZsYu_BzTw

# data[].attributes.headline
Η απόβαση στην Νορμανδία ( D-Day)

# data[].attributes.subject
Η απόβαση στην Νορμανδία ( D-Day)

# data[].attributes.attachment_link.title
D-Day: Η απόβαση της Νορμανδίας

# data[].attributes.headline
Orville Norman Fischer (1911-1999, Canadian), D-Day – the Assault, (1945)

# data[].attributes.subject
Orville Norman Fischer (1911-1999, Canadian), D-Day – the Assault, (1945)

# data[].attributes.body
Αυτό το έργο απεικονίζει τις τρομακτικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι στρατιώτες στον πόλεμο και το θάρρος που απαιτείται για να πολεμήσουν. Η ζωγραφική του Fisher εξετάζει μία από τις πιο διάσημες στρατιωτικές επιχειρήσεις του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, δηλαδή την απόβαση στη Νορμανδία, τη λεγόμενη D-Day (6 Ιουνίου 1944). Ο  πίνακας δείχνει μια ομάδα στρατιωτών που προχωρούν μέσα από τη θάλασσα προς την παραλία καθώς οι οβίδες εκρήγνυνται γύρω τους. Ανάμεσα στις νάρκες, τις εκρήξεις, τα σύννεφα καπνού και τα κύματα που χτυπάνε, οι ίδιοι οι στρατιώτες φαίνονται πολύ μικροί. Η σκηνή τονίζει το θάρρος των Καναδών στρατιωτών και δίνει έναν ηρωικό τόνο, που ενισχύεται τόσο με την εικόνα των νεκρών σωμάτων που επιπλέουν στο νερό όσο και με την αίσθηση της μεγάλης αντίστασης που προβάλλουν οι εχθροί από την ξηρά.
https://www.warmuseum.ca/cwm/exhibitions/artists/fisher1eng.shtml

# data[].attributes.headline
Η διάσκεψη στη Γιάλτα: Τσόρτσιλ, Ρούσβελτ, Στάλιν

# data[].attributes.subject
Η διάσκεψη στη Γιάλτα: Τσόρτσιλ, Ρούσβελτ, Στάλιν

# data[].attributes.body
Κοντά στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, στο διάστημα 4-11 Φεβρουαρίου του 1945, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Φραγκλίνος Ρούζβελτ ο ηγέτης της ΕΣΣΔ Ιωσήφ Στάλιν και ο Βρετανός Πρωθυπουργός Σερ Ουίνστον Τσώρτσιλ, οι νικητές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, συναντήθηκαν στην Γιάλτα της Ρωσίας για την πραγματοποίηση της δεύτερης συνόδου κορυφής. (μετά την Τεχεράνη το 1943).

Τα θέματα συζήτησης αφορούσαν την τύχη της μεταπολεμικής Γερμανίας, αλλά αποφασίστηκε και το μοίρασμα του κόσμου σε σφαίρες επιρροής των τριών νικητών.

# data[].attributes.headline
Dmitry Nalbandian, Yalta Conference, 1945

# data[].attributes.subject
Dmitry Nalbandian, Yalta Conference, 1945

# data[].attributes.body
H Διάσκεψη στη Γιάλτα, 1945
Σε αντίθεση με την παραπάνω φωτογραφία, όπου ο Στάλιν φαίνεται ήδη απομονωμένος από τους Τσόρτσιλ και Ρούσβελτ, ο πίνακας του Nalbandian είναι ελπιδοφόρος και δείχνει τους τρεις ηγέτες χαρούμενους, με κεντρική μορφή τον Στάλιν. Το φωτεινό, ηλιόλουστο δωμάτιο επιτείνει την αίσθηση της ικανοποίησης και του καλού κλίματος που απεικονίζεται στην όψη των ηγετών, αφού ο πόλεμος έχει, ουσιαστικά, τελειώσει.

http://artinvestment.ru/en/news/exhibitions/20110904_nalbandian.html

# data[].attributes.body
Εδώ απεικονίζεται η κατάληψη και καταστροφή του Reichstag, του γερμανικού κοινοβουλίου, που αποτελούσε τον κυριότερο στόχο για τους Συμμάχους. Φαίνεται ο χαρακτηριστικός θόλος του κτηρίού, ο οποίος έχει καταστραφεί, ενώ σοβιετικά στρατεύματα έχουν κυκλώσει την περιοχή.

# data[].attributes.body
Σε άλλη μια απεικόνιση του κατεστραμμένου θόλου του Reichstag, (αγαπημένου θέματος των σοβιετικών ζωγράφων), η κόκκινη-σοβιετική σημαία έχει υψωθεί, υπογραμμίζοντας τον καθοριστικό ρόλο του Κόκκινου Στρατού στην επίτευξη της νίκης κατά του ναζισμού.

# data[].attributes.headline
Πίνακες που αποτυπώνουν την κατάρρευση του Βερολίνου

# data[].attributes.subject
Πίνακες που αποτυπώνουν την κατάρρευση του Βερολίνου

# data[].attributes.headline
Το γερμανικό κοινοβούλιο (Reichstag) τον Μάιο του 1945

# data[].attributes.subject
Το γερμανικό κοινοβούλιο (Reichstag) τον Μάιο του 1945

# data[].attributes.headline
M. Kupriyanov, P. Krylov, N. Sokolov, The end (1947-48)

# data[].attributes.subject
M. Kupriyanov, P. Krylov, N. Sokolov, The end (1947-48)

# data[].attributes.body
Οι καλλιτέχνες, επιθυμούσαν, μετά την κατάρρευση της ναζιστικής  Γερμανίας, να δείξουν με σιγουριά την εικόνα της νίκης.  Για το σκοπό αυτό επισκέφθηκαν το Βερολίνο, μελέτησαν προσεκτικά το ιστορικό υλικό, κατέβηκαν στο καταφύγιο όπου κρύφτηκε τις τελευταίες ημέρες του πολέμου το επιτελείο του Χίτλερ. Στον πίνακα αυτό, από μια παράξενη πηγή φωτός που μοιάζει με θεϊκή επέμβαση-νέμεση, φωτίζεται ο Χίτλερ που δεν έχει πλέον ελπίδα σωτηρίας. Κάθε ψευδαίσθηση οργάνωσης, ασφάλειας και βεβαιότητας έχει καταρρεύσει, το χάος και η απειλή της τιμωρίας κυριαρχούν, όπως πιθανόν συμβολίζουν και τα γερμένα κάδρα, οι αναποδογυρισμένες καρέκλες και η -άχρηστη πλέον- θωρακισμένη πόρτα του καταφυγίου, στην οποία στέκεται έντρομος ο Χίτλερ. Πίσω από την πλάτη του μόλις που διακρίνεται ο Γκέμπελς. Οι σωματοφύλακες έχουν καταρρεύσει και το ποτό είναι η τελευταία τους καταφυγή, αφού η πιθανότητα φυγής εξέλιπε.
https://muzei-mira.com/kartini_russkih_hudojnikov/963-konec-poslednie-dni-gitlerovskoy-stavki-v-podzemele-reyhskancelyarii-kukryniksy.html

# data[].attributes.headline
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ ΧΙΤΛΕΡ

# data[].attributes.subject
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ ΧΙΤΛΕΡ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ιωάννα Αρτινού

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ

# data[].attributes.body
Ο σοβιετικός ζωγράφος απεικονίζει, μάλλον, το βομβαρδισμένο Βερολίνο. Η σκηνή δηλώνει πως ο πόλεμος έληξε. Τα ερείπια της πόλης είναι το θέαμα που βλέπουν ξαποσταίνοντας ανακουφισμένοι οι Σοβιετικοί στρατιώτες που μόλις κατέλαβαν το Βερολίνο. Οι στρατιώτες είναι ήρεμοι, σχεδόν απολαμβάνουν τη θέα της κατεστραμμένης πόλης. Ο τίτλος (Άνοιξη του 1945) μπορεί να δηλώνει την ιστορική εποχή κατά την οποία κατέρρευσε η ναζιστική Γερμανία, μπορεί ωστόσο να είναι και ένας μεταφορικός τίτλος, και να σημαίνει την ελπίδα και την αναγέννηση που θα φέρει στον κόσμο το τέλος του πολέμου.

# data[].attributes.body
Μνημείο του Ολοκαυτώματος του Βερολίνου, 2005
Το Μνημείο των Δολοφονηθέντων Εβραίων της Ευρώπης, μια τοποθεσία 19.000 m2, που καλύπτεται από 2.711 πλάκες από σκυρόδεμα ,τοποθετημένες σε ένα κεκλιμένο πεδίο. Στο υπόγειό του υπάρχουν τα ονόματα περίπου 3 εκατομμυρίων θυμάτων του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος.
Το κτίριο εγκαινιάστηκε στις 10 Μαΐου 2005, εξήντα χρόνια μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και βρίσκεται κοντά στην Πύλη του Βραδεμβούργου.
Πιθανές ερμηνείες:
- οι στύλοι έχουν σχεδιαστεί για να δημιουργούν αμηχανία και σύγχυση, σε ένα υποθετικά διατεταγμένο σύστημα που έχει χάσει την επαφή με τη λογική.
- παρατηρείται ομοιότητα του μνημείου με ένα νεκροταφείο.
- πολλοί επισκέπτες ισχυρίστηκαν ότι από έξω από το μνημείο, το πεδίο των γκρίζων πλακών μοιάζει με σειρές φέρετρων.
-   Ο Wolfgang Thierse, ο πρόεδρος του κοινοβουλίου της Γερμανίας, χαρακτήρισε το κομμάτι ως ένα μέρος όπου οι άνθρωποι μπορούν να καταλάβουν «τι σημαίνει η μοναξιά, η αδυναμία και η απελπισία».
-   ίσως το σχήμα και το χρώμα των γκρίζων πλακών να αντιπροσωπεύει την απώλεια ταυτότητας κατά τη διάρκεια του καθεστώτος του Τρίτου Ράιχ.
- Πολλοί Γερμανοί ισχυρίζονται ότι το μνημείο παρουσιάζεται ως «έκφραση της ευθύνης μας για το παρελθόν».
https://en.wikipedia.org/wiki/Memorial_to_the_Murdered_Jews_of_Europe

# data[].attributes.headline
David Olere (1902-1985 Polish-French), Gassing 

# data[].attributes.subject
David Olere (1902-1985 Polish-French), Gassing 

# data[].attributes.body
Ο David Olère ήταν Γαλλο-εβραίος καλλιτέχνης γνωστός για τα έργα του που βασίζονται στις εμπειρίες του ως κρατούμενου Sonderkommando στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Εδώ αποτυπώνεται η φρίκη της ομαδικής θανάτωσης αποσκελετωμένων Εβραίων κρατουμένων σε θαλάμους αερίων, στα πλαίσια του Ολοκαυτώματος.
Το δοχείο στην κάτω δεξιά πλευρά φέρει την ένδειξη Zyklon B, το δηλητήριο που χρησιμοποιήθηκε στους θαλάμους αερίων.

# data[].attributes.headline
David Olère, The Experimental Injection, 1945

# data[].attributes.subject
David Olère, The Experimental Injection, 1945

# data[].attributes.body
Το 1943 ο Olère μεταφέρθηκε στο Auschwitz. Εκεί, ανάμεσα στις άλλες θηριωδίες, είδε τα λεγόμενα ιατρικά πειράματα που εκτελούνταν στους αδύναμους ή ηλικιωμένους Εβραίους κρατούμενους.
Παρατηρούμε τη διαφορετική έκφραση - αντίδραση που έχουν τα πρόσωπα του πίνακα απέναντι στο γεγονός, δηλαδή ένα πείραμα με χορήγηση ένεσης σε κρατούμενο Εβραίο. Οι συγκρατούμενοι κοιτάζουν άλλος με φρίκη, άλλος με μια αίσθηση ματαιότητας. Ο φύλακας δείχνει εξαγριωμένος. Ο "γιατρός" (Δρ Μένγκελε), είναι γυρισμένος με την πλάτη στο κοινό. Ο ασθενής-πειραματόζωο είναι σχεδόν ανέκφραστος. Στο φόντο, κρατούμενοι που βασανίζονται και μια καμινάδα, προφανώς από τα κρεματόρια της καύσης των Εβραίων.
Το έργο του David Olère έχει εξαιρετική αξία, αξία ντοκιμαντέρ. Δεν υπήρξαν φωτογραφίες στο Άουσβιτς για όσα συνέβαιναν στους θαλάμους αερίων και στα κρεματόρια. Μόνο οι αναμνήσεις του Olère, που αναπαράγονται ως τέχνη στα σχέδια και τις ζωγραφιές του, δίνουν μια εικόνα της φρικτής πραγματικότητας. Τα έργα τέχνης που παρήγαγε μετά την απελευθέρωσή του δημιουργήθηκαν από μια υποχρέωση που αισθάνθηκε προς όλους εκείνους που δεν επιβίωσαν.

# data[].attributes.headline
Ρίψη ατομικής βόμβας σε Χιροσίμα - Ναγκασάκι (Αύγουστος 1945)

# data[].attributes.subject
Ρίψη ατομικής βόμβας σε Χιροσίμα - Ναγκασάκι (Αύγουστος 1945)

# data[].attributes.body
Ο βομβαρδισμός της Χιροσίμα από τις ΗΠΑ έλαβε χώρα λίγο πριν τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, στις 6 Αυγούστου 1945 και ήταν η πρώτη πολεμική πυρηνική επίθεση της Ιστορίας. Η ρίψη ατομικής βόμβας σφράγισε την νίκη των συμμάχων κατά του Άξονα,  με την παράδοση της Ιαπωνίας λίγες μέρες αργότερα. Η χρήση όπλων μαζικής καταστροφής με τέτοιες τρομακτικές συνέπειες δημιουργεί μέχρι σήμερα ερωτηματικά, διαφωνίες και συζητήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Η συγκεκριμένη επίθεση κατατάσσεται συχνά στα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

# data[].attributes.headline
Yoshiko Michitsuji, I ran toward my house through a sea of flames, 1974 (Image courtesy of Hiroshima Peace Memorial Museum)

# data[].attributes.subject
Yoshiko Michitsuji, I ran toward my house through a sea of flames, 1974 (Image courtesy of Hiroshima Peace Memorial Museum)

# data[].attributes.body
Επιζώντες της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι ζωγραφίζουν τις τραυματικές αναμνήσεις τους.

# data[].attributes.headline
Gisaku Tanaka,  Lights Blinking On In the Atomic Desert, 1973-4

# data[].attributes.subject
Gisaku Tanaka,  Lights Blinking On In the Atomic Desert, 1973-4

# data[].attributes.body
Επιζώντες της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι ζωγραφίζουν τις τραυματικές αναμνήσεις τους.

# data[].attributes.headline
M. Kupriyanov. P. Krylov. N. Sokolov. Signing of the Unconditional Surrender Act

# data[].attributes.subject
M. Kupriyanov. P. Krylov. N. Sokolov. Signing of the Unconditional Surrender Act

# data[].attributes.body
Η σκηνή υπογραφής της άνευ όρων συνθηκολόγησης της Γερμανίας, από σοβιετικούς καλλιτέχνες. Οι σημαίες των νικητριών Συμμαχικών δυνάμεων δεσπόζουν στον τοίχο (ΗΠΑ, Γαλλία, ΕΣΣΔ, Βρετανία). Οι Γερμανοί εκπρόσωποι πλησιάζουν, υπό τα αυστηρά βλέμματα των Συμμάχων. Όρθιος ανάμεσα στους Συμμάχους ο Ρώσος στρατάρχης Ζούκοφ. Δεύτερος από δεξιά προχωρεί ο Γερμανός στρατάρχης Καϊτέλ, που θα υπογράψει τη συνθηκολόγηση.

# data[].attributes.headline
Η Δίκη της Νυρεμβέργης

# data[].attributes.subject
Η Δίκη της Νυρεμβέργης

# data[].attributes.body
Στις 20 Νοεμβρίου 1945, στη Νυρεμβέργη της Γερμανίας, οδηγήθηκαν ενώπιον του Διεθνούς Στρατιωτικού Δικαστηρίου, από τις ΗΠΑ, τη Μ. Βρετανία, τη Γαλλία και την Σοβιετική Ένωση, 24 πολιτικοί και στρατιωτικοί της Ναζιστικής Γερμανίας.
Οι βασικές κατηγορίες ήταν:

- Εγκλήματα κατά της ειρήνης, τα οποία περιλάμβαναν σχεδιασμό, προετοιμασία, έναρξη και διεξαγωγή επιθετικού πολέμου.
- Εγκλήματα πολέμου, που περιλάμβαναν παραβιάσεις των νόμων ή κανόνων της διεξαγωγής πολέμου.
- Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, μεταξύ των οποίων και: δολοφονία, εξόντωση, υποδούλωση, δίωξη για πολιτικούς ή φυλετικούς λόγους και απάνθρωπες πράξεις κατά πληθυσμών πολιτών.
Φωτογραφία από τη Δίκη με οθόνη προβολής ενοχοποιητικών για τους Ναζί ντοκουμέντων

# data[].attributes.headline
M. Kupriyanov, P. Krylov, N. Sokolov. Witnesses of the prosecution, 1945-46

# data[].attributes.subject
M. Kupriyanov, P. Krylov, N. Sokolov. Witnesses of the prosecution, 1945-46

# data[].attributes.body
Ο πίνακας αναπαριστά στιγμιότυπο από τη Δίκη της Νυρεμβέργης, δίνοντας έμφαση στα εγκλήματα των Ναζί κατά της ανθρωπότητας. Στην παρακάτω σκηνή, οι Σοβιετικοί καλλιτέχνες δείχνουν πρωτίστως την οθόνη όπου προβλήθηκαν οι φρικαλεότητες των Γερμανών και δευτερευόντως μόνο, τους δικαστές. Η μεγέθυνση των θυμάτων και η ισχυρή χρωματική αντίθεση (άσπρο των θυμάτων - σκούρο της σκοτεινής αίθουσας) επιτείνει το συναισθηματικό αποτέλεσμα για το θεατή.

# data[].attributes.headline
Mikhail Kugach (1939-). Coming back, 1969

# data[].attributes.subject
Mikhail Kugach (1939-). Coming back, 1969

# data[].attributes.body
ΕΠΙΛΟΓΟΣ...
Ένας στρατιώτης επιστρέφει στο χωριό του μετά το τέλος του πολέμου.
Ο Mikhail Kugach, αν και τοπιογράφος, προσεγγίζει με αγάπη και κατανόηση το ανθρώπινο συναίσθημα. Εδώ φαίνεται η αμηχανία του στρατιώτη που έχει πρόβλημα να επανενταχθεί στην κοινωνική ζωή μετά από αυτά που είδε στον πόλεμο.
Παρατηρούμε τη στάση του: οι ώμοι γέρνουν εμπρός, τα χέρια ριγμένα στο πλάι - καμία σχέση με τη στάση ενός τυπικού ένδοξου ήρωα. Δείχνει κουρασμένος και φαίνεται να συλλογίζεται την πρόκληση της επιστροφής στην ζωή του ως πολίτη.
Χαρακτηριστικός είναι  και ο τρόπος με τον οποίο ο ουρανός καταλαμβάνει ένα τόσο μεγάλο μέρος του καμβά: το μέλλον θα είναι δύσκολο για τον στρατιώτη, αλλά το θαύμα της φύσης και την ειρήνης απλώνεται εμπρός του.
https://www.gallery-worldwide.com/artist/Mikhail_Kugach.html
https://www.reddit.com/r/PropagandaPosters/comments/pjm5l/d_nalbandian_yalta_conference_1945_a_different/