# data[].attributes.headline
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

# data[].attributes.subject
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

# data[].attributes.body
Παρακάτω αναφέρονται τρόποι προσέλκυσης του αυτιστικού παιδιού για μια πιο άμεση επαφή

# data[].attributes.headline
ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.subject
ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.body
Το παρακάτω απόσπασμα προέρχεται από το βίωμα της Alice Westheimez, μητέρα ατόμου με Αυτισμό, και έχει δημοσιευθεί στο βιβλίο: «Εγχειρίδιο επιβίωσης γονέων. Ένας οδηγός για την επίλυση κρίσεων στον Αυτισμό και τις συναφείς αναπτυξιακές διατααρχές», της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το παρακάτω απόσπασμα προέρχεται από το βίωμα της Alice Westheimez, μητέρα ατόμου με Αυτισμό, και έχει δημοσιευθεί στο βιβλίο: "Εγχειρίδιο επιβίωσης γονέων. Ένας οδηγός ηια την επίλυση κρίσεων στον Αυτισμό και τις συναφείς αναπτυξιακές διατααρχές", της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων.
"Ανακάλυψα ότι ο καλύτερος μηχανισμός επιβίωσης για μένα ήταν να έρθω σε επαφή με άλλους γονείς αυτιστικών παιδιών. Οι γονείς - οι πραγματικοί στρατιώτες μέσα στα χαρακώματα - ήξεραν τους τοπικούς πόρους και τις υπηρεσίες υποστήριξης και είχαν τρομερές ιδέες. Οι γονείς - όλοι εμείς που συμμετέχουμε, άθελά μας, σε μια δοκιμασία αντοχής και ευρηματικότητας για την οποία μάλιστα ήμασταν απροετοίμαστοι- θα βοηθούσαμε ο ένας τον άλλο για να αντιμετωπίσουμε τον αυτισμό.

Ένα από τα πρώτα τηλεφωνήματα που έκανα μόλις έμαθα τη διάγνωση του γιου μου ήταν σε κάποιον άνθρωπο που δεν γνώριζα και που το όνομά του μου το έδωσε ο γιατρός, όταν του ζήτησα να με φέρει σε επαφή με κάποιον άλλο γονέα για να μιλήσω μαζί του. Ένιωθα την επιτακτική ανάγκη να μιλήσω με κάποιον που θα ήξερε την αίσθηση του πόνου που με διακατείχε. Πάντα θα θυμάμαι αυτή τη συνάντηση ως μία από τις πιο σημαντικές στη ζωή μου. Το παιδί της άλλης μητέρας ήταν λίγα μόνο χρόνια μεγαλύτερο από το δικό μου και η μητέρα του μπορούσε να νιώσει τι ένιωθα και να καταλάβει όλα τα ερωτήματα που είχα. Αλλά για μένα το πιο σημαντικό κομμάτι της συνομιλίας μας ήταν ότι άκουσα πως δεν ήμουνα μόνη, πως κάποιος άλλος είχε πράγματι περάσει τις ίδιες στιγμές έντονης αβεβαιότητας, αγάπης, απώλειας και φόβου. Η μητέρα αυτή μου είπε ότι κάποια μέρα θα μπορούσα ακόμη και να γελάσω με το μοναδικό χιούμορ του αυτισμού.

Έπειτα από τη συνομιλία μου με την άλλη μητέρα, ένιωθα ότι, επιτέλους, αφού στην αρχή άντεξα τον οδυνηρό αγώνα να συλλάβω ποιο ήταν το πρόβλημα του γιου μας και στη συνέχεια πώς να τον βοηθήσω, είχα βρει κάποιον που με καταλάβαινε. Ήταν φως φανάρι ότι το κλειδί για την επιβίωσή μου ήταν η δημιουργία ουσιαστικών και υπέυθυνων σχέσεων με άλλους γονείς και επαγγελματίες στην αυτιστική κοινότητα."

Δομημένη Εκπαίδευση, Προσωπική Μαρτυρία από τη Μαριάνθη Ζόγκα ( Γονέας)

Είμαι η Μαριάνθη και είμαι η μαμά του Γιάννη .Ο Γιάννης σήμερα είναι 18 χρονών και φοιτά στο Ε.Ε.Ε.Ε.Κ Σερρών.Στην ηλικία των 2 χρόνων διαγνώστηκε με αυτισμό.Όπως όλοι οι γονείς πανικοβληθήκαμε γιατι δεν γνωρίζαμε τίποτε για τον αυτισμό.Επισκεφθήκαμε γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων έχοντας την ελπίδα ότι ο Γιάννης θα θεραπευτεί.Κάναμε διάφορες θεραπείες και πολύ προσωπική δουλειά.Πέρασαν 2 χρόνια που ο Γιάννης είχε διαγνωσθεί ,όταν μάθαμε για το σεμινάριο του Αυτισμού που έγινε σε συνεργασία Υπουργείου Παιδείας και Ε.Ε.Π.Α.Α.Ψάξαμε και μάθαμε ότι η Χρύσα η Καρρά ήταν ένα από τα άτομα που το είχε παρακολουθήσει (Εκπαιδευτικός Ειδικης Αγωγής που εργαζόταν στο Ειδικό Σχολείο Σερρών).Τη χρονιά εκείνη γνώρισα και τη Νίκη Βογιατζή εκπαιδευτικό του Ειδικού Σχολείου.Μια μέρα τις είδα να φτιάχνουν παιχνίδια και εκπαιδευτικό υλικό χρησιμοποιώντας χάρτινα κουτιά ,για τους μαθητές του Ειδικού Σχολείου.Ρωτώντας άρχισα να καταλαβαίνω το σκεπτικό αυτής της εκπαίδευσης.Χρησιμοποιώντας καθημερινά υλικά και κυρίως οικονομικά άρχισα να φτιάχνω και εγώ παιχνίδια και εκπαιδευτικό υλικό για το Γιάννη ,με τις συμβουλές των 2 κοριτσιών και να τον απασχολώ με τρόπο πιο κατανοητό γι' αυτόν .Τη χρονιά που ο Γιάννης πήγε στο Ειδικό Δημοτικό άρχισε να λειτουργεί για πρώτη φορά τμήμα Αυτισμού με δασκάλα τη Νίκη.Η τάξη ήταν οργανωμένη και δομημένη όπως θα έπρεπε για άτομα με Αυτισμό.Είχαμε μια καταπληκτική συνεργασία και σχεδιν καθημερινή ενημέρωση με τη Νίκη.Ο Γιάννης άρχισε να ανταποκρίνεται σ'αυτό το είδος της εκπαίδευσης και ζήτησα τη βοήθειά τους για να οργανώσουμε ανάλογα και τους χώρους του σπιτιού. Το πιο σημαντικό στην εκπαίδευση του Γιάννη και του κάθε Γιάννη είναι να γνωρίζει πότε αρχίζει και πότε τελειώνει η κάθε εργασία.Δεν μπορούσε να κάνει τίποτα μόνος του ,όταν άρχισε να βάζει μπάλες σε μια τρύπα η χαρά μου ήταν μεγάλη ,μπορεί να φαίνεται πολύ απλό ,όμως ο Γιάννης μέχρι τότε έπαιζε μόνο με καλαμάκια.Σιγά-σιγά αυξήθηκε η διάρκεια που μπορούσα να τον απασχολώ.Άρχισα την εκπαίδευσή του με καθημερινές δεξιότητες ,όπως να ανοίγει και να κλείνει μπουκάλια ,να ταξινομεί κουτάλια ,πιρούνια και άλλα πολλά.Συνεχίζοντας αυτόν τον τρόπο εκπαίδευσης για χρόνια ο Γιάννης βελτίωσε την παρατηρητικότητά του , τη λεπτή κινητικότητά του και την κατανόηση απλών καθημερινών εντολών,συμμετέχοντας σε απλά παιχνίδια με τον αδελφό του και αλληλοεπιδρώντας μαζί του κρα τώντας τη σειρά του.Το πρόγραμμα τον βοήθησε να είναι πιο ήρεμος γιατί ήξερε τι θα κάνει και τι θα ακολουθήσει.Μεγαλώνοντας αλλάξαμε εκπαιδευτικό υλικό.Τώρα προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε με την ατζέντα του.Εύχομαι να τα καταφέρουμε γιατι όταν δεν τον καταλαβαίνουμε αναστατώνεται.Η τήρηση του προγράμματος είναι πολύ σημαντική για το Γιάννη.Η Νίκη με βοήθησε όταν χρειάστηκε να επισκεφθούμε τον οδοντίατρο,προσπάθησε να τον δείξει τι θα αντιμετωπίσει με τη βοήθεια εικόνων ,παιχνιδιού και απλών εντολών και έτσι ο Γιάννης πηγαίνει πλέον στον οδοντίατρο χώρις πρόβλημα.Με τη δομημένη εκπαίδευση βάλαμε κάποια θεμέλια που πιστεύουμε ότι θα είναι χρήσιμα στη ζώη του.Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Νίκη και τη Χρύσα για την πολύτιμη και πολύχρονη βοήθειά τους.Το βιβλίο που έγραψαν για τη Δομημένη εκπαίδευση μετά την ενασχόληση τόσων χρόνων με την εκπαίδευση παιδιών με Αυτισμό θα είναι ένα πολύ καλό εργαλείο για γονείς εκπαιδευτικούς και θεραπευτές.

Η Οδύσσεια γόνεα παιδιού με Αυτισμό , Λαμπροπούλου Σουλτάνα (Γονέας)

# data[].attributes.attachment_link.title
Αυτισμός και γονείς " Ηλιαχτίδα -

# data[].attributes.attachment_link.description
Το παρακάτω απόσπασμα προέρχεται από το βίωμα της Alice Westheimez, μητέρα ατόμου με Αυτισμό, και έχει δημοσιευθεί στο βιβλίο: "Εγχειρίδιο επιβίωσης γονέων. Ένας οδηγός ηια την επίλυση κρίσεων στον Αυτισμό και τις συναφείς αναπτυξιακές διατααρχές", της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων. "Ανακάλυψα ότι ο καλύτερος μηχανισμός επιβίωσης για μένα ήταν να έρθω σε επαφή με άλλους γονείς αυτιστικών παιδιών.

# data[].attributes.headline
ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΤΩΝ ΛΑΘΟΣ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΩΝ.

# data[].attributes.subject
ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΤΩΝ ΛΑΘΟΣ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΩΝ.

# data[].attributes.body
ο Restaurant of Mistaken Orders, ή αλλιώς το Εστιατόριο των Λάθος Παραγγελιών, κάνει τα πράγματα λίγο διαφορετικά και χρειάζεται να είστε προετοιμασμένοι γι’ αυτό και αυτό γιατί οι σερβιτόροι πάσχουν απο άνοια.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
iSpeech.org
Αν βρεθείτε ποτέ στην Ιαπωνία, και συγκεκριμένα στο Τόκιο, μην ξεχάσετε να επισκεφθείτε ένα πραγματικά ξεχωριστό εστιατόριο. Το Restaurant of Mistaken Orders, ή αλλιώς το Εστιατόριο των Λάθος Παραγγελιών, κάνει τα πράγματα λίγο διαφορετικά και χρειάζεται να είστε προετοιμασμένοι γι' αυτό.

Η ιστοσελίδα του εστιατορίου μας καλωσορίζει με μια χιουμοριστική περιγραφή: "Μπορεί να νομίζετε ότι είναι τρελό. Ένα εστιατόριο που δεν μπορεί καν να σας φέρει σωστά την παραγγελία σας. Όλοι οι σερβιτόροι είναι άτομα που ζουν με άνοια. Μπορεί να φέρουν, αλλά μπορεί και να μη φέρουν σωστά την παραγγελία σας".

Αν και στην αρχή φαίνεται περίεργη ιδέα για μια χώρα όπως η Ιαπωνία, το εστιατόριο και η πρωτοβουλία αντανακλά την πραγματικότητα της Ιαπωνικής κοινωνίας του 21ου αιώνα: Η Ιαπωνία έχει ένα μεγάλο ποσοστό πλέον ηλικιωμένων, ένα μέρος του οποίου πάσχει από τη νόσο του Αλτσχάιμερ.

Μάλιστα, ολόκληρες πόλεις έχουν ήδη αρχίσει να δομούν και να διαμορφώνουν τις υπηρεσίες τους γύρω από τον ολοένα και αυξανόμενο αριθμό κατοίκων με άνοια. Ωστόσο, το στίγμα παραμένει ακόμα και σε αυτή την εντυπωσιακά ανεπτυγμένη χώρα.

Οι ιδιοκτήτες του εστιατορίου αναφέρουν: "Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα από μόνο του ένα άτομο με άνοια, και η κατάσταση αυτή πολύ συχνά σημαίνει απομόνωση από την κοινωνία. Θέλουμε να αλλάξουμε την κοινωνία, να γίνει πιο ανοιχτεί, άνοια ή χωρίς άνοια, μπορούμε να ζήσουμε μαζί αρμονικά".

Μάλιστα, υπάρχει πλέον και ταινία που παρουσιάζει αυτό το ξεχωριστό εστιατόριο, που όλο και περισσότερο κερδίζει την προσοχή των Ιαπώνων. Οι σερβιτόροι σερβίρουν σωστές, αλλά και λάθος παραγγελίες, ωστόσο οι πελάτες δεν φαίνεται να ενοχλούνται καθόλου.

Αυτό αντανακλά και μια άλλη αλήθεια για την Ιαπωνική κουζίνα και κουλτούρα: ό,τι κι αν παραγγείλεις σε αυτή τη χώρα, είναι σχεδόν 100% βέβαιο ότι θα είναι νόστιμο. Ακόμα κι αν αυτό που θα φας δεν είναι τελικά αυτό που ήθελες.
Instagram! Facebook! Twitter!

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιαπωνία: Το εστιατόριο "των λάθος παραγγελιών" όπου όλοι οι σερβιτόροι έχουν άνοια - ΑμεΑ Care

# data[].attributes.attachment_link.description
iSpeech.org Αν βρεθείτε ποτέ στην Ιαπωνία, και συγκεκριμένα στο Τόκιο, μην ξεχάσετε να επισκεφθείτε ένα πραγματικά ξεχωριστό εστιατόριο. Το Restaurant of Mistaken Orders, ή αλλιώς το Εστιατόριο των Λάθος Παραγγελιών, κάνει τα πράγματα λίγο διαφορετικά και χρειάζεται να είστε προετοιμασμένοι γι' αυτό. Η ιστοσελίδα του εστιατορίου μας καλωσορίζει με μια χιουμοριστική περιγραφή: "Μπορεί να νομίζετε ότι είναι τρελό.

# data[].attributes.headline
ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΑΞΙΖΕΙ ΕΝΑ ΠΕΩΤΑΘΛΗΤΗ ΕΝΑΝ ΕΝΗΛΙΚΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΕΙ ΠΟΤΕ.

# data[].attributes.subject
ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΑΞΙΖΕΙ ΕΝΑ ΠΕΩΤΑΘΛΗΤΗ ΕΝΑΝ ΕΝΗΛΙΚΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΕΙ ΠΟΤΕ.

# data[].attributes.body
Η Ρίτα Φ. Πιέρσον, επαγγελματίας εκπαιδευτικός από το 1972, δίδαξε στο δημοτικό σχολείο, στο γυμνάσιο και στην ειδική εκπαίδευση. Ήταν σύμβουλος, συντονιστής δοκιμών και βοηθός διευθυντής. Σε κάθε έναν από αυτούς τους ρόλους, έφερε μια ειδική ενέργεια στο ρόλο - μια επιθυμία να γνωρίσει τους μαθητές της, να τους δείξει πόσο σημαντικό έχουν και να τους στηρίξουν στην ανάπτυξή τους, ακόμα κι αν ήταν μέτριος.

# data[].attributes.attachment_link.description
Rita Pierson, a teacher for 40 years, once heard a colleague say, “They don’t pay me to like the kids.” Her response: “Kids don’t learn from people they don’t like.’” A rousing call to educators to believe in their students and actually connect with them on a real, human, personal level.

# data[].attributes.body
Μια βιωματική εμπειρία του Ήθαν Λίσι. Μέσα απο την ομιλία του καταρρίπτει τα στερεότυπα.

# data[].attributes.attachment_link.title
Transcript of "What it's really like to have autism"

# data[].attributes.attachment_link.description
TED Talk Subtitles and Transcript: "Autism is not a disease; it's just another way of thinking," says Ethan Lisi. Offering a glimpse into the way he experiences the world, Lisi breaks down misleading stereotypes about autism, shares insights into common behaviors like stimming and masking and promotes a more inclusive understanding of the spectrum.

# data[].attributes.headline
ΠΡΩΙΜΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ 

# data[].attributes.subject
ΠΡΩΙΜΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ 

# data[].attributes.body
Αυτισμός: Πρώιμα συμπτώματα σε βρέφη και νήπια

Το παιδί…

δεν κάνει επαφή με τα μάτια (π.χ. δεν κοιτάει την μητέρα όταν εκείνη το θηλάζει)

δεν χαμογελά όταν του χαμογελούν

δεν ανταποκρίνεται στο όνομά του, ή στον ήχο μιας γνώριμης φωνής

δεν ακολουθεί, οπτικά, αντικείμενα

δεν δείχνει, ή δεν χαιρετάει, ή δεν χρησιμοποιεί άλλες χειρονομίες για να
επικοινωνεί

δεν ακολουθεί αυτό που του δείχνετε με το χέρι σας

δεν κάνει θορύβους για να κερδίσει την προσοχή σας

δεν σας “προκαλεί” για, ή δεν ανταποκρίνεται στα χάδια

δεν μιμείται τις κινήσεις σας και τις εκφράσεις του προσώπου σας

δεν σηκώνει τα χέρια του προς εσάς για να το πάρετε στην αγκαλιά σας

δεν παίζει με άλλα άτομα

δεν ζητάει βοήθεια για κάτι που δεν μπορεί να κάνει μόνο του

# data[].attributes.headline
ΟΛΑ ΟΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΥΤΙΣΜΟ

# data[].attributes.subject
ΟΛΑ ΟΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΥΤΙΣΜΟ

# data[].attributes.body
Παρακάτω θα δούμε ένα αναλυτικό power point σχετικά με τα διάφορα είδη του αυτισμού.

# data[].attributes.headline
ΑΥΤΙΣΜΟΣ ΚΑΛΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑΣ 

# data[].attributes.subject
ΑΥΤΙΣΜΟΣ ΚΑΛΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑΣ 

# data[].attributes.body
Το σύνδρομο Άσπεργκερ, που είναι επίσης γνωστό ως διαταραχή Άσπεργκερ ή απλά Άσπεργκερ, είναι μια διαταραχή του φάσματος του αυτισμού που χαρακτηρίζεται από σημαντικές δυσκολίες στην κοινωνική αλληλεπίδραση και στη λεκτική επικοινωνία, ενώ παράλληλα εκδηλώνεται με περιορισμένες και επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές και ενδιαφέροντα. Διαφέρει από τις άλλες διαταραχές του φάσματος του αυτισμού λόγω της σχετικής διατήρησης της γλωσσικής και γνωστικής ανάπτυξης. Η φυσική αδεξιότητα και η άτυπη χρήση της γλώσσας αναφέρονται συχνά ως συμπτώματα, όμως δεν απαιτούνται για τη διάγνωση του συνδρόμου. Αυτό θα αναλύσουμε παρακάτω

# data[].attributes.headline
ΟΛΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΟΛΟΙ ΙΣΟΙ

# data[].attributes.subject
ΟΛΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΟΛΟΙ ΙΣΟΙ

# data[].attributes.body
Ένα διαφορετικό βίντεο  που εξηγεί παραστατικά και με ένα διαφορετικό τρόπο στα μικρότερα παιδιά την ισότητα και την διαφορετικότητα.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Παννελήνιο Σώμα Συνοδών ΑμεΑ

# data[].attributes.attachment_link.title
Αυτισμός (Amazing Things Happen - Greek)

# data[].attributes.headline
ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΑΥΤΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.subject
ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΑΥΤΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.body
Το συγκεκριμένο άρθρο αναφέρεται στην θεραπεία του αυτισμού μέσω της τέχνης και συγκεκριμένα στον βοηθητικό ρόλο της ζωγραφικής και του θεατρικού παιχνιδιού.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Εκπαίδευση Δίχως Όρια

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η θεραπεία μέσω της τέχνης, αποτελεί μια συμπληρωματική εναλλακτική μέθοδο. Στόχος της είναι η μετατροπή των μη λειτουργικών αυτιστικών συμπεριφορών σε τρόπους έκφρασης, σχετικά, συμβατούς ως προς το κοινωνικό αξιακό σύστημα. Επίσης, γίνεται προσπάθεια εμπλουτισμού των συμπεριφορών με δημιουργικότητα και φαντασία. Γενικότερα, η ανάδειξη της τέχνης ως θεραπευτικό εργαλείο αποσκοπεί στην ανάπτυξη του αισθήματος του εαυτού, στην καλλιέργεια της επικοινωνίας και στην ανάπτυξη των κοινωνικών τους σχέσεων.

Η τέχνη ως θεραπευτικό εργαλείο είναι ευρέως γνωστή μέσω της ζωγραφικής. Το ιχνογράφημα μάς προσφέρει μια καλή ευκαιρία να ανακαλύψουμε τον εσωτερικό κόσμο των ατόμων που ανήκουν στο φάσμα, τα συναισθήματά τους όπως αυτά αποτυπώνονται στο χαρτί, ως μέσο μη λεκτικής έκφρασης. Επίσης, με τη βοήθειά του μπορούμε να ανακαλύψουμε στοιχεία αναφορικά με την προσωπικότητά τους αλλά και να κατανοήσουμε τις γνωστικές τους δεξιότητες. Χρήσιμες πληροφορίες, μάς παρέχει, επιπλέον, σχετικά με την ψυχολογική κατάσταση του καθενός. Το γεγονός αυτό είναι μια σημαντική αφόρμηση που μάς επιτρέπει να ανακαλύψουμε ορισμένες από τις βαθύτερες σκέψεις, επιθυμίες ακόμη και ενδότερους φόβους τους.

Τέλος, με τη βοήθεια του ιχνογραφήματος και με περισσότερο στοχοκατευθυνόμενη προσέγγιση, ζωγραφίζοντας πρόσωπα τα οποία τα αυτιστικά άτομα καλούνται να αποτυπώσουν και εκείνα, αναπτύσσεται ένας "οπτικός ρεαλισμός". Ένας τρόπος που τα βοηθά να εστιάσουν στα χαρακτηριστικά του προσώπου, να ανακαλύψουν τα δικά τους και να δουν τον "εαυτό" τους μέσα από το δικό τους δημιούργημα.

Γενικά, το θεατρικό παιχνίδι, μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα χρήσιμο ψυχοπαιδαγωγικό εργαλείο που ενισχύει τη δημιουργική δύναμη των ατόμων με αυτισμό. Οι λόγοι σχετίζονται με το ότι προάγει την πνευματική και αισθητική καλλιέργεια ενώ η βίωση των ρόλων, μπορεί να αναδειχθεί ιδιαίτερα ωφέλιμη. Διότι, μέσω της ενσάρκωσης ρόλων, έρχονται σε επαφή με την έννοια του διαφορετικού και απελευθερώνεται ευκολότερα η φαντασία τους, στα πλαίσια ενός ασφαλούς και ευχάριστου περιβάλλοντος.

Το περιβάλλον αυτό, επίσης, αποτελεί γόνιμο έδαφος το οποίο ενθαρρύνει την ενίσχυση των επικοινωνιακών τους δεξιοτήτων και δημιουργεί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για αλληλεπίδραση και συνεργασία. Στις συνθήκες αυτές, δύναται να βελτιωθεί και η βλεμματική τους επαφή. Συνοπτικά, Το θεατρικό παιχνίδι εμπεριέχει στοιχεία έκφρασης, δημιουργικότητας, ομαδικότητας και ενισχύει τη δράση.

Πιο συγκεκριμένα, δραστηριότητες που εντάσσονται στο θεατρικό παιχνίδι είναι τα παιχνίδια αισθήσεων, ομαδικά παιχνίδια επικοινωνίας και εμπιστοσύνης, παιχνίδια με το σώμα και τη φωνή, παιχνίδια παρατηρητικότητας, μνήμης και φαντασίας και ασκήσεις αναπνοής. Φυσικά, κρίνεται σκόπιμη η προσαρμογή των δραστηριοτήτων αυτών στη κοινωνική και αισθητική προσαρμογή ατόμων με αυτισμό.

Corbett, B. A., Key, Qualls, A. P., Fecteau, L., S., Newsom, C., Coke, C. & Yoder, P. (2016). Improvement in Social Competence Using a Randomized Trialof a Theatre Intervention for Children with Autism Spectrum Disorder. J Autism Dev Disord, 46, 658-672

Durrani, H. (2014). Facilitating Attachment in Children with Autism through Art Therapy: A Case Study. Journal of Psychotherapy Integration, 24 (2), 99-108

Martin, N. (2008). Assessing portrait drawings created by children and adolescents with autism spectrum disorder. Art Therapy, 25 (1), 15-23

Μπέλας, Θ. (1996). Το ιχνογράφημα ως μέσο διαγνωστικό της προσωπικότητας. Αθήνα: Ηράκλειτος

Srinivasan, S. M., Kaur, M., Park, I. K., Gifford, T. D., Marsh, K. L., & Bhat, A. N. (2015). The effects of rhythm and robotic interventions on the imitation/praxis, interpersonal synchrony, and motor performance of children with autism spectrum disorder (ASD): a pilot randomized controlled trial. Autism research and treatment.

Τσιάρας, Α. (2006). Η συμβολή του θεατρικού παιχνιδιού στη ψυχοκοινωνιολογία της σχολικής τάξης στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Αθήνα: Πανεπιστήμιο Αθηνών

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:ΟΙ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΑΥΤΙΣΜΟ
M.Sc. Κλινική Ψυχολογία

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Εκπαίδευση Δίχως 'Ορια

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΑΥΤΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.attachment_link.description
Η θεραπεία μέσω της τέχνης, αποτελεί μια συμπληρωματική εναλλακτική μέθοδο. Στόχος της είναι η μετατροπή των μη λειτουργικών αυτιστικών συμπεριφορών σε τρόπους έκφρασης, σχετικά, συμβατούς ως προς το κοινωνικό αξιακό σύστημα. Επίσης, γίνεται προσπάθεια εμπλουτισμού των συμπεριφορών με δημιουργικότητα και φαντασία.

# data[].attributes.headline
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.subject
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.body
Τα νέα τεχνολογικά μέσα, σύμφωνα με σχετικές έρευνες, συνδράμουν στην παροχή περισσότερων ευκαιριών για την υποστήριξη ατόμων που ανήκουν στο φάσμα του Αυτισμού. Η βελτίωση των επικοινωνιακών και κοινωνικών τους δεξιοτήτων, η μείωση των δυσλειτουργικών μοτίβων συμπεριφοράς και η παροχή κινήτρων για ενεργή συμμετοχή σε δραστηριότητες, αποτελούν μερικούς από τους βασικούς στόχους.

Σύμφωνα με τη βιβλιογραφική ανασκόπηση, η συμβολή της τεχνολογίας, ιδίως τη δεκαετία του ΄70, εστίασε στην ανάπτυξη γλωσσικών και επικοινωνιακών δεξιοτήτων. Υφίσταντο τότε, σε μεγάλο βαθμό, επιφυλάξεις και ενδοιασμοί αναφορικά με τις πιθανότητες έκφρασης μεγαλύτερης κοινωνικής απόσυρσης εξαιτίας της χρήσης του υπολογιστή. Παρ όλα αυτά, απεδείχθη ερευνητικά ότι υπήρξαν τα πρώτα θετικά αποτελέσματα στον τομέα της γνωστικής ανάπτυξης, στην επίτευξη βλεμματικής επαφής και στη μείωση της ηχολαλίας.

Ξεκινώντας, σταδιακά από τη δεκαετία του ΄90 και φτάνοντας αισίως στο 2000, η προσθήκη και άλλων εφαρμογών αυξανόταν με ταχείς ρυθμούς που εμπλούτισαν τα ενδιαφέροντα και διεύρυναν τις δεξιότητες που δύναντο να βελτιωθούν. Από τότε, και μέχρι σήμερα, τα κινούμενα σχέδια, τα συναισθηματικά εκφραστικά avatar, οι κινούμενοι ψηφιακοί εκπαιδευτές, η χρήση διαδικτυακών περιβαλλόντων, εφαρμογές εικονικής πραγματικότητας, αποτελούν συμπληρωματικό υλικό. Η ύπαρξη των εφαρμογών αυτών σε συνδυασμό με την εξέλιξη ηλεκτρονικών συσκευών, όπως των υπολογιστών παλάμης και των έξυπνων κινητών, προάγουν αρμονικά την αποτελεσματικότητα των τρόπων εκπαίδευσης και υποστήριξης σε άτομα που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού. Τέλος, με την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης βρίσκεται υπό εξέταση η συμβολή της ρομποτικής στα πλαίσια θεραπευτικών προγραμμάτων.

Η πλειοψηφία των μελετών που έχει διερευνήσει τη χρησιμότητα των προαναφερθέντων μέσων έχει αναδείξει την προσφορά τους. Τα ερευνητικά συμπεράσματα που προκύπτουν συμπυκνώνουν την ιδέα ότι δύναται να επωφεληθούν παιδιά και ενήλικοι που ανήκουν στο φάσμα. Να είναι σε θέση, δηλαδή, να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους, να επικοινωνούν και να συνεργάζονται με λειτουργικότερο τρόπο λαμβάνοντας, πάντα, ως γνώμονα τις διαφορετικές ικανότητες και ανάγκες του καθενός. Όλα αυτά, αποτελούν στοιχεία τα οποία δομούν την ανεξαρτησία και την κοινωνικοποίηση τους, ως βασικοί πυλώνες της προσωπικής εξέλιξής τους.

Επιπλέον, πορίσματα ερευνών τονίζουν ότι η χρήση ποικίλων εφαρμογών και μέσων της τεχνολογίας, δε στοχεύει μόνο στο να βοηθήσει στην ενίσχυση γνωστικών, επικοινωνιακών και κοινωνικών δεξιοτήτων. Μπορεί, επίσης, να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην καλλιέργεια επαγγελματικών δεξιοτήτων ακόμα και να αποτελέσει πηγή ψυχαγωγίας με τη βοήθεια κατάλληλων παιχνιδιών.

Ως επίλογος, αξίζει να αναφερθεί ότι δεν αρκεί η χρήση των μέσων και των εφαρμογών της Τεχνολογίας για να καταστήσουν αποτελεσματικούς τους προβλεπόμενους στόχους που μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής τους. Απαραίτητες προϋποθέσεις είναι ο τρόπος αξιοποίησης αυτών και τα περιβάλλοντα, τα πλαίσια δηλαδή, εντός των οποίων αξιοποιούνται. Τέλος, είναι σημαντικό να αποφευχθούν αρνητικοί αντίκτυποι όπως είναι εκείνοι της απομόνωσης ή του εθισμού.