# data[].attributes.body
Quo vadis - film historyczny produkcji polskiej z 2001 roku, w reżyserii Jerzego Kawalerowicza, został nakręcony na podstawie powieści Henryka Sienkiewicza Quo vadis.
Równolegle z wersją kinową wyprodukowano wersję telewizyjną – sześcioodcinkowy miniserial o tym samym tytule.

# data[].attributes.body
Co pamiętasz o postaci? Sprawdź się!

# data[].attributes.attachment_link.title
Marek Winicjusz - charakterystyka bohatera Quo vadis

# data[].attributes.attachment_link.description
"'Quo vadis' będzie donioślejsze niż wszystko, com napisał" - przekonywał pisarz w liście do Jadwigi Janczewskiej z 1895 r. Lecz chyba nawet on sam nie przypuszczał, że powieść pobije wszelkie rekordy popularności i utoruje mu drogę do Literackiej Nagrody Nobla.

# data[].attributes.attachment_link.title
5. Quo Vadis - Opracowanie: Bohaterowie powieści

# data[].attributes.headline
Co czytał H. Sienkiewicz przed napisaniem "Quo vadis"?

# data[].attributes.subject
Co czytał H. Sienkiewicz przed napisaniem "Quo vadis"?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Sienkiewicz przed napisaniem "Quo vadis" odrobił swoją pracę domową. Przeczytał dostępne źródła, głównie wspomnianych już Swetoniusza i Tacyta. Zapoznał się również z listami Pliniusza Młodszego mówiącymi o chrześcijaństwie na początku II w. w Bitynii - mówi PAP dr hab. Robert Wiśniewski z Instytutu Historycznego UW.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dr Robert Wiśniewski: Sienkiewicz przed "Quo vadis" odrobił pracę domową; przeczytał dzieła Swetoniusza i Tacyta

# data[].attributes.attachment_link.description
Sienkiewicz przed napisaniem "Quo vadis" odrobił swoją pracę domową. Przeczytał dostępne źródła, głównie wspomnianych już Swetoniusza i Tacyta. Zapoznał się również z listami Pliniusza Młodszego mówiącymi o chrześcijaństwie na początku II w. w Bitynii - mówi PAP dr hab. Robert Wiśniewski z Instytutu Historycznego UW.

# data[].attributes.headline
"Quo Vadis będzie donioślejsze niż wszystko, co napisał"

# data[].attributes.subject
"Quo Vadis będzie donioślejsze niż wszystko, co napisał"

# data[].attributes.attachment_link.description
"'Quo vadis' będzie donioślejsze niż wszystko, com napisał" - przekonywał pisarz w liście do Jadwigi Janczewskiej z 1895 r. Lecz chyba nawet on sam nie przypuszczał, że powieść pobije wszelkie rekordy popularności i utoruje mu drogę do Literackiej Nagrody Nobla.

# data[].attributes.body
H. Sienkiewicz Quo vadis, bohaterka epizodyczna; dawna kochanka Nerona, przed którą schylały się kiedyś głowy najwyższych rzymskich dostojników. Jest dobra, uczciwa, cicha i skromna. W czasach swojej wysokiej pozycji na dworze starała się wszystkim pomagać, "nikogo nie uczyniła swym nieprzyjacielem". Nadal kocha Nerona, wierzy, że w głębi duszy jest on dobrym człowiekiem. Uważa, że kiedyś był lepszy, potrafił szczerze kochać, darzył miłością swój lud. Neron nie rozstał się z nią w gniewie, co także świadczy o jej szlachetności i dobroci. Akte została na dworze, a ponieważ jest piękna, bierze udział w ucztach. Jest uległa i pokorna, służy Poppei, nałożnicy Nerona. Uważa się ją za nieszkodliwą i bezbronną.

# data[].attributes.body
Temat: głównym wątkiem powieści jest miłość młodego rzymskiego patrycjusza, Winicjusza do chrześcijanki Ligii. Dziewczyna nie chce zostać jego nałożnicą i ucieka. Marek rozpoczyna długotrwałe poszukiwania, dzięki którym poznaje wyznawców Chrystusa i pod wpływem głoszonej przez nich nauki zmienia swoje postępowanie. Dzieje ich uczucia ukazane są na tle życia Rzymian, którymi rządzi szalony Neron, uważający się za poetę i artystę. Władca pragnie stworzyć dzieło życia Troikę, lecz uznaje, że dopóki nie ujrzy płonącego miasta, nigdy nie odda wiernie nastroju grozy. Z jego rozkazu zostaje podpalony Rzym, za co niewinnie oskarżeni są chrześcijanie.

# data[].attributes.body
Od 54 r. cesarz rzymski. Syn Agrypiny Młodszej, córki Germanika Cezara, siostrzeniec Kaliguli. Po małżeństwie Agrypiny z Klaudiuszem, jego adoptowany syn (50 r.).

Neron

Neron-charakterystyka

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
wiking portal edukacyjny wydawnictwa wydawnictwo edukacja gimazjum liceum testy nauczyciel nauczyciele neron

# data[].attributes.attachment_link.title
Wydawnictwa Edukacyjne WIKING - Portal Edukacyjny - NERON

# data[].attributes.attachment_link.description
Portal edukacyjny Wydawnictw Edukacyjnych WIKING. Odwiedź nas i przekonaj się sam!

# data[].attributes.body
Gajusz Petroniusz  łac. Gaius Petronius, Gaius Petronius Arbiter (ur. 27, zm. 66) – rzymski pisarz (poeta), filozof     i polityk. Przypisuje się mu autorstwo wydanej anonimowo powieści Satyricon(„Satyrykon).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Gajusz Petroniusz
Gaius Petronius Arbiter

Data i miejsce urodzenia

27
Massilia

Data i miejsce śmierci

66
Cumae

Zawód, zajęcie

pisarz i polityk

Gajusz Petroniusz, łac. Gaius Petronius, Gaius Petronius Arbiter (ur. 27, zm. 66) - rzymski pisarz (poeta), filozof i polityk. Przypisuje się mu autorstwo wydanej anonimowo powieści Satyricon („Satyrykon").

Krytykowany przez stoików za sybarytyzm, praktykował epikureizm. Według Tacyta Seneka zarzucał mu, że zamienia noc w dzień. Zdecydowanie wybierał epikurejskie przyjemności bezczynności. Jako przedstawiciel znakomitego rodu Petroniuszów nie uniknął jednak funkcji publicznych. Zarządzał Bitynią, rzymską prowincją w Azji. Pokazał wówczas, że jest człowiekiem obowiązkowym i energicznym. W 62 lub 63 roku został konsulem.

Uzyskał duży wpływ na Nerona, znudzonego stoickim Seneką. Dla zafascynowanego kulturą grecką i uważającego się za artystę cesarza oraz jego zmanierowanego dworu stał się wyrocznią w sprawach dobrego smaku i wartości artystycznych - stąd określenie arbiter elegantiae (także w postaci arbiter elegantiarum).

Swój wpływ na cesarza przypłacił nie tylko niechęcią Seneki, ale również nienawiścią prefekta pretorianów Ofoniusza Tygellinusa, który wykorzystał spisek na życie Nerona (65) do oskarżenia Petroniusza o kontakty z jednym z przywódców spisku, Gajuszem Pizonem. Podobnie jak Seneka i Lukan, popełnił w związku z tym samobójstwo.

Filozofem pozostał do końca. Spodziewając się nieuchronnego wyroku śmierci, zorganizował ucztę, podczas której otworzył sobie żyły i zacisnął je opaską, aby opóźnić zgon. Przez kilka godzin dokonywał dyspozycji majątkowych, ucztował, rozmawiał z przyjaciółmi, słuchał recytacji i muzyki. W końcu zapadł w sen wieczny,

aby śmierć, aczkolwiek wymuszona, do przypadkowej była podobna. Nawet w testamencie nie schlebiał, jak większość tych, co ginęli, Neronowi ani Tygellinowi, ani żadnej innej wpływowej osobistości, lecz podawszy imiona bezwstydnych chłopców i niewiast, opisał sromoty cesarza i niezwykłość każdej rozpusty; pismo to opatrzył swoją pieczęcią i posłał Neronowi. Następnie pierścień skruszył, aby się nim później nie posługiwano w celu wtrącenia kogoś w niebezpieczeństwo.

Petroniusz jest jednym z głównych bohaterów powieści Henryka Sienkiewicza. W tę postać wcielili się: w amerykańskim filmie z 1951 Leo Genn, zaś w polskim (2001) - Bogusław Linda.

Petroniuszowi przypisuje się autorstwo komediowej i awanturniczej powieści Satyricon liber („Satyrykon", w przekładzie Władysława Michała Dębickiego). Zachowało się około dziesiątej części całości dzieła, napisanego w formie greckiego romansu, przedstawiającego w sposób zabawny, ale jednocześnie bardzo realistyczny życie różnych warstw ówczesnego społeczeństwa rzymskiego.

Głównym bohaterem i narratorem powieści jest młody (około dwudziestoletni) mężczyzna imieniem Enkolpiusz, na którym ciąży klątwa Priapa, skutkująca całkowitą impotencją a rzucona w konsekwencji świętokradztwa, jakiego młodzieniec dopuścił się wobec kultu tego boga. Enkolpiusz, razem z towarzyszącym mu chłopcem Gitonem, wyrusza w podróż, która wiedzie od Marsylii, przez Italię, w kierunku południowym. Co jest celem tej podróży, nie wiadomo z powodu fragmentarycznego tylko zachowania Satyriconu, ale podejrzewa się, że zmierzają do Lampsakos, które stanowiło centrum kultowe Priapa, celem przebłagania zagniewanego boga i usunięcia klątwy. Obaj bohaterowie przeżywają w trakcie drogi mnóstwo przygód (m.in. Enkolpiusz przypadkiem obraża Priapa jeszcze raz).

Jedną z charakterystycznych postaci spotkanych po drodze jest typowy nowobogacki: pozbawiony dobrego smaku i prostacki, ale bałwochwalczo uwielbiający kulturę, zamożny wyzwoleniec imieniem Trymalchion. W jego domu odbywa się najbardziej znany epizod powieści, uczta Trymalchiona, na którą dostają się główni bohaterowie. Uważa się, że postać Trymalchiona jest karykaturą Nerona.

Trzeba jednak zaznaczyć, że identyfikacja Gajusza Petroniusza Arbitra z autorem „Satyrykonu", którego zachowane kopie rękopiśmienne nazywają Tytusem Petroniuszem, jest tylko hipotezą. Część uczonych, wskazując pewne elementy w treści sugerujące czas akcji[potrzebny przypis], uważa, że autor działał w czasach Augusta lub Tyberiusza.

Swobodną adaptację filmową powieści Petroniusza nakręcił Federico Fellini, w 1969.

# data[].attributes.attachment_link.description
Gajusz Petroniusz Gaius Petronius Arbiter Data i miejsce urodzenia 27 Massilia Data i miejsce śmierci 66 Cumae Zawód, zajęcie pisarz i polityk Gajusz Petroniusz, łac. Gaius Petronius, Gaius Petronius Arbiter (ur. 27, zm. 66) - rzymski pisarz (poeta), filozof i polityk. Przypisuje się mu autorstwo wydanej anonimowo powieści Satyricon („Satyrykon").

# data[].attributes.headline
Marek Winicjusz -młody patrycjusz, żołnierz, przyjaciel Petroniusza.

# data[].attributes.subject
Marek Winicjusz -młody patrycjusz, żołnierz, przyjaciel Petroniusza.

# data[].attributes.body
Młody żołnierz, zaprawiony  w bitewnych trudach. Poznaje Ligię w domu Aulusa Plaucjusza  i pragnie jej jako kobiety. Z czasem zakochuje się   w niej. Przyjmuje wiarę chrześcijan, staje się prawym, dobrym, kochającym bliźnich człowiekiem.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
słownik bohaterów literackich

Bohater powieści historycznej Henryka Sienkiewicza Quo vadis.

Zdjęcie

Marek Winicjusz (Paweł Deląg) w ekranizacji powieści Quo vadis, reż. Jerzy Kawalerowicz, 2001 r. /Encyklopedia Internautica

Patrycjusz rzymski, siostrzeniec Petroniusza, biorący udział w wojnie z Partami. Zakochuje się w Ligii Kallinie, którą poznaje w domu Aulusów. Kierowany uczuciem prosi o pomoc wuja Petroniusza. Podczas uczty w pałacu Nerona, na którą z polecenia Petroniusza została przyprowadzona Ligia, zachowuje się nachalnie, potem, za sprawą chrześcijan i Ursusa, traci kontakt z dziewczyną. Odrzuca Eunice, "dar", którym Petroniusz chce pocieszyć siostrzeńca. Zdesperowany, wynajmuje szpiega Chilona Chilonidesa i z jego pomocą odnajduje Ligię i przygotowuje się do jej porwania. Podczas akcji trafia na nabożeństwo chrześcijan i wysłuchuje nauk apostoła Piotra, dzięki którym poznaje zasady religii chrześcijańskiej. Po spotkaniu w towarzystwie Chilona i siłacza Krotona podążą śladem Ligii i Ursusa, wreszcie zostaje zaatakowany przez Ursusa.

Z uwagi na odniesione rany i bliskość Ligii na czas rekonwalescencji pozostaje wśród chrześcijan. Po odzyskaniu zdrowia opuszcza Zatybrze. W czasie uczty na brzegu stawu Agryppy staje się obiektem zalotów żony Nerona, Poppei. Próbuje odnaleźć Ligię. Nakazując wychłostać Chilona, naraża się na jego nienawiść. Podczas wizyty na Zatybrzu wraz z Ligią otrzymuje błogosławieństwo od apostoła Piotra. Po pożarze Rzymu, odnalazłszy Ligię i jej towarzyszy, decyduje się przyjąć chrzest. Po aresztowaniu Ligii próbuje doprowadzić do jej uwolnienia, w przebraniu grabarza dociera więzienia, wreszcie staje się świadkiem próby, podczas której Ursus zabija tura i ratuje Ligię przywiązaną do grzbietu zwierzęcia. Po ułaskawieniu Ligii i Ursusa przez Nerona wywozi dziewczynę z dala od stolicy, do majątku nad morzem. W filmie Quo vadis w reżyserii Jerzego Kawalerowicza (2001) postać Marka Winicjusza zagrał Paweł Deląg.

# data[].attributes.attachment_link.description
słownik bohaterów literackich Bohater powieści historycznej Henryka Sienkiewicza Quo vadis. Zdjęcie Marek Winicjusz (Paweł Deląg) w ekranizacji powieści Quo vadis, reż. Jerzy Kawalerowicz, 2001 r. /Encyklopedia Internautica Patrycjusz rzymski, siostrzeniec Petroniusza, biorący udział w wojnie z Partami. Zakochuje się w Ligii Kallinie, którą poznaje w domu Aulusów.

# data[].attributes.body
Wybranka Winicujsza. Piękna, młoda i wrażliwa chrześcijanka, córka króla plemienia Ligów. Jest bardzo pobożna. Przerażają ją zwyczaje i styl życia Rzymian, nie rozumie ich okrucieństwa i boi się ich. Ligia to wzór do naśladowania.
Ligia

# data[].attributes.attachment_link.description
Ligia Kalina - postać fikcyjna, bohaterka powieści Henryka Sienkiewicza, chrześcijańska księżniczka pochodzenia słowiańskiego, w której zakochuje się Marek Winicjusz.