# data[].attributes.body
| Długość:
-  1,288 mm (wz. 91)
- 1,227 mm (wz. 91/30)
- 1,013 mm (wz. 44, wz. 91/59)
Długość lufy:
- 800 mm (wz. 91)
- 730 mm (wz. 91/30)
- 508 mm (wz. 44, wz. 91/59)

# data[].attributes.body
Karabin wzór 1891 jest indywidualną bronią powtarzalną. Zamek czterotaktowy, ślizgowo-obrotowy. Zasilanie ze stałego magazynka o pojemności 4 naboi (piąty nabój z łódki wprowadzany jest do lufy [4+1]). Zastosowano rozdzielacz uniemożliwiający podanie więcej niż jednego naboju na drogę zamka. Przyrządy celownicze składały się z trójkątnej muszki i celownika ramkowo-schodkowego. Broń była wyposażona w bagnet czworograniasty wz. 1891 mocowany przy pomocy tulei.

# data[].attributes.body
karabin używany był nie tylko w Polsce ale też w Rosji , ZSRR i Finlandii. służył głównie jako broń dla żołnierzy ale miał też zastosowanie w myślistwie.

# data[].attributes.body
karabin mosin

# data[].attributes.body
Z karabinu Mosin korzystał najskuteczniejszy

strzelec wyborowy w historii wojskowości – Fin Simo Häyhä.

Z broni tego systemu korzystał również uważany za jednego ze skuteczniejszych radzieckich strzelców wyborowych –Wasilij Zajcew.

# data[].attributes.body
wz. 91/98/23 (często spotykana błędna nazwa Mauser polski wz. 91/98/23) – wersja przystosowana do strzelania amunicją 7,92 × 57. Karabinki wz. 91/98/23 powstawały przez przeróbkę karabinów wz. 1891. W trakcie adaptacji lufy przewiercano do nowego kalibru, a od zewnątrz obtaczano do kształtu lufy kbk wz. 98. Zmieniano konstrukcje zamka i magazynka. Celownik przystosowano do właściwości balistycznych naboju 7,92 × 57.