# data[].attributes.body
Współcześnie Organizacja Krajów Eksportujących Ropę Naftową zmaga się z wieloma problemami. W państwach nienależących do OPEC cały czas odkrywa się nowe złoża surowca. Niektórzy członkowie kartelu łamią limity produkcji i wydobywają więcej ropy, działając wbrew wcześniejszym ustaleniom. W samej organizacji dochodzi do sporów. Grupa jest podzielona na państwa bogatsze (Arabia Saudyjska, Kuwejt, Katar i Zjednoczone Emiraty Arabskie) z małą populacją i biedniejsze (Iran, Irak, Algieria, Nigeria i Wenezuela).

# data[].attributes.body
5. Niektóre kraje odchodziły i ponownie dołączały do organizacji z powodu zmieniającej się sytuacji gospodarczej. Dla przykładu, Ekwador wycofał się z OPEC w 1992, ponieważ nie chciał płacić rocznej składki członkowskiej (2 mln $) i wolał produkować więcej ropy niż to było ustalone w ramach porozumienia. Ponownie dołączył do OPEC w 2007 r. i ostatecznie zrzekł się członkostwa w styczniu 2020 r.

# data[].attributes.body
Niektóre państwa, choć formalnie nie należą do organizacji, mają duży wpływ na podejmowane decyzje w kwestii regulacji cen ropy naftowej. W skład powstałej w 2016 r. grupy krajów OPEC+ wchodzą: Rosja, Azerbejdżan, Bahrajn, Brunei, Kazachstan, Malezja, Meksyk, Oman, Sudan Południowy i Sudan Północny.

# data[].attributes.body
Pochodzący z Nigerii - Mohammed Barkindo

# data[].attributes.body
Faktyczny organ wykonawczy Organizacji. Działa pod kierownictwem Rady Gubernatorów. Przewodzi nim Sekretarz Generalny mający również funkcje reprezentatywne, wybierany na okres 3 lat. Pod zarządem Sekretarza Generalnego znajdują się odpowiednio dwa departamenty - Badań i Wspierania Usług. Pierwszy z nich odpowiedzialny jest za:

- Przeprowadzanie badań naukowych

- Analiz i prognoz rynkowych związanych z rynkiem energetycznym

- Wspieranie państw członkowskich we wszelkich negocjacjach

Drugi odpowiada za:

- Promocję działań Organizacji

- Zarządzanie personelem, księgowością i administracją wewnętrzną

- Wspieranie państw członkowskich z dostosowywaniem ich działań do aktualnej sytuacji rynkowej i doradzanie im w podejmowaniu inwestycji w zakresie przedmiotu zainteresowania Organizacji

# data[].attributes.body
Tworzą go przedstawiciele państw członkowskich zatwierdzonych przez Konferencję na  dwuletnią kadencję. Kworum spotkania Rady wynosi 2/3. Jeżeli z różnych przyczyn przedstawiciel nie będzie mógł brać udziału w spotkaniu, Rada może wyznaczyć posiłkowo inną osobę na jego miejsce bez uprzedniej zgody Konferencji. Spotkania Rady mają miejsce minimum 2 razy do roku. Obradom przewodniczy prezes (w szczególnych przypadkach jego zastępca), wybierany przez Radę na roczną kadencję. Do obowiązków organu należą m.in. :

- Wykonywanie postanowień uchwalonych przez Konferencję

- Sporządzanie projektu budżetu

- Nominowanie audytora na okres jednego roku

- Przygotowywanie programu sesji Konferencji

- Zwoływanie sesji nadzwyczajnej Konferencji

- Rozpatrywanie spraw przedłożonych mu przez Sekretariat

# data[].attributes.body
Najważniejszy w hierarchii organ. Złożony z przedstawicieli państw członkowskich, którzy reprezentują je na każdej sesji (kworum wynosi 3/4). Zebrania odbywają się w sesji zwyczajnej dwa razy do roku. Obradom przewodniczy prezydent wybierany wraz z zastępcą na okres pomiędzy dwoma sesjami zwyczajnymi. Do kompetencji organu należą m.in. :

- Ustalanie wspólnej polityki państw członkowskich

- Rozpatrywanie wniosków o przyznanie członkostwa w organizacji

- Uchwalanie projektu budżetu przedłożonego mu przez Radę organizacji

- Rozpatrywanie raportów przygotowywanych przez Radę

- Zatwierdzanie poprawek do statutu organizacji

- Wybieranie audytora na okres jednego roku

# data[].attributes.body
4. Decyzje, w sprawie zwiększenia lub ograniczenia wydobycia ropy naftowej, państwa członkowskie OPEC podejmują jednogłośnie. Jest to na tyle ważna kwestia, że w przypadku konfliktu interesów, kraje muszą osiągnąć konsensus.

# data[].attributes.body
3.  Państwa członkowskie OPEC kontrolują ok. 75% złóż ropy na świecie. Wenezuela, która jest członkiem OPEC od 1960 r. posiada ich najwięcej - ok. 301 mld baryłek - co stanowi ponad 25% zasobów na całej ziemi. Ze względu na złą politykę rządową, korupcje i bardzo wysoki wskaźnik inflacji, zasoby nie są efektywnie wydobywane. Na drugim miejscy plasuje się Arabia Saudyjska (266 mld baryłek).

# data[].attributes.body
2. Pierwszą kopalnie ropy naftowej na świecie założono w 1854 r. w Bóbrce, koło Krosna (zabór austriacki). Powstała z inicjatywy Ignacego Łukasiewicza i Tytusa Trzecieskiego. W okresie swojej świetności na terenie zakładu działało ponad 60 szybów naftowych, które sięgały do 150 m wgłąb ziemi. Obecnie Polska nie jest członkiem organizacji OPEC. Wydobywa na własne potrzeby rocznie ok. 1000 tys. ton ropy.

# data[].attributes.body
Traktat o utworzeniu Organizacji Państw Eksportujących Ropę Naftową z 1960 roku, podpisany w Bagdadzie + statut

# data[].attributes.body
1.Prowadzenie wspólnej polityki i współpracy w dziedzinie przemysłu naftowego
2. Zapewnienie stabilności cen ropy naftowej na rynku światowym
3.Koordynacja jej wydobycia i dostarczania globalnym konsumentom

# data[].attributes.body
Organizację założyło pięć państw (Iran, Irak, Kuwejt, Arabia Saudyjska i Wenezuela) podczas konferencji w Bagdadzie w dniach 10-14 września 1960 r. Założenie OPEC było odpowiedzią na procesy dekolonizacyjne zachodzące ówcześnie na świecie oraz zdominowanie rynku ropy naftowej przez tak zwane "Siedem Sióstr" -  bardzo wpływowych międzynarodowych korporacji, kontrolujących ok. 85% złóż ropy naftowej na świecie. W roku 1968 została podpisana Deklaracja Polityki Naftowej w państwach członkowskich, która wyrażała chęć organizacji do wspierania niezależności nowo powstałych państw pod względem ich rozwoju i gospodarowania surowcami naturalnymi. W latach 70. działania OPEC związane z konfliktem izraelsko-arabskim doprowadziły do kryzysu na rynkach cen ropy powodując ich drastyczny wzrost, co miało później wpływ na szukanie alternatywnych źródeł surowca a także rozwój innych rodzajów energetyki. Na ceny ropy miało również wpływ wystąpienie Islamskiej Rewolucji w Iranie w roku 1979. W latach 80. ceny na rynku zaczęły stopniowo spadać prowadząc do problemów państw członkowskich w związku ze zmniejszeniem się ich dochodów. Do końca lat 80. po stopniowej stabilizacji, ceny osiągnęły zaledwie połowę tych z początku dekady. Sytuacji pomogło otwarcie się państw OPEC na większą współpracę z krajami postronnymi. Latom 90. nie towarzyszyły tak diametralne zmiany cen jak w ubiegłych dekadach. Mimo to nie były one dla państw członkowskich powodem do zachwytu. Niemniej jednak, kontakty OPEC i państw z nią niezwiązanych zacieśniały się. Nowy okres po upadku ZSRR związany był z postępem technologicznym, procesami globalizacyjnymi oraz bardziej zintegrowanym rynkiem naftowym, co niewątpliwie wpływało na funkcjonowanie organizacji. OPEC musiało się również zmierzyć z nową polityką proklimatyczną, którą realizowało ONZ. Przykładem tego był chociażby Szczyt Ziemi z 1992 roku i postanowienia na nim zawarte. W XXI w. OPEC czekały kolejne zmiany - w ramach organizacji opracowano nowe mechanizmy rynkowe. W 2004 i 2008 ceny ropy ulegały diametralnym zmianom. W 2008 odnotowano rekordowe ceny ropy, które niedługo później, w związku z globalnym kryzysem, miały ulec dużemu obniżeniu. W międzyczasie opracowywano nową długofalową politykę, która miała na powrót ustabilizować rynek. Kolejne zawirowania na rynku wystąpiły w 2014. Obecnie, dość młodą inicjatywą jest zawiązanie współpracy w ramach tak zwanego OPEC+ dzięki czemu kraje nie będące członkami mają wpływ na wysokość cen ropy naftowej na rynku.

# data[].attributes.body
Nie wszystkie państwa eksportujące ropę naftową należą do OPEC. Członkami organizacji są państwa, które zgodziły się na prowadzenie wspólnej polityki gospodarczej działając na zasadach kartelu.
Przyjęcia nowego kraju wymaga zgody 3/4 obecnych członków OPEC, w tym wszystkich państw założycielskich (Arabii Saudyjskiej, Kuwejtu, Iraku, Iranu, Wenezueli). W 2015 r. wniosek o przystąpienie do organizacji złożył Sudan.
Obecni członkowie (13): Algieria, Angola, Arabia Saudyjska, Gabon, Gwinea Równikowa, Irak, Iran, Kongo, Kuwejt, Libia, Nigeria, Wenezuela, Zjednoczone Emiraty Arabskie

# data[].attributes.body
1. Za najcenniejszą i najlepszą jakościowo ropę naftową uznaję się tę z niewielką ilością siarki. Surowiec zawierający poniżej 0,5% tego pierwiastka jest nazywany "słodkim", a powyżej 0,5 % "kwaśnym". Dziewiętnastowieczni potentaci naftowi sprawdzali zapach i smak ropy, żeby ocenić wartość towaru, czasami się przy tym zatruwając. "Słodka" substancja jest o wiele droższa od "kwaśnej", ponieważ nie przyczynia się do korozji metalu w procesie rafinacji,  jest szybciej oczyszczana i mniej szkodliwa dla środowiska.

# data[].attributes.body
1. Prowadzenie negocjacji, wewnątrz organizacji i poza jej obrębem, dotyczących intensywności wydobycia ropy naftowej, jej dostarczania na rynek oraz regulowanie cen wg. których jest ona sprzedawana przez kraje członkowskie.
2. Działania doradcze w zakresie modernizacji gospodarki energetycznej państw członkowskich. Przeprowadzanie analiz, prognoz i raportów związanych z rynkiem ropy naftowej.
3. Ustalanie mechanizmów przeciwdziałającym dużym wahaniom cen na rynku naftowym.
4. Udzielanie finansowego wsparcia w ramach OFID - The OPEC Fund for International Development krajom rozwijającym się oraz państwom członkowskim w postaci pożyczek czy konkretnych programów pomocowych np. Specjalny Program Zdrowotny - Special Health Program.
5. Ustalanie poziomu rezerw ropy naftowej utrzymywanych w ramach organizacji.
6. Działania promocyjne, organizowanie eventów, spotkań.