# data[].attributes.body
O conxunto das Burgas de Ourense é a fonte termal
máis popular das que existen en Galicia.

# data[].attributes.body
A presenza das centrais hidroeléctricas caracteriza boa parte dos grandes ríos galegos.

# data[].attributes.body
Na súa desembocadura, o Miño ofrece unha ampla foz,
de alto valor ecolóxico, sendo un dos lugares máis importantes de invernada de aves en Galicia.

# data[].attributes.body
O Alto Miño fórmase a partir dunha densa rede fluvial e cruza a Terra Chá sen apenas encaixamento nengún.

# data[].attributes.body
A gráfica recolle a evolución do consumo de auga en Galicia entre 1996-2005.Obsérvase unha tendencia de crecemento considerábel no consumo de auga nos fogares.

# data[].attributes.headline
Xestión das augas continentais e problemáticas ambientais

# data[].attributes.subject
Xestión das augas continentais e problemáticas ambientais

# data[].attributes.body
A auga é un recurso limitado. Principais problemáticas ambientais: consumo e contaminación.
Niveis de consumo elevado en Galicia
Contaminación urbana (augas residuais, actividades industriais) e agraria ( agroindustria)
Consecuencias: Episodios de mortaldade piscícola, deterioro da calidade das augas.
Rede de saneamento e depuradoras para frear a contaminación.
Competencias administrativas: Augas de Galicia (administración autonómica) Galicia costa.
Confederacións Hidrográficas (administración estatal) Miño-Sil, Douro.

# data[].attributes.headline
Características rede hidrográfica galega 

# data[].attributes.subject
Características rede hidrográfica galega 

# data[].attributes.body
Ampla e densa rede fluvial.
Ríos curtos, bacías de reducida superficie. Diversidade tipolóxica.
Relación entre cursos fluviais e fracturación tectónica.
Ríos caudalosos.
Alimentación orixe fluvial.
Distribución da rede hidrográfica
Diferenciamos as seguintes zonas na rede hidrográfica
Vertente cantábrica. ( Navia, Masma, Landro, Eo).
Vertente atlántica.
Costa atlántica. ( Eume, Ulla, Tambre, Anllóns).
Bacía do Miño- Sil. Bacía do Douro.
Zonas húmidas localizadas en depresións sedimentarias (A Limia, Budiño). Pequenas lagoas glaciais.
Mananciais de augas mineromedicinais.
A densa fracturación favorece o afloramento de augas termais ricas en compoñentes minerais:
Augas clorurado-sódicas.
Augas carbonato-sódicas e sulfuradas.
Augas ferruxinosas.