# data[].attributes.body
The role of the vocalist of a jazz band is played by Joanna Kulig, for whom Paweł Pawlikowski created this character. Joanna presents here classic jazz pieces from the 1950s.

# data[].attributes.body
"I think, it is a road movie, after all. Not only because we drive a car. It is a choice and reflection movie of ending and starting your way."

# data[].attributes.body
fragment wypowiedzi twórców podczas konferencji prasowej

# data[].attributes.attachment_link.title
38. Gdynia - Festiwal Filmowy. Konferencja filmu "Ida"

# data[].attributes.body
jeden z ciekawszych wywiadów dostępnych z Pawłem Pawlikowskim. Opowiada o powstawaniu Idy: pracy z aktorami, kreacji bohaterów, okolicznościach powstania i promocji film

# data[].attributes.attachment_link.title
DP/30: Ida co-writer & director Paweł Pawlikowski

# data[].attributes.body
IDA jest pierwszym polskim projektem Pawlikowskiego. Powrotem do ojczyzny dosłownie i w przenośni - jako czternastolatek podróżował z rodziną po Europie. Ostatecznie zamieszkał w Wielkiej Brytanii, gdzie studiował literaturę i filozofię. Na warsztaty filmowe zaczął uczęszczać na studiach. Debiutował w wieku 43 lat filmem "Ostatnie wyjście". Jest uznawany za jednego z najciekawszych brytyjskich reżyserów.
Jego pozostałe filmy to m.in: Kobieta z piątej dzielnicy, Lato Miłości oraz Zimna Wojna.

# data[].attributes.body
W tytułową Idę wciela się Agata Trzebuchowska, dziennikarka i felietonistka pism kulturowych. Na plan filmowy Pawlikowskiego trafiła przez przypadek, dzięki Małgorzacie Szumowskiej, która zauważyła ją w warszawskiej kawiarni. Znając trudną sytuację reżysera - Pawlikowskie nie obsadził głównej roli do ostatniej chwili - wysłała mu do Paryża, w którym aktualnie się znajdował zdjęcie ciekawie wyglądającej młodej kobiety.
Był to debiut Agaty Trzebuchowskiej, która unika dużego ekranu i po Idzie nie pojawiła się w żadnym nowym projekcie.

# data[].attributes.body
IDA jako pierwszy film w historii polskiego kina zdobyła Oscara w kategorii  Najlepszy Film Nieanglojęzyczny.
Zdobyła również wiele innych nagród, m.in.: polskie Złote Lwy, Orły, nagrodę BAFTA, nagrodę Europejskiej Akademii Filmowej oraz Złotą Żabę na festiwalu Camerimage.

# data[].attributes.body
IDA miała swoją światową premierę 30 sierpnia 2013 roku na Festiwalu Filmowym w Kolorado, następnie w Gdyni, Londynie, Nowym Jorku, Toronto. Film wraz z twórcami gościł na najważniejszych światowych festiwalach.

# data[].attributes.body
1. The Image of Faith

2. The image of love

3. An emancipated woman

4. The image of the artist and the theme of art.

5. The motive of suicide

6. Holocaust

7. The image of loneliness

8. The melody and musicality of the language

9. The road theme

10. The image of transformation

# data[].attributes.body
Idy nie można jednocześnie scharakteryzować. Na początku utworu jest jakby nieświadomą świata i przede wszystkim siebie kobietą. Z każdą kolejną przeżytą minutą staje się silniejsza i pewniejsza.
Wiadomość o jej przeszłości powoduje zmianę jej tożsamości. Ida pragnie odkryć siebie na nowo i zbudować swoją bezpieczną przestrzeń.

Ida nigdy nie spędzała czasu poza zakonem, w którym była wychowywana. Jest osobą głęboko wierzącą, uduchowioną, czującą prawdziwą więź z Bogiem. Ta relacja jest dla niej bardzo ważna i nieustannie ją rozwija.

Dzięki opuszczeniu szklanego kloszu, Ida doznaje przemiany. Mimowolnie doświadcza świata i życia, którego nigdy nie znała. Odnajduje coś na kształt miłości - nie można jednomyślnie stwierdzić, czy była zakochana czy chciała taką być.
Przez chwilę staje się Wandą. Zdejmuje habit, zakłada sukienkę, wysokie buty i rozpuszcza włosy. Pali papierosy ciotki i pije alkohol.  Z tym, że Ida ma przed sobą, całkowicie w swoim zasięgu bezpieczną przyszłość.

# data[].attributes.body
Wanda Gruz, ciotka Idy została wykreowana na podobieństwo Heleny Wolińskiej, polskiej działaczki komunistycznej pochodzenia żydowskiego; prokurator i wykładowczyni akademickiej oskarżającą w procesach politycznych okresu stalinizmu. Wolińska stała się inspiracją dla reżysera, po długich odbytych rozmowach na Uniwersytecie Oksfordzkim.
Wanda została ukazana w sposób wyjątkowy - jest silną, niezależną kobietą. Pawlikowski mówi o niej, jako kobiecie, która mimo iż ma krew na rękach, jest zdolna do afirmacji życia, które umiejętnie wykorzystuje. Nie stroni od alkoholu i przelotnych znajomości z mężczyznami. Pełni ważną funkcję w społeczeństwie, jest niezależna i niemal całkowicie samowystarczalna.
Wanda Gruz jest również bohaterką tragiczną. Przytłoczoną natłokiem emocji, wydarzeń i swoją bezsilnością wobec otaczającej jej rzeczywistości.

# data[].attributes.body
IDA jest kameralną, nienachalną i niezwykle subtelną historią młodej kobiety, która zostaje przedstawiona w strategicznym momencie życiowym. Właśnie a przyjąć śluby zakonne, kiedy dowiaduje się o istnieniu swojej jedynej krewnej - ciotki Wandy. Zgodnie z sugestią siostry przełożonej, postanawia ją odwiedzić a przy okazji  poznać odrobinę świata poza zakonem.
Wkrótce okaże się, że siostra Anna nazywa się naprawdę Ida Liebenstein. Jest żydówką, córką Róży i Chaima, którzy zostali zamordowani podczas II Wojny Światowej.
Ida stawia sobie za zadanie odnaleźć górb rodziców i poznać nieznaną jej dotąd historię. W podróży towarzyszy jej ciotka Wanda Gruz.
Obie kobiety podczas drogi doznają przemiany. Odkrywają nieznane sobie wcześniej pokłady emocji i wrażliwości.

# data[].attributes.body
Pierwszy projekt scenariusza powstał w 2009 roku i nosił tytuł ""Siostra Miłosierdzia". Pawlikowski napisał historię siostry zakonnej, odkrywającej swoją tożsamość i nieznaną historię Polski wraz z Cezarym Harasimowiczem.
Scenariusz został nagrodzony w Cannes w 2010 roku, jednak reżyser porzucił ten pomysł i napisał odrębną "Idę".