# data[].attributes.headline
Jane Fleming, później Countess of Harrington- Joshua 

# data[].attributes.subject
Jane Fleming, później Countess of Harrington- Joshua 

# data[].attributes.body
Joshua Reynolds, jeden z głównych europejskich malarzy XVIII wieku, połączył pare elementów tego portretu: idealizację i teatralną prezentację swojego opiekuna, tak jak odniesienie do współczesnej mody. Aby zainwestować w swojego opiekuna, Jane Fleming, z autorytetem kulturalnym, Reynolds modelował swoją pozę na Apollo Belvedere, renomowanej rzeźbie ze starożytności. Wpływ klasycznych obrazów jest także czysty w rytmicznych fałdach tkaniny sukni i greckim wzorze wzdłuż brzegu. Aktualna publiczność rozpoznałaby wyciągniętą rękę i ramię Jane'sa jako konwencjonalny gest teatralny, jaki aktor zakładał, wtedy kiedy miał mówić. Reynolds odnosi się również do teraźniejszej mody, przedstawiającej włosy Jane wraz z strusimi piórami, jakie księżna Devonshire uczyniła popularmymi.
Obraz jest piękny. Artysta idealnie odwzorował bardzo ładną kobietę, dzieło jest niesamowite i przyciągające. Bardzo mi się spodobało.

# data[].attributes.body
Obraz Eugène Jannson na ogromnej powierzchni wody w centrum Sztokholmu, znany jako Riddarfjärden, wykorzystuje bluesy i fiolety, które są typowe dla jego prac z tego czasu. Jest nawet znany przez niektórych jako niebieski malarz. Jego koledzy znali go jako parafinę Jannson, ponieważ jego niebieskie obrazy robiły tak, że myśleli o ciepłym świetle parafinowych lamp. Jego odważne dzieła w ciemnych kolorach i jego dążenie do wyrażenia swoich uczuć i wrażeń sugerują silny wpływ Edvarda Muncha, którego pracę Jansson widział na wystawie w Sztokholmie w 1884 roku. Obrazy Eugena Janssona są stylizowane; nie ma w nich ludzi. Są inne one od żywych przedstawień miejskiego i współczesnego życia wyprodukowanych przez impresjonistów, których dzieła są pełne ludzi zgodnych z nowoczesnym życiem; życie bulwarów, domów towarowych i teatrów. Poglądy Eugene'a Janssona na Sztokholm pokazują nastroje miasta- wnętrza i krajobraz zewnętrzny. Na obrazie, Riddarfjärdena widać z własnego studia artysty na Mariaberget. Jansson spędził całe swoje życie w Sztokholmie. W przeciwieństwie do większości swoich znajomych z Akademii nie pojechał do Paryża na studia. Pozostał w Szwecji, kreując swoje personalne wrażenia ze Sztokholmu i jego duszy widzianej z jego studia wysoko nad wodą.
Dzieło jest wykonane bardzo ciekawą techniką. Podobają mi się kolory jakie tam przeważają, widać, że artysta miał zarówno talent jak i potencjał. Każdy z pewnością bedzie umiał dostrzec piękno tego obrazu.

# data[].attributes.body
Ostatnio muzeum Van Gogha pozuskało łącznie 91 odbitek od Camille Pissarro (1830 i 1903). Odbitki są z kolekcji Samuela Josefowitza i zbierane były przez wiele dziesięcioleci z ogromną pasją, wiedzą i cierpliwością. Całą kolekcje przejęło teraz muzeum. Wszystkie prace stanowią kompleksowy przegląd drukowanej twórczości artysty. Camille Pissario był jednym z głównych i najbardziej pracowitych przedstawicieli grafiki impresjonizmu, tworząc podczas kariery około 200 akwafort i litografii. Wielka kolekcja 91 druków pokazuje zakres podejścia eksperymentalnego od Pisarro i posiada unikatowe dzieła, w tym poszukiwany autoportret artysty. To autoportret Pissarro w dalszych latach życiu, jedyna praca, jaką kiedykolwiek wyrył. Artysta sam powiedział, że zrobił to dla swoich przyjaciół. To jest intymna praca, w której 60-letni artysta patrzy na ciebie uważnie. Przypomina autoportret starszego Rembrandta, który stał się jego najbardziej poszukiwanym drukiem.
Obraz jeat ciekawy, według mnie malarz idealnie zportretował mężczyzne. Jest wykonany bardzo starannie i spodobała mi się technika, jaką był zrobiony.

# data[].attributes.body
Zinaida Serebriakowa w roku 1994 kiedy malowała "House of Cards" przeżywała tragiczny rok wraz ze swoją całą rodziną. Jej mąż Borys zmarł na tyfus, jej majątek został splądrowany, a artystka została z chorą matką i czwórką dzieci bez środków do życia. Jednakże w tym okresie stworzyła jeden ze swoich najlepszych obrazów, który był przesiąknięty niepewnością przyszłości, a jednocześnie był pełen czułości matki. Obraz przedstawia dzieci Zinaidy Srebriakowej- Eugenę, Alexandra, Tatianę i Katerinę.

Obraz bardzo mi się podoba. W swej prostocie jest niesamowity i intrygujący. Można zauważyć podobieństwo pomiędzy dziećmi, co wskazuje na to, że są rodzeństwem, ale także dostrzeć niesamowity potencjał i zdolności artystki.

# data[].attributes.body
Pociąg "L" jest szybką usługą tranzytową w dywizji B w Nowym Jorku subwav, L działa przez cały czas między ósmą, aleją w Chelsea, Manhattan i Rochway Parkway w Conarsie na Brooklynie. Wkrótce też wchodzi do Queens przy Halsey Street, obsługując dzielnicę Ridgewood. Była to usługa metra w Nowym Jorku, która została zautomatyzowana pociągiem opartego na komunikacji. W 1913 roku, kiedy Hopper miał 31 lat, osiadł w Greenwich Village w Nowym Jorku, gdzie pozostał do końca życia. Właśnie tam odkrył jak zatłoczone i odizolowane może być życie w mieście. Populacje amerykańskich miast pędziły niebotycznie, a mimo to były zamieszkiwane przez nieznajomych, wyobcowanych. Hopper jeździł pociągiem "L" i spoglądał w dół na ciemne przebłyski wnętrz biurowych, które były tak ulotne i zostawiły świeże i żywe wrażenia w głowie. W każdym pokoju rozwijał się osobny dramat, niezauważalna, niezapomniana wyspa, morze ludzi.
Moim zdaniem dzieło jest intrygujące. Forma obrazu jest bardzo ciekawa, malowany był nie jednostajnie, jednak za pociągnieciami i za pomocą kreski. Nie dzieje się na nim nic niesamowitego, jest skromny, jednakże to moim zdaniem dodaje mu uroku.

# data[].attributes.headline
Chrysanthemums in the Garden at Petit- Gennevillers- Gustave 

# data[].attributes.subject
Chrysanthemums in the Garden at Petit- Gennevillers- Gustave 

# data[].attributes.body
Caillebotte namalował ten piękny obraz rok przed swoją śmiercią. Mieszkał w swoim domu w mieście Petit- Gennevillers, zdala od Paryża, zbierając kwiatki i budując łódki. W ogrodzie hoduje irysy, róże, orchide i chryzantemy. Chryzantemy były wtedy bardzo popularne we Francji, sławiły swoim olśniewającym kolorem i towarzyszyły egzotycznemu dalekiemu wschodowi. Słowo Chryzantem w języku japońskim brzmi tak samo jak słowo słońce. Chryzantem z 16 płatkami ma symbol japoński rodziny od wieków i czasami występuje w roli godła. Ten niezwykły, zamknięty widok gęsto upakowanych kwiatów był powiązany z projektem Caillebottego w drzwiach ozdobionych obrazami i roślinami- pomysł pokrewny z serią, że jego przyjaciel Monet opierał się o koncepcję swojego ogrodu w Giverny.
Według mnie obraz jest bardzo ciekawy. Lubię dzieła związane z naturą i ten mi na prawdę przypadł go gustu. Podoba mi się technika, jaką artysta się posłużył. Obraz wygląda bardzo realistycznie i prezentuje się niesamowicie.

# data[].attributes.headline
Potrait of a young man as saint Sebastian- Agnolo 

# data[].attributes.subject
Potrait of a young man as saint Sebastian- Agnolo 

# data[].attributes.body
Święty Sebastian tutaj jest zobrazowany nie krwawiący ze swoich ran, ale głównie w sposób Boga klasycznej mitologii Jako młody, smukły Apollo. Jest identyfikowany ze strzałą, którą trzyma w swoje ręce i drugą strzałą która penetruje jego bok bez krwawienia. Agnolo di Cosimo di Mariano Tori znany jako Bronzino był jednym z prowadzących artystów "Florentine Mahrerizm" urodzony w Monticelli niedaleko Francji. Zaczął swoje studia z Raffaellino del Garbo. Był studentem w Pontarmo co mogłoby być fundamentalne dla jego rozwoju.
Obraz bardzo mi się podoba. Jestem osobą wierząca, także oczywiście przypadł mi do gustu. Jest pięknie namalowany i zachwycający.

# data[].attributes.headline
Luminescent Algae. Aquarium in Naplesi- Wenzel August 

# data[].attributes.subject
Luminescent Algae. Aquarium in Naplesi- Wenzel August 

# data[].attributes.body
Bliskie połączenie z naturą było typową tematyką sztuki Hablika. Jego inspiracja z natury jest głównie wyrażona poprzez motywy warzywne i krystaliczne, które również widziane są w jego pracach. Stylowy, organiczny i naturalny motyw zmienił się w niemalże abstrakcyjną kompozycję, tworząc z tego typu obrazów prekursora biomorficznej abstrakcji. Sposób uchwycenia świata podwodnego jest również upamiętnieniem techniki zmieniania przygotowanego papieru na szkło lub porcelanę, który był później odrodzony poprzez surrealizm. Obraz pochodzi z czasów pierwszych obrazów abstrakcyjnych Franciszka Kupki, który również odkrył, że formy organiczne są ważne. Podobnie do Kupki prace Hablika mają znaczący duchowy wymiar, wyrażający wyższs święcenia i uchwycenia kosmosu i wszechświata. Naturalna nauka spotkała się z duchową i ich granice rozmazały się w twórczości tych dwóch artystów.
Obraz moim zdaniem jest bardzo ciekawy. Podobają mi się dzieła z motywami natury, także ten jak najbardziej do mnie przemawia. Moim zdaniem obraz jest naprawde niesamowity.

# data[].attributes.body
Ashoka był trzecim władcą dynastii Maurya w Indiach. Przez pierwsze 8 lat panowania, był strasznym tyranem, uzyskał tytuł Cnandashoki bądź bezwzględnej Ashoki. W 261 roku przed naszą erą Ashoka najechał na sąsiednie państwa Kalingi. Chociaż wygrał bitwę zginęło 300 000 ludzi. Wina i żal z rozlewu krwi przytłoczyła Ashokę i sprowadziło go to do adopcji buddyjskiej. Później on sam zdecydował aby zpropagować religię i upoważnić wielu buddyjczyków do pomników. Ashokańskie słupy wcześniej znany jako rzeźby kamienne w indiańskim subkontynencie są znalezione w miejscach buddyjskich --> pielgrzymowych zazwyczaj w zwierzęcych głowach i inskrypcji i Ashokańskiemu edyktu. Kolumny (nie obrazki) odkrywają obcy wpływ. Wizualnie podobne kolumny ukoronowane poprzez sfinksy były powszechnym miejscem w starożytnej Grecji. Później umiejscowienie tych zwierząt na kolumnach "Loliform" (w kształcie lotosu) jest również pamiętną kolumną Pierwszego Imperium Persów. Głowa lwa jest wykuta w pojedynczym bloku na żółtym piaskowcu i figurują tam cztery lwy siedząc plecami do siebie na cylindrycznej bazie z czakrą i kółkiem pod każdym lwem. Słoń, wół, koń, reprezentują północ, wschód i zachód. Dużo ashokańskich kolumn istnieje nadal. Głowa lwa przypomina o wybitnym motywie obecnych Indii odkąd została przyjęta jako narodowe godło w roku 1950.
Kolumna bardzo mi się podoba i mnie zaintrygowała. Niesamowite są wyrzeźbione w niej lwy, faktycznie jest zachwycająca.

# data[].attributes.body
Użycie ręki, aby podtrzymać głowę. Ta kobieta marzy o wielu szkieletach grających, tańczących, pijących i dokazujących jej. Aczkolwiek ona nie jest zaniepokojona tymi wizjami, ponieważ jest Heterą piekła zidentyfikowaną z wyobrażeniami króla Piekieł na dolnym odcinku swoich szat. Osłonięte niemal w pełni jej ciało pięknymi czerwonymi szatami, które sugerują, że ona podszywa się pod buddyjskiego mnicha Daruma. Chociaż Daruma nie jest fizycznie obecny, nie jest powszechne zobaczyć satyryczne obrazy tej całej świętej postaci. Ta konwencja wydaje się wskazywać, że Król Piekieł udowadnia nieodparcie nawet do całej świętości.
Moim zdaniem obraz jest bardzo ciekawy i intrygujący. Także nieco dziwny, mnóstwo kościotrupów i jedna fantazjująca o nich kobieta. Dzieło spodobało mi się i sądzę, że w że w swej nietypowości jest coś przyciągającego.