# data[].attributes.body
GRUPY
Budzący się poloniści
https://www.facebook.com/groups/194062934364832
E- poloniści
https://www.facebook.com/groups/561347167330716
Poloniści na czasie
https://www.facebook.com/groups/polskinaczasie
STRONY
Uczycielnica
https://www.facebook.com/uczycielnica
Zakręcony belfer
https://www.facebook.com/zakrecony.belfer
Blue School
https://www.facebook.com/Blue-School-2045038072393815
Na polskim po polsku
https://www.facebook.com/opolskimpopolsku
Nudny nauczyciel
https://www.facebook.com/Nudny_nauczyciel-723675324666354
Jurto polski
https://www.facebook.com/jutropolski
Kreatywny polonista
https://www.facebook.com/Kreatywnypolonista
Nieprzeciętna polonistka
https://www.facebook.com/nieprzecietnelekcje
Na polskim bez nudy
https://www.facebook.com/Na-polskim-bez-nudy-281540612508387
Polonistka przy tablicy
https://www.facebook.com/Polonistkaprzytablicy
Polski z klasą
https://www.facebook.com/Polski-z-klas%C4%85-669723096718884
Utkane z codziennych doświadczeń szkolnych
https://www.facebook.com/wszkole
specjalni.pl
https://www.facebook.com/pg/specjalniblog

# data[].attributes.body
Chmura wyrazowa
https://wordart.com
Interaktywne ćwiczenia
https://learningapps.org
Tworzenie komiksów
https://www.toonytool.com
Koło fortuny
https://wheeldecide.com

# data[].attributes.body
Trimino
http://paul-matthies.de/Schule/Trimino.php#prettyPhoto
Dooble
https://micetf.fr/symbole-commun/#additions
https://arthy.org/doubble/
Bingo
https://myfreebingocards.com/bingo-card-generator
SMS
https://www.classtools.net/SMS/
Labirynty i inne pomysły
https://www.festisite.com/text-layout/maze/

# data[].attributes.body
Krzyżówka ortograficzna

# data[].attributes.body
E-book

# data[].attributes.body
Gotowe materiały do druku

# data[].attributes.attachment_link.title
Strona nie została znaleziona - szkolenia dla nauczycieli i zajęcia dla dzieci

# data[].attributes.attachment_link.description
We are sorry, but the page you are looking for does not exist.

# data[].attributes.attachment_link.description
Gromadzenie materiału do lektur nie jest proste. Zwykły zeszyt po zakończeniu roku szkolnego rzucony jest często przez uczniów w kąt, więc nie spełnia swojego zadania, jakim jest zbieranie informacji na temat lektur. Czasem przydają się zupełnie osobne bruliony - wówczas wszystko jest w jednym miejscu. A co wtedy, kiedy nasi uczniowie takich zeszytów nie mają?

# data[].attributes.body
Pomysł na sprawdzenie znajomości lektury

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
1. Wirujące kartki

Czasami uczniowie emanują niespożytą energią. Wiedzą to z pewnością ci, którzy uczą w klasach sportowych. Ruch i nadmierna gadatliwość to cechy charakterystyczne tych klas. Postanowiłam więc wykorzystać uczniowskie zasoby energii do przeprowadzenia ciekawej lekcji. Aby sprawdzić, kto przeczytał lekturę, zastosowałam belferski fortel. Nad głowami uczniów powiesiłam na sznurku, rozpostartym przez całą klasę, osiem kolorowych kartek. Na nich zapisane były pytania do treści powieści, pocięte na paseczki, ale w taki sposób, by kartka trzymała się sznurka (przypięta zszywaczem). Następnie podzieliłam uczniów na osiem grup (bo tyle było kartek), przydzieliłam każdej z nich odpowiedni kolor i przedstawiłam treść zadania.

2. Czas START!

Wyjaśniłam uczniom, że ich zadanie polega na tym, by na mój sygnał jedna osoba z grupy podbiegła do kartki, której kolor otrzymali i wydarła jeden paseczek. Następnie podeszła/podbiegła do pozostałych członków grupy i wspólnie z nimi odpowiedziała na pytanie zawarte na paseczku. Kolejność wyrywania karteczek nie miała znaczenia. Liczyło się tylko to, by każdy uczeń z grupy miał wpisaną odpowiedź do zeszytu pełnym zdaniem. Pytania nie trzeba było przepisywać - wystarczyło wpisać jego numer. Po następny paseczek uczeń mógł udać się wówczas, kiedy pełna odpowiedź na pytanie znalazła się w zeszycie u każdego członka grupy. Na wykonanie zadania uczniowie mieli 20 minut.

3. Uwaga! Sprawdzamy!

Po upłynięciu tego czasu grupa, która wyrwała najwięcej paseczków, czytała na głos swoje odpowiedzi, a pozostali uczniowie sprawdzali, czy są one poprawne i czy sami mają podobne. Ja tymczasem bardzo szybko zorientowałam się, kto nie przeczytał lektury. Ćwiczenie było naprawdę interesujące i wiecie co? Żaden z uczniów nie chciał oceny ani nawet plusa za poprawnie wykonane zadanie. Liczyła się ciekawa forma przyswajania wiedzy. I o to chodziło! 🙂

Jeśli chcecie skorzystać z gotowych kartek z pytaniami, kliknijcie poniżej:

Miłej pracy! 🙂

# data[].attributes.attachment_link.description
Czasami uczniowie emanują niespożytą energią. Wiedzą to z pewnością ci, którzy uczą w klasach sportowych. Ruch i nadmierna gadatliwość to cechy charakterystyczne tych klas. Postanowiłam więc wykorzystać uczniowskie zasoby energii do przeprowadzenia ciekawej lekcji. Aby sprawdzić, kto przeczytał lekturę, zastosowałam belferski fortel. Nad głowami uczniów powiesiłam na sznurku, rozpostartym przez całą klasę, osiem kolorowych kartek.

# data[].attributes.body
Gra planszowa do lektury

# data[].attributes.attachment_link.description
Już wielokrotnie pisałam, że gry planszowe są świetnym sposobem na utrwalenie np. znajomości lektur. Tak było w przypadku "Opowieści z Narnii", kiedy uczniowie w zespołach trzyosobowych tworzyli zasady gry, planszę, pionki i przebieg gry. Na to zadanie przeznaczyłam dwie jednostki lekcyjne, ale dla niektórych grup było to stanowczo za mało.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Podczas omawiania "Latarnika" w klasie siódmej zaproponowałam swoim uczniom ćwiczenia redakcyjne dotyczące krótkich form wypowiedzi.

Siódmoklasiści podzieleni na trzyosobowe zespoły pracowali nad realizacją:
- zawiadomienia o zaginięciu latarnika;
- ogłoszenia o poszukiwaniu nowego pracownika latarni morskiej,
- zaproszenia na spotkanie z podróżnikiem, który wrócił z podróży "Szlakiem Skawińskiego",
- dedykacji, którą Towarzystwo z Nowego Jorku zamieściło w egzemplarzu "Pana Tadeusza" przysłanego Skawińskiemu,
- życzeń złożonych staremu tułaczowi na dalszą podróż.

Dziękuję Dorocie Kujawie - Weinke za inspiracę.

# data[].attributes.attachment_link.title
"Latarnik" i pomysł na krótkie formy wypowiedzi

# data[].attributes.attachment_link.description
Podczas omawiania "Latarnika" w klasie siódmej zaproponowałam swoim uczniom ćwiczenia redakcyjne dotyczące krótkich form wypowiedzi. Siódmoklasiści podzieleni na trzyosobowe zespoły pracowali nad realizacją: - zawiadomienia o zaginięciu latarnika; - ogłoszenia o poszukiwaniu nowego pracownika latarni morskiej, - zaproszenia na spotkanie z podróżnikiem, który wrócił z podróży "Szlakiem Skawińskiego", - dedykacji, którą Towarzystwo z Nowego Jorku zamieściło w egzemplarzu "Pana Tadeusza" przysłanego Skawińskiemu, - życzeń złożonych staremu tułaczowi na dalszą podróż.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kartkówka odwrócona to z pozoru prosta sprawa. Uczniowie otrzymują odpowiedzi, a ich rola ogranicza się do sformułowania odpowiednich pytań do podanych przez nauczyciela zdań twierdzących.

Zadanie nie wydaje się trudne. Uczniowie, którzy po raz pierwszy mają do czynienia z takim typem kartkówki, reagują niedowierzaniem. Są zaskoczeni, że nauczycielskie oczekiwania są tak "niskie". Jednak wraz z upływem czasu przeznaczonego na rozwiązanie zadań, młodzi ludzie przekonują się, że nie łatwo jest "odpowiednie dać rzeczy słowo", a pytanie pytaniu nierówne. Aby zadać je właściwie, należy znać treść lektury.
Za pomocą tej formy kartkówki niedawno sprawdziliśmy wiedzę z lektury w klasie V, a w ubiegłym roku szkolnym mierzyliśmy się z , a dokładniej rzecz ujmując, z losami Andrzeja Radka.

Sprawdzanie kartkówek odwróconych, niezależnie od klasy, pozwoliło mi sformułować wniosek: warto ćwiczyć zadawanie pytań. Warto próbować zaskakiwać uczniów nietypową formą kartkówki. Do podejmowania takich prób zainspirowała mnie Kasia Polak z Pomysł na inną kartkówkę, a raczej działania zamiast niej, przedstawiam

kreaktywnej nauki .
tutaj i tutaj .

# data[].attributes.attachment_link.description
Kartkówka odwrócona to z pozoru prosta sprawa. Uczniowie otrzymują odpowiedzi, a ich rola ogranicza się do sformułowania odpowiednich pytań do podanych przez nauczyciela zdań twierdzących. Zadanie nie wydaje się trudne. Uczniowie, którzy po raz pierwszy mają do czynienia z takim typem kartkówki, reagują niedowierzaniem. Są zaskoczeni, że nauczycielskie oczekiwania są tak "niskie".

# data[].attributes.body
Gra zamiast kartkówki

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ostatnio postanowiłam nieco inaczej niż zwykle podejść do lektury. Zamiast kartkówki z treści przeprowadziliśmy gamifikację (w języku polskim o palmę pierwszeństwa walczą trzy równorzędne określenia tej metody: gamifikacja, grywalizacja i gryfikacja.Nazwa pierwsza nie będzie nas odsyłać do rywalizacji lub gryfa, najlepiej oddaje zabawowy charakter tego rozwiązania).

GRA DYDAKTYCZNA polega na tym, że nauczyciel przedstawia cele i regulamin gry, a uczniowie rywalizują ze sobą, przestrzegając reguł. Zastosowałam taka grę na jednej z lekcji wprowadzającej „Małego Księcia" w klasie IIb. Zadania z określonych pól sprawdzały konkretne wiadomości z treści lektury. Grę znalazłam na stronie Gdańskiego Wydawnictwa Oświatowego Koszt publikacji nie jest duży i mogę stwierdzić z całą pewnością, że nie są to pieniążki wyrzucone w błoto. Uczniowie stwierdzili, ze lekcja była inna niż wszystkie, minęła bardzo szybko i wskazała, czego jeszcze nie wiedzą o "Małym Księciu", a więc moje cele zostały zrealizowane :)

Bardzo ważne jest, aby uczniowie poznali dokładnie zasady gry, swoistą instrukcję już w czasie lekcji.

Gamifikacja polega na użyciu mechanizmów z gier, które mobilizują do działania, zwiększają zaangażowanie lub zwyczajnie uprzyjemniają nudne, powtarzalne i monotonne czynności. Dzięki niej dobrowolnie podejmujemy się wykonania zadań, do których zazwyczaj sami nie umiemy się zmusić. To, co kochamy w grach, to friends, feedback and fun - przyjaciele, informacja zwrotna i zabawa.

Reasumując, taki sposób przeprowadzenia zajęć:

- odsuwa od uczniów zwyczajny strach przed kartkówką,

- mobilizuje całe zespoły klasowe,

- daje możliwość wyciągania wspólnych wniosków, negocjacji,

- uatrakcyjnia lekcję, czyniąc ją pewnego rodzaju zabawą.

Za każdą poprawną odpowiedź udzieloną na zadane pytanie gracz przesuwał się do przodu, a tym samym mógł dotrzeć na pole z cytatem. Kto zebrał najwięcej cytatów - wygrywał. Rywalizacja wśród zabawy sprawiła, ze uczniowie ocenili lekcje pozytywnie.

Pozdrawiam serdecznie

# data[].attributes.attachment_link.title
Z Małym Księciem przez (wszech)świat - gamifikacja

# data[].attributes.attachment_link.description
Ostatnio postanowiłam nieco inaczej niż zwykle podejść do lektury. Zamiast kartkówki z treści przeprowadziliśmy gamifikację (w języku polskim o palmę pierwszeństwa walczą trzy równorzędne określenia tej metody: gamifikacja, grywalizacja i gryfikacja.Nazwa pierwsza nie będzie nas odsyłać do rywalizacji lub gryfa, najlepiej oddaje zabawowy charakter tego rozwiązania).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Platforma eTwinning oferuje możliwość współpracy podczas realizacji jednego projektu nauczycieli i uczniów z różnych części nie tylko kraju, ale i świata. Miałam już okazję za pomocą tej niezwykłej platformy wspólnie z uczniami naszej szkoły realizować przedsięwzięcie o charakterze patriotycznym , a w tym roku zaintrygował mnie pomysł rzucony przez dotyczący kodowania i części mowy zatytułowany #tęczowa_gramatyka.

Założeniem projektu jest zebranie pomysłów na ciekawe i niestandardowe gramatyczne lekcje.
Aby moi czwartoklasiści w przyjemny sposób, łącząc zabawę z nauką, powtarzali informacje o częściach mowy, opracowałam dla nich "gramatyczny spinner".

Rzecz polega na tym, aby położyć spinner w odpowiednim miejscu na przygotowanej przeze mnie planszy i zakręcić nim. Jedno ramię spinnera dzieci wcześniej znaczą w dowolny sposób - kolorowa kropka czy zawiązany supełek załatwią ten problem. Zaznaczone ramię wskazuje kolor, a zadaniem ucznia jest odkodować, jaką część mowy ta barwa oznacza. Tu pomocna jest legenda podana z lewej strony kolorowego kola. Następnie trzeba podać przykład danej części mowy (wylosowanie zielonego wymaga podania przymiotnika). Swoją odpowiedź należy zapisać w zeszycie.

Mimo że zabawka zręcznościowa wykorzystywana do ćwiczenia była prawdziwym hitem jakiś czas temu, wiem, że moi uczniowie mają w domu spore zapasy spinnerów i zawsze chętnie je przynoszą do szkoły. Zabawa gwarantowana!

# data[].attributes.attachment_link.description
Platforma eTwinning oferuje możliwość współpracy podczas realizacji jednego projektu nauczycieli i uczniów z różnych części nie tylko kraju, ale i świata. Miałam już okazję za pomocą tej niezwykłej platformy wspólnie z uczniami naszej szkoły realizować przedsięwzięcie o charakterze patriotycznym , a w tym roku zaintrygował mnie pomysł rzucony przez dotyczący kodowania i części mowy zatytułowany #tęczowa_gramatyka.

# data[].attributes.body
Pomysł na ortografię

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jak uczynić lekcje ortografii atrakcyjnymi dla ucznia? Co zrobić, aby nauka pisowni nie była monotonna? Ja postanowiłam wykorzystać kostki story cubes.

Uczniowie pracowali w grupach. Optymalnie 3-4 osobowych. Rzucali kostkami i wylosowane zestawienie fotografowali przy pomocy telefonu komórkowego. Następnie nazywali wylosowane obrazki w taki sposób, aby użyć wyrazu z trudnością ortograficzną.

Dajemy uczniom dużą swobodę w nazywaniu obrazków. Pozwalamy na korzystanie ze "Słowniczka ortograficznego". Następnie prosimy uczniów o zredagowanie spójnego tekstu z wykorzystaniem podanych wyrazów. Oczywiście wyrazy te zaznaczamy innym kolorem lub podkreślamy, aby były widoczne dla całej klasy.

Fotografia wyrzutu służy drużynie do pracy, gdyż korzystam z jednego zestawu kostek story cubes. Najciekawszy tekst zredagowany przez uczniów wspólnie piszemy jako dyktando.

W zależności od poziomu klasy, ilości wyrzuconych kostek, liczby zdań itp. określamy czas wykonania zadania.

To sprawdzony sposób na nieplanowane zastępstwo. Polecam.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak uczynić lekcje ortografii atrakcyjnymi dla ucznia? Co zrobić, aby nauka pisowni nie była monotonna? Ja postanowiłam wykorzystać kostki story cubes. Uczniowie pracowali w grupach. Optymalnie 3-4 osobowych. Rzucali kostkami i wylosowane zestawienie fotografowali przy pomocy telefonu komórkowego. Następnie nazywali wylosowane obrazki w taki sposób, aby użyć wyrazu z trudnością ortograficzną.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Chłopcy z Placu Broni" to mądra książka, która podoba się nie tylko chłopcom. Wspomniana lektura swoją treścią zachęca do przełamania stereotypu lekcji i wyjścia z ławek.

Oto kilka pomysłów, które warto wypróbować na lekcjach poświęconych tej lekturze.

Przy tej aktywności polecam pracę w grupach. Uczniowie wspólnie ustalają kolejność, sprawdzają w lekturze przebieg wydarzeń, by finalnie wykonać zadanie na tablicy.
Warto wcześniej wydrukować wydarzenia i pozwolić uczniom na ich uporządkowanie.

Bardzo podoba się moim uczniom "przeniesienie lekcji" na plac ukazany w lekturze i walka na papierowe kule. Dwie grupy uczniowskie chętnie wchodzą w role, by dać upust swoim emocjom. Zanim powstaną papierowe kule, zapisujemy na kartkach pytania.

Każdy uczeń jest autorem 2-3 pytań otwartych o treść lektury i posiadaczem takiej samej liczby kul. Walka nie trwa długo, a uczniowie wraz z "amunicją" siadają na swoje miejsca. Potem rozwijają każdą kulę z osobna, czytają na głos pytanie i odpowiadają na nie.

Preferuję posadzenie uczniów w okręgu i ustalenie kolejności. Najlepiej sprawdza się czytanie po jednym pytaniu. Wówczas mamy tyle rund, ile pytań zadawali uczniowie. Ważne, aby każdy uczeń posiadał taka samą liczbę kul papierowych.

Uczniowie ustalają fakty, pracując z lekturą. Następnie redagują tekst informacyjny do najbliższego wydania, w którym w sposób krótki, jasny i precyzyjny podają jedynie fakty z książki. Ważnym elementem jest nadanie chwytliwego i zachęcającego do przeczytania informacji tytułu.

Uczniowie pracują w grupach. Po wykonaniu poniższego testu siadają w dowolnym miejscu klasy i przygotowują krótki tekst.

Lubię metodę niedokończonych zdań, szczególnie wtedy, kiedy zależy mi na emocjonalnym odebraniu zdarzeń i zainicjowaniu dyskusji. Proponuję stworzenie zestawu niedokończonych zdań i wykorzystanie go przy cyklu lekcji poświęconych lekturze.

Sprawdza się w każdej fazie lekcji i aktywizuje każdego ucznia, nawet bardzo nieśmiałego.

To bardzo ważne, że Nemeczek.............

Bardzo zasmuciło mnie to, że bohater...........

Chciałbym powiedzieć (komu?)........., że.........

Moim przyjacielem mógłby zostać........, ponieważ ...........

Gdybym był jednym z bohaterów lektury, .................

# data[].attributes.attachment_link.title
Porządkujemy wydarzenia z lektury "Chłopcy z Placu Broni"

# data[].attributes.attachment_link.description
"Chłopcy z Placu Broni" to mądra książka, która podoba się nie tylko chłopcom. Wspomniana lektura swoją treścią zachęca do przełamania stereotypu lekcji i wyjścia z ławek. Oto kilka pomysłów, które warto wypróbować na lekcjach poświęconych tej lekturze. Przy tej aktywności polecam pracę w grupach.

# data[].attributes.body
https://padlet.com/gimnazjak/ikp9e74gp1kr

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
21 czerwca 2018

W tym roku szkolnym postanowiliśmy wypróbować na lekcjach języka polskiego pomysł związany z tworzeniem lapbooków. I tak oto powstały lapbooki dotyczące lektur i ortografii.

Jak się pracowało? Odpowiedzi byłoby wiele, gdyż tworzenie lapbooków to praca twórcza i dlatego satysfakcjonująca, ale też wymagająca i czasochłonna. Jest alternatywą dla tradycyjnych notatek, jak i prezentacji elektronicznych. By stworzyć lapbooka, należy dobrze zaplanować pracę, przyswoić sobie materiał, uporządkować notatki, wybrać najistotniejsze i najciekawsze informacje, a potem nadać im atrakcyjną formę. A pomysły naszych twórców naprawdę nie znają granic. Metoda ta rozwija kreatywność, zdolności manualne, umiejętność planowania - również tego przestrzennego, niewątpliwie uczy cierpliwości.

Jak pokazują zamieszczone zdjęcia, nauka z tak przygotowanych lapbooków to sama przyjemność. Będziemy do nich wracać przy zabawach i powtórkach.

nauczycielki od słowa

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
liceum ogólnokształcące dla dorosłych w krzywiniu

# data[].attributes.attachment_link.description
21 czerwca 2018 W tym roku szkolnym postanowiliśmy wypróbować na lekcjach języka polskiego pomysł związany z tworzeniem lapbooków. I tak oto powstały lapbooki dotyczące lektur i ortografii. Jak się pracowało? Odpowiedzi byłoby wiele, gdyż tworzenie lapbooków to praca twórcza i dlatego satysfakcjonująca, ale też wymagająca i czasochłonna.

# data[].attributes.body
Można wykorzystać do opisu bohatera literackiego

# data[].attributes.attachment_link.description
Akinator can read your mind and tell you what character you are thinking of, as if by magic. Think of a real or fictional character, answer few questions, and Akinator will try to guess who it is. Will you dare challenge the genie?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ta zasada przyświecała mi podczas 24 lat pracy w szkole. Oznaczała ona, że oprócz swoich osobistych działań kreatywnych, jakimi są Pudełeczka Pełne Szczęścia czy bullet journal, staram się posługiwać kreatywnymi działaniami również w pracy. Po części robię to, aby uatrakcyjnić dzieciom prowadzone zajęcia. Drugi powód to taki, aby samej spędzić w szkole po prostu ciekawy i inspirujący dzień!

Dziś przed Wami piąta część większego projektu: Kreatywne formy papierowe na języku polskim - LITERACKA PIZZA. To jeden ze sposobów na kreatywne analizowanie lektury szkolnej i urozmaicenie lekcji z nią związanych.

Kreatywne formy papierowe na języku polskim - LITERACKA PIZZA

Formę pizzy podpatrzyłyśmy na jednej z zagranicznych stron edukacyjnych i dostosowałyśmy do własnych warunków. U mnie pojawiła się ona w drugiej klasie gimnazjum podczas podsumowania pracy z lekturą „Zemsta". Nie była to forma narzucona, a jedynie wybrana przez dwie uczennice z różnych zaproponowanych. Uczennice same się zdecydowały, aby opracować swoje podsumowanie do lektury w ten właśnie sposób.

Powstały dwie pizze dotyczące lektury „Zemsta" i twórczości Aleksandra Fredry. Do ich stworzenia obie uczennice wykorzystały prawdziwe pudełka do pizzy. Obie prace różnią się zarówno koncepcyjnie, jak i wizualnie.

Pierwsza z nich utrzymana jest w kolorystyce czerni, bieli i szarości. Po otwarciu wieczka, na jego spodzie umieszczone zostały informacje dotyczące autora (daty urodzenia i śmierci oraz krótka notka biograficzna). We wnętrzu znajdziemy koło pocięte na kawałki (jak pizza) oraz kartki symbolizujące serwetki. Na każdym kawałku opracowano jedno zagadnienie.

Druga pizza jest kolorowa. Po wewnętrznej stronie wieczka znajdziemy plan wydarzeń. Wewnątrz znajduje się pizza, na której zamieszczono ważne informacje. Mamy też serwetkę z wytłumaczeniem znaczenia nazwisk bohaterów.

Wnioski wypływające z lekcji

Należy zewsząd czerpać inspiracje. Nie proponować dzieciom gotowych rozwiązań, tylko pokazywać i pozwolić na wybór tego, co podoba im się najbardziej, co czują, do czego są przekonane. Efekty zwykle przejdą nasze oczekiwania. Tak właśnie stało się tym razem. Przed podsumowaniem pracy z lekturą zaprezentowałam uczniom zbiór pomysłów zaczerpnięty z TEJ STRONY. Uczennice - tworząc swój projektor - posiłkowały się TYM POMYSŁEM.

# data[].attributes.attachment_link.title
Kreatywne formy papierowe na języku polskim - LITERACKA PIZZA - Inspirow@nka

# data[].attributes.attachment_link.description
Ta zasada przyświecała mi podczas 24 lat pracy w szkole. Oznaczała ona, że oprócz swoich osobistych działań kreatywnych, jakimi są Pudełeczka Pełne Szczęścia czy bullet journal , staram się posługiwać kreatywnymi działaniami również w pracy. Po części robię to, aby uatrakcyjnić dzieciom prowadzone zajęcia.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ten eksperyment wzbudził wśród moich uczniów wiele emocji. Pozytywnych i negatywnych. Cicha lekcja - jedni byli wniebowzięci, inni męczyli się okrutnie. Zasada jest prosta - w trakcie cichej lekcji NIKT nic nie mówi. Ani uczniowie, ani nauczyciel. Warto ja przeprowadzić co jakiś czas w ramach odskoczni od tradycyjnych zajęć i poznawania swoich uczniów. Miło zobaczyć ich w odmiennej sytuacji. Co ważne uczniowie bardzo łatwo wchodzą w konwencję i starają się przestrzegać umowy - porozumiewamy się pisząc pytania i informacje na kartkach.

Jak przeprowadzić taką lekcję? Trzeba przygotować prezentację, dbając o to, by była czytelna, jasna, pełna wskazówek. Klasę musimy przetrzymać pod klasą na początku i wyjaśnić, że odkąd przekroczą próg sali, nie wolno im wydać żadnego dźwięku. Ważne jest to, by podkreślić, iż nauczyciel również nie wypowie w czasie lekcji ani słowa. I konsekwentnie się tego trzymać.
Zapisywałam szczegółowe wskazówki na tablicy, natomiast uczniowie pisali do mnie na karteczkach, które leżały na ich ławkach, ja porozumiewałam się z każdym z nich w ten sam sposób. Do tego wypracowaliśmy znak podniesionego kciuka jako oznaczenie, że ten etap pracy maja już za sobą. Około 15 minut zajęło nam ustalenie efektywnego sposobu porozumiewania się, na początku lekcji napisałam na kartce pytanie: "Czy możemy przejść dalej?" i podnosiłam ją, gdy widziałam, że uczniowie kończą pracę. Podnosili kciuki i postępowaliśmy dalej w pracy. Później uczniowie po prostu podnosili kciuki, gdy skończyli. Przeprowadzona lekcja dotyczyła charakterystyki bohaterów "Chłopców z Placu Broni" i była przygotowaniem do tworzenia własnych charakterystyk wybranej postaci, a zakończyła się refleksją podsumowującą pracę i zaangażowanie uczniów. Prezentację do lekcji zamieszczam tu: [ PREZENTACJA].
Dzwonek wyzwolił kumulowane przez 45 minut dźwięki, uczniowie spontanicznie udzielali mi informacji zwrotnej, opowiadając o swoich odczuciach. Nie było właściwie reakcji obojętnych. Oscylowali od komentarzy "Ekstra, można było pracować w ciszy. Możemy jutro mieć taką lekcję?" do "Niech pani nie robi więcej takich cichych lekcji, aż mi w uszach dzwoniło, nie da się tyle czasu wytrzymać w ciszy". Wiadomo, każdy ma swój Indywidualny Styl Uczenia się i potrzebuje innych warunków do nauki. Warto więc co jakiś czas zapewnić takie warunki dla części uczniów, którzy cenią sobie cisze na lekcji, jednak mieć też na uwadze uczniów, których żywiołem są kontakty i rozmowy z rówieśnikami - dla nich organizować zajęcia pełne interakcji i dyskusji.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ten eksperyment wzbudził wśród moich uczniów wiele emocji. Pozytywnych i negatywnych. Cicha lekcja - jedni byli wniebowzięci, inni męczyli się okrutnie. Zasada jest prosta - w trakcie cichej lekcji NIKT nic nie mówi. Ani uczniowie, ani nauczyciel. Warto ja przeprowadzić co jakiś czas w ramach odskoczni od tradycyjnych zajęć i poznawania swoich uczniów.

# data[].attributes.body
Utkane z codziennych doświadczeń szkolnych
https://skokiporozum.blogspot.com/
Uczycielnica
https://uczycielnica.blogspot.com/
Zakręcony belfer
http://zakreconybelfer.blogspot.com
Szkoła inaczej- widziane oczami nauczyciela...
https://szkolainaczej.blogspot.com
Kreatywny polonista
http://kreatywnypolonista.blogspot.com
Nieprzeciętne lekcje
https://nieprzecietnelekcje.blogspot.com
Polonistka przy tablicy
https://polonistkaprzytablicy.blogspot.com
Polski z klasą
https://www.polskizklasa.pl
Specjalni
http://www.specjalni.pl/
Być nauczycielem
https://bycnauczycielem.blogspot.com
Inspirow@nka
https://inspirow.anka.com.pl/category/szkola/
Kreatywna nauka
https://kreaktywnanauka.blogspot.com/p/materiay.html
Belferka w sieci
http://belferkawsieci.blogspot.com
Zapiski polonistki
https://zapiskipolonistki.blogspot.com
Ortografia
https://lekcjawszkolnejsali.blogspot.com

# data[].attributes.body
Czyj to telefon

# data[].attributes.body
Fiszki

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ta strona korzysta z Java Scriptu a Twoja przeglądarka go nie obsługuje lub został on wyłączony.
Strona nie będzie działać właściwie !

zawartość

56 56

kategoria

polski

poziom

podstawowy

opis Fiszki do utrwalenia wiadomości o lekturach obowiązkowych w szkole podstawowej (klasy VII i VIII) oraz rodzajach i gatunkach literackich.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies i będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies w swojej przeglądarce.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ta strona korzysta z Java Scriptu a Twoja przeglądarka go nie obsługuje lub został on wyłączony. Strona nie będzie działać właściwie ! zawartość 56 56 kategoria polski poziom podstawowy opis Fiszki do utrwalenia wiadomości o lekturach obowiązkowych w szkole podstawowej (klasy VII i VIII) oraz rodzajach i gatunkach literackich.

# data[].attributes.body
książeczka składająca się jak harmonijka

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Mam taki zwyczaj, że na pierwszych lekcjach nie tylko podaję lektury, ale opowiadam uczniom, co będziemy robić w czasie roku szkolnego, czego uczyć, jakie umiejętności zdobywać. Z myślą o moich najmłodszych wychowankach przygotowałam kolejną książeczkową wklejkę.

Tym razem z podstawy programowej wybrałam 20 treści szczegółowych ( zob. tutaj), które uważam za ważne dla uczniów. Zostaną one wklejone do książeczki. Mam taki pomysł, by obok nich pojawiały się emotki symbolizujące stopień opanowania nowej umiejętności, np. -

😲 - nowość, muszę się skupić;

😞 - trudne, poproszę o pomoc;

😍 - to już umiem!

- życie i praktyka pokaże, czy pomysł się sprawdzi...

A książeczka będzie taka...

... i z pewnością zostanie wykorzystana na zajęciach wiele razy... już mam pomysły :)

# data[].attributes.attachment_link.description
Mam taki zwyczaj, że na pierwszych lekcjach nie tylko podaję lektury, ale opowiadam uczniom, co będziemy robić w czasie roku szkolnego, czego uczyć, jakie umiejętności zdobywać. Z myślą o moich najmłodszych wychowankach przygotowałam kolejną książeczkową wklejkę. Tym razem z podstawy programowej wybrałam 20 treści szczegółowych ( zob.