# data[].attributes.headline
Γράμμα στο Τριαντάφυλλο (Μαριάννα Μπέτση, Β3)

# data[].attributes.subject
Γράμμα στο Τριαντάφυλλο (Μαριάννα Μπέτση, Β3)

# data[].attributes.body
Ο Μικρός Πρίγκιπας βρίσκεται στη Γη, παρακολουθεί τις περιπέτειές του σε καρτούν, και αποφασίζει να γράψει ένα γράμμα στο τριαντάφυλλό του.

# data[].attributes.attachment_link.title
Γράμμα στο Τριαντάφυλλο

# data[].attributes.headline
"Το σχολείο στο παρελθόν" (Ραφαηλία Παναγοπούλου, Β3)

# data[].attributes.subject
"Το σχολείο στο παρελθόν" (Ραφαηλία Παναγοπούλου, Β3)

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

# data[].attributes.headline
"Το Παλιό Σχολείο" (Νικόλαος Πλακοκέφαλος, Β3)

# data[].attributes.subject
"Το Παλιό Σχολείο" (Νικόλαος Πλακοκέφαλος, Β3)

# data[].attributes.attachment_link.title
Το Παλιό σχολείο

# data[].attributes.headline
"Να 'σαι καλά, δάσκαλε!", Γιώργος Ιωάννου

# data[].attributes.subject
"Να 'σαι καλά, δάσκαλε!", Γιώργος Ιωάννου

# data[].attributes.body
Το κείμενο από το Βιβλίο του Μαθητή

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Να 'σαι καλά, δάσκαλε!

Το παρακάτω διήγημα, που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1979 και προέρχεται από τη συλλογή Εφήβων και μη (1982), συνδέεται στενά με τις σχολικές εμπειρίες. Αναφέρεται στην αγάπη του φιλολόγου για τη λαϊκή παράδοση, στη διδακτική μεθοδολογία του και στις δραστηριότητες που αναθέτει στους μαθητές του με σκοπό να εφαρμόσουν στην πράξη τις θεωρητικές γνώσεις του μαθήματος, να έρθουν σε επαφή με την τοπική λαϊκή τους παράδοση και να την αγαπήσουν και εκείνοι.

Πρόπερσι που φοιτούσα σ' ένα Γυμνάσιο της επαρχίας μάς είχε έρθει ένας νέος φιλόλογος με πολλή όρεξη για δουλειά. Αγαπούσε πολύ το σχολείο και τους μαθητές και βλέπαμε ότι ήθελε να γνωρίσει όχι μονάχα τους κατοίκους του τόπου και τα ζητήματά τους, αλλά και καθετί που είχε συμβεί στον τόπο από παλιά. Με λίγα λόγια, ήταν ένας ζωντανός και αξιαγάπητος άνθρωπος και οι εντόπιοι αμέσως τον αγάπησαν.
Καμιά φορά, όταν πηγαίναμε εκδρομή, έβαζε τα παιδιά που τον περιτριγύριζαν -και πάντοτε τον περιτριγύριζαν παιδιά- να λένε ιστορίες διάφορες από τον τόπο και κυρίως ιστορίες για το μέρος όπου είχαμε πάει εκδρομή. Ήταν ωραία μέσα στον καθαρό αέρα, στα λουλούδια και στα φυτά, ν' ακούς τις ιστορίες αυτές. Έλεγαν τα διάφορα ονόματα των χωραφιών, των βράχων, των πηγών, ακόμα και των μεγάλων δέντρων, κι εγώ τα άκουγα κατάπληκτος. Έλεγαν ιστορίες, παραμύθια, όμορφα ανέκδοτα, και προπάντων τραγουδούσαν δημοτικά τραγούδια. Αυτοί, φίλε μου, ξέρανε τη ρίζα τους και τη φύτρα* τους πάππου προς πάππου, ενώ εμείς καλά καλά ούτε τον παππού μας δεν ξέραμε. Και ο καθηγητής μέσα σ' όλα, κι ας έλεγε ότι είναι απ' την Αθήνα. Πώς τα ήξερε τόσα πράγματα; Ακόμα και τα ίδια τα παιδιά απορούσαν με τον εαυτό τους. Πώς έγινε και τα θυμήθηκαν όλα αυτά, από πού τα βγάζαν, πότε τα είχαν μάθει και δεν το ξέραν; Τ' άκουγαν, βέβαια, να τα λένε οι μεγάλοι αλλά μόλις τώρα, που χρειάστηκε να τα πουν κι αυτοί, έβλεπαν πως τα είχαν μάθει. Και μάλιστα τα είχαν μάθει όλοι τους και τώρα έπαιρναν απ' αυτά. Σαν ένας θησαυρός κρυφός και αλογάριαστος,* που ο ενθουσιασμός ενός ανθρώπου τον είχε ξυπνήσει.
Ο καθηγητής μάς έλεγε πως αυτά τα πατρογονικά* έχουν μεγάλη σημασία, πρέπει να τα σεβόμαστε πολύ, να τα προσέχουμε σαν τα μάτια μας και προπαντός να τα τηρούμε. Είναι ο λαϊκός μας πολιτισμός, έλεγε. Αυτά που μας ταιριάζουν απόλυτα.
Και σε λίγο καιρό, όταν στο μάθημα των Νέων Ελληνικών μπήκαμε στα δημοτικά τραγούδια, ο καθηγητής μας έφεγγε πια ολόκληρος. Μας έφερνε από το σπίτι του βιβλία διάφορα, μας διάβαζε από μέσα. Έφερνε δίσκους, μαγνητόφωνα, σλάιντς. Μόλις τελείωνε το μάθημα του βιβλίου, μας έκαμνε προβολές, για να μας δείξει τόπους, φορεσιές, σπίτια, και έβαζε σιγανά στο μαγνητόφωνο ή στο πικάπ δίσκους με δημοτικά τραγούδια ν' ακούμε. Μας παρακινούσε μάλιστα ν' ακολουθούμε κι εμείς σιγοτραγουδώντας και έδινε αυτός πρώτος το παράδειγμα. Τα παιδιά ξεφοβήθηκαν και ξεντράπηκαν. Και μερικά που είχαν καλή φωνή, ζήτησαν από μόνα τους να πούνε τραγούδια του τόπου. Ο καθηγητής κατενθουσιάστηκε. Μας φάνηκε μάλιστα για μια στιγμή σαν δακρυσμένος, μα ίσως και να μην ήταν. Όσο τα άλλα τραγουδούσαν, δυο τρία παιδιά, αγόρια και κορίτσια χόρευαν το τραγούδι μες στην τάξη σιγανά. Στο τέλος, χειροκροτήσαμε αυθόρμητα και μόνο τότε είδαμε τον καθηγητή μας κάπως στενοχωρημένο. "Θ' ανησυχήσουμε τους άλλους", μας είπε. Πού να ήξερε, τι γινόταν προηγουμένως, με κάτι άλλους καθηγητές. Τι φασαρία και τι κακό, κι αυτό χωρίς χορούς και τραγούδια.
Και πραγματικά, βγαίνοντας διάλειμμα, από τις ερωτήσεις που μας έκαμναν τα άλλα παιδιά, διαπιστώσαμε πως μόνο το χειροκρότημά μας είχαν ακούσει. Τους εξηγήσαμε και μας κοίταζαν κατάπληκτοι. "Και δεν κάνετε μάθημα;", μας ρωτούσαν. "Μάθημα δεν είναι αυτό;", τους απαντούσαμε. "Εσείς, που κάνετε αλλιώτικο μάθημα, τι ξέρετε για δημοτικά τραγούδια, σκοπούς, ακόμα και χορούς; Ξέρετε αυτό, ξέρετε εκείνο, ξέρετε το άλλο;", τους αρχίσαμε. Δεν ήξεραν οι καημένοι τίποτα, περιττό να το πούμε. Αλλά ήξεραν πολύ καλά από κατάλογο, άγριες ή φαρμακερές φωνές και τρεμούλες.
"Να 'σαι καλά, δάσκαλε!", του είπε μια μέρα μέσα στην τάξη ένας συμμαθητής μας που ήταν κομμάτι χωρατατζής* και είχε το θάρρος. "Μας έκανες και ξεφοβηθήκαμε. Εμείς, εδώ, ντρεπόμασταν ως τα τώρα για τα τραγούδια μας και τα εθίματά μας. Μας έλεγαν πως είναι παλιατσαρίες* και πως, αφού δεν τα τραγουδούν στις ντισκοτέκ, δεν θα 'ναι καλά". "Τι λες, παιδί μου;", είπε ο δάσκαλος και βούρκωσε.* Το είδαμε καθαρά. "Ποιος; Ποιος σας τα λέει αυτά; Η παράδοσή μας! Τα τραγούδια μας! Τα άγια των αγίων". Και ξαφνικά το πρόσωπό του έγινε κάπως αγριωπό και απόμακρο σαν να'βλεπε στα βάθη έναν σιχαμερό εχθρό, κάποιο τέρας. Εμείς σωπαίναμε, μα νιώθαμε πως μέσα στην ψυχή μας αποτυπωνόταν η σκηνή αυτή.
Σε μερικές μέρες, αφού μας έδωσε διάφορες οδηγίες, μας έβαλε να μαζέψουμε από τις γιαγιάδες, τους παππούδες και τις διάφορες θείες, τραγούδια, παραμύθια, εθίματα. Σε λίγο, το τι άρχισαν να φέρνουν εκείνα τα παιδιά, δε λέγεται. Ήταν τόσος ο ενθουσιασμός που σκορπίστηκε, ώστε όλο το χωριό αυτό συζητούσε. "Μπράβο στο δάσκαλο! Αυτός είναι δάσκαλος!", έλεγαν στο καφενείο. Και το θεωρούσαν τιμή τους, να καθίσει στο τραπέζι τους και να τον κεράσουν.
Εμείς, στην τάξη, κάθε τόσο διαβάζαμε από αυτά, από τη συγκομιδή, που είχαν φέρει τα παιδιά, τα συζητούσαμε και μερικά, με τη βοήθεια των παιδιών, τα γράφαμε σωστότερα, γιατί ορισμένα παιδιά δεν τα είχαν καταγράψει και τόσο πιστά, είτε γιατί δεν μπορούσαν είτε γιατί ήθελαν να κάνουν τον εξευγενισμένο. Αν και ο δάσκαλος συνεχώς μας τόνιζε: "Πιστά, πιστά, όσο μπορείτε πιο πιστά. Δεν είναι δική σας δουλειά να τα διορθώσετε".
Πάντως, η δική μου η θέση ήταν κάπως δύσκολη. Εμείς ήμασταν ξένοι προς τον τόπο. Ο πατέρας μου δημόσιος υπάλληλος. Τ' αγαπούσα πολύ αυτά τα πράγματα, αλλά τι να γράψω κι από πού; Τα παιδιά μπορούσαν να τα καταγράψουν εύκολα, όχι μονάχα γιατί είχαν συγγενικά τους πρόσωπα να τους τα πούνε, αλλά και γιατί τα μισοξέρανε κι έτσι αμέσως τα καταλαβαίναν. Αλλά εγώ πώς να μπω τόσο γρήγορα στο νόημα; Κι έτσι, ομολογώ ότι έκανα μια μικρή, υποθέτω, πονηρία, μόνο και μόνο για να παρουσιάσω κι εγώ κάτι στον καθηγητή. Βρήκα ένα άλλο, παλιό, αναγνωστικό και αντέγραψα αποκεί μερικά δημοτικά τραγούδια. "Αυτά δεν μπορεί να τα ξέρει ο καθηγητής", είπα μέσα μου. "Τώρα, αυτός, ένας ολόκληρος καθηγητής, παιδικά βιβλία θα θυμάται;". Κι έτσι τα αντέγραψα με ωραία καλλιγραφικά γράμματα. Ήταν κάτι πολύ ωραία δημοτικά τραγούδια, καλύτερα μάλλον απ' αυτά που έφερναν τα παιδιά.
Όμως μ' έπιασε αρκετή ανησυχία, όταν μια μέρα είδα το τετράδιό μου, ανάμεσα στ' άλλα, πάνω στην έδρα. Ο καθηγητής, σαν ήρθε η σειρά μου, με κοίταξε κάπως γελαστός και μου λέει: "Ωραία τα τραγούδια του Νικολάου Πολίτη,* που μας έφερες. Κοίταξε, τώρα, να μαζέψεις και τίποτε από το χωριό. Καλό θα σου κάνει". Τα άλλα παιδιά χαμογελούσαν, ίσως και να μην κατάλαβαν. Πάντως, εγώ ντράπηκα. Πού το κατάλαβε όμως ο δάσκαλος αμέσως αμέσως;

Ιωάννης Ζαχαριάς, Νέος καλλιτέχνης

Αλλά σε λίγο παρηγορήθηκα, όταν ήρθε η σειρά της εργασίας ενός άλλου παιδιού, επίσης ξένου, από την πολιτεία. Ο καθηγητής πια εδώ δεν μπορούσε με κανένα τρόπονα συγκρατήσει τη σοβαρότητά του. "Μα, παιδί μου, τι είναι αυτά που έφερες; του λέει. Εσύ δεν κατάλαβες απολύτως τίποτα. Κρίμα, στα τόσα και τόσα που έχουμε πει ως τώρα!". Και τι είχε γίνει; Παρ' όλα τα μαθήματα, τους χορούς και τα τραγούδια, ο συμμαθητής μας αυτός, που ήταν και ο πιο φίλος μου -οι πατεράδες μας συνάδελφοι- είχε φέρει ως δημοτικό τραγούδι ένα τραγουδάκι του μουσικοσυνθέτη Αττίκ,* και συγκεκριμένα εκείνο που λέει: "Την ώρα που περνούσε τ' οργανάκι". Κι ενώ κρατούσαμε όλοι την κοιλιά μας από τα γέλια, μερικοί μάλιστα είχαν πάρει να σιγοτραγουδούν "το οργανάκι", ο δάσκαλος έλεγε και ξανάλεγε: "Μα, βρε παιδί μου, από πού και ως πού; Τουλάχιστο να έφερνες τη "Μαρία την Πενταγιώτισσα" ή το "Τάκου τάκου ο αργαλειός μου" να πω τα μπέρδεψες. Αλλά αυτό "Την ώρα που περνούσε τ' οργανάκι"; Από πού κι ως πού; Μυστήριο μέγα!".
"Δεν είναι μυστήριο δάσκαλε. Η πολιτεία είχε κάνει έτσι το παιδί αυτό. Όχι μόνο να μην ξέρει το λαϊκό πολιτισμό, αλλά ούτε να μπορεί καν να τον μάθει. Και το ξανάκανε, δυστυχώς, όταν το ξαναπήρε".

Γ. Ιωάννου, Εφήβων και μη, Κέδρος

* φύτρα: καταγωγή (μεταφορικά) * αλογάριαστος: αυτός που δεν τον υπολογίζουν * πατρογονικά: πατροπαράδοτα, προγονικά * κομμάτι χωρατατζής: κάπως αστείος * παλιατσαρίες: παλιά και άχρηστα πράγματα * βούρκωσε: συγκινήθηκε, έκλαψε * Νικόλαος Πολίτης: πολύ γνωστός λαογράφος (1852-1921), ο οποίος συγκέντρωσε δημοτικά τραγούδια και εξέδωσε τη συλλογή Εκλογαί από τα τραγούδια του ελληνικού λαού (1918) * Αττίκ: πολύ γνωστός μουσικοσυνθέτης στην Αθήνα του μεσοπολέμου

Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής

# data[].attributes.attachment_link.title
Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας (Β Γυμνασίου):Ηλεκτρονικό Βιβλίο

# data[].attributes.attachment_link.description
Να 'σαι καλά, δάσκαλε! Το παρακάτω διήγημα, που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1979 και προέρχεται από τη συλλογή Εφήβων και μη (1982), συνδέεται στενά με τις σχολικές εμπειρίες. Αναφέρεται στην αγάπη του φιλολόγου για τη λαϊκή παράδοση, στη διδακτική μεθοδολογία του και στις δραστηριότητες που αναθέτει στους μαθητές του με σκοπό να εφαρμόσουν στην πράξη τις θεωρητικές γνώσεις του μαθήματος, να έρθουν σε επαφή με την τοπική λαϊκή τους παράδοση και να την αγαπήσουν και εκείνοι.

# data[].attributes.headline
Το ημερολόγιο της Μάνας (Σταυρίνα Τρ. Β4)

# data[].attributes.subject
Το ημερολόγιο της Μάνας (Σταυρίνα Τρ. Β4)

# data[].attributes.body
Η Σταυρίνα "κρυφοκοιτάζει" μια σελίδα από το ημερολόγιο της Μάνας του κειμένου μας.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΑΝΑΣ- ΣΤΑΥΡΙΝΑ

# data[].attributes.headline
Η μορφή της μάνας στην τέχνη (Ελεάνα Μενύχτα, Β3)

# data[].attributes.subject
Η μορφή της μάνας στην τέχνη (Ελεάνα Μενύχτα, Β3)

# data[].attributes.body
Η Ελεάνα παρουσιάζει στην εργασία της διάφορες απεικονίσεις της "Μάνας" σε έργα ζωγραφικής, γλυπτικής και φωτογραφίας, από το παρελθόν μέχρι σήμερα.

# data[].attributes.headline
Ιστορία με λέξεις... (Ελεάνα Μενύχτα, Β3)

# data[].attributes.subject
Ιστορία με λέξεις... (Ελεάνα Μενύχτα, Β3)

# data[].attributes.body
Η Ελεάνα γράφει μια ιστορία με τις λέξεις:
μάνα, ξύπνησε, φροντίζω, σκέφτομαι, καταλαβαίνω, ευχαριστημένη, χαμογελά, ικανοποιημένη.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΛΕΞΕΙΣ-ΕΛΕΑΝΑ

# data[].attributes.headline
Ακροστιχίδες και Ποιήματα για τη Μητέρα (Β4)

# data[].attributes.subject
Ακροστιχίδες και Ποιήματα για τη Μητέρα (Β4)

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΚΡΟΣΤΙΧΙΔΕΣ Β4

# data[].attributes.headline
Ακροστιχίδες και Ποιήματα για τη Μητέρα (Β3)

# data[].attributes.subject
Ακροστιχίδες και Ποιήματα για τη Μητέρα (Β3)

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΚΡΟΣΤΙΧΙΔΕΣ Β3

# data[].attributes.headline
"Αντίπαλα στρατόπεδα" (Ελεάνα Μενύχτα, Β3)

# data[].attributes.subject
"Αντίπαλα στρατόπεδα" (Ελεάνα Μενύχτα, Β3)

# data[].attributes.body
Η Ελεάνα γράφει έναν υποθετικό διάλογο μάνας-γριάς, στον οποίο η μάνα αλλάζει στάση απέναντι στη γριά.

# data[].attributes.attachment_link.title
Αντίπαλα στρατόπεδα - Μενύχτα Ελεάνα

# data[].attributes.headline
"Λύσιμο παρεξήγησης" (Ευαγγελία Νικολακοπούλου, Β3)

# data[].attributes.subject
"Λύσιμο παρεξήγησης" (Ευαγγελία Νικολακοπούλου, Β3)

# data[].attributes.body
Η Ευαγγελία κατασκευάζει έναν υποθετικό διάλογο ανάμεσα στην Άννα και στον πατέρα της, με τον οποίο λύνεται η μεταξύ τους παρεξήγηση για τον καυγά σχετικά με το βιβλίο της Μαργκότ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Λύσιμο παρεξήγησης - Ευαγγελία

# data[].attributes.headline
"Αλληλοφαγωμάρα" (Ευαγγελία Νικολακοπούλου, Β3)

# data[].attributes.subject
"Αλληλοφαγωμάρα" (Ευαγγελία Νικολακοπούλου, Β3)

# data[].attributes.body
Η Ευαγγελία γράφει, σε χιουμοριστικό ύφος, έναν διάλογο πεθεράς-νύφης, στον οποίο η τελευταία δε διακατέχεται από τη στωική υπομονή και την καλοσύνη της μάνας του κειμένου μας.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΑΝΑΣ-ΓΡΙΑΣ (Ευαγγελία)

# data[].attributes.headline
"Η μάνα", Περλ Μπακ

# data[].attributes.subject
"Η μάνα", Περλ Μπακ

# data[].attributes.body
Το κείμενο από το Βιβλίο του Μαθητή

# data[].attributes.headline
Παράλληλα Κείμενα, για έμπνευση...

# data[].attributes.subject
Παράλληλα Κείμενα, για έμπνευση...

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

# data[].attributes.body
Η Ελεάνα αναζητά διαφορές και ομοιότητες ανάμεσα στη σύγχρονη σχολική ζωή και σε αυτή της Ζωρζ Σαρή, όπως αποτυπώνεται στα αποσπάσματα του μυθιστορήματος Ε.Π. "Τα μπουκλάκια" και "Και πάλι στο σχολείο".

# data[].attributes.headline
"Τα μπουκλάκια", Ζωρζ Σαρή

# data[].attributes.subject
"Τα μπουκλάκια", Ζωρζ Σαρή

# data[].attributes.body
Παράλληλο κείμενο, από το ίδιο μυθιστόρημα (Ε.Π.) της Ζωρζ Σαρή

# data[].attributes.attachment_link.title
Ζωρζ Σαρή, Τα μπουκλάκια

# data[].attributes.headline
ΘΕΜΑ: "Το καλοκαίρι μου" (Ελεάνα Μενύχτα, Β3)

# data[].attributes.subject
ΘΕΜΑ: "Το καλοκαίρι μου" (Ελεάνα Μενύχτα, Β3)

# data[].attributes.body
Η Ελεάνα βοηθάει τη Ζωρζ να γράψει την έκθεση για τις θερινές διακοπές της, προκειμένου να εντυπωσιάσει τη δεσποινίδα Κλάρα.

# data[].attributes.attachment_link.title
Το καλοκαίρι μου - Ελεάνα Μ

# data[].attributes.headline
"Και πάλι στο σχολείο", Ζωρζ Σαρή

# data[].attributes.subject
"Και πάλι στο σχολείο", Ζωρζ Σαρή

# data[].attributes.body
Το κείμενο από το Βιβλίο του Μαθητή

# data[].attributes.headline
Χαϊκού (Ελεάνα Μενύχτα, Β3)

# data[].attributes.subject
Χαϊκού (Ελεάνα Μενύχτα, Β3)

# data[].attributes.body
Η Ελεάνα μάς ψιθυρίζει το μυστικό της αλεπούς με τη μορφή χαϊκού.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΧΑΙΚΟΥ ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ- ΕΛΕΑΝΑ

# data[].attributes.headline
Χαϊκού                                                                  (Ελεάνα Μενύχτα, Β3)

# data[].attributes.subject
Χαϊκού                                                                  (Ελεάνα Μενύχτα, Β3)

# data[].attributes.body
Η Ελεάνα εμπνέεται από το διήγημα του Γιάννη Μαγκλή και γράφει το δικό της χαϊκού.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΧΑΪΚΟΥ ΓΙΑΤΙ- ΕΛΕΑΝΑ

# data[].attributes.headline
Λύσιμο παρεξήγησης... (Λαμπρινή Χρ., Β4)

# data[].attributes.subject
Λύσιμο παρεξήγησης... (Λαμπρινή Χρ., Β4)

# data[].attributes.body
Η Λαμπρινή κατασκευάζει έναν υποθετικό διάλογο ανάμεσα στην Άννα και στον πατέρα της, με τον οποίο λύνεται η μεταξύ τους παρεξήγηση για τον καυγά σχετικά με το βιβλίο της Μαργκότ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Λύσιμο παρεξήγησης

# data[].attributes.headline
Από το ημερολόγιο της Μαργκότ (Λαμπρινή Χρ., Β4)

# data[].attributes.subject
Από το ημερολόγιο της Μαργκότ (Λαμπρινή Χρ., Β4)

# data[].attributes.body
Η Λαμπρινή "κλέβει" μια σελίδα από το ημερολόγιο της Μαργκότ, στην οποία μιλά για την Άννα και για τη μεταξύ τους σχέση.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΑΡΓΚΟΤ

# data[].attributes.attachment_caption
Ένα διαφορετικό τέλος

# data[].attributes.headline
Το γράμμα (Λαμπρινή Χρ., Β4)

# data[].attributes.subject
Το γράμμα (Λαμπρινή Χρ., Β4)

# data[].attributes.body
Η Λαμπρινή γράφει ένα διαφορετικό τέλος για το διήγημα "Γιατί;" του Γιάννη Μαγκλή.

# data[].attributes.attachment_caption
Από το ημερολόγιο της Μαργκότ

# data[].attributes.headline
Η εκδοχή της Μαργκότ (Ευαγγελία Νικολακοπούλου, Β3)

# data[].attributes.subject
Η εκδοχή της Μαργκότ (Ευαγγελία Νικολακοπούλου, Β3)

# data[].attributes.body
Η Ευαγγελία αλλάζει την οπτική γωνία της αφήγησης και παρουσιάζει την εκδοχή της Μαργκότ, για τον καυγά γύρω από το βιβλίο.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ημερολόγιο της Μαργκότ

# data[].attributes.headline
Η τσάρκα του Μικρού Πρίγκιπα στο καρναβάλι της Πάτρας (Ευαγγελία Νικολακοπούλου, Β3)

# data[].attributes.subject
Η τσάρκα του Μικρού Πρίγκιπα στο καρναβάλι της Πάτρας (Ευαγγελία Νικολακοπούλου, Β3)

# data[].attributes.body
Η Ευαγγελία ξεναγεί τον Μικρό Πρίγκιπα στο καρναβάλι της Πάτρας.

# data[].attributes.attachment_link.title
Η τσάρκα του Μικρού Πρίγκιπα στο καρναβάλι της Πάτρας

# data[].attributes.attachment_caption
Σχολικό Ημερολόγιο του Γυμνασίου Αλικιανού 2020, εμπνευσμένο από το βιβλίο «Ταξιδεύοντας με τον μικρό Πρίγκιπα στον Αλικιανό και τα γύρω χωριά».

# data[].attributes.headline
«Στη στράτα του Μικρού Πρίγκιπα»

# data[].attributes.subject
«Στη στράτα του Μικρού Πρίγκιπα»

# data[].attributes.body
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: Επόμενη στάση του μικρού Πρίγκιπα το μαρτυρικό χωριό του Σκινέ. Όχι για να θρηνήσει, αλλά για να γιορτάσει μαζί τους τη ζωή. Ο μικρός Πρίγκιπας θα κληθεί από τους μικρούς μαθητές του χωριού να γνωρίσει μία άλλη διάσταση της ζωής, τη ζωή ως πανηγύρι, ως συμμετοχή. Ο μικρός Πρίγκιπας φτάνει στον Σκινέ την ημέρα της γιορτής του Πορτοκαλιού. Μια παράδοση δεκαετιών, που τόσο ευλαβικά οι κάτοικοι του χωριού τηρούν κάθε χρόνο. Γίνεται ένα με τα παιδιά του χωριού. Ρωτάει για τους ποτροκαλεώνες της περιοχής, για το τεράστιο πορτοκάλι που στολίζουν κάθε χρόνο οι μικροί και μεγάλοι του χωριού. Παίρνει μέρος στις προετοιμασίες, στα αγωνίσματα, πίνει την πορτοκαλάδα που του προσφέρουν και στο τέλος υπόσχεται στους μικρούς φίλους του ότι θα έρχεται κάθε χρόνο να βοηθάει στις ετοιμασίες της γιορτής του Πορτοκαλιού.
Πηγή: https://www.haniotika-nea.gr/giortazontas-tin-pagkosmia-imera-paidikoy-vivlioy/

# data[].attributes.attachment_caption
Ο μικρός πρίγκιπας και η αλεπού σε κινούμενα σχέδια

# data[].attributes.headline
"Ο μικρός πρίγκιπας και η αλεπού", Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ

# data[].attributes.subject
"Ο μικρός πρίγκιπας και η αλεπού", Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ

# data[].attributes.body
Το κείμενο από το Βιβλίο Μαθητή

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο μικρός πρίγκιπας και η αλεπού

# data[].attributes.headline
Λησμονημένη προσευχή (Μαρία Κ., Β3)

# data[].attributes.subject
Λησμονημένη προσευχή (Μαρία Κ., Β3)

# data[].attributes.body
Η Μαρία εμπνέεται από το διήγημα του Γ. Μαγκλή και μετατρέπει το πεζό κείμενο σε ποιητικό.

# data[].attributes.attachment_link.title
Λησμονημένη προσευχή

# data[].attributes.headline
Αργά... (Ευαγγελία Νικολακοπούλου, Β3)

# data[].attributes.subject
Αργά... (Ευαγγελία Νικολακοπούλου, Β3)

# data[].attributes.body
Η Ευαγγελία εμπνέεται από το ομώνυμο διήγημα του Γιάννη Μαγκλή και αφηγείται έμμετρα την ιστορία, σε ρυθμό χιπ χοπ.

# data[].attributes.headline
Γιατί; (Ευαγγελία Νικολακοπούλου, Β3)

# data[].attributes.subject
Γιατί; (Ευαγγελία Νικολακοπούλου, Β3)

# data[].attributes.body
Η Ευαγγελία εμπνέεται από το ομώνυμο διήγημα του Γιάννη Μαγκλή και αφηγείται έμμετρα την ιστορία, σε ρυθμό χιπ χοπ.

# data[].attributes.headline
"Γιατί", Γιάννης Μαγκλής

# data[].attributes.subject
"Γιατί", Γιάννης Μαγκλής

# data[].attributes.body
Το κείμενο από το Βιβλίο Μαθητή

# data[].attributes.headline
Προς τους γονείς...

# data[].attributes.subject
Προς τους γονείς...

# data[].attributes.body
Ομαδική επιστολή των μαθητών/-τριών του Β3, με τα εφηβικά παράπονα και τις ανάγκες τους.

# data[].attributes.headline
"Από το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ"

# data[].attributes.subject
"Από το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ"

# data[].attributes.body
Το κείμενο από το Βιβλίο Μαθητή

# data[].attributes.headline
Προς τους γονείς... 

# data[].attributes.subject
Προς τους γονείς... 

# data[].attributes.body
Ομαδική επιστολή των μαθητών/-τριών του Β4, με τα εφηβικά παράπονα και τις ανάγκες τους.