# data[].attributes.body
Ik denk dat diepte-interviews en  focusgroepen perfect mogelijk zijn in een virtuele context . Het voordeel van Teams en andere is dat je het kan opnemen en achteraf uitschrijven. De meeste mensen zijn ondertussen bedreven in virtuele overlegmomenten, dus dat is geen groot probleem meer.

Wat betreft de observatie, is het iets lastiger. Sommige compagnien werken in beperkte mate verder en daar zou je als onderzoeker toch kunnen volgen wat er gebeurt (één onderzoeker, met masker en alle veiligheidsregelen naleven), maar dat zal in ieder geval in zeer beperkt zijn en ook een stevige bias inhouden, omdat het zowel voor de onderzoeker als de compagnie een totaal andere situatie is dan zij gewend zijn

# data[].attributes.body
Niet meteen suggesties qua onderzoeksmethoden. Ik denk dat het wel van belang is om goed na te denken wie men allemaal vraagt om deel te nemen. Conservatorium heeft bijvoorbeeld een heel internationaal studentenpopulatie en het zou dus ook interessant zijn om hun bevindingen mee te nemen. Verder lijkt het me zeker ook nuttig om ook grote instellingen binnen de sector van de podiumkunsten hierbij te betrekken. Enerzijds ter sensibilisatie anderzijds zijn er al heel veel goede initiatieven die lopen waarvan het goed zou zijn als die gedeeld worden.

# data[].attributes.body
Niet meteen een concrete suggestie, maar zonder twijfel hebben onderzoekers hier wereldwijd mee te maken. Zijn er trainingen, lezingen over dit topic? Namelijk: hoe kwalitatief onderzoek doen in tijden van corona? Sommige zijn mogelijk betalend, maar ik denk wel dat hier budget voor kan worden ingezet.

# data[].attributes.body
Ik denk dat de nood aan extra ondersteuning van de veerkracht nu nog groter is geworden, dus dat er hier ook wel de focus op gelegd mag worden tijdens dit onderzoek, door misschien de mogelijkheid te  bekijken of de mentale weerbaarheid groter wordt nadat ze een 'stoomcursus' veerkracht hebben gekregen. Zodat je hier nu al ondersteuning in kan bieden

# data[].attributes.body
onmiskenbaar heeft dit een invloed op het psychische welzijn (en zal tov het pre-corona tijdperk een wezenlijk verschil geven in de resultaten) >> open deuren: minder inkomsten, sociale isolatie, uitzichtloosheid

# data[].attributes.body
Bevraging over bepaalde thema's op random momenten, bvb via SMS; peilen naar beleving op dat specifieke moment ipv algemene indruk van de afgelopen periode

# data[].attributes.body
Experience sampling methodology. Een soort dagboekstudie waarbij er zowel open vragen kunnen worden gesteld als meer kwantitatieve, gevalideerde items. Dit kan dagelijks of na bepaalde relevante events die op voorhand worden doorgesproken.

# data[].attributes.body
Experience sampling methodology. Een soort dagboekstudie waarbij je een combinatie kan maken van open vragen en kwantitatieve/meer gevalideerde vragen. Dit kan dagelijks oftewel na bepaalde relevante events die je op voorhand goed doorspreekt

# data[].attributes.body
in welke mate blijkt uit de resultaten dat deze corona-gerelateerd zijn

# data[].attributes.body
Wellicht worden veel van de bestaande problemen, versterkt of uitvergroot omwille van de coronacrisis. Mijn suggestie is om niet te focussen op problemen die heel specifiek gelinkt zijn aan de coronacrisis, de relevantie hiervan gaan binnen 2-3 jaar veel minder zijn. Misschien wel aandacht hebben voor de identificatie van issues: of deze uniek zijn aan de huidige situatie of ook buiten corona om bestaan.

# data[].attributes.body
De lockdown en slechts zeer beperkte heropstart van de culturele sector heeft de precariteit van kunstenaars nog meer in het licht gesteld. Ik zou daar toch misschien gebruik van maken om die vraag ook gewoon aan de deelnemers te stellen. In welke mate hebben ze daardoor zorgen, beinvloedt dit hun levenswkaliteit of artistieke prestatie

# data[].attributes.body
Er is veel meer aandacht voor mentale gezondheid en draagvlak om hieraan te werken. Wordt de bespreekbaarheid van mentale gezondheid en veerkracht groter in deze populatie? Helpt dat om je eigen veerkracht te versterken (sociale steun binnen of buiten podiumkunstenpopulatie)?

# data[].attributes.body
De risicofactoren waarmee kunstenaars geconfronteerd worden, nemen alleen maar toe dus het is alleen maar relevanter geworden. In die zin kan het denk ik geen kwaad om naar de beleving van de corona-crisis te polsen om te bekijken hoe het programma dat ontwikkelt zal worden hierop kan inspelen. Het grote probleem blijft de aanhoudende onzekerheid waar men op geen enkel niveau van weet wanneer dit zal eindigen.

# data[].attributes.body
Ondanks de moeilijkheden zijn jullie er als team in geslaagd om toch heel wat bijzonder nuttig en relevant werk te verrichten.
Proficiat daarvoor! Laat maar weten als er zaken zijn waarmee we kunnen bijdragen

# data[].attributes.body
In welke mate kan je met deze methodologie resultaten gaan veralgemenen, iets wat eigenlijk niet onmiddellijk de bedoeling is van kwalitatief onderzoek, en integreren in een algemeen preventieprogramma? Is enige kwantitatieve toets niet aangewezen waarbij je bijvoorbeeld kijkt of er empirisch echt een verband is tussen de variabelen waar je op wilt ingrijpen en de welzijnsuitkomsten (indien haalbaar/mogelijk natuurlijk)?

# data[].attributes.body
Ik denk persoonlijk dat de corona-crisis een grote impact zal hebben en kwetsbaarheden van kunstenaars nog meer in de verf zullen zetten. De huidige situatie hoeft dus niet per se een probleem te zijn, eerder een opportuniteit. Ik ben van mening dat jullie niet anders zullen kunnen dan dit te includeren in jullie onderzoek. Het onderstreept echter nog meer de nood aan interventies bij kwetsbare groepen. Misschien module toevoegen om impact van COVID 19 op leven kunstenaars in te schatten en dit verder mee te nemen on the side?

# data[].attributes.body
Voor betere coping en aanpak van probelemen is er sprake van bijkomende training. Mogelijk ook belangrijk om te identificeren van wie / vanuit welke welke organisaties deze trainingen moeten uitgaan volgende de deelnemers. Verwachten kunstenaars dit vanuit scholen/conservatoria, vanuit specifieke organisaties, vanuit de overheid...?

# data[].attributes.body
In welke maten wordt er rekening gehouden met de diversiteit binnen deze sector zodat men zeker langs alle hoeken verhalen en input krijgt.
Uiteindelijk wil je wel kunnen gaan generaliseren bij de ontwikkeling van een programma dat voor vele kan helpen. Hoe wordt dat aangepakt?

# data[].attributes.headline
Videodagboeken ( zoals al eerder aangehaald) 

# data[].attributes.subject
Videodagboeken ( zoals al eerder aangehaald) 

# data[].attributes.body
Docenten betrekken lijkt me zeker een goed idee want zo ga je meer studenten bereiken dan ze rechtstreeks te willen bereiken. Aangezien de docent-student relatie als belangrijk werd gezien, is het misschien ook een idee om daarop in te zetten? Naar analogie met coachopleidingen in de sport waarbij coaches worden opgeleid in coachgedrag om zowel effect te hebben op prestatie/ontwikkeling zonder het welzijn van atleten te beschadigen.

# data[].attributes.body
1. Julie hebben het nu vaak over coping dit betreft echter lange termijn strategieën voor het omgaan met negatieve situaties. Het zou een meerwaarde kunnen zijn ook het concept emotieregulatie te betrekken in jullie onderzoek gezien de relevantie ervan voor jullie studie
2. Zowel middelenmisbruik, depressie stoornis, burnout zijn allen in de kern problemen met emotieregulatie. -> er bestaat reeds een training (training emotionele competenties (TEC) van Mathias Berking) die ingezet werd als preventie en interventie tool bij politie-agenten (initieel) alsook in diverse klinische groepen -> blijft effectieve interventie en lijkt mij ook voor jullie interessant om eens te bekijken gezien de aangehaalde thema's
3. In literatuuroverzicht hebben julie het over persoonlijke factoren; misschien goed om een onderscheid te maken tussen risicofactoren (bv. perfectionisme) en uitkomsten (burnout/depressie) om duidelijk te maken dat de uitkomsten niet samenvallen met wie een persoon an sich is
4. Hieraan gerelateerd: target van interventie is dus beter de risicofactoren (bv; perfectionisme) en mechanismen (emotieregulatie) eerder dan de uitkomsten (psychische problemen)
5. MBCT, MSRT zijn evidence based interventies die zowel yoga als meditatie omvatten en waaruit jullie interessante info kunnen putten --> lijkt mij ook een goed interventie om in te zetten om verschillende pijnpunten aan te pakken (i.e., te aanvaarden) (denk aan fysiek verval, druk van hogeraf, machtsposities)
6. Het zelfde geldt voor Compassion focused therapy --> opnieuw raakt dit verschillende domeinen waaronder perfectionisme

# data[].attributes.body
Er bestaan meerdere Check in's aan de hand van vragenlijsten die je zou kunnen gebruiken om concrete vragen te stellen rond mentale weerbaarheid. Artiesten zouden elke dag zo een specifieke vraag kunnen beantwoorden om stil te staan bij hun weerbaarheid. Bv: Hoe zorg je op dit moment voor jezelf? Wanneer heb je het laatst gehuild en waarom?  Wat zorgt ervoor dat je uit je bed bent gekomen vanochtend, ...

# data[].attributes.body
Zonder twijfel bestaan er apps om specifiek voor wetenschappelijk onderzoek foto's of video's vast te leggen en er eventueel op een laagdrempelige manier gevoelens of bedenkingen bij te noteren etc. Misschien deze opties onderzoeken om de dataverzameling via dagboeken makkelijker te maken.

# data[].attributes.body
Preventie en interventies breed genoeg inzetten: sociale steun (vaste coach binnen opleidingen beschikbaar, peer support programma's, ...), rust en eigen grenzen bewaken (zowel van jezelf als kunstenaar als daarnaast, fysiek tot rust komen etc), inzetten op sterke passie en waarden (eigen definitief van succes) als op identiteitsontwikkeling (en ervaring van succes en falen, weerslag daarvan op eigen identiteit, veranderingen door grote life events)

# data[].attributes.body
Betrekken van alle stakeholders in dit verhaal. Docenten, studenten, organisaties (werkgevers), ...