# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przed Wami zestawienie kreatywnych technik malowania i stempelkowania dla dzieci przy użyciu najróżniejszych przedmiotów takij jak np. widelec, słomka, folia bąbelkowa i wiele, wiele innych. Przy okazji poniższego zestawienia znajdziecie również mnóstwo pomysłów na prace plastyczne dla dzieci.
Do poszczególnych postów przejdziecie klikając w zdjęcie :)

1. Stempelki ze słomki

Do tej techniki użyliśmy słomek papierowych. Są one dużo sztywniejsze i nieco grubsze od tych plastikowych. Można je powszechnie znaleźć w wielu sklepach, przeważnie mają piękne wzory i kolory. Pomysł na pracę to rybki z piankowych łapek.

2. Stempelki z gąbki

Technika, którą wykorzystaliśmy do zrobienia letniej pracy plastycznej - lemoniada.

3. Stemplowanie piłeczkami sensorycznymi

Technika będąca równocześnie ćwiczeniem sensorycznym dla dzieci, stymulując dotyk. Poniżej dwie propozycje prac plastycznych z naszego bloga.

a. Jesienne drzewo - praca plastyczna dla dzieci

b. Jabłonka - praca plastyczna dla dzieci

3. Odciski stóp, dłoni i palcy

Motyw dłoni, stóp i palcy można wykorzystać do wielu plastycznych dzieł. Taka twórczość jest równocześnie zabawą, która stymuluje dzieci sensorycznie. Warto jak najwięcej tego typu aktywności wplatać w codzienność naszych pociech.

a. Krokodyl - praca plastyczna

b. Japonki - praca plastyczna na lato

c. Kartki okolicznościowe z motywem serca z odcisków palcy

d. Lampion z motywem serca z odcisków palcy

e. Rodzina bałwanków - zimowa praca plastyczna z odcisków dłoni

4. Kropkowanie patyczkami kosmetycznymi

Technikę tą wykorzystaliśmy podczas tworzenia prac związanych z kulturą Aborygenów.

5. Stemplowanie śrubkami i innymi drobnymi narzędziami

Przy pomocy tej techniki robiłam z moimi chłopcami kartki z okazji dnia taty. Najpierw musieliśmy stworzyć same stempelki. Nasza kreatywność nie zna granic :)

6. Stemple z warzyw i owoców

a. Koszulka w arbuzy DIY

Świetny pomysł i wykonanie, który pokazała Hania na wspaniałym blogu: HAART, którego nie wiem jakim cudem jeszcze nie prezentowałam u nas. Jeżeli nie znacie, koniecznie zajrzyjcie :) Arbuzy powstały ze stempelków z ziemniaków.

b. Pingwinki ze stempelków z ziemniaka i odcisków palcy

c. Kartki „Thank You" z motywem jabłka

Praca, do której wykorzystane zostały stempelki z połówek jabłka. Pomysł mamy artystki z bloga: Mama is dreaming, który mieliście już okazję wcześniej poznać w naszych comiesięcznych zestawieniach ciekawych propozycji zabaw.

d. Stemplowanie łupiną od arbuza - tęczą

7. Stemplowanie pokrywkami od słoików

Kreatywna zabawa dla najmłodszych, najlepiej na dużym formacie :)

8. Stemplowanie korkiem po winie

Jest to doskonała technika, aby stworzyć jesienne drzewo pełne kolorowych liści.

9. Stemplowanie ołowkiem z gumką

Dzięki tej technice można wykonać kartkę okolicznościową.

10. Stemplowanie rolką po papierze toaletowym

Dzięki tej technice można stworzyć piękny papier do pakowania prezentów.

11. Stemplowanie widelcem

Pomysł na kreatywną twórczość dla najmłodszych :)

12. Malowanie spinaczem i pomponami

Idealna technika trenująca sprawność rączek dzieci. Nasz pomysł pracy plastycznej to wielkanocne pisanki.

13. Stemplowanie klockami Duplo

Propozycję tej zabawy znajdziecie na jednym z moich ulubionych, kreatywnych blogów - Figlujemy.

14. Malowanie folią bąbelkową

Piękne przykłady prac (ul i łąka) wykonanych przy pomocy folii bąbelkowej można znaleźć na blogu Być matką.

15. Stemplowanie foremkami do ciasteczek

a. Jesienny kolaż

b. Literki

16. Stemple DIY z plastikowych nakrętek

Na koniec polecam Wam zrobienie własnego zestawu stempelkowego z dowolnie dobranymi motywami według upodobania waszych dzieci :)

Jeżeli chcesz udpostępnić ten pomysł na Pinterest, Google+ lub Stylowi.pl, polecam poniższe zdjęcia :)

# data[].attributes.attachment_link.title
Ponad 25 pomysłów na zabawy stempelkowe i prace plastyczne dla dzieci - Dzieciaki w domu

# data[].attributes.attachment_link.description
Przed Wami zestawienie kreatywnych technik malowania i stempelkowania dla dzieci przy użyciu najróżniejszych przedmiotów takij jak np. widelec, słomka, folia bąbelkowa i wiele, wiele innych. Przy okazji poniższego zestawienia znajdziecie również mnóstwo pomysłów na prace plastyczne dla dzieci. Do poszczególnych postów przejdziecie klikając w zdjęcie :) 1.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Malowanie paluszkami to nr 1 w naszym domu. Natalka kiedyś bała się nawet umoczyć paluszka w kolorowej farbie, a teraz gdy zobaczyła jakie to fajne - najchętniej nie robiłaby nic innego. Wiem, że taka zabaw to mnóstwo pracy, nie tylko dla niej ale i dla mnie. Zawsze biegam ze ściereczkami i gazetami, żeby uchronić przed pomalowaniem wszystko poza kartką papieru. Napocę się przy tym strasznie, nabiegam i na denerwuje. Ale i tak malowanie paluszkami to także mnóstwo zabawy i śmiechu. A z tego za nic w świecie nie umiałabym zrezygnować. I dlatego też dość często sięgamy po farbki do malowania palcami. I choć Natalka ma mnóstwo pomysłów i jej prace są naprawdę fajne i ciekawe to lubię także zaopatrywać się w różnego rodzaju książki z pomysłami. Inspiracji nigdy dość ;)

Już kilka razy polecałam Wam tego typu publikacje. Nie zaszkodzi zatem pokazać Wam kolejnej. Tym razem książka nosi tytuł "Kleksy" i znajdziemy w niej naprawdę sporą ilość pomysłów do malowania paluszkami. Całość podzielona jest na kilka rozdziałów. Pierwszy to takie wprowadzenie. Tutaj autor pokazuje naszemu brzdącowi jak można malować. Czyli różne metody nanoszenia farby: kropki, kółka, kreski, kształty, linie, a także odbicia całych dłoni. Dowiemy się tu także jak należy mieszać farby by uzyskać kolory, których nie posiadamy w naszym zestawie. To naprawdę bardzo pomocny rozdział. Ja nie zawsze pamiętam jak to idzie. Często niestety chcąc uzyskać brąz mam fiolet itp. Tak więc cieszę się, że w dostępnych ostatnio publikacjach zawsze jest taka podpowiedź.

Ale to tylko pierwszy rozdział. Czas przejść do kolejnych, w których znajdziemy pomysły do malowania. Pierwszy z nich nosi nazwę "na łące", a w znajdziemy w nim instrukcję jak namalować chmurkę i słoneczko, motylki oraz kwiaty. Kolejny "w domu" omawia sposób wykonania myszki, kotka i pieska. "W zagrodzie" są instrukcje malowania owcy, kury, pisklaka i koguta. "W lesie" znajdziemy drzewo, grzybka, jeża, zająca i sowę. Dalej jest rozdział "w wodzie i nad wodą" gdzie pojawiły się takie postacie jak kaczka, ryba i mała rybka, ważka i żaba. A na końcu jest dział "w Afryce", w którym czeka na nas struś, lew, słoń i krokodyl.

Jak widzicie przykładów nie ma tu jakoś strasznie dużo. Poza tym pomysły te są dość podstawowe powiedziałabym. Takie najbardziej znane. Nie ma tu niczego takiego co by mnie zaskoczyło. To raczej jedne z najprostszych i najłatwiejszych prac, co sprawia, że książeczka ta z całą pewnością przeznaczona jest dla maluszków. Dla dzieciaczków, które dopiero rozpoczynają zabawę z farbkami do malowania palcami i są na etapie poznawania jak można je wykorzystać. Instrukcje są proste, czytelne i ładnie zaprezentowane. Tak więc każdy maluszek bez kłopotu załapie o co w tym wszystkim chodzi i możliwe, że większość prac wykona bez naszej pomocy!

My już minęłyśmy ten etap, w którym Natalka uczy się jak malować rączkami. Moja małą dziewczynka uwielbia smarować rączki farbą i kombinować co też z danego śladu można wyczarować. Tak więc pomysły zawarte w tej publikacji już niczego jej nie nauczą. Nie ma tu także, żadnej inspiracji, niczego innego od tego co już znamy. Podczas naszej zabawy powstawało już mnóstwo drzew, piesków i kotków. Safari także jest nam już doskonale znane. I zdecydowaną większość tych prac moja Natalka mogłaby wykonać z zamkniętymi oczami. Nie oznacza to jednak, że książka ta jest zła. Wręcz przeciwnie. Myślę, że jest śliczna i pomysłowa. I jeśli dotąd nie mieliście do czynienia z tego typu publikacjami będziecie zadowoleni. Pomysły w niej zawarte idealnie nadają się dla początkującego paluszkowego malarza. Jestem tego pewna.

Na pewno ogromną zaletą tej publikacji jest fakt, że ma ona duży format. Dzięki temu pomysły opisane wewnątrz są duże i wyraźne. Kartki wewnątrz są grube, a książka nie zamyka się podczas zabawy. Podoba mi się także to, że kolory wewnątrz są wyraziste i soczyste. Bardzo ładnie to wygląda, a taka barwna praca jeszcze bardziej zachęca malucha do działania. Nie ma tu zbyt wiele tekstu, bo tak naprawdę nie jest on tu wcale potrzebny. Poszczególne kroki, jak wykonać konkretny rysunek są pokazane na obrazkach. Tak więc znajdziemy wewnątrz jedynie kilka słów o tym co w danym momencie będziemy przygotowywać, nazwy kolorów, jakie wykorzystujemy do pracy oraz niekiedy różnego rodzaju ciekawostki ich dotyczące.

Psy prawdopodobnie pochodzą od wilków oswojonych bardzo dawno temu. Już w epoce kamienia ludzie trzymali psy, aby pomagały im w polowaniach, pilnowały bydła i zagrody.

Ogólnie książeczka ta bardzo mi się podoba. Ma grubą laminowaną okładkę i piękną szatę graficzną. Jest ciekawa i wesoła. Myślę, że każdy maluch, który dopiero zaczyna przygodę z farbkami do malowania paluszkami będzie nią zachwycony. U nas Natalka zna już te wszystkie pomysły a i tak z przyjemnością stale po nią sięga. Nie podczas zabawy. Ot tak, żeby pooglądać. Podoba jej się, a to chyba najlepszy dowód na to, że lektura ta jest naprawdę śliczna. Tak więc jeśli Wasz brzdąc zamierza po raz pierwszy pobawić się w ten sposób - ta książeczka będzie dla Was idealna. Polecam :)

# data[].attributes.attachment_link.description
Malowanie paluszkami to nr 1 w naszym domu. Natalka kiedyś bała się nawet umoczyć paluszka w kolorowej farbie, a teraz gdy zobaczyła jakie to fajne - najchętniej nie robiłaby nic innego. Wiem, że taka zabaw to mnóstwo pracy, nie tylko dla niej ale i dla mnie.

# data[].attributes.body
(płatny)

# data[].attributes.attachment_link.title
Wesołe rączki (scenariusz zajęć dla czterolatków) - Scenariusze zajęć i artykuły - Miesięcznik - BLIŻEJ PRZEDSZKOLA

# data[].attributes.attachment_link.description
To niezbędne w pracy każdego nauczyciela teksty publikowane na łamach miesięcznika BLIŻEJ PRZEDSZKOLA.

# data[].attributes.headline
Metody malowania dziesięcioma palcami wg R. F. Show.

# data[].attributes.subject
Metody malowania dziesięcioma palcami wg R. F. Show.

# data[].attributes.attachment_link.title
Profesor.pl - publikacje nauczycieli, awans zawodowy, scenariusze lekcji, wypracowania, testy, konspekty, korepetycje, matura, nauczyciele

# data[].attributes.attachment_link.description
Profesor.pl - serwis edukacyjny dla uczniów i nauczycieli. W serwisie m.in.: katalog, baza korepetycji, ćwiczenia, testy, egzamin, matura, wypracowania, forum, konspekty, scenariusze. Serwisy: nauczyciel, język angielski, język niemiecki, język polski, korepetycje, biologia, fizyka, chemia, podręczniki.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Recenzje książek z każdej półki - MoznaPrzeczytac.pl

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W mojej pracy niejednokrotnie wykonuję z dziećmi różne prace plastyczne. Przekopuję Internet i książki w poszukiwaniu inspiracji, a ponieważ nie jestem osobą szczególnie uzdolnioną artystycznie ważne jest dla mnie, aby etapy pracy były opisane w taki sposób, by dzieci nie rzucały swoim dziełem o ścianę zarzekając się, że nic więcej ze mną nie chcą robić.

Kiedy nadarzyła się okazja zrecenzowania książki Anny Horosin „ Maluję palcami. Jeż " skorzystałam z niej bez wahania. Książka przeznaczona jest dla przedszkolaków i uczniów pierwszych klas szkoły podstawowej. Możliwość malowania dłońmi zamiast tradycyjnymi pędzlami już niesie ze sobą gwarancję dobrej zabawy. Zasadniczo do tego, by coś stworzyć potrzebne są dłonie, książeczka, farby i ubranie, które można spokojnie zabrudzić.

Rozwijanie zdolności manualnych jest ważne od najmłodszych lat, zaangażowanie dzieci w ćwiczenia pomaga im uniknąć trudności w dalszych etapach edukacji związanych z pisaniem, wycinaniem, czy posługiwaniem się sztućcami. Wiadomo jednak, że dzieci nie będą siedziały i trenowały dłoni przez pół godziny każdego dnia. Zabawa, w którą angażują się razem z rodzicem jest okazją do spędzania razem czasu. „ Maluję palcami. Jeż " to książeczka, która daje taką możliwość przy jednoczesnym treningu zdolności manualnych.

W książce przedstawiono 10 pomysłów na malowanie dłońmi zwierzątek i elementów przyrody. Każdy pomysł na ilustrację opatrzony jest szczegółową instrukcją wykonania. Obrazki pomagają dzieciom właściwie pomalować dłoń, a opis ułatwia dorosłym instruowanie dziecka krok po kroku. Ponadto połowa książki to gotowe podkłady. Jeżeli chcemy zrobić obrazek łabędzia, to mamy do wykorzystania tło specjalnie dla niego przygotowane, które można wyciąć i ku wielkiej radości dziecka oprawić w ramkę i wręczyć w prezencie najbliższym.

Atutem książeczki jest przepis na farby. Na jednym ze szkoleń poznałam metodę malowania dłońmi, na której wychwalano zalety takich farb. Nie wierzyłam, póki sama nie spróbowałam. Instrukcja przygotowania farb opisana w „ Maluję palcami. Jeż " jest niezwykle prosta. Farb jest dużo, pachną mydłem i można je zrobić razem z dziećmi co już samo w sobie jest niezłą frajdą.

Książka nie jest obszerna. Zawiera zaledwie dziesięć pomysłów, których realizacja jest prosta i nie trwa długo. Dla kogoś, kto ma dwie lewe ręce do plastyki będzie cennym skarbem, ponieważ dzieci wciągnięte w tego rodzaju malunki same zaczną podsuwać pomysły co więcej stworzyć. Jeśli nie, można sięgnąć po kolejną książeczkę „ Maluję palcami. Kotek ", w której znajdziemy więcej inspiracji. Ponadto tylna okładka to tak naprawdę zestaw sześciu pacynek, które po wycięciu można nałożyć na palce i wykorzystać do dalszej zabawy. Tak więc książka warta kilka złotych jest w stanie zapewnić kreatywne spędzanie czasu z dziećmi, które szybko się nie znudzi.

Poza zabawą plastyczną książka posiada walory edukacyjne. Dzieci uczą się pojęć związanych z częściami dłoni, rozwijają kreatywność, poznają sposoby wykorzystania najprostszych rzeczy do tego, by dobrze się bawić. Warto, by „ Maluję palcami. Jeż " trafiło w ręce specjalistów pracujących z dziećmi np. pedagogów, czy psychologów, jako ćwiczenie prowadzące do regulowania siły nacisku, a przez to napięć, z którymi dziecko próbuje sobie radzić.

Z pewnością nie raz wykorzystam tę książkę w pracy, ponieważ rozwija ona kreatywność i zachęca do eksperymentowania. Ponadto przekroczenie pewnych ograniczeń związanych ze schematami myślenia, że farbami można malować tylko przy pomocy pędzla, może być ciekawym doświadczeniem dla dzieci w różnym wieku. Ważne jest to, że prace są naprawdę łatwe w wykonaniu, co da każdemu bez względu na poziom jego umiejętności poczucie satysfakcji i zadowolenie z sukcesu.

# data[].attributes.attachment_link.title
Maluję palcami. Jeż - Anna Horosin | Recenzje książek z każdej półki - MoznaPrzeczytac.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Książka przeznaczona jest dla przedszkolaków i uczniów pierwszych klas szkoły podstawowej. Możliwość malowania dłońmi zamiast tradycyjnymi pędzlami już niesie ze sobą gwarancję dobrej zabawy. Zasadniczo do tego, by coś stworzyć potrzebne są dłonie, książeczka, farby i ubranie, które można spokojnie zabrudzić.

# data[].attributes.headline
Tu znajdziesz Przepis na własną farbę do malowania

# data[].attributes.subject
Tu znajdziesz Przepis na własną farbę do malowania

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Malowanie palcami

Po ciężkich trudach udało mi się przekonać córeczkę do brudzenia rączek. Jest to nasze wspólne zwycięstwo co bardzo mnie cieszy. Malowanie palcami na stałe weszło do naszego harmonogramu zabaw. Marysia z wielkim entuzjazmem reaguje na farby. Jeszcze nie tak dawno trzeba było wycierać jej rączki po każdym zabrudzeniu. Brudne zabawy mają działanie terapeutyczne, rozluźniają mięśnie, pobudzają wyobraźnię, dlatego tak bardzo zależało mi aby i moje dziecko nie bało się brudzić. Kontakt z lepką, ciepłą, przyjemną w dotyku mazią powoduje, że Marysia całkowicie poddaje się zabawie, ze skupieniem brudzi nie tylko paluszki ale wszystko co przyjdzie jej do głowy. Cieszy mnie fakt, że Mania potrafi się rozluźnić i w końcu wybrudzić jak przystało na dwulatkę.

Terapia R.F. Show

O tej metodzie dowiedziałam się przez przypadek, szukając w internecie farbek do malowania paluszkami. Wgłębiłam się w temat. Autorka zauważyła iż malowanie palcami uwalnia od zahamowań, pomaga pokonać lęk różnego pochodzenia, pobudza ekspresję plastyczną, wzmacnia ręce i paluszki a przede wszystkim wzmacnia wiarę we własne siły! Dziecko dodatkowo poznaje proces mieszania i powstawania kolorów. Metoda ta spełnia również funkcje diagnostyczne, polega ona na obserwacji dzieci podczas malowania palcami i wyciąganiu wniosków z tej obserwacji. Jest to zadanie pedagogów lub opiekunów, bardzo często jest ona stosowana w przedszkolach czy na zorganizowanych zajęciach plastycznych dla dzieci.

Przygotowanie do malowania palcami

Przede wszystkim jest nam potrzebna farba przeznaczona do malowania palcami. Ważne jest aby pojemniki farbek były na tyle duże aby dziecko mogło zanurzyć w nich całą dłoń. Najlepiej zaopatrzyć się w kilka kolorów, aby maluch miał możliwość wyboru. Dziecko powinno mieć ubranko, które nie będzie krępowało jego ruchów i które będzie mogło zabrudzić. Na blacie stołu rozkładamy następnie duży arkusz papieru albo zmywalną ceratę. U nas wygląda to tak, że Marysia zasiada przy stole jadalnianym w swoim krzesełku, na stole układam grube kartony zazwyczaj z pudełek po butach. Zwykła kartka z bloku szybko przecieka, dlatego u nas się nie sprawdza. Ubieram córeczce fartuszek, wiązany na pleckach, po wszystkim wrzucam go do pralki, farbki spiorą się bez problemów.

Przepis na własną farbę do malowania

Farbę do malowania palcami można przygotować również samemu na podstawie poniższego przepisu:
Rozgotowujemy mydło lub płatki mydlane. Po ostudzeniu i otrzymaniu galaretki dosypujemy mąkę (ew. trochę mąki
ziemniaczanej). Tak otrzymaną masę zabarwiamy farbami. Chcąc uzyskać gładką masę dodajemy oleju lub gliceryny.

My natomiast korzystamy z farbek Melissa&Doug. Zestaw składa się z 4 pojemników - po 100 ml każdy - w kolorach: czerwonym, zielonym, żółtym i niebieskim. Farbki można nakładać palcami ale również i pędzlem. Dzięki swojej konsystencji pozwalają na tworzenie trójwymiarowych obrazków. Po wyschnięciu nie tracą utworzonego kształtu. Można ich używać na wszystkich powierzchniach za wyjątkiem tkanin. Mają bardzo przyjemną, aksamitną konsystencję. Bardziej przypominają żel niż farbę. Farby zostały przebadane i atestowane pod kątem użytkowania przez dzieci. Są bardzo łatwo zmywalne ze skóry dziecka - wystarczy ciepła woda i mydło.

Zasady malowania

Dziecku powinno się wybrać temat pracy. Na przykład: "dzisiaj malujemy zwierzątka". Zwierzątka Marysi póki co w żadnym stopniu nie przypominają znanych mi gatunków, ale przecież to prawdziwa artystka, jej dzieła są niestandardowe a formy bardzo eksperymentalne. W trakcie malowania nie oceniam jej i nie poprawiam, tworzy po prostu po swojemu swoją wizję obrazka. Nie sugeruję też kolorów, pozwalam jej je mieszać. Dziecko powinno tworzyć zgodnie ze swoimi wewnętrznymi odczuciami. Zaznaczam, że nie jestem pedagogiem i u nas jest to świetna forma zabawy z której staram się wyciągać własne wnioski.

Obserwacja i spostrzeżenia

Na tym etapie wiem, które kolory Marysia lubi bardziej, a które mniej. Wiem którą rączką maluje częściej i bardziej dokładnie. Tata jest mańkutem, przypuszczałam że i Mania może nim zostać. Jeżeli chodzi o rysowanie i malowanie, chętniej używa prawej rączki, a podczas posiłków używała obydwu rączek tak samo sprawnie. Obecnie częściej jednak je prawą ręką. Najbardziej cieszę się z faktu, że moje dziecko chętnie się brudzi, nie boi się zanurzyć całej rączki w pojemniku z farbą, próbuje stworzyć coś swojego, oryginalnego a przy tym wszystkim świetnie się bawi. Daję Maryjce całkowitą swobodę podczas malowania, fakt faktem mam potem co sprzątać, ale nie jest to dla mnie żaden problem. Nawet sprzątanie można przecież obrócić w zabawę dlatego zachęcam Marysię by robić to razem. Marysia potrafi słuchać, i gdy tak pomaga i wyrzuca zabrudzone serwetki do kosza zastanawiam się, kiedy nam tak urosła...

Dlatego kochani celebrujmy każdą chwilę z naszymi maluchami bo one mniejsze już nie będą, a to co wyniosą z dzieciństwa zostanie w ich pamięci i z pewnością sięgną po te wspomnienia w dorosłym życiu... czyż nie tak?

Farby do malowania palcami - Melissa&Doug

Komentarze

komentarze

# data[].attributes.attachment_link.title
Malowanie palcami - pomysł na brudną zabawę

# data[].attributes.attachment_link.description
Po ciężkich trudach udało mi się przekonać córeczkę do brudzenia rączek. Jest to nasze wspólne zwycięstwo co bardzo mnie cieszy. Malowanie palcami na stałe weszło do naszego harmonogramu zabaw. Marysia z wielkim entuzjazmem reaguje na farby. Jeszcze nie tak dawno trzeba było wycierać jej rączki po każdym zabrudzeniu.

# data[].attributes.attachment_link.title
Malowanie rączkami, nóżkami i paluszkami zabawa dla dzieci | Hand paint, foot paint, finger paint

# data[].attributes.attachment_link.description
Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

# data[].attributes.body
Techniki/materiały i jak się do tego zabrać

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Malowanie palcami z dzieckiem to, zaraz obok wspólnego rysowania, moja ulubiona forma artystycznej aktywności. O kredkach, pisakach i rysunkowych początkach pisałam wyjątkowo obszernie TUTAJ. Dziś bierzemy na tapetę farby do malowania palcami i nasze doświadczenia zebrane wciągu ostatniego półrocza.

Kiedy zacząć malować z dzieckiem?

A ja przewrotnie zapytam, czy przypadkiem już dawno nie zaczęliście, tylko nie zdajecie sobie z tego sprawy? Sytuacją do tego analogiczną są pierwsze samodzielne próby z jedzeniem w roli głównej. Zawartość miseczki rozsmarowana na tacce krzesełka do karmienia, ubraniu i całym artyście to nic innego jak malowanie palcami w wykonaniu niemowlaka. Rodzic na ten widok może opadać z sił, warto jednak uzmysłowić sobie, że maluch poznaje w ten sposób konsystencje, smak, dostrzega ślad, który zostawia jedzenie, uruchamia procesy poznawcze i stymuluje zmysły. Mówiąc wprost - uczy się otaczającego go świata i co najważniejsze, robi to samodzielnie.

Niektóre mamy potrafią nawet mieszać te dwie czynności i serwują małemu odkrywcy jadalne farby. Trochę przy tym zachodu, ale za to ile radości i nauki przez zabawę. Możemy też poczekać, aż dziecię wyrośnie z odruchu pakowania wszystkiego do buzi na „dzień dobry" (swoją drogą to bardzo ważna metoda poznawcza) i wtedy rozpocząć przygodę z malowaniem przy użyciu farb do tego przeznaczonych.

Ja właśnie tak zrobiłam, a odpowiedni moment nadarzył się, gdy dziecię skończyło 18 miesięcy. Pół roku temu pierwszy raz wyciągnęłam farby z szafy, a o doświadczeniach z tamtego okresu przeczytacie TUTAJ. To już historia, bo malowanie palcami w wykonaniu półtorarocznego malucha wygląda zupełnie inaczej niż w przypadku dwulatka a i to na pewno różni się znacznie od tego, co zaobserwujemy u trzylatka i starszego przedszkolaka.

Malowanie palcami

to fantastyczna zabawa pełna spontanicznych reakcji, ekspresji twórczej i nowych doświadczeń. Z jednej strony, to bezcelowe oddanie się przyjemności obcowania z farbą i papierem, czyli z nastawieniem na przeżywanie a nie na efekty końcowe. Z drugiej, bardzo angażująca forma zajęć plastycznych, z których dziecko czerpie szereg korzyści dla rozwoju ruchowego, intelektualnego i emocjonalnego.

Dla mnie to dodatkowo doskonałe pole do obserwacji, bo z tą moją artystyczną aktywnością, o której pisałam na wstępie to coraz mniej aktualne. Od niedawna brak matczynej ingerencji i obserwacja poczynań małego artysty z dystansu, jest wysoce pożądana i co najważniejsze, nie wynika z mojej inicjatywy. Mówiąc wprost - ty się, matko, do tego nie mieszaj, tylko patrz i ucz się ;)

Posłusznie stosuję się do zaleceń i coraz częściej obserwuję zajście z pozycji specjalistki ds. nakładania farb, nie mogąc się napatrzeć na postępy, jakie poczynił mój dwulatek przez te ostatnie miesiące. Nabrał odwagi twórczej i pewności siebie, przejął inicjatywę i samodzielnie kieruje zajęciami, a po początkowym lęku przed brudzeniem nie pozostał nawet ślad, choć z perspektywy ja-tu-tylko-sprzątam wręcz przeciwnie ;) . Do tego potrafi dłużej skupić się na pracy plastycznej, wykazuje też więcej cierpliwości, co ma bezpośrednie przełożenie na długość trwania zajęć.

Czy to, że malujemy systematycznie od pół roku ma w tym kluczowe znaczenie? Niekoniecznie. Myślę, że idzie to w parze z naturalnym procesem dorastania, przy czym edukacja artystyczna bardzo ten proces wspiera.

Przeprowadzając zajęcia jednorazowo lub pierwszy raz, nigdy nie możemy być pewni, czego się tak do końca spodziewać. Może to być fajna zabawa, pole do eksperymentów i nowych doświadczeń lub „totalna klapa". To ostatnie tylko w naszym mniemaniu, bo od samego początku mieliśmy na ten temat mylne wyobrażenie.

Jak zorganizować zajęcia z malowania palcami?

Sama organizacja nie przysparza właściwie większych trudności. Dla niektórych dużo trudniejszą kwestią będzie osiągnięcie wewnętrznego spokoju i zaakceptowanie tego, co zaraz może (choć wcale nie musi) się wydarzyć. Jeżeli obawa przed chaosem i zabrudzeniem jest dla nas czymś nie do przeskoczenia to dopóki nie zmienimy podejścia, radzę sobie odpuścić. Poważnie. Nic na siłę.

Jeszcze w przypadku mniej mobilnego dziecka (np. roczniaka) możemy posiłkować się folią malarską (sama tak właśnie robiłam), jednak w przypadku starszego lub bardziej energicznego dziecka nawet ona niczego nie gwarantuje. Bieganie za umorusanym malcem ze szmatą w dłoni i strofowanie go, że zabrudził podłogę, ścianę i obicie kanapy, przyniesie więcej szkody niż pożytku. Dziecko w takiej sytuacji czuje się jak zrobione w balona, gdzie chwilę po napompowaniu czystą radością spuszczono z niego powietrze. Z drugiej strony, nasze dobre samopoczucie też nie powinno być spychane na dalszy plan. To już lepiej zostańmy przy kredkach i innych mniej inwazyjnych technikach lub poczekajmy na cieplejsze dni i zorganizujmy takie zajęcia na świeżym powietrzu.

Dezaprobata, krytyka, pouczanie oraz nadmierne sterowanie dzieckiem w tracie trwania jakichkolwiek zajęć plastycznych, czy to z obawy przed brudzeniem czy niezrozumieniem wizji artysty, to najkrótsza droga do zniechęcenia dziecka do dalszej działalności twórczej.

Przyjmijmy jednak, że dla dobra naszych dzieci i możliwości obserwowania „radości wcielonej" jesteśmy na tyle zdeterminowani, że zabezpieczyliśmy folią całe mieszkanie, oswoiliśmy się z perspektywą przemalowania salonu lub nigdy nie mieliśmy z tym problemu ;) Co w takiej sytuacji będzie nam niezbędne?

Farby do malowania palcami

Nietoksyczne, specjalnie do tego celu przeznaczone lub własnoręcznie zrobione. Poniżej prezentuję farby, których sami używaliśmy oraz jedne nietestowane, które zwróciły moją uwagę.

1. Farby do malowania palcami JOVI

Wspominałam Wam o tej hiszpańskiej marce przy okazji kredek i pisaków. Cenię ją za to, że producent na pierwszym miejscu stawia bezpieczeństwo dziecka. Stosunek jakości produktów do ceny też ma niemałe znaczenie. To był mój pierwszy zakup i co zabawniejsze - kupiłam je w ramach wyprawki będąc jeszcze w ciąży ;)

Farby mają ciekawą galaretowatą konsystencje. Podobno na początek poleca się bardziej takie aniżeli lejące. Myślę, że to raczej preferencje malucha odgrywają kluczową rolę, ale tak czy inaczej to bardzo dobry wybór z okazji pierwszego malowania. Zwłaszcza, że są łatwo spieralne z ubranek i zmywalne z rączek.

Możemy je kupić w dwóch pojemnościach na paluszkami.pl: 35 ml (5 kolorów) za 11 zł → KLIK 125 ml (6 kolorów) za 34 zł → KLIK

2. Farby do malowania palcami CRAYOLA

To był nasz kolejny zakup (po wypaćkaniu 2 opakowań Jovi). Chciałam spróbować farb lejących, czyli takich, które można dozować do mniejszych pojemników. Przy okazji przekonałam się, że syn takie właśnie woli. Ich płynna konsystencja oraz pojemność - 147 ml - sprawiają, że starczają na dłużej. Liczyłam na to, że będą lepiej kryjące i będą miały bardziej intensywne barwy, a są raczej transparentne. Z drugiej strony, dzięki temu łatwiej usuwa się je z rączek i ubrania.

Do kupienia na kreatywnedziecko.eu (147 ml - 4 kolory) za 36 zł → KLIK

3. Farby do malowania palcami SES ECO

Myślę, że to propozycja warta uwagi, jeżeli nasze dziecko ma skłonność do alergii. Sama ich nie testowałam, ale zwróciły moją uwagę, bo producent zapewnia, że nie uczulają i w 90% składają się z naturalnych składników. Nie wiem czy to przypadkiem nie chwyt zwany „ECO", bo jednak konserwanty we wszystkich farbkach dla dzieci oscylują raczej w okolicy jednego procenta, niemniej jednak te podobno zwyciężyły w rankingu niemieckiego magazynu konsumenckiego „Oko-test" pokonując 13 innych farb. A wyprodukowano je w Holandii, co ostatecznie przekonało mnie, aby Wam je pokazać.

Do kupienie na kreatywnedziecko.eu (110 ml - 4 kolory) za 38 zł → KLIK

4. Farby do malowania palcami Primo 750 ml

Dla mnie ten zakup to strzał w 10. Wiedziałam, że w pewnym momencie będziemy musieli przerzucić się na jeszcze większe pojemności i obecnie propozycje 1-3 nie mają już dla nas racji bytu. Kupiłam tylko 3 podstawowe kolory, bo chcę aby dziecko samo mieszało farby podczas malowania, ale też samodzielnie je mieszam i przelewam do mniejszych pojemników. Są to farby włoskiego producenta, o lejącej konsystencji i intensywnych barwach, gruba warstwa farby nie pęka przy wysychaniu. Bardzo łatwo zmywają się z rączek, jednak gorzej spieralne z ubrań w porównaniu w poprzednimi farbami. Mocno poplamione miejsca nacieram mydłem odplamiającym przed włożeniem do pralki.

Do kupienia na paluszkami.pl (750ml - 1 kolor) za 18 zł → KLIK dostępne również w litrowych pojemnikach, a także dużo mniejszych opakowaniach, które można zakupić „na próbę".

Oprócz farb do malowania palcami potrzebujemy:

1. Duży arkusz lub rolkę papieru. O tym, gdzie takie dostaniecie pisałam we wspomnianym tekście o kredkach - TUTAJ. Możemy wykorzystać także szary papier pakowy - dostaniemy taki na poczcie lub w papierniczym (czasem w markecie) albo karton odzyskany z otrzymanej przesyłki.

2. Taśmę klejącą zwykłą lub dwustronną aby przytwierdzić papier do podłoża. To ważne z uwagi na bezpieczeństwo małego dziecka jeżeli malujemy na podłodze, a także aby przesuwająca się kartka nie podsycała jego frustracji.

3. Dodatkowe akcesoria. Na początku są raczej zbędne. Zwłaszcza jeśli to pierwsze malowanie palcami. Z czasem do zabawy mogą dojść gąbki, stempelki, patyki itp. Sama dodaję je stopniowo w momencie, gdy widzę, że zainteresowanie dziecka słabnie i przydałby się jakiś zwrot akcji ;) Co do ubranek ochronnych byłabym ostrożna. Swoboda i zapewnienie maksymalnego komfortu w przypadku malucha to podstawa. Opadające rękawki, plątające się poły kaftanika to wszystko może przysparzać irytacji. Poza tym w malowaniu palcami właśnie o to chodzi, żeby się pobrudzić, dlatego krótki rękawek to u nas podstawa. Malowanie w samej pieluszce też zdarza nam się jeszcze praktykować ;)

Malowanie na podłodze kontra malowanie przy stoliku

To fascynujące, że te dwie sytuacje mogą wyglądać zupełnie inaczej i to w przypadku jednego i tego samego dziecka. U nas to jak dwa przeciwstawne żywioły.

Malowanie palcami przy dziecięcym stoliku w wykonaniu mojego dziecka to stan pełnego skupienia, analizy i wyciągania wniosków, a ostatnio doszła do tego jeszcze własna inicjatywa twórcza. Przy okazji zajęć przeprowadzanych przy stoliku, dziecię wpadło na pomysł, aby pomalować palcami tekturowy parking, o którym kiedyś pisałam Wam na Facebooku. W takich sytuacjach podążam za nim, co ostatecznie często prowadzi nas do nowych odkryć. Sami zobaczcie.

Warto ustawić stolik w taki sposób, aby dziecko miało do niego swobodny dostęp z każdej strony.

Jak się okazało duże okno balkonowe to doskonałe pole do artystycznych uniesień. Nasze były już tak brudne, że ich pomalowanie okazało się być trafionym pomysłem ;)

Malowanie palcami na podłodze to zupełnie inna bajka. Już samo rozłożenie papieru przynosi wiele radości. To zajęcia nastawione na ekspresję, ruch i malowanie nie tylko palcami u rąk. Fantastyczna zabawa, masa wrażeń i doświadczeń, jeszcze więcej sprzątania i obowiązkowa kąpiel. Tylko dla entuzjastów i ludzi o mocnych nerwach ;)

Pierwsze malowanie palcami

Wbrew pozorom to właśnie pierwsze próby z farbą mogą być bardziej zachowawcze niż to co przyszło Wam tutaj oglądać. Pierwsze malowanie palcami zorganizowane pół roku temu, było wydarzeniem niemalże statycznym. Arkusz papieru na podłodze a na środku niego - artysta, który ostrożnie dotykał farby i ani myślał ruszać się z miejsca, ostatecznie wysmarowany od stóp do głów. Folia malarska rozłożona na wyrost była używana jeszcze parokrotnie. To może, ale wcale nie musi tak wyglądać. Każde dziecko jest inne i może zareagować zupełnie inaczej. Wiele zależy od jego wieku, temperamentu, tego czy do tej pory wykonywało inne prace plastyczne, a nawet od sposobu organizacji zajęć (podłoga lub stolik).

A co jeśli dziecko nie chce nawet spróbować? Na pewno nic na siłę. Warto się natomiast zastanowić, czy dotyczy to tylko malowania palcami, czy każdej formy zajęć plastycznych. Nieraz dostaję zapytania, czy należy się martwić tym, że dziecko nie chce wykonywać prac plastycznych (najczęściej dotyczy to przedszkolaków), jednak nie czuję się kompetentną, aby to oceniać. To bardzo indywidualna kwestia i za każdym razem dotyczy zupełnie innego dziecka. Jeżeli coś nas niepokoi warto zasięgnąć opinii w przedszkolu lub poradni. Przy czym myślę, że najważniejsze to nie popadać w paranoje, obserwować i trzeźwo oceniać sytuację. Czasem wystarczy pobrudzić się razem z dzieckiem, wspólnie coś stworzyć i dobrze się przy tym bawić, aby dziecko zaczęło chcieć.

Nie oczekujmy także, że te najmniejsze dzieci skupią się na malowaniu palcami na dłużej. Nasze pierwsze malowanie palcami trwało może z 15 minut teraz trwa minut ok. 40, ale równie dobrze mogłoby trwać minut kilka i nie należy tego traktować w kategorii wcześnie wspomnianej „klapy". W edukacji plastycznej bicie rekordów nie powinno mieć miejsca.

Brak presji, nastawienie na przeżywanie a nie na efekty końcowe, dobra niczym nieskrępowana zabawa, angażowanie dziecka w zajęcia z wykorzystaniem różnych technik plastycznych, do tego moje zaangażowanie we wspólne malowanie, rysowanie, lepienie i konturowanie już od najmłodszych lat jego życia. W tym wszystkim upatruję sposoby na bolączkę dzisiejszych czasów, w których dzieci przedwcześnie wyrastają z wrodzonej potrzeby kreacji i już w wieku przedszkolnym wyrokują, że malowanie/rysowanie jest nudne. Dlaczego to takie niepokojące? O tym mogliście już czytać TUTAJ.

Co wyniknie z tej naszej radosnej twórczości? Czas pokaże. Patrząc z perspektywy dziecka, które zaczęło tworzyć wspólnie z mamą 27 lat temu, jestem dobrej myśli. Zresztą jak zawsze ;)

# data[].attributes.attachment_link.title
Malowanie palcami. O farbach i bezstresowej organizacji - Mamarak

# data[].attributes.attachment_link.description
Malowanie palcami z dzieckiem to, zaraz obok wspólnego rysowania, moja ulubiona forma artystycznej aktywności. O kredkach, pisakach i rysunkowych początkach pisałam wyjątkowo obszernie TUTAJ. Dziś bierzemy na tapetę farby do malowania palcami i nasze doświadczenia zebrane wciągu ostatniego półrocza. A ja przewrotnie zapytam, czy przypadkiem już dawno nie zaczęliście, tylko nie zdajecie sobie z tego sprawy?