# data[].attributes.attachment_link.description
Dlaczego EDUmaMY?
Bo same jesteśmy mamami i nauczycielkami. Na kanale znajdziecie filmy, które mogą pomóc uczniom w nauce. Chcemy również wspierać rodziców i nauczycieli w ich zmaganiach z polską edukacją. Tych ostatnich, pragniemy również inspirować naszymi pomysłami.
Wartości EDUmaMY to: PASJA,…

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Autorka: Bogusława Malinowska-Rutkowska

Celem projektu jest rozpoznawanie dźwięków przyjaznych i nieprzyjaznych dla człowieka oraz zrozumienie wpływu hałasu na życie i rozwój człowieka. Dzieci badają dźwięki w swojej okolicy i samodzielnie budują instrumenty, za pomocą których urządzają koncert.

Autorka: Aleksandra Małodobra

Celem projektu jest zaprojektowanie i wykonanie przez uczniów ekologicznego mundurka szkolnego. Dzieci poznają sylwetkę, proporcje i wymiary własnego ciała, stosując proste działania matematyczne. Projekt zwieńcza pokaz szkolnej mody.

Autorka: Lidia Wilk

Celem projektu jest zapoznanie dzieci z potrawami regionalnymi, stworzenie szkolnej książki z przepisami kucharskimi i ugotowanie przez dzieci wybranej przez nie potrawy z ich regionie. Przy okazji dzieci uczą się stosowania przepisów, używania różnych miar, współpracy w grupie.

Autorki: Urszula Ptasińska, Ilona Szczęch

Celem projektu jest poznanie korzyści i skutków korzystania z różnorakich urządzeń domowych i ich bezpiecznego użytkowania. Uczniowie mają szansę prześledzenia zmian, jakie zachodzą w codziennym życiu poprzez rozwój konstrukcji urządzeń pomagających w pracach domowych.

Autorki: Jolanta Czereśniowska, Aleksandra Gołębiowska

Celem projektu jest uświadomienie uczniom skali problemu odpadów wokół nas i kształtowanie postaw sprzyjających środowisku naturalnemu. Podejmowane działania zmierzają do identyfikacji miejsc zaśmiecanych i usuwania z nich śmieci oraz zaangażowania w to mieszkańców wsi.

Autorka: Lidia Wilk

Celem projektu jest poznanie sposobów pomiaru czasu i służących do tego urządzeń oraz ich zastosowanie. Dzieci zastanawiają się nad upływem czasu - jego wpływem na ludzi, przyrodę, budynki i urządzenia. Wyobrażają sobie swoją miejscowość za sto lat i wykonują jej makietę w przyszłości.

Autor: Mariusz Zasadziński

Celem projektu jest kształtowanie pozytywnej postawy wobec zwierząt hodowlanych, poznanie gatunków zwierząt żyjących na polskiej wsi, ich zwyczajów i znaczenia, jakie mogą mieć dla człowieka.

Autorka: Aleksandra Małodobra

Celem projektu jest rozwijanie umiejętności rozumowania w sposób matematyczny oraz stosowania zasad i procesów matematycznych (mierzenie, skala) w życiu codziennym. Uczniowie poznają swoje wymiary, dowiadują się, jak dobrać odpowiednie do wzrostu ławki i krzesła, wykonują model klasy.

Autorki: Dorota Jochymczyk, Małgorzata Łuszczek, Ilona Szczęch

Celem projektu jest poznanie zasobów wodnych w najbliższej okolicy, zwrócenie uwagi na stałość zasobów wodnych na Ziemi, a także na potrzebę dbania o jakość i ilość wody.

Autorka: Lidia Wilk

Celem projektu jest pogłębianie wiedzy o drzewach, umiejętności ich obserwowania, mierzenia, badania ich użyteczności. Uczniowie uczą się rozpoznawać gatunki drzew w okolicy, prowadzą doświadczenia i pomiary, wykonują zdjęcia, przygotowują atlas drzew i przedstawienie na ten temat.

Autorka: Beata Kunc

Celem projektu jest uwrażliwienie dzieci na racjonalne i bezpieczne korzystanie z transportu we współczesnym świecie. Uczniowie poznają znaczenia koła dla różnych środków transportu, identyfikują różnorodne zastosowania transportu i uczą się racjonalne korzystać z publicznych środków transportu.

Autorka: Jolanta Czereśniowska

Celem projektu jest kształtowanie postaw sprzyjających środowisku i jego ochronie. Poprzez doświadczenia i obserwacje dzieci poznają właściwości powietrza, zbierają informacje na temat stanu środowiska przyrodniczego swojej miejscowości i wykonują grę planszową o treściach ekologicznych.

Autorki: Mariola Binek, Małgorzata Łuszczek

W projekcie uczniowie uświadamiają sobie znaczenie energii w życiu codziennym, przypominają sobie zasady bezpiecznego korzystania z urządzeń elektrycznych i określają sposoby oszczędzania energii. Przeprowadzają doświadczenia dotyczące energii, organizują stacje eksperymentalne i wystawę.

Autorzy: Andrzej Biderman, Mariusz Zasadziński

Celem projektu jest poznanie przez uczniów dzikich zwierząt żyjącychy w ich okolicy i zrozumienie głównych zasad rządzących naturą oraz wpływu nauki i technologii na świat przyrody. Dzieci budują modele domków, postacie zwierząt, tworzą mapę rozmieszczenia "domków" zwierząt w okolicy.

Autorzy: Hanna Kirchhof, Alicja Szarzyńska, Mariusz Zasadziński

Projekt rozwija zainteresowania geologiczne uczniów. Dzieci nabywają umiejętność rozpoznawania i nazywania skał w najbliższym otoczeniu i upowszechniają zebrane informacje o przeszłości Ziemi w środowisku szkolnym.

# data[].attributes.attachment_link.description
Scenariusze projektów edukacyjnych rozwijających kompetencje matematyczno-przyrodnicze uczniów klas 1-3 SP

# data[].attributes.attachment_link.title
Nowa książka Eline Snel: "Moja supermoc: uważność i spokój żabki"

# data[].attributes.attachment_link.title
Ogród w szkole I Webinar z Emilią Ochocką

# data[].attributes.attachment_link.title
#wiosnaedukacji webinar Oktawii Gorzeńskiej Eduzmieniacza z Wiesławą Mitulską

# data[].attributes.attachment_link.title
Webinar: Przedszkola leśne  [Wolna Edukacja]

# data[].attributes.attachment_link.title
Matematyka w kuchni - dobre praktyki w nauczaniu klas I-III

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Nie tylko z racji zawodu, jest to dla mnie niezwykle ważna sfera życia człowieka. Niestety, traktowana po macoszemu przez system edukacyjny. No bo jak to możliwe, że uczymy dziecko jak rozwiązać równanie z dwiema niewiadomymi, a nie uczymy jak radzić sobie w trudnymi uczuciami? Popatrzcie sami, tak na zdrowy rozsądek, ile razy w życiu Wam przydała się ta pierwsza, a ile razy ta druga umiejętność?

Ech, gdyby tak się dało chociaż kilkanaście minut dziennie poświęcać na edukację emocjonalną dziecka...

A może by tak przeprowadzić pewien eksperyment? I przez miesiąc znaleźć 15 minut codziennie na zadbanie o rozwój emocjonalno-społeczny dziecka.

Gdybym miała stworzyć taki plan idealny, nad czym warto w tym czasie popracować, zapewne umieściłabym w nim takie punkty:

rozpoznawanie i nazywanie swoich uczuć w konkretnych sytuacjach,

rozwijanie umiejętności panowania nad emocjami,

ćwiczenie podejmowania określonych czynności, które pomagają regulować emocje,

budowanie realnego poczucia własnej wartości dziecka,

motywowanie do współdziałania,

wdrażanie do samodzielności (nie wyręczanie dziecka z czynności, z którymi jest w stanie sobie poradzić, dawanie możliwości samodzielnej wypowiedzi, formułowanie pytań w taki sposób, by dziecko miało szansę samo na nie odpowiedzieć),

akceptowanie wszystkich uczuć dziecka,

aktywne, wspierające słuchanie dziecka,

stopniowe doskonalenie umiejętności przyswajania norm i zasad społecznych,

rozwijanie poczucia obowiązku i odpowiedzialności,

uwalnianie dziecka od grania narzuconych ról w domu i szkole,

wspieranie procesu budowania wzajemnych relacji między ludźmi - nauczenie dzielenia się, czekania, szanowania innych, przyjmowania odpowiedzialność za swoje zachowanie,

uwrażliwianie na kontakt wzrokowy i słuchowy, koncentrowanie uwagi na aktualnej sytuacji, na twarzy mówiącej osoby oraz umiejętność aktywnego słuchania i wykonywania poleceń,

wdrażanie nawyku kończenia działań przed rozpoczęciem następnych.

Całkiem tego sporo, ale spokojnie. To sytuacja idealna, do której chcemy dążyć. Zapewne też Wasze dzieci sporo z tych punktów realizują i nie ma potrzeby ich wdrażania.

Jak zacząć? Po pierwsze, i najważniejsze - pobyć z dzieckiem. Poopowiadać mu o swoim dniu, o przeżywanych emocjach (wszystkich, tych przyjemnych i nieprzyjemnych). Pamiętajcie, że dziecko uczy się przez modelowanie, czyli naśladowanie osoby istotnej dla niego. Jeśli sami nie pokażemy dziecku, że można regulować swoimi emocjami poprzez mówienie o ich odczuwaniu, to dziecku ciężko będzie na to wpaść samemu. Mam nadzieję, że wiecie co mam na myśli 🙂 O tym, że wszystkie uczucia są nam potrzebne i nie ma nic w nich złego, dopóki kontrolujemy sposób ich wyrażania, pisałam już w poście Pozytywne strony „negatywnych" emocji. Dlatego opowiedz swojemu maluchowi, że zdenerwowałeś się dzisiaj w pracy, bo ktoś zjadł Twój jogurt z lodówki, a Ty byłeś bardzo głodny i coraz bardziej zły. Opowiedz co zrobiłeś w tej sytuacji, jak sobie z nią poradziłeś. Pokaż, że akceptujesz wszystkie uczucia swoje i dziecka.

Jak się do tego przygotować? Proszę bardzo. Poniżej zamieszczam literaturę i pomoce, które mogą być przydatne. Warto podkreślić, że nie każda pozycja będzie równie dobrze sprawdzać się dla każdego z Was, jednak myślę, że warto wiedzieć o ich istnieniu.

Na początek może baza dla dorosłych.

Książki dla rodziców/nauczycieli, które polecam:

Faber A., Mazlish E.: Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły.
- absolutna „biblia" dla wszystkich rodziców i nauczycieli. Moim zdaniem powinna być dołączana do wyprawki dla noworodków 😉 Pozostałe książki autorek również zasługują na polecenie, ale oczywiście od czegoś trzeba zacząć.

Shanker S.: Self-Reg
- rzecz o radzeniu sobie z trudnymi sytuacjami, samoregulacji i zarządzaniem emocjami by pomóc dziecku powrócić do stanu zrównoważenia, który jest niezbędny do jego rozwoju.

Steinke-Kalembka J.: Dodaj mi skrzydeł! Jak rozwijać u dzieci motywację wewnętrzną
- książka, w której znajdziesz sporo o budowaniu wspierającej relacji i współdziałaniu jako kluczu do tego, by dziecku chciało się chcieć.

Nelsen J.: Pozytywna Dyscyplina
- pomoże lepiej zrozumieć trudne emocje (i zachowania) dziecka oraz da konkretne narzędzia, dzięki którym będziesz mógł dać mu wspracie w ich przeżywaniu.

Ale, w tym miejscu UWAGA!!! To, że nie przeczytałeś powyższych książek nie oznacza, że nie możesz pracować z dzieckiem nad rozwojem emocjonalno-społecznym!

Co dalej? Z jakich konkretnych pomocy można skorzystać?

Książki dla dzieci, które polecam:

Karty pracy, które polecam:

„Odkrywamy Emocje" - dzieci na kolejnych kartach pracy uczą się rozpoznawać i nazywać emocje, dostrzegać w jakich sytuacjach się pojawiają i mówić o nich wprost.

„Kim jestem? Co czuję? Czego potrzebuję?" - te karty pracy dają szansę przyjrzenia się sobie, swoim zasobom, emocjom i potrzebom.

„Mój dom i moja rodzina" - karty na temat rodziny, relacji, potrzeb i emocji, których doświadczamy w domu.

Kalendarz emocji „Jak się dzisiaj czuję?" - pomoże monitorować stan emocjonalny w konkretnym obszarze czasowym i da szansę osobie go wypełniającej sprawdzić, które emocje pojawiają się u niej często, które czasem a które naprawdę rzadko.

Gry planszowe, które polecam:

Co z tym wszystkim zrobić? Poczytaj z dzieckiem książeczki o emocjach, wypełnijcie razem karty pracy, pograjcie w gry uczące ich wyrażania (tak, to te powyżej). Możecie także sięgnąć po bajkę „W głowie się nie mieści" i różne wydawnictwa jej dotyczące. Pobawcie się w rysowanie swoich uczuć. Pokazujcie sobie nawzajem jakie macie miny kiedy odczuwacie różne emocje.

Pomysłów jest naprawdę mnóstwo. Zachęcam do dzielenia się także swoimi poniżej, w komentarzach 🙂

Bardzo jestem ciekawa rezultatów tego eksperymentu. Jestem pewna, że uda Wam się go zrealizować 🙂

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak stymulować rozwój emocjonalno - społeczny dziecka? Eksperyment!

# data[].attributes.attachment_link.description
Nie tylko z racji zawodu, jest to dla mnie niezwykle ważna sfera życia człowieka. Niestety, traktowana po macoszemu przez system edukacyjny. No bo jak to możliwe, że uczymy dziecko jak rozwiązać równanie z dwiema niewiadomymi, a nie uczymy jak radzić sobie w trudnymi uczuciami? Popatrzcie sami, tak na zdrowy rozsądek, ile razy w życiu Wam [...]

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Nie tylko z racji zawodu, jest to dla mnie niezwykle ważna sfera życia człowieka. Niestety, traktowana po macoszemu przez system edukacyjny. No bo jak to możliwe, że uczymy dziecko jak rozwiązać równanie z dwiema niewiadomymi, a nie uczymy jak radzić sobie w trudnymi uczuciami? Popatrzcie sami, tak na zdrowy rozsądek, ile razy w życiu Wam przydała się ta pierwsza, a ile razy ta druga umiejętność?

Ech, gdyby tak się dało chociaż kilkanaście minut dziennie poświęcać na edukację emocjonalną dziecka...

A może by tak przeprowadzić pewien eksperyment? I przez miesiąc znaleźć 15 minut codziennie na zadbanie o rozwój emocjonalno-społeczny dziecka.

Gdybym miała stworzyć taki plan idealny, nad czym warto w tym czasie popracować, zapewne umieściłabym w nim takie punkty:

rozpoznawanie i nazywanie swoich uczuć w konkretnych sytuacjach,

rozwijanie umiejętności panowania nad emocjami,

ćwiczenie podejmowania określonych czynności, które pomagają regulować emocje,

budowanie realnego poczucia własnej wartości dziecka,

motywowanie do współdziałania,

wdrażanie do samodzielności (nie wyręczanie dziecka z czynności, z którymi jest w stanie sobie poradzić, dawanie możliwości samodzielnej wypowiedzi, formułowanie pytań w taki sposób, by dziecko miało szansę samo na nie odpowiedzieć),

akceptowanie wszystkich uczuć dziecka,

aktywne, wspierające słuchanie dziecka,

stopniowe doskonalenie umiejętności przyswajania norm i zasad społecznych,

rozwijanie poczucia obowiązku i odpowiedzialności,

uwalnianie dziecka od grania narzuconych ról w domu i szkole,

wspieranie procesu budowania wzajemnych relacji między ludźmi - nauczenie dzielenia się, czekania, szanowania innych, przyjmowania odpowiedzialność za swoje zachowanie,

uwrażliwianie na kontakt wzrokowy i słuchowy, koncentrowanie uwagi na aktualnej sytuacji, na twarzy mówiącej osoby oraz umiejętność aktywnego słuchania i wykonywania poleceń,

wdrażanie nawyku kończenia działań przed rozpoczęciem następnych.

Całkiem tego sporo, ale spokojnie. To sytuacja idealna, do której chcemy dążyć. Zapewne też Wasze dzieci sporo z tych punktów realizują i nie ma potrzeby ich wdrażania.

Jak zacząć? Po pierwsze, i najważniejsze - pobyć z dzieckiem. Poopowiadać mu o swoim dniu, o przeżywanych emocjach (wszystkich, tych przyjemnych i nieprzyjemnych). Pamiętajcie, że dziecko uczy się przez modelowanie, czyli naśladowanie osoby istotnej dla niego. Jeśli sami nie pokażemy dziecku, że można regulować swoimi emocjami poprzez mówienie o ich odczuwaniu, to dziecku ciężko będzie na to wpaść samemu. Mam nadzieję, że wiecie co mam na myśli 🙂 O tym, że wszystkie uczucia są nam potrzebne i nie ma nic w nich złego, dopóki kontrolujemy sposób ich wyrażania, pisałam już w poście Pozytywne strony „negatywnych" emocji. Dlatego opowiedz swojemu maluchowi, że zdenerwowałeś się dzisiaj w pracy, bo ktoś zjadł Twój jogurt z lodówki, a Ty byłeś bardzo głodny i coraz bardziej zły. Opowiedz co zrobiłeś w tej sytuacji, jak sobie z nią poradziłeś. Pokaż, że akceptujesz wszystkie uczucia swoje i dziecka.

Jak się do tego przygotować? Proszę bardzo. Poniżej zamieszczam literaturę i pomoce, które mogą być przydatne. Warto podkreślić, że nie każda pozycja będzie równie dobrze sprawdzać się dla każdego z Was, jednak myślę, że warto wiedzieć o ich istnieniu.

Na początek może baza dla dorosłych.

Książki dla rodziców/nauczycieli, które polecam:

Faber A., Mazlish E.: Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły.
- absolutna „biblia" dla wszystkich rodziców i nauczycieli. Moim zdaniem powinna być dołączana do wyprawki dla noworodków 😉 Pozostałe książki autorek również zasługują na polecenie, ale oczywiście od czegoś trzeba zacząć.

Shanker S.: Self-Reg
- rzecz o radzeniu sobie z trudnymi sytuacjami, samoregulacji i zarządzaniem emocjami by pomóc dziecku powrócić do stanu zrównoważenia, który jest niezbędny do jego rozwoju.

Steinke-Kalembka J.: Dodaj mi skrzydeł! Jak rozwijać u dzieci motywację wewnętrzną
- książka, w której znajdziesz sporo o budowaniu wspierającej relacji i współdziałaniu jako kluczu do tego, by dziecku chciało się chcieć.

Nelsen J.: Pozytywna Dyscyplina
- pomoże lepiej zrozumieć trudne emocje (i zachowania) dziecka oraz da konkretne narzędzia, dzięki którym będziesz mógł dać mu wspracie w ich przeżywaniu.

Ale, w tym miejscu UWAGA!!! To, że nie przeczytałeś powyższych książek nie oznacza, że nie możesz pracować z dzieckiem nad rozwojem emocjonalno-społecznym!

Co dalej? Z jakich konkretnych pomocy można skorzystać?

Książki dla dzieci, które polecam:

Karty pracy, które polecam:

„Odkrywamy Emocje" - dzieci na kolejnych kartach pracy uczą się rozpoznawać i nazywać emocje, dostrzegać w jakich sytuacjach się pojawiają i mówić o nich wprost.

„Kim jestem? Co czuję? Czego potrzebuję?" - te karty pracy dają szansę przyjrzenia się sobie, swoim zasobom, emocjom i potrzebom.

„Mój dom i moja rodzina" - karty na temat rodziny, relacji, potrzeb i emocji, których doświadczamy w domu.

Kalendarz emocji „Jak się dzisiaj czuję?" - pomoże monitorować stan emocjonalny w konkretnym obszarze czasowym i da szansę osobie go wypełniającej sprawdzić, które emocje pojawiają się u niej często, które czasem a które naprawdę rzadko.

Gry planszowe, które polecam:

Co z tym wszystkim zrobić? Poczytaj z dzieckiem książeczki o emocjach, wypełnijcie razem karty pracy, pograjcie w gry uczące ich wyrażania (tak, to te powyżej). Możecie także sięgnąć po bajkę „W głowie się nie mieści" i różne wydawnictwa jej dotyczące. Pobawcie się w rysowanie swoich uczuć. Pokazujcie sobie nawzajem jakie macie miny kiedy odczuwacie różne emocje.

Pomysłów jest naprawdę mnóstwo. Zachęcam do dzielenia się także swoimi poniżej, w komentarzach 🙂

Bardzo jestem ciekawa rezultatów tego eksperymentu. Jestem pewna, że uda Wam się go zrealizować 🙂

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak stymulować rozwój emocjonalno - społeczny dziecka? Eksperyment!

# data[].attributes.attachment_link.description
Nie tylko z racji zawodu, jest to dla mnie niezwykle ważna sfera życia człowieka. Niestety, traktowana po macoszemu przez system edukacyjny. No bo jak to możliwe, że uczymy dziecko jak rozwiązać równanie z dwiema niewiadomymi, a nie uczymy jak radzić sobie w trudnymi uczuciami? Popatrzcie sami, tak na zdrowy rozsądek, ile razy w życiu Wam [...]

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Klasa II Szkoły Podstawowej w Gliczarowie Górnym oraz Szkoła Podstawowa nr 16 w Warszawie świętowała Dzień Kropki kreatywnie.

Projektowaliśmy nowe logo Google oraz bramę wejściową do ZOO. Poszukiwaliśmy także "kropek" tekstach i zamienialiśmy je na zupełnie inne "kropki", które także można znaleźć wokół nas. Oczywiście wcześniej nie mogło zabraknąć też rozmowy o tych sentencjach.

Drugoklasiści dziś brali udział w prawdziwych czarach - namalowane przez nich kropki wstawały i ożywały (sami tak mówili). A wychowawczyni w ich opinii była zdolną uczennicą Dumbledora.
Co tak zachwyciło dzieciaki z k lasy 2a SP nr 1 im. Stefana Krasińskiego w Chotomowie ? Sami zobaczcie.

Wywiad z autorem "Kropki" zorganizowany przez Wydawnictwo Mamania przeprowadziła Jolanta Okuniewska. Dziękujemy za to wspaniałe spotkanie!

Dot Day,dzień kropki,dzień Kropki 2021,Jolanta Okuniewska,Peter H. Reynolds,wywiad

Niesamowicie niewiarygodna historia. Spotkanie na żywo z autorem Kropki. Dzięki wydawnictwu mamania Peter Reynolds spotka się z polskimi nauczycielami.

# data[].attributes.attachment_link.description
Klasa II Szkoły Podstawowej w Gliczarowie Górnym oraz Szkoła Podstawowa nr 16 w Warszawie świętowała Dzień Kropki kreatywnie. Projektowaliśmy nowe logo Google oraz bramę wejściową do ZOO. Poszukiwaliśmy także "kropek" tekstach i zamienialiśmy je na zupełnie inne "kropki", które także można znaleźć wokół nas. Oczywiście wcześniej nie mogło zabraknąć też rozmowy o tych sentencjach.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
kliknij

W każdym woreczku jest ten sam zestaw klocków. Opracowane materiały zadań i zabaw znajdują się w przewodniku KORBO SPE - klik

Są to zestawy do pracy indywidualnej i grupowej z uczniami o specjalnych potrzebach edukacyjnych, jednak doskonale się sprawdzają w każdej klasie.

Wzięliśmy woreczki i poszliśmy się uczyć. Prosty pomysł, a genialny. W każdym woreczku te same elementy. Mnóstwo zadań do wykonania w innej przestrzeni niż sala lekcyjna.

# data[].attributes.attachment_link.description
W każdym woreczku jest ten sam zestaw klocków. Opracowane materiały zadań i zabaw znajdują się w przewodniku KORBO SPE - klik Są to zestawy do pracy indywidualnej i grupowej z uczniami o specjalnych potrzebach edukacyjnych, jednak doskonale się sprawdzają w każdej klasie. Wzięliśmy woreczki i poszliśmy się uczyć. Prosty pomysł, a genialny.

# data[].attributes.attachment_link.title
Edukacja wczesnoszkolna - Dziecko w szkole i na scenie - Dorota Dankowska

# data[].attributes.attachment_link.description
Strona poświęcona jest edukacji wczesnoszkolnej. Znajdziesz na niej scenariusz przedstawień, materiały dydaktyczne oraz pomoce interaktywne

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
PREZENTACJA

Baśnie Andersena są bardzo wdzięczne do omawiana na każdym etapie nauczania. W klasie trzeciej sięgam po baśń "Nowe szaty cesarza" , która ukazuje do czego prowadzi próżność, głupota , wiara w pochlebstwa oraz strach przed wyrażaniem własnego zdania.

Każda lektura to taki mini projekt, który zawiera wiele ciekawych aktywności, pobudza kreatywność, rozwija wyobraźnię i zachęca do czytania książek. Wszak spotkanie z książką ma być przygodą.

Pierwsze zajęcia, to swobodne wypowiedzi na temat wrażeń po samodzielnie przeczytanej baśni. Wspólnie bawiliśmy się w wykonywanie ćwiczeń interaktywnych przygotowanych w prezentacji wiodącej. Porządkowaliśmy wydarzenia w formie zdań oznajmujących, wyszukiwaliśmy w tych zdaniach czasowników. Następnie uczniowie wysłuchali skrótowej wersji baśni. Ich zadaniem było znalezienie różnic między wersją skrótową a oryginalną.

Wyjaśniliśmy sobie pojęcia synonimy i antonimy. Utrwalali je w ćwiczeniach interaktywnych.

Kolejny dzień to prawdziwa przygoda z lekturą. Klasa zamieniła się w salę redakcyjną, w której dziennikarze w dwuosobowych zespołach redagowali notkę prasową na jeden z trzech tematów:

Krawcy w mieście

Nowe szaty dla cesarza.

Parada cesarza po mieście.

Zadaniem uczniów było wymyślenie dobrych tytułów, dzięki którym zaciekawiony czytelnik przeczyta notkę w całości.

Pod koniec zajęć zespoły prezentowały swoje prace. Zadaniem wspólnym było wyłonienie z każdej grupy tematycznej jednej notki.

Kolejny dzień, to kolejne wyzwanie. Tym razem debata - bitwa na argumenty. Oszukany cesarz nago paradował po mieście ośmieszył siebie i stanowisko, jakie piastował. Czy zawinił cesarz, a może kto inny? To była prawdziwa bitwa. Niektóre argumenty zapisaliśmy.

Dyskusja na temat "Co to jest Fake news? Co zrobić, aby nie dać się nabrać - układanie rad dla innych dzieci.

Uczniowie projektowali stroje dla cesarza - powstał katalog.

Poznali proces powstawania tkaniny, skonstruowali tekturowe krosna i takli własne tkaniny z nici i włóczki.

Projekt zakończył się nagraniem kolejnego odcinka programu telewizyjnego z cyklu "Wycieczka i walizeczka"

# data[].attributes.attachment_link.description
Strona poświęcona pracy w klasach 1- 3. Zawiera wiele ciekawych materiałów edukacyjnych. Zapraszam. DOROTA DANKOWSKA

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
... to dobra propozycja na walentynkowe zajęcia komputerowe. Uczniowie otrzymują proste polecenia:

1. Uruchom https://wordart.com/

2. Wybierz kształt: serce

3. Wpisz imiona wszystkich dziewczynek/chłopców w klasie.

4. Jedno imię wyróżnij wielkością, kolorem, czcionką.

5. Wyślij obraz ze strony na email nauczyciela wpisując w temat nazwę np. Walentynka Wojtka....

Reszta w rękach nauczyciela...

Walentynkowe chmury wyrazowe autorstwa skrzypiec.beata

# data[].attributes.attachment_link.description
Nauczycielski blog o edukacji wczesnoszkolnej oraz wykorzystaniu TIK w szkole.

# data[].attributes.body
Mila Ochocka

# data[].attributes.attachment_link.description
Jakiś czas temu ogłoszono konkurs dla uczniów klas podstawowych z całej Polski - Eko Odkrywcy. Jest to program edukacyjny, który{...}

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Nauka poza salą lekcyjną sprzyja nie tylko uczniom, lecz także nauczycielom - przekonują naukowcy z Uniwersytetu w Swansea. Ich badania powinny stanowić cenną wskazówkę dla osób tworzących programy nauczania

Naukowcy przeprowadzili badania w trzech szkołach podstawowych, w których lekcje regularnie odbywają się na świeżym powietrzu. Oceny efektów nowego dla tych placówek podejścia do nauczania, dokonali w oparciu o analizę wywiadów z nauczycielami i uczniami.

Świeże powietrze - świeży umysł

Jak wynika z przeprowadzonych rozmów, zarówno dorośli, jak i dzieci bardzo szybko zaczęli dostrzegać pozytywny wpływ uwolnienia się od klas lekcyjnych. Zajęcia pod chmurką były prowadzone w wymiarze 1-2 godzin tygodniowo. Wśród zalet takiej metody nauczania naukowcy wymieniają większe zaangażowanie uczniów w przebieg lekcji, wyższy poziom koncentracji, lepsze samopoczucie, a także poprawę zdrowia.

Ten ostatni aspekt zasługuje na szczególną uwagę. Zdaniem specjalistów ze Swansea stan zdrowia młodych ludzi ma ogromne znaczenie dla jakości edukacji, co niejednokrotnie udowadniały wcześniejsze badania. Jego pogorszenie często wiąże się z brakiem przebywania na świeżym powietrzu, co przyczynia się do zmniejszenia odporności. Według naukowców rolą szkoły jest zapewnienie podopiecznym odpowiedniej ilości czasu na przebywanie na zewnątrz.

Pozytywne skutki także dla nauczycieli

Autorzy analizy wskazują bariery, które powstrzymują nauczycieli i kierownictwo szkół przed organizacją zajęć pod chmurką. Są to m.in. trudności w zapewnieniu odpowiedniej opieki czy kłopot w dostosowaniu programu i schematu lekcji do warunków zewnętrznych.

Niemniej jednak, pedagodzy powinni rozważyć wszelkie „za" i „przeciw", ponieważ taki sposób prowadzenia lekcji wpływa pozytywnie także na nauczycieli. Z wywiadów przeprowadzonych przez naukowców wynika, że gdy zabierali uczniów na zewnątrz, zwiększała się ich satysfakcja z pracy, następowała także poprawa ogólnego samopoczucia.

Sale lekcyjne są passe?

Zalety takiej formy nauczania dostrzegane są już od dawna. We współczesnych nurtach edukacji sale lekcyjne uważane są wręcz za przeżytek, na co niegdyś zwracał uwagę ekspert do spraw edukacji prof. Bogusław Śliwerski z Uniwersytetu Łódzkiego.

„Na przełomie XIX i XX w., kiedy obowiązek szkolny wkroczył do nowoczesnych społeczeństw, szkoły były budowane jak szpitale psychiatryczne czy więzienia. Miały spełniać funkcję nadkontroli" - powiedział w rozmowie z Holistic.news. Jego zdaniem zamknięta, odizolowana przestrzeń sal lekcyjnych oraz uprzywilejowana pozycja dorosłych jest porównywalna do więziennego rygoru.
Źródło: swansea.ac.uk
Opublikowano przez

Specjalizuje się w tematach naukowych, nowej technologii i jej społecznym oddziaływaniu. Jest zafascynowany eksploracją kosmosu i tym, co jeszcze niedawno wydawało się domeną science-fiction, a staje się częścią codzienności.

Chcesz być na bieżąco?

Zapisz się na naszą listę mailingową. Będziemy wysyłać Ci powiadomienia o nowych treściach w naszym serwisie i podcastach.
W każdej chwili możesz zrezygnować!

# data[].attributes.attachment_link.title
Korzyści z lekcji pod chmurką - Holistic News

# data[].attributes.attachment_link.description
Badania brytyjskich naukowców powinny stanowić cenną wskazówkę dla osób tworzących programy nauczania

# data[].attributes.body
np. edukacja przez las

# data[].attributes.body
plastycznie

# data[].attributes.attachment_link.description
Educational and craft activities for kids and parents

# data[].attributes.body
blog parentingowy

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kasztanki Bujanki z papieru to bardzo wesoła praca plastyczna, która z pewnością spodoba się dzieciom, a wykonanie jej jest całkiem proste, szybkie i tanie.

Co zrobić z rolek po papierze toaletowym - to pytanie, które dostaję najczęściej od swoich czytelników. Dlatego, żeby ułatwić Wam poszukiwanie inspiracji na blogu przygotowałam wpis, w którym zebrałam nasze najciekawsze pomysły na zastosowanie rolek po papierze toaletowym i ręcznikach kuchennych w różnych dekoracjach, pracach plastycznych i zabawach.

Masy plastyczne dla dzieci do wykonania samodzielnie w domu to doskonały przepis na udaną zabawę zarówno dla rodziny jak i dla przedszkolnej grupy. W jednym artykule zabrałam dla Was wszystkie nasze sprawdzone przepisy na masy plastyczne domowej roboty.

Liście z zimnej porcelany, to wspaniały pomysł na jesienną dekorację. Wiecie, że uwielbiamy tworzyć różne rzeczy z mas plastycznych. Często gości u nas w domu glina, masa solna, a także zimna porcelana zrobiona z kilku składników, które pewnie macie w domu. Zimną porcelanę uwielbiam za to, że pozwala osiągnąć piękne efekty, cieniutką struktury, przepuszcza światło i nie trzeba jej wypalać, tylko suszymy i dekoracja gotowa.

Zabawy dla 2-3 latka i ponad 50 ciekawych propozycji na rodzinne spędzanie czasu z dzieckiem, a może nawet z grupą dzieci. Wiele inspirujących i prostych pomysłów nawet dla starszych dzieci, aby zaciekawić i spędzić niebanalnie czas z całą rodziną.

Nauka czytania to jedno z większych wyzwań z jakim musi zmierzyć się dziecko na początku swojej drogi edukacyjnej. Opanowywanie płynnego czytania jest długotrwałym procesem, a umiejętność czytania ze zrozumieniem w dużym stopniu przekłada się na sukcesy szkolne dziecka. Jak nauczyć dziecko czytać? Dziś opowiadam, jak to wyglądało u nas.

Jak mądrze wybrać prezent dla swojego dziecka - to chyba pytanie, które zadaje sobie każdy rodzic w okresie przedświątecznym.

# data[].attributes.attachment_link.description
Zabawy dla dzieci, eksperymenty, nauka przez zabawę, zrób to sam, twórczość plastyczna

# data[].attributes.attachment_link.description
Wczesnoszkolni.pl to portal z różnymi inspiracjami dla nauczycieli oraz rodziców. Znajdziesz tutaj pomysły na prace plastyczne czy zajęcia matematyczne!

# data[].attributes.attachment_link.title
Edukacja z pomysłem I Pliki PDF I Inspiracje

# data[].attributes.attachment_link.description
Blog edukacyjny dla nauczycieli i rodziców. Bezpłatne materiały dla dzieci, ciekawe pomoce dydaktyczne, pliki PDF, gotowe pakiety edukacyjne, inspiracje...

# data[].attributes.attachment_link.description
Jutro zaczynamy wakacje, sprawmy aby były bezpieczne :)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dzień dobry! W lutym obchodzimy ulubiony dzień wszystkich dzieci - DZIEŃ DINOZAURA🦖 Z tej okazji przygotowałam dla Was sporo darmowych materiałów do ściągnięcia, które możecie wykorzystać podczas zajęć oraz zabaw z dziećmi. Wszystkie materiały na Dzień Dinozaura znajdziecie TUTAJ.

Materiały z tego posta możecie wykorzystać do zabawy w wykopaliska "W poszukiwaniu dinozaurów" gdzie dziecko zamienia się w archeologa poszukującego śladów dinozaurów. Do takiej zabawy będziecie potrzebowali jakąś tacę/pudełko i materiał sypki - ja polecam kaszę mannę, bo dzieci lubią jej strukturę najbardziej. Zadaniem dziecka jest "odkopanie" dinozaurów - może to robić za pomocą ręki lub pędzelka, jak prawdziwy archeolog. Przygotowałam dla Was dwie wersje - karty z pojedynczymi oraz z kilkoma dinozaurami. Więc możecie sobie wybrać, którą wersję wolicie😊

Możesz kliknąć w interesującą Cię grafikę i zapisać ją poprzez: "Zapisz grafikę, jako". Materiały możesz pobrać także z workowego chomika TUTAJ bądź bezpośrednio z dysku Google TUTAJ - większa jakość ściąganych materiałów! Korzystasz z materiałów? Zostaw po sobie jakiś ślad❤

# data[].attributes.attachment_link.title
Worek pełen pomysłów! Blog dla nauczycieli i terapeutów | Pomoce dydaktyczne | Terapia pedagogiczna

# data[].attributes.attachment_link.description
Dzień dobry! W lutym obchodzimy ulubiony dzień wszystkich dzieci - DZIEŃ DINOZAURA🦖 Z tej okazji przygotowałam dla Was sporo darmowych materiałów do ściągnięcia, które możecie wykorzystać podczas zajęć oraz zabaw z dziećmi. Wszystkie materiały na Dzień Dinozaura znajdziecie TUTAJ. Materiały z tego posta możecie wykorzystać do zabawy w wykopaliska "W poszukiwaniu dinozaurów" gdzie dziecko zamienia się w archeologa poszukującego śladów dinozaurów.

# data[].attributes.body
Joanna Okuniewska

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
No i kolejna aplikacja, która zniknęła ze Sklepu Play, ale zanim to się stało otrzymaliśmy powiadamiający o tym kroku komunikat. Udało się więc pobrać całkiem sporo naklejek, które wykorzystywałam do celów edukacyjnych np. pogoda, flagi, wiosna, Antarktyda, zima, święta itp. Ostatnio w tej aplikacji dzieci tworzyły prosty plakat i dodawały po sześć rzeczowników do tematu. Wszystko trwało 10 minut, każdy pracował z ochotą, nikt nie marudził.

Nie narzucałam dzieciom swoich wizji, należało jedynie wybierać naklejki z tematu zimowego. Potem tylko wysłanie pracy na mój adres i można analizować wspólnie z uczniami, czy zadanie zostało wykonane prawidłowo. To najlepsza informacja zwrot

na...brak oceny cyfrowej.

# data[].attributes.attachment_link.description
Moja przygoda w tabletowej klasie. Tablet - nowoczesne wyposażenie piórnika

# data[].attributes.body
wg Joanny Apanasewicz

# data[].attributes.body
wg Wiesławy Mitulskiej

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
AUTORSKI PROGRAM NAUCZANIA - PROGRAM SKROJONY NA MIARĘ

Okres edukacji wczesnoszkolnej, to bardzo ważny czas w życiu każdego dziecka. Zwykle zaczyna ono swoją szkolną przygodę wierząc, że będzie odnosić sukcesy, nie będzie się nudzić, a wszystkie działania będą ciekawe i zajmujące. Czasami już w pierwszej klasie przychodzi rozczarowanie, bo dziecko nie potrafi sprostać oczekiwaniom rodziców

i nauczyciela albo odwrotnie, zaczyna się nudzić, bo zadania stawiane przed nim są zbyt łatwe.W naszym systemie, gdzie głównym kryterium określającym moment rozpoczęcia formalnej edukacji jest wiek, w jednej klasie spotkają się dzieci w różnym stopniu rozwoju intelektualnego, fizycznego i społecznego. Nie wszystkie w jednym czasie osiągną dojrzałość szkolną, tak jak nie wszystkie owoce jeżyny są dojrzałe, choć rosną w jednej kiści i mają te same warunki zewnętrzne.

Dla mnie priorytetem jest dziecko, a swoją rolę rozumiem, jako towarzyszenie mu w rozwoju i wspieranie go. Nie mogę zmienić wymogów formalnych, ale mogę wymyślić i ułożyć taki program nauczania, który pomoże każdemu dziecku rozwinąć skrzydła niezależnie od tego, w jakim punkcie swojego rozwoju rozpoczęło naukę w pierwszej klasie. Podstawa programowa wyznacza kierunek pracy z dziećmi, ale sposoby, metody , tempo i sposób jej zorganizowania leżą w gestii nauczyciela. Warto napisać własny program nauczania, który będzie skrojony na miarę uczniów i nauczyciela.

Od czego zacząć?

Ø Warto najpierw poznać przyszłych uczniów i ich rodziców, by pisząc program wiedzieć choć trochę o ich zainteresowaniach, umiejętnościach, oczekiwaniach, obawach. Łatwiej będzie pisać, jeśli będziemy mogli odnosić się do konkretnego adresata, dlatego mając napisać program na trzy lata kształcenia, spotykam się z rodzicami i dziećmi jeszcze przed wakacjami poprzedzającymi rozpoczęcie pierwszej klasy.

Ø Kolejnym krokiem musi być poznanie podstawy programowej, do której zamierzamy napisać program. Musimy pamiętać, że podstawa programowa, to nie tylko cele kształcenia i treści nauczania, ale również zadania szkoły, które musza być uwzględnione w programie nauczania. By dobrze skonstruować program, warto sięgnąć po któryś z poradników dostępnych w sieci, zawierających wytyczne do tworzenia programów nauczania.

Ø Dużo wcześniej trzeba przemyśleć, na jakich podstawach naukowych zamierzamy oprzeć nasz program i zebrać odpowiednią literaturę, z której będziemy korzystać podczas pisania oraz czerpać potrzebne cytaty. Uważam, że bibliografia jest ważna, bo pokazuje skąd, z jakich źródeł czerpiemy inspiracje.

Ø Warto zastanowić się, co będzie odróżniało nasz program od innych, co będzie w nim nowatorskie i jaki będzie miał tytuł.

Jak skonstruowałam swój program?

We wstępie opisałam swój pomysł na program „Ruch, zabawa, nauka!", dlaczego ma taki tytuł oraz dlaczego postanowiłam napisać program autorski. W dużej mierze wynika to z mojego przekonania, że program powinien wynikać z potrzeb konkretnej grupy dzieci, uwzględniać umiejętności konkretnego nauczyciela oraz warunki i realia, w których pracuje.

Kolejny rozdział, to podstawy teoretyczne programu. Inspiracją dla mnie jest konstruktywistyczna teoria wiedzy i dochodzenia do wiedzy, którą opisał prof. Stanisław Dylak w swojej książce „Architektura wiedzy w szkole". W myśl tej teorii dziecko jest aktywne, konstruuje wiedzę i umiejętności w swoim umyśle. Nauczyciel nie naucza, tylko organizuje środowisko i wspiera swoich uczniów w nauce i rozwoju. W tym rozdziale obszernie opisałam moje inspiracje psychologiczne i pedagogiczne - począwszy od J. Brunera i L. Wygotskiego, M. Montessori i H. Parkhurst, po współczesnych polskich pedagogów, jak W. Puślecki, D. Klus-Stańska czy D. Dziamska.

W kolejnych rozdziałach opisałam cele i zadania szkoły określone w podstawie programowej dla tego etapu kształcenia oraz planowane przeze mnie sposoby realizacji zadań i sposoby osiągania celów.

W rozdziale dotyczącym treści nauczania opisałam działania, które dodatkowo chciałabym z dziećmi robić w ramach rozwijania kompetencji kluczowych, a które nazwałam „kształceniem dla rozwoju". Chciałabym wyposażyć dzieci w narzędzia, które umożliwią im uczenie się przez całe życie, czyli w umiejętność skutecznego uczenia się, planowania działań, refleksyjnego i odpowiedzialnego podchodzenia do własnej pracy oraz współpracy w zespole.

. Ważnym rozdziałem w programie nauczania jest opis procedur osiągania celów. Ja opisałam, w jaki sposób będę organizować dzieciom dzień w szkole, z jakich materiałów dydaktycznych będę korzystać (pracuję bez podręczników i ćwiczeń), w jaki sposób będę oceniać postępy dzieci, a skoro pracuję bez ocen cyfrowych, to skąd rodzice będą wiedzieć, jak uczy się ich dziecko. Opisałam również dokładnie metody, które zamierzam wykorzystywać w pracy z dziećmi, a w szczególności metodę projektów, którą bardzo często stosuję.

Pisząc program autorski trzeba również pomyśleć o ewaluacji w czasie jego trwania i pod koniec pracy z nim. Zdobyte doświadczenie i wyciągnięte wnioski przydadzą się podczas pracy nad kolejnym programem.

# data[].attributes.attachment_link.title
AUTORSKI PROGRAM NAUCZANIA - PROGRAM SKROJONY NA MIARĘ

# data[].attributes.attachment_link.description
Okres edukacji wczesnoszkolnej, to bardzo ważny czas w życiu każdego dziecka. Zwykle zaczyna ono swoją szkolną przygodę wierząc, że będz...