# data[].attributes.headline
วันนี้นัดซ้อมรอบสุดท

# data[].attributes.body
วันนี้นัดซ้อมรอบสุดท้ายเวลา 18.00 น.ที่หอ 14 นะคะ

# data[].attributes.headline
เพื่อนๆค่ะพน.นัดซ้อม

# data[].attributes.body
เพื่อนๆค่ะพน.นัดซ้อมพรีเซนท์นะเวลา 10.00น.ที่ใต้หอ 14

# data[].attributes.headline
สมาชิกทุกคนเข้ามาอ่า

# data[].attributes.body
สมาชิกทุกคนเข้ามาอ่านสรุปข้อมูลเลยนะ(ที่คามินส่งเข้ามา)เตรียมตัวก่อนนัดซ้อมพรีเซนท์

# data[].attributes.headline
สคริปข้อมูลดิบของแต่ละสไลด์

# data[].attributes.subject
สคริปข้อมูลดิบของแต่ละสไลด์

# data[].attributes.body
ยังไม่สมบูรณ์ แต่เนื้อหาราวๆนี้

# data[].attributes.body
วิธีการ present

# data[].attributes.headline
ทุกคนให้เข้ามาอ่าน p

# data[].attributes.body
ทุกคนให้เข้ามาอ่าน point ที่เป็นเนื้อหาพรางๆนะไว้เตรียมตัว present

# data[].attributes.headline
ตัวอย่าง point บางส่

# data[].attributes.body
ตัวอย่าง point บางส่วนที่ตกแต่งแล้ว

# data[].attributes.headline
power point ที่ร่างไว้ตอนนี้ ลองตัดแต่งคำ เปลี่ยนหรือเพิ่มดู ยังมีบางส่วนที่เราคิดว่าจะเปลี่ยนอีกนิดหน่อย

# data[].attributes.subject
power point ที่ร่างไว้ตอนนี้ ลองตัดแต่งคำ เปลี่ยนหรือเพิ่มดู ยังมีบางส่วนที่เราคิดว่าจะเปลี่ยนอีกนิดหน่อย

# data[].attributes.body
โดยใช้ข้อมูลจาก pdf

# data[].attributes.headline
อันนี้เนื้อน่าสนใจ ข้อมูลใช้ได้

# data[].attributes.subject
อันนี้เนื้อน่าสนใจ ข้อมูลใช้ได้

# data[].attributes.body
http://www.arda.or.th/ebook/file/16food.pdf

# data[].attributes.body
Calcium sorbate

# data[].attributes.body
Sodium benzoate

# data[].attributes.body
•Sodium benzoate

•Sorbic acid

•Potassium sorbate

•Calcium sorbate

•Sodium sorbate

•Propionic acid

•Nitrous acid

# data[].attributes.body
https://www.fsai.ie/faq/additives/sulphur_dioxide_sulphites.html

# data[].attributes.body
https://lovejack.wordpress.com/2010/09/14/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3/

# data[].attributes.body
https://mmkknn53.wordpress.com/%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81/

# data[].attributes.body
https://youtu.be/iDGG_t5DvTs

# data[].attributes.body
http://www.foodnetworksolution.com/wiki/word/2033/propionic-acid-%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%94%E0%B9%82%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%81

# data[].attributes.body
http://www.foodnetworksolution.com/wiki/word/1916/calcium-sorbate

# data[].attributes.body
http://www.foodnetworksolution.com/wiki/word/1715/potassium-sorbate

# data[].attributes.body
https://th.oldmedic.com/what-is-sorbic-acid-4258

# data[].attributes.body
https://www.chemipan.com/a/th-th/244-%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B9%89%E0%B8%B2/328-%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%9B/1105-sodium-benzoate-china-%E0%B9%82%E0%B8%8B%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A1-%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%8B%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%95-1kg-m.html

# data[].attributes.headline
วิดีโอเพิ่มเติม

# data[].attributes.subject
วิดีโอเพิ่มเติม

# data[].attributes.body
https://youtu.be/1jOf2wN3CVQ

# data[].attributes.headline
ข้อมูลเพิ่มเติม

# data[].attributes.subject
ข้อมูลเพิ่มเติม

# data[].attributes.body
https://www.tescolotus.com/blog/view/551

# data[].attributes.body
https://amprohealth.com/nutrition/propionic-acid/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Nitric oxide is a vital molecule produced in your body that impacts many aspects of health.

It helps blood vessels dilate to promote proper blood flow and may provide various health benefits, including improved exercise performance, lower blood pressure and better brain function (, , , ).

Switching up your diet is one of the best and most effective ways to naturally boost levels of this important molecule.

Here are the 10 best foods to boost your nitric oxide levels.

Beets are rich in dietary nitrates, which your body can convert to nitric oxide.

According to one study in 38 adults, consuming a beetroot juice supplement increased nitric oxide levels by 21% after just 45 minutes ().

Similarly, another study showed that drinking 3.4 ounces (100 ml) of beetroot juice significantly increased nitric oxide levels in both men and women ().

Summary Beets are high in nitrates, which can significantly increase levels of nitric oxide in your body.

Garlic can boost nitric oxide levels by activating nitric oxide synthase, the enzyme that aids in the conversion of nitric oxide from the amino acid L-arginine ().

One animal study showed that aged garlic extract temporarily increased blood nitric oxide levels by up to 40% within an hour of consumption ().

Another test-tube study found that aged garlic extract also helped maximize the amount of nitric oxide that can be absorbed by the body ().

Both human and animal studies indicate that garlic's ability to increase nitric oxide levels may have a beneficial effect on health and can help lower blood pressure and improve exercise tolerance (, ).

Summary Garlic can enhance the bioavailability of nitric oxide and may increase levels of nitric oxide synthase, the enzyme that converts L-arginine to nitric oxide.

Meat, poultry and seafood are all excellent sources of coenzyme Q10, or CoQ10 - an important compound believed to help preserve nitric oxide in the body ().

In fact, it's estimated that the average diet contains between 3-6 mg of CoQ10, with meat and poultry supplying about 64% of the total intake (, ).

Organ meats, fatty fish and muscle meats like beef, chicken and pork contain the highest concentration of CoQ10.

Summary Meat, poultry and seafood are high in CoQ10, a key compound that helps preserve nitric oxide in your body.

Dark chocolate is loaded with flavanols - naturally occurring compounds that boast an extensive list of powerful health benefits.

In particular, research shows that the flavanols found in cocoa can help establish optimal levels of nitric oxide in your body to promote heart health and protect cells against oxidative damage ().

One 15-day study in 16 people showed that consuming 30 grams of dark chocolate daily led to significant increases in nitric oxide levels in the blood.

What's more, participants experienced decreases in both systolic and diastolic blood pressure levels - the top and bottom number of the blood pressure reading ().

Summary Dark chocolate is high in cocoa flavanols, which increase levels of nitric oxide to promote heart health and prevent cell damage.

Leafy green vegetables like spinach, arugula, kale and cabbage are packed with nitrates, which are converted to nitric oxide in your body ().

According to one review, regular consumption of nitrate-rich foods like green leafy vegetables can help maintain sufficient levels of nitric oxide in the blood and tissues ().

One study even showed that eating a nitrate-rich meal containing spinach increased salivary nitrate levels eightfold and significantly decreased systolic blood pressure (the top number) ().

Other research has found that consuming high-nitrate leafy greens may also be associated with a reduced risk of heart disease and cognitive decline (, ).

Summary Leafy green vegetables are high in dietary nitrates, which can be converted to nitric oxide and may help maintain proper levels in your blood and tissues.

Citrus fruits like oranges, lemons, limes and grapefruit are all excellent sources of vitamin C, an important water-soluble vitamin that plays a central role in health ().

Vitamin C can enhance levels of nitric oxide by increasing its bioavailability and maximizing its absorption in the body ().

Research shows that it may also bump up levels of nitric oxide synthase, the enzyme needed for the production of nitric oxide (, ).

Summary Citrus fruits are high in vitamin C, which can enhance the bioavailability of nitric oxide and increase levels of nitric oxide synthase.

Pomegranate is loaded with potent antioxidants that can protect your cells against damage and preserve nitric oxide.

One test-tube study showed that pomegranate juice was effective in protecting nitric oxide from oxidative damage while also increasing its activity ().

Another animal study found that both pomegranate juice and pomegranate fruit extract were able to increase levels of nitric oxide synthase and boost the concentration of nitrates in the blood ().

Human and animal studies have found that antioxidant-rich pomegranate can improve blood flow, which may be especially beneficial in treating conditions like high blood pressure and erectile dysfunction (, ).

Summary Pomegranate can help protect nitric oxide against damage, enhance the activity of nitric oxide and increase levels of nitric oxide synthesis.

Nuts and seeds are high in arginine, a type of amino acid that is involved in the production of nitric oxide.

Some research suggests that including arginine from foods like nuts and seeds in your diet can help increase nitric oxide levels in your body.

For example, one study in 2,771 people showed that a higher intake of arginine-rich foods was associated with higher levels of nitric oxide in the blood ().

Another small study found that supplementing with arginine increased levels of nitric oxide after just two weeks ().

Thanks to their arginine content and stellar nutrient profile, regularly eating nuts and seeds has been associated with lower blood pressure, improved cognition and increased endurance (, , , ).

Summary Nuts and seeds are high in arginine, an amino acid needed for the production of nitric oxide.

Watermelon is one of the best sources of citrulline, an amino acid that's converted to arginine and, ultimately, nitric oxide in your body.

One small study found that citrulline supplements helped stimulate nitric oxide synthesis after just a few hours but noted that it may take longer to see positive effects on health ().

Meanwhile, another study in eight men showed that drinking 10 ounces (300 ml) of watermelon juice for two weeks led to significant improvements in nitric oxide bioavailability ().

Recent research suggests that upping your intake of watermelon not only enhances nitric oxide levels but can also improve exercise performance, decrease blood pressure and boost blood flow ().

Summary Watermelon is high in citrulline, which is converted to arginine and then later used in the production of nitric oxide.

Red wine contains many powerful antioxidants and has been tied to a multitude of health benefits ().

Interestingly, some studies have found that drinking red wine could also increase levels of nitric oxide.

One test-tube study showed that treating cells with red wine increased levels of nitric oxide synthase, an enzyme involved in the production of nitric oxide ().

Another test-tube study had similar findings, reporting that certain compounds found in red wine enhanced nitric oxide synthase and increased the release of nitric oxide from the cells that line the blood vessels ().

For this reason, it's not surprising that moderate consumption of red wine has been shown to reduce blood pressure and improve heart health (, ).

Summary Red wine can increase levels of nitric oxide synthase, which can help enhance nitric oxide levels.

Nitric oxide is a crucial compound involved in many aspects of health, including blood pressure regulation, athletic performance and brain function.

Making a few simple swaps in your diet can be an easy and effective way to increase your levels of nitric oxide naturally.

Eating plenty of fruits, vegetables, nuts, seeds and healthy protein foods can optimize nitric oxide levels while also promoting better overall health in the process.

# data[].attributes.attachment_link.title
The 10 Best Foods to Boost Nitric Oxide Levels

# data[].attributes.attachment_link.description
Nitric oxide is a vital molecule produced in your body that impacts many aspects of health. It helps blood vessels dilate to promote proper blood flow and may provide various health benefits, including improved exercise performance, lower blood pressure and better brain function (, , , ).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
The rise in obesity and diabetes has many causes, genetic, lifestyle, and of course, our dietary choices especially a perennial villain, sugar. A new study in mice with a pilot study in humans suggests that a naturally occurring compound, found in cheese, and used as a food additive may play a role in altering our metabolism. The additive is propionate or propionic acid; a compound used predominantly in bakery products as a mold inhibitor. Science aside, it raises some interesting questions about generally recognized as safe or GRAS food additives. But first, let's look at what they are reporting.

Propionate is a short chain fatty acid (SCFA) converted by our metabolism into glucose. Some SCFAs are felt to be helpful, especially those that result from fermentation of undigested carbohydrates by our microbiome; but other studies suggest that they are associated with weight changes. We have studied this chemical for over 100 years, and initial studies dating back to 1912 found that the amount of glucose created by ingesting propionate is about 20 times more than expected based on the chemical reactions. In this current study, scientists, using a series of well-conceived experiments were able to tease out the source of that additional glucose at least in our fellow mammal, mice. The found that

Propionate elevated blood glucose in a dose-dependent fashion when taken orally.

Much of the "additional" glucose came from glucose production in the liver; gluconeogenesis is the biological term.

Gluconeogenesis was aided by a rise in glucagon, a hormone that stimulates glucose production; and by FABP4, a protein that facilitates the movement of propionate, among other fatty acids, in our fat tissue.

Propionate's action was indirect. For reasons that are not well understood, propionate stimulated our sympathetic nervous system, at least as measured by the release of norepinephrine; which in turn increased glucagon and FABP4.

Quite a bit of metabolic science in those bullet points. To summarize, propionate increases glucose by stimulating our sympathetic nervous system to produce more glucagon and FABP4. So much for our mammalian cousin, but how does it affect humans?

Using a placebo-controlled, double-blinded crossover study in 14 lean humans, they found that a "very low dose of propionate" liberated norepinephrine, resulting in increased glucagon, and FABP4. There was also a late rise in blood glucose, consistent with the time necessary for all these metabolic actions to take place. They concluded that propionate was a metabolic dysregulator - I suppose that is similar but not quite the same as an endocrine disrupter.

The first limitation is, of course, the small sample size of humans. I am not sure that 14 individuals give us anything more than a metabolic impression. The second limitation is related to whether the amount of propionate ingested was it, in fact, a "very low dose?" The reference they cite is a study on propionate in sourdough bread, so I am not sure of its applicability. The FDA's determination of how much propionate we might ingest daily is 10 - 20 fold less than the 1 gram they gave to their human subjects. [1] So while propionate has metabolic effects mediated through our neurohumoral axis (the sympathetic nervous system), I am not sure these metabolic changes reflect dysregulation and certainly not in the amounts we usually eat. You might see the same effect eating swiss cheese where propionate is a natural fermentation product, not an additive.
GRAS
A more interesting consequence of the paper is how our increasing knowledge of metabolism as a dynamic process, often referred to as metabolomics, could alter our understanding of generally recognized as safe. Propionate was reviewed by the FDA in 1979 and based upon the expert panel's review

"There is no evidence in the available information on propionate that demonstrates, or suggests reasonable grounds to suspect, a hazard to the public when they are used at levels that are now current or might reasonably be expected in the future." [2]

More specifically, there was no significant oral toxicity, mutagenesis, teratogenicity, short-term or long-term effects. Metabolomics and metabolic studies like this one, were not possible when proprionate was determined to be GRAS. Should we reconsider the designation based on these findings? Should we begin to point the causal finger at proprionate as the source of obesity and diabetes. Despite the murmuring of press releases, this is an interesting study, not a smoking gun or a call to arms. Before we throw out all the baked goods containing propionate or require new labeling, we should do a study involving more than 14 humans and two meals. For the moment we will have to content ourselves that unless it is inert, everything in our food interacts with our metabolism and changes in metabolic products concentrations or the timing of their action is not dysregulation or disruption.

[1] The FDA determination was made in 1979 and was based on a market survey suggesting a daily intake of 45mg as well as calculations based on the amount of propionate purchased by bakeries, 30mg, and an estimate based on the amount of propionate sold by manufacturers, 83mg.

[2] Report 79 by the FDA Here is a much fuller statement

"Propionic acid occurs naturally in various foods including butter and cheese. ... it is a normal intermediary metabolite. ...demonstrated low acute toxicity after oral administration to mice or rats...Microbial assays for mutagenicity of propionic acid and calcium and sodium propionate were negative. Investigations of the teratogenicity of calcium propionate in four mammalian systems also were negative. Short-term feeding tests show ...adverse effects on weight gain [weight decreases, not increases] only when propionate intakes are many orders of magnitude greater than the estimate of human dietary intake of propionate used as a food ingredient, about 1 mg per kg per day. Longterm feeding studies of propionic acid and calcium propionate have not been reported. However, a long-term feeding study of sodium propionate showed no adverse effects in rats."

Source: The short-chain fatty acid propionate increases glucagon and FABP4 production, impairing insulin action in mice and humans Science Translational Medicine DOI: 10.1126/scitranslmed.aav0120

# data[].attributes.attachment_link.title
Propionate, A Common Food Preservative, Alters Our Metabolism. Does That Make It A Disruptor?

# data[].attributes.attachment_link.description
A new study links propionate, a food preservative, to alterations in our metabolism, increasing the production of glucose, at least in one mammal: mice. The evidence of an effect on humans is based on 14 lean humans and two meals.

# data[].attributes.body
https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/Nitrous-acid

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Abstract

The genotoxic effects of antimicrobial food additive sodium sorbate (SS) was assessed by using chromosome aberrations (CAs), sister-chromatid exchanges (SCEs), and micronucleus (MN) in cultured human lymphocytes and comet assay in isolated human lymphocytes. Lymphocytes were treated with four concentrations (100, 200, 400 and 800 μg/ml) of SS as well as a negative (sterile distilled water) and a positive control (Mitomycin-C: MMC for cultured lymphocytes and H ₂O ₂ for isolated lymphocytes). The result of this study indicated that SS increased the frequency of CAs at both 24 and 48 h period compared to control. When gaps were included, this increase was significant at 200, 400 and 800 μg/ml concentrations at 24 h and, at all concentrations at 48 h treatment time. When gaps were excluded, this increase was significant at only 800 μg/ml concentration at both 24 and 48 h treatments. In addition, SS increased SCEs/cell and MN frequency at 400 and 800 μg/ml concentrations at both 24 and 48 h compared to negative control. Furthermore, this additive caused DNA damage at all concentrations in isolated human lymphocytes after 1 h in vitro exposure. The present results show that SS is genotoxic to the human peripheral blood lymphocytes in vitro at the highest concentrations.

Keywords: Genotoxic effects, Food preservative, Sodium sorbate, Human lymphocytes

Introduction

Man has a long history of adding chemical substances to foods for various reasons, including improving shelf life, flavor, appearance or texture (Altuğ 2003). No highly developed society could exist today without food additives. Food additives immediately become necessary when areas of food production are separated from areas of population concentration and the food must be stored or transported under conditions that can affect spoilage. These food additives are preservative in character (Potter 1984). Preservatives are compounds that delay or prevent microbiological spoilage of foods. They do not only act against visible spoilage by yeasts, molds and bacteria, but also prevent the formation of toxins, especially those produced by bacteria and molds (Altuğ 2003). The most widely used preservatives are sorbates (sorbic acid, sodium sorbate, potassium sorbate), benzoates (benzoic acid, sodium benzoate, potassium benzoate), propionates, sulfur dioxide and sulfites, sodium nitrate and sodium nitrite (Altuğ 2003). Sodium sorbate (E 201), which is the sodium salt of sorbic acid, is widely used as food preservatives on cheese, meat, ketchup, mayonnaise and marmalade (Potter 1984; Warth 1985). The levels at which it is used cover the range from 100 to 2,000 mg per litre or per kilogram (Ferrand et al. 2000). The acceptable daily intake (ADI) levels recommended by the Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives (JECFA) for sorbates is 25 mg/kg body-weight (i.e. 1,500 mg for a 60 kg adult) (WHO 1974; Walker 1990). In general the sodium and potassium salts are preferred over the acid form because they are more soluble in water (Liewen and Marth 1985).

Though food preservatives play an important role in the safety of food supply, many studies revealed the potential genotoxic and mutagenic effects of the additives (Hasegawa et al. 1984; Schlatter et al. 1992; Schiffmann and Schlatter 1992; Yılmaz et al. 2008, 2009; Mamur et al. 2010; Zengin et al. 2011). Hasegawa et al. ( 1984) reported that SS showed genotoxic effects in Chinese Hamster V79 cells at 200-800 μg/ml concentrations in CAs, SCEs and gene mutation tests. This genotoxic effect is consistent with other results obtained in Syrian Hamster embryo (SHE) fibroblast cells at 120-1,200 μg/ml concentrations, with MN and cell transformation tests in stored solution (Schiffmann and Schlatter 1992) and in Chinese Hamster V79 cells at 2,500 μg/ml concentration, with evaluation of mitotic index (MI) (Hasegawa et al. 1984). Münzner et al. ( 1990) demostrated that stored SS (100 mg/kg body weight) weakly increased number of CAs and MN frequency. Mukherjee et al. ( 1988) revealed that sorbic acid increased SCEs and frequency of MN at the highest dose (150 mg/kg body weight) in bone marrow cells of mice. Similar results about damaging effects of sorbic acid salts potassium sorbate were also obtained by Mpountoukas et al. ( 2008) and by Mamur et al. ( 2010) in human lymphocytes in vitro. Some authors compared the genotoxic effect of sorbic acid and its sodium and potassium salts. They found that SS was more genotoxic than sorbic acid and potassium sorbate (Hasegawa et al. 1984; Münzner et al. 1990).

On the other hand, SS was tested as negative in Chinese Hamster ovary cells at 200-800 μg/ml concentrations with AMES ( Salmonella/mammalian microsomes test), Hypoxanthine-guanine-phosphoribosyl transferase (HPGRT) and SCEs tests; in Chinese Hamster and mouse bone marrow cells at 200 mg/kg bw (body weight) concentration with MN test and in Chinese Hamster at 500-1,000 μg/ml concentrations with CAs and SCEs tests (Münzner et al. 1990). In addition, Schiffmann and Schlatter ( 1992) reported that fresh SS had no genotoxic effects in Syrian Hamster embryo (SHE) fibroblast cells at concentrations of 120-1200 µg/ml using MN and cell transformation tests. Banerjee and Giri ( 1986) reported that sorbic acid (15 mg/kg bw) did not induce CAs in bone marrow cells of mice. Münzner et al. ( 1990) indicated that no mutagenicity was found in mice or hamsters after an oral administration of freshly prepared solution of sodium sorbate and potassium sorbate (200 mg/kg bw) using CAs and MN tests. In addition, using comet assay, sorbic acid and potassium sorbate (2,000 mg/kg) did not induce DNA damage in a lot of organs (Sasaki et al. 2002). This result of potassium sorbate is compatible with Kawachi et al.'s ( 1980) results.

According to the literature survey, no study has been conducted on genotoxicity of SS in human peripheral lymphocytes using CAs, SCEs, MN and comet tests. Moreover previous investigations revealed that SS showed conflicting results. For these reasons, the aim of this study was to investigate the genotoxic and cytotoxic effects of SS by using CAs, SCEs, MN and comet assays in human lymphocytes in vitro. The analyses of CAs, SCEs and MN in human peripheral blood lymphocytes as well as comet assay are popular biomarkers for genotoxic, carcinogenic, and mutagenic effects (Garaj-Vrhovac and Zeljezic 2000; Yüzbaşıoğlu et al. 2006; Blaszczyk 2006; Yılmaz et al. 2009; Mamur et al. 2010; Zengin et al. 2011).

Materials and methods

Chemicals

The test substance SS was obtained from sorbic acid (Cas. No: 110-44-1, Applichem). SS was prepared according the Schiffmann and Schlatter ( 1992) and Schlatter et al. ( 1992) with some modifications. To obtain SS, 1 g sorbic acid was suspended in 40 ml bidistilled water and dissolved by adding 10 N NaOH (at room temperature). In order to obtain a clear stock solution it was necessary to heat the mixture (30 °C) and to sonicate it (after cooling) in Vibra-Cell (Vibra-Cell, Sonics & Materials Inc. Danbury, CT USA) sonifier, at 50 MHz for 15 min. Finally, the clear solution was adjusted to pH: 7.4. Mitomycin-C (Cas. No: 50-07-7), cytochalasin-B (Cas. No: 14930-96-2), bromodeoxyuridine (Cas. No: 59-14-3) and NaCl (Cas. No: 7647-14-5) were obtained from Sigma. DMSO (Cas. No: 67-68-5), NaOH (Cas. No: 1310-73-2), EDTA (Cas. No: 6381-92-6), Tris (Cas. No: 77-86-1), Triton X-100 (Cas. No: 9002-93-1), Normal Melting Agarose (Cas. No: 9012-36-6), Low Melting Agarose (Cas. No: 9012-36-6), EtBr (Cas. No: 1239-45-8) were obtained from Applichem.

Lymphocyte cultures and isolations

In this study, human peripheral blood lymphocytes were used as the test material. Peripheral venous blood was obtained from two healthy donors (a male and a female, nonsmokers, aged 24-25 years) not exposed to any drug therapy or known mutagenic agent over the past 2 years and not exposed to X-rays for the previous 6 months, with no history of chromosome fragility or recent viral infection. The experiments were conducted using the same blood samples, divided into two fractions: CAs, SCEs and MN were evaluated in whole blood, whereas the comet assay was used to measure the SS-induced DNA strand breakage in isolated lymphocytes.

Chromosomal aberrations and sister chromatid exchange assay

Heparinized whole blood sample (0.2 ml) was added to Chromosome Medium B (Biochrom) supplemented with 10 μg/ml bromodeoxyuridine for CAs and SCEs and incubated in the dark at 37 °C for 72 h and the cells were treated with SS at 100, 200, 400 and 800 μg/ml concentrations for 24 and 48 h. In addition, a negative control and a positive control (Mitomycin-C; MMC, 0.20 μg/ml) were included for each experiment to ensure validity of the assay. For CA and SCE analysis 0.06 μg/ml colchicine was present in the cultures during the last 2 h. SS did not change the pH of the culture medium. The cultured peripheral blood lymphocytes were harvested by treating with KCl (75 mM), which spreads chromosomes and hemolyzes the red blood cells, and then fixed with freshly prepared cold methanol:glacial acetic acid (3:1 v/v). Fixation process was repeated for three times. At last, metaphase spreads were prepared by dropping the concentrated cell suspension onto slides. Slides for CAs were conventionally stained with 5% Giemsa (pH = 6.8). Slides for SCEs were stained according to Speit and Houpter's ( 1985) FPG (fluorescence plus Giemsa) technique. The slides were dried at room temperature, and mounted in Depex. A hundred well spread metaphases per donor (totally 200 metaphases per concentration) were analyzed for the CA assays, 50 second mitosis for the SCE assays for each experimental concentration. The MI was determined by scoring 1,000 cells from each donor. In addition, a total of 200 cells (100 cells from each donor) were scored to determine the replication index (RI). Each metaphase was classified as being in the first (M ₁), second (M ₂) and third (M ₃) division. The RI was calculated as follows: RI = ([1 × M ₁] + [2 × M ₂] + [3 × M ₃])/N. Here, N is the total number of metaphases scored (Schneider and Lewis 1981).

Micronucleus assay

For the MN assay, the preparation was performed according to Palus et al.'s ( 2003) method, with some modifications (Mamur et al. 2010). Whole blood was added to 2.5 ml Chromosome Medium B (Biochrome). Human lymphocytes were incubated at 37 °C for 72 h and treated with SS at 100, 200, 400 and 800 μg/ml during the last 48 h. The SS did not alter the pH of the culture medium. Mitomycin-C (MMC, 0.20 μM) was used as positive control. Cytochalasin-B (5.2 μg/ml) was added at 44 h of incubation to block cytokinesis. Then the cells were harvested by centrifugation (216× g, 10 min), and the pellet was re-suspended in a hypotonic solution of 0.075 M KCl for 5 min at 4 °C. Cells were re-centrifuged and fixed three times in cold methanol:glacial acetic acid (3:1 v/v). To the last fixative, 1% formaldehyde was added to preserve the cytoplasm. The slides were air-dried and stained with 5% Giemsa (pH = 6.8) and washed in distilled water, dried at room temperature and mounted in depex. MN was scored from 1,000 binucleated cells (BN) per donor (totally 2,000 BN per concentration). Cell proliferation was evaluated using the cytokinesis-block proliferation index (CBPI), which indicates the average number of cell cycles. 500 lymphocytes (totally 1,000 lymphocytes per concentration) were scored to evaluate the percentage of cells with 1, 2, 3 or 4 nuclei. The CBPI was calculated according to Surrales et al. ( 1995) as follows: ([1 × N1] + [2 × N2] + [3 × ( N3 + N4)])/ N, where N1- N4 represent the number of cells with 1-4 nuclei, respectively, and N is the total number of cells scored.

Comet assay (SCGE)

Primary DNA damaging effect caused by the SS was determined using comet assay according to the method by Singh et al. ( 1988) with some modifications. Peripheral blood was obtained with a heparinized syringe, immediately before conducting the test. Lymphocytes were isolated using Biocoll separating solution. To detect viability of cells, trypan blue exclusion test was used. Cell viability was >97%. Isolated human lymphocytes were incubated with four concentrations of SS (100, 200, 400, 800 μg/ml) for one hour at 37 °C. Negative and positive controls (H ₂O ₂, 40 μM) were also included at the same temperature and exposure time in parallel with SS. Other procedure was applied according to Mamur et al. ( 2010).

The slides were examined using a fluorescent microscope (Olympus) equipped with an excitation filter of 546 nm and a barrier filter of 590 nm at 400× magnification. Two slides were prepared for each concentration of SS. The tail intensity (%) of 100 comets on each slide (a total of 200 comets per concentration) were determined, using the specialized Image Analysis System ("Comet Assay IV", Perceptive Instruments Ltd., UK).

Statistical analysis

For the statistical analysis of the results, z test for percentage of abnormal cells, CAs/cell, RI, CBPI, MI, MN were used. Students's t test was applied for SCEs and comet assay results induced by SS. Concentration-response relationships were determined from the correlation and regression coefficients for the percentage of abnormal cells, CAs/cell, SCEs, mean MN, mean comet tail intensity.

Results

Chromosomal aberrations assay

SS significantly induced the frequency of CAs and CA/cell including gaps at all concentrations (except at 100 µg/ml for 24 h treatment for CA) and treatments. Also SS significantly increased the frequency of CAs and CA/cell excluding gaps at 800 µg/ml concentration for both treatments compared to negative control. These effects were concentration dependent at both 24 and 48 h treatments with gaps (in abnormal cell percentage r = 0.79, r = 0.92 and in CAs/cell r = 0.88, r = 0.97, at 24 and 48 h, respectively) and without gaps (in abnormal cell percentage r = 0.93, r = 0.97 and in CAs/cell r = 0.96, r = 0.98, at 24 and 48 h, respectively) (Table ). Six types of structural chromosomal abnormality were recorded such as chromatid break, chromosome break, fragment, sister union, chromatid exchange and dicentric chromosomes. In addition, SS caused gaps at all concentrations and treatment periods (66.3%). Chromatid breaks (23.7%) and dicentric chromosomes (5%) were more frequent than the other types of aberrations in total at 24 and 48 h treatments together. Polyploidy was recorded as numerical chromosomal abnormality. According to these result, SS was capable of inducing structural CAs rather than numerical CAs (Table ).

Table 1

Sister chromatid exchanges, cell cycle and mitotic index

Sodium sorbate significantly increased SCEs at 400 and 800 μg/ml concentrations at both 24 and 48 h treatment periods compared to negative control (Table ). This effect was concentration dependent (r = 0.90 at 24 h, r = 0.95 at 48 h). The role of SS in the induction of SCEs was lower than that found in positive control, mitomycin-C. On the other hand, SS significantly decreased MI at 200 μg/ml concentration at 48 h compared to negative control (Table ). However, it did not decrease replicative index (RI) significantly (Table ).

Table 2

Micronucleus assay

According to the MN result, SS increased the micronucleus frequency at 400 and 800 μg/ml concentrations compared to negative control (Table ). The effect was concentration dependent (r = 0.97). The role of SS in the induction of MN frequency was lower than that of the positive control, mitomycin-C. The CBPI was not affected by the treatments of SS (Table ).

Table 3

Comet assay

The results of comet assay analysis are shown in Table . SS caused DNA damage at all concentrations in isolated human lymphocytes after 1 h in vitro exposure. Although, SS significantly increased the mean tail intensity at all concentrations, this increase was not concentration dependent. The performance of SS on the induction of main tail intensity was lower than that found in H ₂O ₂ treatment.

Table 4

Discussion

Chromosomal aberrations, sister chromatid exchanges and micronucleus analysis of human lymphocytes as well as single cell gel electrophoresis (SCGE) are used as the most useful assays to detect the potential genotoxicity of chemicals (Yüzbaşıoğlu et al. 2006; Mpountoukas et al. 2008; Çelik et al. 2009; Yılmaz et al. 2009; Mamur et al 2010; Zengin et al. 2011). The genome damage to the lymphocytes of peripheral blood has been widely used as a biomarker of carcinogenesis from genotoxic environmental factors, and long-term studies have demonstrated its validity and high clinical predictivity (Hagmar et al. 2004). SS significantly increased the chromosomal aberration, sister chromatid exchanges, micronucleus frequency and DNA damage in cultured and isolated human lymphocytes especially at the two highest concentrations without changing of the pH of the medium. In this study, the highest concentration of sodium sorbate (800 μg/ml) was lower than its level in food. But we found that this concentration was genotoxic for human lymphocytes in vitro.

An increase in the frequency of chromosomal aberrations is associated with an increased risk of cancer (Hagmar et al. 1998). In this study SS significantly increased the frequency of CAs together with gaps at 100, 200, 400 and 800 μg/ml concentrations (except 100 μg/ml for 24 h) and also increased CAs without gaps at 800 μg/ml concentration for 24 and 48 h. SS induced six types of structural aberration in lymphocytes. These are chromatid breaks, chromosome breaks, fragment, sister chromatid union, chromatid exchange, dicentric chromosome. Polyploidy was recorded as numerical chromosomal abnormality. Chromatid breaks resulting from DNA double-strand breaks was the first common abnormality. The second common aberration was dicentric chromosome. Chromosome breaks and fragments were also recorded in low frequencies. SS also caused gaps at all concentrations and treatment periods. Hasegawa et al. ( 1984) reported that SS showed genotoxic effect at 200-800 μg/ml concentrations in Chinese Hamster V79 cells, using CAs. Chromatid breaks and chromatid exchanges have been observed as the most common aberrations (Hasegawa et al. 1984). On the other hand Münzner et al. ( 1990) showed that SS tested as negative in Chinese Hamster and mouse bone marrow cells at 200 mg/kg bw (body weight) concentration, using CAs test. Chromatid and chromosome breaks were observed as the most common aberrations (Münzner et al. 1990). SS has also led to the formation of gap in the above-mentioned investigations (Hasegawa et al. 1984; Münzner et al. 1990). SS had a cytotoxic effect via decreasing the MI. Epel ( 1963) and Jain and Andsorbhoy ( 1988) found that the decrease of the mitotic index or the inhibition of the DNA synthesis might be caused by the decreasing ATP level and the pressure from the functioning of the energy production center. However SS showed genotoxic effect in Chinese Hamster V79 cells at a concentration of 2500 µg/ml, with evaluation of MI (Hasegawa et al. 1984).

The sister chromatid exchange technic is used as a sensitive means of monitoring DNA damage. It is useful for assessing the cytogenic impact of clastogenic agents on chromosomes. Many agents found to induce SCEs are well-known mutagens and/or carcinogens (Latt and Schreck 1980). SS significantly increased SCEs at 400 and 800 μg/ml concentrations for 24 and 48 h treatment periods compared to negative control. This genotoxic effect is consistent with another result obtained by SCEs test in Chinese Hamster V79 cells at concentrations of 200-800 µg/ml (Hasegawa et al. 1984). In contrast, SS was tested as negative in Chinese Hamster ovary cells at concentrations of 200-800 µg/ml, in Chinese Hamster and mouse bone marrow cells at a concentration of 200 mg/kg bw (body weight), with SCEs tests (Münzner et al. 1990).

The micronucleus technique has also been proposed as a useful tool for measuring genotoxicity in vitro cultures (Fenech and Morley 1985). MN can be formed from acentric chromosomal fragments or whole chromosomes left behind during mitotic cellular division. Both clastogenic and aneugenic effects can be determined with the MN test (Kirsch-Volders et al. 1997; Norppa and Falck 2003). Furthermore, an increased MN frequency in peripheral blood lymphocytes implies cancer risk in humans (Bonassi et al. 2005, 2007). Our study showed that SS significantly increased MN formation at 400 and 800 μg/ml concentrations, but it did not change significiantly CBPI at all treatment concentrations. Likewise, Schiffmann and Schlatter ( 1992) showed that SS was genotoxic at 120-1,200 μg/ml concentrations in SHE fibroblast cells with MN test in stored solution. There are many studies that showed no genotoxicity of SS in different cell lines such as, in Chinese Hamster and mouse bone marrow cells at a concentration of 200 mg/kg bw (body weight) (Münzner et al. 1990), in Syrian Hamster embryo fibroblast cells at concentrations 120-1200 µg/ml using MN test with freshly prepared SS (Schiffmann and Schlatter 1992).

The alkaline Comet assay is a widely used SCGE technique for the quantification of DNA strand breaks, crosslinks and alkali-labile sites induced by a series of physical and chemical agents. DNA migration in an electric field, supposed proportional to strand breakage, is a proposed estimation of genotoxicity. Breaks are quantified from geometric and fluorescence measurements by image analysis of comet-shaped DNA (Duez et al. 2003). The Comet assay is a rapid, simple and sensitive technique for measuring DNA breakage with a small number of cells and detects intercellular differences in DNA damage (Ostling and Johanson 1984, 1987; Singh et al. 1988). SS induced DNA damage at all concentrations in isolated human lymphocytes after 1 h in vitro exposure. To our knowledge, no investigations of genotoxicity of SS have been done so far in human lymphocytes with Comet assay.

The genotoxicity studies related to sorbic acid and sorbates are limited. Sorbic acid increased frequency of SCEs and MN at the highest dose (150 mg/kg bw) in bone marrow cells of mice (Mukherjee et al. 1988). In addition, stored SS (100 mg/kg bw) revealed weak clastogenic activity as shown by the increased number of CAs and MN frequency (Münzner et al. ( 1990). Mpountoukas et al. ( 2008) reported that sorbic acid salts potassium sorbate showed a weak genotoxic effect at two concentrations (4 and 8 mM) in human lymphocytes using the SCE test. Besides, potassium sorbate increased CAs, SCEs and DNA damage at 500 and 1,000 μg/ml in human lymphocytes in vitro (Mamur et al. 2010). Hasegawa et al. ( 1984) reported that, SS is a genotoxic agent, although its potency seems to be weak, and that sorbic acid and potassium sorbate are less genotoxic than the sodium salt. Furthermore, Jung et al. ( 1992) found that sorbic acid and its potassium salt were not genotoxic in vivo and in vitro. Sasaki et al. ( 2002) determined that sorbic acid and its potassium salts (2,000 mg/kg) did not induce DNA damage studied in a lot of organs, using the Comet assay. In addition, no chromosomal damage was seen in bone marrow cells of mice given 15 mg sorbic acid/kg bw by stomach tube for 30 days (Banerjee and Giri 1986). Another in vivo study demonstrated that potassium sorbate did not cause DNA damage in rats (Kawachi et al. 1980). Finally, sorbic acid, potassium sorbate and a fresh solution of sodium sorbate tested in SHE fibroblast cells using micronucleus and SHE cell transformation tests gave negative genotoxicity (Schiffmann and Schlatter 1992).

Some authors reported positive results using different food additives; benzoic acid at concentrations of 200 and 500 µg/mL (Yılmaz et al. 2009) and sodium benzoate at concentrations of 6.25, 12.5, 25, 50, 100 µg/mL (Zengin et al. 2011) significantly increased the CAs, SCEs and MN frequency in human lymphocytes. Thakur et al. ( 1994) reported that sorbates were more efficient and less toxic than benzoate. Boric acid used as an antimicrobial agent induced an increase of chromatid type aberrations at concentrations of 600, 800, 1000 µg/ml in human lymphocytes (Arslan 2004). Additionally, citric acid increased the CAs, SCEs and MN frequency at concentrations of 62.5, 125, 250, 500, 1000 µg/mL in cultured human lymphocytes (Yılmaz et al. 2008). Zengin et al. ( 2011) reported that potassium benzoate increased CAs, SCEs and MN frequency at 62.5, 125, 250, 500, 1,000 μg/ml concentrations in cultured human lymphocytes. Potassium bromate, which is used as a bleaching agent in flour, induced CAs, SCEs and MN formation in human peripheral blood lymphocytes in vitro (Kaya and Topaktaş 2007). Biswas et al. ( 2000) reported that, sodium selenite (2.9 × 10 −6, 1.16 × 10 −6 and 2.32 × 10 −7 M) and sodium selenate (5.3 × 10 −6, 2.65 × 10 −6 and 1.06 × 10 −6 M) which are used inorganic salts in food, induced CAs and reduced cell division in proportions directly related to the dose. Sodium selenite (2.9 × 10 −5 M) and sodium selenate (2.65 × 10 −5 M) were also found to be lethal in human peripheral blood lymphocytes in vitro. On the contrary, potassium nitrate did not affect the SCE frequency at 0.02, 0.2, 2, 4 and 8 mM concentrations in human lymphocytes (Mpountoukas et al. 2008).

Results of the study revealed that SS, which is commonly used in the food industry, has genotoxic and clastogenic effects in human peripheral lymphocytes. Madle et al. ( 1993) reported that using human lymphocytes could provide the best results for human mutagenicity studies. According to these data, it can be concluded that SS may also cause cancer because of its mutagenic and genotoxic effects. But the exact mechanism of genotoxicity of SS is currently unknown. The mechanism of toxicity of sorbic acid and its salts are probably related to the alkylating activity. Sorbic acid + sorbate system showed alkylating activity on the nucleophile 4-( p-nitrobenzyl) pyridine (NBP), which is used as a trap for alkylating agents having nucleophilic characteristics similar to DNA bases (Pérez-Prior et al. 2005). Alkylating agents cause gross mitotic abnormalities and can effect gene mutations (Warwick 1963). A correlation was found between their alkylating capacity and carcinogenicity (Manso et al. 2005). Although many aspects related to the worldwide use of sorbic acid and its salts as food preservatives have long been known, there is little quantitative knowledge about their alkylating potential (Pérez-Prior et al. 2008). Finally, we should say that sodium sorbate is genotoxic to human lymphocytes. But this genotoxic effect should be supported with in vivo studies.

Acknowledgments

This study was supported by Gazi University Research Fund under Project No: 05/2007-50.

Conflict of interest

The authors declare that there are no conflicts of interest.

References

Altuğ T. Introduction to toxicology and food, food additives. New York: CRC Press; 2003. pp. 81-100. [Google Scholar]

Arslan M (2004) Borik asitin insan periferal lenfositlerinde in vitro kromozom aberasyonu ve kardeş kromatid değişimi üzerindeki etkileri. MSc Thesis, Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstütüsü

Epel D. The effects of carbon monoxide inhibition of ATP level and the date of mitosis in sea urchin egg. J Cell Biol. 1963;17:315-319. doi: 10.1083/jcb.17.2.315. [[PMC free article] [PubMed] [CrossRef] Google Scholar]

Kawachi T, Komatsu T, Kada T, Ishidate M, Sasaki M, Sugiyama T, Tazima Y. Results of recent studies on the revelance of various short-term screening in Japan. Appl Methods Oncol. 1980;3:253. [Google Scholar]

Latt SA, Schreck RR. Sister chromatid exchange analysis. Am J Hum Genet. 1980;32:297-313. [[PMC free article] [PubMed] Google Scholar]

Liewen MB, Marth EH. Growth and inhibition of microorganisms in the presence of sorbic acid: a rewiew. J Food Protect. 1985;48:364-375. [Google Scholar]

Madle S, Beek B, Nowak C. Zum verstandis von chromosomen-mutationtest an somazellen. In: Fahrig R, editor. Mutationforschung und Genetische Toxikologie. Dramstadt: Wissneschaftliche Buchgeselschaft; 1993. pp. 224-242. [Google Scholar]

Pérez-Prior MT, Manso JA, García-Santos MP, Calle E, Casado J (2005) Alkylating potential of potassium sorbate. J Agric Food Chem 53:10244-10247 [PubMed]

Pérez-Prior MT, Manso JA, García-Santos MP, Calle E, Casado J (2008) Sorbic acid as an alkylating agent. J Solution Chem 37:459-466

Potter NN (1984) Food Science, Food additives. AVI Publishing Co, New York, pp 685-697

Schlatter J, Wurgler FE, Kranzlin R, Maier P, Holliger E, Graf U. The potential genotoxicity of sorbates: effects on cell cycle in vitro in V79 cells and somatic mutations in [Drosophila. Food Chem Toxicol. 1992;30:843-851. doi: 10.1016/0278-6915(92)90049-Q. [PubMed] [CrossRef] Google Scholar]

Warth AD. Resistance of yeast species to benzoic and sorbic acids and to sulfur dioxide. J Food Protect. 1985;48:564-569. [Google Scholar]

WHO (1974) Toxicological evaluation of some food additives including anticaking agents, antimicrobials, antioxidants, emulsifiers and thickening agents. World Health Organisation Food Additive series no 5, pp 121-127 [PubMed]

Yılmaz S, Ünal F, Yüzbaşıoğlu D, Aksoy H. Clastogenic effects of food additive citric acid in human peripheral lymphocytes. Cytotechnology. 2008;56:137-144. doi: 10.1007/s10616-008-9137-0. [[PMC free article] [PubMed] [CrossRef] Google Scholar]

Yılmaz S, Ünal F, Yüzbaşıoğlu D. The in vitro genotoxicity of benzoic acid in human peripheral blood lymphocytes. Cytotechnology. 2009;60:55-61. doi: 10.1007/s10616-009-9214-z. [[PMC free article] [PubMed] [CrossRef] Google Scholar]

# data[].attributes.attachment_link.title
Genotoxicity of food preservative sodium sorbate in human lymphocytes in vitro

# data[].attributes.attachment_link.description
The genotoxic effects of antimicrobial food additive sodium sorbate (SS) was assessed by using chromosome aberrations (CAs), sister-chromatid exchanges (SCEs), and micronucleus (MN) in cultured human lymphocytes and comet assay in isolated human lymphocytes.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Calcium sorbate, also known as calcium salt, is a fine white crystalline powder used as a preservative as it prevents the growth of microbes, moulds and fungi in food.

All three sorbates were authorised for use in a wide range of foods, including cheese, fresh fruit and vegetables, jams, confectionery, cereals, meat and soft drinks.

In 2015, EFSA scientists, which have been systematically re-evaluating all food additives that were authorised for use before January 2009, published a scientific opinion​​ on sorbic acid (E 200), potassium sorbate (E 202) and calcium sorbate (E 203) in 2015.

Due to a lack of data on the genotoxicity of calcium sorbate, however, it was unable to set an Acceptable Daily Intake (ADI) level.

The European Commission therefore launched a public call for scientific and technological data on all three preservatives in order to fill the gaps but no business operator came forward with relevant genotoxicity data for E 203.

"Without those data the Authority cannot complete the re-evaluation of the safety of calcium sorbate as a food additive and consequently it cannot be determined whether that substance still fulfils the conditions [...] for inclusion in the Union list of approved food additives," ​ reads the draft legislation.

"It is therefore appropriate to remove calcium sorbate (E 203) from the Union list of ​ approved food additives." ​

However, executive director at the Food Additives & Ingredients Association (FAIA) Michelle Maynard told FoodNavigator, the additive is not being banned because of a health and safety list. Rather, compiling safety data for EFSA to examine is a costly process and suppliers " decided that it wasn't worth it ​".

"​ A number of people expressed an interest in the other sorbates and a [testing] programme is now under way for these, ​" she added.

Six months to remove E 203 from food and drink

This regulation is set to enter into force 20 days after its publication in the Official Journal of the European Union.

Food manufacturers in all member states will have six months to remove calcium sorbate from their products after the entry in force.

The regulation was adopted by members of the Standing Committee on Plants, Animals, Food and Feed.

All three sorbate additives had been previously evaluated by the Joint Food and Agriculture Organisation (FAO) and World Health Organisation (WHO) Expert Committee on Food Additives (JECFA) in 1974 and by the Scientific Committee on Food (SCF) in 1996, which set a group ADI of 25 mg per kilo body weight per day.

In 2015, EFSA scientists revised this ADI downwards to 3 mg / kg bw/day for sorbic acid and potassium sorbate based on the data it had on reproductive and developmental toxicity. Calcium sorbate, however, was excluded from this ADI.

The main food sources of these additives in European's diet were bread and rolls, fine bakery wares and flavoured drinks, it said.

# data[].attributes.attachment_link.description
Calcium sorbate, also known as calcium salt, is a fine white crystalline powder used as a preservative as it prevents the growth of microbes, moulds and fungi in food. All three sorbates were authorised for use in a wide range of foods, including cheese, fresh fruit and vegetables, jams, confectionery, cereals, meat and soft drinks.

# data[].attributes.body
http://www.fao.org/3/V5030E/V5030E0d.htm

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Potassium sorbate is a chemical additive. It's widely used as a preservative in foods, drinks, and personal care products. It is an odorless and tasteless salt synthetically produced from sorbic acid and potassium hydroxide.

Potassium sorbate prolongs the shelf life of foods by stopping the growth of mold, yeast, and fungi. It was discovered in the 1850s by the French, who derived it from berries of the mountain ash tree. Its safety and uses as a preservative have been researched for the last fifty years. The U.S. Food and Drug Administration (FDA) recognizes it as generally safe when used appropriately.

You'll find potassium sorbate on the list of ingredients for many common foods. It's a popular preservative because it's effective and doesn't change the qualities of a product, such as taste, smell, or appearance. It's also water-soluble, and it works at room temperature.

You may find it added to many food products, such as:

Potassium sorbate is used as an antimicrobial and preservative in personal care items, as well, such as:

eyeshadow and other cosmetics

shampoos and moisturizers

contact lens solution

Potassium sorbate is also approved for safe use as a preservative in moist cat and dog foods and in other animal feed.

Regulatory agencies such as the FDA, the United Nations Food and Agriculture Organization, and the European Food Safety Authority (EFSA) have determined that potassium sorbate is "generally regarded as safe," abbreviated as GRAS. When you eat potassium sorbate as a food additive, it passes through your system harmlessly as water and carbon dioxide. It does not accumulate in your body.

What does the research say?

In 2015, the EFSA reviewed potassium sorbate and two other food additives. It set a temporary acceptable daily intake of 3 mg per kg of body weight per day. This limit is in response to questions about reproductive and developmental toxicity from animal research. Rats were fed 300 mg per day with no observed bad effects. For added safety, the EFSO set a standard that was 100 times lower.

The maximum acceptable daily intake for humans is 25 milligrams per kilogram (mg per kg) of body weight per day. For an adult of 150 pounds, this comes to 1,750 mg per day.

Some people may have an allergic reaction to potassium sorbate in foods. These allergies are rare. Allergies to potassium sorbate are more common with cosmetics and personal products, where it can cause skin or scalp irritation. However, the Environmental Working Group has rated potassium sorbate with a low risk as a skin irritant.

If you use potassium sorbate as a pure ingredient, for example in winemaking, it can irritate your eyes and skin if you spill it.

Despite purity requirements for manufacturers, it's possible that potassium sorbate as a food additive can be contaminated. It may be contaminated with:

Read your food ingredient labels carefully. Be aware of what is in your food. Even though potassium sorbate and other additives are considered safe, you can avoid them by eating fewer processed foods.

If you think you have an allergy to potassium sorbate, see if your allergic reactions go away when you stop consuming or using items that contain the additive.

Food additives have become a controversial subject. It's important to keep a scientific perspective when reading web-based information and scare stories. Is the information backed up by facts, or is it biased? Research has shown that potassium sorbate is safe for most people to eat, though it may cause some skin allergies when used in personal care products.

# data[].attributes.attachment_link.title
Potassium Sorbate: Uses, Safety, and More

# data[].attributes.attachment_link.description
Potassium sorbate is a chemical additive. It's widely used as a preservative in foods, drinks, and personal care products. It is an odorless and tasteless salt synthetically produced from sorbic acid and potassium hydroxide. Potassium sorbate prolongs the shelf life of foods by stopping the growth of mold, yeast, and fungi.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Sorbic acid is a naturally occurring compound that's become the most commonly used food preservative in the world, and it makes the global food chain possible. It's highly effective at inhibiting the growth of mold, which can spoil food and spread fatal diseases. For example, when sorbic acid is sprayed on the exterior of a country ham, there won't be any mold growth for 30 days. This allows for food to be shipped and stored all over the globe.

Sorbic acid is a preferred preservative compared to nitrates, which can form carcinogenic byproducts. It's applied to food by either spraying or dipping the food with a solution of sorbic acid and water.

As a Food Preservative

Sorbic acid is most commonly found in foods, animal feeds, pharmaceutical drugs, and cosmetics.

When it comes to human foods, sorbic acid is most commonly used in:

wines

cheeses

baked goods

fresh produce

refrigerated meat and shellfish

Sorbic acid is used to preserve meats because of its natural antibiotic capabilities. In fact, its earliest use was against one of the deadliest toxins known to mankind, the bacteria Clostridium botulinum, which can cause botulism. Its use saved countless lives by preventing bacterial growth while allowing meats to be transported and stored safely.

Because of its anti-fungal properties, sorbic acid is also used in canned goods, including pickles, prunes, maraschino cherries, figs, and prepared salads.

Is It Safe?

The U.S. Food and Drug Administration considers sorbic acid to be safe for regular use, as it's not linked to cancer or other major health problems. Some people can be allergic to sorbic acid, but reactions are typically mild and consist of light skin itching.

While rare, allergic contact dermatitis may occur, but, ironically, over-the-counter corticosteroid creams that contain sorbic acid are often the culprit. People with eczema should avoid sorbic acid in cosmetics because of possible irritation, but avoiding it in foods is unnecessary.

If your skin reacts badly to sorbic acid, you can treat it by rinsing the affected area with water, and applying anti-itch cream. If it's causing you problems internally, drinking eight ounces of water typically reduces symptoms.

While extremely rare, toxic reactions to sorbic acid can occur when handling it in its pure, undiluted form. In these cases, the National Library of Medicine's Toxicology Data Network recommends washing your skin and clothes. If inhaled, moving the person to fresh air is recommended. While extremely rare, you may require hospitalization if you experience anaphylaxis. This is a severe allergic reaction that can cause you to go into shock, go pale, get a rash, and experience nausea and vomiting.

The Takeaway

Sorbic acid has proven vital to our ability to store food and transport it across long distances. Allergies are rare and usually very mild, but exposure to undiluted sorbic acid might carry some risks.

# data[].attributes.attachment_link.description
Sorbic acid is a naturally occurring compound that's become the most commonly used food preservative in the world, and it makes the global food chain possible. It's highly effective at inhibiting the growth of mold, which can spoil food and spread fatal diseases.

# data[].attributes.attachment_link.title
Sodium Benzoate: Uses, Dangers, and Safety

# data[].attributes.attachment_link.description
Sodium benzoate is best known as a food preservative, though it has several other uses. This article provides a detailed overview of sodium benzoate, including its uses and possible safety concerns.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
โดยธรรมชาติของอาหารหากเก็บไว้นานเกินไปย่อมทำให้เกิดภาวะเน่าเสียได้ หลายคนจึงพยายามคิดค้น "วิธีถนอมอาหาร" ที่จะช่วยยืดอายุของอาหารให้ยาวนานขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการถนอมอาหารด้วยวิธีธรรมชาติ ทั้งหมัก ตากแห้ง ดอง หรือวิธีการใช้สารเคมีอย่าง "สารกันบูด" ซึ่งแน่นอนว่าการใช้สารเคมีในการถนอมอาหารย่อมส่งผลกับผู้บริโภคทั้งในระยะสั้นและระยะยาว

ในวันนี้เราชาวสุขภาพดี...จึงไม่พลาดที่จะหยิบยกเรื่องราวที่น่าสนใจของการใช้ "สารกันบูด" มาฝากผู้อ่านทุกๆ ท่าน ซึ่งรับรองว่าข้อมูลที่เรานำมาบอกเล่าในวันนี้จะสามารถทำให้ผู้อ่านรอดพ้นจากอาหารที่ปนเปื้อนสารกันบูดได้อย่างแน่นอน ถ้าพร้อมแล้วเลื่อนไปอ่านบรรทัดถัดไปได้เลยค่ะ

สารกันบูดคืออะไร ?

"สารกันบูด" หรืออีกชื่อคือ 'วัตถุกันเสีย' เป็นสารที่นิยมใช้อย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมอาหาร โดยสารดังกล่าวจะออกฤทธิ์ควบคุมการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์และทำลายชิ้นส่วนของเซลล์จุลินทรีย์ทำให้อาหารเน่าเสียช้าและยังรักษารสชาติให้น่ารับประทานเหมือนปรุงเสร็จใหม่ โดยสารกันบูดจะมีกลไกการทำงานดังนี้

1. ทำลายผนังเซลล์ของจุลินทรีย์ในอาหาร โดยสารกันบูดจะออกฤทธิ์แทรกซึมตามส่วนต่างๆ ของเซลล์ โดยจะค่อยๆ ทำลายเซลล์จุลินทรีย์ จนเซลล์ไม่สามารถทำงานได้ปกติและตายไปในที่สุด

2. ยับยั้งการทำงานเอนไซม์ในจุลินทรีย์ โดยสารกันบูดจะค่อยๆ ออกฤทธิ์เพื่อทำให้ประสิทธิภาพในการทำงานของเอนไซม์ลดน้อยลง เมื่อไม่มีเอนไซม์ที่ทำหน้าที่ย่อยจุลินทรีย์ จุลินทรีย์ก็จะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้

3. ส่งผลต่อสารพันธุกรรมในจุลินทรีย์ คุณสมบัติอีกข้อหนึ่งของ "สารกันบูด" คือมีฤทธิ์ทำลายสารพันธุกรรมของจุลินทรีย์จำพวก RNA และ DNA โดยจะส่งผลให้สารพันธุกรรมไม่สามารถแบ่งเซลล์ได้ จนเซลล์มีรูปร่างผิดปกติ และไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้

อันตรายจากสารกันบูดที่คุณคาดไม่ถึง!!

1. กรดอินทรีย์ กรดอินทรีย์ถือเป็นกรดที่นิยมใช้กันมากในอุตสาหกรรมถนอมอาหาร โดยเป็นกรดที่สามารถใส่ลงไปเพื่อถนอมอาหารได้ แต่ผู้ประกอบการต้องควบคุมปริมาณกรดในอาหารให้เป็นไปตามกฎของกระทรวงสาธารณสุข อย่างไรก็ตามกรณีที่ผู้บริโภคได้รับกรดอินทรีย์ที่ปนเปื้อนมากับอาหารมากจนเกินไป จะทำให้เกิด กรดเกิน ในกระเพาะอาหาร เสี่ยงต่อโรคแผลในกระเพาะอาหารหรือกระเพาะอักเสบได้ นอกจากนั้นในบางรายอาจมีปัญหาเกี่ยวกับลำไส้ร่วมด้วย

2. เกลือซัลไฟต์ และ ซัลเฟอร์ไดออกไซด์ โดยเกลือทั้งสองชนิดนี้มีคุณสมบัติในการยับยั้ง และทำลายเชื้อแบคทีเรีย รวมไปถึงชื้อราโดยทั่วไปนิยมใช้กับผลิตภัณฑ์พวกผัก ผลไม้ และเครื่องดื่ม อาทิเช่น ไวน์ น้ำผลไม้ รวมไปถึงผลิตภัณฑ์จำพวกเนื้อสัตว์ และผลิตภัณฑ์ปลาอีกด้วย ทั้งนี้เกลือซัลไฟต์และซัลเฟอร์ไดออกไซด์ จะเป็นอันตรายกับผู้บริโภคผู้ที่โรคประจำตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ป่วยโรคหืด (asthmatics) ซึ่งเมื่อได้รับอาหารที่มีเกลือซัลไฟต์และซัลเฟอร์ไดออกไซด์จะทำให้เกิดอาการกำเริบอย่างรุนแรง อาการเริ่มต้นคือหายใจติดขัด หลอดลมตีบ และอาจชักจนเสียชีวิตได้

3. พาราเบนส์ (parabens) พาราเบนส์เป็นสารกันบูดที่นิยมเติมลงไปในอาหารเพื่อยับยั้งการทำงานของราและยีสต์ ผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่ที่ปนเปื้อนพาราเบนส์ ได้แก่ น้ำผลไม้ น้ำหวาน แยม ขนมหวานต่างๆ และสารปรุงแต่งกลิ่นรส โดยปกติแล้วร่างกายของคนเราจะมีกระบวนการในการกำจัดพาราเบนส์อยู่แล้ว โดยกระบวนการนี้มีชื่อว่า ปฏิกิริยาไฮโดรลีซิส (hydrolysis) อย่างไรก็ตามแม้ร่างกายจะสามารถกำจัดสารปนเปื้อนเองได้ แต่หากได้รับในปริมาณมากหรือสะสมมาเป็นเวลานาน สารพิษบางส่วนก็จะตกค้างอยู่ในร่างกาย เพิ่มความเสี่ยงต่อโรคทางเดินอาหารได้

4. โซเดียมเบนโซเอต เป็นวัตถุกันเสียที่เติมลงไปที่ใช้ยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรีย และเชื้อราบางชนิด ถึงแม้ 'โซเดียมเบนโซเอต' จะเป็นสารกันบูดที่ปลอดภัยที่สุดในบรรดาสารกันบูดทุกชนิด แต่ก็พบว่ามีผู้แพ้สารดังกล่าวอยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เป็น โรคภูมิแพ้ นอกจากนั้นยังทำให้เกิดการระคายเคืองบริเวณกระเพาะอาหารและเนื้อเยื้อ นอกจากนั้นหากหญิงตั้งครรภ์ได้รับสารดังกล่าวในปริมาณมาก จะทำให้เกิดความผิดปกติของทารกในครรภ์ได้

จะเห็นได้ว่า "สารกันบูด" ส่งผลเสียต่อร่างกายค่อนข้างมาก ดังนั้นก่อนจะซื้ออาหารมารับประทาน ควรเลือกให้ดีเสียก่อน ยกตัวอย่างเช่นอาหารสำเร็จรูปที่มีบรรจุภัณฑ์ไม่ว่าจะเป็นกล่องหรือขวด ให้เลือกผลิตภัณฑ์ที่ระบุอย่างชัดเจนว่า "ไม่ใส่สีผสมอาหาร สารกันบูด หรือเจือสีสังเคราะห์" หากไม่มีข้อมูลดังกล่าวให้สังเกตฉลากว่ามีวันเดือนปีที่ผลิต และหมดอายุหรือไม่ หากอายุของผลิตภัณฑ์อาหารนานผิดปกติให้สงสัยว่าใส่สารกันบูด นอกจากนั้นหากเป็นอาหารที่บรรจุในถุงพลาสติกธรรมดาหรือใส่กล่องโฟมให้เลือกที่ขายวันต่อวัน และหลีกเลี่ยงอาหารที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยง อาทิเช่น แหนม กุนเชียง และน้ำพริกชนิดต่างๆ

บทความอื่นๆ ที่เกี่ยวกับสารปนเปื้อนในอาหาร

# data[].attributes.attachment_link.title
สารกันบูด...ยิ่งบริโภค ยิ่งเสี่ยงโรคภัย!! * สุขภาพดี

# data[].attributes.attachment_link.description
โดยธรรมชาติของอาหารหากเก็บไว้นานเกินไปย่อมทำให้เกิดภาวะเน่าเสียได้ หลายคนจึงพยายามคิดค้น "วิธีถนอมอาหาร" ที่จะช่วยยืดอายุของอาหารให้ยาวนานขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการถนอมอาหารด้วยวิธีธรรมชาติ ทั้งหมัก ...

# data[].attributes.headline
ลองหาข้อมูลของสารพวกนี้ดู พวกสูตรเคมี อาหารที่สารพวกนี้นำไปใช้

# data[].attributes.subject
ลองหาข้อมูลของสารพวกนี้ดู พวกสูตรเคมี อาหารที่สารพวกนี้นำไปใช้

# data[].attributes.body
•Sodium benzoate

•Sorbic acid

•Potassium sorbate

•Calcium sorbate

•Sodium sorbate

•Propionic acid

•Nitrous acid

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
สารกันบูดหรือ วัตถุกันเสีย เป็นสารเคมีที่ใช้สำหรับการถนอมอาหารหรือยืดอายุอาหารทำให้สามารถเก็บถนอมอาหารให้ได้นานขึ้น สารนี้ทำหน้าที่ออกฤทธิ์ยับยั้งการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์หรือทำลายจุลินทรีย์ชนิดต่างๆที่เป็นสาเหตุทำให้อาหารบูดเน่า

การบูดเน่าของอาหารส่วนใหญ่เกิดจากการเติบโตของจุลินทรีย์ชนิดต่างๆ อาทิ เชื้อแบคทีเรีย เชื้อรา และ fungi ทำให้อาหารเกิดการย่อยสลาย แยกส่วน เปลี่ยนสี สูญเสียความหนืด เหม็นหืน เกิดก๊าซ และมีกลิ่นเหม็น

กลไกการทำงาน
สารกันบูดหรือวัตถุกันเสียออกฤทธิ์ควบคุมการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์หรือทำลายส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทุกส่วนของเซลล์จุลินทรีย์ โดยมีกลไก ดังนี้
1. ทำลายผนังเซลล์ของจุลินทรีย์ สารกันบูดสามารถออกฤทธิ์แทรกซึม และทำลายเซลล์ของจุลินทรีย์ส่วนใดส่วนหนึ่งหรือเซลล์ทั้งหมด ทำให้จุลินทรีย์หยุดการเติบโต และตายได้

2. หยุดการทำงานเอนไซม์ของจุลินทรีย์ โดยออกฤทธิ์ทำให้เอนไซม์ชะงักหรือทำให้ประสิทธิภาพการทำงานของเอนไซม์ที่ปล่อยออกมาย่อยอาหารของจุลินทรีย์เสียไป

3. ผลต่อสารพันธุกรรมของจุลินทรีย์ โดยออกฤทธิ์ทำลายหรือทำให้สารพันธุกรรมของจุลินทรีย์เสื่อมสภาพ เช่น สาร RNA และ DNA ส่งผลต่อการหยุดชะงักของกระบวนการแบ่งเซลล์หรือทำให้เซลล์มีรูปแบบที่ผิดปกติไปไม่สามารถดำรงชีพต่อไปได้

ชนิดสารกันบูดหรือวัตถุกันเสีย
1. กรดอินทรีย์
กรดอินทรีย์ถือเป็นสารกันบูดที่นิยมใช้ในอาหารมากที่สุด โดยเฉพาะอาหารที่มีรสเปรี้ยว เช่น น้ำผลไม้ แยม และเยลลี่ เป็นต้น กรดเหล่านี้ ได้แก่ กรดอะซิตริก กรดเบนโซอิก กรดโพรพิออนิก กรดซอร์บิก รวมถึงเกลือของกรดชนิดต่างๆ และพาราเบนส์

สารจำพวกกรดทุกชนิดเมื่อร่างกายได้รับเข้าไปจะถูกขับถ่ายออกทางปัสสาวะภายใน 12-24 ชั่วโมง เช่น กรดเบนโซอิก (benzoic acid) เมื่อได้รับเข้าร่างกายจะถูกขับออกมาร่วมกับไกลซีนเกิดเป็นกรดฮิพเพียวริก (hippuric acid) และบางส่วนรวมกับ glucuronic acid

การรับประทาน sodium benzoate 0.5 กรัม/วัน พบว่า มีเกิดความเป็นพิษต่อร่างกาย

2. เกลือซัลไฟต์ และซัลเฟอร์ไดออกไซด์
เกลือซัลไฟต์ และซัลเฟอร์ไดออกไซด์ถือเป็นสารกันบูดที่รู้จัก และใช้กันมาตั้งแต่สมัยโบราณที่นิยมใช้ในผลิตภัณฑ์ผัก และผลไม้อบแห้ง รวมถึง ไวน์ น้ำหวาน และเครื่องดื่มต่างๆ เมื่อเติมเกลือซัลไฟต์ และซัลเฟอร์ไดออกไซด์ในอาหารที่มีน้ำจะละลายน้ำ และเกิดเป็นกรดซัลฟูริก ซึ่งเป็นกรดที่ช่วยยับยั้ง และทำลายเชื้อจุลินทรีย์ได้เป็นอย่างดี

3. สารประกอบไนไตรต์ และไนเตรต
ไนไตรต์ และไนเตรตที่ใช้เป็นสารกันบูดในปัจจุบันถือว่าไม่เป็นที่นิยม และเป็นสารต้องห้ามของกระทรวงสาธารณสุข แต่ก่อนมักใช้เป็นส่วนผสมที่ทำให้เกิดสีของเนื้อสัตว์ ประสิทธิภาพของสารเหล่านี้ พบว่า เพียงแค่ช่วยยับยั้ง และชลอการเติบโตของจุลินทรีย์เท่านั้น อีกทั้งไม่สามารถยับยั้งการสร้างสปอร์ของจุลินทรีย์บางชนิดได้ และจะทำงานได้ดีในสภาพที่เป็นกรดต่ำเท่านั้น

ประสิทธิภาพสารกันบูดหรือวัตถุกันเสีย
1. ชนิดของสารกันบูด เนื่องจากสารกันบูดหรือวัตถุกันเสียแต่ละชนิดมีคุณสมบัติในการต้านการเติบโต และทำลายจุลินทรีย์ได้แตกต่างกัน

2. ความเข้มข้นของสารกันบูด ประสิทธิการป้องกันการบูดจะแปรผันตามปริมาณความเข้มข้นของสารกันบูดที่ใช้ แต่ปริมาณการใช้ที่มากเกินความจำเป็นในการยับยั้ง และทำลายจุลินทรีย์ย่อมมีโทษที่อาจเป็นพิษต่อผู้บริโภคได้ ดังนั้น การใช้สารกันบูดจึงต้องใส่ในปริมาณจำกัดตามประกาศของกระทรวงสาธารณสุข

3. ชนิด จำนวน อายุของจุลินทรีย์ที่ปนเปื้อน หากจำนวนจุลินทรีย์มีจำนวนมากจำเป็นต้องใช้สารกันบูดมากกว่า 1 ชนิด หรือใช้ในปริมาณที่เพิ่มขึ้น หากเป็นชนิดของจุลินทรีย์ที่ทนต่อสารกันบูดโดยทั่วไปจำเป็นต้องสารสารกันบูดชนิดพิเศษที่สามารถยับยั้งได้ หากจุลินทรีย์อยู่ในช่วงอายุมาก มีความอ่อนแอย่อมสามารถใช้สารกันบูดได้อย่างมีประสิทธิภาพ

4. อุณหภูมิ อุณหภูมิมีผลต่อประสิทธิภาพของสารกันบูด โดยเฉพาะอุณหภูมิของอาหารขณะใส่ผสมสารกันบูด หากมีอุณหภูมิร้อนเกินไปจะทำให้เกิดการทำลายสารกันบูดหรือทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงได้ รวมถึงการเก็บรักษาอาหารหลังใช้สาร หากสัมผัสความร้อนมากย่อมทำให้ประสิทธิภาพของสารกันบูดลดลงเช่นกัน

5. องค์ประกอบ โดยพิจารณาองค์ประกอบของสารกันบูดต่อสภาพความเป็นกรด-ด่าง ถือเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดในการพิจารณาปริมาณสารกันบูดที่ต้องใช้ โดยพิจารณาประสิทธิภาพความเป็นกรดของสารที่ไม่มีการแตกตัว

ตัวอย่างสารกันบูดในสัดส่วนที่ไม่แตกตัวที่ pH ต่างๆ
1. Acetic acid
pH 3 = 98.5
pH 4 = 84.5
pH 5 = 34.9
pH 6 = 5.1
pH 7 = 0.54

ทั้งนี้ อาหารที่มีสารแขวนลอยหรือมีไขมันหรือสารเคมีอื่นๆ จำเป็นต้องพิจารณาเลือกใช้ชนิด และปริมาณให้ถูกต้อง เนื่องจากสารเหล่านี้อาจเกิดปฏิกิริยากับสารกันบูดจนทำให้เกิดเปลี่ยนโครงสร้างหรือเกิดการทำลายสารกันบูดได้

ลักษณะสารกันบูดที่ดี
1. มีความสามารถในการทำลายหรือกำจัดจุลินทรีย์มากกว่าแค่การยับยั้งการเติบโตของจุลินทรีย์
2. สามารถทำลายจุลินทรีย์ได้หลายชนิด โดยเฉพาะจุลินทรีย์ที่ทำให้อาหารเป็นพิษ
3. ไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงของอาหาร องค์ประกอบของอาหารทั้งทางด้านกายภาพ และทางเคมี
4. สารกันบูดไม่ควรเป็นสารที่ทำให้จุลินทรีย์เกิดการดื้อยาได้ง่าย
5. ไม่เป็นสารที่ทำให้เกิดพิษหรือเกิดผลกระทบต่อผู้บริโภคทั้งสัตว์ และมนุษย์
6. มีอายุในการเสื่อมสภาพในระยะเวลาที่เหมาะสม
7. มีราคาถูก หาซื้อได้ง่าย

อันตรายของสารกันบูด
1. สารประกอบไนไตรต์ และไนเตรต
ในสมัยก่อน สารประกอบไนไตรต์ และไนเตรต ถูกใช้เป็นสารกันบูดอย่างแพร่หลาย นิยมใช้ในเนื้อสัตว์ อาหารกระป๋อง อาหารหมักดอง และอาหารประเภทเครื่องดื่มต่างๆ สารนี้นิยมใช้สำหรับยับยั้งการเติบโต และการสร้างสารพิษของเชื้อ Clostridium botulinum ใช้ป้องกันการออกซิเดชันของอาหาร และช่วยเพิ่มคุณภาพสีผลิตภัณฑ์ให้ดีขึ้น โดยเฉพาะเนื้อสัตว์ แต่ปัจจุบันสารนี้เลิกใช้นานแล้ว และเป็นสารต้องห้ามในหลายประเทศ เนื่องจากสารประกอบไนไตรต์ และไนเตรตสามารถเปลี่ยนเป็นสารประกอบไนโตรซามีน (N-nitrosamine) ได้ง่าย ถือเป็นสารสำคัญที่มีความเป็นพิษทำให้เกิดมะเร็งตามมา

2. เกลือซัลไฟต์ และซัลเฟอร์ไดออกไซด์
เกลือซัลไฟต์ และซัลเฟอร์ไดออกไซด์มีคุณสมบัติในการยับยั้ง และทำลายเชื้อแบคทีเรีย และเชื้อรา และมีคุณสมบัติในการยับยั้งการเกิดปฏิกิริยาสีน้ำตาล (browning reaction) นิยมใช้ในผลิตภัณฑ์พวกผัก และผลไม้ น้ำผลไม้ ไวน์ เนื้อสัตว์ และผลิตภัณฑ์ปลา เป็นต้น

จากคุณสมบัติของเกลือซัลไฟต์ และซัลเฟอร์ไดออกไซด์ที่สามารถต้านการเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันสีน้ำตาล (browning reaction) จึงมีความสามารถยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ในร่างกายของมนุษย์เช่นกัน อาทิ ยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ในการสังเคราะห์วิตามินบี ไทอามีน และโฟเลท เป็นต้น

ผู้ที่เป็นโรคหอบหืด (asthmatics) เมื่อได้รับอาหารที่มีเกลือซัลไฟต์ และซัลเฟอร์ไดออกไซด์ในปริมาณเพียงเล็กน้อยจะทำให้เกิดอาการกำเริบที่รุนแรงขึ้น เกิดอาการหลอดลมตีบ เป็นสาเหตุทำให้เสียชีวิตได้ ซึ่งในหลายประเทศประกาศเป็นสารควบคุมในผลิตภัณฑ์อาหารแล้ว แต่หากมีการใช้จำเป็นต้องใช้ในปริมาณที่ไม่ก่อให้เกิดอันตรายแก่ผู้บริโภคได้

3. กรดอินทรีย์
กรดอินทรีย์ชนิดต่างๆ ปัจจุบันเป็นสารกันบูดที่นิยมใช้มากที่สุด แต่ต้องควบคุมปริมาณการใช้ตามประกาศของกระทรวงสาธารณสุข ทั้งนี้ การใช้ทั่วไปในอาหารที่ไม่ผ่านมาตรฐานจะเป็นการเพิ่มปริมาณกรดในอาหาร หากใช้ในอัตราส่วนที่มากย่อมมีผลต่อผู้บริโภค โดยเฉพาะการเพิ่มความเป็นกรดในกระเพาะอาหาร และลำไส้ ทำให้มีโอกาสเสี่ยงต่อการเป็นแผลในกระเพาะอาหารหรือลำไส้ได้ง่ายขึ้น

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
วัตถุกันเสีย

# data[].attributes.attachment_link.title
สารกันบูดหรือวัตถุกันเสีย

# data[].attributes.attachment_link.description
สารกันบูดหรือ วัตถุกันเสีย เป็นสารเคมีที่ใช้สำหรับการถนอมอาหารหรือยืดอายุอาหารทำให้สามารถเก็บถนอมอาหารให้ได้นานขึ้น ...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
สารกันบูด คือ วัตถุเจือปนอาหารที่ใช้ถนอมอาหารและยืดอายุในการเก็บรักษา ซึ่งหากรับประทานอาหารที่เจือปนสารกันบูดในปริมาณมาก อาจทำให้เกิดอาการปวดศีรษะ อาเจียน ท้องเสีย หรือหมดสติได้ ดังนั้น ผู้บริโภคจึงควรระมัดระวังในการเลือกรับประทานอาหารแปรรูปมากเป็นพิเศษ เพราะอาจมีสารกันบูดเจือปนอยู่ในปริมาณที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพได้
สารกันบูด คือ อะไร ?
สารกันบูดเป็นสารเคมีที่ถูกนำไปใส่ลงในอาหาร นำไปพ่น หรือฉาบรอบ ๆ ผิวของอาหารหรือภาชนะที่บรรจุอาหาร เพื่อคงคุณภาพของอาหารไม่ให้เกิดการเน่าเสียหรือเกิดการเปลี่ยนแปลงในลักษณะของกลิ่น สี และรสชาติ เช่น ป้องกันผลไม้ที่หั่นแล้วไม่ให้ดำคล้ำ หรือป้องกันไขมันและน้ำมันในอาหารส่งกลิ่นเหม็นหืน เป็นต้น ซึ่งสารกันบูดออกฤทธิ์โดยการทำลายหรือยับยั้งการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ที่เป็นสาเหตุทำให้อาหารเน่าเสีย เช่น รา ยีสต์ หรือแบคทีเรีย เป็นต้น
ตัวอย่างสารกันบูดที่ถูกนำมาใช้
ในประเทศไทย สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา กระทรวงสาธารณสุข ได้กำหนดการใช้สารกันบูดในอาหารอย่างเคร่งครัด โดยสารกันบูดที่อนุญาตให้ใช้ ได้แก่

กลุ่มกรดอ่อนและเกลือของกรดอ่อน นิยมใช้กันมากในสินค้าอุตสาหกรรม เพราะมีความเป็นพิษน้อย มีประสิทธิภาพ และละลายน้ำได้ดี ได้รับอนุญาตให้ใส่ในอาหารหลายชนิด เช่น ผลิตภัณฑ์เบเกอรี่ แยม เยลลี่ ผักผลไม้ดอง น้ำหวาน และน้ำอัดลม เป็นต้น โดยสารกันบูดกลุ่มกรดอ่อนและเกลือของกรดอ่อนมีข้อดี คือ มีความเป็นพิษต่ำ เมื่อบริโภคเข้าไปจะเปลี่ยนแปลงเป็นสารชนิดอื่นที่ไม่มีพิษและถูกขับถ่ายออกจากร่างกายได้

กลุ่มซัลไฟต์และซัลเฟอร์ไดออกไซด์ มีประสิทธิภาพสูงคล้ายสารกันบูดกลุ่มแรก อนุญาตให้ใช้ในไวน์ เครื่องดื่ม น้ำตาลทราย วุ้นเส้น เส้นหมี่ เส้นก๋วยเตี๋ยว ผลิตภัณฑ์ผักผลไม้ชนิดแห้งและแช่อิ่ม ซึ่งสารกันบูดกลุ่มซัลไฟต์และซัลเฟอร์ไดออกไซด์มีข้อดี คือ สามารถถูกขับออกจากร่างกายได้ แต่หากได้รับสารเหล่านี้ในปริมาณมาก สารกลุ่มนี้จะลดการใช้โปรตีนและไขมันในร่างกาย และทำลายสารอาหารที่มีประโยชน์ เช่น สารไธอามีน และวิตามินบี 1 เป็นต้น

กลุ่มไนเตรตและไนไตรท์ เป็นสารตรึงสี หรือที่หลายคนรู้จักกันในชื่อดินประสิว อนุญาตให้ใช้เฉพาะผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์หมักที่ผ่านกรรมวิธีบรรจุกระป๋อง และผลิตภัณฑ์จากเนื้อสัตว์ชนิดต่าง ๆ เช่น แฮม ไส้กรอก หมูยอ กุนเชียง และเบคอน เป็นต้น ซึ่งหากได้รับสารกันบูดกลุ่มไนเตรตและไนไตรท์ในปริมาณที่ไม่เกินค่าที่กำหนด อาจไม่ก่อให้เกิดอันตรายใด ๆ กับผู้ใหญ่และเด็กที่ร่างกายสามารถขับสารออกมาได้ตามปกติ แต่อาจเป็นอันตรายกับทารกที่มีอายุต่ำกว่า 6 เดือน เพราะร่างกายของทารกอาจไม่สามารถขับสารเหล่านี้ออกจากร่างกายได้

กลุ่มอื่น ๆ เช่น สารพาราเบนส์ที่มีประสิทธิภาพยับยั้งหรือทำลายเชื้อรา ยีสต์ และแบคทีเรีย หรือสารปฏิชีวนะที่มีประสิทธิภาพทำลายหรือยับยั้งจุลินทรีย์ เป็นต้น

ทั้งนี้ สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา กระทรวงสาธารณสุข ยังกล่าวด้วยว่า 50 เปอร์เซ็นต์ของอาหารที่มีวางจำหน่ายในท้องตลาดทั้งชนิดสด แห้ง หรือบรรจุกระป๋อง อาจผ่านกระบวนการป้องกันหรือชะลอการเน่าเสียมาแล้วทั้งสิ้น โดยอาหารที่มักใส่สารกันบูดเพื่อยืดอายุการบริโภค ได้แก่ ผักผลไม้ดอง พริกแกง เครื่องดื่มบางชนิด ผลิตภัณฑ์เบเกอรี่บางชนิด ผลิตภัณฑ์จากแป้งอย่างเส้นก๋วยเตี๋ยว ขนมจีน หรือวุ้นเส้น และผลิตภัณฑ์จากเนื้อสัตว์อย่างลูกชิ้น หมูยอ หรือไส้กรอก เป็นต้น ดังนั้น ผู้บริโภคควรเลือกซื้อและบริโภคอาหารแต่ละชนิดด้วยความระมัดระวัง
สารกันบูดอันตรายหรือไม่ ?
แม้ผู้บริโภคอาจมั่นใจได้ว่าสารกันบูดแต่ละชนิดที่อนุญาตให้ใช้ในประเทศไทยมีความปลอดภัยในระดับหนึ่ง เพราะสารเหล่านั้นได้ผ่านการทดสอบทางพิษวิทยา และผ่านการประเมินความปลอดภัยจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยามาเรียบร้อยแล้ว อย่างไรก็ตาม ผู้ผลิตอาหารแปรรูปบางรายอาจใส่สารกันบูดในปริมาณที่ไม่ถูกต้อง และไม่เหมาะสมกับชนิดอาหารตามข้อกำหนด จนอาจส่งผลกระทบให้ผู้บริโภคได้รับอันตรายจากสารกันบูดได้ เพราะแม้ร่างกายจะมีกลไกขับสารกันบูดออกทางปัสสาวะได้เอง แต่การบริโภคอาหารที่มีสารกันบูดติดต่อกันเป็นประจำจะทำให้ร่างกายขับสารเหล่านั้นออกมาไม่ทัน จนกลายเป็นสารพิษตกค้างสะสมที่ทำให้เกิดการเจ็บป่วยตามมาได้

โดยอาการเจ็บป่วยที่อาจเกิดจากการบริโภคอาหารที่เจือปนสารกันบูดในปริมาณมาก มีดังนี้

วิงเวียนหรือปวดศีรษะ

คลื่นไส้ อาเจียน

ระคายเคืองระบบทางเดินอาหาร

ท้องเสีย

เป็นโรคที่เกิดจากอาหาร เช่น อาหารเป็นพิษ เป็นต้น

กลไกการดูดซึมสารหรือการใช้สารอาหารในร่างกายเปลี่ยนแปลงไป

มีปัญหาเกี่ยวกับตับและไต

เป็นภาวะเมทฮีโมโกลบินนีเมีย (Methemoglobinemia) ที่อาจทำให้มีอาการคลื่นไส้ หายใจไม่ออก ตัวเขียว เป็นลม และหมดสติ ซึ่งอันตรายมากหากเกิดในเด็ก หญิงตั้งครรภ์ ผู้ที่มีภาวะซีด หรือผู้ที่เป็นโรคเลือด

ส่วนการรับประทานอาหารที่มีสารกันบูดในปริมาณน้อยแต่บริโภคติดต่อกันเป็นเวลานานก็อาจก่อให้เกิดพิษสะสมในร่างกายอย่างเรื้อรัง ซึ่งสารบางชนิดอาจเป็นสาเหตุที่ก่อให้เกิดโรคมะเร็งได้

นอกจากนี้ หากเด็กได้รับสารกันบูดติดต่อกันนาน ๆ ก็อาจส่งผลให้เป็น ไฮเปอร์ ได้ด้วย เนื่องจากมีงานวิจัยหนึ่งทดลองแบ่งเด็กจำนวน 277 คนออกเป็น 2 กลุ่ม โดยให้กลุ่มแรกดื่มน้ำผลไม้ที่มีส่วนประกอบเป็นสารกันบูดปริมาณ 45 มิลลิกรัม ส่วนอีกกลุ่มดื่มน้ำผลไม้ที่ปราศจากสารกันบูด โดยให้ดื่มวันละครั้งเท่ากันเป็นเวลา 3 เดือน หลังจบการทดลองพบว่าเด็กกลุ่มที่ดื่มน้ำผลไม้ที่มีสารกันบูดมีพฤติกรรมที่ซนมากขึ้นกว่ากลุ่มที่ดื่มน้ำผลไม้ธรรมดาอย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม งานวิจัยดังกล่าวยังมีข้อจำกัดอยู่มาก จึงอาจต้องศึกษาจากผลการวิจัยอื่น ๆ ในอนาคตเพิ่มเติม เพื่อสรุปให้แน่ชัดว่าสารกันบูดมีผลต่อพฤติกรรมเด็กจริง
วิธีหลีกเลี่ยงการบริโภคอาหารที่มีสารกันบูด
เพื่อป้องกันการสะสมสารกันบูดในร่างกายในปริมาณมากจนทำให้เกิดอันตราย ผู้บริโภคอาจหลีกเลี่ยงการรับประทานอาหารที่เจือปนสารกันบูดได้ด้วยวิธีต่าง ๆ ดังต่อไปนี้

รับประทานอาหารที่ปรุงสดใหม่และไม่ผ่านการแปรรูป หรืออาจเลือกซื้ออาหารสดมาปรุงอาหารรับประทานเอง

เลือกซื้ออาหารที่มีฉลากบรรจุภัณฑ์ระบุรายละเอียดต่าง ๆ อย่างชัดเจน เช่น สถานที่ผลิต วันผลิต วันหมดอายุของผลิตภัณฑ์ เครื่องหมายและเลขสารบบอาหารของ อย. เป็นต้น

เลือกผลิตภัณฑ์อาหารออแกนิค โดยเฉพาะอาหารที่มีการรับรองว่าปลอดสารกันบูด หรือเลือกซื้ออาหารที่ใช้สารกันบูดที่ไม่เป็นอันตราย

หลีกเลี่ยงการบริโภคอาหารประเภทเดิมซ้ำ ๆ และรับประทานอาหารอย่างหลากหลาย เพื่อไม่ให้เกิดการสะสมสารพิษในร่างกาย

หลีกเลี่ยงการเลือกซื้อเนื้อสัตว์ที่มีสีสดเกินไป เพราะอาจเจือปนสารตรึงสีที่ก่อให้เกิดมะเร็งได้

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
การมีสุขภาพดี

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
อาหารเป็นพิษ

# data[].attributes.attachment_link.title
สารกันบูด อันตรายจริงหรือ ?

# data[].attributes.attachment_link.description
สารกันบูด คือ วัตถุเจือปนอาหารที่ใช้ถนอมอาหารและยืดอายุในการเก็บรักษา ซึ่งหากรับประทานอาหารที่เจือปนสารกันบูดในปริมาณมาก อาจทำให้เกิดอาการปวดศีรษะ อาเจียน ท้องเสีย หรือหมดสติได้ ดังนั้น ผู้บริโภคจึงควรระมัดระวังในการเลือกรับประทานอาหารแปรรูปมากเป็นพิเศษ เพราะอาจมีสารกันบูดเจือปนอยู่ในปริมาณที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพได้ สารกันบูด คือ อะไร ?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
การถนอมอาหาร ( food preservation ) คือ วิธีการปฏิบัติที่มีวัตถุประสงค์เพื่อยืดอายุการเก็บรักษา

อาหาร ชะลอการเสื่อมเสียของอาหาร จากสาเหตุต่างๆ ทั้งด้าน จุลินทรีย์ เคมี และทางกายภาพ

โดยการถนอมอาหารจะเน้นการรักษาคุณภาพด้านต่างๆของอาหาร ทั้งทางด้านรสชาติ

คุณค่าทางโภชนาการ ให้เป็นที่ยอมรับ และทำให้อาหารปลอดภัย ต่อการบริโภค

1. ป้องกันไม่ให้อาหารหรือวัตถุดิบปนเปื้อนด้วยจุลินทรีย์ วัตถุแปลกปลอม วัตถุอันตราย

เป็นการจัดการทั้งระบบการผลิต ตั้งแต่ผลผลิตอยู่ในฟาร์ม จนกระทั่งอาหารถึงมือผู้บริโภค

เป็นหลักการสำคัญเบื้องต้นที่ผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมอาหารต้องยึดถือเป็นหลักปฏิบัติ

โดยในระบบการเกษตร ให้ใช้หลักการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดี และเหมาะสม

( Good Agricultural Practice, GAP) ทั้งในขั้นตอนการเพาะปลูก และการเลี้ยงสัตว์ โดยต้อง

คำนึงถึงแหล่งน้ำที่ใช้ อาหารสัตว์ รวมทั้ง ปุ๋ยสารเคมีกำจัดศัตรูพืช (pesticides) ต้องสะอาด

ปลอดภัย ไม่มีสารพิษตกค้าง หรือปนเปื้อน ระหว่างการเก็บเกี่ยว การเก็บรักษาและการขนย้าย

ผลิตผลภายในแปลง ต้องขนย้ายผลิตผลอย่างระมัดระวัง สถานที่เก็บรักษา ต้องสะอาด อากาศ

ถ่ายเทได้ดีและสามารถป้องกันการปนเปื้อนของวัตถุแปลกปลอม วัตถุอันตรายและ สัตว์พาหะนำโรค

รวมถึงอุปกรณ์และพาหนะในการขนย้ายต้องสะอาดปราศจากการปนเปื้อนสิ่งอันตรายที่มีผลต่อ

ความปลอดภัย ในกระบวนการผลิตอาหาร จะต้องมีการควบคุม สถานที่ผลิต กรรมวิธีการผลิต

เครื่องมือเครื่องใช้ในการผลิต บุคลาการ และการเก็บรักษาอาหารให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการ

ที่ดีในการผลิตอาหาร ( Good Manufacturing Practice,GMP) ซึ่งเป็นเกณฑ์หรือข้อกำหนด

ขั้นพื้นฐานที่จำเป็นในการผลิตและควบคุมเพื่อให้ผู้ผลิตปฏิบัติตาม และทำให้สามารถผลิตอาหาร

ได้อย่างปลอดภัย โดยเน้นการป้องกันและขจัดความเสี่ยงที่อาจจะทำให้อาหารเป็นพิษ เป็นอันตราย

หรือเกิดความไม่ปลอดภัยแก่ผู้บริโภค

2. ขจัดหรือแยกจุลลินทรีย์ หรือสิ่งปนเปื้อน ที่มีอยู่ในอาหารออก

การทำความสะอาด คัดแยก ตัดแต่ง เพื่อทำความสะอาด แยกสิ่งสกปรก สิ่งปนเปื้อน

และแยกวัตถดิบส่วนที่เน่าเสียออกจากส่วนที่ดี เป็นการลดปริมาณจุลินทรีย์เริ่มต้น เพราะ วัตถุดิบ

ที่เน่าเสีย หรือส่วนของวัตถุดิบ ที่มีแนวโน้มเป็นแหล่งสะสมของจุลินทรีย์ปริมาณมาก เช่น เหงือก-

ปลา หัวกุ้ง ขน ผิวหนัง ลำไส้ของสัตว์ ตลอดจน ส่วนของพืชที่สัมผัสดินโดยตรง เช่น ราก ลำต้น

ใต้ดิน มีจุลินทรีย์อยู่เป็นจำนวนมาก หากไม่ล้างให้สะอาด หรือ แยกออก ปล่อยให้สัมผัสปนเปื้อน

กับวัตถุดิบส่วนที่ดีจะทำให้จุลินทรีย์จะเพิ่มปริมาณและแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

ในขั้นตอน การล้างด้วยน้ำ การลดขนาด เช่น การหั่น การผสม การสับ การบด ทำให้เป็นปัญหาใน

การแปรรูปในขั้นตอนต่อไปทำได้ยากขึ้น มีความเสี่ยงที่อาหารจะเน่าเสียได้ง่ายและเป็นอันตราย

ต่อการบริโภค

ในอาหารเหลว เช่น นม หรือน้ำผลไม้ อาจใช้ การเหวี่ยงแยก เพื่อแยกเซลของจุลลินทรีย์หรือ

สิ่งสกปรก ที่มีความหนาแน่น แตกต่างจาก ความหนาแน่นของอาหารเหลว ออกจากกัน หรือ

อาจแยกด้วย การกรอง โดยใช้เยื่อกรอง ซึ่งเป็นเยื่อ ที่มีขนาดของรูกรองเล็กกว่าเซลของ

จุลลินทรีย์ เช่น ระบบ Ultra filtration ใช้ในการกรองเซลของจุลินทรีย์ ในผลิตภัณฑ์เครื่องดื่ม

เช่น เบียร์ ไวน์ น้ำผลไม้ ถือเป็นวิธีการทำให้อาหารปลอดเชื้อโดยไม่ใช้ความร้อน

ใช้กับอาหารเหลว ของที่เสื่อมคุณภาพได้ง่ายเมื่อถูก ความร้อน

3. ปรับสภาพอาหาร หรือ สภาวะแวดล้อมของอาหารให้ไม่เหมาะสมกับ การเจริญของจุลินทรีย์ และ สาเหตุอื่นๆ

จุลินทรีย์เมื่อปนเปื้อนในอาหาร จะมีระยะการเจริญเติบโตโดยระยะแรกเป็นระยะปรับตัว ช่วงนี้

การเพิ่มจำนวนจะช้า เพราะจุลินทรีย์ต้องปรับตัวให้เข้ากับสภาวะแวดล้อม เมื่อผ่านระยะนี้ไปได้

จะเข้าสู่ระยะ เพิ่มจำนวน ซึ่งจุลินทรีย์จะมีการเพิ่มจำวนขึ้นอย่างรวดเร็วแบบ logarithmic จนมี

จำนวนมากพอที่จะเป็นสาเหตุให้อาหารเสื่อมเสีย หรือทำให้เกิดโรคอาหารเป็นพิษ หลังจากผ่าน

ช่วงนี้ไปได้ จะเป็นระยะคงที่ อัตราการเพิ่มจำนวนและการตายของจุลินทรีย์จะเท่าๆกัน

เนื่องจากจุลินทรีย์มีปริมาณมาก เริ่มสร้างของเสีย สารพิษ ทำให้สภาวะแวดล้อมไม่เหมาะสม

ทำให้ปริมาณจุลินทรีย์คงที่ จากนั้นจะเข้าสู่ระยะการตาย ซี่งจำนวนจุลินทรีย์เริ่มลดจำนวนลง

อัตราการตายมากกว่าการเพิ่มจำนวน เนื่องจากมีสารพิษสะสมมากขึ้น

หากจุลินทรีย์อยู่ในสภาวะแวดล้อมที่เหมาะสมกับการเจริญเติบโต เช่น มีสารอาหารอุดม

สมบูรณ์ มีน้ำเพียงพอ บรรยากาศ และอุณหภูมิที่พอเหมาะ ทำให้ระยะปรับตัวสั้นลง เข้าสู่ระยะการ

ถนอมอาหาร ทำได้ด้วยการ ปรับสภาพอาหาร หรือ สภาวะแวดล้อมของอาหารให้ไม่เหมาะสม

กับการเจริญของจุลินทรีย์เป็นการยืดระยะปรับตัว ให้ยาวนานขึ้น

การปรับ pH ของอาหาร เช่น การเติมกรด หรือ การหมักให้เกิดกรด ซึ่งกรดที่สร้างขึ้น
จากจุลลินทรีย์ในระหว่างการหมัก เช่น กรดแลกติก กรดอะซิติก จะไปยับยั้งจุลินทรีย์ชนิดอื่นไม่ให้

การลดค่าวอเตอร์แอคทิวิตี้ (water activity, aw ) ด้วยการลดปริมาณน้ำในอาหารด้วยการทำแห้ง
การทำให้เข้มข้น หรือใส่ตัวถูกละลาย เช่น เกลือ หรือน้ำตาล เพื่อเพิ่มแรงดันออสโมติกของอาหาร
ซึ่งวิธีการที่นิยมใช้ ได้แก่การดองหรือหมักด้วยเกลือ หรือการกวน การเชื่อม การแช่อิ่ม ด้วยน้ำตาล ที่มีความเข้มข้นสูง

การลดอุณหภูมิ

การกำจัดอากาศหรือกำจัดออกซิเจน เช่น การบรรจุแบบสูญญากาศ และการควบคุมบรรยากาศ

หรือการปรับเปลี่ยนสภาพบรรยากาศ
4. ทำลายจุลลินทรีย์ รวมทั้งสปอร์และสารพิษที่จุลลินทรีย์สร้างขึ้น
ประโยชน์การถนอมอาหาร
และผลไม้กวน

# data[].attributes.attachment_link.title
การถนอมอาหาร (Food preservation) - Food Technology

# data[].attributes.attachment_link.description
การถนอมอาหาร ( food preservation ) คือ วิธีการปฏิบัติที่มีวัตถุประสงค์เพื่อยืดอายุการเก็บรักษา อาหาร ชะลอการเสื่อมเสียของอาหาร จากสาเหตุต่างๆ ทั้งด้าน จุลินทรีย์ เคมี และทางกายภาพ โดยการถนอมอาหารจะเน้นการรักษาคุณภาพด้านต่างๆของอาหาร ทั้งทางด้านรสชาติ คุณค่าทางโภชนาการ ให้เป็นที่ยอมรับ และทำให้อาหารปลอดภัย ต่อการบริโภค 1.

# data[].attributes.headline
วิธีการถนอมอาหารมีอะไรบ้า

# data[].attributes.body
วิธีการถนอมอาหารมีอะไรบ้าง

# data[].attributes.body
Comments presentation

# data[].attributes.headline
ประเภท / ชนิด สารที่ใช้

# data[].attributes.subject
ประเภท / ชนิด สารที่ใช้

# data[].attributes.body
การทำงานของสารเคมีว่าทำไมถึงช่วยถนอมอาหาร ถ้ามีมากเกินไปเกิดโทษหรือไม่อย่างไร

# data[].attributes.headline
ที่มาและความสำคัญ

# data[].attributes.subject
ที่มาและความสำคัญ

# data[].attributes.headline
ออกแบบการนำเสนอกัน

# data[].attributes.subject
ออกแบบการนำเสนอกัน

# data[].attributes.body
ใครมีแนวคิด หัวข้อที่จะนำเสนออะไรบ้าง

# data[].attributes.headline
ข้อมูลเพิ่มเติม

# data[].attributes.subject
ข้อมูลเพิ่มเติม

# data[].attributes.body
https://pubsapp.acs.org/cen/science/8045/8045sci2.html

# data[].attributes.headline
ข้อมูลเพิ่มเติมจากที่หามา

# data[].attributes.subject
ข้อมูลเพิ่มเติมจากที่หามา

# data[].attributes.body
https://www.fostat.org/%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B9%E0%B8%94%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%B3/

# data[].attributes.headline
ข้อมูลเพิ่มเติม

# data[].attributes.subject
ข้อมูลเพิ่มเติม

# data[].attributes.body
https://www.siamchemi.com/%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B9%E0%B8%94/

# data[].attributes.headline
ข้อมูลจากยูทูป

# data[].attributes.subject
ข้อมูลจากยูทูป

# data[].attributes.body
https://youtu.be/MJ0GQbxRfLE

# data[].attributes.body
http://www.foodadditivesworld.com/preservatives.html

# data[].attributes.body
https://pdfs.semanticscholar.org/4a20/d5aa5dd0454a54dd846868a95898502b597c.pdf

# data[].attributes.attachment_link.title
Chemical hazard / อันตรายทางเคมี - Food Wiki | Food Network Solution

# data[].attributes.attachment_link.description
chemical hazard) หมายถึง อันตรายที่เกิดจากสารเคมี ที่มีอยู่ในธรรมชาติในวัตถุดิบที่ใช้แปรรูปอาหาร หรือเกิดการปนเปื้อน (contamination) ในระหว่างการผลิตวัตถุดิบ การแปรรูปอาหาร การบรรจุ และการเก็บรักษา ก่อนที่จะถึงมือผู้บริโภค อันตรายทางเคมีที่มีโอกาสพบในอาหาร หรือผลิตภัณฑ์อาหารแบ่งได้เป็น

# data[].attributes.body
ยอดเยี่ยมมากค่ะ
Keep going Guys :)

# data[].attributes.headline
ข้อมูลเพิ่มเติม

# data[].attributes.subject
ข้อมูลเพิ่มเติม

# data[].attributes.body
https://youtu.be/07uNvYX_LME

# data[].attributes.attachment_link.title
The Chemistry of Emotions - www.ChemistryIsLife.com

# data[].attributes.attachment_link.description
The Chemistry of ... is a student created website showcasing the importance of chemistry in our lives.

# data[].attributes.headline
ตัวอย่างวิจัยเกี่ยวก

# data[].attributes.body
ตัวอย่างวิจัยเกี่ยวกับเรื่องนี้ของมหิดล เผื่อเป็นแนวทางได้

# data[].attributes.attachment_link.title
Preservatives in sausages, ham, and bologna | โดยคณะเภสัชฯ ม.มหิดล

# data[].attributes.attachment_link.description
Nitrite in cured meat products Emulsion-type sausages, hams and bolognas are cured meat products, which are very popular meals among students due to their appealing appearance, flavor and texture. In order to prolong the shelf life of these

# data[].attributes.headline
เรื่องนี้สนใจกันมั้ย

# data[].attributes.body
เรื่องนี้สนใจกันมั้ย เอาไว้สำรองอันแรก

# data[].attributes.headline
หัวข้อที่สนใจ 

# data[].attributes.subject
หัวข้อที่สนใจ 

# data[].attributes.body
1.chemistry in food preservatives

# data[].attributes.attachment_link.title
Food Preservatives - Chemistry Encyclopedia - metal, salt

# data[].attributes.attachment_link.description
Among the earliest preservatives were sugar and salt (NaCl), which produced food environments of high osmotic pressure that denied bacteria the aqueous surroundings they needed to live and reproduce. Jams and jellies are preserved as solutions of high sugar content, and many meats (e.g., hams) and fish are still preserved by salting.

# data[].attributes.headline
สมาชิกและตำแหน่ง

# data[].attributes.subject
สมาชิกและตำแหน่ง

# data[].attributes.body
62100011 นางสาวกชกร ชีวนำสกุล (เชอรี่) Researcher
62100607 นางสาวกัญญาลักษณ์ ไชยมหา (เตย) Organizer
62101209 นายคามิน กาญจนาประดิษฐ (บอส) Team Leader
62101381 นางสาวจิตชนก สุวรรณภูมิ (หมิว) Team Reporter
62101803 นางสาวชนกนันท์ ศิริสุข (นันท์) Researcher

# data[].attributes.headline
9 Examples of Chemistry in Everyday life

# data[].attributes.subject
9 Examples of Chemistry in Everyday life

# data[].attributes.body
ในนี้มี 9 เรื่อง

# data[].attributes.headline
10 Examples of Chemistry in Everyday life

# data[].attributes.subject
10 Examples of Chemistry in Everyday life

# data[].attributes.body
ในเว็บนี้มี 10 หัวข้อ เผื่อสนใจสักเรื่องในนี้จะได้หาข้อมูลเพิ่มกัน

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
If I ask you what comes to your mind the instant you hear the word CHEMISTRY, I am pretty sure you are going to envision yourself standing in a chemistry lab and holding different laboratory instruments. Is it not? But if you look closely at the world around you, infinite chemical reactions are occurring at any second. Thus, it can rightly be said that chemistry forms a large part of your daily life. Chemistry and chemical reactions are not just limited to the laboratories but also the world around you. The element carbon forms the basic unit of organic, inorganic, and organometallic compounds. Right at the moment when you go to sleep till you wake up, infinite chemical processes are taking place in each cell of your body. Even processes occur when you wake up, all your daily activities like drinking water, taking a shower, cooking your food, cleaning your car, laughing or crying are guided by different chemical processes. Let's discuss some examples of chemistry which occur around us:

1. Body Composition

Your body is a fascinating place. Carbon and oxygen are the two most essential elements of the body. The other elements which are present in your body are nitrogen, phosphorous, hydrogen, oxygen, calcium, potassium, sulfur, magnesium, etc.

2. Chemistry of Emotions

Whenever you are feeling happy, sad, ecstatic, relaxed, or stressed, there are many chemical reactions taking place in your body. It is because of the chemical messengers called neurotransmitters released in the brain that you can fall in love and cry rivers because of heartbreak.

3. Chemistry in Food Production

Plants produce food for themselves through photosynthesis; which is a complex chemical reaction in itself. The chemical reaction that takes place in photosynthesis is the most common and vital chemical reaction. Animals also release energy for carrying out daily activities through similar respiratory chemical reactions.

6 CO₂ + 6 H₂O + light → C ₆H₁₂O₆ + 6 O₂

4. Chemistry in Hygiene

Right before you consume your food, you make it a point to wash your hands with soap. Isn't it? The cleaning action of soap is based on its ability to act as an emulsifying agent. Soaps are fatty acids salts of sodium or potassium; produced by a chemical reaction called saponification. Soaps interact with the grease or oil molecule, which, in turn, results in a cleaner surface.

5. The Chemistry of an Onion

Ever wondered why you shed tears while chopping an onion? This also happens because of the underlying chemistry concepts. As soon as you slice an onion, sulfenic acid is formed from amino acid sulfoxides. Sulfenic acid is responsible for the volatile gas, propanethiol S-oxide, that stimulates the production of tears in the eyes.

6. Chemistry in Baking

Who does not like to eat fluffy freshly baked bread? Baking soda is an efficient leavening agent. The addition of baking soda to food items before cooking leads to the production of carbon dioxide (CO2); which causes the foods to rise. This whole process of rising of baked good is called chemical leavening.

7. Chemistry in Food Preservatives

In case you ever read the ingredients on the bottle of ketchup, jams or pickles, you might be surprised to see a never-ending list of chemicals. What are they? These chemicals are called food preservatives; which delay the growth of microorganisms in foods. The chemical food preservatives not only prohibit the growth of bacteria, virus, fungi but also hinder the oxidation of fats, which is responsible for making the foods rancid. The most common chemical food preservatives are sodium benzoate, sorbic acid, potassium sorbate, calcium sorbate, sodium sorbate, propionic acid, and the salts of nitrous acid.

8. Chemistry in Digestion

The moment you put food in your mouth, a number of different chemical reactions start in your digestive tract. Saliva contains the enzyme amylase, which is responsible for breaking down carbohydrates, the stomach starts producing hydrochloric acid, the liver releases bile and the list of compounds released during digestion goes on. How do they work? All these enzymes undergo chemical reactions so that proper digestion, as well as assimilation of the food, occurs.

9. The Working of a Sunscreen

Before going out on a sunny day, you make it a point to wear sunscreen. Even the principle, behind the working of a sunscreen, has a chemistry background. The sunscreen uses a combination of organic and inorganic compounds to act as a filter for incoming ultraviolet rays. Sunblocks, on the other hand, scatter away UV light; so that it is unable to penetrate deep into the skin. Sunblocks contain complex chemical compounds like zinc oxide or titanium oxide, which prevent the UV rays to invade deeper into the skin.

10. Chemistry in Rust Formation

With time, your iron instruments start developing an orange-brown flaky coating called rust. The rusting of iron is a type of oxidation reaction. The atoms in the metal iron undergo oxidation and reduction; causing rusting. The formation of verdigris on copper and the tarnishing of silver are also the other everyday examples of chemical reactions. The chemical equation underlying rusting is:

Fe + O₂ + H₂O → Fe₂O₃. XH₂O

# data[].attributes.attachment_link.title
10 Examples of Chemistry in Everyday life

# data[].attributes.attachment_link.description
If I ask you what comes to your mind the instant you hear the word CHEMISTRY, I am pretty sure you are going to envision yourself standing in a chemistry lab and holding different laboratory instruments. Is it not? But if you look closely at the world around you, infinite chemical reactions are occurring at any second.

# data[].attributes.headline
เราว่าเรื่องนี้น่าสน

# data[].attributes.body
เราว่าเรื่องนี้น่าสนใจมาก