# data[].attributes.headline
Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων - Ε.Ε.Π.Α.Α.

# data[].attributes.subject
Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων - Ε.Ε.Π.Α.Α.

# data[].attributes.body
Η Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων (Ε.Ε.Π.Α.Α.) είναι φιλανθρωπικό σωματείο, το οποίο ιδρύθηκε το 1992 και σήμερα αριθμεί περισσότερα από 1000 μέλη, γονείς ή αδέλφια ατόμων με Αυτισμό, καθώς και επιστήμονες που ασχολούνται με τον Αυτισμό.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων (Ε.Ε.Π.Α.Α.)

# data[].attributes.headline
Πανελλήνιος Σύνδεσμος Τυφλών

# data[].attributes.subject
Πανελλήνιος Σύνδεσμος Τυφλών

# data[].attributes.body
Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Τυφλών ιδρύθηκε το 1932 και είναι πανελλαδικής εμβέλειας κοινωνικο-συνδικαλιστικό πρωτοβάθμιο σωματείο ομοσπονδιακού τύπου με 9 Περιφερειακές Ενώσεις. Είναι ιδρυτικό μέλος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ.) και της Εθνικής Ομοσπονδίας Τυφλών (Ε.Ο.Τ.) και μετέχει δραστήρια στην επίσημη διαβούλευση με την Πολιτεία με στόχο την ισότιμη κοινωνική ένταξη των Ατόμων για θέματα Τυφλότητας.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠ' ΑΡΙΘ. 9977/12-12-1932 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΠΟΠΤΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ

ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΤΥΦΛΩΝ ( Ε.Ο.Τ.)

ΕΠΙΤΙΜΟ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ

ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΤΥΦΛΩΝ &

ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΤΥΦΛΩΝ

Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Τυφλών ιδρύθηκε το 1932 και είναι πανελλαδικής εμβέλειας κοινωνικο-συνδικαλιστικό πρωτοβάθμιο σωματείο ομοσπονδιακού τύπου με 9 Περιφερειακές Ενώσεις. Είναι ιδρυτικό μέλος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ.) και της Εθνικής Ομοσπονδίας Τυφλών (Ε.Ο.Τ.) και μετέχει δραστήρια στην επίσημη διαβούλευση με την Πολιτεία με στόχο την ισότιμη κοινωνική ένταξη των Ατόμων για θέματα Τυφλότητας. Η Περιφερειακή Ένωση Κεντρικής Μακεδονίας ιδρύθηκε το 1985 με έδρα τη Θεσσαλονίκη και καλύπτει τις περιφερειακές ενότητες Θεσσαλονίκης, Χαλκιδικής, Ημαθίας, Πιερίας, Πέλλας και Κιλκίς. Είναι Εξουσιοδοτημένη να διαβουλεύεται με τις Περιφερειακές και Τοπικές Αρχές.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
σύνδεσμος τυφλών

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πανελλήνιος σύνδεσμος τυφλών  περιφερειακή ένωση κεντρικής μακεδονίας

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πανελλήνιος σύνδεσμος τυφλών θεσσαλονίκης

# data[].attributes.attachment_link.title
Πανελλήνιος Σύνδεσμος Τυφλών

# data[].attributes.attachment_link.description
Πανελλήνιος Σύνδεσμος Τυφλών Περιφερειακή Ένωση Κεντρικής Μακεδονίας

# data[].attributes.headline
Τα άτομα με αναπηρία στη νέα εποχή

# data[].attributes.subject
Τα άτομα με αναπηρία στη νέα εποχή

# data[].attributes.body
Άρθρο του Κώστα Χρηστάκη σχετικό με το μοντέλο της αναπηρίας.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Από τότε που υπάρχει ο άνθρωπος υπάρχουν και τα άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ). Γιατί; Γιατί πάντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν τα ατυχήματα, τα αρρωστημένα γονίδια, οι ασθένειες και όλοι οι άλλοι παράγοντες, οι οποίοι προκαλούν την αναπηρία. Εκείνο που διαφέρει από εποχή σε εποχή και από κοινωνία σε κοινωνία είναι ο τρόπος με την οποίο καθένας μας αντιλαμβάνεται την αναπηρία. Κι αυτό είναι σημαντικό, γιατί οι αντιλήψεις επηρεάζουν τον τρόπο που προσεγγίζουμε τα άτομα αυτά, τη στάση μας και τη συμπεριφορά μας απέναντί τους, καθώς και τις πολιτικές που εφαρμόζονται για την αντιμετώπιση των προβλημάτων τους. Για παράδειγμα, στην αρχαία Σπάρτη, όπου το ιδεώδες ήταν η σωματική ρώμη, τα άτομα με σωματική αναπηρία δεν είχαν καμιά θέση στην κοινωνία και κατέληγαν στον Καιάδα ¹.

Σύντομη ιστορική ανασκόπηση

Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα άτομα με αναπηρία είναι συνάρτηση α) της έννοιας που δίδεται στην αναπηρία και β) των αντιλήψεων που επικρατούν, οι οποίες διαφέρουν από εποχή σε εποχή και από κοινωνία σε κοινωνία. Από την αρχαία εποχή μέχρι και πρόσφατα (1980 περίπου) αυτά ποικίλουν, ενώ σε μερικές περιπτώσεις είναι αντιφατικά. Στην Οδύσσεια, για παράδειγμα, αναφέρει ο Όμηρος την περίπτωση τυφλού ποιητή, ο οποίος είχε την εύνοια του βασιλιά και σύχναζε στο παλάτι, ενώ στην Ιλιάδα αναφέρεται η περίπτωση του Ηφαίστου τον οποίο, λόγω της αναπηρίας του, κορόιδευαν οι Θεοί και εκδιώχθηκε από τον Όλυμπο. Αργότερα, στην Σπάρτη τα ΑμεΑ κατέληγαν στον Καιάδα, ενώ την ίδια εποχή η δημοκρατική Αθήνα ψήφιζε νόμους για την προστασία και την οικονομική στήριξή τους.

Οι πρώτες αναφορές για την αναπηρία είχαν θρησκευτική βάση και ερμηνεύονταν με προλήψεις και δεισιδαιμονίες (θεία τιμωρία, κατάρα, δοκιμασία κ.τ.ό.). Γι' αυτό τα ΑμεΑ αντιμετωπίζονταν με οίκτο, ελεημοσύνη ή απόρριψη και αποπομπή από την κοινωνία.

Η πρώτη επιστημονική προσέγγιση της αναπηρίας έγινε από τον Ιπποκράτη γύρω στο 400 π.χ., ο οποίος είπε ότι η αναπηρία προέρχεται από εγκεφαλικές ασθένειες. Η θέση του Ιπποκράτη, πρωτοποριακή για την εποχή αυτή, ευνόησε την αποδοχή των ΑμεΑ και έδωσε το έναυσμα για την αναζήτηση θεραπευτικών μεθόδων.

Σήμερα, η αντίληψη για τα ΑμεΑ έχει βελτιωθεί. Γίνονται αποδεκτά και διαγράφεται πλέον ένα καλύτερο μέλλον γι' αυτά. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η στρατηγική της "Ευρώπη 2020" στηρίζει τις πολιτικές των κρατών μελών για κοινωνική ένταξη και κοινωνική προστασία των ΑμεΑ ( http://ec.europa.ec) και ο ΟΗΕ έχει υπογράψει σύμβαση για τα δικαιώματά τους, της οποίας η εφαρμογή είναι υποχρεωτική για όλες τις χώρες του κόσμου. Όμως χρειάζεται ακόμη δουλειά για περισσότερη αποδοχή.

Έννοια και ορισμός της αναπηρίας

Κατά καιρούς έχουν ακουστεί διάφοροι όροι και έχουν διατυπωθεί διάφοροι ορισμοί. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.), άτομα με αναπηρία είναι τα άτομα που, λόγω φυσικής βλάβης ή νοητικής ανεπάρκειας, ή ψυχολογικής επιβάρυνσης κ.λπ. δυσκολεύονται ή αδυνατούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της κοινωνίας και της ζωής, στο βαθμό που θεωρείται κανονικός για κάθε άνθρωπο χωρίς αναπηρία.

Ένας ορισμός απλός και περιεκτικός είναι ο εξής: "άτομο με αναπηρία είναι κάθε άτομο με κινητικό ή αισθητηριακό ή νοητικό ή ψυχικό πρόβλημα ή χρόνιο πρόβλημα υγείας (π.χ. μεσογειακή αναιμία)". Με την έννοια αυτή όλοι είμαστε εν δυνάμει ανάπηρα άτομα.

Σε ό,τι αφορά την έννοια της αναπηρίας έχουν διατυπωθεί τα εξής δύο μοντέλα:

α. Το ιατρικό μοντέλο.

Το μοντέλο αυτό κυριάρχησε μέχρι τη δεκαετία του 1980. Η αναπηρία ερμηνεύεται ως μια κατάσταση που οφείλεται σε βιολογικά αίτια και, συνεπώς, το ΑμεΑ έχει ανάγκη από ιατρική φροντίδα και υποστήριξη, προκειμένου να αποκατασταθεί ή να βελτιωθεί η δυσλειτουργία που προκαλεί η βλάβη, ώστε το ανάπηρο άτομο ² να ζήσει μια "κανονική" ζωή. Το ιατρικό μοντέλο αντιμετωπίζει το άτομο με αναπηρία ως μια ειδική κατηγορία ασθενών, οι οποίοι αντιμετωπίζουν δυσκολίες εξαιτίας των δικών τους ατομικών λειτουργικών περιορισμών (Ρέλλας, 2016). Το μόνο που μπορεί να κάμει η κοινωνία είναι: φιλανθρωπία, ελεημοσύνη και οίκτος, παράλληλα με την ιατρική υποστήριξη.

β. Το κοινωνικό μοντέλο.

Το μοντέλο αυτό βλέπει την αναπηρία ως αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης των ΑμεΑ με το περιβάλλον τόσο το φυσικού όσο και κυρίως το κοινωνικού. Σύμφωνα με το μοντέλο αυτό τα άτομα με αναπηρία μπορούν να συμμετέχουν στις πολιτιστικές, πολιτικές, οικονομικές και άλλες δραστηριότητες, αρκεί η κοινωνία να τους παρέχει τις διευκολύνσεις που απαιτούνται (π.χ. προσβασι-μότητα, εργονομικές διευθετήσεις κ.ά). Είναι γνωστή η περίπτωση του αείμνηστου Καθηγητή Stephen Hawking ³ και η συνεισφορά του ως αστροφυσικού στη μελέτη του σύμπαντος, αλλά και η παρουσία στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, καθώς και η συμμετοχή στα ψηφοδέλτια των προσεχών Ευρωπαϊκών εκλογών ατόμων με αναπηρία. Το κοινωνικό μοντέλο δεν αρνείται την πραγματικότητα της αναπηρίας αλλά αντίθετα με το ιατρικό (Τομπέα, 2016), η αδυναμία αποδίδεται στη στάση της κοινωνίας, η οποία δεν παίρνει τα μέτρα που χρειάζονται, ώστε το ΑμεΑ να καταστεί ενεργό και χρήσιμο μέλος της.

Στατιστικά δεδομένα

Τα στατιστικά δεδομένα είναι ανησυχητικά. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΠΟΥ, το 10-11% του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή περισσότεροι από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, είναι άτομα με αναπηρία. Το ποσοστό αυτό υπολογίζεται ότι το 2030 θα αυξηθεί σε 17%. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση το ποσοστό των ΑμεΑ κυμαίνεται μεταξύ 10-15% και, δυστυχώς, η τάση είναι αυξητική, λόγω των τροχαίων ατυχημάτων. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία, αλλά με βάση τα στοιχεία του ΠΟΥ ο αριθμός των ατόμων με αναπηρία υπολογίζεται γύρω στο 1 εκατομμύριο.

Τα δικαιώματα των ΑμεΑ

Η γενική αρχή που ισχύει σε κάθε δημοκρατική κοινωνία είναι το δικαίωμα κάθε πολίτη για αυτόνομη, ισότιμη και ασφαλή πρόσβαση και συμμετοχή σε όλους τους τομείς δραστηριοτήτων (παραγωγικούς, πολιτικούς, πολιτιστικούς κ.ά.) της κοινωνίας. Στον τόπο μας τα δικαιώματα των ΑμεΑ είναι συνταγματικά κατοχυρωμένα (άρθρο 4, 21 παρ. 2, 3 και 6). Επί πλέον η σύμβαση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) για τα δικαιώματα των ΑμεΑ ⁴ , την οποία έχει υπογράψει και η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελλάδα, μπορεί να βοηθήσει την καλύτερη εφαρμογή της παραπάνω αρχής. Αλλά η αποτελεσματικότητά τους προϋποθέτει διαμόρφωση κατάλληλων συνθηκών και διευκολύνσεων για την άρση των εμποδίων που δημιουργεί η αναπηρία. Τέτοιες συνθήκες και διευκολύνσεις είναι, για παράδειγμα, οι ράμπες για τα άτομα με κινητικές δυσκολίες, τα ηχητικά σήματα στις διαβάσεις με φωτεινούς σηματοδότες για τα άτομα με προβλήματα όρασης, εργονομικές προσαρμογές για όλες τις κατηγορίες ατόμων με αναπηρία κ.λπ.

Τα τελευταία χρόνια η πολιτεία καταβάλλει προσπάθεια να στηρίξει τα ΑμεΑ, με νομοθετικές παρεμβάσεις και τη λήψη διάφορων μέτρων. Ωστόσο, η κατάσταση στον τομέα αυτό παραμένει ακόμη ανεπαρκής. Οι βασικοί λόγοι στους οποίους οφείλεται η ανεπάρκεια αυτή είναι: το υψηλό κόστος, η ελλιπής ενημέρωση των ΑμεΑ και των προσώπων του περιβάλλοντός τους για τα διαθέσιμα μέσα και τα χρήση τους και η μη πλήρης αποδοχή των ΑμεΑ από το ευρύ κοινό. Ωστόσο, οι προσπάθειες που γίνονται στους τομείς αυτούς, μας επιτρέπει να διατηρούμε σοβαρές προσδοκίες για τη μείωση του αποκλεισμού, την ενίσχυση της ισότιμης αντιμετώπισης, και την κοινωνική ένταξη των ΑμεΑ.

Η ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών αναμένεται να συμβάλει στην ικανοποίηση της αρχής της ισότιμης πρόσβασης και συμμετοχής. Όμως ο ρόλος τους δεν πρέπει να υπερεκτιμάται. Ενώ δημιουργούν ευκαιρίες ταυτόχρονα μπορεί να λειτουργήσουν και ως απειλή για την κοινωνική ένταξη των ΑμεΑ. Ο λόγος είναι ότι οι βασικές αιτίες του κοινωνικού αποκλεισμού είναι βαθύτερες και αναφέρονται κυρίως στις αντιλήψεις και στη συγκρότηση της κοινωνίας. Αν αυτά δεν βελτιωθούν, η επίκληση των νέων τεχνολογιών θα παραμείνει, σε μεγάλο βαθμό, κενή περιεχομένου.

Το χρέος της πολιτείας και των πολιτών

Πέρα από τα νομικά κείμενα και τις συμβάσεις τόσο η πολιτεία όσο και οι πολίτες έχουν χρέος να σέβονται τα δικαιώματα και να προωθούν λύσεις για τα προβλήματα των ΑμεΑ. Από μόνα τους το σύνταγμα, οι νόμοι και οι συμβάσεις δεν αρκούν για να λυθούν τα προβλήματά τους.

Η υποχρέωση της πολιτείας. Η πολιτεία οφείλει να αναπτύξει δράσεις και να εφαρμόσει μέτρα στους ακόλουθους τομείς:

Προσβασιμότητα. Αφορά κυρίως τα άτομα με κινητική αναπηρία.

Ισότιμη Συμμετοχή. Η ισότιμη συμμετοχή των ΑμεΑ στη δημόσια ζωή και στις πολιτικές, πολιτισμικές οικονομικές και άλλες δραστηριότητες, είναι αναφαίρετο δικαίωμά τους. Η πολιτεία οφείλει να διασφαλίσει το δικαίωμά τους αυτό με την εφαρμογή κατάλληλων προγραμμάτων για την καταπολέμηση των διακρίσεων.

Απασχόληση. Να διευκολύνει την ένταξη των ΑμεΑ στην αγορά εργασίας, με την κατάλληλη προετοιμασία τους, την επιδότηση θέσεων εργασίας και άλλα μέτρα (Χρηστάκης, 2006).

Εκπαίδευση και κατάρτιση. Παρά τα θετικά βήματα που έχουν γίνει τελευταία στον τομέα της ειδικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, πρέπει να γίνουν ακόμη περισσότερα

Κοινωνική προστασία. Η πολιτεία οφείλει να παίρνει μέτρα με τα οποία θα εξασφαλίζει συνθήκες αξιοπρεπούς διαβίωσης και ασφάλειας, θα καταπολεμά τη φτώχεια και θα επιλύει τα υπαρξιακά και άλλα προβλήματα τους.

Η υποχρέωση των πολιτών. Παράλληλα με τα μέτρα της πολιτείας που ενδεικτικά αναφέρονται παραπάνω, εξίσου σημαντικό είναι και όλοι εμείς οι πολίτες να αλλάξουμε αντίληψη και στάση, να αποκτήσουμε συνείδηση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν καθημερινά τα άτομα με αναπηρία και να δείχνουμε έμπρακτα αποδοχή και αλληλεγγύη. Έτσι θα συμβάλουμε στην μείωση των ανισοτήτων και του αποκλεισμού και στην κοινωνική ένταξή τους. Η μειωμένη ικανότητα των ΑμεΑ είναι μόνο στο μυαλό μας και στη στάση της κοινωνίας. Αν υπερβούμε αυτά θα αλλάξει και η θέση των ΑμεΑ στην κοινωνία.

Επίλογος

Αν κοιτάξουμε γύρω μας θα δούμε πολλά άτομα με αναπηρία που έχουν υπερβεί τις δυσκολίες τους, έχουν ενσωματωθεί στην κοινωνία και είναι ενεργά, παραγωγικά και χρήσιμα μέλη της. Με μια παρατήρηση. Η υπέρβαση, κατά το μεγαλύτερο μέρος της, είναι προϊόν δικής τους υπερπροσπάθειας και λιγότερο υποστήριξης ημών των σε εισαγωγικά "υγειών ατόμων" και της κοινωνίας. Τελευταία, με την ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών και την αλλαγή αντιλήψεων τείνει να δημιουργηθεί μια νέα εποχή για τα ΑμεΑ. Είναι καιρός όλοι, πολίτες και πολιτεία, να συνειδητοποιήσουμε το χρέος μας προς τα άτομα αυτά και να τα διευκολύνουμε στην προσπάθειά τους να ρίξουν τα εμπόδια που περιορίζουν την έκφραση της ταυτότητάς τους και την ισότιμη συμμετοχή και πρόσβαση σε όλους τους τομείς της κοινωνικής και της προσωπικής ζωής του ανθρώπου.

1. Ο Καιάδας ήταν μια απότομη βαθιά χαράδρα έξω από την Σπάρτη, σαν ένα είδος χωματερής

2. Διευκρινίζεται ότι ο σωστός όρος είναι "άτομο με αναπηρία" και όχι "ανάπηρο άτομο". Η ερμηνεία είναι απλή. Ανάμεσα στα άτομα με και χωρίς αναπηρία οι ομοιότητες είναι περισσότερες από τις διαφορές. Με την έννοια αυτή το ανάπηρο άτομο είναι ένα άτομο σαν τα άλλα, μόνο που έχει μια αναπηρία. Σύμφωνα με τον όρο αυτό έμφαση δίδεται στο άτομο και όχι στην αναπηρία. Η προσέγγιση αυτή διευκολύνει την αποδοχή και την κοινωνική του ενσωμάτωση.

3. O Stephen Hawking, ήταν Καθηγητής Αστροφυσικής και κατείχε την έδρα του Νεύτωνα στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ της Αγγλίας. Με πλήρη παράλυση και χωρίς φωνή, ήταν καθηλωμένος σε ειδικά κατασκευασμένο αναπηρικό αμαξίδιο, στο οποίο ήταν προσαρμοσμένο ειδικό λογισμικό, που ένας Αμερικάνος κατασκεύασε ειδικά γι' αυτόν. Όμως η αναπηρία του δεν τον εμπόδισε να δίδει διαλέξεις σε όλο τον κόσμο και να εκτελεί τα καθήκοντά του ως πανεπιστημιακός δάσκαλος. Με τη γνωστή θεωρία του της "μαύρης τρύπας" άνοιξε νέους ορίζοντες στην μελέτη του διαστήματος.

4. Η σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ΑμεΑ υπεγράφη στις 13 Δεκεμβρίου 2006, τέθηκε σε εφαρμογή στις 3 Μαΐου 2008 και είναι το πρώτο νομικά δεσμευτικό κείμενο για τα δικαιώματα των ΑμεΑ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση την υπέγραψε στις 23 Δεκεμβρίου 2010 και ολοκληρώθηκε τυπικά τον Ιανουάριο του 2011. Η Ελλάδα κύρωσε τη σύμβαση αυτή με νόμο στις 10 Απριλίου 2012.
Κατευθυντήριες αρχές της σύμβασης είναι: ο σεβασμός της αξιοπρέπειας, της αυτονομίας, των επιλογών και της ανεξαρτησίας των προσώπων, η απαγόρευση των διακρίσεων, η πλήρης συμμετοχή στην κοινωνία, ο σεβασμός της διαφορετικότητας, η ισότητα των ευκαιριών κ.λπ.
Σε σχέση με παλιότερα κείμενα του ΟΗΕ η σύμβαση αυτή χαρακτηρίζεται ως ρηξικέλευθη και καινοτόμος για τους εξής λόγους:
* Αποτελεί δεσμευτικό κείμενο για τις χώρες που την υπογράφουν και την κυρώνουν.
* Εισάγει την κοινωνική προσέγγιση της αναπηρίας αντί της ιατρικής που είναι ξεπερασμένη.
* Εισάγει την δικαιωματική προσέγγιση της αναπηρίας αντί της ευκαιριακής και φιλανθρω-πικού τύπου προσέγγισης.

Διαβάστε επίσης:
Το μοντέλο ζωής του σύγχρονου ανθρώπου: Σωστό ή λάθος ;

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Κώστας Χρηστάκης

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα άτομα με αναπηρία στη νέα εποχή

# data[].attributes.attachment_link.description
Από τότε που υπάρχει ο άνθρωπος υπάρχουν και τα άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ). Γιατί; Γιατί πάντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν τα ατυχήματα, τα αρρωστημένα γονίδια, οι ασθένειες και όλοι οι άλλοι παράγοντες, οι οποίοι προκαλούν την αναπηρία. Εκείνο που διαφέρει από εποχή σε εποχή και από κοινωνία σε κοινωνία είναι ο τρόπος με την οποίο καθένας μας αντιλαμβάνεται την αναπηρία.

# data[].attributes.headline
Αναπηρία και Αρχαία Ελλάδα

# data[].attributes.subject
Αναπηρία και Αρχαία Ελλάδα

# data[].attributes.body
Ομιλία του Βαγγέλη Αυγουλά σε διεθνές συνέδριο στη Θάσο το 2008 με θέμα: "Προσέγγιση της αναπηρίας και των ατόμων με αναπηρία, μέσα από τη θεώρηση Αρχαίων Ελλήνων, διακριθέντων στα γράμματα, την τέχνη και τις επιστήμες.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Θέμα: "Προσέγγιση της αναπηρίας και των ατόμων με αναπηρία, μέσα από τη θεώρηση Αρχαίων Ελλήνων, διακριθέντων στα γράμματα, την τέχνη και τις επιστήμες"

(Ομιλία του Βαγγέλη Αυγουλά σε σχετικό Διεθνές Συνέδριο στη Θάσο το 2008)

Βιώματα, μελέτες, έρευνες, αναλύσεις και αποτελέσματα πολλών διεπιστημονικών εργασιών, έχουν οδηγήσει στο διαχρονικό και πλέον σε ασφαλές συμπέρασμα, ότι η στάση των αρτιμελών απέναντι στους αναπήρους καθορίζεται από τρεις παράγοντες: Δοξασία, Συναίσθημα και Συμπεριφορά, που αυτόνομα έκαστος αλλά και όλοι μαζί, ανάλογα με τα επιτρεπτά όρια επιρροής τους σε κάθε προσωπικότητα, διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίον αντιμετωπίζει την αναπηρία κάθε μη ανάπηρος και κατ' επέκταση, κάθε κοινωνία από εποχή σε εποχή στο βάθος των αιώνων. Λακεδαιμονίων, ο Αγησίλαος, αν και χωλός κατόρθωσε να αναγνωριστεί ως ο πιο επιτυχημένος βασιλιάς σε μια κοινωνία που έχει γαλουχηθεί με τον Καιάδα.
Ερευνώντας κανείς την προϊστορική περίοδο, διαπιστώνει ότι η αξία του ανθρώπου συνδέεται άμεσα με τη σωματική αρτιμέλεια. Στην περίοδο δηλαδή, που ο άνθρωπος είναι κυνηγός και τροφοσυλλέκτης, αλλά και στην πρώτη περίοδο της καλλιέργειας, η αναπηρία, με όποιον τρόπο κι αν παράγεται, θέτει το άτομο αυτό έξω από κάθε κοινωνική συνύπαρξη.
Στην ομηρική εποχή, η ανθρώπινη τελειότητα συνδυάζεται με ηρωικό πνεύμα και δυνατό σώμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Ηρακλής. Στα ομηρικά έπη αναφέρονται κάποιες μορφές αναπηρίας, όπως "άνους", "κωφός", "Χωλός" κλπ., ενώ γνωρίζουμε ότι και ο ίδιος ο Όμηρος, ξεχωριστή μορφή του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, ήταν τυφλός.
Την εποχή εκείνη πίστευαν ότι τα παιδιά που γεννιούνται με κάποιο πρόβλημα αποτελούν αρνητικό μήνυμα των θεών, αντίληψη που διέπει και το πάνθεον του Ολύμπου, με τη θεά Ήρα να πετά το γιο της Ήφαιστο -βρέφος ακόμη- από τον Όλυμπο εξ αιτίας της κινητικής του αναπηρίας.
Και στα χρόνια του αρχαίου ποιητή Ησίοδου (8ος με 7ος αιώνας π.Χ. αι.) διαβάζουμε στο έργο του "Έργα και Ημέραι" όπου δίνονται και συμβουλές για τη γέννηση γερών παιδιών, ότι οι ασθενείς και οι διάφορες συμφορές έρχονται στους ανθρώπους από τους θεούς ως θεία δίκη, αν αυτοί πράττουν αντίθετα στη θεϊκή θέληση.
Στην Αθηναϊκή πολιτεία βρίσκουμε τα πρώτα σπέρματα κοινωνικού κράτους στην ιστορία, αφού αναγνωρίζονται έστω και στοιχειωδώς υποχρεώσεις της απέναντι στους αναπήρους και υπάρχει το ενδιαφέρον βελτίωσης των συνθηκών ζωής τους. Έτσι, οι αδύνατοι πολίτες δεν αφήνονται στην τύχη τους ή στα χέρια ιδιωτών φιλάνθρωπων.
Η Αθηναϊκή Πολιτεία, παρέχει βοήθημα δύο οβολών την ημέρα στους φτωχούς που έχουν εισόδημα λιγότερο από τρεις μνες, καθώς και στους "ανίκανους" (ανάπηρους) προς εργασία, έπειτα όμως από έλεγχο για το πραγματικό μέγεθος του προβλήματός τους. Ακόμη, ο Σόλωνας, στους "Νόμους"του, όριζε ότι η πολιτεία οφείλει να επιδοτεί τους αναπήρους πολέμου. Τέλος, την προνοιακή αυτή αντίληψη της εποχής, αντικατοπτρίζει και ο "Περί αδυνάτου λόγος" του ρήτορα Λυσία.
Πάντως, στην Αθήνα εκείνη την εποχή, δεν περνούσαν ασχολίαστα τα όποια σωματικά ή ψυχικά ελαττώματα μπορεί να έχει κάποιος. Παραδείγματα, τα περιπαικτικά σχόλια προς τον ρήτορα Δημοσθένη εξ αιτίας της τραυλότητας του και τα οποία μεταφέρει στο έργο του ο Πλούταρχος, καθώς και τα σχόλια των κωμικών της εποχής για το δυσανάλογο σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα κεφάλι του ηγέτη του Χρυσού Αιώνα Περικλή.
Από διάσπαρτες σε έργα των κλασσικών χρόνων πληροφορίες, αναδύονται περιπτώσεις όπου το ανάπηρο άτομο σπάζοντας τις προκαταλήψεις, παίζει σημαντικό ρόλο στην πολιτική, κοινωνική και πολιτιστική ζωή της πόλης του και πολλές φορές, του αναγνωρίζονται ιδιαίτερες ικανότητες σοφίας ή επικοινωνίας με τους θεούς.
Ο ανάπηρος ποιητής Τυρταίος, επεβλήθη και έγινε αποδεκτός σε μια κοινωνία όπως η σπαρτιατική που έχει ταυτιστεί με τον κοινωνικό ρατσισμό, ενώ η κορυφαία, ίσως, προσωπικότητα, των
Εν τούτοις, ο σπαρτιατικός νόμος, είχε ένα γενικότερο προληπτικό πνεύμα, απαγορεύοντας λ.χ. στους μεθυσμένους και γενικά στους μη νηφάλιους να συνευρίσκονται με γυναίκες, ώστε να μη γεννιούνται παιδιά με ειδικά προβλήματα. Παράλληλα, η ιατρική από πολύ νωρίς, πριν ακόμα αναπτυχθεί στην επιστήμη που είναι σήμερα, πραγματεύθηκε τις παθήσεις που προκαλούν αναπηρία και την αποκατάστασή τους. Οι Έλληνες πρώτοι ανοίγουν το δρόμο με τον Ιππποκράτη, τον πατέρα της σύγχρονης ιατρικής, να μιλά στο έργο του "Κατ' ιατρείον" για την αποκατάσταση των κακώσεων του ερειστικού συστήματος, όπως και για τα ευεργετικά αποτελέσματα που έχουν σ' αυτό οι μαλάξεις, η γυμναστική και η υδροθεραπεία.
Ο Ιπποκράτης στα έργα του ασχολείται και με συγκεκριμένες κατηγορίες αναπήρων-για παράδειγμα με τους επιληπτικούς στο έργο του "Αφορισμοί"-, ενώ στο βιβλίο του "Περί Κρεάτων", διαβάζουμε μια αξιοσημείωτη για την εποχή επιστημονική ανάλυση του συσχετισμού της κώφωσης αφενός και της δυσλειτουργίας των γλωσσοφωνητικών οργάνων και της παραγωγής του έναρθρου λόγου αφετέρου.
Έκπληξη τέλος για τη διαχρονικότητά της, προκαλεί η άποψη του γιου του Ασκληπιού, ότι ο γιατρός πρέπει να λαμβάνει υπόψη του την κληρονομικότητα και το περιβάλλον κάποιου ασθενούς, για να μπορέσει να κάνει σωστή διάγνωση και θεραπεία.
Παραδόξως, συγκλίνουσα με τη σπαρτιάτικη νοοτροπία για τους αναπήρους, είναι αργότερα αυτή και της πλατωνικής εποχής. Σύμφωνα με την άποψη της πλατωνικής κοινωνίας, οι ανάπηροι δεν μπορούν να προσφέρουν απολύτως τίποτα σε αυτήν, γι' αυτό και φαίνεται να αντιμετωπίζονται με τον πιο ανεπιθύμητο τρόπο.
Κατά τον Πλάτωνα, μια απ' τις βάσεις για την "Πολιτεία των αρίστων", είναι η ευτεκνία και στόχος μια ιδανική κοινωνία με ανθρώπους υγιείς στο σώμα και την ψυχή. Αν και ο φιλόσοφος ασχολείται παροδικά και παρεμπιπτόντως μόνο στα έργα του με τα περί αναπηρίας θέματα, συμπεραίνουμε ασφαλώς από τη μελέτη τους ότι το παιδί με αναπηρία αποτελούσε ντροπή για την οικογένεια της εποχής, ενώ στο 2ο κεφάλαιο των "Νόμων" του, παρόμοια στάση ζωής αποτυπώνεται και για όσους δεν γεννιούνται αλλά έχουν επίκτητη κάποια αναπηρία, αφού όχι μόνο περιθωριοποιούνται αλλά και αποκληρώνονται από την περιουσία τους, ενώ στο ίδιο έργο ο Πλάτων δίνει και αυτός ιδιαίτερη βαρύτητα στην πρόληψη.
Ο μαθητής του Πλάτωνα Αριστοτέλης, μέσα στο πλήθος των έργων του ασχολείται ως γνωστόν με όλους σχεδόν τους τόμους του επιστητού. Έτσι, στα βιβλία του "Περί αισθήσεων και συναισθημάτων", "Περί ψυχής", "Περί ζώων ιστορία", "Περί ζώων μορίων" κ.α. θίγει και το πρόβλημα των ατόμων με αναπηρία τόσο άμεσα, όσο και έμμεσα όταν μιλάει για τη μεγάλη σημασία που έχουν τα αισθητήρια όργανα -και ιδιαίτερα αυτό της ακοής- για την προσαρμογή των ζωικών οργανισμών προς το περιβάλλον και προχωρώντας, αναλύει τις μεγαλύτερες και περισσότερες υπηρεσίες που αυτά προσφέρουν στον άνθρωπο εάν λειτουργούν σωστά.
Στα έργα του Σταγειρίτη φιλόσοφου όμως, βλέπουμε όχι μόνο τις απόψεις του για την αναπηρία, αλλά και τη θέση του για τη στάση της κοινωνίας απέναντι στα Αμεα. Ο Αριστοτέλης καυτηριάζει την συμπεριφορά των πολιτών που περιπαίζουν έναν τυφλό άνθρωπο ενώ θα έπρεπε να τον προστατεύσουν. Στο έργο του "Αθηναίων Πολιτεία" καθιστά σαφές, ότι στην κοινωνία του έχουν θέση όλοι οι άνθρωποι. Ακόμη, σε άλλα έργα του, αναλύει και αναζητά τα αίτια πλην της κώφωσης και για άλλες μορφές αναπηρίας, όπως για την βραδυγλωσσία, την τραυλότητα, την ψελλότητα, ενώ στο βιβλίο του "Προβλήματα"¨διαπιστώνει αλλά δεν αναλύει, την πραγματική σχέση αλαλίας με την εκ γενετής κώφωση.
Κλείνοντας, νομίζω αξίζει να σημειωθεί η διαφορετική οπτική για την αναπηρία των στωικών φιλοσόφων που πρωτοεμφανίστηκαν τον 4ο π.Χ. αι. στον αρχαίο ελληνικό κόσμο και πίστευαν ότι με τη σωστή, λεπτομερή και ερμηνεία των τερατογενέσεων και άλλων οιωνών μπορεί να προβλεφθεί το μέλλον. Ο στωικισμός, κατανοούσε, την υγεία και την ασθένεια ως δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, με μόνη την αρετή να είναι ένα γνήσιο καλό και την αμαρτία το μόνο γνήσιο κακό. Αργότερα, οι στωικοί υιοθετούν την παραδοχή, ότι για τις ανάγκες μιας δραστήριας ζωής αυτές οι δύο όψεις του νομίσματος παίρνουν διαφορετικές αξίες. Έτσι η υγεία ήταν κάτι επιθυμητό και η αρρώστια ανεπιθύμητο.

Βάση της ομιλίας αυτής, αποτέλεσε το επιστημονικό σύγγραμμα του δικηγόρου και Διδάκτορος Κοινωνικών Επιστημών Π. Κουρουμπλή με τίτλο "Το Δικαίωμα στη Διαφορά", Εκδ. Σάκκουλα 2000.

2008
Ευάγγελος Αυγουλάς
Φοιτητής της Νομικής Σχολής Αθηνών, Μέλος της Επιτροπής Νεολαίας του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών, Μέλος της διεθνούς οργάνωσης VIEWS για νέους με προβλήματα όρασης.

# data[].attributes.attachment_link.title
Προσέγγιση της αναπηρίας και των ΑμεΑ, μέσα από την θεώρηση Αρχαίων Ελλήνων διακριθέντων στα γράμματα, την τέχνη και τις επιστήμες

# data[].attributes.attachment_link.description
Θέμα: "Προσέγγιση της αναπηρίας και των ατόμων με αναπηρία, μέσα από τη θεώρηση Αρχαίων Ελλήνων, διακριθέντων στα γράμματα, την τέχνη και τις επιστήμες" (Ομιλία του Βαγγέλη Αυγουλά σε σχετικό Διεθνές Συνέδριο στη Θάσο το 2008) Βιώματα, μελέτες, έρευνες, αναλύσεις και αποτελέσματα πολλών διεπιστημονικών εργασιών, έχουν οδηγήσει στο διαχρονικό και πλέον

# data[].attributes.body
Παρακάτω είναι η ιστιοσελίδα του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας σχετικά με την αναπηρία

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Persons with disabilities die earlier, have poorer health, and experience more limitations in everyday functioning than the rest of the population due to health inequities.

These health inequities arise from unfair conditions that affect persons with disabilities disproportionally, including stigma, discrimination, poverty, exclusion from education and employment, and barriers faced in the health system itself.

Compared to persons without disabilities, some persons with disabilities:

die up to 20 years earlier;

have more than a double risk of developing comorbid conditions such as depression, asthma, diabetes, stroke, obesity or poor oral health;

find inaccessible health facilities up to 6 times more hindering; and,

are up to 15 times more limited by inaccessible and unaffordable transportation.

It is a state obligation, through the health sector in coordination with other sectors, to address existing health inequities so that persons with disabilities can enjoy their inherent right to the highest attainable standard of health. Disability inclusion is critical to achieving the Sustainable Development Goals and global health priorities of universal health coverage, protection in health emergencies and healthier populations. Acting to achieve health equity for persons with disabilities is acting to achieve Health for All.

# data[].attributes.headline
Σύλλογος παραπληγικών

# data[].attributes.subject
Σύλλογος παραπληγικών

# data[].attributes.body
Το Παράρτημα Μακεδονίας – Θράκης του Πανελληνίου Συλλόγου Παραπληγικών ιδρύθηκε το 1982 με έδρα την Θεσσαλονίκη και είναι εκφραστής των παραπληγικών, τετραπληγικών και βαριά κινητικά αναπήρων σε όλη την Βόρεια Ελλάδα.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
http://www.virtualdj.com/user/thesspasparadio/broadcast.html

Σε λίγες μέρες θα είμαστε κοντά σας με ζωντανές εκπομπές απο το στούντιο του ραδιοφώνου μας με προβληματισμούς και πολύ καλή παρέα.

Θέσεις στάθμευσης ΑμεΑ Δήμου Θεσσαλονίκης

https://thessaloniki.gr/%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B8%CE%AD%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%B8%CE%BC%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CE%B1/
Ο σύλλογός μας
Το Παράρτημα Μακεδονίας - Θράκης του Πανελληνίου Συλλόγου Παραπληγικών ιδρύθηκε το 1982 με έδρα την Θεσσαλονίκη και είναι εκφραστής των παραπληγικών, τετραπληγικών και βαριά κινητικά αναπήρων σε όλη την Βόρεια Ελλάδα. Είναι ο πρώτος σύλλογος πανελλαδικά που έχει κυκλοφορήσει ειδικό (Λευκό) ταξί για την μετακίνηση των κινητικά αναπήρων στη Θεσσαλονίκη και σήμερα διαθέτει τρία λευκά ταξί, που έχουν συμβάλλει στη βελτίωση των μετακινήσεων των κινητικά αναπήρων. Κύριος σκοπός του συλλόγου ήταν και είναι η κοινωνική ένταξη των ανθρώπων με βαριές κινητικές αναπηρίες, η αλληλοαποδοχή τους από την κοινωνία καθώς και η παροχή οδηγιών στα μέλη του στις διάφορες επαφές τους με κάθε εμπλεκόμενο φορέα που έχει σχέση με την αναπηρία για την βελτίωση της ποιότητας και των συνθηκών ζωής τους.

Για την επίτευξη των σκοπών αυτών το Παράρτημα έχει αναπτύξει:

* έντονη συνδικαλιστική δράση προς όλους του σχετικούς φορείς της πολιτείας και συνεργασία με τους λοιπούς συνδικαλιστικούς φορείς του αναπηρικού κινήματος,

* ουσιαστική κοινωνική δράση υποστήριξης των μελών του,

* πολιτιστική δράση, που περιλαμβάνει ομάδα θεάτρου, ποίησης, ζωγραφικής.

* Παράλληλα αναπτύσσει αθλητικό τμήμα, για την ανάπτυξη του ειδικού αθλητισμού.

1. της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία

2. της Εθνικής Ομοσπονδίας Κινητικά Αναπήρων

1) ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

2) ΚΕΝΤΡΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝΗΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ

3) ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΣΘΕΝΕΣΤΕΡΩΝ ΑΜΕΑ

4) ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΜΕΑ

5) ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

6) ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑ - ΠΡΟΣΠΕΛΑΣΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ

Τα 3 Λευκά Ταξί του συλλόγου μας είναι διαθέσιμα για τις μετακίνησεις των κινητικά αναπήρων. Για ραντεβού με τα Λευκά Ταξί υπεύθυνοι είναι οι :

Καρίπογλου Κωνσταντίνος τηλ 6987-426666

Σουρούδης Ιωάννης τηλ. 6980-888668

Πουταχίδης Θεόφιλος τηλ. 6932-750144

# data[].attributes.attachment_link.description
http://www.virtualdj.com/user/thesspasparadio/broadcast.html Σε λίγες μέρες θα είμαστε κοντά σας με ζωντανές εκπομπές απο το στούντιο του ραδιοφώνου μας με προβληματισμούς και πολύ καλή παρέα. Θέσεις στάθμευσης ΑμεΑ Δήμου Θεσσαλονίκης https://thessaloniki.gr/%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B8%CE%AD%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%B8%CE%BC%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CE%B1/ Ο σύλλογός μας Το Παράρτημα Μακεδονίας - Θράκης του Πανελληνίου Συλλόγου Παραπληγικών ιδρύθηκε το 1982 με έδρα την Θεσσαλονίκη και είναι εκφραστής των παραπληγικών, τετραπληγικών και βαριά κινητικά αναπήρων σε όλη την Βόρεια Ελλάδα.

# data[].attributes.headline
Δράση για το κάτι άλλο

# data[].attributes.subject
Δράση για το κάτι άλλο

# data[].attributes.body
Το Σώμα Φίλων ΑμεΑ «Δράση για το Κάτι Άλλο» είναι ένα Μη Κερδοσκοπικό Σωματείο που ιδρύθηκε το 2010, με σκοπό να δημιουργήσει κάτι ισότιμο και διαφορετικό στο επίπεδο της φροντίδας ατόμων με αναπηρία.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Κέντρο Δημιουργικής
Απασχόλησης ΑμεΑ

Σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο δίνουμε καθημερινά την ευκαιρία σε άτομα με αναπηρία να δημιουργήσουν, να διδαχθούν και να γίνουν ενεργά μέλη μιας δεμένης ομάδας και της κοινωνίας.
ΕΔΩ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ!

Σχεδιασμός Στέγης
Υποστηριζόμενης Διαβίωσης

Σχεδιαζουμε τη λειτουργία ενός ευχάριστου χώρου, όπου θα προσφέρουμε διαμονή, φροντίδα και δημιουργική απασχόληση σε άτομα με αναπηρία υπό την επίβλεψη ειδικών επιστημόνων.
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ

Προγράμματα
Ενημέρωσης

Απευθύνόμαστε σε σχολεία, γονείς αλλά και την τοπική και ευρύτερη κοινωνία αποζητώντας να ευαισθητοποιήσουμε, να ενημερώσουμε και να ενεργοποιήσουμε την αλληλοστήριξη.
ΜΑΘΕ ΚΙ ΕΣΥ

ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Οι εθελοντές μας

Το Σώμα Φίλων ΑμεΑ "Δράση για το Κάτι Άλλο" χαρακτηρίζεται από εθελοντικό χαρακτήρα και καινοτόμο δράση. Τίποτα από όσα κάνουμε δεν θα ήταν εφικτό χωρίς τη βοήθεια των δεκάδων εθελοντών που μας στηρίζουν, τους οποίους θεωρούμε περισσότερο συνεργάτες παρά φιλάνθρωπους. Προέρχονται από πληθώρα επαγγελμάτων σχετικών με την ειδική αγωγή, την εκπαίδευση και τη φροντίδα, αλλά και ατόμων κάθε κοινωνικοοικονομικού στρώματος, ευαισθητοποιημένων απέναντι σε θέματα αναπηρίας.

Στον κόσμο που φτιάχνουμε δεν περισσεύει κανείς και με τη σειρά μας είμαστε ανοιχτοί στην συνεισφορά όλων όσων θέλουν να μας στηρίξουν. Οι νέοι εθελοντές εντάσσονται στη λειτουργία του Σωματείου σταδιακά και προσεκτικά, αποκτώντας σιγά-σιγά τη γνώση και την εμπειρία που απαιτείται για να αναλάβουν εξειδικευμένους ρόλους.

100 ενεργοί εθελοντές ετησίως, 30 από τους οποίους συμμετέχουν καθημερινά στις δραστηριότητές μας, είναι ήδη μέλη της μεγάλης παρέας του Σωματείου. Μοιράζεσαι κι εσύ τις αξίες μας;
ΕΛΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.description
Σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο δίνουμε καθημερινά την ευκαιρία σε άτομα με αναπηρία να δημιουργήσουν, να διδαχθούν και να γίνουν ενεργά μέλη μιας δεμένης ομάδας και της κοινωνίας. ΕΔΩ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ! Σχεδιαζουμε τη λειτουργία ενός ευχάριστου χώρου, όπου θα προσφέρουμε διαμονή, φροντίδα και δημιουργική απασχόληση σε άτομα με αναπηρία υπό την επίβλεψη ειδικών επιστημόνων.

# data[].attributes.headline
Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων Κωφών

# data[].attributes.subject
Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων Κωφών

# data[].attributes.body
Το 1985 γονείς βαρήκοων και κωφών παιδιών δημιούργησαν τον συγκεκριμένο σύλλογο στην Θεσσαλονίκη.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Λίγα λόγια για τον Συλλογό μας...

Συνέβη το 1984 να συναντηθούν στην πόλη μας την όμορφη Θεσσαλονίκη, γονείς κωφών και βαρήκοων παιδιών από διάφορα μέρη της Βόρειας Ελλάδας, με διαφορετικές καταβολές, κουλτούρα και προσωπικότητα, αλλά και με κοινά στοιχεία την απόρριψη της υπάρχουσας εκπαιδευτικής προσέγγισης βαρήκοων - κωφών μαθητών, τη γνώση της διεθνούς σχετικής εμπειρίας και τη θέληση για αλλαγές στο εκπαιδευτικό καθεστώς, που συνοψίζονταν στις ιδέες "ο κωφός - βαρήκοος δεν είναι άλαλος" και "ένα Σχολείο για όλους".

Καθώς ένωσαν τις δυνάμεις τους ευτύχησαν να συναντήσουν εκπαιδευτικούς με οράματα, εκπροσώπους της Πολιτείας με ανοιχτά μυαλά και καλή διάθεση, γιατρούς που έβλεπαν μπροστά και λογοθεραπευτές που έκαναν πράξη τη θεωρεία.

Έτσι δημιούργησαν τον Σύλλογο Γονέων & Κηδεμόνων Κωφών - Βαρήκοων παιδιών Ν. Θεσσαλονίκης ο οποίος αργότερα μετονομάστηκε Κεντρικής Μακεδονίας και ίδρυσαν το "Κέντρο Υποστήριξης Κωφών - Βαρήκοων Παιδιών", με στόχο την παροχή βοήθειας, με προγράμματα ενισχυτικά και πρώιμης παρέμβασης στα παιδιά και την ενημέρωση, την συμβουλευτική και την ψυχολογική υποστήριξη στους γονείς τους.

Δείτε σε ημερολογιακή βάση τις δράσεις μας

Αντισθένους 13 Χαριλάου, Θεσσαλονίκη

Τ. 2310-326644

F. 2310-326644

e-mail : [email protected]

# data[].attributes.attachment_link.description
Λίγα λόγια για τον Συλλογό μας... Συνέβη το 1984 να συναντηθούν στην πόλη μας την όμορφη Θεσσαλονίκη, γονείς κωφών και βαρήκοων παιδιών από διάφορα μέρη της Βόρειας Ελλάδας, με διαφορετικές καταβολές, κουλτούρα και προσωπικότητα, αλλά και με κοινά στοιχεία την απόρριψη της υπάρχουσας εκπαιδευτικής προσέγγισης βαρήκοων - κωφών μαθητών, τη γνώση της διεθνούς σχετικής εμπειρίας και τη θέληση για αλλαγές στο εκπαιδευτικό καθεστώς, που συνοψίζονταν στις ιδέες "ο κωφός - βαρήκοος δεν είναι άλαλος" και "ένα Σχολείο για όλους".

# data[].attributes.headline
Γενικές πληροφορίες

# data[].attributes.subject
Γενικές πληροφορίες

# data[].attributes.body
Παρακάτω δίνεται η ιστιοσελίδα της Wikipedia η οποία περιέχει πληροφορίες σχετικά με την έννοια της αναπηρίας

# data[].attributes.attachment_link.title
Αναπηρία - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Aναπηρία είναι ο περιορισμός της κοινής δραστηριότητας λόγου, έργου ή άμεσης αντίληψης λόγω σωματικής ή πνευματικής βλάβης ενός ανθρώπου. Διακρίνουμε τους σωματικά ανάπηρους και τους διανοητικά ανάπηρους. Η αναπηρία γενικά διακρίνεται σε ολική και μερική καθώς και σε σωματική και διανοητική.

# data[].attributes.headline
Ταινία μικρού μήκους

# data[].attributes.subject
Ταινία μικρού μήκους

# data[].attributes.body
Μία ταινία μικρού μήκους φτιαγμένη από τρία σχολεία με αφορμή την παγκόσμια ημέρα αναπηρίας.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΑΙΝΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ  "  βλέπω ... νιώθω....ακούω"