# data[].attributes.body
Mijn reisblog gaat over het boek ''The hate u give''. Het boek is oorspronkelijk door Angie Thomas in het Engels geschreven. Het is naar het Nederlands vertaald door Jasper Mutsaers. Het is erg boeiend en je wordt in een heel andere wereld gezogen. De gebeurtenissen zijn erg spannend en zo geschreven dat je in het verhaal wordt meegenomen.

# data[].attributes.body
- inleiding

- samenvatting
- bericht 1: de dood
- bericht 2: de rechtspraak
-bericht 3: de uitspraak
-slot

# data[].attributes.body
Uiteindelijk gaan Starr en haar gezin in een andere buurt wonen. Ze bezoeken hun oude buurt nog vaak. Zoals in het vorige stuk stond, geen gerechtigheid voor Khalil maar Starr zegt: ‘’Khalil, ik zal je nooit vergeten. Ik zal je nooit opgeven. Ik zal nooit mijn mond houden. Dat beloof ik.’’ Eerst waren er twee soorten Starrs, een voor waar ze woont en een voor op haar school. Aan het eind van het boek is het altijd dezelfde Starr van thuis. Ik heb het idee dat in veel boeken mensen toch de waarheid aanpassen naar iets wat beter lijkt. Het lijkt me dat dit boek alleen de waarheid vertelt. Ik raad het aan om dit boek te lezen om echt te beseffen dat er nog steeds een verschil is tussen zwarte en blanke mensen en wat dan precies die verschillen zijn. Er is na dit boek nog een deel, ''On the come up'', maar het zijn twee losstaande verhalen. In dit boek blijkt dat de waarheid niet altijd klopt en toch zal je het ermee moeten doen.
Dit reisblog is geschreven door Ella Haak uit klas 2B.

# data[].attributes.body
Twee weken geleden stond Starr in de rechtbank. Nu begrijpt Starr dat de agent die haar vriend Khalil heeft doodgeschoten niet aangeklaagd wordt. Starr zegt: ‘’Ik heb de waarheid verteld. Ik heb gedaan wat ik geacht werd te doen.’’ De woede overheerst. Starr stapt de auto uit met haar broer Seven en haar vriendje Chris. Ze moet iets met haar woede doen. Het is druk op straat, er wordt harde muziek gedraaid en er wordt getoeterd. Het is mistig en er zijn vlammen in de verte te zien. Mensen roepen: ‘’Gerechtigheid voor Khalil’’. De ruit van de winkel tegenover de straat is in kleine stukjes glas versplinterd. De rellen blijven tot diep in de nacht doorgaan tot mensen langzamerhand naar huis gaan.
Dit stuk is zo geformuleerd dat ik zelf ook boos word. De woede in dit stuk doet dingen met je, die je normaal niet zou willen doen.

# data[].attributes.body
De dag is aangebroken. Vandaag gaat Starr naar de rechtbank. Starr is erg verlegen maar laat het enige moedige stukje in haar het verhaal vertellen. Ze kijkt naar zichzelf en probeert de moed te voelen. Ze loopt de rechtbank binnen. De ruimte heeft houten lambriseringen en geen ramen. Er zit een man of twintig aan een U-vormige tafel. Sommige zijn zwart sommige niet. Hun blikken volgen me als mevrouw Monroe me naar de tafel voor hen brengt, waar een microfoon op staat. Starr voelt zich bekeken en is erg zenuwachtig. De mensen kijken Starr aandachtig aan. Starr begint haar verhaal. Starr is op haar hoede om de best mogelijke antwoorden te geven op de vragen die Monroe stelt.
Ik vind dit stuk erg inlevend. Je kan je zo goed verplaatsen in Starrs gedachten.

# data[].attributes.body
Starr stond in een ruimte die ruikt naar zweet, met veel muziek te feesten. Ze praatte met Khalil en er klonken schietgeluiden. Ze vluchtten naar een wijk met grote huizen en veel bomen. Het was er stil. Ineens kwam vanuit het eind van de straat een auto met zwaailichten aanrijden. De politie kwam op hun af en Starr was doodsbang. Khalil moest uit de auto stappen en zijn handen omhoog doen. Khalil deed het niet meteen en dat was duidelijk niet wat de politie wilde. De politie schoot Khalil dood. Starr voelde zich van binnen kapot gaan. Er hing een grote spanning en er kwam veel verdriet.

# data[].attributes.body
Het boek gaat over een meisje Starr, ze heeft een donkere huidskleur. Ze woont in Garden Heights, een wijk met donkere mensen. Ze zit op de school ‘’Williamson’’, een school met blanke mensen. In het boek zie je heel duidelijk een verschil tussen de wijken en Starr doet daarom ook alsof er twee verschillende Starrs zijn. Toen Starr naar een feest ging kwam er een jongen op haar aflopen, Khalil. Even later klonken er schietgeluiden en vluchtten ze samen. Starr ging mee met Khalil in zijn auto, achter de auto kwamen oplichttende zwaailichten van de politie. Khalil stopte, maar was een beetje geïrriteerd en toen ‘’Pang! Eén. Khalils lijf schokt.’’ Starr moet veel over de gebeurtenis vertellen want ze is een van de weinige getuigen.