# data[].attributes.body
Hier rechts zie je de kaft van het boek. Op de donkergroene kaft staat een omgevallen fiets afgebeeld. De roman telt 335 (in mijn e-reader 292) bladzijden, verdeeld over 43 hoofdstukken.

# data[].attributes.body
De hoofdpersoon van het verhaal is Sabine Kroese. Ze is rond de 20 en werkt als secretaresse op het hoofdkantoor een grote bank met buitenlandse vestigingen ‘de trust’.  Ze is oud-leerling van de Helderse middelbare school maar woont nu in Amsterdam waar ze haar eigen rommelige appartement heeft. Uiteindelijk vind ik dat het erop neer komt dat ze zelf altijd haar grootste tegenstander is geweest in haar onderzoek van Isabels dood en heeft twee kanten.
De tweede persoon die je zeker wel een hoofdpersoon kan noemen is Isabel Hartman. Ze was vroeger beste vriendinnen met Sabine maar verbrak de vriendschap en begon Sabine juist te treiteren met haar nieuwe vriendinnen. Ze is overleden is 8 mei 1995.
De bijpersonen van het boek zijn:
Olaf, hij is een oude vriend van de broer en collega van Sabine waar ze al snel verliefd op wordt. Ze krijgt hiermee een relatie en ze zijn vaak samen. Hij is de man waar Sabine na negen jaar weer mee naar bed gaat. Olaf wordt langzamerhand een tegenstander en is ook net als Bart, mijnheer Groesbeek en Robin een verdachten. Olaf liegt steeds vaker.
Renée is één van haar nieuwe collega’s die ze niet zo ziet zitten. Renée heeft de leiding genomen van de afdeling waar ze op werkt. Renée maakt het Sabine erg moeilijk op het kantoor en zorgt dat iedereen zich tegen haar keert. Ze is ook verliefd op Olaf en is een duidelijke tegenstander.
Bart is een oude schoolvriend waar Sabine later ook mee vlucht van de reünie. Dit hoofdstuk met de Reünie vind ik wel erg vaag en snel overkomen. De gedachten van ‘de reünie’ komt dus niet heel sterk naar boven maar wel sterk genoeg om dit is titel te gebruiken. Met Bart heeft Sabine een korte liefdesverhouding gehad die verbroken werd na het overleiden van Sabine.
Bart en Olaf zijn dus de belangrijkste bijpersonen waar ze mee herenigd wordt en dus een reünie krijgt. Ik vind het bij hun het minst duidelijk of het helpers of tegenstanders zijn.
Jeanine is een helper in het verhaal. Ze heeft geen kwaad in zich en zorgt ervoor dat het leven van haar vriendin weer een stuk leuker wordt. Jeanine was oud-collega van Sabine en is weggegaan door Renée. Ze roddelen veel samen en hebben het gezellig.
Mijnheer Groesbeek is een grote verdachten volgens Isabel. Hij was vroeger conciërge op de oude school en had ook een wit bestel busje. Dit maakt hem in eerste instantie verdacht. Hij is een tegenstander omdat hij doet alsof hij niks meer uit die tijd weet en niks wilt toegeven.

Ik vind dat deze personages wel allemaal duidelijk naar voren kwamen en dat je genoeg indruk van iedereen had. De schrijver zorgde er wel voor dat je gedachtes over sommige personages veranderden. Ik kon alle personages wel voor me zien behalve het meisje bij de duinen die ik erg vaag vond overkomen.

# data[].attributes.body
Als Sabine naar haar depressietijd weer aan het werk gaat is alles veranderd. De sfeer, de manier van werken en de nieuwe gezichten. Ze was net weer de draad van haar leven aan het oppakken als alle herinneringen van het verleden weer doen opduiken. Geuren, plekken en mensen hebben de eigenschap je terug te voeren naar een bepaalde periode in je leven. Sabine ziet namelijk een reünie van haar oude school in de krant staan waardoor ze ineens weer wordt geconfronteerd met de werkelijkheid. Sabine heeft in het verleden veel meegemaakt op school. Het ergste is dat haar oud-beste vriendin 'Isabel' overleed. Isabel Hartman is overleden op 8 mei 1995, op vijftienjarige leeftijd. Ze kan hier nog maar weinig van herinneren maar Isabel blijft opduiken in haar hoofd. Ondanks dat ze al lang geen vriendinnen waren kan Sabine haar niet loslaten. Ze denkt te vermoeden wat er op de dag van Isabels verdwijning gebeurd is en gaat opzoek naar de harde waarheid achter de verdwijning van Isabel. Dit doet ze door onder andere naar de Reünie van haar oude school te gaan. Dit is ook grotendeels de verklaring van de titel.

# data[].attributes.body
Oppervlakkig --> diepzinnig
Ik vond het begin van het boek erg oppervlakkig. Het ging alleen maar over het kantoor waar ze werkte en de manier van schrijven vond ik dan ook saai. Mijn moeder had dit boek aan mij aangeraden want ze had gehoord dat dit een leuk boek voor mij kon zijn. Ik zei tegen haar ‘mam, gaat het nog leuk worden’. Waarop ze zei: ‘Ja je moet er inkomen maar dan is het een super leuk boek’. Ik ben erg blij dat ik niet ben afgehaakt en een ander boek ben gaan lezen. Ik boek ging van oppervlakkig al snel naar een diepzinnige tekst naar mijn mening.
Samenhangend
Ik zag een aantal dingen voorbij komen die met elkaar te maken hadden en ik goed kon vergelijken. Een goed voorbeeld hiervan is de relatie tussen Bart en Sabine met de jaloerse Isabel en de relatie tussen Olaf en Sabine met de jaloerse college Renée. De samenhang zie je duidelijk terug op pagina 135 (van mijn e-reader). Hier staat de zin ‘en opeens veranderen ze voor mijn ogen in Isabel en Mirjam’. Margot en Renée worden dus vergeleken met Isabel en Mirjam. De samenhang tussen de verschillende hoofdstukken komt goed naar voren omdat alles wordt 'gelinkt' met elkaar.
Geloofwaardig
Ik kon me erg inleven in de personages van het boek. Ik zag al gelijk een hele situatie voor me en hoe de personages eruit zouden zien. Ik vind het boek daarom erg geloofwaardig. Ook is het boek erg geloofwaardig door de alledaagse gebeurtenissen die ze meemaken. Een voorbeeld is dan ook het bakken van een appeltaart voor haar 24ste verjaardag '‘Ik hou van bakken. Vroeger bakte ik regelmatig, maar het is lang geleden dat ik me al dat werk van appels schillen op de hals heb gehaald.'' Dit zie je in het dagelijks leven ook voorkomen. Ook begon ik met het lezen van het boek op de datum die ik op dat moment in het boek las. Het was niet de bedoeling maar toch kon ik me beter inbeelden hoe het er die tijd (qua weer, omgeving, ect.) uitzag.

# data[].attributes.body
Verloren vriendschap

Een zucht is onzichtbaar,
net als de wind.
De nacht is onzichtbaar,
als de dag begint.
Toen liet jij me alleen,
nu ben ik onzichtbaar voor jou,
Toen jij me je vriendschap beloofde,
dacht ik aan eeuwige trouw.
Onze vriendschap is verleden tijd.
Het enige wat je deed was meelopen.
Ja en nu heb je spijt.
Zulke praatjes hoef je niet meer te verkopen.
Echte vrienschap duurt eeuwig. [aa]

Bron: https://www.1001gedichten.nl/gedichten/33565/verloren_vriendschap/

Ik vind dit gedicht ‘Verloren vriendschap’ goed passen bij mijn gelezen boek omdat het in het begin van het boek gaat over dat Sabine haar vriendschap met Isabel verloren is. En dat Isabel met haar nieuwe vriendinnen Sabine treitert. Sinds het verbreken van hun vriendschap gaan er dingen mis als de vermissing van Isabel. Dit is eigenlijk karma want Isabel laat Sabine in de steek en pest haar, vervolgens wordt Isabel vermist en overlijdt.
Dat de vriendschap verloren is gegaan is ook goed want hierdoor wordt Sabine niet als verdachten gezien tijdens het onderzoek van Isabels vermissing.

# data[].attributes.body
De reünie is de eerste literaire thriller van Simone van der Vlugt. Het boek werd voor de eerste keer uitgegeven in 2004 en werd in 2015 verfilmd. Het verhaal speelt zich af in Amsterdam waar Sabine woont. Sabine is 23 jaar en oud-leerling van de Helderse middelbare school in Den Helder (vlak aan zee) waar het verhaal zich ook afspeelt. Het verhaal wordt ingeleid met een proloog waarin een meisje op weg gaat met haar fiets richting de donkere duinen. Je krijgt al gelijk een verdachte te lezen, namelijk de persoon in het bestelbusje. Sabine heeft dit gezien maar doet er niks mee. Ze leeft haar leven maar komt steeds weer op de gedachten van de dood van Isabel. (zoals in de samenvatting staat) Dit verdere onderzoek, van Isabel, vind je in de daarop volgende hoofdstukken.

# data[].attributes.body
Het perspectief van het verhaal, of focalisatie, is in een onwetende perspectief. Het perspectief ligt bij de ik-persoon. Het verhaal wordt daarom ook verteld vanuit de ik-vorm. Je duikt in het leven van Sabine dus je komt veel over haar te weten. De stukken uit het verleden verteld ze in retrospectief en de gebeurtenissen die nog komen gaan verteld ze in onwetend perspectief. Je leest goed haar meningen en gedachtes over verdere personages. De vertelsituatie is door de ogen van één personage waardoor het een personale vertelsituatie wordt genoemd. Het verhaal is subjectief en dus onbetrouwbaar. Het is haar mening en het is de indruk uit haar ogen over de personages. Ik vind dat dat de vertelsituatie wel goed bij het onderwerp passen maar had het leuker gevonden als het verhaal uit een meervoudige vertelsituatie bestond. Dat het verhaal ook een deel uit Isabels ogen wordt verteld. Er is wel sprake van een perspectiefwisseling. Het proloog is uit een ander perspectief verteld, namelijk door een alwetende verteller. Dit lees je door bijvoorbeeld de zin ''Misschien had ze beter een minder afgelegen plek kunnen uitzoeken.'' De rest van het verhaal is dus verteld door een ik-vorm.

# data[].attributes.body
De schrijfster van het boek 'De reünie' is Simone van der Vlugt. Ze werd geboren op 15 december 1996. Ze heeft gestudeerd als leraar Frans en Nederlands maar ze besloot niks in het onderwijs te gaan doen. Ze wilde schrijfster worden. Ze is nu fulltime schrijfster van kinderboeken en schrijft dus jeugdliteratuur. De eerste roman voor volwassenen was mijn gelezen boek 'De reünie'.