# data[].attributes.body
Temat: Podsumowujemy pracę na lekcjach języka polskiego w mijającym roku szkolnym.

Witajcie na ostatniej w tym roku szkolnym lekcji języka polskiego. Przede wszystkim chciałam Wam pogratulować ukończenia siódmej klasy i awansu do grupy najstarszych uczniów w szkole. Od września będziecie już ósmoklasistami :) Dziękuję Wam za współpracę i zaangażowanie w zajęcia. Ukłony składam także Waszym rodzicom, którzy wspierali Was i pomagali Wam w tym trudnym czasie zdalnego nauczania. Na koniec mam dla Was test: sprawdźcie, jak dobrze znacie język polski. Udanych wakacji!

# data[].attributes.attachment_link.title
13 pytań, które pokażą jak znasz język polski - NaszeMiasto.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Czy na pewno doskonale mówisz po polsku? Sprawdź to, odpowiadając na 13 pytań. Jeśli zdobędziesz komplet punktów, jesteś mistrzem polskiej mowy!

# data[].attributes.body
Temat: Powtórzenie wiadomości z zakresu gramatyki języka polskiego.

Dzień dobry!
Zakończyliśmy pracę z podręcznikami dla klasy siódmej. Na przedostatnią lekcję języka polskiego mam dla Was propozycję powtórki z gramatyki. Zmierzcie się z czterema zadaniami, powodzenia!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zostań mistrzem gramatyki i uwolnij części mowy!

WEJDŹ!

WAŻNE

Przed Tobą 4 wyzwania. Po poprawnym rozwiązaniu każdego z zadań pojawi się cyfra. Zbierz je wszystkie!

Zbieraj cyferki!

Sprawdź kod

Zadanie 01

Zadanie 02

Zadanie 03

Zadanie 04

start

QUIZ

Zobaczmy, co pamiętasz z części mowy!

QUIZ

Pytanie 1 /5

Wskaż poprawnie oddzielony temat od końcówki:

trzepa-kiem

trzepak-iem

trzepaki-em

Następne

bRAWO!

QUIZ

Wyjaśnienie:Zmieniająca się końcowa część wyrazu nazywamy końcówką fleksyjną, tę zaś część, która pozostaje niezmienna, a zostaje po odrzuceniu końcówki, nazywamy tematem fleksyjnym. Często w odrębie tematu występują wymiany samogłosek lub spółgłosek. Nazywamy je obocznościami, np. w wyrazie trzepak mamy oboczność k: ki.

Pytanie 2/5

Wskaż szereg, w którym znajdują się wyłącznie czasowniki w aspekcie dokonanym.

napiszę poszedł zaśpiewać

ugotował pisze śpiewałby

trajkotałempływałemudawałem

QUIZ

Pytanie 2/5

Wskaż szereg, w którym znajdują się wyłącznie czasowniki w aspekcie dokonanym.

napiszę poszedł zaśpiewać

ugotował pisze śpiewałby

trajkotałempływałemudawałem

QUIZ

Pytanie 2/5

Wskaż szereg, w którym znajdują się wyłącznie czasowniki w aspekcie dokonanym.

napiszę poszedł zaśpiewać

ugotował pisze śpiewałby

trajkotałempływałemudawałem

QUIZ

Następne

BRAWO!

QUIZ

Wyjaśnienie: Czasowniki mogą występować w dwóch aspektach: dokonanym i niedokonanym. Aspekt dokonany to taki, który jest określeniem czynności zakończonej lub takiej, która na pewno się zakończy. Aspekt niedokonany to taki, który jest określeniem czynności, która jeszcze trwa.

PYTANIE 3/5

Przymiotnik spokojny stopniuje się:

regularnie (st. proste)

nieregularnie

opisowo

QUIZ

NASTĘPNE

brawo

QUIZ

Wyjaśnienie: Wyróżniamy 3 stopnie przymiotnika: stopień równy (np. spokojny), stopień wyższy (np. spokojniejszy), stopień najwyższy (np. najspokojniejszy). Mamy 3 typy stopniowania: regularne (proste), które charakteryzuje się dodaniem przyrostka -szy w II stopniu oraz przedrostka naj- w III stopniu); nieregularne - wymianie ulega cały przymiotnik i opisowe - dodajemy przysłówek bardziej w II stopniu i najbardziej w III.

PYTANIE 4/5

Z rzeczownikiem kocięta łączy się liczebnik:

główny - osiemnaście

zbiorowy - osiemnaścioro

porządkowy - osiemnaste

QUIZ

NASTĘPNE

BRAWO

QUIZ

WYJAŚNIENIE:Liczebniki zbiorowe - posługujemy się nimi przy określaniu liczby osób niedorosłych, różnej płci i przy rzeczownikach, które nie posiadają liczby pojedynczej, odmieniają się tylko przez przypadki:

PYTANIE 5/5

Wskaż szereg, w którym znajdują sie wyłącznie nieodmienne części mowy:

przysłówekzaimek spójnik

przysłówekprzyimekspójnik

liczebnikprzysłówekprzymiotnik

QUIZ

NASTĘPNE

brawo!

QUIZ

Wyjaśnienie:Przysłówek, przyimek i spójnik należą do nieodmiennych częśći mowy, tzn. nie odmieniają się ani przez przypadki, ani rodzaje, ani liczby, itd.

Coś poszło nie tak! Teraz możesz zajrzeć do zeszytu, by przypomnieć sobie dane zagadnienie.

O, Nie!

Spróbuj ponownie!

QUIZ

Znajdź słowa :)

START

Znajdź rzeczownik w celowniku liczby mnogiej

Wyraz odnajdziesz, korzystając z latarki.

detekywem

dziewczynami

wynalazcą

konstruktorom

Znajdź przyimek

Chwyć latarkę!

i

żeby

który

znad

ponieważ

Wspaniale!

Znajdź liczebnik główny

Chwyć latarkę!

pięcioro

piąty

piątka

pięcioma

dwanaścioro

Dobrze!

UPS!

Niestety! Tym razem się nie udało!

SPRÓBUJ PONOWNIE

Wybierz poprawną odpowiedź :)

start

Wskaż zdanie wyrażone w stronie czynnej.

Dobrze!

Wskaż prawidłowo oddzielony temat od końcówki:

dobrze!

Celownik liczby mnogiej wyrazu oko w znaczeniu oko sieci to:

Dobrze!

Rozmawiłem o wspaniałym dziecku. Wskaż formę gramatyczną przymiotnika:

Dobrze!

Czasownik wykonano to forma:

UPS!

Spróbuj ponownie!

START

Kolejka ;)

Która część mowy powinna być następna?

Wybierz poprawną odpowiedź

?

zaimek

rzeczownik

liczebnik

czasownik

przysłówek

przymiotnik

domek

laleczka

pokonał

oddalibyśmy

przyjemnie

Który stopień powinien być następny?

Wybierz poprawną odpowiedź:

?

stopień najwyższy

stopień wyższy

stopień równy

Dobrze!

miły

smaczny

lepszy

najsłodszy

najweselszego

jaki rodzaj powinien być następny?

Brawo!

Wybierz poprawną odpowiedź:

?

rodzaj męski

rodzaj żeński

rodzaj nijaki

rodzaj męskoosobowy

rodzaj niemęskoosobowy

inteligentni

wysocy

drobna

kędzierzawa

dojrzały

łakome

ERROR!

Niestety! Tym razem się nie udało!.

UPS!

Spróbuj ponownie!

7

WSPANIALE!

TWOJA PIERWSZA CYFRA:

PNIJ SIĘ W GÓRĘ!

0

SUPER!

TWOJA DRUGA CYFRA TO:

IDŹ DALEJ!

9

FANTASTYCZNIE!

TWOJA TRZECIA CYFRA TO

IDŹ DALEJ

2

BRAWO!

TWOJA CZWARTA CYFRA TO:

BRAWO!

0

7

8

1

5

4

3

2

9

6

ENTER THE SECRET CODE

_ _ _ _

2

3

4

5

0

6

8

1

7

9

WPISZ KOD

* _ _ _

1

7

9

4

0

2

8

3

5

6

WPISZ KOD

* _ _ _

6

0

5

2

3

9

7

4

8

1

WPISZ KOD

* * _ _

5

9

8

6

0

1

3

2

7

4

WPISZ KOD

* * _ _

0

3

8

1

9

4

5

6

7

2

WPISZ KOD

* * * _

1

6

2

3

7

8

0

9

5

4

WPISZ KOD

* * * _

GRATULUJĘ!

UDAŁO CI SIĘ ZDOBYĆ KORONĘ MISTRZA GRAMATYKI!

Wpisz ponownie

Och, nie!Zły kod!

Spróbuj ponownie!

# data[].attributes.attachment_link.description
Zostań mistrzem gramatyki i uwolnij części mowy! WEJDŹ! WAŻNE Przed Tobą 4 wyzwania. Po poprawnym rozwiązaniu każdego z zadań pojawi się cyfra. Zbierz je wszystkie! Zbieraj cyferki! Sprawdź kod Zadanie 01 Zadanie 02 Zadanie 03 Zadanie 04 start QUIZ Zobaczmy, co pamiętasz z części mowy!

# data[].attributes.body
Temat: Podróż do dalekiego kraju - czytamy opowiadanie.

Witajcie w ostatnim tygodniu roku szkolnego! Najbliższe lekcje poświęcimy na powtarzanie i utrwalanie materiału.
Dziś wykorzystamy posiadane jeszcze przez Was podręczniki. Zapoznajcie się z tekstem pt. "Samolot do dalekiego kraju" - podręcznik, str. 349, a następnie spróbujcie ustnie odpowiedzieć na pytania z zadania 1, str. 353.
Osoby chętne zapraszam także do wykonania misji - w linku poniżej gra na zasadzie "escape room" w formie podróży przez kontynenty. Pytania nie są najłatwiejsze, ale warto się zmierzyć z zadaniem. Zapraszam !

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Podróż przez świat

Misja

Wprowadzenie

START

Escape room

Podróż przez świat

Misja

Wprowadznie

Ahoj Podróżniczko! Ahoj Podróżniku!Za Tobą półroczna podróż po świecie. Wyruszyłaś/wyruszyłeś na wyprawę od równika, przez sawannę, stepy, pustynie lodowe ażpo najwyższe szczyty Himalajów. To już jednak wspomnienie. Obecnie znajdujesz się na pokładzie samolotu linii AirWord, którym podążasz do lotniska w Poznaniu. Jednakże wlatując w polską przestrzeń powietrzną Twój samolot natrafił na ogromną burzę i towarzyszące jej bardzo silne turbulencje. Myślisz sobie, że za chwilę wylądujesz na lotnisku Ławica Airport i szczęśliwy wrócisz do domu. Tymczasem samolotem mocno zatrzęsło, pogasły wszystkie światła i powypadały maski tlenowe. Jesteś wystraszony, bo nie wiesz co się dzieje. Nagle słyszysz komunikat kapitana:„Drodzy Pasażerowie. W nasz samolot uderzył piorun! Nie możemy wylądować, bo przyrządy naprowadzające przestały działać! Potrzebny pięciocyfrowy kod, który umożliwi bezpieczne wylądowanie! May day, May day, May day".

Escape room

Podróż przez świat

Misja

Wprowadzenie

Jako pasażer samolotu linii AirWorld bardzo zależy ci na bezpiecznym wylądowaniu na lotnisku w Poznaniu. Aby tak się stało musisz jeszcze raz wrócić do odbytej półrocznej podróży, aby dzięki sprawności swojego umysłu uzyskać wymarzony kod. Po powtórnym wylądowaniu w różnych destynacjach musisz wykazać się zdobytą podczas podróży wiedzą. Tylko poprawne odpowiedzi pozwolą Tobie małymi kroczkami zdobyć potrzebny kod do uratowania całej misji.Życzę powodzenia!Do dzieła Podróżniczko, Podróżniku!!!

Escape room

Destination 01

CHOOSE YOUR DESTINATION

Destination 02

Destination 04

Destination05

Destination 03

Spróbuj ponownie :)

Aluu! Jestem Arnora i mieszkam w Ilulissatna Grenlandii.

Moje miasto znajduje się poza kołem podbiegunowym północnym, na zachodnim wybrzeżu wyspy. Codziennie rano mogę podziwiać w zatoce przepływające góry lodowe, gdyż niedaleko mnie znajduje się lodowiec Eqi. Serdecznie zapraszam do odkrycia Arktyki.

START

Pytanie 1

W wyniku ocieplania się klimatu lądolód Grenlandii topi się co wiąże się z odpadaniem od niego ogromnych mas lodu. Zjawisko to bywa potocznie nazywanie:

szczenieniem się lodowca

koceniem się lodowca

cieleniem się lodowca

Pytanie 2

Na obszarach podbiegunowych żyją głównie zwierzęta zamieszkujące wody oceanów, np. foki i wieloryby. Na wybrzeżach możemy spotkać nieliczne ptaki oraz ssaki. Zwierzęciem, który nie zamieszkuje Arktyki jest:

kotik

mors

niedźwiedź polarny

Pytanie 3

Jak nazywają się mieszkańcy Grenlandii?

Jakuci

Inuici

Aleuci

Gratuluję!!!

Twój pierwszy numer kodu:

2

Welcome to the jungle

Nazywam się Twarda Ryba i żyję w głębi amazońskiej dżungli. Panuje tutaj wilgotny klimat równikowy, który sprawia, że świat roślin jest bardzo bujny. Dom mojej rodziny znajduje się tuż nad Amazonką, dzięki czemu nie muszę się martwić o pożywienie. Jeśli jesteś ciekaw jak mi się żyje - zapraszam do środka mojej chaty.

START

Pytanie 1

Każdego dnia po południu występują intensywne opady atmosferyczne spowodowane skraplaniem się pary wodnej. Jak nazywają się te deszcze padające na Nizinie Amazonki każdego dnia

deszcze zenitalne

deszcze frontalne

deszcze równikowe

Pytanie 2

Do rdzennych mieszkańców wilgotnych lasów równikowych należą m.in. Indianie. Dla nich las jest miejscem polowań oraz źródłem pożywienia. W dalekiej Afryce równikowej zamieszkują ich kuzyni, czyli:

Indianie kongijscy

Szerpowie

Pigmeje

Pytanie 3

Wilgotny las równikowy dzięki sprzyjającym warunkom klimatycznym jest bardzo bujny, co sprawia, że występuje tutaj kilka warstw roślinności. Żyje w nich ogromna liczba gatunków zwierząt. Na dnie lasu możemy spotkać:

czepiaki i wyjce

kolibry i tukany

tapiry i jaguary

Gratulacje!

Zdobyłeś drugą cyfrę kodu!

7

Bonjour !

Jestem Fred i mieszkam w środkowej Francji. Jest to kraj, który leży w dwóch strefach krajobrazowych bardzo różnorodnych. Temperatury powietrza i opady są zmienne w ciągu całego roku, dzięki czemu wiem jak wygląda np. śnieg. Na co dzień pracuję w Paryżu, gdzie oprowadzam turystów z całego świata pokazując im uroki miasta miłości, mody i szyku.

START

Pytanie 1

Klimat tej strefy zmienia się zależnie od odległości od mórz i oceanów. Następują zmiany wysokości opadów i temperatury powietrza w zależności od pór roku. Wyróżnić tu można cztery pory roku.Jest to klimat:

śródziemnomorski

umiarkowany chłodny

umiarkowany ciepły

Pytanie 2

Z powodu rozwoju rolnictwa oraz osadnictwa znacznie zmniejszyła się w tej strefie krajobrazowej powierzchnia lasów. Ostatnim fragmentem dziko rosnącego lasu jest puszcza:

Kampinoska

Romincka

Białowieska

Pytanie 3

W lasach strefy umiarkowanej też występują piętra roślinności. Jednym z nich jest warstwa, która znajduje się na wysokości ok. 4-5m. Rosną tu liczne krzewy, np. kruszyna. Opisana warstwa to:

podszyt

runo leśne

ściółka

Gratuluję! Masz kolejną cyfrę szyfru!

Tą cyfrą jest:

1

صباح الخير !

Jestem Abdul i mieszkam na w oazie Waw an Namus. Pustynia charakteryzuje się bardzo niskimi opadami przez cały rok, wysokimi temperaturami powietrza w każdym miesiącu. Jest także ona bardzo zróżnicowana pod względem wyglądu. Ja mieszkam w oazie, gdzie zajmuję się uprawą palm daktylowych. Zapraszam do odwiedzin.

START

Pytanie 1

Dominuje tutaj powierzchnia pokryta gładkimi, drobnymi odłamkami skalnymi o zaokrąglonych krawędziach. Powstaje one w efekcie procesów eolicznych. Opisany rodzaj pustyni to:

hamada

serir

erg

Pytanie 2

Na pustyni gorącej żyją także liczne zwierzęta. Jednym z nich jest zwierz, który nie pije wody, lecz wykorzystuje tę, którą zawiera spożywany przez niego pokarm. Mowa jest o:

skoczku pustynnym

molochu straszliwym

wielbłądzie jednogarbnym

Pytanie 3

Pustynie są bardzo słabo zaludnione, a ludzie mieszkają głównie w oazach. To właśnie tu domy buduje się z:

liści palm daktylowych i gliny

kamieni i gliny

cementu i gliny

Gratulacje!

Twoja czwarta cyfra to:

9

สวัสดีตอนเช้าค่ะ !

Nazywam się Mak Ae i mieszkam w Tajlandii. Cieszę się, ze odwiedziłeś mój kraj, który Tobie - Europejczyku może bardzo dużo zaoferować. Zachęcam Ciebie gorąco do poznania mojej bogatej kultury, pięknej przyrody i okazałych zabytków.

START

Pytanie 1

Podaj nazwę stolicy kraju, w którym wylądowałeś.

Phuket

Lampang

Bangkok

Pytanie 2

Prawie cały obszar Tajlandii leży w strefie klimatu zwrotnikowego, a jedynie południowe krańce kraju w obrębie klimatu równikowego. Typową cechą tropikalnego klimatu Tajlandii są częste, ulewne deszcze. Nazywane są one:

pasatami

monsunami

bryzą morską

Pytanie 3

Podczas pobytu w Tajlandii odwiedzasz lokalną restaurację. Jako żądny przygód podróżnik postanawiasz spróbować typowego tajskiego dania. Co zaserwuje Tobie kelner?

smażone karaluchy

łeb kozy

nietoperza z grilla

Gratulacje!

Poszukiwana ostatnia cyfra to:

3

Wprowadź uzyskany kod pięciocyfrowy

OK

0

9

1

3

4

5

6

7

8

2

Wprowadź uzyskany kod pięciocyfrowy

OK

0

9

1

3

4

5

6

7

8

*

2

Wprowadź uzyskany kod pięciocyfrowy

OK

0

9

1

3

4

5

6

7

8

*

2

Wprowadź uzyskany kod pięciocyfrowy

OK

0

9

1

3

4

5

6

7

8

**

2

Wprowadź uzyskany kod pięciocyfrowy

OK

0

9

1

3

4

5

6

7

8

**

2

Wprowadź uzyskany kod pięciocyfrowy

OK

0

9

1

3

4

5

6

7

8

***

2

Wprowadź uzyskany kod pięciocyfrowy

OK

0

9

1

3

4

5

6

7

8

***

2

Wprowadź uzyskany kod pięciocyfrowy

OK

0

9

1

3

4

5

6

7

8

****

2

Wprowadź uzyskany kod pięciocyfrowy

OK

0

9

1

3

4

5

6

7

8

****

2

Enter the correct password

OK

0

9

1

3

4

5

6

7

8

PRESS OK

2

Enter the correct password

OK

0

9

1

3

4

5

6

7

8

PRESS OK

2

Enter the correct password

OK

0

9

1

3

4

5

6

7

8

INCORRECT

2

Gratuluję!Udało się Tobie uzyskać kod, dzięki czemu bezpiecznie wylądowałeś w Poznaniu

# data[].attributes.attachment_link.title
Podróż przez świat - escape room by Tomasz Majchrzak on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Podróż przez świat Misja Wprowadzenie START Escape room Podróż przez świat Misja Wprowadznie Ahoj Podróżniczko! Ahoj Podróżniku!Za Tobą półroczna podróż po świecie. Wyruszyłaś/wyruszyłeś na wyprawę od równika, przez sawannę, stepy, pustynie lodowe ażpo najwyższe szczyty Himalajów. To już jednak wspomnienie. Obecnie znajdujesz się na pokładzie samolotu linii AirWord, którym podążasz do lotniska w Poznaniu.

# data[].attributes.body
Temat: Jak napisać streszczenie?

Witam Was w ostatni piątek w tym roku szkolnym. Dziś przypomnimy sobie formę streszczenia. Obejrzyjcie film zamieszczony w poniższym linku, a następnie przeczytajcie tekst z podręcznika - str. 359. Po jego przeczytaniu spróbujcie ustnie go streścić w 5 zdaniach. Powodzenia!

# data[].attributes.attachment_link.title
Streszczenie - jak pisać, a czego unikać. Poradnik.

# data[].attributes.body
Temat: Charakterystyka postaw bohaterów opowiadania "Lew" Sławomira Mrożka.

Witajcie w przedostatnim tygodniu nauki. Na dziś przygotowałam do przeczytania krótkie opowiadanie - podręcznik, str. 354-355. Zapoznajcie się z nim, a następnie podążajcie za kolejnymi slajdami prezentacji.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Lorem ipsum dolor sit amet

project title

Student: Name SurnameAdvisor: Name Surname

Date

"Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua"

Author's Name

Any questions?

Thanks foryour attention

"Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua"

Author's Name

Any questions?

Thanks foryour attention

"Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua"

Author's Name

Any questions?

Thanks foryour attention

"Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua"

Author's Name

Na tym kończymy dzisiejszą lekcję, kolejna dopiero w piątek.

# data[].attributes.attachment_link.title
Klasa VII - Mrożek "Lew" by Marta R. on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Lorem ipsum dolor sit amet project title Student: Name SurnameAdvisor: Name Surname Date "Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua" Author's Name Any questions? Thanks foryour attention "Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua" Author's Name Any questions?

# data[].attributes.body
Temat: Czym jest charakterystyka postaci?

Witajcie, dziś ważny temat: charakterystyka to jedna z możliwości wypowiedzi pisemnych na egzaminie. Zapoznajcie się z jej elementami, budową i przykładem.

# data[].attributes.attachment_link.description
Discover more about Charakterystyka ✌️ - List

# data[].attributes.body
Temat: Słynne Polki - Emilia Plater.

Dzień dobry, dziś kolejny wiersz z listy lektur obowiązkowych.
Przy okazji zachęcam też Was do zapoznania się z przewidywanymi ocenami z języka polskiego, które wpisałam do dziennika.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Lorem Ipsum Dolor Sit Amet

Adam Mickiewicz

W głuchEj puszczy, przed chatką leśnika,

Rota strzelców stanęła zielona;

A u wrót stoi straż Pułkownika,

Tam w izdebce Pułkownik ich kona.

Z wiosek zbiegły się tłumy wieśniacze:

Wódz to był wiélkiej mocy i sławy,

Kiedy po nim lud prosty tak płacze

I o zdrowie tak pyta ciekawy.

Kazał konia Pułkownik kulbaczyć,

Konia w każdéj sławnego potrzebie;

Chce go jeszcze przed śmiercią obaczyć,

Kazał przywieść do izby - do siebie.

Kazał przynieść swój mundur strzelecki,

Swój kordelas i pas i ładunki;

Stary żołnierz, - on chce, jak Czarniecki,

Umierając, swe żegnać rynsztunki

A gdy konia już z izby wywiedli,

Potem do niéj wszedł ksiądz z Panem Bogiem;

I żołnierze od żalu pobledli,

A lud modlił się klęcząc przed progiem.

Nawet starzy Kościuszki żołnierze,

Tyle krwi swéj i cudzéj wylali,

Łzy ni jednéj - a teraz płakali,

I mówili z księżami pacierze.

Z rannym świtem dzwoniono w kaplicy;

Już przed chatą nie było żołnierza,

Bo już Moskal był w téj okolicy.

Przyszedł lud widzieć zwłoki rycerza.

Na pastuszym tapczanie on leży -

W ręku krzyż, w głowach siodło i burka,

A u boku kordelas, dwururka.

Lecz ten wódz, choć w żołnierskiéj odzieży,

Jakie piękne dziewicze ma lica?

Jaką pierś? - Ach, to była dziewica,

To Litwinka, dziewica-bohater,

Wódz Powstańców - Emilija Plater!

https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/smierc-pulkownika.html

Emilia Plater

Tytułowy Pułkownik to EMILIA PLATER, postać autentyczna, litewska szlachcianka. Brała udział w walkach powstańczych. Kapitan Wojska Polskiego w czasie powstania listopadowego.

Motywy w utworze:

-bohaterstwo, męstwo, odwaga,

-wzór patriotyzmu, żołnierza,

-poświęcenie życia dla ojczyzny.

Emilia

- Utwór przedstawia ostatnie chwile życia dowódcy powstańców, który umiera
w chacie leśnika.

- Przed śmiercią prosi o przyniesienie munduru, szabli i przyprowadzenie osiodłanego konia. Żegna się ze swoim rynsztunkiem - jak dawni rycerze.

- Umiera w otoczeniu wzruszonych żołnierzy i prostego ludu.

- Dopiero w zakończeniu utworu podmiot liryczny ujawnia kim jest tytułowy pułkownik. To wódz powstańców - Emilia Plater.

# data[].attributes.attachment_link.description
Lorem Ipsum Dolor Sit Amet Adam Mickiewicz W głuchEj puszczy, przed chatką leśnika, Rota strzelców stanęła zielona; A u wrót stoi straż Pułkownika, Tam w izdebce Pułkownik ich kona. Z wiosek zbiegły się tłumy wieśniacze: Wódz to był wiélkiej mocy i sławy, Kiedy po nim lud prosty tak płacze I o zdrowie tak pyta ciekawy.

# data[].attributes.body
Temat: Obraz męstwa Polaków w „Reducie Ordona” Adama Mickiewicza.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zintegrowana Platforma Edukacyjna - Logowanie

# data[].attributes.attachment_link.description
Na stronie znajdują się materiały, które powstały ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego (Program Operacyjny Kapitał Ludzki 2007−2013 oraz Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój 2014−2020)

# data[].attributes.body
Temat: Kiedy stawiamy przecinek w wypowiedzeniu?

# data[].attributes.body
Temat: Budowa sonetu na przykładzie utworu Adama Mickiewicza.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ogłoszenie:,Quiz znajduje się na padlecie pod informacjami o lekcji i jest podpisany "Mistrz polszczyzny - quiz". Wykonała go tylko jedna osoba, której wpisuję piątkę za aktywnosć.Jeżeli ktoś chciałby sprawdzić się, kliknijcie w ikonę poniżej. Będzie aktywny do środy, do godz. 16.00.,Title yoursection here,Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur,1.,Przeczytajcie uważnie:,Temat:,Budowa sonetu na przykładzie utworu Adama Mickiewicza,Zapoznajcie się z utworem pt. "Stepy akermańskie",podręcznik, str. 315,Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur,Title your section here,1.,Co wiemy o bohaterze wiersza?,Author's name,"Consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim",Zapiszcie w zeszytach:,Lorem ipsum dolor sit a dipiscing elit, sed do eiusmod tempor,Uwaga, ważne! Zapiszcie w zeszytach:,Lorem ipsum dolor sit,View more

# data[].attributes.attachment_link.title
Klasa VII - budowa sonetu by enigma.m on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Ogłoszenie:,Quiz znajduje się na padlecie pod informacjami o lekcji i jest podpisany "Mistrz polszczyzny - quiz". Wykonała go tylko jedna osoba, której wpisuję piątkę za aktywnosć.Jeżeli ktoś chciałby sprawdzić się, kliknijcie w ikonę poniżej. Będzie aktywny do środy, do godz. 16.00.,Title yoursection here,Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur,1.,Przeczytajcie uważnie:,Temat:,Budowa sonetu na przykładzie utworu Adama Mickiewicza,Zapoznajcie się z utworem pt.

# data[].attributes.body
Temat: Obraz ojczyzny w wierszu Cypriana Kamila Norwida "Moja piosnka" (II)

# data[].attributes.attachment_link.description
Find quizzes on any topic and practice or compete with friends.

# data[].attributes.body
Temat: Czy jestem mistrzem poprawnej polszczyzny? - quiz.

Witajcie! Dziś szczególny dzień - Wasze Święto - dlatego składam Wam najlepsze życzenia, niech się Wam spełnią wszystkie marzenia!

# data[].attributes.body
Temat: Inwokacja do "Pana Tadeusza" jako wyraz tęsknoty za ojczyzną.

# data[].attributes.attachment_link.description
Find quizzes on any topic and practice or compete with friends.

# data[].attributes.body
Temat: Poznajemy postać Józefa Skawińskiego.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ustal kolejność wydarzeń zgodnie z treścią lektury.

# data[].attributes.body
Temat: W kręgu wydarzeń lektury pt. "Latarnik".

# data[].attributes.body
Temat: Czym jest nowela?

Dzień dobry!
Dziś pierwsza lekcja z nowelą pt. "Latarnik".  Szczegóły w załączniku.
Przypominam też o quizie ze znajomości lektury - jeszcze nie wszyscy go wykonali. Link znajduje się obok.

# data[].attributes.body
Temat: Jak dobrze znamy lekturę pt. "Latarnik" - quiz.

Dzień dobry!
Dzisiejsza lekcja to pierwsze spotkanie z naszą ostatnią w tym roku szkolnym lekturą pt. "Latarnik". Proszę wszystkich o wykonanie quizu ze znajomości lektury do poniedziałku, 25. 05. 2020 r.

# data[].attributes.attachment_link.description
Find quizzes on any topic and practice or compete with friends.

# data[].attributes.body
Do wczoraj był termin przesłania lub uzupełnienia zadań z imiesłowów. Nie wykonali go: Daniel i Elwira ( zalogowanie się na platformie nie jest równoznaczne z wykonaniem zadania ).
Waszym drugim zadaniem było wykonanie dyktanda online, którego nie zrobili: Mateusz, Elwira, Daniel, Bartek, Hania i Ola Z. Czekam jeszcze tylko dziś na Wasze prace. Ich brak skutkuje wpisaniem oceny niedostatecznej.

# data[].attributes.body
Temat: Myśli Jana Pawła II inspiracją do rozważań o dziedzictwie kulturowym Polaków.

# data[].attributes.body
Temat: Jak opisać sytuację?

Dzień dobry! Na dziś przygotowałam lekcję na temat opisu sytuacji. interaktywna plansza poprowadzi Was po tym zagadnieniu.

# data[].attributes.attachment_link.title
Klasa VII - opis sytuacji by enigma.m on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Discover more about Klasa VII - opis sytuacji ✌️ - Interactive Image

# data[].attributes.body
Temat: Kim był tajemniczy latarnik? Czytamy nowelę H. Sienkiewicza.

Dzień dobry!
Dziś rozpoczynamy pracę z lekturą pt. "Latarnik" . Jest to lektura obowiązkowa, ale nie martwicie się, nie jest długa - to takie bardziej obszerne opowiadanie. We wtorek mija termin odesłania zadań z imiesłowami oraz wykonania ćwiczenia ortograficznego - pamiętajcie o tym - dlatego dzisiejsza lekcja to tylko przeczytanie utworu "Latarnik". Jest to dłuższy tekst, dlatego macie na to więcej czasu - do piątku, 22 czerwca. Wtedy zrobimy sobie test ze znajomości lektury w wersji online.
Nowela znajduje się w podręczniku na str. 331-340.
A kto woli czytać na ekranie - klika w poniższy link.
Życzę Wam pozytywnych wrażeń podczas czytania!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Opowiadanie to osnute jest na wypadku rzeczywistym, o którym w swoim czasie pisał J. Horain w jednej ze swoich korespondencyj z Ameryki.

Pewnego razu zdarzyło się, że latarnik w Aspinwall[1], niedaleko Panamy, przepadł bez wieści. Ponieważ stało się to wśród burzy, przypuszczano, że nieszczęśliwy musiał podejść nad sam brzeg skalistej wysepki, na której stoi latarnia, i został spłukany przez bałwan. Przypuszczenie to było tym prawdopodobniejsze, że na drugi dzień nie znaleziono jego łódki stojącej w skalistym wrębie. Zawakowało[2] tedy[3] miejsce latarnika, które trzeba było jak najprędzej obsadzić, ponieważ latarnia niemałe ma znaczenie tak dla ruchu miejscowego, jak i dla okrętów idących z New Yorku do Panamy. Zatoka Moskitów obfituje w piaszczyste ławice i zaspy, między którymi droga nawet w dzień jest trudna, w nocy zaś, zwłaszcza wśród mgieł podnoszących się często na tych ogrzewanych podzwrotnikowym słońcem wodach prawie niepodobna. Jedynym wówczas przewodnikiem dla licznych statków bywa światło latarni. Kłopot wynalezienia nowego latarnika spadł na konsula Stanów Zjednoczonych, rezydującego w Panamie, a był to kłopot niemały, raz z tego powodu, że następcę trzeba było znaleźć koniecznie w ciągu dwunastu godzin; po wtóre, następca musiał być nadzwyczaj sumiennym człowiekiem, nie można więc było przyjmować byle kogo; na koniec w ogóle kandydatów na posadę brakło. Życie na wieży jest nadzwyczaj trudne i bynajmniej nie uśmiecha się rozpróżniaczonym i lubiącym swobodną włóczęgę ludziom Południa. Latarnik jest niemal więźniem. Z wyjątkiem niedzieli nie może on wcale opuszczać swej skalistej wysepki. Łódź z Aspinwall przywozi mu raz na dzień zapasy żywności i świeżą wodę, po czym przywożący oddalają się natychmiast, na całej zaś wysepce, mającej morgę rozległości, nie ma nikogo. Latarnik mieszka w latarni, utrzymuje ją w porządku; w dzień daje znaki wywieszaniem różnokolorowych flag wedle wskazówek barometru, w wieczór zaś zapala światło. Nie byłaby to wielka robota, gdyby nie to, że chcąc się dostać z dołu do ognisk na szczyt wieży, trzeba przejść przeszło czterysta schodów krętych i nader wysokich, latarnik zaś musi odbywać tę podróż czasem i kilka razy dziennie. W ogóle jest to życie klasztorne, a nawet więcej niż klasztorne, bo pustelnicze. Nic też dziwnego, że Mr. Izaak Falconbridge był w niemałym kłopocie, gdzie znajdzie stałego następcę po nieboszczyku, i łatwo zrozumieć jego radość, gdy najniespodzianiej następca zgłosił się jeszcze tegoż samego dnia. Był to człowiek już stary, lat siedmiudziesiąt albo i więcej, ale czerstwy, wyprostowany, mający ruchy i postawę żołnierza. Włosy miał zupełnie białe, płeć[4] spaloną, jak u Kreolów, ale sądząc z niebieskich oczu, nie należał do ludzi Południa. Twarz jego była przygnębiona i smutna, ale uczciwa. Na pierwszy rzut oka podobał się Falconbridge'owi. Pozostało go tylko wyegzaminować, wskutek czego wywiązała się następująca rozmowa:

Los, Polak, Walka, Żołnierz- Skąd jesteście?

- Jestem Polak.

- Coście robili dotąd?

- Tułałem się.

- Latarnik powinien lubić siedzieć na miejscu.

- Potrzebuję odpoczynku.

- Czy służyliście kiedy? Czy macie świadectwa uczciwej służby rządowej?

Stary człowiek wyciągnął z zanadrza spłowiały jedwabny szmat, podobny do strzępu starej chorągwi. Rozwinął go i rzekł:

- Oto są świadectwa. Ten krzyż dostałem w roku trzydziestym. Ten drugi jest hiszpański z wojny karlistowskiej; trzeci to legia francuska; czwarty otrzymałem na Węgrzech. Potem biłem się w Stanach przeciw południowcom, ale tam nie dają krzyżów - więc oto papier.

Falconbridge wziął papier i zaczął czytać.

- Hm! Skawiński? To jest wasze nazwisko?... Hm!... Dwie chorągwie zdobyte własnoręcznie w ataku na bagnety... Byliście walecznym żołnierzem!

- Potrafię być i sumiennym latarnikiem.

- Trzeba tam co dzień wchodzić po kilka razy na wieżę. Czy nogi macie zdrowe?

- Przeszedłem piechotą „pleny[5] ".

- All right! Czy jesteście obeznani ze służbą morską?

- Trzy lata służyłem na wielorybniku.

- Próbowaliście różnych zawodów?

- Nie zaznałem tylko spokojności.

- Dlaczego?

Stary człowiek ruszył ramionami.

- Taki los...

- Wszelako na latarnika wydajecie mi się za starzy.

- Sir - ozwał się nagle kandydat wzruszonym głosem. - Jestem bardzo znużony i skołatany. Dużo, widzicie, przeszedłem. Miejsce[6] to jest jedno z takich, jakie najgoręcej pragnę otrzymać. Jestem stary, potrzebuję spokoju! Potrzebuję sobie powiedzieć: tu już będziesz siedział, to jest twój port. Ach, Sir! To od was tylko zależy. Drugi raz się może taka posada nie zdarzy. Co za szczęście, że byłem w Panamie... Błagam was... Jak mi Bóg miły, jestem jak statek, który jeśli nie wejdzie do portu, to zatonie... Jeśli chcecie uszczęśliwić człowieka starego... Przysięgam, że jestem uczciwy, ale... Dość mam już tego tułactwa...

Niebieskie oczy starca wyrażały tak gorącą prośbę, że Falconbridge, który miał dobre, proste serce, czuł się wzruszony.

- Well[7]! - rzekł. - Przyjmuję was. Jesteście latarnikiem.

Twarz starego zajaśniała niewypowiedzianą radością.

- Dziękuję.

- Czy możecie dziś jechać na wieżę?

- Tak jest.

- Zatem good bye!... Jeszcze słowo: za każde uchybienie w służbie dostaniecie dymisję.

Tegoż samego jeszcze wieczora, gdy słońce stoczyło się na drugą stronę międzymorza, a po dniu promiennym nastąpiła noc bez zmierzchu, nowy latarnik widocznie był już na miejscu, bo latarnia rzuciła jak zwykle na wody swoje snopy jaskrawego światła. Noc była zupełnie spokojna, cicha, prawdziwie podzwrotnikowa, przesycona jasną mgłą, tworzącą koło księżyca wielki, zabarwiony tęczowo krąg o miękkich, nieujętych brzegach. Morze tylko burzyło się, ponieważ przypływ wzbierał. Skawiński stał na balkonie, tuż koło olbrzymich ognisk, podobny z dołu do małego, czarnego punkciku. Próbował zebrać myśl i objąć swe nowe położenie. Ale myśl jego była nadto pod naciskiem, by mogła snuć się prawidłowo. BezdomnośćCzuł on coś takiego, co czuje szczuty zwierz, gdy wreszcie schroni się przed pogonią na jakiejś niedostępnej skale lub w pieczarze. Nadszedł nareszcie dla niego czas spokoju. Poczucie bezpieczeństwa napełniło jakąś niewysłowioną rozkoszą jego duszę. Oto mógł na tej skale po prostu urągać dawnemu tułactwu, dawnym nieszczęściom i niepowodzeniom. Był on naprawdę jak okręt, któremu burza łamała maszty, rwała liny, żagle, którym rzucała od chmur na dno morza, w który biła falą, pluła pianą - a który jednak zawinął do portu. Obrazy tej burzy przesuwały się teraz szybko w jego myśli w przeciwstawieniu do cichej przyszłości, jaka miała się rozpocząć. Część swych dziwnych kolei opowiadał sam Falconbridge'owi, nie wspomniał jednak o tysiącznych innych przygodach. Miał on nieszczęście, że ilekroć rozbił gdzie namiot i rozniecił ognisko, by się osiedlić stale, jakiś wiatr wyrywał kołki namiotu, rozwiewał ognisko, a jego samego niósł na stracenie. Życie jako wędrówkaSpoglądając teraz z wieżowego balkonu na oświecone fale, wspominał o wszystkim, co przeszedł. Oto bił się w czterech częściach świata - i na tułaczce próbował wszystkich niemal zawodów. Pracowity i uczciwy, nieraz dorabiał się grosza i zawsze tracił go wbrew wszelkim przewidywaniom i największej ostrożności. Był kopaczem złota w Australii, poszukiwaczem diamentów w Afryce, strzelcem rządowym w Indiach Wschodnich. Gdy w swoim czasie założył w Kalifornii farmę, zgubiła go susza; próbował handlu z dzikimi plemionami zamieszkującymi wnętrze Brazylii: tratwa jego rozbiła się na Amazonce, on sam zaś bezbronny i prawie nagi tułał się w lasach przez kilka tygodni, żywiąc się dzikim owocem, narażony co chwila na śmierć w paszczy drapieżnych zwierząt. Założył warsztat kowalski w Helenie, w Arkansas, i - spalił się w wielkim pożarze całego miasta. Następnie w Górach Skalistych dostał się w ręce Indian i cudem tylko został wybawiony przez kanadyjskich strzelców. Służył jako majtek na statku kursującym między Bahią i Bordeaux, potem jako harpunnik na wielorybniku: oba statki rozbiły się. Miał fabrykę cygar w Hawanie - został okradziony przez wspólnika w chwili, gdy sam leżał chory na „vomito". Los Wreszcie przybył do Aspinwall - i tu miał być kres jego niepowodzeń. Cóż go bowiem mogło doścignąć jeszcze na tej skalistej wysepce? Ani woda, ani ogień, ani ludzie. Zresztą od ludzi Skawiński niewiele doznał złego. Częściej spotykał dobrych niż złych.

Zdawało się natomiast, że prześladują go wszystkie cztery żywioły. Ci, co go znali, mówili, że nie ma szczęścia, i tym objaśniali wszystko. On sam wreszcie stał się trochę maniakiem. Wierzył, że jakaś potężna a mściwa ręka ściga go wszędzie, po wszystkich lądach i wodach. Nie lubił jednak o tym mówić; czasem tylko, gdy go pytano, czyja to miała być ręka, ukazywał tajemniczo na Gwiazdę Polarną i odpowiadał, że to idzie stamtąd... Rzeczywiście, niepowodzenia jego były tak stałe, że aż dziwne, i łatwo mogły zabić gwóźdź w głowie, zwłaszcza temu, kto ich doznawał. Zresztą miał cierpliwość Indianina i wielką spokojną siłę oporu, jaka płynie z prawości serca. W swoim czasie na Węgrzech dostał kilkanaście pchnięć bagnetem, bo nie chciał chwycić za strzemię, które mu ukazywano jako środek ratunku, i krzyczeć: pardon. Tak samo nie poddawał się i nieszczęściu. Lazł pod górę tak pracowicie, jak mrówka. Zepchnięty sto razy, rozpoczynał spokojnie swoją podróż po raz setny pierwszy. Był to w swoim rodzaju szczególniejszy dziwak. Stary ten żołnierz, opalony Bóg wie w jakich ogniach, zahartowany w biedach, bity i kuty, miał serce dziecka. W czasie epidemii na Kubie zapadł na nią dlatego, że oddał chorym wszystką swoją chininę, której miał znaczny zapas, nie zostawiwszy sobie ani grama.

Było w nim jeszcze i to dziwnego, że po tylu zawodach zawsze był pełen ufności i nie tracił nadziei, że jeszcze wszystko będzie dobrze. W zimie ożywiał się zawsze i przepowiadał jakieś wielkie wypadki. Czekał ich niecierpliwie i myślą o nich żył lata całe... Ale zimy mijały jedne za drugimi i Skawiński doczekał się tylko tego, że ubieliły mu głowę. Wreszcie zestarzał się - począł tracić energię. TęsknotaCierpliwość jego poczynała być coraz podobniejsza do rezygnacji. Dawny spokój zmienił się w skłonność do roztkliwiania się i ten hartowny żołnierz jął przeradzać się w beksę gotowego załzawić się z lada powodu. Prócz tego od czasu do czasu tłukła go najstraszliwsza nostalgia, którą podniecała lada okoliczność: widok jaskółek, szarych ptaków podobnych do wróbli, śniegi na górach lub zasłyszana jakaś nuta, podobna do słyszanej niegdyś... Życie jako wędrówkaNa koniec opanowała go tylko jedna myśl: myśl spoczynku. Owładnęła ona starcem zupełnie i wchłonęła w siebie wszelkie inne pragnienia i nadzieje. Wieczny tułacz nie mógł już sobie wymarzyć nic bardziej upragnionego, nic droższego nad jaki spokojny kąt, w którym by mógł odpocząć i czekać cicho kresu. Może właśnie dlatego, że szczególne jakieś dziwactwo losu rzucało nim po wszystkich morzach i krajach tak, że prawie nie mógł tchu złapać, wyobrażał sobie, że największym ludzkim szczęściem jest - tylko nie tułać się. Co prawda, to i należało mu się takie skromne szczęście, ale tak już był zwyczajny zawodów, że myślał o tym, jak w ogóle ludzie marzą o czymś niedoścignionym. Spodziewać się nie śmiał. Tymczasem niespodzianie w ciągu dwunastu godzin dostał posadę jakby wybraną dla siebie ze wszystkich na świecie. Nic też dziwnego, że gdy wieczorem zapalił swoją latarnię, był jakby odurzony, że pytał sam siebie, czy to prawda, i nie śmiał odpowiedzieć: tak. A tymczasem rzeczywistość przemawiała do niego nieprzepartymi dowodami; więc godziny jedna za drugą spływały mu na balkonie. Patrzył, nasycał się, przekonywał. MorzeMogłoby się zdawać, że pierwszy raz w życiu widział morze, bo północ wybiła już na aspinwallskich zegarach, a on jeszcze nie opuszczał swojej powietrznej wyżyny - i patrzył. W dole pod jego stopami grało morze. Soczewka latarni rzucała w ciemność olbrzymi ostrokrąg światła, poza którym oko starca ginęło w dali czarnej zupełnie, tajemniczej i strasznej. Ale dal owa zdawała się biegnąć ku światłu. Długie wiorstowe fale wytaczały się z ciemności i rycząc szły aż do stóp wysepki, a wówczas widać było spienione ich grzbiety, połyskujące różowo w świetle latarni. Woda, Żywioły Przypływ wzmagał się coraz bardziej i zalewał piaszczyste ławice. Tajemnicza mowa oceanu dochodziła z pełni coraz potężniej i głośniej, podobna czasem do huku armat, to do szumu olbrzymich lasów, to do dalekiego, zmąconego gwaru głosów ludzkich. Chwilami cichło. Potem o uszy starca odbijało się kilka wielkich westchnień, potem jakieś łkania - i znów groźne wybuchy. Wreszcie wiatr zwiał mgłę, ale napędził czarnych, poszarpanych chmur, które przysłaniały księżyc. Z zachodu poczynało dąć coraz mocniej. Bałwany skakały z wściekłością na urwisko latarni, oblizując już pianą i podmurowanie. W dali pomrukiwała burza. Na ciemnej, wzburzonej przestrzeni zabłysło kilka zielonych latarek, pouwieszanych do masztów okrętowych. Zielone owe punkciki to wznosiły się wysoko, to zapadały w dół, to chwiały się na prawo i na lewo. Skawiński zeszedł do swej izby. Burza poczęła wyć. Tam, na dworze, ludzie na owych okrętach walczyli z nocą, z ciemnością, z falą; w izbie zaś spokojnie było i cicho. Nawet odgłosy burzy słabo przedzierały się przez grube mury i tylko miarowe tik-tak! zegara kołysało utrudzonego starca jakby do snu.

II

Samotnik, StarośćZaczęły płynąć godziny, dnie i tygodnie... Majtkowie twierdzą, że czasem, gdy morze bardzo jest rozhukane, woła coś na nich wśród nocy i ciemności po nazwisku. Jeżeli nieskończoność morska może tak wołać, to być może, że gdy się człowiek zestarzeje, woła także na niego i inna nieskończoność, jeszcze ciemniejsza i bardziej tajemnicza, a im jest bardziej zmęczony życiem, tym milsze są mu te nawoływania. Ale, by ich słuchać, trzeba ciszy. Prócz tego starość lubi się odosabniać, jakby w przeczuciu grobu. Latarnia była już dla Skawińskiego takim półgrobem. Nic jednostajniejszego, jak podobne życie na wieży. Młodzi ludzie, jeśli się na nie godzą, to po pewnym czasie opuszczają służbę. Latarnik też bywa zazwyczaj człekiem niemłodym, posępnym i zamkniętym w sobie. Gdy wypadkiem porzuci swoją latarnię i dostanie się między ludzi, chodzi wśród nich jak człowiek zbudzony z głębokiego snu. Na wieży brak wszelkich drobnych wrażeń, które w zwykłym życiu uczą stosować wszystko do siebie. Wszystko, z czym styka się latarnik, jest olbrzymie i pozbawione zwartych, określonych kształtów. Niebo - to jeden ogół, woda - to drugi, a wśród tych nieskończoności samotna dusza ludzka! Jest to życie, w którym myśl jest raczej ciągłym zadumaniem się, a z tego zadumania nie budzi latarnika nic, nawet jego zajęcia. Dzień do dnia staje się podobny jak dwa paciorki w różańcu i chyba zmiany pogody stanowią jedyną rozmaitość. Skawiński jednak czuł się tak szczęśliwym, jak nigdy w życiu nie był. MorzeWstawał świtaniem, brał posiłek, czyścił soczewki latarni, a potem, siadłszy na balkonie, wpatrywał się w dal morską i oczy jego nie mogły się nigdy nasycić obrazami, które przed sobą widział. Zwykle na olbrzymim turkusowym tle widać było stada wydętych żagli, świecących w promieniach słońca tak mocno, że aż oczy mrużyły się pod nadmiarem blasku; czasem statki, korzystając z wiatrów, które pasatami zowią, szły wyciągniętym szeregiem jedne za drugimi, podobne do łańcucha mew lub albatrosów. Czerwone beczki wskazujące drogę kołysały się na fali lekkim, łagodnym ruchem; między żaglami pojawiał się co dnia w południe olbrzymi szarawy pióropusz dymu. To parowiec z New Yorku wiózł podróżnych i towary do Aspinwall, ciągnąc za sobą długi, spieniony szlak piany. Z drugiej strony balkonu widział Skawiński, jak na dłoni, Aspinwall i jego ruchliwy port, a w nim las masztów, łodzie i łódki; nieco zaś dalej białe domy i wieżyczki miasta. Z wysokości latarni domki były podobne do gniazd mew, łodzie do żuków, a ludzie poruszali się jak małe punkciki na białym, kamiennym bulwarku. Z rana lekki wschodni powiew przynosił zmieszany gwar życia ludzkiego, nad którym górował świst parowców. W południe nadchodziła godzina sjesty. Ruch w porcie ustawał; mewy kryły się w szczerby skał, fale słabły i stawały się jakieś leniwe, a wówczas na lądzie, na morzu i na latarni nastawała chwila niezmąconej niczym ciszy. Żółte piaski, z których odpłynęły fale, lśniły na kształt złotych plam na obszarach wodnych; słup wieżowy odrzynał się twardo w błękicie. Potoki promieni słonecznych lały się z nieba na wodę, na piaski i na urwiska. Wówczas i starca ogarniała jakaś niemoc, pełna słodyczy. Czuł, że ten odpoczynek, którego używa, jest wyborny, a gdy pomyślał, że będzie trwały, to mu już niczego nie brakło. Skawiński rozmarzał się własnym szczęściem, ale że człowiek łatwo oswaja się z lepszym losem, stopniowo nabierał wiary i ufności, myślał bowiem, że jeśli ludzie budują domy dla inwalidów, to dlaczegóżby Bóg nie miał wreszcie przygarnąć swego inwalidy? Czas upływał i utrwalał go w tym przekonaniu. Stary zżył się z wieżą, z latarnią, z urwiskiem, z ławicami piasku i samotnością. Poznał się także i z mewami, które niosły się w załamach skalnych, a wieczorem odprawiały wiece na dachu latarni. Skawiński rzucał im zwykle resztki swego jadła, tak zaś przyswoiły się wkrótce, że gdy to czynił potem, to otaczała go prawdziwa burza białych skrzydeł, stary zaś chodził między ptastwem[8] jak pastuch między owcami. W czasie odpływu wyprawiał się na niskie piaszczyste ławice, na których zbierał smaczne ślimaki i piękne perłowe konchy żeglarków, które odpływająca fala osadzała na piasku. W nocy przy świetle księżyca i latarni chodził na ryby, którymi roiły się załamy skalne. Rośliny W końcu pokochał swoją skałę i swoją bezdrzewną wysepkę, porośniętą tylko drobnymi, tłustymi roślinkami, sączącymi lepką żywicę. Ubóstwo wysepki wynagradzały mu zresztą dalsze widoki. W południowych godzinach, gdy atmosfera stawała się bardzo przezroczystą, widać było całe międzymorze, aż do Pacyfiku, pokryte najbujniejszą roślinnością. Skawińskiemu wydawało się wówczas, że widzi jeden olbrzymi ogród. Pęki kokosów i olbrzymich muz układały się jakby w przepyszne czubiaste bukiety, tuż zaraz za domami Aspinwallu. Dalej, między Aspinwall a Panamą, widać było ogromny las, nad którym co rano i pod noc zwieszał się czerwonawy opar wyziewów - las prawdziwie podzwrotnikowy, zalany u spodu stojącą wodą, oplatany lianami, szumiący jedną falą olbrzymich storczyków, palm, drzew mlecznych, żelaznych i gumowych.

Natura, ZwierzętaPrzez swą strażniczą lunetę stary mógł dojrzeć nie tylko drzewa, nie tylko rozłożyste liście bananów, ale nawet gromady małp, wielkich marabutów i stada papug, wzbijające się czasem jak tęczowa chmura nad lasem. Skawiński znał z bliska podobne lasy, gdyż po rozbiciu się na Amazonce błąkał się całe tygodnie wśród podobnych zielonych sklepień i gąszczów. Wiedział, ile pod cudną, śmiejącą się powierzchnią ukrywa się niebezpieczeństw i śmierci. Wśród nocy, jakie w nich spędził, słyszał z bliska grobowe głosy wyjców i ryki jaguarów, widział olbrzymie węże kołyszące się na kształt lianów na drzewach; znał owe senne jeziora leśne, przepełnione drętwami i rojące się od krokodylów. Wiedział, pod jakim jarzmem żyje człowiek w tych niezgłębionych puszczach, w których pojedyncze liście przenoszą dziesięciokrotnie jego wielkość, w których mrowią się krwiożercze moskity, pijawki drzewne i olbrzymie jadowite pająki. Obraz świata, SamotnikWszystkiego sam doznał, sam doświadczył, wszystko sam przecierpiał; toteż tym większą mu teraz sprawiało rozkosz patrzeć z wysokości na owe matos, podziwiać ich piękność, a być zasłoniętym od zdrad. NiedzielaJego wieża chroniła go przed wszelkim złem. Opuszczał ją też tylko czasami w niedzielę z rana. Przywdziewał wtedy granatową kapotę strażniczą ze srebrnymi guzami, na piersiach zawieszał swoje krzyże i jego mleczna głowa podnosiła się z pewną dumą, gdy słyszał przy wyjściu z kościoła, jak Kreole mówili między sobą: „Porządnego mamy latarnika". - „I nie heretyk, chociaż Yankee!" Wracał jednak natychmiast po mszy na wyspę i wracał szczęśliwy, bo zawsze jeszcze nie dowierzał stałemu lądowi. W niedzielę także odczytywał sobie hiszpańską gazetę, którą zakupywał w mieście, lub nowojorskiego "Heralda", pożyczanego u Falconbridge'a - i szukał w nich skwapliwie wiadomości z Europy. Biedne stare serce! Na tej wieży strażniczej i na drugiej półkuli biło jeszcze dla kraju... Czasem także, gdy łódź przywożąca mu co dzień żywność i wodę przybiła do wysepki, schodził z wieży na gawędę ze strażnikiem Johnsem. Potem jednak widocznie zdziczał. Przestał bywać w mieście, czytywać gazety i schodzić na polityczne rozprawy Johnsa. Upływały całe tygodnie w ten sposób, że nikt jego nie widział ani on nikogo. Jedynym znakiem, że stary żyje, było tylko znikanie żywności pozostawianej na brzegu i światło latarni zapalane co wieczór z taką regularnością, z jaką słońce wstaje rankiem z wody w tamtych stronach. Widocznie stary zobojętniał dla świata. Powodem tego nie była nostalgia, ale właśnie to, że przeszła i ona nawet w rezygnację. Cały świat teraz zaczynał się dla starca i kończył się na jego wysepce. Zżył się już z myślą, że nie opuści wieży do śmierci, i po prostu zapomniał, że jest jeszcze coś poza nią. Przy tym stał się mistykiem. Łagodne niebieskie jego oczy poczęły być jak oczy dziecka, zapatrzone wiecznie i jakby utkwione w jakiejś dali. W ciągłym odosobnieniu i wobec otoczenia nadzwyczaj prostego a wielkiego począł stary tracić poczucie własnej odrębności, przestawał istnieć jakoby osoba, a zlewał się coraz więcej z tym, co go otaczało. Nie rozumował nad tym, czuł tylko bezwiednie, ale w końcu zdawało mu się, że niebo, woda, jego skała, wieża i złote ławice piasku, i wydęte żagle, i mewy, odpływy i przypływy, to jakaś wielka jedność i jedna, ogromna tajemnicza dusza; on zaś sam pogrąża się w tej tajemnicy i czuje ową duszę, która żyje i koi się. Zatonął, ukołysał się, zapamiętał - i w tym ograniczeniu własnego, odrębnego bytu, w tym pół czuwaniu, pół śnie znalazł spokój tak wielki, że prawie podobny do półśmierci.

III

Ale nadeszło przebudzenie.

KsiążkaPewnego razu, gdy łódź przywiozła wodę i zapasy żywności, Skawiński, zeszedłszy w godzinę później z wieży, spostrzegł, że prócz zwykłego ładunku jest jeszcze jedna paczka więcej. Na wierzchu paczki były marki pocztowe Stanów Zjednoczonych i wyraźny adres „Skawiński Esq.", wypisany na grubym żaglowym płótnie. Rozciekawiony starzec przeciął płótno i ujrzał książki: wziął jedną do ręki, spojrzał i położył na powrót, przy czym ręce poczęły mu drżeć mocno. Przysłonił oczy, jakby im nie wierząc; zdawało mu się, że śni - książka była polska. Co to miało znaczyć?! Kto mu mógł przysłać książkę? W pierwszej chwili zapomniał widocznie, iż jeszcze na początku swej latarniczej kariery przeczytał pewnego razu w pożyczonym od konsula "Heraldzie" o zawiązaniu polskiego Towarzystwa w New Yorku i że zaraz przesłał Towarzystwu połowę swej miesięcznej pensji, z którą zresztą nie miał co robić na wieży. Towarzystwo wywdzięczając się przysyłało książki. Przyszły one drogą naturalną, ale w pierwszej chwili starzec nie mógł pochwytać tych myśli. Polskie książki w Aspinwall, na jego wieży, wśród jego samotności, była to dla niego jakaś nadzwyczajność, jakieś tchnienie dawnych czasów, cud jakiś. Teraz wydało mu się, jak owym żeglarzom wśród nocy, że coś zawołało na niego po imieniu głosem bardzo kochanym, a zapomnianym prawie. Przesiedział chwilę z zamkniętymi oczyma i był prawie pewny, że gdy je otworzy, sen zniknie. Nie! Rozcięta paczka leżała przed nim wyraźnie, oświecona blaskiem popołudniowego słońca, a na niej otwarta już książka. Poezja, Polak, Walka Gdy stary wyciągnął znowu po nią rękę, słyszał wśród ciszy bicie własnego serca. Spojrzał: były to wiersze. Na wierzchu stał wypisany wielkimi literami tytuł, pod spodem zaś imię autora. Imię to nie było Skawińskiemu obce; wiedział, że należy ono do wielkiego poety, którego nawet i utwory czytywał po trzydziestym roku w Paryżu. Potem, wojując w Algerze i w Hiszpanii, słyszał od rodaków o coraz wzrastającej sławie wielkiego wieszcza, ale tak przywykł wówczas do karabina, że i do ręki nie brał książek. W czterdziestym dziewiątym roku wyjechał do Ameryki i w awanturniczym życiu, jakie prowadził, prawie nie spotykał Polaków, a nigdy książek polskich. Z tym większą też skwapliwością i z tym żywiej bijącym sercem przewrócił kartę tytułową. Zdało mu się teraz, że na jego samotnej skale poczyna się dziać coś uroczystego. Jakoż była to chwila wielkiego spokoju i ciszy. Zegary aspinwallskie wybiły piątą po południu. Jasnego nieba nie zaciemniała żadna chmurka, kilka mew tylko pławiło się w błękitach. Ocean był ukołysany. Nadbrzeżne fale zaledwie bełkotały z cicha, rozpływając się łagodnie po piaskach. W dali śmiały się białe domy Aspinwallu i cudne grupy palm. Naprawdę było jakoś uroczyście, a cicho i poważnie. Nagle wśród tego spokoju natury rozległ się drżący głos starego, który czytał głośno, by się samemu lepiej rozumieć:

Litwo, ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie!

Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,

Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie

Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie...

Skawińskiemu zabrakło głosu. Litery poczęły mu skakać do oczu; w piersi coś urwało się i szło na kształt fali od serca wyżej i wyżej, tłumiąc głos, ściskając za gardło... Chwila jeszcze, opanował się i czytał dalej:

Panno Święta, co jasnej bronisz Częstochowy

I w Ostrej świecisz Bramie! Ty, co gród zamkowy

Nowogrodzki ochraniasz z jego wiernym ludem!

Jak mnie, dziecko, do zdrowia powróciłaś cudem,

(Gdy od płaczącej matki pod Twoją opiekę

Ofiarowany, martwą podniosłem powiekę

I zaraz mogłem pieszo do Twych świątyń progu

Iść, za zwrócone życie podziękować Bogu),

Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny łono...

OjczyznaWezbrana fala przerwała tamę woli. Stary ryknął i rzucił się na ziemię; jego mleczne włosy zmieszały się z piaskiem nadmorskim. Oto czterdzieści lat dobiegało, jak nie widział kraju, i Bóg wie ile, jak nie słyszał mowy rodzinnej, a tu tymczasem ta mowa przyszła sama do niego - przepłynęła ocean i znalazła go, samotnika, na drugiej półkuli, taka kochana, taka droga, taka śliczna! We łkaniu, jakie nim wstrząsało, nie było bólu, ale tylko nagle rozbudzona niezmierna miłość, przy której wszystko jest niczym... On po prostu tym wielkim płaczem przepraszał tę ukochaną, oddaloną za to, że się już tak zestarzał, tak zżył z samotną skałą i tak zapamiętał, iż się w nim i tęsknota poczynała zacierać. A teraz „wracał cudem" - więc się w nim serce rwało. Chwile mijały jedna za drugą: on wciąż leżał. Mewy przyleciały nad latarnię, pokrzykując jakby niespokojne o swego starego przyjaciela. Nadchodziła godzina, w której je karmił resztkami swej żywności, więc kilka z nich zleciało z wierzchu latarni aż do niego. Potem przybyło ich coraz więcej i zaczęły go dziobać lekko i furkotać skrzydłami nad jego głową. Szumy skrzydeł zbudziły go. Wypłakawszy się, miał teraz w twarzy jakiś spokój i rozpromienienie, a oczy jego były jakby natchnione. Oddał bezwiednie całą swoją żywność ptakom, które rzuciły się na nią z wrzaskiem, a sam wziął znowu książkę. Słońce już było przeszło nad ogrodami i nad dziewiczym lasem Panamy i staczało się z wolna za międzymorze, ku drugiemu oceanowi, ale i Atlantyk był jeszcze pełen blasku, w powietrzu widno zupełnie, więc czytał dalej:

Tymczasem przenoś duszę moją utęsknioną

Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych...

Ojczyzna, Wspomnienia, ŻołnierzZmierzch dopiero zatarł litery na białej karcie, zmierzch krótki jak mgnienie oka. Starzec oparł głowę o skałę i przymknął oczy. A wówczas „Ta, co jasnej broni Częstochowy" zabrała jego duszę i przeniosła „do tych pól malowanych zbożem rozmaitym". Na niebie paliły się jeszcze długie szlaki czerwone i złote, a on w tych światłościach leciał ku stronom kochanym. Zaszumiały mu w uszach lasy sosnowe, zabełkotały rzeki rodzinne. Widzi wszystko, jak było. Wszystko go pyta: „Pamiętasz?". On pamięta! A zresztą widzi: pola przestronne, miedze, łąki, lasy i wioski. Noc już! O tej porze już zwykle jego latarnia rozświecała ciemności morskie - ale teraz on jest we wsi rodzinnej. Stara głowa pochyla się na piersi i śni. Obrazy przesuwają się przed jego oczyma szybko i trochę bezładnie. Nie widzi domu rodzinnego, bo starła go wojna, nie widzi ojca ani matki, bo go odumarli dzieckiem; ale zresztą wieś, jakby ją wczoraj opuścił: szereg chałup ze światełkami w oknach, grobla, młyn, dwa stawy podane ku sobie i brzmiące całą noc chórami żab. Niegdyś w tej swojej wiosce stał nocą na widecie, teraz przeszłość ta podstawia się nagle w szeregu widzeń. Oto znowu jest ułanem i stoi na widecie: z dala karczma pogląda płonącymi oczyma i brzmi, i śpiewa, i huczy wśród ciszy nocnej tupotaniem, głosami skrzypiec i basetli. „U-ha! U-ha!" To ułany krzeszą ognia podkówkami, a jemu tam nudno samemu na koniu! Godziny wloką się leniwo, wreszcie światła gasną; teraz, jak okiem sięgnąć, mgła i mgła nieprzejrzana: opar widocznie podnosi się z łąk i obejmuje świat cały białawym tumanem. Rzekłbyś: zupełnie ocean. Ale to łąki: rychło czekać, jak derkacz ozwie się w ciemności i bąki zahuczą po trzcinach. Noc jest spokojna i chłodna, prawdziwie polska noc! W oddali bór sosnowy szumi bez wiatru... Jak fala morska. Wkrótce świtanie wschód ubieli: jakoż i kury pieją już w zapłociach. Jeden drugiemu podaje głos z chaty do chaty; wraz i żurawie krzyczą już gdzieś z wysoka. Ułanowi jakoś rześko, zdrowo. Coś tam gadali o jutrzejszej bitwie. Hej! To i pójdzie, jak pójdą inni z krzykiem i furkotaniem chorągiewek. Młoda krew gra jak trąbka, choć powiew nocny ją chłodzi. Ale już świta, świta! Noc blednie: z cienia wychylają się lasy, zarośla, szereg chałup, młyn, topole. Studnie skrzypią, jakby blaszana chorągiewka na wieży. Jaka ta ziemia kochana, śliczna w różowych blaskach jutrzni! Oj, jedyna, jedyna!

Cicho! Czujna wideta słyszy, że się ktoś zbliża. Zapewne idą zluzować warty.

Nagle jakiś głos rozlega się nad Skawińskim:

- Hej, stary! Wstawajcie. Co to wam?

Stary otwiera oczy i patrzy ze zdziwieniem na stojącego przed sobą człowieka. Resztki snu widzeń walczą w jego głowie z rzeczywistością. Wreszcie widzenia bledną i nikną. Przed nim stoi Johns, strażnik portowy.

- Co to? - pyta Johns - Chorzyście?

- Nie.

Bezdomność, Upadek- Nie zapaliliście latarni. Pójdziecie precz ze służby. Łódź z San-Geromo rozbiła się na mieliźnie, szczęściem, nikt nie utonął; inaczej poszlibyście pod sąd. Siadajcie ze mną, resztę usłyszycie w konsulacie.

Stary pobladł: istotnie nie zapalił tej nocy latarni.

W kilka dni później widziano Skawińskiego na pokładzie statku idącego z Aspinwall do New Yorku. Biedak stracił posadę. Otwierały się przed nim nowe drogi tułactwa; wiatr porywał znowu ten liść, by nim rzucać po lądach i morzach, by się nad nim znęcać do woli. Toteż stary przez te kilka dni posunął się bardzo i pochylił; oczy miał tylko błyszczące. Na nowe zaś drogi życia miał także na piersiach swoją książkę, którą od czasu do czasu przyciskał ręką, jakby w obawie, by mu i ona nie zginęła...

# data[].attributes.attachment_link.title
Henryk Sienkiewicz, Latarnik :: Wolne Lektury

# data[].attributes.attachment_link.description
Opowiadanie to osnute jest na wypadku rzeczywistym, o którym w swoim czasie pisał J. Horain w jednej ze swoich korespondencyj z Ameryki. Pewnego razu zdarzyło się, że latarnik w Aspinwall[1], niedaleko Panamy, przepadł bez wieści. Ponieważ stało się to wśród burzy, przypuszczano, że nieszczęśliwy musiał podejść nad sam brzeg skalistej wysepki, na której stoi latarnia, i został spłukany przez bałwan.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze zajęcia w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.description
Materiał dydaktyczny | [Nie upewniwszy]się, czy Gośka jest w domu, Ania i Artur przyszli do niej z [niezapowiedzianą] wizytą. Ania chciała przekonać przyjaciółkę, że warto, bez względu na [niekończące]się złośliwości koleżanek, pozostać w drużynie. Nie chciała, by Gośka zrezygnowała z tego, co od najmłodszych lat było dla niej ważne.

# data[].attributes.body
Temat: Pisownia partykuły "nie" z imiesłowami.

# data[].attributes.body
Temat: Rozpoznajemy imiesłowy - ćwiczenia utrwalające.

Witajcie Siódmoklasiści!
Na dzisiejszej lekcji utrwalamy rozpoznawanie i używanie imiesłowów. Na portalu epodreczniki.pl ( loginy i hasła otrzymaliście w wiadomości od Wychowawczyni ) czeka na Was zestaw wybranych przeze mnie ćwiczeń utrwalających imiesłowy. Zalogujcie się i wykonajcie zadania, wynik Waszej pracy poznacie od razu, a ja nagrodzę tych, którzy aktywnie pracują.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zintegrowana Platforma Edukacyjna - Logowanie

# data[].attributes.attachment_link.description
Na stronie znajdują się materiały, które powstały ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego (Program Operacyjny Kapitał Ludzki 2007−2013 oraz Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój 2014−2020)

# data[].attributes.body
Temat: Czym są imiesłowy przysłówkowe?

Dzień dobry! Przez dzisiejszą lekcję o drugiej grupie imiesłowów poprowadzi Was prezentacja poniżej.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Poprzednie zadanie,Waszym zadaniem było odpowiedzenie na pytania pod tekstem. Quiz online wypełniło niewiele osób, nagrodzone zostały plusami.,Zadanie domowe,Zeszyt ćwiczeń,str. 103, zad. 5cCzyli: szukamy w tekście imiesłowów, wypisujemy je i nazywamy typ imiesłowu,Poćwiczmy!,zeszyt ćwiczeń, str. 102, zad. 4Należy wpisać w odpowiednie miejsca w tabeli imiesłowy, np.:prano - imiesłów przymiotnikowy biernyszyto - imiesłów przymiotnikowy biernyzałożywszy - imiesłów przysłówkowy uprzedni*** Jak bez trudu wykonać to zadanie?W każdym z wyrazów przeanalizujcie końcówkę - ona wskaże Wam rodzaj imiesłowu.Dokończcie sami to zadanie.,Imiesłów przymiotnikowyczynny,Uwaga, ważne!,Imiesłów przysłówkowy współczesny,ma końcówki:-ący-ąca-ące,ma jedną końcówkę:-ąc,tutaj często się mylicie,imiesłowy przysłówkowe?,Temat:,Czym są,Wstęp,Poznaliśmy już imiesłowy przymiotnikowe. Wiemy też, że to nieosobowe formy czasownika. Można je rozpoznać po końcówkach:imiesłów przymiotnikowy czynny: -ący, -ąca, -ąceImiesłów przymiotnikowy bierny: -ny, -ty,współczesny,Imiesłowy przysłówkowe:,zapiszcie w zeszytach,jest nieodmienny,rozpoznajemy go po końcówkach:-wszy, -łszyNp. kupiwszy, czytawszy,odpowiada na pytania: kiedy? jak?,jest nieodmienny,odpowiada na pytania: kiedy? jak?,rozpoznajemy go po końcówce:-ącNp. idąc, czytając, kupując,uprzedni,Przeanalizujcie grafikę,obejrzyjcie krótki filmiko imiesłowach,Oglądając, zwracajcie uwagę na przykłady zastosowania imiesłowów z zdaniach.

# data[].attributes.attachment_link.title
Klasa VII - imiesłowy przysłówkowe by enigma.m on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Poprzednie zadanie,Waszym zadaniem było odpowiedzenie na pytania pod tekstem. Quiz online wypełniło niewiele osób, nagrodzone zostały plusami.,Zadanie domowe,Zeszyt ćwiczeń,str. 103, zad. 5cCzyli: szukamy w tekście imiesłowów, wypisujemy je i nazywamy typ imiesłowu,Poćwiczmy!,zeszyt ćwiczeń, str. 102, zad.

# data[].attributes.attachment_link.description
Find quizzes on any topic and practice or compete with friends.

# data[].attributes.body
Temat: Utrwalenie wiedzy i umiejętności.

Quiz poniżej.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zintegrowana Platforma Edukacyjna - Logowanie

# data[].attributes.attachment_link.description
Na stronie znajdują się materiały, które powstały ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego (Program Operacyjny Kapitał Ludzki 2007−2013 oraz Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój 2014−2020)

# data[].attributes.body
Temat: Poznajemy imiesłowy przymiotnikowe.

Dzień dobry! Dziś pierwsza lekcja z serii gramatycznej - imiesłowy przymiotnikowe. Zapoznajcie się z przygotowaną prezentacją i wykonajcie ( chętni ) zadania na portalu epodreczniki.pl ( link poniżej ).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zadanie domowe,Dla wszystkich:dokończyć poprzednie zadanie - ćwiczenia, str. 102, zad. 3Dla chętnych:zaloguj się na platformie epodreczniki.pl i wykonaj dwa zadania, które dla Was wybrałam.,Mamy wybrać te bezokoliczniki, od których można utworzyć oba rodzaje imiesłowów przymiotnikowych.przeżywać:1. Imiesłów przymiotnikowy czynny: przeżywający2. Imiesłów przymiotnikowy bierny: przeżywanyCzyli można od tego bezokolicznika utworzyć obie formy. Spróbujcie przeanalizować tak kolejne przykłady.,Poćwiczmy!zeszyt ćwiczeń, str. 102, zad. 3,Ściąga dla wzrokowców i moja podpowiedź: najważniejsze, to zapamiętać końcówki ! To ułatwi Wam rozpoznawanie imiesłowów.,Poznajemy imiesłowy przymiotnikowe.,Temat:,Czym są imiesłowy?,Często uczniom mylą się imiesłowy przymiotnikowe z przymiotnikami. Jak je rozpoznać?,Uwaga, ważne!,Na dzisiejszej lekcji poznamy imiesłowy przymiotnikowe,Zapiszcie w zeszytach:

# data[].attributes.attachment_link.title
Klasa VII - imiesłowy przymiotnikowe by enigma.m on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Zadanie domowe,Dla wszystkich:dokończyć poprzednie zadanie - ćwiczenia, str. 102, zad. 3Dla chętnych:zaloguj się na platformie epodreczniki.pl i wykonaj dwa zadania, które dla Was wybrałam.,Mamy wybrać te bezokoliczniki, od których można utworzyć oba rodzaje imiesłowów przymiotnikowych.przeżywać:1. Imiesłów przymiotnikowy czynny: przeżywający2. Imiesłów przymiotnikowy bierny: przeżywanyCzyli można od tego bezokolicznika utworzyć obie formy.

# data[].attributes.body
Temat: Iqbal Masih - mały wielki człowiek.
Witajcie, dzisiejsza lekcja w załączniku.
Pamiętajcie o zadaniu domowym, które przesyłacie na maila: mrygula@spporeba.pl

# data[].attributes.body
Temat: Przy okrągłym stole – symboliczny początek rycerstwa.

1.     Dzień dobry! Dziś też troszkę poczytamy. Zapoznajcie się z tekstem z podręcznika, str. 228-230. Dotyczy on legendy o królu Arturze i rycerzach okrągłego stołu. Myślę, że niektórzy z Was na pewno o niej słyszeli.

2.     Odpowiedzcie w zeszytach na następujące pytania:

- W jakich czasach rozgrywa się akcja opowieści?

- Kim są bohaterowie opowieści?

- Jaki problem został rozwiązany dzięki temu, że stół był okrągły?

- Kto rozwiązał ten problem?

3. Tekst, który przeczytaliście, to legenda. Przypomnijcie sobie wyznaczniki legendy – zapoznajcie się z grafiką zamieszczoną poniżej. To powtórzenie z młodszych klas.
*** Zadanie dla chętnych: na podstawie informacji z grafiki udowodnij, że przeczytany tekst to legenda. Kto zrobi to zadanie - wyślijcie je na maila: mrygula@spporeba.pl
Dodatkowe oceny czekają :)

4. Pamiętajcie o zadaniu domowym dla wszystkich – termin mija w  środę. Pierwsze prace już spływają, ocenię je po upływie terminu oddania wypowiedzi.

# data[].attributes.body
Temat: Środki wyrazu w komiksie.

Witajcie! Dzisiejsza lekcja będzie luźniejsza - daję Wam czas na przygotowanie środowego zadania - zaproszenia na spektakl "Dziady" - pamiętajcie o nim.  Dzisiejsza lekcja znajduje się w załączniku.

*** Jeśli ktoś chce poprawić ocenę z quizu - są zamieszczone obok. Można podejść jeszcze raz.

# data[].attributes.body
"Dziady. Część II"

# data[].attributes.attachment_link.description
Find quizzes on any topic and practice or compete with friends.

# data[].attributes.body
Dzień dobry!
Poniżej zamieszczam jeszcze raz linki do quizów z naszej lektury. Osoby, które chciałaby poprawić ocenę, mogą je wykonać. Będę na bieżąco sprawdzała raporty i poprawiała oceny. Powodzenia !

# data[].attributes.attachment_link.description
Find quizzes on any topic and practice or compete with friends.

# data[].attributes.attachment_link.title
Strefa ucznia. Szkoła podstawowa. Język polski

# data[].attributes.attachment_link.description
Zadanie 1 Wspólnie z nauczycielem przygotujcie się do ustalenia klasowej listy lektur na cały rok szkolny. Skorzystajcie z podanych tytułów. Następnie uzgodnijcie, które z nich będziecie czytać na lekcjach języka polskiego, a które przeczytacie indywidualnie.

# data[].attributes.body
Temat: Jak przemawiać, aby odnieść zamierzony skutek?

Dzień dobry!
Dzisiejsza lekcja w załączniku oraz dodatkowo link poniżej.
W środę rano wpiszę oceny za quizy dotyczące znajomości lektury pt. "Dziady. Część II", także daję czas osobom, które jeszcze mają jakieś braki.

# data[].attributes.body
Temat: Ludowy obrzęd dziadów w utworze Adama Mickiewicza.

1. Witajcie Siódmoklasiści!
- Jeszcze kilka osób nie dosłało opisu reklamy - nadal na nie czekam :)
- Sprawdziłam też raporty z quizów: test ze znajomości lektury wykonały 4 osoby, a test dotyczący wstępu - 1 ( druga tylko się podpisała ). Wydłużam Wam termin do jutra i proszę o zmoblilizowanie się i wzięcie do pracy. Te teściki nie są długie - mają po kilka pytań, a ich uzupełnienie zajmie Wam po kilka minut. Można ławo zgarnąć dobrą ocenę.
2. Na dzisiejszą lekcję przygotowałam prezentację, która ułatwi Wam odbiór lektury. Jest ona utrzymana w mrocznym klimacie - jak i sam utwór.
Na końcu - zadanie domowe. Dokładnie się zapoznajcie z kolejnymi slajdami.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ludowy obrzęd dziadów w utworze Adama mickiewicza,Dziś omówimy naszą lekturę,Temat:,Zapiszcie w zeszytach:1. Autor: Adam Mickiewicz2. tytuł: "Dziady. część II"3. Czas powstania ( epoka literacka): romantyzm4. znaczenie tytułu: ludowy obrzęd ku czci zmarłych5. rodzaj literacki: dramat6. Bohaterowie: guślarz, chór, wieśniacy, duchy7. czas akcji: noc w wigilię dnia zadusznego8. miejsce akcji: stara, cmentarna kaplica,zapoznajcie się z tabelką i zapiszcie w zeszytach podział duchów oraz naukę,podział postaci fantastycznych,Zadanie domowe,Pamiętaj o elementach zaproszenia.,Termin: 6 maja ( środa ),Miejsce, termin spektaklu - dowolnie wybrane przez Ciebie.,Napisz zaproszenie na spektakl na podstawie tej lektury.,Omawiana przez nas lektura "Dziady. część ii" to utwór, który można wystawić na scenie.,Zapoznajcie się z ilustracją zawierającą przypomnienie dobrze Wam znane z młodszych klas - to elementy zaproszenia. Każdy palec zawiera jedną wymaganą informację, która musi być zawarta w zaproszeniu. Poniżej, przykładowe zaproszenie. Przeczytajcie je.,Przypomnienie: elementy zaproszenia,+info,adres: mrygula@spporeba.pl

# data[].attributes.attachment_link.title
Dziady. Część II by enigma.m on Genial.ly

# data[].attributes.attachment_link.description
Ludowy obrzęd dziadów w utworze Adama mickiewicza,Dziś omówimy naszą lekturę,Temat:,Zapiszcie w zeszytach:1. Autor: Adam Mickiewicz2. tytuł: "Dziady. część II"3. Czas powstania ( epoka literacka): romantyzm4. znaczenie tytułu: ludowy obrzęd ku czci zmarłych5. rodzaj literacki: dramat6. Bohaterowie: guślarz, chór, wieśniacy, duchy7. czas akcji: noc w wigilię dnia zadusznego8.

# data[].attributes.body
Temat: "Są dziwy w niebie i na ziemi, o których nie śniło się waszym filozofom" - ludowy obrzęd dziadów".

1. Dzień dobry!
Przede wszystkim dziękuję za prace związane z opisem reklam, które już otrzymałam. Osoby te, otrzymały komentarz do swoich wypowiedzi oraz ocenę. Pozostałe osoby proszę o dosłanie prac.
2. Dziś zajmiemy się w dalszym ciągu lekturą. Aby jak najlepiej zrozumieć treść utworu, musimy poznać genezę obrzędu, który opisuje. Proszę, aby każdy z Was dokładnie przeczytał wstęp autorski - podręcznik, str. 265.
( od słów "Dziady - jest to ... do poezji wzięte." )
3. Wykonajcie zadanie 1 z podręcznika, str. 274. Zapiszcie w zeszycie tylko te zdania, które są zgodne z treścią przeczytanego przez Was wstępu.
4. Wykonajcie quiz, który sprawdzi poprawność wykonanego przez Was zadania. Podpiszcie się imieniem.
5. Proszę osoby, które nie zrobiły zaległego quizu o jego wykonanie. Po zakończeniu omawiania lektury podsumuję oba i wystawię na ich podstawie ocenę.
Powodzenia!

# data[].attributes.attachment_link.description
Find quizzes on any topic and practice or compete with friends.

# data[].attributes.body
Temat: Ile wiem o treści lektury pt. „Dziady. Część II”

Witajcie!
Poprosiłam Was o przeczytanie tekstu naszej lektury obowiązkowej. Dzisiejsza lekcja to sprawdzenie tego, ile pamiętacie z treści lektury. Przygotowałam dla Was quiz online. Wpiszcie imię i do wtorku wykonajcie go. Będę sprawdzać, kto zrobił ten test. Przypominam Wam też o pracy pisemnej – opis wybranej reklamy – na poniedziałek.
Życzę Wam udanego weekendu!

# data[].attributes.attachment_link.description
Find quizzes on any topic and practice or compete with friends.

# data[].attributes.body
Klasa VII

Temat: Czym jest mowa zależna i niezależna.

1.     Dzisiejsza lekcja będzie krótka w zakresie nowych treści, ponieważ mam dla Was zadanie specjalne – przeczytanie jednej z lektur obowiązkowych. Na szczęście znajduje się ona w naszym podręczniku i nie jest długa, więc mam nadzieję, że nie będzie kłopotów.

2.     Zapiszcie dzisiejszy temat i otwórzcie podręcznik na stronie 264. Znajduje się tam tabelka. Przyjrzyjcie się jej.

Przedstawione są dwa sposoby zapisu wypowiedzi bohatera. Zauważcie, że główna różnica to zastosowana interpunkcja.

3.     Bardzo dobrze to zagadnienie zostało omówione w poniższym filmie. Poświęćcie pięć minut i obejrzyjcie go, przy okazji utrwalicie odmianę słowa „cudzysłów” – bardzo często popełniacie tu błąd.

4.     Wykonajcie zadanie – ćwiczenia, str. 95, zad. 1ab oraz str. 96, zad. 3. To typowa praca z tekstem – odpowiedzcie na pytania dotyczące przeczytanego fragmentu.

5.     Zadanie domowe: przeczytaj zamieszczony w podręczniku fragment utworu „Dziady. Część II” str. 265 – 275. Termin:24. 04. - piątek.

6.     Pamiętajcie też o zadaniu domowym: opis wybranej reklamy – na poniedziałek.

# data[].attributes.attachment_link.title
Język polski - Mowa zależna i niezależna

# data[].attributes.body
Temat: Reklama jako komunikat językowy.

Dzień dobry! Witajcie w nowym tygodniu :)

1. Dziś zajmiemy się środkami językowymi, jakimi posługują się reklamy. Zanim jednak do tego przejdziemy, sprawdźmy zadanie domowe. Powinniście wskazać następujące odpowiedzi: 1C, 2A, 3D, 4B, 5D. Myślę, że nie było to trudne zadanie.
2. Przejdźmy do tematu lekcji, w tym celu przeczytajcie krótki tekst z podręcznika, str. 250-251.

3. Zapiszcie w zeszytach:

Co różni reklamę od innych komunikatów:

1.     Są przynajmniej częściowo fikcyjne

2.     Mają jasno określony, rozpoznawalny cel – sprzedaż produktu

Reklama czerpie z wielu rodzajów tekstów, np.
a) utworów poetyckich:
·      Opisy odwołujące się do zmysłów

·      Metafory

·      Emocjonalny stosunek do odbiorcy

b) baśni

·      Elementy fantastyczne

·      Jednoznaczne oddzielenie dobra od zła
- Barwność świata przedstawionego
c) przekazów naukowych
·      Definicje

·      Terminy

- Zdania stwierdzające istnienie zjawisk

Zadanie domowe:

Podoba mi się …, Nie podoba mi się … W kilkuzdaniowej wypowiedzi ( od 5 do 10 zdań ) przedstaw wybraną reklamę i wyraź emocje, które towarzyszą ci podczas jej odbioru. Chciałabym ocenić Wasze wypowiedzi, dlatego proszę o ich przesłanie na adres mailowy: mrygula@spporeba.pl w formie zapisu komputerowego lub zdjęcia strony z zeszytu w terminie do 27 kwietnia
( poniedziałek ).

# data[].attributes.body
Temat: Czy reklama może ograniczać wolność? Praca z tekstem pt. "Reklama przedawkowana".

1. Najpierw
sprawdźcie Wasze odpowiedzi na pytania dotyczące wiersza pt.
"Możliwości".
- W czyim imieniu
się wypowiada osoba mówiąca?
Podmiot liryczny wypowiada się w swoim imieniu.
- Czego dotyczą wybory dokonywane przez osobę
mówiącą?
Wybory dotyczą przede wszystkim życia codziennego.
2. Zapoznajcie się z tekstem z podręcznika str. 248-249.
3. Przeczytany tekst to felieton.
Zapiszcie w zeszytach:
Cechy
felietonu:
- aktualna tematyka
- swoboda stylu i kompozycji
- subiektywny sposób przedstawiania zjawisk
Znajdźmy wymienione cechy w przeczytanym tekście:
- reklama to temat jak najbardziej aktualny
- styl tekstu jest swobodny - czujemy, jakby ktoś
nam o tym opowiadał
- autor tekstu przedstawia swoją opinię na temat reklamy
4. Zadanie domowe: wykonajcie zadanie 1 z podręcznika, str. 249

( zapisujemy tylko numer pytania i literkę odpowiadającą właściwej odpowiedzi )

# data[].attributes.body
Temat: Charakterystyka osoby mówiącej w wierszu Wisławy Szymborskiej "Możliwości".

1. Najpierw nagrodzę osoby, które wykonały zadanie online - ćwiczenie ortograficzne. Ola K., Ola Z. oraz Martyna dostają szóstki, a Elwira oraz Daniel otrzymują piątki.
2. Zacznijcie dzisiejszą lekcję od zapoznania się z krótkim podlinkowanym filmem - zawiera przypomnienie poznanych przez nas środków poetyckich. To ważne - dziś poznamy kolejny.
3. Przeczytajcie wiersz z podręcznika - str. 237-238. Jego autorką jest polska noblistka - Wisława Szymborska.
4. Zapiszcie w zeszycie odpowiedzi na pytania:
- W czyim imieniu się wypowiada osoba mówiąca?
Czego dotyczą wybory dokonywane przez osobę mówiącą?
5. Zwróćcie uwagę na powtarzające się słowo w utworze "wolę". Taki właśnie zabieg polegający na powtarzaniu słowa lub zwrotu na początku wersu to anafora.
6. Zapiszcie definicję
Anafora - powtórzenie słowa lub zwrotu na początku strofy wersu lub wypowiedzenia.

# data[].attributes.attachment_link.description
Discover more about Wesołych Świąt ✌️ - Personalized

# data[].attributes.body
Temat: Pisownia partykuły "nie" z różnymi częściami mowy.

Witajcie, Siódmoklasiści! Dziś ostatnia lekcja przed przerwą świąteczną, dlatego wybrałam coś łatwego. A przynajmniej taką mam nadzieję :)
1. Zapoznajcie się z zasadami podanymi w tabelce - podręcznik, str. 244
2. Wykonajcie w zeszycie zadanie 1 ze str. 245 - podręcznik
Pierwszy przykład powinien wyglądać tak:
przyjaciel - nieprzyjaciel
( pisownia łączna, ponieważ "nie" z rzeczownikami piszemy razem.)
3. Potrenujcie: wykonajcie zadanie 5 z zeszytu ćwiczeń, str. 87. Jest to tekst luk - skupcie się na tym zadaniu, bo na koniec mam dla Was wyzwanie:
Przygotowałam ćwiczenie online - właśnie tekst z lukami. Gdyby ktoś miał kłopoty z domyśleniem się, jakie słowo wpisać w danym miejscu - otwieramy podręcznik na str. 245 i analizujemy zadanie 6. Jest to dokładnie ten sam tekst. Zatem wpisujemy imię i rozpoczynamy quiz - najlepszych nagrodzę piątkami!

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze zajęcia w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.description
Materiał dydaktyczny | [Niecałą] godzinę wytrzymałem w tej ciężkiej zbroi. [Nie brak] mi odwagi, ale [niewiele] brakowało, żebym zamarzł. [Nieraz] stałem już na warcie, gdy było [niezwykle] zimno, ale nigdy [nie trzeba] było mieć tyle żelastwa na sobie. Że też [niektórzy] mają tak [niemądre] pomysły! Niech sobie sam dowódca postoi ...

# data[].attributes.body
Homonimy - chińszczyzna

# data[].attributes.body
Homonimy - tłoczenie

# data[].attributes.attachment_link.title
Reklama Biedronki -  Oliwa z pierwszego tłoczenia

# data[].attributes.body
Temat: Co to jest homonim?

1. Przeczytajcie wiersz pt. "Gruzja" : podręcznik, str. 246
2. Zastanówcie się, na czym polega humor słowny zastosowany w tym wierszu.
3. Zauważyliście takie zestawienia jak: Gruzja - gruz ja; pejzaż - pejs aż ?
To właśnie zastosowana gra słów. Macie inne przykłady?
4. Takie słowa, które mają to samo brzmienie, ale inne znaczenie, i czasem też pisownię to homonimy.  Zapiszcie definicję w zeszycie.
5. Obejrzyjcie krótki film właśnie na temat homonimów oraz reklamy, w których zastosowano grę słów opartą właśnie na homonimach.
6.  Wykonaj w zeszycie zadanie 5, str. 247 - podręcznik.
Pierwszy przykład powinien wyglądać tak:
zamek:
a) budowla
b) mechanizm w drzwiach

7. Sięgnijcie do ćwiczeń str. 87 i zróbcie zad. 1 oraz 2 a.

# data[].attributes.attachment_link.title
Homonimy czyli te same wyrazy, inne znaczenie

# data[].attributes.body
Siódmoklasiści, dziś zaczynamy od sprawdzenia wczorajszej pracy.
1. Podaję przykłady:
a) autentyzm przestrzeni - Warszawa, np. Gimnazjum im. S. Batorego, aleja Szucha.
b) dokładne określenia czasu wydarzeń - wrzesień 1939, luty 1942.
c) autentyzm postaci - Alek, Rudy, Zośka, "Zeus"
d) nazwy organizacji bojowych i politycznych - Wawer, AK, Szare Szerego
e)autentyzm wydarzeń - wybuch II wojny światowej, działalność w Małym Sabotażu i dywersji.
2. Dzisiejszy temat lekcji:
Życie w okupowanej Warszawie.
Dziś doskonalimy umiejętność pracy z tekstem.
a) Przeczytaj pierwszy akapit rozdziału pt. "W burzy i we mgle"
Kto nie ma pod ręką książki, korzysta z linku poniżej:
b) Odpowiedz w zeszycie na pytania:
1. Jak autor ocenia sytuację Polski we wrześniu 1939 r.?
2. Kogo przypuszczalnie obwinia za taki stan rzeczy?
3. Jakie wady polaków piętnuje?
4. Jakie uczucia wzbudza w czytelniku podany fragment?
Powodzenia!

# data[].attributes.body
Witajcie, temat dzisiejszej lekcji to: "Kamienie na szaniec" przykładem literatury faktu.
Najpierw chciałam pogratulować osobom, które bezbłędnie rozwiązały quiz ze znajomości lektury. Wirtualne plusy lecą do: Oli Z., Oli K., Martyny i Mateusza. Sylwia zrobiła jeden błąd. Dla pierwszej piątki wielkie brawa! : - )
Teraz czas na kolejną porcję wiedzy o lekturze.
1. Zapoznajcie się z definicją:
literatura faktu - współczesna literatura o charakterze dokumentalnym, jej głównym celem jest relacjonowanie prawdziwych wydarzeń.
2. Udowodnijmy sobie teraz, że nasza lektura reprezentuje nurt literatury faktu.
Zad. 1.
Do podanych cech dopiszcie przykłady pochodzące z lektury:
TO JEST WASZA PRACA SAMODZIELNA W ZESZYCIE
a) autentyzm przestrzeni - podaj przykład realnych miejsc, w których się dzieje akcja utworu - 2 przykłady.
b)dokładne określenia czasu wydarzeń - podaj konkretną datę, pochodzącą z lektury.
c) autentyzm postaci - wymień imiona i nazwiska bohaterów utworu - 4 osoby
d) nazwy organizacji bojowych i patriotycznych - odszukaj je w lekturze i zapisz 2 przykłady.
e) autentyzm wydarzeń - zapisz przykład realnego wydarzenia opisanego w przeczytanej przez nas książce.
Sprawdźcie też swoje odpowiedzi z poprzedniej karty pracy, gdzie należało z tekstu wypisać przykłady środków poetyckich.
1. apostrofa - druhu młody; Rudy, Alku, Zośko
2. pytanie retoryczne - "Gdzie jesteście, Rudy, Alku, Zośko?
3. epitet - krzyży białych
4. powtórzenie - "O czym dziś myślisz (...) "
5. uosobienie - "śpiewa odwieczne echo pieśni Tatr"
Jutro sprawdzimy Wasze dzisiejsze propozycje odpowiedzi, udanej pracy!