# data[].attributes.body
Gerçekten özgür bir karar var mıdır? Özgür iradeden söz edilebilir mi ?

# data[].attributes.body
Sonrasında aynaya bakabileceğimiz elemler yapmak bence birlikte yaşamak için barış içinde olabilmek için bir bireye düşen paydaş bir eylem. Hepimiz birbirimizle paydaşız, çünkü sosyal varlıklarız ve birbirimiz olmadan , toplumdan azade değiliz. Bu yüzden bize düşen görev ve sorumluluk aslında önce kendimizle ilişkili. Fakat bu aynaya bakabilme derdi güden insan bana göre zaten süper ego, ego ve id dengesini sağlamaya çok daha yakın oluyor. Eichmann belki bir daha bakamadı aynaya ve kendisine söyleneni yaptığını söyledi, sorgulamadan ama orada olması, militarist biri olması onun o zamana kadar yaptığı tercihlerin bir sonucuydu ve belli ki bundan mutlu olacağını düşündü. Eğer kaybetmeselerdi de aynı şeyi söyler miydi? Bu kez "Ben üstüme düşen vazifeyi yaptım ve ülkem için mücadele ettim. Kendimle guru duyurorum." demeyeceğinden emin olamıyoruz. Eichmann kendisi için ahlaklı bir bireydi. Onun için göreve uymak demek aynaya bakabilmek demekti ve bunu yaptı. O yüzden ahlak özneldir. Kral Kreon da aynaya bakabiliyor, çünkü kendisine karşı gördüğü bir insanın ölüsüne bile hak tanımayarak kendi ahlakına uygun davrandı, buna karşı gelen krala rağmen Antigone kardeşinin hakları için mücadele ettiği için kendisi için ahlaklı olanı yaptı.

# data[].attributes.body
Her şeye karşı kuşku duymak bence kartezyen özne yani düşünen ve bu sayede var olan özne olmakla ilişkili dolayısıyla ölümünün farkında olan bir canlı olan insan için var olmanın kendisi bir kuşkudur. Birey olmak ben kimim, var mıyım ,  varlık nedir gibi kuşkucu sorularla başlar.  Sisifos miti gibi sürekli başa dönülmesi gerekir bir döngüdür. Fakat belli bir zaman sonra bir yerde olmanın, kararlı bir elemente sahip olmanın verdiği gibi güvene, rahatlığa sığınan insan bir fikri -sorgulayarak ya da sorgulamayarak fark etmeksizin- benimsedikten sonra o fikri tekrar sorgulaması zorlaşıyor. Özellikle fikirle romantik, kişisel bir bağ kurarak fanatikleşebiliyor ve o fikre gelen herhangi bir eleştiride ya da bu fikre karşı bir fikri barışçıl bile olsa savunan biri ile karşılaştığında önyargılı ve saldırgan yaklaşabiliyor.

# data[].attributes.headline
Düşünceleri, komutları sorgulama süzgecinden geçirmeden eyleme dönüştürmek; insanın kendi olabilme sorumluluğuna ihanetidir.

# data[].attributes.subject
Düşünceleri, komutları sorgulama süzgecinden geçirmeden eyleme dönüştürmek; insanın kendi olabilme sorumluluğuna ihanetidir.

# data[].attributes.headline
İnsanın her şeyden önce kendisine sonra çevresine karşı bir sorumluluğu vardır. Bunu gerçekleştirebilmek için kişi çevresine ve kendisine karşı tümüyle bir kabullenişten öte sorgulayıcı bir dinamizm ile hareket etmesidir. Bunu yaparken kişi kendi gerçeğine barışık içinde olmalıdır. Aksi halde toplumun istediği bir esir olur. Hepsinin sonunda sorgulayıcı yaklaşım bize kararımızı açıklar.

# data[].attributes.subject
İnsanın her şeyden önce kendisine sonra çevresine karşı bir sorumluluğu vardır. Bunu gerçekleştirebilmek için kişi çevresine ve kendisine karşı tümüyle bir kabullenişten öte sorgulayıcı bir dinamizm ile hareket etmesidir. Bunu yaparken kişi kendi gerçeğine barışık içinde olmalıdır. Aksi halde toplumun istediği bir esir olur. Hepsinin sonunda sorgulayıcı yaklaşım bize kararımızı açıklar.

# data[].attributes.headline
Her zaman kendinle birlikte yaşayabilecek şekilde hareket etmek; kendini olduğu gibi kabul etmek ya da kabul edebildiği gibi olmak.  

# data[].attributes.subject
Her zaman kendinle birlikte yaşayabilecek şekilde hareket etmek; kendini olduğu gibi kabul etmek ya da kabul edebildiği gibi olmak.  

# data[].attributes.headline
Kuşku duymak sanırım hayattaki kırılma noktalarından biri. Verilen her görevi işi  gereklilikler diye belirtilen şeyleri yapmadan önce kuşku duymak ve neden diye sormak, sorgulamak gerekiyor. Muktedir olan makbul vatandaş yaratıp iktidarını böyle yeniden üretiyorsa burda verilen, yüklenen sorumluluğu gereklilikleri yeniden düşünmek, kuşkulanmak ve galiba da duygusu biraz uzak olsa da meraklanmak gerekiyor. Sorumluluk, kuşku, merak ve özgürlük kavramları arasında yakın ve kesinlikle iyileştirici, dönüştürücü bir bağ var.

# data[].attributes.subject
Kuşku duymak sanırım hayattaki kırılma noktalarından biri. Verilen her görevi işi  gereklilikler diye belirtilen şeyleri yapmadan önce kuşku duymak ve neden diye sormak, sorgulamak gerekiyor. Muktedir olan makbul vatandaş yaratıp iktidarını böyle yeniden üretiyorsa burda verilen, yüklenen sorumluluğu gereklilikleri yeniden düşünmek, kuşkulanmak ve galiba da duygusu biraz uzak olsa da meraklanmak gerekiyor. Sorumluluk, kuşku, merak ve özgürlük kavramları arasında yakın ve kesinlikle iyileştirici, dönüştürücü bir bağ var.

# data[].attributes.body
Sorumluluğun farklı boyutlarını görmem gerektiğini, daha fazla ölçüp tartmam gerektiğini, hiçbir bahanenin arkasına sığınmadan sadece kendi kararımla hareket edebilmeyi öğrenmem gerektiğini düşündüm.

# data[].attributes.body
Ahlaken doğru kararları almanın ne kadar zor olduğunu düşündüm. Daha faydacı bir yerden acıyı önlemeyi mi yoksa evrensel doğru haline gelmesini istemediğimiz hiçbir eylemde bulunmamayı mı seçeceğiz örneğin?

# data[].attributes.body
Ahlaken doğruluğun da son derece göreli olduğunu hatırlattı.

# data[].attributes.body
Kararı ve kararı doğrultusundaki eylemi ile yaşayabilecek kişilerin "ahlaken doğru" eylemi gerçekleştirmeme ihtimallerine karşı ne yapacağız?

# data[].attributes.headline
Kuşku ile yaklaşmadan kabul ettiklerimiz daha sonrasında en ufak bir şüphe ile veya soru ile yerle bir olabilir. Bu da daha önceki süreçte verdiğimiz kararlar ve davranışlar adına pişman olmamıza neden olabilir. Ki bu iyi bir ihtimaldir sonradan da olsa kuşku ile bir düşünceye yaklaşabilmek. Ama herseye kuşku ile yaklaşabilmek bizim gibi soru sormanın pek de makbul sayılmadığı bir coğrafyada o kadar da kolay mı? Hiç sanmam. Henüz çocukluktan itibaren sorularımız aileleri yorar sonrasında eğitim sistemi ile temel kabuller üzerinden gitmemiz öğütlenir. Kuşku ile yaşamak kişisel açıdan bir zihin özgürlüğü sağlarken kollektif açıdan toplumsal dışlanmaya da yol açabilir. Değer mi buna? Kesinlikle! Ancak önemli olan iyi bir şekilde sorgulama yapabilmeyi hayatımızın bir parçası haline getirebilmek. 

# data[].attributes.subject
Kuşku ile yaklaşmadan kabul ettiklerimiz daha sonrasında en ufak bir şüphe ile veya soru ile yerle bir olabilir. Bu da daha önceki süreçte verdiğimiz kararlar ve davranışlar adına pişman olmamıza neden olabilir. Ki bu iyi bir ihtimaldir sonradan da olsa kuşku ile bir düşünceye yaklaşabilmek. Ama herseye kuşku ile yaklaşabilmek bizim gibi soru sormanın pek de makbul sayılmadığı bir coğrafyada o kadar da kolay mı? Hiç sanmam. Henüz çocukluktan itibaren sorularımız aileleri yorar sonrasında eğitim sistemi ile temel kabuller üzerinden gitmemiz öğütlenir. Kuşku ile yaşamak kişisel açıdan bir zihin özgürlüğü sağlarken kollektif açıdan toplumsal dışlanmaya da yol açabilir. Değer mi buna? Kesinlikle! Ancak önemli olan iyi bir şekilde sorgulama yapabilmeyi hayatımızın bir parçası haline getirebilmek. 

# data[].attributes.body
Failin yaptığı eylemlerinin sonucundan veya başlangıcından önceki evre ile ilgili bir öz tartışma! Yapılması istenilen, yapmak istediğimiz veya yerine getirilmesi gereken görevin hangi bağlamda bizi bunun “-yapılması-yapılmaması- ret edilmesi” süreçlerinden birine  dahil eder.  Bu yönelimi sağlayacak olan sorgulama yöntemimiz olacaktır.( Keza gayri rasyonel olan yönelimler de etkili olacaktır! ) İnanma, şüphe ve karar vermenin ilişkiselliği ortaya çıkar. Bunlar farklı şekilde ortaya çıkabilir: sorgulamaksızın inanır, sonra şüphe eder ve sonrasında da  (şüphenin dayanağına bağlı olarak olumlar ya da olumsuzlarsın) karar verirsin. Bu süreç kimi anlamda Bürokratik otoriteyi(Weber) pekiştirir kimi zamanda otoriteryen kişiliği( Adorno’ya atıf) ön planda tutar. Metnin anlattığı son süreçte iki farklı karakterin ahlaki kargaşaya neden olmayacak(sonuçlandırma) şekilde bir arınmaya gitmiştir. İyi veya kötü bu arınma olmuştur. Yasa ve yargı da bunun devamını getirmiştir. ( yanlı veya yansız) Arendt’ten bağımsız olarak kendilerini öznel bir yıkım ve  kurma arasında kabullenme ve direnişle sembolleştirecek iki farklı çağın bireyleri ile karşı karşıyayız. Son kertede çevremizde (ötesinde de olanı da kast ediyorum) olanlara(Katliamlar, şiddetler, haksızlıklar, faşizm....)  karşı kayıtsızlık ve  bunlara karşı direnmek! Bunlar bizim Nasıl birlikte yaşanır veya yaşanmamamızı bize deneyimlettirir!

# data[].attributes.body
Karar verirken ahlaki ve vicdani boyutu düşünüp, başkalarının etkisinde kalmadan özgür karar vermem gerektiğini, aldığım bütün kararların sorumluluğunun bana ait olduğunu bir kez daha hatırlattı bu metin. Kime ve neye göre vicdan demeden insani boyutta bir yaklaşım sergilemek gerektiğini anladım.

# data[].attributes.body
Neden Eichmann'ın yaptığının doğru olduğunu söyleyemediğini savunuyoruz ki? Zira bizim ahlaki normlarımıza göre Eichmann'ın yaptğının doğru olmadığını söylüyoruz. Eichmann ve onun gibilerin ahlak penceresinden baktığımızda bizim yaptıklarımız doğru gelmeyebilir... Zira bundan 100 yıl önce ırkçı olmamak diye bir düşünce yokken bugün ırkçılığın bizim ahlak anlayışımıza göre yanlış bir düşünce olduğunu savunuyoruz. O halde ahlak da zamanla ve zamanı yazanlarla birlikte değişebiliyorsa, gerçek anlamda bir ahlaktan bahsedebilir miyiz?

# data[].attributes.headline
İnsanı iyi ya da kötü diye ayırıp buna göre yargılamak, cezalandırmak yerine sorumlu olduğu davranışlarından dolayı cezalandırmalıyız gibi bir anlam çıkıyor metne göre. Eichmann'ın savunmasında işimi yaptım demesini kabul etmemek gerektiğini, zira eichmann'ın kuşku ve karar adımlarını izlemediğini, ahlaki bir zeminde hareket etmediğini görüyoruz. Fakat karar aşamasında özürler bulmadan ahlaken uygunluğuna göre karar vermek gerekir deniyor. Lakin zorla yaptırmak, zorlanmak her ne kadar ahlaken bizi rahatsız etse de yaptığımız, yapacağımız davranış, zorunda bırakılmak bizi yaptığımız şeyden sorumlu tutar mı? Zorunda olduğumuz için yaptığımız davranışların bedelini ödemek ahlaken ne kadar doğrudur o zaman?

# data[].attributes.subject
İnsanı iyi ya da kötü diye ayırıp buna göre yargılamak, cezalandırmak yerine sorumlu olduğu davranışlarından dolayı cezalandırmalıyız gibi bir anlam çıkıyor metne göre. Eichmann'ın savunmasında işimi yaptım demesini kabul etmemek gerektiğini, zira eichmann'ın kuşku ve karar adımlarını izlemediğini, ahlaki bir zeminde hareket etmediğini görüyoruz. Fakat karar aşamasında özürler bulmadan ahlaken uygunluğuna göre karar vermek gerekir deniyor. Lakin zorla yaptırmak, zorlanmak her ne kadar ahlaken bizi rahatsız etse de yaptığımız, yapacağımız davranış, zorunda bırakılmak bizi yaptığımız şeyden sorumlu tutar mı? Zorunda olduğumuz için yaptığımız davranışların bedelini ödemek ahlaken ne kadar doğrudur o zaman?

# data[].attributes.headline
Hayatta aldığımız bütün kararları kuşku duyarak mı alırız? Yoksa kararlarımızı bilincimiz mi yönetir? 

# data[].attributes.subject
Hayatta aldığımız bütün kararları kuşku duyarak mı alırız? Yoksa kararlarımızı bilincimiz mi yönetir? 

# data[].attributes.body
Kuşku duymak bazen insanı yanlış yapmaktan ve bize zarar vermek isteyen kişilerin davranışlarından korur.
Hayat konusunda ilk ne zaman kuşku duymaya başlar insanoğlu?

# data[].attributes.headline
"Kuşku ve Karar" başlıklı metin, Antigone ile kurduğum empatik bağın güçlenmesine sebep oldu. Bu metin ile sorumluluk duygusu ile şüphe ve karar verme arasındaki ilişkiyi doğru bir şekilde konumlandırma şansı elde ettiğime inanıyorum.Bunun yanısıra, bu metinden yola çıkarak şimdiye kadar aldığım sorumlulukları, aldığım kararları sorguladım ve sahip olduğum sorumluluk duygusunu sorgulama mekanizması ile bütünleştirmeyi başardım.

# data[].attributes.subject
"Kuşku ve Karar" başlıklı metin, Antigone ile kurduğum empatik bağın güçlenmesine sebep oldu. Bu metin ile sorumluluk duygusu ile şüphe ve karar verme arasındaki ilişkiyi doğru bir şekilde konumlandırma şansı elde ettiğime inanıyorum.Bunun yanısıra, bu metinden yola çıkarak şimdiye kadar aldığım sorumlulukları, aldığım kararları sorguladım ve sahip olduğum sorumluluk duygusunu sorgulama mekanizması ile bütünleştirmeyi başardım.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Kuşku ve Karar" başlıklı metin, Antigone ile kurduğum empatik bağın güçlenmesine sebep oldu. Bu metin ile sorumluluk duygusu ile şüphe ve karar verme arasındaki ilişkiyi doğru bir şekilde konumlandırma şansı elde ettiğime inanıyorum.
Bunun yanısıra, bu metinden yola çıkarak şimdiye kadar aldığım sorumlulukları, aldığım kararları sorguladım ve sahip olduğum sorumluluk duygusunu sorgulama mekanizması ile bütünleştirmeyi başardım.