# data[].attributes.body
Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir köy varmış.

Çok eski zamanlarda o köyde yaşayan bir dev varmış. O köyde yaşayan 5 de cüce varmış. Cüceler devleri hiç sevemezlermiş. O köyde  ağaç evler varmış ve bir sürü çiçek açmış.

Devler kötüymüş .Cücelerin evlerini eziyormuş. Cüceler bundan şikayetçilermiş. Cüceler iyiymiş. Devler büyük olduğu için istediklerini yapabileceklerini zannediyorlarmış.

Cüceler bir gün o deve bir ders vermiş. Devin ayakkabısının içine bir taş koymuşlar. Dev kalktı tam Cücelerin evini  ezecekken ayağına taş batmış. Devin ayağı çok acımış dev bir daha asla geri gelmemiş. Cüceler kurtulmuş. Gökten üç elma düşmüş biri bu masalı okuyanın başına biri dinleyenlerin başına biride bu masalı yazanın başına düşmüş.

# data[].attributes.body
Bir varmış bir yokmuş nay nay varmış nay nay yokmuş. Balonkafa varmış ters maske yokmuş. Noob kafa varmış balık yokmuş . Nay nay köyünde bloktan evler varmış. Köyün gerçek adı Kafa Köyü imiş. Çünkü  bu köyde insanların evleri kafadanmış.

Balon kafa ateş atabilir ters maske şimşek atabilirmiş.
Bu köyde balon kafa hep ters maskeyi trollermiş. Trolleme  kötü tuzaklar yapmak demekmiş.
Çok trolleme yapıldığı için köyde bir savaş çıkmış.

Masalımın sonunda trollemenin kötü olduğunu anlamışlar ve  artık trollemekten vazgeçmişler.
O günden sonra hep barış olmuş ve Kafa Köyü'ndeki insanlar mutlu mesut yaşamışlar.

# data[].attributes.body
Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir kraliçe ve prens varmış. Kraliçenin ve prensin korktuğu bir cadı varmış. Bu cadı o kadar kötüymüş ki birsini kandırıp kötü şeyler yapabilirmiş. Cadı bir kere gelmiş ve onları yenememiş.

Prens iyi kalpliymiş ama kötü insanlara pek iyi davranmazmış. Prenses de iyi kalpliymiş aynı prens gibi o da kötülere iyi kalpli davranmazmış.

Cadı bir gün prens ve prensesin yanına  şatoya gitmiş. Onun kötü olduğunu anlayan prens ve prenses cadıya bir ders vererek onu korkutmuş.

Dersini alan cadı o günden sonra bir daha hiç şatoya gelmemiş. Onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine.

# data[].attributes.body
Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde çocuk varmış. Yeni yıl yaklaşırken çok kar yağmaya başlamış ve çocuk evinin bahçesine kardan adam yapmış.

Bir gün çocuğun olduğu yere Noel gelmiş. Noel Baba hediyeleri dağıtmaya başlamış. Ama bir sorun varmış. Bir gün kardan adamın dağıttığı hediyeler ortadan kaybolmuş.
Çocuğun bahçeye yaptığı kardan adamın şapkası  da uçup gitmiş. Çocuk çok üzülmüş.

Noel Baba bir gece o şapkayı alıp kardan adama geri koymuş. Hediyeleri de geri koymuş. Artık hediyeleri dağıtacakmış. hediyeleri dağıtmış.

Sabah olunca tüm çocuklar mutlu olmuş. Noel Baba'nın da işi bitmiş. Artık tüm çocuklar mutlu yaşamış. Onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine.

# data[].attributes.body
Pisi pisi gel pisi pisi. Varmısı senin gibisi. Çok uzaklara gitme. Geliyor Fino’nun sesi Pisi’nin miyavlaması. Fino’nun havlaması. İkisi de bastırdı. Uzun kulağın anılması. Bir gün bir ada görülmüş.

Bu adanın adı Duygular Diyarı'ymış. Duygular Diyarı'nda herkes saat yedide uyanırmış. Bir gün herkes saat dokuda uyanmış. Üzgün Kız ve Kzgın Erkek, Mutlu Kız'ın evine gitmişler. Üzgün Kız kapıyı çalmış. Mutlu Kız  kapıyı açmayınca Kızgın Erkek biraz kızmış. Üzgün Kız da biraz üzülmüş. Herkese haber verip her yeri aramışlar. Mutlu Kız'ın en sevdiği dükkana bakmışlar. Gözeleme Kulesi'ne ve her yere bakmışlar. Sonra Korkan Erkek Mutlu Kız'ın odasına girmiş. Korkan erkek bir not bulmuş. Notun üzerinde "Merhaba, ben Mutlu Kız'ım. Bugün 3 günlük tatile çıktım, merak etmeyin geleceğim." yazıyormuş. Korku herkese bu notu söylemiş. 3 gün geçmiş. Mutlu Kız gelmiş. Arkadaşları mutlu olmuş. Mutlu Kız "Bir daha tatile çıkarken sizi de yanıma götüreceğim. Çünkü siz saat 7 uyumalısınız ama ben tatile gittim için saat 9' da uyandınız. O yüzden sizi bir daha ki tatile yanımda götüreceğim." demiş. O günden sonra herkes çok mutlu yaşamış.

# data[].attributes.body
Evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir saray varmış.
O saray çok güzel, çok ışıltılı ve çok kalpliymiş. Sarayın dışında bir ağaç bir sürüde  çiçek varmış. Çiçekler çok renk varmış. Sarayın içinde kraliçe, prenses ve kral yaşıyormuş. Kralın adı Çınar, kraliçenin adı Nehir, prensesin adı Defneymiş.

Çınar yani kral çok güzel, çok akılı ve çok tatlıymış. Nehir yani kraliçe çok ama çok akıllı, çok tatlı ve çok samimiymiş. Defne yani prenses annesi gibi çok akıllı, çok samimi ve annesinden farklı olarak çok nazikmiş.

Ama bir gün Defne kaybolmuş. Annesi ve babası çok endişelenmiş Defneyi aramaya başlamışlar. Ama Defne'yi bulamamışlar.

Anne ve babaları Defne'yi  aramadan dönünce saraya bakmadıklarını hatırlamışlar. Defne'nin odasına bakınca Defne'nin ödev yaptığını görmüşler. Daha sonra Defne'ye olan bitenleri anlatmışlar. Herkes sonsuza kadar çok mutlu yaşamış.

# data[].attributes.body
Bir varmış, bir yokmuş. Zaman zaman içinde, kalbur saman içinde. Deve tellal iken, horoz imam iken, manda berber iken, annem kaşıkta, babam beşikte iken, ben babamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken bir orman varmış.

Uzun uzun zaman önce bu ormanda iyi kalpli prenses, onun  tavşan dostu Kupi ve kötü Cadı Hella yaşarmış.

Cadı Helga bir gün ormandaki hayvanlara ve bitkilere büyü yapmış.

Bunu öğrenen prenses ormandaki hayvanları ve bitkileri kötü Cadı Hella'nın büyüsünden kurtarmış. O günden sonra ormanda herkes mutlu mesut yaşamış.

# data[].attributes.body
Bir varmış bir yokmuş zaman zaman yokmuş. Baktım bir dağa tattım bir limonata birden küçülüverdim dağda. Baktım kendimi bir şatoda buldum.

Şato bir ormanın içindeymiş.  İçinde her yerde tablolar varmış.
Şatoda bir prenses bir kraliçe, kral bir de iki tane asker varmış. Onlar bugün büyük bir parti vereceklermiş ama bu partiye sadece iyi kalpli kişiler girebilirmiş. Ve o parti akşam olacakmış. Hemen hazırlık yapmışlar yapmışlar yapmışlar ve sonunda hazırlık bitmiş. Akşam olduğunda herkes gelmiş ve eğlenmiş. Sonra bir peri gelmiş ve demiş ki "Parti çok güzel." Sonunda parti bitmiş ve prenses ve kraliçe yatağa gitmişler ve derin bir uykuya dalmışlar. Sonra gece herkes uyuduğunda bir cadı o şatoya doğru gitmiş.

Cadı o şatodaki bütün tabloları çalmış ve sabah olmadan evine gitmiş. Sabah olunca bütün şatodakiler uyanmış ve bir de bakmışlar ki bütün tablolar yerinde değil. Prenses buna çok üzülmüş ve hemen sorunu çözmek istemiş. Kraliçe çok korkmuş ama gitmesine izin vermiş.

Prenses kimin çaldığını tahmin etmiş. Cadının aldığını düşünmüş ve yola koyulmuş. Kapıyı çalmış, "Tık tık tık... Kimse var mı? Ben geldim." demiş. Cadı prensesin geldiğini anlamamış ve kapıyı açmış. Karşısında prensesi görünce kaçmaya başlamış. Prenses hemen tabloları alıp şatoya götürmüş. Kraliçe, prensesin koşturduğunu görmüş ve yanına gitmiş demiş ki, "İyi misin? Bir şeyin yok değil mi?". Prenses "Evet." demiş. Bu arada cadıyı polisler yakalamış ve hapishaneye atmışlar ve masalda burada bitmiş.

# data[].attributes.body
Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur zaman içinde sihirli bir ev varmış.

Bu sihirli ev ormandaymış. Bu ormanda  kış mevsimi gelince gökten meyveler düşermiş.

Gökten meyveler düşünce sakin olan kurbağa meyveleri toplamaya gitmiş. Karşısına kibirli kızgın sincap çıkmış. "O meyveleri ben almaya çıktım. Buraya kadar zıplayamazsın. Hepsi benim." demiş ve paylaşmamış. O gün bütün meyveleri yemiş. Sonra meyvesi kalmayınca kurbağa gitmiş. Kurbağa ona yardım edip yemeğini paylaşmış.

Sincap ondan sonra yemeğini paylaşmış ve teşekkür etmiş

# data[].attributes.body
Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde, develer tellal iken pireler berber iken çok eski bir zamanda bir ülke varmış.

Ülkemizin adı Dostluk Ülkesi'ymiş. Burada konuşan hayvanlar, konuşan ağaçlar ve bitkiler yaşarmış. Hayvanların evi rengarenkmiş. Bu ülke gökkuşağının altındaymış.

Bir gün bu Dostluk Ülkesi'ne kötü kalpli bir ejderha gelmiş ve onların kralı olmak istemiş. Konuşan hayvanlar hemen aslan kralın yanına gitmişler,  "Kötü kalpli ejderha kral olmak istiyor, bir şey yapmalıyız." demişler.

# data[].attributes.body
Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde renkli, parlak, güzel , süslü cüceler ile dolu bir ada varmış.

Oradaki köyde iki mantar varmış. Bu mantar cücelerin evleriymiş. Ada' da saat 12'de öğle yemeğinde cücelerin en sevdikleri yemek varmış. Öğle yemeğinde pilav varmış.

Bir pazar günü cücelerin yanlarına 25 peri gelmiş. Bu periler  peri okulundan geliyorlarmış. Periler bu adada kaç kişinin yaşadığını öğrenmek istiyorlarmış. Cücelerin sayıları da 25'miş.

Periler ile cücelerin sayıları toplamışlar ve periler sayıyı öğrendiğinde herkes çok mutlu olmuş.

# data[].attributes.body
Bir varmış bir  yokmuş. Zaman zaman içinde kalbur saman içinde. Deve tellal iken, horoz imam iken, manda berber iken, annem kaşıkta, babam beşikte iken, ben babamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken, babam düştü beşikten alnını yardı eşikten birden bire bir diyar çıkmış.

Bu diyar çok güzelmiş şeker ağaçları, mantarlı evler ve çok büyük bir şekerden güneş varmış. Herkes en çok güneşi severmiş.

Bir gün o güneşi almayı düşünmüşler ve denemişler denemişler ve sonunda almışlar ve çok mutlu olmuşlar.

# data[].attributes.body
Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir tavşan varmış.

Bu tavşan çok yumuşakmış. Ve bu tavşanın bir sürü arkadaşı varmış. Her tavşanın bir sahibi olurmuş. Sahipleri periler olurmuş. Bu periler ve tavşanlar kırmızı, beyaz mantarlardan evlerde yaşarmış. Bu evlerin duvarları sarı renkteymiş. Her ama her birinin farklı bir odası varmış. Ve herkes kendi odasında uyumak zorundaymış.

Bir gün şeker diyarına bir cadı gelmiş. Periler bu durumda  biraz zorlanmış. Tavşanlar çok ama çok korkmuşlar. Ve şeker diyarı güçlerini kaybetmeye başlamış.

Böyle bir şey olduğu için diyar simsiyah olmuş. Sonra hepsi kalan güçlerini birleştirip cadıyı yenmişler. O günden sonra mutlu mesut yaşamışlar.

# data[].attributes.body
Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde develer tellal iken, pireler berber iken, ben annemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken bir köy varmış.

O köyde bir cüce varmış.O cüce öğretmenmiş.O cüce bir gün bir cadı görmüş.Aklına okula gidip okuldan yardım istemek gelmiş.Bunları düşünürken bir yandan da cadı acaba iyimi yoksa kötü bir cadı olduğunu düşünmüş.Okuldan yardım istemiş ama hiç kimseyi bulamamış.

Cücenin aklına bir şey geldi."Tabi ya"diğerek sözüne devam etti"bu cadının sihirli deyneği var. Tabi ya"diğerek sözüne devam etti.Cücenin elinde tek bir sihir vardı o da dondurma gcüydü.

Daha sonra aklına bir fikir gelmiş.O fikirde cadı uçarken onu dondurmakmış.Çünkü  onun tek bir gücü varmış o da dondurma gücüymüş.Uçarken cadıyı dondurmaya çalışmış çalışmış ve 10. denemesinde başarılı olmuş.Böylelikle onun deyneğini almış.İntarnetten o sihiri bozmak için araştırmış ve bulmuş ve sihiri yapmış.Herkes normala dönmüş.Sırada o kötü cadıyı sihirli deynekle iyiye dönüştürüp onu donmaktan çözmüş.Böylelikle cadıda bu köye yardım etmiş.

# data[].attributes.body
Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde  kimsenin bulamadığı bir yer varmış.

O yerin adı Dünyanın Sonu'ymuş. O yer dünyanın sonundaymış. Orada dinozorlar yaşıyormuş. Orada buz varmış.

Dinozor ateş atarmış.  Ateşe girdiğinde ışınlanırmış. Yanındaki arkadaşı da ışınlanırmış aynı şekilde.

Günlerden bir gün Dinozor avcısı  dinozorun arkadaşlarıyla diğer dinozorları kurtarmış ve evlenmişler.

# data[].attributes.body
Bir varmış bir yokmuş. Çok uzakta bir ülkede, tek başına bir 7 yaşında çocuk yaşarmış.  Çocuk ıssız bir adada, kulenin içinde yaşarmış. Bu kuleyi anne ve babası yapmış. Çocuk tek başına yaşarmış çünkü bir gün çocuk uykusundan uyandığında anne ve babasını görememiş. Çok korkmuş. Nereye baktıysa onları bulamamış.

Çocuk her gün anne ve babasının gelmesini beklemiş. Beklemiş, beklemiş ve beklemiş. Gel zaman git zaman günlerden bir gün kapısına iki kişi gelmiş. Ve çocuk kapıyı açtığında karşısında anne ve babasını görmüş.

Anne babasını gören çocuk onların yokluğunda çok fazla ağladığını, neden burada kendisini tek başına bıraktığını sormuş. Anne ve babası tekneleri bozulduğu için gelemediklerini ve her gün  tekneyi tamir ettiklerini anlatmış.

Aile birbirine kavuştuğu için çok mutlu olmuş. Sonsuza kadar birbirlerinden hiç ayrılmamışlar.

# data[].attributes.body
Bir varmış bir yokmuş. Develer berber iken pireler su iken bir karı ve koca varmış.